Categorie archief: blogwereld

Bullet Journaling: doe vooral je eigen ding

Believers and non-believers over Bullet Journalling/Bujo

Ik las vorige week tot bij Annelies een post over Bullet Journaling die me enigszins verwonderde. De titel luidde: waarom ik niet geloof in bullet journals. Ze begrijpt niet waarom je sommige zaken op papier zou zetten als dat evengoed of beter digitaal kan.
Ik volg haar volledig, maar je kan niet op tegen de duizenden mensen voor wie echt wel een wereld van verschil maakt. Het maakt sommige mensen wel degelijk productiever. Ik durf dus te betwijfelen of het over geloof gaat. Ik denk dat het eerder gaat over wat voor jou werkt en wat niet.

Toen ik het post helemaal las, was mijn verwondering nog groter, want blijkbaar doe ik hetzelfde als Annelies. Alleen noem ik dat éne schrift Bujo en noemt zij het een schriftje. Het deed me heel erg denken aan de discussie over de e-reader. Sommige mensen zweren bij een papieren boek, andere geven voorkeur aan een e-reader. Maar uiteindelijk lezen ze beide hetzelfde boek.

De wijsheid van  Kelly Deriemaeker

Kelly Deriemaeker slaat de nagel op de kop wanneer ze in haar boek (over bullet journaling) schrijft dat het bovenal moet werken voor jou. Doet het dat niet, dan zal je er niet productiever van worden. Er is ook geen enkele ‘regel’ die zegt dat een Bujo creatief moet zijn, verzorgd, netjes, etc. Je doet ermee wat je wil. Kelly is de eerste om meermaals toe te geven dat ze een digitale agenda gebruikt. Het één staat het andere niet in de weg. Als het maar werkt voor jou.

Bujo is niet uit de lucht komen vallen

Je hoeft geen expert te zijn om de overlappingen te zien tussen David Allens ‘Getting this done’ en ‘Bujo’. Lijstjes, alles op één plaats… Wie vertrouwd is met Stephen Covey merkt dat er ook hier kruisbestuiving is. Onze hele evolutie is gebouwd op kruisbestuiving en het beste bijhouden. Waarom zou je niet profiteren van de resultaten van verschillenden ? En toepassen wat jou het beste uitkomt ?

Het allerbeste dieet

Ik las het onlangs nog opnieuw. Het allerbeste dieet is datgene dat je resultaat geeft en dat je kan volhouden. Of het nu Pascal Naessens is of Bekari (ook hier een resem believers en non-believers). Ik denk dat dit evengoed geldt voor eender welk productiviteitssysteem. Het is maar zo goed als het resultaat dat je er mee boekt. Niemand weerhoudt je om de ene dag een recept uit het ene boek en de andere dag een recept uit het andere uit te proberen. Het is niet OF digitaal OF op papier. Het is niet OF bullet journaling OF via allerlei apps en spreadsheets werken. Het is wat jij wil.

Doe gewoon je eigen ding. Datgene wat bij jou past.

Met heel vriendelijke groeten aan Annelies trouwens. Wij zitten meer dan eens op dezelfde lijn. En soms ook niet. Verschil doet denken. Zoals het artikel van Annelies mij aan denken heeft gezet. Dankjewel !

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #36/2017 Terug naar school !

Dit overzicht is precies een ‘onderwijs’babbel geworden. Het begin van het schooljaar zit daar natuurlijk voor alles tussen !

De leerlingen vielen net niet in slaap

Het echte lesgeven begon voor mij pas op maandag. Nou ja, voor vele van mijn collega’s. Niet dat de leerlingen er vrijdag niet waren, maar er werd nog niet vollen bak les gegeven. Dit jaar heb ik allemaal nieuwe leerlingen en was het vooral een kwestie van wederzijdse kennismaking. Ze waren enthousiast en vol energie. Althans op maandag. Dinsdag waren ze nog altijd enthousiast, maar ik zag de vermoeidheid in hun lijf. De ijdele hoop om echt geconcentreerd te zijn. Even dacht ik : we trekken naar het LO-lokaal en leggen ons daar neer op de matten. In een kring. Met kussentjes. Ik lees wel een goed verhaal.
Dat heb ik nog nooit gedaan. Dat lijkt mij iets van de lagere school. Toch had ik echt medelijden met hen. Sommigen waren op van 6 uur. Dat is toch niet min.
Sommige leerlingen zijn maandag begonnen aan het opbouwen van hun slaaptekort. Een gigantisch onderschat probleem.

Die vakantie lijkt al weer eeuwen geleden

Dat is natuurlijk overdreven. Héél erg. Want ik doe het regelmatig. Mijn ogen sluiten en ik ben weer in Pollinkhove, waar het lief en ik het hoogtepunt van onze vakantie beleefden. Toch viel het mij op hoe snel we beiden weer in de routine zaten. Naar verluidt duurt het positieve effect van vakantie maar 1 week.  Dat geloof ik best. Anderzijds geloof ik enorm in de kracht van (positieve) herinneringen en ook wel van het uitzien naar iets. Er zijn al nieuwe (kleine) vakanties gepland. Dat maakt al de rest heel draagbaar.  Oké, nu is het druk, maar er komt weer iets moois. Het is geen eindeloze routine. Er zit ritme in het verhaal.

Ook in de leraarskamer leek niets te zijn veranderd in vergelijking met 3 maanden geleden. We eten weer uit brooddozen en snacken weer massaal om 10 uur.  We zeulen met flesjes water en kijken nog snel onze lessen na.  Niets lijkt veranderd.

 

Nieuwe routines

Een nieuw schooljaar betekent ook nieuwe routines. Mijn opdracht is behoorlijk minder zwaar dan vorig jaar dus heb ik meer tijd over.  Tijd die ik nog in schema wil brengen. Tijd om te sporten, tijd om met ‘opa’ te wandelen. Gek genoeg (of juist niet) ook tijd om méér bezig te zijn met de lessen die ik geef. Zodat ik ze dieper kan evalueren. Ik kan daar best van genieten.

Het lief als de bewaker van kwaliteit

Het lief is zo’n beetje de bewaker van mijn ritme. Ik zou àltijd achter mijn bureau zitten. Er is altijd iets te doen en het is nooit genoeg in mijn ogen. Ik zal dàn wel eten. Als alles af is, zal ik wel ontspannen. Alleen is dat natuurlijk een illusie. Het werk is nooit af. Het huis toont nog altijd alle sporen van de werkmannen die hier hevig te keer gingen. In mijn hoofd heb ik allerlei dromen over dat huis.

Gelukkig zegt het lief dan: kom, we gaan wandelen. Kom, we gaan uit eten. Laten we eens naar Hasselt gaan.

Waarom, zeg ik dan, heb je kleren nodig of zo ? Om bij jou te zijn, zegt hij. Want ook dat zou ik vergeten.

Een geweldig lief heb ik !

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #33/2017 – op vlucht naar Gent en een onwillige auto

snapshot diary Blaarmeersen

De renovatiewerken deden me uitwijken naar Gent

Het is natuurlijk een luxe. Kamperen terwijl je echtgenoot thuis een oogje in het zeil houdt. Niet dat dat echt hoefde. De werkmannen arriveren hier stipt om 7 uur ‘s morgen en brengen ons huis in no time helemaal op orde. Nou ja, no time als je bedenkt hoe groot de werken zijn, làng als je ondertussen wel in dat huis moet wonen. Geen plaats om te ontbijten of eten klaar te maken, continu een ploeg superactieve mannen in huis. Rustig is het niet. Dus reed ik zondag al richting Gent. Nogmaals richting Blaarmeersen.

Gent is altijd goed

Gent is altijd goed en ik ben niet de enige die dat denkt. Er was behoorlijk veel volk op de camping. Men had een zonnig lang weekend voorspeld en dat lokte nog heel wat laatste vakantiegangers. De zon was er. Soms. Maar nooit stabiel. Nooit standvastig.  Ik vrees dat 2017 en “zorgeloze zomer” niet meer gaan opdagen.
Tussendoor reed ik richting schilderwinkel om de kleuren te kiezen en sprak ik het lief moed in. Ik genoot van de sportieve vibe van de Blaarmeersen en liep er met veel plezier rondjes. Ik ontdekte het graffitistraatje (dacht dat enkel Antwerpen zo’n straatje rijk was) en ging eindelijk naar Café Le Bal Infernal.

Het gevaar dreigde

Het plan was om op vrijdag huiswaarts te keren, maar plots kreeg mijn auto vreemde kuren. Er brandden lampjes die niet veel goeds voorspelden: ‘zo snel mogelijk de autodealer bezoeken !’. Hé, op 100 km van huis ! En nee, ik wou niet het risico nemen om met een caravan achter mij in panne te vallen op de ring van Brussel. Of eender waar trouwens. Gelukkig wou de Renaultdealer van Merelbeke mij onmiddellijk helpen. Alleen was het wachten op een wisselstuk dat hij niet had en dat er ook niet zou komen voor maandag.

Vastzitten in Gent

En zo zit ik vast in Gent. Het kon erger. De zon schijnt hier evengoed en de regen is even hardnekkig als in Vlaams-Brabant. Met een beetje geluk komt alles net in orde voor we aan de Vierdaagse van de IJzer beginnen. Het wordt dus verhuizen van de ene camping naar de andere. Gelukkig is dat kleine huisje van mij voorzien van alle comfort. Behalve veel ruimte dan. Maar er zijn véél slechtere steden om vast te zitten. In mijn echte huis is het voorlopig trouwens niet echt beter.

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #22/2017 – een ontdekking in Tienen

snapshot diary
kloksgewijs: wandeling Schaffen, Tienen, Averbode, bananencake, Schaffen, humus op rijstwafels, beste vriend, wrap, Tienen, tentoonstelling Tienen

Geen groot vertrouwen in Vlaamse zomers

Ik heb lang geloofd dat het in de zomer voornamelijk goed en mooi weer was (en warm !) en dat het in de winter koud was. In de herfst wat regen en wind en in de lente het zonnetje dat langzaam maar zeker doorbreekt. Ondertussen ben ik een ongelovige geworden. Ik zie het nog niet net te sneeuwen in putje zomer, maar ik herinner me wel ijs op Pasen en dat is toch een lentefeest ? Dus maakt het niet meer uit wanneer de mooie dagen vallen, ik neem voorschotten op de vakantie (bij gebrek aan echte vakantiedagen) en ben zoveel mogelijk buiten. Tienen, Averbode, Schaffen, allemaal in de buurt ! Want wachten tot het kalendergewijs vakantie wordt of echt zomer, is echt geen garantie !

Het hoeft niet ver te zijn : Tienen !

Ook dat is een devies van mij, al komt dat ook wel omdat ik steeds meer opzie tegen de files of gewoon geen tijd heb! Ik profiteerde deze week van de vliegveldwandeling die in Schaffen en werd er één-twee-drie superhappy van ! Ik bezocht Tienen, een zwaar onderschatte stad, om er mij onder te dompelen in Romeinse rituelen rond dood en leven, thanatus en eros. Het is dus niet dat ik het ver ging zoeken.

Mindfull eten

Ik blijf verder doen met het ‘mijn 6:1 vastendieetboek‘ en dat gaat goed. Het mindfull eten is echt wel een punt. Ik merk dat ik ook behoorlijk creatief word en het wel lukt om gezond en lekker te eten. Tot nu toe heb ik niet het gevoel dat ik veel gemist heb, de drang naar suiker (en zelfs chocolade !) is volledig weg. Ik eet tegenwoordig wel eens een rijstwafel met humus erop, en smaken dat dat doet ! (Echt !). Resultaat : bijna anderhalve kilo. Dat is dus een halve per week. Prima voor mij.

Naar verluidt komen er opnieuw prachtige zonnige dagen. Mijn advies: geniet ervan ! Na het werk, tijdens de lunchpauze, maak een wandeling, kortweg: geniet !
Veel plezier !