Categorie archief: stress

Gelezen

Gelezen: Elke Van Hoof – Eerste hulp bij Hoogsensiviteit


Eerste Hulp bij hoogsensiviteit

Samengevat: Eerste Hulp bij Hoogsensiviteit biedt praktische tools voor wie hoogsensitief is. Het verbindt (wetenschappelijke) kennis met effectieve tips. Maar wie geregeld last heeft van stress, heeft zeker ook heel wat aan dit boek. Ik heb er vast veel uit geleerd !

Drie boeken over hoogsensiviteit

Dit is het derde boek over hoogsensiviteit dat de revue passeert. Drie boeken met een totaal andere invalshoek, maar als je het mij vraagt, scoort ‘Eerste Hulp bij Hoogsensiviteit’ het allerhoogst. Dus als je er maar eentje leest, lees dit boek. Ook als je geen interesse hebt in hoogsensiviteit trouwens. Maar dat komt later.

Het eerste boek dat hier besproken werd, Hoogsensitief, was de insteek academisch. Het boek gaf wat het beloofde: een omschrijving over wat hoogsensitief was en wat het niet was. Dit alles was onderbouwd met verwijzingen naar het nieuwste onderzoek. Het onderzoek werd voor het grote publiek begrijpelijk gemaakt. Een prima boek voor zorgverleners of voor wie dieper wil ingaan op het onderwerp.

In het  tweede boek dat ik las, Zonder Filter, las ik het levensverhaal van iemand die hoogsensitief is. Dat levensverhaal is prominent en niet iedereen zal zich daarin herkennen. Maar het blijft een verhaal dat getekend is door hoogsensiviteit.

Ik moet toegeven dat ik op mijn honger bleef zitten. Ik had dan wel begrip gekregen van wat hoogsensiviteit was, ik had een verhaal gelezen over hoe het hoogsensitviteit mee een leven kan bepalen, ik had echter nog maar weinig tools in handen gekregen om met hoogsensiviteit om te gaan. En laat dit derde boek daar een antwoord op zijn.

Aandacht voor HSP

Hoe kan je je unieke potentieel maximaliseren ? Dit is de insteek van Van Hoof. Hoe kan je hoogsensiviteit voor jou laten werken ? Dat is een belangrijke vraag want

‘Mijn recentste onderzoek onder bijna 500 jongvolwassenen laat zien dat personen met HSP in het dagelijks leven meer stress, depressieve gevoelens, angstgevoelens en meer lichamelijke ongemakken ervaren, juist omwille van die overprikkeling. Ze hebben het gevoel dat ze voortdurend moeten reageren op de prikkels die bij hen binnenkomen. Dat is uiteraard heel uitputtend.”

Via (ultrakorte) vragenlijsten probeert Van Hoof de lezer te helpen in het onderzoeken of hij al dan niet HSP is, verwijst naar de verschillen én gelijkenissen met ADHD en ASS en somt de typische kenmerken van HSP op. Dat laatste is echt wel belangrijk, omdat ondanks de gelijkenissen, de triggers van gelijkaardig gedrag anders zijn. En laat die het net om die triggers gaan. Hoe kan je voorkomen dat je overprikkeld raakt ?

Uitnodiging tot zelfonderzoek

In het boek staan veel vragenlijstjes. Continu daagt Van Hoof de lezer uit om het eigen gedrag en gevoelens te benoemen. Dit vervangt uiteraard geen arts of psycholoog, maar het geeft je wel een bril om gericht naar jezelf te kijken. Het kan je helpen jezelf te begrijpen en jezelf te beschermen tegen negatieve gevolgen van hoogsensiviteit, zodat je bovenal kan profiteren van de voordelen !

Een boek voor iedereen !

Niet iedereen is hoogsensitief, maar iedereen heeft wel last van één of ander kenmerk dat toegeschreven wordt aan mensen met HSP. Die kenmerken zijn niet exclusief aan HSP-ers, alleen zal een HSP-er misschien meer last van hebben of een veelvoud van deze kenmerken hebben.

We denken hierbij aan het zich anders dan anderen voelen, zich afgewezen voelen, een overgroot gevoel voor rechtvaardigheid, het keihard zijn voor zichzelf of de neiging hebben om zich terug te trekken.

Wie last heeft  van stress is goed af met dit boek

Overprikkeling is eigenlijk synoniem met stress.

Stress en hoogsensiviteit zijn met elkaar verbonden.  Bovenstaande kenmerken geven mensen stress en hier komt de grote waarde van het boek : Van Hoof geeft bij ieder kenmerk tips om er mee om te gaan. Het zijn concrete en goede tips die je sterker maken. Voor HSP-ers zullen het levenslange werkpunten zijn, maar voor wie niet hoogsensitief is, bieden ze een bril om (mild) naar jezelf te kijken en te zien hoe je niet verloren raakt in deze situaties.

Zo had ik al bijna zin om onderstaand schema af te drukken en in het groot ergens op mijn bureau te hangen. Misschien moet ik dat ook maar doen !


Eerste Hulp bij hoogsensiviteit - schema

Ik denk dat véél mensen met dit schema iets kunnen doen. Het helpt je om niet te verdrinken in de veelheid van indrukken of informatie en om even ‘halt’ te zeggen zodat je de beste strategie kan kiezen. Zoals je misschien hebt opgemerkt heb ik het schema gecorrigeerd, een pure lay-out fout denk ik.

Wat heb ik zelf aan dit boek overgehouden ?

Ben ik hoogsensitief of niet houdt me niet echt bezig. Ik weet wél dat ik behoorlijk stressgevoelig ben. Komt dat omdat ik hoogsensitief ben of heeft het andere redenen, voor mij maakt het niet veel uit. Ik ben wie ik ben en ik zoek dan wel niet naar het ‘maximaal potentieel ‘ zoals Van Hoof het zegt, ik zoek wel naar een leven in balans waarin stress niet problematisch wordt. Want goede stress zorgt ervoor dat ik groei en uit mijn comfortzone treed. Positieve stress maakt mijn leven rijker en groter. Negatieve stress verkleint mijn wereld. Dus als ik kan kiezen tussen welke stress, dan weet ik het wel !

  • Het belang van het inbouwen van hersteltijd
    Ik probeer nu sneller door te hebben dat ik even een stap terug moet zetten. Voor iemand die het liefst continue full drive werkt is dat niet makkelijk.
    Continue full drive glijdt echter onzichtbaar over in overdrive en vervolgens shut down. Ik denk dat hier gelijkenissen met burn-out zijn.
    Na een dag vol prikkels op het werk kijk ik nu iedere dag naar een behoorlijk inhoudloze serie. Mijn verstand staat dan 40 minuten op nul, ik kijk alleen en er komen geen andere prikkels binnen. Ik merk dat dit mij goed doet. Ik ‘ben’ er even niet. Het blijft moeilijk om 40 minuten te ‘verliezen’ aan iets dat niets opbrengt terwijl er zoveel andere dingen te doen zijn. Maar ik geloof dat het ook winst betekent.
    Alleen lange wandelingen maken of genieten van de natuur  is mentaal en fysiek voor mij nog altijd het beste herstel.
  • Pick you battles
    Bovenstaand schema van Van Hoof helpt me echt. Ik verwar betrokken en verantwoordelijk. Als ik mij betrokken voel, voel ik mij meteen verantwoordelijk, terwijl dat meestal niet eens het geval is. Ik moet vechten met mijn aard alles te willen oplossen. Niet alles is mijn probleem.
  • Pauze-check
    We leven in een tijd waar onmiddellijk wordt gereageerd. Soms gebeuren er op mijn werk of in mijn leven kleine of grote dingen die mij echt wel raken. Ik probeer niet meer meteen te reageren. Niet omdat ik denk dat mijn reactie fout is, maar wel omdat het mij goed doet om het even te laten ‘bezinken’. Ik kan mij voorstellen dat mij dit als ‘trager’ doet voorkomen of als iemand die het niet onmiddellijk snapt. Ik merk echter dat het vertraagd reageren mij meer opbrengt. Zou ik daar de enige in zijn ?

Samengevat

Ik hoop dat jullie allemaal evenveel aan het boek hebben als ik. Het is geen dik boek en het leest vlot. Het zet je tot nadenken en je krijgt een pak tips om goed met stress om te gaan. Volgens mij is het boek even geschikt voor wie nu en dan het gevoel heeft dat het allemaal te veel wordt en dat de stress zich opstapelt. Ben je daarom hoogsensitief ? Dat kan. Maar misschien ook niet. Leven met minder stress en op een positieve manier omgaan met stress helpt alvast iedereen vooruit !

 

Praktisch

Elke van Hoof, Eerste Hulp bij Hoogsensiviteit, 128 blz. , Lannoo 2017, te koop bij Bol.com voor € 14,99. 

 

 

 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #45/2017 – hoe ziek moet je zijn om thuis te blijven ?

ziek

Ben ik ziek genoeg ? Even doorzetten !

Er achtervolgt mij al een hele tijd een of ander virus met liefde voor de luchtwegen. Het begon al voor we naar Scheveningen vertrokken. Dikke keel, nu en dan hees. Maar het brak niet door.
‘s Maandags trok ik richting het werk en voelde me slapjes. Het zou wel overgaan. Nachtje slapen en dinsdag terug aan het werk. Tegen het laatste uur had ik al compleet geen stem meer. Ik bleef dus werken en dacht als ik maar genoeg mijn best zou doen dat het zou overgaan. De illusie dat wilskracht en gezondheid iets met elkaar te maken hebben. Maar ik bleef de werkdagen netjes volhouden.

Ondertussen ben ik compleet geveld – en wel in het weekend  dus – en ziet het er naar uit dat het virus nog even huis zal houden. Had ik moeten thuis blijven ? Had ik al naar een dokter moeten gaan ?  Ik dacht aan een kennis van ons die vorig jaar door een hel is gegaan door het niet verzorgen van een luchtinfectie. Hel als in Gasthuisberg.
Wanneer blijf je thuis ?

Niets doen stimuleert de creativiteit

Eenmaal thuis van het werk zocht ik het bed op. Gewapend met een thermos thee met honing en huismiddeltjes als Dafalgan (voor de koorts) en Mucodox. Weerom de illusie dat ik dat alles wel zelf kan oplossen.

Niets doen en zomaar ‘liggen’, het is niet aan mij besteed. Tijdens dat niets doen is mijn brein vooral creatief in het bedenken van nieuwe zaken die ik toch ook zou moeten doen. Alsof mijn brein het sein krijgt om zomaar na te denken in het wilde en bijgevolg met goede ideeën komt. Want er zitten best wel goede ideeën bij. Misschien zijn er dus toch wel voordelen aan niets doen.

Netflix

Tussendoor zapte ik, volgde ik een serie, viel in slaap tijdens de serie en spoelde de hele aflevering de volgende keer terug naar het begin. Laat ons zeggen dat ik héél goed het begin ken van Stranger Things !

Wanneer ben je eigenlijk echt té ziek ?

 

1000 vragen over mezelf

10 000 vragen #73 Wanneer was je voor het laatst gestresseerd ?

gestresseerd

Ik ben een stresskip, dus gestresseerd

Het lààtst gestresseerd? Daar kunnen nooit 24 uur overheen zijn gegaan. Of het moet vakantie zijn – en laat het dat nu net zijn op dit moment. Maar zelfs dan kan ik zenuwachtig zijn omdat ik heel moeilijk kan loslaten. Ik ben een probleemoplosser, terwijl ik dat geeneens altijd wil zijn. Alleen, ik zie iets en ik denk: dat kan efficiënter, dat kan anders en beter worden opgelost, ik zou hier wel een beetje kunnen helpen. Die drang om altijd iets verder te gaan, de lat iets hoger te leggen, de grens een béétje te rekken. Of ik zie ronduit onrechtvaardigheid en vraag mij af hoe dat nu mogelijk is. Dan gaat dat bloed wel iets sneller pompen.
Dat zit er diep in. Het status quo is niet iets dat aan mij besteed is. Omgaan met onrechtvaardigheid evenmin.
Daar zijn veel voordelen aan. Zo zal ik mij nooit vervelen en word ik continu uitgedaagd. Ik vind het geweldig om mijn hersenen op iets los te laten. ‘Laten we dat varkentje even wassen’, ook al is het een weerbarstig en vet varken dat zich niet wil laten vangen. Het heeft mij diepe vriendschappen opgeleverd.

Evengoed zijn daar nadelen aan. Zoals overal problemen zien, al noem ik het liever uitdagingen. Het maakt mij ook niet altijd sympathiek en dat begrijp ik wel. Sommige mensen houden van het status quo en willen vooral geen deining. Ook niet handelen betekent dat sommige mensen in de kou blijven staan.

Not my monkeys not my circus

Het schijnt een Pools spreekwoord te zijn en één dezer dagen zet ik het op mijn letterbord. Ik wil er graag naar leven maar het is bijna tegennatuurlijk. In mijn studententijd draaide heel veel om engagement en het ‘werken aan een betere wereld’, ik verdiepte me in de filosofie van Levinas waarin de Andere (hoofdletter omdat hij geheel anders is en ik die niet kan vatten) aanspraak maakt op mijn verantwoordelijkheid.
Misschien ben ik daar wel een beetje doorgeschoten. Het zal ook wel een beetje karakter zijn vrees ik. Het zal wel zijn kwaliteiten hebben, maar zeker ook zijn schaduwzijde. Een hoop stress bijvoorbeeld.

Laat het los

Op het werk is er een collega die nu en dan een liedje voor mij zingt. ‘Laat het los, laat het los’ zingt hij. Hij doet dat wanneer hij ziet dat mijn hersenen weer aan het kraken zijn omdat ik allerlei dingen zie waar ik het moeilijk mee heb. Hij ziet de spanning in mijn gezicht stijgen en begint te zingen. ‘Laat het los, laat het los ‘ ! Ik dacht dat hij dat liedje ter plekke had verzonnen, maar nu merk ik dat het werkelijk een bestaand liedje is !

Misschien moet ik, behalve de tekst van de monkeys, het liedje wel van buiten leren. Mee zingen en de apen laten dansen. Het zal mij alvast een hoop stress besparen. En laat de de status quo dan maar even zijn.

Not my monkeys not my circus !

Zijn er onder jullie nog stresskippen? Van dezelfde aard of zijn jullie allemaal de rust zelve ? Ik benijd ze wel, die mensen – zoals mijn lief – die omgeven lijken door een wolk van rust.

Snapshot diary

Snapshot diary week #41/2017 Een heuse nazomer !

Een weekend lang zomer !

Schreef ik vorige week nog een artikel over hoe ik me bescherm tegen de regen, werden we deze week toch wel getrakteerd op een aantal dagen zomer ! Ergens hoop ik dat het nog een hele tijd zo zal duren, maar ik vrees er voor. Hoe dan ook, als het goed weer is, moet je buiten zijn ! Althans, dat is mijn adagio ! Profiteer ervan zolang het kan !

Nieuwe oorden

Deze week trok ik er twee keer op uit om te wandelen. Eén keer naar het Mechelse Broek (waarover later nog een artikel én een route) en één keer naar de vertrouwde Wijers in Limburg. Dat laatste deed ik op zaterdag en ik was lang niet de enige die profiteerde van het mooie weer. Het leek wel alsof heel Vlaanderen De Wijers had gevonden. Dat verwonderde mij niet, want het is een prachtig natuurgebied om te wandelen. Ook hierover later meer !

Tussen ziek worden en net niet ziek-zijn

Toch werd het niet de week die ik mij had voorgesteld. Ik balanceerde continu tussen ziek-worden en net niet ziek zijn. Soms voelde ik mij tiptop gezond, dan weer leek ik voor geen kleintje vervaard. Het was echt een kwestie van energie doseren. Gelukkig kon ik nog op de bank met een leuk boek dat mij helemaal afleidde. Eentje dat ‘matchte’ met mijn kop koffie trouwens. Alleen bij het boek ‘Nooit meer te druk’ van Tony Crabbe had ik dat al gezien. Het bedrukken van de zijkanten van een boek. Ik werd er best vrolijk van, van deze bedrukking.

Ik heb mij compleet laten verrassen door het boek. Of laten verleiden door die bedrukking. Maar het was exact wat ik nodig had tussen dat ziek-worden en net-niet-ziek-zijn.

Feest in da house !

Het weekend had nog een verrassing in petto. Een verjaardagsfeest annex fuif. Het was best lang geleden dat het lief en ik eens compleet uit onze bol waren gegaan en ik denk dat we er beiden heel erg aan toe waren. Gewoon eens alles vergeten. In je hoofd geen deadlines of stresserende vragen. Geen toekomst of verleden, gewoon helemaal opgaan in de muziek. Ik kon het na deze fuif weer o zo goed begrijpen dat jongeren iedere week willen fuiven. Niet dat ik het mezelf nog zie te doen, zo iedere week, maar het kan echt zalig zijn om je geheel door de muziek te laten meeslepen.

Batterijen opladen

Toch voel ik hoe de batterijtjes leeglopen en enige extra zorg nodig is. Er moet meer worden gesport. Meer geslapen. Ik moet gezonder eten. Het uurtje mindfull creatief bezig zijn blijft mij goed doen. Ik ben iedere keer verrast dat er toch een projectje uit handen komt. Eén uur. Eén project.  We praten nog altijd niet tijdens de sessies. Dat is de afspraak. Gewoon samen bezig zijn en ons volledig laten gaan.  Nadien voel ik mij toch altijd een beetje lichter. En vrijer ook.

En straks vakantie natuurlijk. Altijd goed !

Alvast een fijne week jullie allen !