Categorie archief: blogwereld

Beste Annelies, over jouw voornemen om bewuster met tijd om te gaan

Beste Annelies,

Ik las onlangs je voornemens voor 2018 en wens je meteen veel succes. Op je typische eigen Annelies-wijze heb je er opnieuw  zeer ‘meetbare’ doelstellingen van gemaakt. Eentje viel wel op in die lijst, ‘meer bewust omgaan met tijd’, hoe ga je dat meten ?

Tijdstekort versus tijdsverspilling

Los daarvan trof het me wel, want al heb ik mijn doelstellingen voor mezelf nog niet geëxpliciteerd – de eerste voorwaarde om überhaupt een doel te halen – dat van dat bewuster omgaan met tijd leeft hier toch ook nogal. Ik geloof dat het voorkomt uit de spanning tussen het gevoel ‘tijd tekort’ te hebben en de pijnlijke ervaring van anderzijds ook wel behoorlijk wat tijd te verliezen. Confronterend is dat, want het klopt niet als ik vervolgens blijf zeuren dat ik tijd tekort heb.

Dan maar efficiënter omgaan met tijd ?

Ik weet dat je al lange tijd bezig bent met productiviteit en ik vraag mij af of daar nog veel te halen is. Het kan wellicht altijd beter, maar ik kan mij niet voorstellen dat jij niet efficiënt werkt. Echt niet. Daar verdenk ik mezelf trouwens ook niet van. Eenmaal in actie draai ik op volle toeren en bereik wel resultaat.  Ik denk dat dit bij jou ook wel zo is.

Het leven is meer dan het afvinken van taken, of niet ?

Er zijn echter nog een pak dingen die niet onder het label ‘taken’ vallen. Tenminste zo lijkt het. Je schrijft zelf dat je nog allerlei dingen wil doen. Dat leeft hier ook en zeker al over zaken waar geen ‘moeten’ voor staat. Misschien stelt zich hier al het eerste probleem, dat we taken waar een ‘moeten’ voor staat doen zonder veel gemor, maar ‘dingen die we graag willen’, minder prioriteit geven. Alsof ze minder belangrijk zijn en tussendoor moeten gebeuren, eens alle ‘werk’ af is. Alleen, al dat moeten is nooit af, net zoals het werk nooit af is. Is dat herkenbaar voor jou ?
Dus zet ik tegenwoordig ‘lezen’ als een taak. Ik voorzien minimaal een half uur lezen per dag. Als taak. Ik heb een leesschema zoals ik vroeger een studie-schema had. Hoofdstuk 1 tegen dan… Het helpt. Misschien is het een tip. Inplannen van ‘wat je wil doen’ als taak die niet meer in vraag wordt gesteld. Gewoon doen.

Bewuster omgaan met tijd

Maar goed, ga ik dan bewuster om met tijd ? Sedert een maand noteer ik iedere dag trouw uur tot uur in een ouderwetse agenda wat ik doe. Twee kolommen per dag. Links staat gewoon een uuroverzicht. Het begint (althans in mijn papieren agenda) om 8 uur en eindigt om 22 uur. Die makers van agenda’s blijven dus de realiteit achterna hollen. Alsof je voor 8 uur niets ‘doet’. Weerom: ze denken alleen aan afspraken met een ander.
In de rechterkolom staat alles wat ik voorzie om die dag te doen. Geen planning maar een braindump. Met een onnozele rode balpen zet ik een sterretje voor de 3 zaken die ik echt gedaan wil hebben. Niet echt baanbrekend, ik weet het.

Maar die linkerkolom dus, daar ‘log’ ik mijn tijd in. Zie het als een alternatieve versie van de prikklok. Als ik aan iets begin, schrijf ik het startmoment op. Het maakt niet uit wat het is.
Ik deel je even (digitaal) hoe dat er vandaag uitzag (na een nacht waarin ik boven het toilet hing omdat ik blijkbaar iets gegeten had dat niet bevallen was).

  • 9:00 inlezen – studie
  • 10:00  uur   douche, ontbijt met H., planning vandaag (vakantiedag !)
  • 11:00  inlezen – studie
  • 11: 30 schrijven naar Annelies (waar ik nu aan bezig ben)

En zo gaat dat de hele dag door.

Het is een beetje zoals het opschrijven waar je geld naartoe gaat. Of wat je allemaal eet. Het moment dat je het opschrijft ga je er al bewuster mee om. En, net zoals dat met dat budgetteren gaat, leer je ook waar je meeste tijd naartoe gaat.

Analyse

Voor mij is deze oefening gigantisch confronterend en dit is nog maar het begin.  Registeren is één ding. Analyse een tweede. Zo moet ik besluiten dat ik dikwijls compleet fout inschat hoeveel tijd iets duren zal. Zo moet ik mij ‘inlezen’ voor een nieuw project, maar dat gaat veel trager dan verwacht. Leg ik de lat te hoog ? Wil ik teveel lezen ? Is mijn ‘inlezen’ een soort uitstelexcuus om maar niet aan het echte werk (het concrete project) te beginnen ? Het zou kunnen, al geloof ik in goede voorbereiding.
Ook confronterend : de tijd die ik in deze blog steek. Omdat ik het graag doe ‘voelt’ het nooit aan als veel tijd. Werken aan deze blog is zoiets als ‘helemaal in de flow’ zijn. Daar geniet ik van. Maar toch. Voor ik het weet zijn we weer uren verder.
Andere verleiders zijn sociale media.

 

Hoe moet het dan wel ?

Ooit las ik in een boek (ik denk van de jouw bekende Covey) dat je tijdsbesteding een weerspiegeling zou moeten zijn van wat je belangrijk vindt in je leven. Maak ik tijd voor wat ik belangrijk – of evengoed ‘fijn’ – vind in mijn leven ? Dat is een redenering die er diep is ingegaan bij mij. Daarom vind ik de uren werken aan mij blog niet zo heel erg, omdat ik er van geniet – al is de verhouding toch niet helemaal oké.  Doelloos rondzwerven op het Grote Internet of zomaar televisiekijken, daar til ik al weer zwaarder aan. Het overkomt mij. Terwijl het niet iets is waar ik echt voor kies. En daar gaat het om bij bewust omgaan met tijd.
Tegenwoordig kijk ik na het werk naar 1 aflevering van een serie omdat ik weet dat ik na het werk even ‘brainless’ iets moet doen. Ik geniet van Scandinavische series… dus waarom niet dàn ? Vroeger zou ik dat erg gevonden hebben. Om 17:30 uur kijken naar een serie. Maar het is een bewuste keuze en het eerste uur na een werkdag (en fileleed) ben ik niet veel waard. Zelfs met de beste wil zal ik nooit echt productief zijn dan. Die hersenen hebben wel even nood aan rust. Je snap het wel. Bewust met tijd bezig zijn.

10 000 stappen

Ik zag dat je in je voornemens ook 10 000 stappen hebt opgenomen. Mooi ! Die staat er bij mij ook op, al kies ik voor 70 000 stappen per week. Een ‘gemiddelde’ dus. Maar gemiddelden komen er alleen bij gratie van individuele getallen. Dus let ik er wel elke dag op. Misschien ook hier een tip (die je vast al kent). Bij het eindigen van de ‘dag’ zet ik ‘s avonds mijn bluetoothkoptelefoon op en wandel vervolgens in het dorp, luisterend naar Gretchen Rubin of een andere goede podcast. Dat productiviteitsduiveltje zit er soms zo dik in dat ik gewoon te onrustig ben om ‘zomaar’ te gaan wandelen. In ons dorp. De zoveelste keer dezelfde straten. Hoe schoon ons dorp ook is. Maar zo’n  podcast kan inspireren. Inspireren tot bewust leven zelfs !

Ik ben benieuwd wat je er van denkt. Nog meer benieuwd naar je ervaringen met dit voornemen. Hou je mij en anderen op de hoogte ? Ik zal er alvast nog eens over schrijven.

En o, digitaal kan natuurlijk ook. Gebruik n excelblad en je kan zelfs automatisch laten uitrekenen waar je tijd heen gaat. Of via een app. Misschien toch iets meer je ding.

12:30 : middagmaal.

Ik laat je nu dus maar. Alvast een fijne dag toegewenst en succes met je uitdaging. Laat je iets weten hoe het gaat ? Ik ben alvast benieuwd. Gooi gerust wat ervaring, tips en wijsheid deze richting. Wordt zeer geapprecieerd !

liefs,

Kaat

Snapshot diary

Snapshot diary week #52/2017 Laatste groot feest en op naar Noord-Nederland !

samengevat: Het traditionele kerstconcert van de jongsten (foto midden), wandelen in Noord-Nederland, gecombineerd met werk in de voormiddag. Bovenal: genieten van elkaar, de rust en de natuur !

Feestjes en nog eens feestjes !

Traditioneel komen wij met de Westvlaamse familie samen op Tweede Kerst. Het is behoorlijk eenvoudig: een kaasschotel met wijn. Na kerstavond en kerstdag is het voor de meesten toch nog uitbuiken dus veel hoeft dat ook niet te zijn.
Het is een ware ‘oversteek’, Vlaams-Brabant klinkt toch nog altijd exotisch in de oren van mijn familie. Maar het is de moeite waard. De kinderen die traditioneel hun kerstconcertje houden, de (kleine)  cadeautjes met veel ooooo’s en aaaaaaa’s, de lekkere koffie op het einde. Ik ben er dankbaar om. Die ene keer dat ze richting oosten trekken om hier een lang te vertoeven. Die ene keer in het jaar dat er meer westvlaams dan wel iets anders in ons huis klinkt. Proost !

Op naar Nederland

Toch ben ik ook altijd meer dan gewoon blij als de feestjes over zijn. Het moment dat het feestelijke tafellaken gestreken en gesteven opnieuw de kast in mag. De herinneringen, de foto’s, tijd voor rust. Ik merkte al langer dat zo’n tweede golf aan feesten (Eindjaar, nieuwjaar) niets voor mij was. Ken uzelf ! (zie adviezen aan mezelf nummer 2 en 9 !) Het is echt al gebeurd dat ik uitzag naar het einde van de kerstvakantie omdat het werk rustiger was ! Dat is natuurlijk de omgekeerde wereld. Gelukkig ziet het lief het ook zo en trekken we nu al twee jaar op rij richting noorden oftewel Noord-Nederland. Kerst mag dan wel al voorbij zijn, ik blijf zingen ‘all I want for Christmas is you’ en zo’n week samenzijn met het lief is echt wel het grootste cadeau dat ik krijgen kan. Lekker lezen, wandelen, rustig eten, geen enkel cadeau kan daar tegenop !

Nederland is het land van vuurwerk

We hadden het vorig jaar al meegemaakt en zagen het dit jaar opnieuw. Nederlanders schieten inderdaad massaal vuurwerk af. Dat hoor je al de dagen en uren voor Nieuwjaar, al is de wetgeving hier behoorlijk strenger geworden. Wij hoefden ons niet af te vragen wanneer het middernacht was, want de hele horizon, waar we ook keken, was gevuld met vuurwerk en dat ging maar liefst zo’n uur lang door. Prachtig om zien (en uiteraard onmogelijk goed te fotograferen, al helemaal niet met een smartphone !). Puur genieten vond ik dat, al bleef de schaduw van de vele ongevallen. Dubbel is het. Zelf wagen we er ons niet aan. Niet moedig genoeg ?

Werken tijdens de vakantie – op het vakantieverblijf

De idee van geen agenda te hebben en bijgevolg geen rekening te moeten houden met deadlines is iets wat mij eigenlijk enkel overkomt tijdens de zomervakantie. Ik heb een nieuw project lopen dat zoveel ‘inlezen’ vraagt, dat het onmogelijk was om dit uit te stellen tot na ons verblijf in Nederland. Gelukkig ben ik er niet echt treurig om. Het gaat om studeren en groot denkwerk, iets wat je niet tussendoor kan doen en wat net ‘ruimte in je hoofd’ vraagt. Gelukkig heeft het lief een soortgelijk project. Het rendeert niet onmiddellijk, al dat ‘studeren en nadenken’, maar zowel het lief en ik hopen een goed fundament te leggen eens ons (verschillend) project praktischer wordt van aard. Het leert me trouwens opnieuw hoe belangrijk het is om te plannen. Als wij in de voormiddag werken, dan kunnen we zonder gewetensnood in de namiddag wandelen of musea bezoeken.

Op naar 2018

En zo zijn ook wij het nieuwe jaar begonnen. Wanneer ik naar de nabije toekomst kijk en wat er op handen is, dan weet ik dat er mij veel te wachten staat. “Wat is je voornemen ? “, vroeg het lief, die overigens niet in voornemens gelooft. Ik antwoordde dat het eigenlijk meer een wens was: dat ik wijs zou zijn. Wijs in de keuzes die ik maak en de prioriteiten die ik stel. Best wel een uitdaging, niet ?

 

 

De Afrekening: De meest gelezen blogposts van 2017

 

 Meest gelezen posts van 2017 : het is voor mij altijd verrassend om te zien welke posts scoren en welke niet. Soms heb ik een vermoeden, maar het gebeurt evengoed dat ik er totaal naast zit. Hier is de lijst !

1 – Alleen kamperen als vrouw – 2017

Bloesemtocht
Deze post scoorde het allerhoogst en daar ben ik best blij mee omdat kamperen een thema van deze blog is. Ik hoop in 2018 nog meer te kunnen schrijven over kamperen, zowel het kamperen alleen als knappe plaatsen waar je kan kamperen. Ik ga meestal alleen op weg met de caravan en dat lukt heel aardig. Nog nooit heb ik het alleen kamperen als een gemis ervaren, eerder wel als een rijkdom. In een drukke wereld is het soms zoeken naar tijd om alleen te zijn en even met niemand rekening te moeten houden.

2 – Wat neem je mee op de camping ? – 2017

Ik had het idee dat iedereen wel zo’n lijst had en dat dit een overbodig artikel kon zijn. Anderzijds hou ik zelf wel van lijstjes om af te vinken zodat ik zeker niets mis. Als je iets cruciaals mist op een camping – en zeker als het niet makkelijk te verkrijgen is in de lokale winkel – dan kan dat het plezier serieus drukken. Vandaar de lijst.

3 – Voor- en nadelen kamperen – 2017

Ja, we blijven in de sfeer. Onlangs hoorde ik nog van iemand die het na 2 jaar voor bekeken hield. De caravan wordt te koop gezet na 2 reizen. Het moet iets voor jou zijn. Ik ben er helemaal weg van en ik kan mij niet voorstellen niet meer te kunnen kamperen. Het is groot deel van mijn geluk. Ik kampeer zoveel mogelijk (en zou liever nog meer kamperen dan nu). Maar het moet je liggen. Ik zie ook wel de nadelen. Dus als je twijfelt is dit artikel zeker een goede intro.

4 – GSM-gebruik op school – 2016

Dit is dan weer een onverwachte. Ik ben heel erg tegen het gebruik van GSM op school omdat ik me heel erg bewust ben van de snelheid waarmee zo’n toestel je inpalmt. Eerlijk is eerlijk: ik denk dat ik best ook wat minder met mijn smartphone zou bezig zijn. De school waarop ik werk heeft een GSM-gebruik-verbod. Ik heb niet de indruk dat de leerlingen dat echt missen. Als niemand het mag is het ook simpel. De speelplaats en de klas zijn gelukkig nog altijd betere social meetingpoints dan wel Facebook. Je kan het artikel hier lezen.

5 – Ze hebben me wat wijsgemaakt – 2017

Dit artikel gaat over allerlei ‘waarheden en regels’ waarmee je opgroeit, ideeën die door je omgeving als evident worden gezien maar dat bij nader inzien eigenlijk niet zijn. Dat deze post zo hoog scoort heeft alles te maken met de verwijzing van Kelly – Tales From the Crib – op Facebook.

6 – Zeg me dat ik oké ben – Marcel Hendrickx – 2017

PerfectionismeDit boek over perfectionisme heb ik in één ruk uitgelezen. Meer en meer denk ik dat perfectionisme een cultuurgegeven is waar ontzettend veel mensen onder lijden. Alles schreeuwt om meer en beter en presteren. Geen wonder dat mensen in de val van perfectionisme trappen. Een artikel dat ik zelf wel eens teruglees.

7 – 7 weetjes over het vasten (5:2) dieet – 2016

Een artikel voor wie de belangrijkste lijnen van het dieet wil weten en geen zin heeft om onmiddellijk een heel boek te lezen. Maar wie wél geïnteresseerd is, is prima gebaat bij met het boek van Lien Braeckevelt.

8 – Leven zonder filter – Fleur Van Groningen – 2017

Het boek ligt zowat in alle boekenwinkels en het kreeg best wel veel media-aandacht. Het is niet zomaar een boek over hoogsensiviteit, maar het geeft wel een heel eigen kijk op het leven mét hoogsensiviteit. Een uiterst persoonlijk verhaal.

9 – Westvlaamse spreekwoorden – 2015

Dat is zo eentje waarvan ik nooit dacht dat het hoog zou scoren. Ik had er voornamelijk zelf plezier aan. Ik zou er graag een vervolg aan breien maar dat lukt niet zo aardig. Nu ik al een half leven niet meer in West-Vlaanderen woon, vervagen ook de Westvlaamse spreekwoorden.  

10 – De makkelijkste  (en heerlijkste) pannenkoeken ever – 2015

Ook dit is een artikel waarvan ik het niet had verwacht dat het zo hoog zou (blijven) scoren. Anderzijds zoek ik het zelf ook soms nog op, al ken ik het ondertussen vanbuiten want hoe makkelijk kan het zijn ? Geen weegschaal nodig, 3 ingrediënten in en in no time klaar !

Een beetje genieten toch

Ik geniet best wel van zo’n lijstjes en al helemaal als ik het vergelijk met de beste post van vorig jaar. Komt deze lijst overeen met jullie favorieten ? Ik besef dat dat niet noodzakelijk zo is, omdat veel verkeer ook via google search naar deze blog wordt geleid. Toch hoop ik dat er nu en dan iets bijzat dat jullie leuk vonden.

Meest gelezen in 2016
Meest gelezen in 2015

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #48/2017 Putteke Winter !

winter
van links naar rechts: wandeling door het dorp, Putteke Winter Diest, kasten monteren, welkom bij koude wandelingen, familieliefde, de snelste kerstboom, mindfull creatief, Putteke Winter Diest, Stadswandeling Diest, check-up caravan, cake is altijd goed, herfst

Koud ! Winter ! Putteke Winter bijna !

 

putteke winter

Strikt genomen is het natuurlijk nog geen winter, maar geef toe, eenmaal de eerste sneeuwvlokken gevallen mag je toch spreken van winter ? Het mag dan volgens de kalender nog geen putteke winter zijn, ik vond dat we er toch niet ver af zaten. Niet ? Sneeuwvlokken die niet blijven liggen en geen vieze brij of file vormen krijgen van mij 3 sterren. Meer moet het niet worden, hoe schoon zo’n wit landschap is. Ik kijk wel naar melige kerstfilms als ik sneeuwlandschappen wil zien.

Verder zien dan ‘de dag halen’

Was het de drukte, de virussen die elkaar opvolgden, geen idee, maar deze week had ik eindelijk het gevoel dat er weer ruimte kwam. Ruimte in het hoofd en energie in het lichaam. Misschien moet een mens ook wennen aan die kortere dagen en de koude en is dat bij mij eindelijk gebeurd. Hoe dan ook, het energiepeil zit weer goed. Ik merk het aan de plannen en vooral aan de blik. Die eindigt niet meer op ‘de dag halen’, maar durft al wat verder zien.  Up we go ! 

Geslaagd als Ikea-medewerker ?

Wij wilden onze boekenkast halveren door er onderaan gesloten kasten in te zetten. Het leek ons dat het dan rustiger zou worden.

Zo zag de bibliotheek er uit voor de renovatie en nu ik het terugzie – de boeken staan nog hoofdzakelijk in dozen boven – denk ik dat het toch niet zo erg was. Maar de helft wordt dus gesloten kasten. Wat meteen betekende dat ik ongeveer iedere avond bezig was met het monteren van kasten. Ik kan het ondertussen met mijn ogen toe, maar het woord ‘scharnieren’ bezorgt me nog altijd acute stress !
Zou ik geslaagd zijn in een Ikea-test ?

Niet onbelangrijk: ongeveer de helft van de boeken vertrok ook richting kringloopwinkel. Hoe gaan we die lege kasten vullen ? (oeps !)

Het hoogtepunt: Putteke Winter in Diest

Het hoogtepunt van de week was een bezoek aan Putteke Winter in Diest. Wat een feeëriek decor ! Het was alsof ik in een magisch land toefde ! Figuren uit sprookjesachtige tijden en een nieuwe kennismaking met ‘steam punk’, ik leer het echt te waarderen !

Putteke Winter

Wie graag nog geniet van deze betoverende wandeling, dat kan ! Deze wonderlijke creaturen zijn nog te gast in het Vlaamse land. Volgend weekend kan je hen bewonderen tijdens een winterwandeling. Putteke Winter gaat het Vlaamse land rond, zo lijkt.
Hier vind je alle data ! In Diest hoefde niemand te betalen, maar ik merk dat niet alle provincies even gul zijn als Vlaams-Brabant, want ook in Zoutleeuw hoefde er niet betaald te worden.

Wintertijd – Kersttijd ?

Bij deze is de wintertijd echt ingezet en in menig huis wordt er druk versierd. Vroeger kon ik er zo van genieten om het hele huis te versieren. Sedert een paar jaar moet ik mezelf bijna verplichten om toch maar iets te doen. Deze weet ik nog wel te vinden :

En dit wordt het als kerstboom, sneller krijg ik er geen gezet :

Ik hoop dat zoveel minimalisme mij geen slechte huisvrouw maakt. Of een koud huis.
Ik zal het goedmaken met warme chocomelk. Zou dat ook tellen ?

Alle bewondering voor de enthousiastelingen die er volledig invliegen, in de kerstsfeer. Hoe doen jullie dat ?