Categorie archief: (Week in) beeld

Snapshot diary

Snapshot diary week #6/2018 Bijna vakantie !

boven: voetbalvelden school, leraarskamer, actie tegen pesten
onder: wandeling in ons dorp (1e foto), historische wandeling Hasselt (rest)

Daar is de zon !

Wat een mooie blauwe lucht hebben we de voorbije week gehad ! Zalig ! Zie je de foto linksboven ! Dat is mijn werkplaats. Zie hoe schoon dat is ! Een mens wordt er prompt vrolijk van ! Dat en het vooruitzicht van een vakantieweek deed menig collega’s hart sneller slaan !

Op mijn vrije dag genoot ik volop van die zon. Ik reed richting Hasselt dat ik dàcht goed te kennen gezien we daar behoorlijk vaak uit eten gaan. Maar het moet worden gezegd. Als wij naar Hasselt gaan doen we zo goed als altijd dezelfde straten aan. Zelfs hetzelfde restaurant. Een beetje uit gemakzucht vrees ik, want het restaurant is niet eens zo bijster. (De koffie met gebak in Het Dagelijks Brood dan weer wel).
Hoe dan ook, door deze ‘historische wandeling’ leerde ik toch weer een heel aantal nieuwe dingen over Hasselt en de geschiedenis van deze toch vrij onbekende stad.
Daar komt nog een postje over mét GPX-bestand !

Geen plannen om weg te gaan

En, ga je weg deze vakantie ? Vroegen collega’s en vrienden me. Want we zijn wel fan van kortbij vakanties. Het huis uit en genieten van ‘geen verwachtingen’ en behalve eten en slapen letterlijk niets moeten doen. Thuis is er altijd wel wat te doen, schreeuwt het van de onuitputtelijke to-do list.

Maar nee, we hebben dit jaar niets gepland. Vorig jaar keerde ik al na één nacht huiswaarts. Het goot, er was storm en het zag er niet naar uit dat  het beter worden zou. Twee jaar geleden trokken we nog richting midden Nederland, al waar het lief zich vooral regen en nog eens regen herinnert. En ja, het regende veel. Ik maakte er zelf een filmpje van !
Dus blijven we dit jaar thuis. Wat ons totaal niet tegenhoudt om toch wel vakantie te vieren.

En zaken van de to do list te schrappen. Want dat is echt ook nodig. Creëert het meteen wel wat extra rust eenmaal we weer beginnen !

Weeral vakantie ?

Dat hoor ik wel eens. Niet dat het negatief klinkt.  Het is eigen aan de job. Maar als ik het nieuws zo zie, dan heb ik niet de indruk dat onze beroepsgroep de enige is die vakantie heeft of neemt. Na zoveel weken duisternis kan ik best geloven dat mensen richting zon en vooral licht willen gaan. Want hé, de dagen mogen dan al langer geworden zijn, de voorbije weken heeft het toch ook flink geregend.

Dus aan iedereen die er op gaat : alvast een fijne vakantie gewenst ! Met droog weer en als bonus strakblauwe lucht ! Voor wie toch werken moet : dat je toch het mooie weer mag zien. Of er van genieten. Kan dat alles niet, trakteert jezelf dan op een lekkere koffie. Met of zonder gebak. Maar kortom: geniet van komende week !

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #5/2018 de week van het kotsbakje en feesten

Op de foto: verjaardagscadeautje voor de echtgenoot, collega’s die foto’s sturen van het feest waar hij zelf niet bij is, links beneden het kotsbakje. Tussendoor lekker eten. Dit is, voor zoverre het nog smaakte ! Op naar de volgende week ! (het soezengebakje dat wij kregen was er echt over – dat wil je niet in periodes van maagproblemen !)

Iedereen ziek – of toch bijna

Ja, je leest het goed. De volgorde is wel degelijk kotsen en dan feesten. Wij zagen ze sneuvelen, de leerlingen, in sommige klassen maar liefst een kwart van de leerlingen afwezig. Diegene die er wel waren moesten opvallend veel naar het toilet. Ik hield moedig stand en gaf keurig mijn lesjes, in de hoop dat het mij niet zou overkomen, maar tegen zoveel microbegeweld ben ik niet bestand. Zo ook niet het lief.

Feesten

Dat dit ongelooflijk slecht viel, ja. Want het lief werd gevierd op het werk. Een uitgesteld jubileum. Met hapjes en drankjes. Alleen moest hij net voor de festiviteiten forfait geven. De collega’s vierden dus alleen. Zonder het feestvarken.

Behalve het jubileum stond ook de verjaardag van de echtgenoot dit weekend op de agenda. We vierden het door een etentje in Hasselt, afgerond met koffie en gebak in Het Dagelijks Brood. Altijd goed daar en het was nog niet te druk. Maar volop genieten deden we niet. Beiden zaten nog onder het virus. Nog altijd trouwens, al gaan we netjes terug naar het werk, in de hoop dat wij winnen. En niet de microbes. Want het heeft lang genoeg geduurd !

Nu nog hopen dat onze verwarming het volhoudt. Want die loodgieter blijft maar komen, zonder oplossing ! Zou mijn communicatiestijl te soft zijn ?

Snapshot diary

Snapshot diary week #1/2018 hip hip hoera Noord-Nederland !

Noord-Nederland !

Hip hip hoera toen het lief zelf er zelf over begon ! Hij stelde voor dat we in de kerstvakantie opnieuw de valiezen zouden pakken richting het noorden. Want al dat feesten, hij zag ook wel dat dat geen recept voor veel rust is. Al die feesten dat is ook geweldig veel sociaal contact, prima is dat, maar echt veel tijd voor ons twee is er niet. En laten we daar van tijd tot tijd toch ook nood aan hebben.

Julianadorp

Het oost-noorden van Nederland is vrij nieuw voor ons. Pas vorig jaar logeerden we er voor het eerst. Toen brachten we de kerstvakantie door in Egmond aan Zee. Dit jaar trokken we nog iets meer noordelijk, richting ‘kop van Holland’ Den Helder. Zo’n tien jaar geleden namen we daar de veerboot naar Texel, maar dat was midden zomer.

Natuur als eerste en belangrijkste gast

Ons appartement gaf uit op de duinen en net na achter die duinen deed de zee haar ding. Wat een luxe, zo’n 500 meter van het strand ! De Nederlandse kust is niet, zoals in België volgebouwd. België lijkt over één lange ‘zeedijk’ te beschikken. Niet het geval in Nederland waar de natuur de eerste gast is. De eerste én de belangrijkste. Zo mag je niet zomaar de duinen in. Er zijn verharde paden aangelegd en écht de duinen in (zand !) kan zo goed als niet.

Noord-Nederland
Zicht vanuit ons appartement

Ik geef toe dat ik het met gemengde gevoelens aanzie. Enerzijds begrijp ik het wel, duinen als kwetsbaar gebied. Anderzijds ben ik toch blij dat wij – zelfs tijdens de Vierdaagse van de IJzer, werkelijk dwàrs door de duinen mogen wandelen, klauterend in het mulle zand.

Vuurwerk, vuurwerk !

Met de nieuwe regelgeving (enkel vuurwerk een aantal dagen voor oudjaar te koop) had ik gevreesd dat er weinig te zien zou zijn. Vorig jaar lag er zowat overal vuurwerk in de winkels, dit jaar zag ik het wel, maar veel minder dan vorig jaar. Toch werden we om middernacht getrakteerd met een uur lang vuurwerk. De hele horizon vol vuurwerk, zo ver als we konden zien. Werkelijk o v e r a l !  Die traditie halen ze er nog niet zo snel uit denk ik. Dichtbij, veraf, het kon niet op. Ik vond het best feestelijk en genoot er van. Waarschijnlijk zien Nederlanders ons als bangerikken, want het leek wel alsof iederéén vuurwerk afstak. Geen haar op ons hoofd dacht eraan om mee te doen.

Wandelen en musea

Al een tijdlang heb ik mij voorgenomen om regen geen excuus te laten zijn om buiten te wandelen. Op nieuwjaarsdag wandelden wij dan ook langs Lange Jan, de hoogste gietijzeren vuurtoren van Nederland, of misschien wel van Europa. Regen en wind werden met fierheid en het enthousiasme van 1 januari getrotseerd ! Ik vond het best fijn !
Ook Callantsoog deden we opnieuw aan. Niet langs de kustlijn deze keer, maar in het natuurdomein Zwanenwater.

Verder bezochten we het onvolprezen marinemuseum waar we het meeste onder de indruk waren van de onderzeeboot. Althans het lief, ik had al eens een bezoek gebracht aan zo’n boot in Blankenberge. Ik was net iets meer gefascineerd door de 3-D radar.

Het laatste museum dat we aandeden was een veilingsmuseum. Bootjes vol groenten vaarden één voor één de veilingshal binnen en vervolgens werden de groenten geveild. Niet per opbod (hogerop) maar bij afslag (prijs naar beneden). Een geniaal en efficiënt systeem dat wij allemaal uittestten !

Terug thuis

En toen was de vakantie in Nederland afgelopen. Zalige herinneringen hebben we er aan en het heeft de spreekwoordelijk batterijen zeker opgeladen. Als ritueel afscheid van de vakantie ruimde ik alle kerstspullen op. Prachtige tijd. Dankjewel lief van mij !

Het beste nieuws bij thuiskomst…

.. kwam wel van mijn schoonmoeder die terloops opmerkte dat eind deze maand de dagen een uur (1 uur !) langer licht hebben. Terloops of niet ? Want die schoonmoeder van mij kent me wel. Die donkere winterdagen… het is niets voor mij !

Een fijne werkweek !

Kaat.

Snapshot diary

Snapshot diary #51/2017 Op naar Kerstavond !

vlnr : opa, scones, jubileumbloemen, klassieke afsluiter Kerstavond, pakjes !, avondwandeling door het dorp, always coffee, zalig zwemmen, nooit genoeg kaarsjes, schoonmaak op het werk, op wandel met opa. 

Uitdagen of frustreren ?

Op papier lijkt deze week nooit bijzonder zwaar, maar de ervaring leert anders. Meer dan 150 leerlingen werden besproken. Sommige rapporten blonken uit in uitmuntendheid, andere gaven gemengde gevoelens. Verkeerde studie-aanpak ? Te weinig gestudeerd ? Psycho-sociale problemen ? Verkeerde studierichting gekozen ? Is het allemaal teveel ? Het is niet makkelijk op zo’n klassenraden. Het gaat over toekomst en welbevinden. Soms is de lijn tussen ‘de leerling uitdagen’ en ‘de leerling frustreren’ niet duidelijk. Ik wou dat wij een kijkje in die hersenen hadden. Dat we zonder twijfel konden zeggen:  dit cijfer te laag voor jou, jij kan meer. Of: Dit is te moeilijk, je doet hard je best, maar dit is gewoonweg te moeilijk. Maar zo makkelijk gaat het niet. Intelligentie is een mix van vaardigheden en omstandigheden. Wanneer hebben we ooit echt zicht op die mix ?

Jubilieum

Het kalenderjaar op het werk werd traditioneel afgesloten met een receptie voor de leraars en een heus kerstontbijt voor de leerlingen. Dank aan alle collega’s die achter (en voor) de schermen werkten. Zo lang als ik er werk is er zo’n kerstreceptie. Op den duur ga je het evident vinden, maar dat is het natuurlijk niet. Het lief werd gevierd. 25 dienstjaren ! Het was niemand echt duidelijk hoe dat geteld werd, maar op een of andere digitale lijst verscheen achter zijn naam het getal 25. Een kwarteeuw. Kan tellen. Hij werd letterlijk in de bloemetjes gezet maar ik denk dat de ‘speech’ hem veel meer deed. Dat hij een rustige man is. Ja. Ik kan het weten !

Onze wenslijst voor Kerst

Tussendoor werden vooral cadeautjes gekocht als voorbereiding op Kerst. Grote cadeau’s zijn dat hier nooit en dat vind ik best. Zelfs voor het eigen lief weet ik amper wat kopen. Wij hebben niets tekort en op onze wenslijst staat warmte en tijd. Dat onze geliefden gelukkig  en gezond zijn. Dat de wereld meer vrede kent en minder armoede. Kort maar heel wat. Dat met die warmte zit goed, maar de strijd om tijd blijft. Soms leven we op automatische piloot. Heel erg goed georganiseerd, métro, boulot, dodo. Het maakt niet uit hoe goed (of slecht) we zijn in ons werk, er blijft het verlangen naar méér. Is dat melig ?

Kerstavond – geluk is soms heel eenvoudig

Onze kerstavond verliep zoals hij al jaren aan een stuk verloopt. Er zijn behoorlijk wat familietradities hier en dit is er eentje van. Zoals de klassieke gourmet, oma die jaar in jaar uit nuttige cadeautjes bedenkt, de grote doos koeken, afsluitend het gezelschapsspel. Dit jaar was het een ware thriller. Cortex. Je moet razendsnel dingen ‘zien’.

We zijn ‘domweg gelukkig’ met elkaar. Als we zien dat opa – die dementerend is – geniet. We weten zelden wat in zijn hoofd omgaat, om meer nog in zijn hart. Soms is hij van streek door verhalen van vroeger. Verhalen waar hij blijft in steken en waarvan wij de betekenis moeilijk kunnen achterhalen.

Dat we nog lang mogen genieten van elkaar !

Een fijne Kerst –
en dat jullie nog lang mogen genieten
van al wie je lief is !