Categorie archief: vakantie

Design your Summer – de vakantie is halverwege

Design your Summer

Design your Summer – nog één maand te gaan !

Na de vakantie in Nederland (en Frankrijk) bleek het plots augustus te zijn. Juli is vol belofte, dan lijkt de vakantie (nog) eindeloos, maar augustus luidt alweer het einde in. Toch bijna. Of liever de helft. Maar toch. De dagen worden korter, daar begonnen ze al mee in juli. Tijd voor “Design you Summer”, of wat ik in die volgende helft wil zien gebeuren. Want behalve een deelname aan de Vierdaagse van de IJzer (waar wij meteen een week van maken) staat er niets meer gepland. Het laatste wat ik echter wil, is dat de vakantie herinneringloos aan mij voorbij gaat. Het hoeven geen grote dingen te zijn, gewoon zaken die typisch vakantie zijn, waar ik tijd voor heb en niet in een haast hoeven te gebeuren.

Vandaar mijn Design your Summer augustus 2017. Dat idee van hoorde ik trouwens van Gretchen Rubin, een echte aanrader en hier te beluisteren.  Ik zie dat ze trouwens ook een versie 2017 heeft gemaakt.

Het augustuslijstje

  • Stadsbezoek Mechelen

    Ik ben er in een eeuwigheid niet geweest, maar naar verluidt is de stad enorm veranderd. In een ver verleden werkte ik er, dus verloren zal ik er niet lopen. Iemand ideetjes of tips voor Mechelen ?

  • Stadsbezoek Leuven + stadwandeling

    Dat zal velen raar in de oren klinken, ik werk immers op de rand van Leuven en voor het werk moet ik nu en dan in Leuven zijn. Maar dat zijn altijd heel korte en gerichte bezoekjes waarbij ik vooral de parkeergarages zie. Shame on me ! Dus wil ik nog eens de toerist uithangen in Leuven. De klassiekers doen. Met een goede gids als ‘t kan. Iemand suggesties ?

  • Project XX afwerken tegen eind augustus

    Een heel leuk project – ik schrijf er een apart blogje over. Het is goed mogelijk dat andere mensen totaal niet begrijpen waar zoveel fascinatie vandaan komt. Denk : geschiedenis, beelden, gigantisch veel lezen en opzoeken.

  • Game of Thrones

    Ik vrees dat het met al die afleveringen niet gaat lukken om dat af te zien tegen eind september. Toen de reeks voor het eerst begon haakte ik al af na de eerste aflevering. Gisteren zag ik aflevering 1 en 2 en wel in de fitness. Goede combinatie trouwens. Nog héél veel afleveringen te gaan !

  • Een extra kampeervakantie

    Het is alweer geleden van eind juni dat ik een paar dagen alleen ging kamperen. Het is geleden van de paasvakantie dat ik nog een zee zag. Dus ja, ik wil er echt heen !

    Design your summer

  • Fit als lifestyle

    Dit idee is gegroeid uit evaluatie van de 40 dagen fit challenge deze lente. Toen kwam ik tot de conclusie dat elke dag sporten én 10 000 stappen zetten, teveel is. Heb je dan 30 km gefietst, dan zijn er toch nog 10 000 stappen te gaan. De uitdaging is OF sport OF 10 000 stappen. Beide is te hoog gegrepen voor mij.

  • Project Snail Mail

    Ook hierover in een ander blogje meer. Laat ons zeggen dat we terug in de tijd gaan. Voor de elektronische mail. En naar mensen die ik al 10 jaar niet meer zag.

  • Wandelzoektocht of Fietszoektocht Aarschot

    Als ik Leuven en Mechelen bezoek dan toch evengoed mijn eigen gemeente beter leren kennen. Zo’n zoektocht lijkt me wel wat.

  • Nieuw loopschema

    Hoeft niet veel uitleg dacht ik. Misschien loop ik mee in Zeeland ergens in oktober. Maar dat laatste hoeft niet.

  • Bezoek aan een tentoonstelling / museum

    Het liefst zou ik naar de Verbekestichting gaan. Dat staat al lang op mijn lijstje. Het is behoorlijk ver van hier, maar misschien te combineren met een verblijf aan zee ?
    Iemand andere suggesties van musea / tentoonstellingen die een aanrader zijn ?

Ook graag tussendoor: terrasjes. En liefst veel zon. Maar dat laatste kan ik spijtig genoeg niet plannen.

 

Iemand suggesties bij bovenstaande lijst ? Of andere leuke vakantietips ?
Ik hoor het graag !  

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #2017/30 vakantie op de Veluwe

Twee passies verenigd op de Veluwe

Zoals andere mensen voetbalgek zijn, is mijn lief schaakgek. Soms lijkt zijn hele leven te draaien rond het zetten van de beste zet. Op de I-pad, of een elektronisch bord, tegen een echte of imaginaire tegenstander. Oefeningen maken en nieuwsbrieven lezen over schaken allerhande. Het houdt niet op.

Ik hou dan weer van kamperen. Het lief niet. Of er moeten voordelen aan zitten. Zoals de combinatie van een schaaktoernooi en een week kamperen. Dus trokken we zondag richting Dieren. Het programma van het lief was simpel: iedere dag schaken van één tot een uur of vijf. Dan nog eventuele analyse van het spel.

schaken op de Veluwe

Mijn programma was een verdere ontdekking van de Veluwe.

De Veluwe is groot

Bij De Veluwe dacht ik vroeger onmiddellijk aan de Hoge Veluwe. Ik dacht verkeerdelijk dat dit trouwens hetzelfde was. Maar de Veluwe is veel meer. Vorig jaar logeerden we nog in Epe, op een park van Roompot.  Ik fietste er zalig veel in natuurgebied, maar de Hoge Veluwe was het niet, al maakte het natuurgewijs niet veel uit. Het ging om gezelfde gebied. Wie in het uitgestrekte park van de Hoge Veluwe wil fietsen of wandelen moet trouwens flink betalen, 9,30 euro, en dat was me vorig jaar behoorlijk in het verkeerde keelgat geschoten. Betalen tot daar aan toe, maar dit was duur. Om in de natuur te wandelen ? Je kan overigens geen weekkaart of beurtenkaart kopen, dus een echte ‘vakantie’ in de “Hoge” Veluwe werd meteen afgevoerd.

Fietsen in park Veluwezoom

Gelukkig ligt Dieren – het stadje van het schaaktoernooi – aan de rand van de Veluwezoom en hoef je voor dit natuurpark niet te betalen. Hip hip hoera, ik kon naar hartelust fietsen in dit prachtige gebied, dagen aan een stuk ! Onze camping lag in Laag-Soeren en ik hoefde maar de baan over te steken of ik was al in het park. Van geluk gesproken ! Het lief schaken en ik fietsen en genieten van de vele natuur.

Ik heb uren gefietst ! Ik genoot van de stilte en de rust van het park. Geen auto te zien, alleen hier en daar Galloways die de weg wel eens durfden te bezetten.

De IJsel

Veluiwe Veerboot

Het gebied waar we logeerden wordt bepaald door de IJsel en de Veluwezoom. Ik heb zalig gefietst langs de IJsel. Kilometers lang om vervolgens diezelfde IJsel over te steken met de veerpont. Kilometers exclusieve fietspaden, je kwam er nauwelijks een levende ziel – laat staan een auto – tegen. Ik fietste er tussen tal van watervogels die er hun nesten bouwden, maar moest evengoed stampen tegen de felle wind.

Veluwe fietsen

Veel te doen – ook als het regent

Er is ontzettend veel te doen in deze streek en je hoeft er niet eens grote afstanden voor af te leggen. Wat mijn fiets- en wandelplannen betreft, deze werden bij tijden gedwarsboomd door gietende regen. Dinsdag goot het de hele dag. Ik kan best tegen wat wandelen of fietsen in de regen, maar geen hele dag aan een stuk.
Dinsdag reed ik richting Hattem en bracht er een bezoek aan het Anton Pieck Museum en het Bakkerijkmuseum. Vooral dat laatste was een voltreffer. Het rook er heerlijk naar koekjes en kinderen waren enthousiast op zoek naar de muizen die zich te goed deden aan al dat meel. Ik bezocht verder nog het openluchtmuseum in Arnhem dat een beetje lijkt op ons Bokrijk, zij het dat ze verder gaan in tijd. Ook de jaren 50 en 60 zijn goed gedocumenteerd. Deze drie museum kon ik gratis bezoeken dankzij de Museumkaart. Een aanrader voor wie regelmatig in Nederland vertoeft !

De liefde voor Gelderland groeit

Zeeland blijft met ster op kop staan op de lijst van mijn favoriete kampeerbestemmingen maar Gelderland krijgt een mooie tweede plaats. Ik genoot van het rivierenland (ook Gelderland) tijdens de Bloesemtocht en ook Epe kon ik vorig jaar goed smaken. De streek waar we nu waren – een combinatie van Achterhoek en Veluwe – heeft me opnieuw positief verrast.

Ik kijk al uit naar mijn volgende vakantie. In Nederland. Of ergens anders. Bij voorkeur met de caravan !

Allemaal een fijne vakantie ! 

 

 

 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary – week #2017/28 Auvergne

Auvergne

Auvergne, de Franse manier van leven

We reden voor de tweede keer richting Auvergne. Een dorpje met 7 huizen en doodlopende straten. Huizen zonder nummer. Tenslotte kent iedereen iedereen. Oftewel: het dorp is gewoon ingenomen door mensen die rust zoeken. Korte vakantiegangers zoals wij of anderen die ‘voorgoed’ verhuisd zijn naar Frankrijk. Vorige keer waren we ook al in zo’n dorp, Chappes, zij het dat het daar nog méér verlaten was.

De keuze Frankrijk was er eentje van het lief.  Dat het daar zo desolaat was verontrustte me wel een beetje. Er was een ‘voedingswinkel’ op 6 km. Gelukkig. Maar dat was het zo’n beetje. De steden in de buurt waren gauw een uur moeizaam rijden via haarspeldbochten. We bezochten Montluçon waar we in de plaatselijke krant lazen dat zowat heel Auvergne richting Middellandse Zee was getrokken. Dat merkten we wel.

Er was niets te doen en dat was goed

Auvergne Les Betules

Het huisje en het dorp maakte echter alles goed. Ik genoot van de rust. Het lief had even last van ontwenningsverschijnselen toen bleek dat er wel een grote verzameling DVD’s waren, maar geen mogelijkheid om De Tour te volgen. Het dorp mocht dan wel op een doodlopende weg weg liggen, er waren wel prima wandelwegen vanaf ons huisje. Niet dat iemand ze ooit zo noemde, het waren ‘tractorwegen’, bedoeld om de tractors van het ene veld naar het andere te brengen over de vele heuvels heen.

Wandelen en Auvergne

Iedere dag nam ik – meestal met het lief – de rugzak en verkende ik de omgeving. Er werden kilometers gemalen en vooral veel heuvels beklommen. De fiets bleef in de auto. Geen fietswegen hier en ook geen enkel stuk vlak. Wegen vol bochten waar wij wel heel traagjes reden maar de geroutineerde bewoners niet. Fietsen leek me gewoonweg te gevaarlijk. De omgeving waar wij waren is in toeristisch opzicht onontgonnen gebied. De ‘boerenwegen’ zijn prachtige wandelwegen, maar dat heeft het bureau van toerisme (nog) niet gezien. Ik ontdekte ze bij toeval en door satellietbeelden die ik op een kaart legde.

 

Toch te rustig ?

Op het eind van de week gaven we de sleutel terug af aan een dame die Nederland verruild had voor een leven in dit dorp. Samen met haar man had ze haar drukke baan in Nederland opgezegd en was ze hier komen wonen. Ze verdiende bij door op vakantiehuizen zoals dat van ons, te passen. Haar leven viel samen met het idylische beeld dat in vele films over het leven in Frankrijk wordt geschetst: tuinfeesten en vrienden. Zij het altijd eenvoudig en zonder de stress die ik associeer met een tuinfeest. We hebben ze maar een paar keer ontmoet, maar iedere keer kwam ze net terug van ‘een etentje’, ‘een verjaardag’.  Leven als God in Frankrijk, ja.

Die mensen die we zo graag zien

Mijn hart brak wel een beetje toen we het huis verlieten. Boven alles vond ik het samenzijn met het lief het allermooiste dat er was. Nog beter dan het huis, beter dan de Auvergne, beter dan de wandelingen in de natuur, beter dan het lekkere Franse eten. Tijd hebben ! Voor elkaar ! Samen op de bank ! Samen een boek lezen.
Daarom zou iedereen echt vakantie moeten hebben. Om tijdloos tijd door te brengen met elkaar. Met je geliefde, je kinderen, je familie. Om te vieren dat ze er zijn. Die mensen die we zo graag zien. Het leven vieren.

Iedereen verdient zo’n tijdloze vakantie. Om het leven te vieren ! Wat zijn jullie plannen ?

vakantiestress : ik zal deze tijd toch goed benutten ?

Vakantiestress : Er moet van alles gebeuren !

De vakantie is voor ons begonnen en het ongeduld is niet geminderd.  Je zou denken dat een mens rustig wordt van vakantie, maar ook in deze zeeën van tijd schreeuwt de productiviteitsduivel. Er moet gelezen worden ! Kasten uitgeruimd ! Meer sporten ! Meer wandelen, musea bezoeken, kortom : die tijd mag niet verloren gaan.

Plannen

Dus zit ik met rechts van mij met een stapeltje brochures en bijeen gespaarde knipsels met allerlei zaken die ik toch wel wil bezoeken, lezen, meemaken. Eerste planning : de data op de agenda zetten. Een wandelvierdaagse staat op data, je kan die niet verplaatsen. Als we ieder jaar zo gelukkig zijn tijdens de Vierdaagse van de IJzer, waarom dan niet ook nog een Vierdaagse in Nederland ? Het lief wil schaken. Waarom geen schaakvakantie ? En we ‘moeten’ toch ook nog eens ‘gewoon’ op vakantie ?

Daarbuiten lonkt alles

Onlangs kreeg ik een brochure in handen waarin het Eifelgebergte als prachtig wandelgebied werd voorgesteld. ‘Zouden we niet ?’, zei ik, maar het lief zei dat hij het al druk genoeg vond.  Hij is een huisduif pur sang. Al verleid ik hem wel om nu en dan het nest te verlaten.

Ik zie daarentegen tal van mogelijkheden, nieuwe avonturen. Maar in mijn hart ben ik evenzeer een huisduif. Boekje in de hand en onder een dekentje. Lekker eten bij de hand. Koel wijntje. ‘Lummelen in huis’, zoals het lief het zegt. Op een regenachtige middag binnen naar een film zien.  Hangen in de hangmat. Nog maar eens ontdekken dat wij en een BBQ-stel een slechte combinatie zijn.

De vakantiestress van het organiseren

Bij het begin van deze vakantie ben ik dus wel een beetje (luxeprobleem !) verscheurd door keuzestress. De angst om nà die vakantie te denken ‘Had ik maar ….’. De angst dat, eenmaal het werkjaar begonnen, een heel aantal zaken gewoon niet meer mogelijk zijn. De angst aan gebrek aan herinneringen, want echt wel – zo’n vakanties laden de batterijen op.

De onverbiddelijke heimwee

Gelukkig kunnen wij het ‘huis’ gewoon meenemen. Achterop. Slapen in ons donsdeken, onze eigen frigo met ‘onze’ wijn. Maar toch. Het blijft moeilijk kiezen. Als ik te lang op ‘een ander’ ben slaat de heimwee onverbiddelijk toe. Dan idealiseer ik weer het eigen bakstenen huis, onze straat en dorp waar alles rustig is. Tot de onrust mij daar weer overvalt en ik weer weg wil.

Ik wil thuisblijven. Maar ik wil ook weggaan.
Ik kan niet kiezen.

 

Thuis of toch weg ? Gelukkig hoeven de meeste mensen niet of/of te kiezen. Maar toch, ben ik de enige die het daar soms moeilijk mee heeft ?