Categorie archief: relatie

Snapshot diary

Snapshot diary – week 06/2017 – veel vragen en Cityrun Brussel

snapshoit diary week 06/2017

Hoogtepunten : cityrun Brussel en het lief

Voor de rest was het ‘we moeten rennen, vliegen, vallen en weer doorgaan’. Al was dat rennen hier nog best plezant.

Wat is belangrijk in mijn in leven ?

Ik word nogal geleid door mijn to-do lijstjes en als ik die onder controle kan houden, dan ben ik, hoeveel werk er ook is, redelijk tevreden. Toch dacht ik deze week in de auto steeds meer aan de matrix van Stephen Covey : belangrijk/niet belangrijk en dringend/niet dringend. Veel van wat ik doe valt continu onder de noemer ‘dringend én belangrijk’, waarbij dringend veel meer doorweegt dan belangrijk. Het zijn zaken met deadlines die schreeuwen om aandacht en die gewoon niet gepasseerd mogen worden omdat ze inderdaad ook belangrijk zijn, maar echt, echt belangrijke zaken staan daardoor altijd ‘on hold’ voor als ik eens tijd heb. Belangrijke zaken als : is dit hollende leven echt wel wat ik wil ? En wat met het lief dat ik steeds minder zie ?

Hollen van het een naar het ander

Zo blijk ik steeds meer maaltijden over te slaan omdat ik persé andere dingen wil/ moet afwerken. Zo holde ik woensdag van het schaaktoernooi naar Brussel voor een cityrun door Evere. Gelukkig was het maar zo’n 6 kilometer lopen, maar die moest ik dus ’s avonds wel lopen op enkel 2 boterhammen van ’s morgens. Daarvoor had ik mij in badend zweet door het helse verkeer (donker ! regen !) in Brussel gesleurd. Ik was er net op tijd en dacht bijna dat een hartaanval niet ver af was als ik nu ook nog eens zou lopen.

Cityrun Brussel / Evere

Cityrun Brussel
Niet zo’n scherpe foto. Probeer maar eens een loper te vinden die stil kan staan !

Gelukkig bleek net het omgekeerde. Een groep lopers verkende onder leiding van een toeristische gids de hotspots en geschiedenis van Evere.  Stukje lopen (en véél gebabbel tussendoor) en hup, een toeristische stop. De tweede kilometer dacht ik nog dat ik no way het einde zou halen, maar weerom bleek dat lopen en goed gezelschap wonderen doen. Zélfs al heb je niet gegeten en zat je daarnet in een verkeersinfarct.
Ik liep met een sporter van formaat (letterlijk en figuurlijk) die ook nog eens uit mijn buurt kwam : Crazy Fool Wim. Zo mag ik hem echt wel noemen, kijk maar eens wat hij allemaal voor elkaar krijgt. Ook blogger Lies was opnieuw van de partij en weer een hele hoop mensen/bloggers wiens naam ik kwijt ben. Het ging allemaal nogal snel en voor ik het wist zat ik opnieuw in mijn auto, met een autosnelweg die gelukkig heel wat milder was.

Ik vond het bijzonder leuk om op een puur toevallige manier kennis te maken met het concept van de cityrun. Wij liepen de cityrun met een tweetalige groep en onze gids sprak Frans maar dat was eigenlijk geen probleem. Een beetje zoekwerk leerde me trouwens dat je dergelijke lopen ook in andere steden kan doen. In Evere wordt het alvast opnieuw georganiseerd op 22 april. Misschien loop ik zelfs nog eens mee, want toen wij er liepen was het behoorlijk donker.  Mocht je schrik hebben voor de snelheid, zelfs ik als supertrage loper kon het heel goed aan !  Ik vermoed dat ze zich een beetje aanpassen aan het gemiddelde.

Daten met het lief

Het lief heeft zijn handen (letterlijk één) steeds meer vol met competitie schaak. Net als eender andere sport vraagt dat veel training en natuurlijk wedstrijden spelen.  Ik blijf met grote ogen kijken naar die mannen (nog geen vrouwen gespot) die met gemak 3 uur zwijgend naar een bord kunnen kijken.  Het is echt niet aan mij besteed. Véél te rustig. 3 uur stilzitten  !

Hasselt

Ik vind het geweldig dat we beiden onze eigen passies hebben maar gecombineerd met werk en niet gelijklopende agenda’s moeten we tegenwoordig steeds meer ‘daten’ met elkaar, iets wat vorige jaren veel minder aan de orde is. Doen we het niet, dan zijn wij gewoon een ‘georganiseerd koppel’ dat samen een huis heeft en een goede werkverdeling. Zaterdag is het er eindelijk nog eens van gekomen. Een lange halve dag in Hasselt. Onder het mom van shoppen, maar zaten gewoon gigantisch lang op restaurant.
Misschien was dat wel het échte hoogtepunt van mijn week. De tijd met het lief.

Hoogtepunt en het belangrijkste : mijn liefsten.

Sukkelen jullie ook soms met de tijd ? Met wat belangrijk is versus wat dringend is ? Iemand een toverformule ?

 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #18 Hoe voelt liefdesverdriet voor jou

liefdesverdriet

Liefdesverdriet was een zaak van alle dagen

Ik beken meteen : het is gigantisch lang geleden dat ik liefdesverdriet had. Als het toesloeg ging ik er echter helemaal voor. Geen liefdesverdriet erger dan het liefdesverdriet van een 12-jarige. Tenminste, zo leek het toen. Ik kweelde mee met Nazareth  tot mijn ingewanden er zowat uitlagen : Love Hurts. Tot tranens toe, hele kussenslopen nat.
Ik kan mij niet eens meer herinneren om welke jongens het ging. Zo erg moet dat liefdesverdriet zijn geweest.

 

Veel vrienden weinig liefjes

Ik overleefde de puperteit en de heftige emoties. Het hoofd werd zwaarder dan het hart. Geen idee of dat per definitie een goede evolutie is. Er waren nog liefjes en er was nog liefdesverdriet, maar de kussenslopen bleven droog. Misschien keerde het gewoon meer naar binnen. Er werd niet meer gekweeld. Er was wel stil verdriet. Er kwam nieuwe liefde.

Rouw als een gebroken hart

Het is nu alweer héél lang geleden dat ik liefdesverdriet had. Dat zit wel snor, dat lief en ik. Maar er is wel liefdesverdriet geweest. Het allergrootste toen ik afscheid moést nemen. Willen of niet. Toen er na 11 maand huwelijk een eind kwam aan een pasbegonnen verhaal omdat de dood er zich ging mee moeien. Mensen zullen zeggen : dat is rouw, dat is geen liefdesverdriet. Maar wat is rouw anders dan een gebroken hart ?

Gemis

Het ‘klassieke’ liefdesverdriet is mij gelukkig al jaren bespaard. Liefdesverdriet is altijd hevig. Het lief en ik zijn ondertussen alweer jaren en jaren getrouwd, maar nooit vergeet ik de kwetsbaarheid van het leven en dus ook het (mogelijk) liefdesverdriet. Nooit vergeet ik dat de liefde die er nu is niet vanzelfsprekend is, dat dit een kwestie is van alle dagen dankbaar zijn en alle dagen genieten van wat is. Wéten dat het zo gedaan kan zijn. Een ongeval, een ziekte. Maar ook weten dat je er zorg moet voor dragen. Voor je het weet zit je zo verstrikt in je eigen drukte dat je de andere stuk voor stuk vergeet.

Innerlijke gemismeter

Gelukkig heb ik een soort innerlijke ‘gemismeter’.  Ik mis mijn liefste nogal snel. Het  is geweldig dat we beiden ook ons eigen leven hebben. Onze eigen avonturen en passies. Dat we een eigen vriendenkring hebben en dat we het beiden absoluut niet nodig vinden om alles samen te doen. Maar nu en dan voel ik weer het gemis. Dan trekken we samen weg. Een dagje, of een week. Of we gaan lang wandelen. Lang lekker eten. Gewoon om samen te zijn. Om te genieten. Zodat het gemis nooit te groot wordt. Zodat het nooit écht liefdesverdriet wordt.

Hoe voelt liefdesverdriet voor jou ? 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !
Snapshot diary

Week in beelden – snapshot diary – week 27

2016 week 27 L

Is de vakantie nu begonnen of niet ?

2016 week 27 schoolboeken L

Laatste schooldag en dan is het vakantiegevoel er …. bijna. Laatste schooldag en er wordt ook al meteen gewerkt voor het volgende. Zo sleurde ik met collega’s stapels boeken van het ene naar het andere lokaal, stapels die eerst per jaar en richting worden gelegd en stapels die uiteindelijk, in augustus stapels per leerling zullen worden. Wij zijn de kabouters van het zomerverlof. Op dinsdag was ik vertrekkensklaar om te gaan kamperen met de caravan maar dat was buiten de ‘bijkomende klassenraad’ gerekend. Het loopt niet altijd van een leien dakje. Dan maar het vertrek een halve dag uitgesteld. Het echte ‘op vakantie vertrekken’ was met een dubbel gevoel, mijn hoofd zat nog vol vergaderinfo van de extra klassenraad.

Op naar Nederland – eerste stop Nijmegen (Groesbeek)

Na ‘een laatste middagmaal’ vertrok ik dan eindelijk richting Nederland, meer bepaald richting Nijmegen. Ik had er een lange tussenstop voorzien voor mijn trip naar het noorden van Nederland. Na enkele uren kwam ik aan in Groesbeek. Een superkleine camping (10 plaatsen) op de grens met Duitsland. Wat een gezelligheid was het daar !
De volgende dag was ik klaar voor een fietsrit van zo’n 30 km. Alleen werd ik hier helemaal geconfronteerd met mijn vooroordelen over Nederland. Het was duwen en stompen om verder te geraken. Dat de hoogteverschillen in een gemeente als “Berg en Dal” niet van de poes zijn had ik natuurlijk kunnen weten !
Wat mij diep dankbaar maakte : de zon was van de partij. Na al die weken regen na elkaar heb ik hier volle dagen zon gehad. Geen echte zomer, maar toch standvastig weer. Dankjewel zon !

2016 week 27 Groesbeek L
Geef toe dat dorpen hier rare namen hebben ! Links de terugweg met gelukkig ‘het dal’, maar dat betekent ook dat ik al die meters geklommen heb !

Tweede stop : omgeving Lauwersoog (Groningen)

2016 week 27 Lauwersoog

Na twee dagen kende ik alle campingbewoners en werd ik door allen uitgezwaaid. Op naar het noorden voor een rit van een kleine 200 km. Ik had er opnieuw geboekt via natuurkampeerterreinen en werd daarvoor beloond : een superrustige, geheel in de natuur gelegen camping, al kan het niet veel anders aangezien heel de streek hier gewoon heel rustig is. Doel : de wadden. Hier zou ik het grootste aaneengeschakeld natuurgebied van Europa bezoeken. Ik had er vele zin in !

De camping ‘overviel’ me een beetje. 40 plaatsen ! Dat is meteen het viervoudige van de vorige, maar wie campings kent weet dat dit nog altijd klein is. Voor mij zal het echter wellicht de grootste zijn die ik aandoe.

En toen kwam het lief

Het lief heeft een hekel aan kamperen (hij heeft het eigenlijk nog nooit gedaan) en de gedachte om op een paar vierkante meters te ‘wonen’ (caravan) in de natuur, lijkt hem een beetje alsof je terug naar de oertijd gaat. Voor sommigen aantrekkelijk, voor hem een gruwel. Waarom zou je in hemelsnaam het comfort van je huis ruilen voor zo’n primitieve huisvesting ? Dat zo’n caravan bescherming biedt, dat campings prima faciliteiten hebben, dat je in een  degelijk bed slaapt enzovoort, dat wou hij niet horen.

Ik vind dit anders best luxueus. Kijken naar Orange is the new black via Netflix.
Ik vind dit anders best luxueus. Kijken naar Orange is the new black via Netflix.

Toch kwam hij na 5 uur treinen aan in Groningen en wel met de gedachte om er een blitzbezoek van te maken. Ondanks het kingseize bed had hij zijn grootste twijfel over het slapen. Ik was dan weer zo gestresseerd door al zijn zorgen dat … ik uiteindelijk niet slapen kon. Laat ons samenvatten dat kamperen inderdaad… niet zijn ding is. Maar hij heeft het toch geprobeerd ! Dankjewel !

Kamperen is helemaal mijn ding

Het lief zei vorig jaar ‘als dat echt je droom is moet je dat doen‘, en dat resulteerde in de aanschaf van een caravan. Ondertussen ben ik compleet verkocht aan het kamperen.  Dinsdag verhuis ik opnieuw mijn mobiele huisje en opnieuw wordt het én een natuurreservaat én een camping van natuurkampeerterreinen.

Zei ik al dat kamperen helemaal mijn ding is ?
Het lief heeft het alvast geprobeerd en hij is een ervaring rijker. Later deze vakantie gaan we nog netjes een écht (!) huis (!) huren om samen vakantie te vieren. Meer zijn ding dus. Minder het mijne.
Maar dat is het mooie in een relatie, het elkaar gunnen van een eigen verhaal en eigen avontuur en dan weer samen verhalen schrijven. Mooi is dat !

Iemand nog tips voor Nederland, liefst in een natuurrijke omgeving ? Heel erg welkom ! 

 

Vakantie volgens m/v

Zalig, zo’n midweek vakantie ! Hip hip hoera ! Samen met het lief ! Veel sporten (maar dan zonder het lief).
Vakantie volgens mij (v) : sporten, bewegen, ontdekken, lopen, fietsen, buiten en nog eens buiten, weer of geen weer ! Fietstochten maken !
En dit is vakantie volgens het lief (m).
“Schaken is een sport”, knipoogt hij dan.
Jaja, zie die pionnen bewegen !