Categorie archief: vakantie

Snapshot diary

Snapshot diary week #24/2017 – zon en weekend Zuid-Limburg

Maastricht
Met de klok: ontbijt op de camping, ontbijtexperiment, niet vergeten ! (Valkenburg), camping, Bullet Journaling, caravan, stepfietsen, Valkenburg, lopen (en rusten !).

Slow down – weekend Maastricht

De zomer brengt misschien wel het beste in mij boven.  Zijn mijn bewegingen en gedachten doorgaans haastig en gejaagd, dit zonnige weer brengt me vanzelf tot rust. Slow down, lijkt die zon wel te zeggen ! Het gebeurt  soms dat ik deze snapshot diary maak en me nauwelijks herinner wat er de voorbije week gebeurd is. Snel leven als synoniem van vluchtig leven ? Wat blijft er uiteindelijk  hangen als het allemaal zo snel gaat ?

Het enige minpuntje bij dergelijk zwoel weer is dat ik mijn loopsessies een ‘beetje’ moet plannen.  “Een beetje”, want ik kan geweldig goed tegen warmte. Alleen weet ik niet of het zo gezond is.

Kamperen in Zuid-Limburg

Het weer was zo mooi en het lief had zoveel werk tijdens het weekend dat de beslissing om de t@b van stal te halen gauw gemaakt was. Kleren in een valies, telefoontje of er nog plaats vrij was en na dik uurtje rijden was ik al in een heel andere omgeving.

Maastricht camping in de buurt

Ik ken Zuid-Limburg nog niet zo lang. Maastricht natuurlijk wel, maar de ontdekking van de prachtige natuur gebeurde pas toen ik er voor het werk heen moest om er een replica van de Romeinse catacomben te bezoeken.  Ik bezocht Maastricht maar door de talloze omleidingen met de fiets (en veel verloren rijden) herinner ik het vooral als een uitputtingsrit waarbij brug op brug af rijden iets teveel gevraagd was.

Maastricht

Gelegitimeerde luiheid

De camping stond behoorlijk vol, ondanks het laagseizoen. Het waren voornamelijk 60-plussers, het was er wel héél rustig. Nederlanders die hun dagen vulden met het lezen van de krant/een boek/de Ipad, een fietstochtje of een wandeling en ’s avonds met een glas wijn in de hand kookten.  Mijn zus zei me ooit dat kamperen gelegitimeerde luiheid is. Ze gebruikte niet exact die woorden, maar ik begreep onmiddellijk wat ze bedoelde. Staat de rest van je leven compleet in het teken van efficiëntie en ‘doorwerken’, dan is de sociale norm op een camping : doe maar rustig aan.

Ik was dan ook maar een klein beetje toerist, voor de rest deed ik als eenieder: boeken lezen en gegrilde worst eten. Ik ben nog niet aan BBQ toe !

Bullet Journaling

bullet journaling

Op mijn snapshot diary zie je links een foto van het nieuwe boek van Kelly Deriemaker. Ik ben al jaren op zoek naar het ultieme to do/agenda/prioriteiten boek en ik moet toegeven dat schriftelijk op de een of andere manier toch beter werkt dan digitaal. Schrijven maakt het mij meer eigen. Ik gebruik meer zintuigen en werk creatiever (al is het maar door lijntjes te trekken of kleurtjes te gebruiken) waardoor zo’n lijstjes me meer eigen zijn dan wanneer ik ze op de pc invoer.

Het hele systeem van BuJo kende ik en al lees ik op zich niets nieuws in het boek van Deriemaker, het is geweldig om eens alles bij elkaar te hebben. Er is één advies dat Kelly blijft herhalen: als het bullet jounaling een nieuw item op de to do list wordt, denk er dan goed over na. Het moet “helpen’ en niet een extra klus zijn.

Ik heb een systeem dat heel goed werkt, maar door het lezen van haar boek kan ik het misschien nog beter maken ! De nadruk ligt niet meer (voor mij toch) op efficiëntie en productiviteit, maar wel op prioriteit, zodat mijn tijd gaat naar wat echt belangrijk is. En dan kom ik natuurlijk weer terecht bij Steven Covey die ik nog eens ter hand wil nemen !

Slow down zou wel eens prioriteit nummer 1 kunnen zijn !

Hoe was jullie week ? Maakt het verschil nu het zo’n mooie zomerdagen zijn ? 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week 23/2017 zomer in Tongeren

Tongeren

De week vloog letterlijk (veel wind !) en figuurlijk (waar blijft de tijd ?) voorbij. Dat de zon een constante is blijft mij gelukkig maken. Ik werd verrast door een bezoek aan Tongeren en ben weer helemaal verliefd op mijn loopschoenen. 

Tongeren is altijd goed

Bezoek aan het Teseum – schatkamer

Iedere keer ik in Tongeren ben denk ik: wat een fantastische plek ! En dan heb ik het vooral over de ‘oude’ geschiedenis die je er op elke hoek vindt en hoe knap de stad Tongeren daar op inspeelt. Het zijn geen doffe musea en voor wie niet eens graag ‘binnen’ is, de stad en omgeving heeft genoeg ‘bewaarde geschiedenis’ die je gewoon wandelend kan ontdekken. Dit keer bezocht ik niét het overbekende Gallo-Romeins museum maar wel het jarige Teseum.  Ik volgde er het traject van 16 jarigen, al waar ik opdrachten moest maken via een I-pad en mij gevraagd werd wie mijn idolen waren en voor welke bestemming ik best wat over heb. Dat werd dan weer helemaal gelinkt aan de geschiedenis van toen. Pelgrimstochten om ‘schatten’ te zien. Reflecteren over wat jij zelf kostbaar vindt in je leven.

Teseum

De kinderversie lijkt mij nog leuker

Ik volgde de ‘jongerenversie’ beroepshalve, maar toen ik de uitleg hoorde bij de ‘kinderversie’ vond ik die nog toffer. Kinderen krijgen een echte ‘schatkoffer’, waarin ze zaken moeten verzamelen in het museum en zo gaande weg de collectie ontdekken. Op het eind van de rit krijgen ze een badge als schatzoeker. De ‘volwassen’ versie (ook met audio) geeft ‘gewoon’ informatie bij elk stuk.  Een aanrader voor wie in de vakantie naar Tongeren wil !

Eindelijk een vakantie geboekt !

Wij waren bijna vergeten om een vakantie te boeken. Nou ja, echt vergeten niet, maar we stelden het altijd uit omdat we er simpelweg de tijd niet voor namen. Misschien komt het ook wel omdat we steeds meer op vakantie gaan, zelden ver en nooit echt lang. Wat een verschil met vroeger toen Europa als continent sowieso was uitgesloten ! Een mens verandert ! Nog een verschil: zocht ik vroeger de drukte en de steden op, nu kan het niet rustig genoeg zijn. Dit jaar boekten we een huisje in een dorp van 7 huizen, ergens putje Auvergne. Natuur ! Water ! (En ook: Wifi !). Meer hoeft het tegenwoordig niet te zijn, al geef ik toe dat manlief voor deze de vrije hand kreeg. Lag het aan mij, dan was het toch richting noorden én zee.

Auvergne

Aftellen naar de vakantie

Met de ‘geboekte vakantie’ in het verschiet wordt het nu wel echt aftellen naar de vakantie. nog drie weken te gaan !  Een ander ritme (examens) en dan eindigen met de blik op een zorgeloze vakantie. Want dat is die zomervakantie toch wel.  Hoofd en hart zijn tijdens die andere vakanties nog altijd bezig met het werk, dikwijls werk ik dan aan ‘lange projecten’. Maar de zomervakantie ? Die is gewoonweg zalig.

Wandelen en lopen – ik word oud

Het goede weer heeft ook mijn sportambities verhoogd. Geen specifiek doel, maar ik ben opnieuw dikke maatjes met mijn loopschoenen. Deze week genoot ik van het lopen, al werd ik (vooral in het begin van de week) bijna weggeblazen door zoveel wind. Zalig om mij zo te meten met de natuurkrachten. Dat ik ouder word merk ik wel:  ik durf al eens voor langere tijd stijf te zijn na zo’n training. De tijd dat ik dat allemaal kon zonder een pijntje nadien en stretchen ligt wellicht voor altijd achter mij. Ik voel dat ik rugversterkende oefeningen zou moeten doen, maar dat planken mag dan wel hip zijn, ik vind er weinig aan, al zal ik het toch wel doen.

Week 6 van het 6:1 vastendieetboek

Nu moet het lukken dat week 6 net oefeningen geeft om fysiek wat sterker te worden.

Door je spieren te ontwikkelen, bescherm je jezelf tegen gewrichtsproblemen. Spieren kapselen je gewrichten in, waardoor je minder kwetsbaar bent voor blessures.

Ik vrees dat ik er niet (meer) onderuit kan. Dat al dat lopen zonder extra krachtoefeningen mij zo richting lappenmand zal leiden.

Gelukkig hoef ik geen half uur hetzelfde te doen, want ik ben er echt geen fan van !

Het ‘gewicht’ of liever het gewichtsverlies blijft de goede kant opgaan. Dik (what’s in a word) 2 kg.   Ik heb niet de indruk dat ik aan het diëten ben, wel dat ik heel bewust bezig ben met eten. Zo heb ik ook een ‘omgekeerde vastendag’.  Niets bijzonders, en al helemaal geen vreetdag, maar op vrijdag gun ik mezelf eender welk dessert.  Zonder maar een beetje schuldgevoel. Zo liep ik vrijdag speciaal de bakker binnen om een lemonpie te kopen. Wat is dat zalig lekker ! Omdat ik voor de rest het snoepen (en gebak) compleet heb geschrapt, smaakte dit precies nog tien keer zo goed. Geen gram schuldgevoel ! Dat was de spreekwoordelijke kers op de taart !

snapshot diary – week #15/2017 terug naar Vaals en Aken

En toen wou het lief ook weg met de caravan

Weet je nog, dat lief van mij dat niet wou kamperen ? Maar het mij wel gunde ? Was ik vorige week alleen in Zeeland, bij terugkomst verklaarde het lief dat hij ‘nu ook wel eens weg wou met de caravan’ ! En met mij gelukkig. Ik was verbaasd, was niet van plan om bij wijze van spreken van de ene camping naar de andere te trekken. Maar aan zoveel enthousiasme kon ik niet weerstaan. Wie weet verandert hij nog van gedacht en vindt hij kamperen uiteindelijk toch wel leuk ?

Vaals in Zuid-Limburg

Het lief heeft het niet voor Zeeland (onbegrijpelijk !) dus zocht ik een bestemming die meer zijn ‘ding’ was. Ik gokte veilig : Vaals, helemaal in de natuur, aan een kledderend beekje, op fietsafstand van Aken en winkels op wandelafstand. Alleen de Wi-Fi viel wat tegen. Deze was er enkel in de grote recreatieruimte. Voor mij niet zo belangrijk, voor hem wel. Het sanitair was er echter onberispelijk, mooie grote plaatsen en volle rust. Ga naar mijn kampeerpagina als je  details over de camping wil weten.

Toerist : Aken, Drielandenpunt en Heerlen

Dom Aken

We hadden onze fietsen bij, een enorme troef ! Zo fietsen we richting Keulen alwaar we de Dom bezochten. Ik heb er al heel wat bezocht maar was toch onder de indruk van het mozaïekwerk. Veel keizers werden hier gekroond en Karel de Grote ligt er begraven.
Nederland is daar helemaal niet zo plat, dat ondervonden we wel.

Drielandenpunt
Nog zwaarder werd onze fietstocht naar het hoogste punt van Nederland. Meer dan 300 meter. Wandelen deden we niet en dat is best spijtig, want er zijn tal van prachtige  wandelpaden.

Heerlen

Na al dat sportief zijn deden we ook een dagje aan cultuur. We bezochten er het thermenmuseum. Een aanrader voor wie in Romeinse geschiedenis en/of archeologie geïnteresseerd is ! Ongelooflijk hoe groot de invloed van de Romeinen is geweest. In het museum zie je er de archeologen aan de slag.

Terug thuis

Thuiskomen is altijd fijn, maar ik merk meer en meer ook iets anders. Thuis komen betekent ook complexiteit al is het maar omdat er hier zoveel meer spullen zijn, een veel groter huis dat aan de kant moet worden gehouden enzovoort. Het ‘gewone leven’ lijkt echt wel moeilijker. Anderzijds is dat natuurlijk ook niet helemaal waar, want op de camping draai ik geen wasje en strijken doe ik ook al niet. Wel leef ik er eenvoudiger. En dat doet soms heel veel deugd !

 

 

Snapshot diary

snapshot diary week #2017/14 Paasvakantie on the road

paasvakantie 2017 deel 1

Lang leve de paasvakantie en al helemaal als het fijn weer is !

Ik was de paasvakantie begonnen in Zeeland en ik ben er nog een kleine week gebleven. Goed voor lezen met zicht op zee, fietsen in Vlissingen en naar Middelburg en lang wandelen in Middelburg. Ik was nog van plan om terug naar Zoutelande te fietsen (aanrader !) maar hé, zelfs tijdens de vakantie is tijd niet eindeloos.

Lang leve de caravan !

paasvakantie in Zeeland

Ho, wat heb ik die gemist, die caravan van mij. Dat biotoopje. Dat buitenverblijf op wielen, die “room with a view” !  Wat was het aftellen naar de paasvakantie ! Omdat het nog niet zo warm was werd het een minimale bezetting. De luifel kwam er zelfs niet aan te pas en echt veel buiten gezeten heb ik niet. Buiten eten deed ik wel, alwaar ik iedere keer gezelschap kreeg van een nieuwsgierige vogel. Echt koken heb ik ook niet gedaan.  De AH doet, samen met de microgolfoven prima dienst als kok. Er is wel degelijk een gasfornuis (met 2 pitten) in mijn caravan, maar dat heb ik nog nooit gebruikt.

Op schattenjacht in een boekenhuis

Massa’ s boeken. Een heel huis vol.

Terug thuis in Vlaanderen zag ik een berichtje via via waarbij mijn man en ik uitgenodigd werden om ‘boeken te kiezen’ uit de collectie van een overleden leraar. De dochter was het huis aan het uitruimen en dacht dat we misschien wel blij zouden zijn met enkele boeken. Wat we echter niet verwacht hadden was een huis dat letterlijk tot de nok gevuld was met boeken. Er was een vierkante meter muur meer vrij. In de gang, op de overloop, overal boeken. Netjes gesorteerd volgens onderwerp. Indrukwekkend. Er waren ook muren vol kasten met DVD’s. Het lief en ik waren overweldigd door zoveel boeken. We voelden ons schattenjagers. Het leek wel alsof Sinterklaas op bezoek was geweest.

Tegelijkertijd was het ook confronterend. Wij kenden de leraar in kwestie niet, maar hij moet – als we afgaan op de boeken – een ontzettend boeiend persoon geweest zijn. De verzameling was jaar na jaar opgebouwd en dit … dit was de erfenis.
Na ons zou een boedelopkoper komen zei de dochter. Dat stak toch wel, al is het                  heel begrijpelijk.

De lange weg van specialisten en ziekenhuizen

Tussendoor waren er ook de bezoeken aan het ziekenhuis, specialisten en begin ik stilaan door te hebben dat onze medische wetenschap wel ver mag staan, de organisatie is dat niet altijd. Zo heb ik mijn (medisch) verhaal al zoveel van nul moeten vertellen dat ik bijna een bandje kan afspelen. Dat is behoorlijk lastig. Zeker als ze je opnieuw doorverwijzen naar de volgende specialist en je opnieuw je bandje mag laten afspelen. Ik probeer er niet moedeloos van te worden. Tussen als die mensen zitten dan weer weken van wachttijd, weken waarin niets gebeurt en waar ik soms moedeloos van word. Gelukkig is er de lente en de zon, het lief en paasvakantie om dat zo veel mogelijk te vergeten !

Ik hoop dat jullie allen ook wat vakantie hebben en minstens een verlengd Paasweekend ! Dan nog flink mooi weer en genieten maar !  Wat zijn jullie plannen trouwens ?