Categorie archief: blogwereld

Snapshot diary

Snapshot diary week #09/2017 Water en regen, een hele week

snapshot diary

Het vakantiehuis dat in het water viel

Deze week stond met stip in mijn agenda, want … vakantie ! Krokusverlof ! Dus had ik een verblijf in mijn geliefde Nederland geboekt, midden in een bos ! Een mooi huisje met alles erop en eraan, dorpen in de buurt, wandel- en fietspaden ! Doelstelling : zo veel mogelijk in genieten van de natuur !

altijd regen

Nu had het de hele rit ernaar toe al hard geregend. ’s Avonds stormde het. ’s Nachts werd ik wakker van het getik op het dak en ik hoorde hoe tuinmeubelen wegvlogen. Ik keek de weerberichten na en zag dat het niet beter zou worden. Regen, een hele week. En dat ik in zo’n omstandigheden dan toch liever thuis was. De dag erop pakte ik dus mijn koffers opnieuw, gaf de sleutel af aan de receptie en stond voor 10 uur ’s morgens aan Nationaal Park De Groote Peel. Ik zou dan tenminste daar een flinke wandeling doen en vervolgens naar huis rijden. De wind was echter zo hevig dat ik hard moest duwen om überhaupt mijn autodeur te openen. Ik zag takken door de lucht vliegen en de bomen kraakten waarschuwend. Was het wel verantwoord om nu door zo’n domein te wandelen ? Ik heb van een beetje regen geen schrik, maar dit waren rukwinden en een gebied waar ik moederziel alleen zou zijn.  Dus reed ik nog verder. Naar huis.

Laat het weer je leven niet bepalen

Nu is regen in onze contreien niet uitzonderlijk en ik bleef hardnekkig vasthouden aan mijn doelstelling om zoveel mogelijk buiten te zijn. Ik had geluk, want op dinsdag regende het minder. Ik genoot van een lange wandeling in Zoutleeuw. Het was vooral mijn koppigheid die het deed, want er was alleen maar water. Rond mij, boven mij, overal ! Mijn regenponcho bewees oerdegelijk te zijn, rugzak en kleren waren goed beschermd.

Het vinne

Ik denk dat ik wel de titel van ‘doorzettende wandelaar’ verdien. Je had me moeten zien toen de wandeling af was !

40 dagen fit

Woensdag had ik ook besloten om voor mezelf een veertigdagen fit challenge op te stellen. We zijn ondertussen 5 dagen ver en ik kan je nu al vertellen dat ik dat behoorlijk onderschat heb ! Donderdag (in plaats van het beloofde zondag) kunnen jullie lezen hoe het mij ‘vergaan’ is de voorbije week.  Echt niet zonder zucht of stoot, al heb ik er nog geen spijt van gehad. Ik voel mij vooral goed als het gedaan is, iets wat veel mensen wel zullen herkennen. Anderzijds motiveert het echt wel, zo’n uitdaging. Ik doe ook tal van dingen die ik al een hele tijd niet heb gedaan ! Donderdag het verhaal dus !

Wat wil je graag voor je verjaardag ?

Brugge

Dat is een vraag die het lief mij ieder jaar opnieuw deze periode stelt. Ik antwoord ook iedere keer hetzelfde : tijd met hem. Exclusieve tijd ! Dat klinkt wel een beetje egoïstisch, maar nu en dan mag dat toch ? Want we wonen en werken dan wel samen en zullen ‘in getal’ dan wel veel samen zijn, zo’n dagje samen enkel en alleen voor elkaar is toch totaal iets anders ?

Zo trokken we een dagje naar Brugge. Niet zozeer voor Brugge als wel voor het samen zijn. De twee uur durende treinrit alleen al vinden we best fijn. Er werd uitgebreid gegeten en verder wandelden we tussen de regendruppels door.

Het thema deze week was dus echt wel regen. Gelukkig kan ik toch terugkijken op een fijne vakantie. Ja, ik had het liever zonniger gehad en ja het lief en ik denken er al aan om volgend jaar toch richting zon te vliegen.

Op naar een droge week ? Wat denk je ? 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary – week 06/2017 – veel vragen en Cityrun Brussel

snapshoit diary week 06/2017

Hoogtepunten : cityrun Brussel en het lief

Voor de rest was het ‘we moeten rennen, vliegen, vallen en weer doorgaan’. Al was dat rennen hier nog best plezant.

Wat is belangrijk in mijn in leven ?

Ik word nogal geleid door mijn to-do lijstjes en als ik die onder controle kan houden, dan ben ik, hoeveel werk er ook is, redelijk tevreden. Toch dacht ik deze week in de auto steeds meer aan de matrix van Stephen Covey : belangrijk/niet belangrijk en dringend/niet dringend. Veel van wat ik doe valt continu onder de noemer ‘dringend én belangrijk’, waarbij dringend veel meer doorweegt dan belangrijk. Het zijn zaken met deadlines die schreeuwen om aandacht en die gewoon niet gepasseerd mogen worden omdat ze inderdaad ook belangrijk zijn, maar echt, echt belangrijke zaken staan daardoor altijd ‘on hold’ voor als ik eens tijd heb. Belangrijke zaken als : is dit hollende leven echt wel wat ik wil ? En wat met het lief dat ik steeds minder zie ?

Hollen van het een naar het ander

Zo blijk ik steeds meer maaltijden over te slaan omdat ik persé andere dingen wil/ moet afwerken. Zo holde ik woensdag van het schaaktoernooi naar Brussel voor een cityrun door Evere. Gelukkig was het maar zo’n 6 kilometer lopen, maar die moest ik dus ’s avonds wel lopen op enkel 2 boterhammen van ’s morgens. Daarvoor had ik mij in badend zweet door het helse verkeer (donker ! regen !) in Brussel gesleurd. Ik was er net op tijd en dacht bijna dat een hartaanval niet ver af was als ik nu ook nog eens zou lopen.

Cityrun Brussel / Evere

Cityrun Brussel
Niet zo’n scherpe foto. Probeer maar eens een loper te vinden die stil kan staan !

Gelukkig bleek net het omgekeerde. Een groep lopers verkende onder leiding van een toeristische gids de hotspots en geschiedenis van Evere.  Stukje lopen (en véél gebabbel tussendoor) en hup, een toeristische stop. De tweede kilometer dacht ik nog dat ik no way het einde zou halen, maar weerom bleek dat lopen en goed gezelschap wonderen doen. Zélfs al heb je niet gegeten en zat je daarnet in een verkeersinfarct.
Ik liep met een sporter van formaat (letterlijk en figuurlijk) die ook nog eens uit mijn buurt kwam : Crazy Fool Wim. Zo mag ik hem echt wel noemen, kijk maar eens wat hij allemaal voor elkaar krijgt. Ook blogger Lies was opnieuw van de partij en weer een hele hoop mensen/bloggers wiens naam ik kwijt ben. Het ging allemaal nogal snel en voor ik het wist zat ik opnieuw in mijn auto, met een autosnelweg die gelukkig heel wat milder was.

Ik vond het bijzonder leuk om op een puur toevallige manier kennis te maken met het concept van de cityrun. Wij liepen de cityrun met een tweetalige groep en onze gids sprak Frans maar dat was eigenlijk geen probleem. Een beetje zoekwerk leerde me trouwens dat je dergelijke lopen ook in andere steden kan doen. In Evere wordt het alvast opnieuw georganiseerd op 22 april. Misschien loop ik zelfs nog eens mee, want toen wij er liepen was het behoorlijk donker.  Mocht je schrik hebben voor de snelheid, zelfs ik als supertrage loper kon het heel goed aan !  Ik vermoed dat ze zich een beetje aanpassen aan het gemiddelde.

Daten met het lief

Het lief heeft zijn handen (letterlijk één) steeds meer vol met competitie schaak. Net als eender andere sport vraagt dat veel training en natuurlijk wedstrijden spelen.  Ik blijf met grote ogen kijken naar die mannen (nog geen vrouwen gespot) die met gemak 3 uur zwijgend naar een bord kunnen kijken.  Het is echt niet aan mij besteed. Véél te rustig. 3 uur stilzitten  !

Hasselt

Ik vind het geweldig dat we beiden onze eigen passies hebben maar gecombineerd met werk en niet gelijklopende agenda’s moeten we tegenwoordig steeds meer ‘daten’ met elkaar, iets wat vorige jaren veel minder aan de orde is. Doen we het niet, dan zijn wij gewoon een ‘georganiseerd koppel’ dat samen een huis heeft en een goede werkverdeling. Zaterdag is het er eindelijk nog eens van gekomen. Een lange halve dag in Hasselt. Onder het mom van shoppen, maar zaten gewoon gigantisch lang op restaurant.
Misschien was dat wel het échte hoogtepunt van mijn week. De tijd met het lief.

Hoogtepunt en het belangrijkste : mijn liefsten.

Sukkelen jullie ook soms met de tijd ? Met wat belangrijk is versus wat dringend is ? Iemand een toverformule ?

 

Snapshot diary

Snapshot diary – week 01 – Opnieuw Nederland ! Valkenburg !

Valkenburg catacomben

Back to school – back NL, Valkenburg !

Het was wennen ! Voor iedereen ! Terug op de schoolbanken en dit na twee weken vakantie. De eerste dagen zaten de leerlingen er vooral fysiek bij. Alsof het allemaal niet nodig was, dat opnieuw beginnen.

Gelukkig stond er donderdag al een uitstap op het programma : een bezoek aan de Romeinse catacomben in Valkenburg en het thermenmuseum in Heerlen. Voor de leerlingen mocht dan terug gaan naar de Romeinse tijd, voor mij was het één en al herinnering aan één van mijn kampeerplaatsen in augustus.  Wat had ik zin om ook nu gewoonweg te blijven en er een lang weekend van te maken. Het weer hield me echter tegen, er was storm en sneeuw voorspeld en al is mijn caravan compleet winterproof, ik voelde me toch niet zo’n held om uit te testen hoe winter/sneeuw/stormproof ze is !

Wandelen in de sneeuw

De sneew was voorspeld en inderdaad, er lag een fijn wit deken boven ons dorp. Eentje zoals ik het graag heb : wit besneeuwd waar je niet echt hoeft te komen, mooi gesmolten waar de wegen zijn.  Het weer kan dus mooi én praktisch zijn ! Want ondanks alle lofzangen sneeuw hoeft het voor mij helemaal niet.
Het lief en ik maakten een lange wandeling in Herselt met de lokale wandelclub . Veel sneeuw viel daar niet meer te bespeuren, modder des te meer, maar daar zijn we goed op voorzien.

wandelen in Rillaar

Op zondag bleek dat ons dorp absoluut niet moet onderdoen voor Herselt (wat ik al wist), want de ochtendwandeling in ons eigen dorp viel nog beter mee dan die in Herselt.  Ik blijf ‘trage wegen‘ ontdekken in ons dorp en voor een keer toch wel eens een applaus voor de overheid die al die ‘kerkpaden’ en landelijke wegen in ere hersteld heeft.

2017 en we zijn weer helemaal van de partij !

Een fijne week toegewenst ! En wie weet ook veel wandelplezier op een paar honderd meter van je huis ! 

Snapshot diary

snapshot diary – week 01/2017 – Noord-Nederland verkennen

Noord-Nederland

Onbekend en onbemind Nederland

Mijn ouders reisden veel. ’s Zomer was het altijd richting zuiden (verschillende delen van Spanje of zuiden van Frankrijk) en tussendoor waren er ook korte vakanties in Duitsland en Groot-Brittanië of het noorden van Frankrijk. Als mijn vader er zin in had dan kon hij op een doodgewone zondag zeggen ‘kom, we gaan naar Parijs’ en mijn moeder kon niet snel genoeg de sandwiches inpakken. Mijn vader hield van reizen en zo ook mijn moeder, maar om de een of andere reden hielden ze niet van alles wat ten noorden lag.  Ik kende als kind wel snel steden als Rotterdam en zelfs Amsterdam, maar voor de rest stond Nederland gelijk met de Efteling en ‘daar kan je niet goed eten’. Noord-Nederland was al helemaal niet aan de orde !

Mijn liefde voor Nederland

Mijn liefde voor Nederland kwam er vooreerst met onze vakantie in Scheveningen. Als ‘beloning’ voor die boeking kregen we gratis vakantie in Zeeland in het laagseizoen. Heel toevallig viel ons Vlaams krokusverlof in het laagseizoen van Nederland. We gingen er zonder verwachtingen naartoe en ik was verkocht. Zeeland is mijn grote liefde geworden. Schevingen is ondertussen onze vaste novemberstek geworden.

Noord-Nederland

Noord-Nederland

De voorbije week vertoefden we in Noord-Nederland, de ‘kant die we nog niet kenden’, waarmee we het noord-westen bedoelen. We waren er ooit ‘gepasseerd’ toen we met de nog kleine kinderen naar Texel (2005) reden, maar hielden er geen halt.
We genoten de voorbije week met volle teugen van de uitgespreide vlaktes en de vele natuurdomeinen die Noord-Nederland rijk is. We wandelden door de Schoorlse Duinen (zie het filmpje hier) en reden nog iets noordelijker naar Callantsoog.
We liepen langs het strand dat bezaaid was met zeesterren (aangespoeld door een storm) en genoten van de felblauwe hemel boven ons. Wat een geluk ! Wat een weelde ! Wat een uitgestrekheid ! Voor mij was het echt batterijen opladen.

Noord-Nederland Callantsoog

Ik weet nu al dat ik het gigantisch ga missen. De stilte, de rust maar bovenal de natuur en de uitgestrekheid. Het lijkt op een of andere manier alsof de natuur mij tot de essentie brengt. Alle puzzelstukjes vallen in elkaar, alles klopt, alles is eenvoudig.

Straks, als de werkweek begint zal ik tussendoor nog eens kijken naar de vele foto’s op mijn smartphone. Dan sluit ik mijn ogen en ben even weer in dat geliefde Nederland.

Hebben jullie ook landen waar je maar niet genoeg kan van krijgen ?