Alle berichten van Kaat

Snapshot diary

Snapshot diary week #2017/25 Examens verbeteren en o zo warm !

Examens  verbeteren

Examens verbeteren in deze hitte

Voor mijn vak zijn er geen examens en ik geef toe, dat is een gemak. ‘Mijn’ leerlingen vallen onder permanente evaluatie, maar de vakken van het lief hebben een hogere status en ‘vereisen’ dus een examen. Nu baalt het lief van het verbeteren van examens en al helemaal als het zo warm is. Niet dat het in ons huis zo warm was, tenminste dat vond ik als ere lid van ‘team warmte’ zeker niet. Maar naar zijn zeggen belet die warmte hem om tussen het verbeteren in op zijn fiets te springen of een ommetje te doen. Niet dat hij dat ooit doet (ha!) maar het zegt wel iets over zijn wanhoop. Ze bleven komen, die examens en de warmte bleef al evengoed.

Tijd om nog eens in de Kerstmiscadeautjes te snuffelen daar een ventilator te zoeken. Toen leek het compleet overbodig, nu kwam hij best van dienst. Bovendien verschenen er nog romantische boodschappen ook zoals I miss you so much (foto) en dergelijke ! Hopelijk was nu de afleiding tijdens examens verbeteren niet te groot !

Sporten in deze warmte

lopen in de warmte

Ik heb mij echt wel afgevraagd of zware inspanningen in zo’n hitte wel verantwoord waren.  Anderzijds groeit het schuldgevoel als ik dat niet doe. Want ik hou zo van de zon ! En van lopen ! Hou ik mezelf dan geen excuses voor ? Dus trok ik in alle vroegte de loopkleren aan om intervaltraining te gaan doen in het stukje schaduw hier in de buurt. Interval dan nog. Veel erger kan het niet. Het waren stukken van 2 minuten en na anderhalve minuut was ik echt kapot. Niet de spieren, niet de luchtwegen, maar ergens iets van grote inspanning.  Ik troost mij dat ik zonder die warmte ook kapot zou zijn geweest. Interval is tenslotte heel intensief. Maar ik bleef het mij wel afvragen of het goed was.

Ik zweette me te pletter en mijn haar was gewoon nat van het zweet !

 

Wandelen in plaats van lopen

Juist omwille van de warmte heb ik één looptraining overgeslagen en vervangen door maar liefst 3 wandelingen. Eentje begon ik ’s morgens vroeg met een ontbijt in Averbode bos. Dekentje, thermos en broodje. Een tweetal uren nadien baadde ik opnieuw in het zweet. Zelfs in het bos (en met deze geringe inspanning !) was het warm.  Ik probeerde het nog eens ’s avonds en dat viel beter mee, maar misschien kwam dat door het ijsje. ’s Zondags wandelden we nog eens een wandeling georganiseerd door Wandelsport Vlaanderen, in – volgens het lief – ideale temperaturen. Geen zon te zien en zo’n 21 graden warm. Dat is natuurlijk iets anders dan ‘boven de 30 graden !’.

warm !

Terug naar mijn roots, terug naar de West-Vlaamse familie !

Ik heb best wel spijt van het feit dat ik zo ver van mijn familie woon. Familie in de zin van broers en zussen, neven en nichten van ‘mijn kant’.  Ik word ‘hier’ goed omringd door de familie van het lief en ze zijn mij ook lief, maar zij kunnen onmogelijk de geschiedenis vervangen die ik al mijn hele leven heb met ‘mijn’ familie.  Met meer dan 100 km tussen ons en meestal een hoop fileleed schuif ik een bezoek keer op keer voor me uit. En keer op keer neem ik mij na het bezoek voor om het niet zo lang te laten duren. Net zoals nu !

PréCongé

Ik dook met de jongsten van de familie in het openluchtzwembad van Wielsbeke (de eerste keer deze zomer), genoot van de kookkunst van mijn zus en werd s’avonds getrakteerd op een taptoe. Mijn schoonbroer kan er niet genoeg van krijgen. Er was proclamatie van de ‘oudste’ van de ‘jongsten’ en zo zaten die 24 uur volgepropt.  Het leek wel vakantie, of zoals ze dat in Waregem zo mooi zeggen, het was eigenlijk préCongé.

Uitzien naar de vakantie

Aan alles is te merken dat de vakantie er eindelijk bijna is en ja, ze mag echt komen. Liefst opnieuw met volle zon. Die volle zon zet aan tot easy living, tot ‘slow down’ en dat is maar goed ook. Veel plannen zijn er nog niet gemaakt (al vindt het lief 3 keer een week weg gaan best veel), maar dat hoeft ook niet. Dat er gewoon tijd is (voor elkaar) en liefst goed weer. Al de rest is bijzaak !

Hebben jullie een welomlijnd idee wat je gaat doen in de vakantie of is het ook ‘we zien maar ?’ Ik snap best dat niet iedereen zoveel weken vakantie heeft als wij. Misschien is plannen dan noodzakelijk ? Of toch niet ? 

 

 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #54 Ben je bang in het donker ?

donker

Ik ben niet gauw bang

Ik ben niet gauw bang, wat niet betekent dat ik niet angstig kan zijn, maar dat is iets anders. Mijn lief daartegen is zelden tot nooit angstig , maar wel bang. De achterdeur moet ’s nachts wel echt op slot en toen ik ooit écht een inbreker hoorde (gesloten deuren, toen ik nog in Leuven woonde), bleef hij in bed en sprak ik de man in kwestie aan. Ik vraag me trouwens nog altijd af of dat verstandig was. Ik droeg een rugzak en ik vroeg of hij weg wou gaan. Wat hij prompt deed.

Bang in het donker

Bang in het donker ben ik ook niet echt, ook niet als ik ergens ben waar ik nog nooit geweest ben. Of doe ik hier lekker stoer ? Misschien wel, want toen ik ooit meedeed aan een Halloween schreeuwde ik het allerhardste en was het zo erg dat op een bepaald moment de jongste dochter (een jaar of 10) voor ging. Tja, zo ‘stoer’ ben ik dan weer.

Maar ik weet niet of dat hetzelfde is. Ik denk dat ik toen bang was voor het onbekende en onvoorspelbare. Iets wat ik rijkelijk toegeef. Ik hou van voorspelbaarheid, orde en organisatie. Klinkt als een gigantisch saai leven, ik weet het. Maar het leven is sowieso  al spannend en onvoorspelbaar genoeg, ik hoef daar geen schepje bij te doen.

Het mooiste ‘donker’ : een sterrenhemel

donker

Toen ik de vraag ging ik terug in herinneringen dat het echt donker was. Ik vond er geen enkele. Er was altijd wel een beetje licht. Of je kon de lichtschakelaar zo omdraaien. Ik heb ooit wel heel desolaat naar een maanloze hemel gestaard, maar de sterren waren ontzagwekkend. Het mooiste ‘donker’ dat er bestaat.  Zwarte hemel en oneindig veel sterren.

Alle begrip voor wie bang is in het donker

Toch heb ik alle begrip voor wie bang is in het donker. Ik zal een kind nooit verplichten om te slapen in het door-en-door donker als het zich niet veilig voelt.  Ik begrijp dat de duisternis iets dreigend kan hebben. Sommige mensen vinden de stilte beangstigend. Of een desolate parking. Het gaat iedere keer om wat zou kunnen.

En misschien is het bij mij niet het donker, maar soms ben ik ook wel bang om wat zou kunnen. 

 

Ben jij soms bang om iets wat zou kunnen gebeuren ? 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !
Gelezen

Gelezen: de Cliftonserie – Jeffrey Archer

 

Cliftonserie

De Cliftonserie,  ik heb ze maar liefst alle 7 gelezen !

Dat ik bij een boek van Jeffrey Archer uitkwam is puur toeval. Het werd mij aangeraden door Kindle. Niet door een mens dus, maar door een machine die me vertelde ‘you may also like’. Nu heb ik weinig vertrouwen in dergelijke promoties, maar omdat het boek zo ontzettend laag geprijsd was ($ 1,16) gaf ik het een kans. Dat was op 6 april.  Twee maand later kocht ik het 7de en laatste boek, ik las het uit op 16 april. Dat betekent toch iets !

Ongeveer 3000 bladzijden

Toen ik een paar dagen het laatste boek van de Cliftonserie eindigde (dichtklappen lukt niet echt met een Kindle) bleef ik zowaar verweesd achter. Dit was het dus. Twee maanden had ik meegeleefd met het wel en wee van de familie Clifton en nu was Harry, die ik in april leerde kennen als schooljongen die liever op de dokken speelde, als zestiger gestorven.

Ik ‘kende’ de moeder van Harry die als weduwe op de dokken het niet onder de markt had, maar zich te pletter werkte om haar zoon een beter leven te geven. Ze zegevierde en ze werd geboycot. Ik leerde de high class kennen (waartoe Harry niet behoorde) toen Harry bevriend werd met Gilles Barrington. Ze zouden vrienden voor het leven blijven.

De oorlog kwam en Harry vocht als Amerikaans soldaat. Gilles streed aan de zijde van Britse soldaten, waar hij vriend en vijand kreeg. Na de oorlog trouwde Harry met Emma, Gilles met de flamboyante Lady Virigina Fenwick, die later haar leven zou wijden aan het ten onder brengen van de familie.  Intriges, verraad, politiek (Gilles wordt verkozen), bedrog… het komt allemaal aan bod. Emma komt aan het hoofd te staan van Barrington Shipping maar haar positie wordt steevast bedreigd. Een zoon wordt geboren, een dochter geadopteerd. De dochter pleegt zelfmoord, de zoon ontsnapt aan een aanslag.
De familie Barrington wordt geliefd en gehaat tegelijkertijd.

De 20ste eeuw schuift zo aan je voorbij

Dat ik niet kon ophouden met het lezen van de Cliftonserie komt door het geweldig verteltalent van Jeffrey Archer.  In het boek zitten tal van verhalen, van moord en geweld, drugsdelicten tot Russische spionage, en IRA , alleen weet Archer het zo te vertellen dat het allemaal klopt.  Er zitten geen loose ends in. Het boek houdt zich correct aan de tijdsgeest. Verwijzingen naar Churchill tijdens de Tweede Wereldoorlog, de opkomst van Margret Tatcher (eind jaren 70).

Via Harry krijgen we een blik in de Sovjet-Unie en de censuur die er heerst, Emma wordt medewerker van de Iron Lady en met Gilles Barrington zijn we in volle euforie wanneer hij in Berlijn de Val van de Muur meemaakt.

Samenvattend

Een bijzonder spannend verhaal. De 20ste eeuw die op de achtergrond voorbij schoof kon ik echt wel waarderen. Het is niet noodzakelijk om alle boeken van de Cliftonserie te lezen, al eindigt Jeffrey Archer iedere keer opnieuw met een nieuwe cliffhanger waardoor je toch weer het volgende wil lezen.

  • Taal  : Vlot geschreven
  • Inhoud :  Het levensverhaal van Harry Clifton en zijn familie
  • Emotie :  spanning, ontroering, avontuur
  • Themata :  kroniek, Wereldoorlog I,  Wereldoorlog II, wereld van banken en aandelen, politiek in Groot-Brittanië (parlement), Koude Oorlog, intriges, verraad, liefde.
  • Genre : fictie
  • Personages :  Harry Clifton (hoofdpersonage), Emma Barrington, Gilles Barrington, Sebastiaan Barrington, Samantha, Virginia Fenwick, …..
  • Tempo : zeer vlot
  • Context : Groot-Brittannië, Verenigde Staten (New York), Berlijn, Sovjet-Unie, de volledige 20ste eeuw tot eind jaren 80.

Praktisch

Ik las de Cliftonserie  via Kindle in het Engels (het duurste boek kostte $ 6,69, maar ik heb het hier nog eens opgezocht voor wie het liever in het Nederlands leest.

Te koop bij bol.com

  1. De Tijd zal het je leren, paperback € 16,45 ;  ebook € 4,99
  2. Van vader op zoon, paperback €  19;99 ; ebook € 4,99
  3. Een goed bewaard geheim, paperback € 19,99 ; ebook € 4,99
  4. Een gewaarschuwd mens, paperback € 19,99 ; ebook € 4,99

De andere boeken heb ik niet in Nederlandse vertaling gevonden. Het laatste boek (This was a Man, verscheen in november 2016).

Een beetje zoekwerk leerde me wel dat deze boeken zelfs in mijn dorpsbibliotheek beschikbaar zijn.

Besef wel, eenmaal je begint … is het moeilijk om het boek nog neer te leggen !

 

Dinsdagwijsheid : wat te doen als het zo warm is ?

Het zal wel geen echte wijsheid zijn, maar mijn devies is: geniet ervan ! Geef je helemaal over aan die zomer en bedenk dat er zovele donkere en natte dagen zijn waarop je zal uitzien naar de zon.

Ook als je gaat werken: pak de fiets of neem je lunch buiten. Met een beetje geluk vind je wel ergens een plaatsje in de schaduw. Doe ’s avonds een terrasje of ga voor het slapen gaan nog eens op wandel. Goed voor je slaap en je geest ! Drink genoeg.

En als je, zoals mijn lief, dit weer echt flink balen vindt, dan is er nog altijd dit of je swingt lekker met een koel glas wijn in de hand op dit lied. Je wordt instant vrolijk van de zon !

Geniet !