Categorie archief: geluk

Snapshot diary

Snapshot diary week 07/2018 Krokusverlof zonder regen ! Hip hip hoera !

Wat een geweldig leuke vakantie heb ik achter de rug. Echt eentje om in te kaderen en dat terwijl er niets bijzonders op de planning stond. Maar hé: de zon was van de partij en zij kaderde elke dag vol licht en happiness.

Snorkelen tussen de tropische vissen.

Maandag had ik afgesproken met mijn zus. Klinkt heel gewoontjes maar is het niet. Mijn zus is enkel vrij op maandag en doorkruist 3 provincies om tot bij mij thuis te komen. Ik deed er trouwens eentje bij want we maakten er een dagje Beringen van. Goed voor een bezoek aan het mijnmuseum en twee uur snorkelen in het water ! Wat een fantastische ervaring ! Zwemmen tussen de tropische vissen, schatten op de bodem ontdekken en genieten van oude  ruïnes. Zie hier maar het filmpje dat ik maakte ! Echt een aanrader !

Testelt – wandelknooppunten


Ik blijf het zeggen: je hoeft niet ver weg te gaan om te genieten. Gewapend in een goede jas wandelden het lief en ik in Testelt, een dorpje hier verderop. Via Testelt wandelden we richting Averbode. De wandeling liep doorheen de bossen en heide van Averbode. Super rustig gebied en geheel en al weg van auto’s en drukte. Wij wilden graag een warme chocomelk drinken in het Moment (bij de abdij) maar het was er zo afschuwelijk druk dat we maar snel de benen namen. Zou het Moment ten onder gaan aan zijn eigen succes ? Want geef toe, zo bij een abdij is ‘rust’ wel wat je wil in plaats van je koffie tussen de volle bussen dagjestoeristen door te brengen. Niet dat er iets mis is met die toeristen. Alleen houden wij gewoonweg van rust. Op naar woensdag !

 

Naar museum M – maar we bleven plakken

Woensdag stond Museum M op het progamma. Ik wou daar al een hele tijd naartoe. Omdat het vakantie was en we meer tijd hadden dan anders besloten we er een dagje van te maken. Inclusief lekker eten en ergens een koffie. We hadden echter niet gerekend op de drukte van Valentijn.  Het was niet zo eenvoudig om nog een plaatsje (middag !) te bemachtigen en het wachten was ongewoon lang. Daarna sloegen we nog lekkere kop koffie in bij Bar en bezochten wat boekenwinkels. Allemaal goed om veel te laat te arriveren in Museum M. Dit werd dan maar uitgesteld tot een volgende !

40-dagen fit challenge

Drie dagen op rij buitenshuis activiteiten, ik wist zo dat dat voor mij meer dan genoeg was. Het lief had een dagje met vrienden gepland zodat ik het huis voor mij alleen had. Ook al zijn de kinderen hier door de weeks niet meer (kot en afgestudeerd), toch kan ik genieten van zo’n dagje alleen thuis. De hele dag ben ik het huis niet uitgekomen. Ik deed mijn eerste krachttraining in het kader van de 40 dagen fitchallenge en bleef kasten vinden die een opruimbeurt verdienden. Ik verloor mezelf eindelijk weer in een goed boek en voelde dat de stilte wonderen deed. Geen drukte, geen plannen, geen lawaai, geen mensen. Opladen van batterijen heet dat bij mij.

Fietsen in Limburg

Wat bleef die zon knap schijnen ! Ik tekende een pracht van een fietstocht uit in de omgeving van het Nationaal Park Hoge Kempen. 34 km en dat terwijl het wellicht een half jaar geleden was dat ik nog eens echt op de fiets zat. Ik troostte mezelf met een licht glooiend hoogteprofiel. Vlak was nog beter geweest, maar dan moet je bijna naast een water fietsen. Wonder boven wonder lukte het fietsen heel goed en leidde de tocht me langs tal van mooie plaatsen. Een topdag !

Weekend is familietijd

En toen begon alweer het weekend en wel in de wekelijkse routine. Wandelen met opa in de rolstoel, bezoek aan de schoonouders. Boodschappen doen met het lief en op zondag lang tafelen met de kinderen. Urenlang. Daar zijn wij heel goed in !

 

Ik hoop dat jullie ook een fijne week achter de rug hebben. De zon was alvast van de partij ! 

 

 

1000 vragen

10 000 vragen #85 Hoe geduldig ben je ?

geduld heb ik niet

Heel erg geduldig. Totaal niet.

Ik dacht te schrijven ‘dat valt wel mee’. Ik kan best wel geduldig zijn. Maar toen ik dacht wat het lief zou antwoorden, wat hij er van zou vinden, wist ik zo dat hij ‘helemaal niet’ zou zeggen. Of soms wel. Maar eerder niet dus.

Moedeloos word ik er van, geen geduld dus

Er zijn momenten dat ik meer geduld heb dan een gemiddelde Vlaming. Dat denk ik althans. Zo maak ik mij nooit druk over lange rijen aan een kassa. Files vind ik allesbehalve leuk, maar ik maak er mij niet druk in. Ongeveer iedere werkdag zijn er wel een paar waaghalzen die mij op weg naar het werk voorbij steken, ik hou mij dan netjes aan de voorgeschreven 70 km per uur. Ik veronderstel dat zij er het geduld niet voor hebben.

Evengoed scoor ik gigantisch laag  wat geduld betreft. Vergaderingen die niet vooruitgaan. Ik word er moedeloos van en hoop soms op een kortsluiting zodat de vergadering wel moet eindigen. Besluitloosheid. O ! M ! G ! Dan heb ik zin om op tafel te staan en met luidspreker te roepen ‘Besluit ! Eender wat ! Maar Maak Er Een Gedacht Van !’.  Ik heb meer moeite met besluitloosheid dan wel een besluit waar ik niet achter sta. Kan tellen wat mijn ongeduld betreft. Het adagio dat het vooruit moet gaan is hier een dogma.

Toonbeeld van geduld

Dat zal wel overdreven zijn, maar soms hou ik het gigantisch lang uit. Daar waar anderen ongeveer door het dak zouden gaan. Zo ga ik graag om met oude mensen – wiens tempo laag ligt. Of met de opa, zwaar dementerend, waarbij je onmogelijk kan rekenen op je eigen planning. Weg met ‘dat het vooruit moet gaan’, maar blijkbaar boort deze man een geduld in mij aan dat anders zelden tevoorschijn komt. Misschien omdat ik zo goed besef dat daar geen forceren aan is, het is wat het is.

Ik zou best wat meer geduld willen hebben

In dit alles vrees ik dat ik weinig geduld heb met mezelf. Het moet vooruit gaan en er moet gepresteerd worden. Ik wéét dat dat onhoudbaar als het altijd moet, dat het gewoonweg om problemen vraagt. Maar de drive is groot. Of het ongeduld. Of dit.

Ook voor mijn medemens zou ik bij tijden best wat warmer zijn als ik meer geduld had. Dan mag ik me in het verkeer wel netjes aan de snelheidslimiet houden, in het gewone leven raas ik voorbij en kan ik behoorlijk ongeduldig zijn tegenover hen die zachtjesaan verder tukken op een weg die ‘We Zien Wel’ heet. Ik raas liever op de weg van Actie. Niks van, ‘we zien wel’, maar ‘we doen !’.

Met dat geduld zit het voorlopig nog niet echt goed. Bij jullie ?

 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

7x De logica van geluk – er is geen safe model, volledige controle is een illusie

uit het boek “De logica van geluk” van Mo Gawdat.
De volledige review van het boek lees je hier.

Controlefreak

Er leeft best wel een controlefreak in mij. Eentje die ongelooflijk in goede voorbereiding gelooft en weigert daar van af te stappen. (Zal ik ook niet doen !). Maar tegelijkertijd geloof ik dat al die voorbereiding een picture perfect zal opleveren. Of tenminste, dat alles dan zal verlopen zoals voorzien. Iemand onder jullie die dit herkent ?

De illusie van controle

Het is niet makkelijk om die illusie niét te hebben. Overal wordt er geschreeuwd als we maar zus en zo doen, cijfertjes bijhouden, aan goaltracking doen, een stappenplan volgen etc, dat dat ons naar ons doel zal leiden. Er zijn verzekeringen voor alles en nog wat. Boeken over werkelijk alles. Hoe je het moet doen. Ik zal er een boek over lezen is iets wat ik vaak denk. Zo’n boeken brengen me dikwijls wijsheid en inzicht. Ik zal ze blijven lezen. Maar ze gaan uit van een picture perfect. Van 100% wilskracht en 100% controle.

It’s not gonna happen. 

Hoe groter de illusie van controle hoe groter het falen. Ik weet het uit ervaring omdat ik zoveel leef vanuit ‘als ik maar hard genoeg mijn best doe, hard genoeg werk, open sta voor wijze raad van anderen, etc, etc.’.  De obstakels komen keer op keer.

Er zullen fouten gebeuren, het zal soms mislopen

You gonna fail. 

Ik heb het dikwijls in Amerikaanse podcasts gehoord. Wanneer ik artikels las van zakenmensen uit de V.S. hoorde ik dikwijls over een andere houding tegenover falen. Falen als kans. Hoeveel keer heb ik niet gelezen dat de manuscripten van  J.K. Rowling, schrijfster van de Harry Potterreeks, zijn afgewezen ? Falen. En herbeginnen.

Hou je vast aan wat je wel kan controleren

Ik ben momenteel een boek aan het lezen voor de stoïcijnen en daar is een heel hoofdstuk gewijd aan ‘controle’. De enige controle die je hebt is deze over jezelf en je intrinsieke doelstellingen. Het wordt als volgt vergeleken. Je staat voor een tenniswedstrijd en je zou willen winnen. Als je doelstelling is te winnen, dan zal dit frustraties opleveren. Je werkt hard, traint veel (en dat zal zeker helpen) maar je bent niet zeker van je overwinning. Volgens de stoïcijnen is het beter als je een doelstelling hebt die binnen je controle ligt. Zij stellen in dit voorbeeld voor dat je doelstelling is ‘zo hard mogelijk trainen en er voor gaan’. Dit ligt wel in je controle. Als je een wedstrijd verliest, dan maakt dat niet zoveel uit. Als je er alles voor gedaan hebt dat mogelijk is, dan heb je je doelstelling bereikt.

Het is een mindset. Maar een goede denk ik.

Want die controle van externe zaken ? Vergeet het. Veel frustratie brengt dat !

 

Gelezen: De logica van geluk – Mo Gawdat

Logica van gelukWat als er een logica van geluk was ?

Stel je voor dat er een logica van geluk bestond en je vervolgens de formule kon achterhalen.  Dan zouden we die toch allemaal toepassen, niet ?  Alleen gaat het niet over 1 formule voor iedereen, maar vele formules die je gaandeweg dienst bewijzen. Voor die formules hoef je zelfs niet eens het boek van Mo Gawdat lezen, want de meeste ken je zelf.

We weten allemaal dat meer tijd doorbrengen met geliefden ons gelukkiger maakt. Dat piekeren zelden tot nooit gelukkig maakt. Het zijn wijsheden die we kennen maar waar we niet naar leven. Het boek van Mo Gwadat is een verzameling van wijsheden (gekend en nieuw) die op hun waarde worden getest. In tegenstelling tot Het Happiness Project van Gretchen Ruben, (aanrader !) is dit boek filosofischer van aard.  Je leest niet wat je kan doén, maar wel hoe je je denken zo kan omvormen dat je wijze beslissingen neemt. Beslissingen die tot meer geluk leiden.

Een persoonlijke zoektocht

Mo Gawdat heeft er al een behoorlijke carrière bij Google op zitten.  Hij werkt bij Google-X, waar men compleet ‘out of the box’ denkt en geen idee te gek is om te onderzoeken. Vanuit die instelling  – onderzoek – gaat hij op zoek naar wat geluk echt is. Zijn er universele ‘regels’ of ‘formules’ die voor iedereen kunnen gelden ? Is er een logica van geluk ?
Zijn die formules bestand tegen het grootste verdriet dat je kan overkomen: het verliezen van je kind ? Want dit is net wat Gwadat aan het denken heeft gezet. Het verliezen van zijn jongvolwassen zoon. Gawdat’s zoektocht is bijgevolg persoonlijk én getoetst.

Geluk is onze standaardinstelling

Gawdat neemt meteen een volle start wanneer hij stelt dat de standaardinstelling van een mens geluk is. Kijk naar kinderen zegt hij. Zij leven volledig in het moment en kunnen vol verwondering en blijdschap genieten van het vallen van een blad. Ze maken vrienden zonder het concept vriendschap überhaupt te kennen. Geef ze voldoende aandacht en op tijd en stond eten en ze kennen geen zorgen. Wat is er dan gebeurd ?

Veel. Ze zijn gaan denken. Vergelijken. Ze leerden zichzelf in tijdsperpectief te zetten. Er ontstond een vroeger en later.

Denken bepaalt grotendeels ons geluk

Volgens Gawdat mogen we best kritisch zijn over ons denken. Dat stemmetje in ons dat – soms onhoorbaar – zegt dat we niet genoeg zijn, meer moeten werken, etc. Laat dat stemmetje maar ratelen, zegt hij, maar aanvaardt dat jij het stemmetje niet bent. Ga er niet tegenin, dat kost alleen maar energie en voedt misschien zelfs de ellenlange innerlijke dialogen die je liever kwijt dan rijk bent.

Controle is een illusie

Gawdat somt een hele reeks illusies op. Zo zijn we niet alleen onze gedachten niet, we zijn ook ons lichaam niet. Zelf vind ik dat een behoorlijk dualistisch denken, maar ik begrijp wel wat hij bedoelt. Je valt niet samen met je lichaam. Misschien had hij het beter zo verwoord. Iedereen is veel meer. De grootste illusie is wel de gedachte dat we totale controle kunnen hebben. Als we maar genoeg werken, genoeg denken, genoeg bewust zijn en gezond eten, dan hebben we de boel toch behoorlijk onder controle ?
Er zullen echter altijd zaken zijn die buiten onze controle vallen. De gedachte dat er zoiets bestaat als een ‘safe model’ waarin alle risico’s zijn uitgesloten is een illusie. We zijn nooit volledig veilig, nooit is alles voorspelbaar. Dat kan beangstigend zijn, maar dat hoeft niet.

Daden helpen je vooruit, niet gedachten

Tegenover zoveel onvoorspelbaarheid en gebrek aan controle staat dikwijls veel angst. Angst helpt ons echter niet vooruit. Willen we echt vooruit in het leven dan zal dat moeten komen van onze daden, niet van onze angsten, of lees: gedachten.

Anti-dotum tegen angst

De logica van geluk  pleit voor een leven in het nu. Angst heeft altijd te maken met vroeger of nu. Je bent angstig om wat er misschien zal gebeuren (toekomst) of om wat je is overkomen (verleden). Het nu is angst-vrij. Dankbaarheid plaatst je in het nu.

Angst komt voort uit gedachten, uit wat we (menen te) zien, hoe anderen reageren op ons etc.  In de logica van geluk daagt Gawdat ons uit om kritisch te zijn tegenover wat we zomaar aannemen. Hij haalt daarvoor de mosterd bij Katie Byron. Is het wel waar wat ik denk ? Is het wel waar wat anderen zeggen ? Klopt mijn aanname wel ? Ons brein is geprogrammeerd om ‘gaten te dichten’. Met kleine stukken informatie heeft ons brein geen probleem. Ze worden verzameld en ons brein maakt er een verhaal van. We leggen automatisch verbanden en trekken conclusies. Over tal van zaken klopt dat ook en hoeven we ons geen zorgen te maken. Maar als het over ons leven gaat en ons welbevinden is het goed om nu en dan eens onze gedachten onder de loupe te leggen.

Liefde zit altijd in de geluksformule

Tenslotte kan ook het woord liefde in de logica van geluk niet ontbreken. Gawdat heeft het hier niet in de eerste plaats over romantische liefde. Hij heeft het over geven, zomaar. Geef zoveel mogelijk: vriendschap, liefde, tijd, competentie, déél wat je hebt en doe dat overvloedig. Geven maakt gelukkig. “Hoe meer je geeft hoe meer je terugkrijgt”, schrijft hij. Ik denk dat geven de wereld mooier maakt. Een glimlach, een goede dag. Mij maakt het niet uit of iemand terug glimlacht of een goede dag zegt. Als ik glimlach, dan ben ik toch één moment positief en is dat sowieso winst voor mezelf en maak ik de wereld toch een klein beetje mooier, niet ?

Samengevat

Mo Gawdat, De logica van geluk, ontdek de formule, 272 blz., uitgeverij Brandt, 2017
Te koop bij bol.com voor € 20.