Categorie archief: Geen categorie

Snapshot diary

Snapshot diary week #11/2018 Leven als een kluizenaar

snapshot diary

Amper buiten geweest

Soms is het leven gewoontjes en dat is ook best goed. Er stond vooral werk op mijn agenda, werk dat voornamelijk bestond uit dingen opzoeken, artikels schrijven, administratie etc. Allemaal netjes achter mijn bureautje. Levert niet onmiddellijk leuke foto’s op. Ik had twee vergaderingen op behoorlijk wat afstand. Vrijdag stond de eerste vergadering al gepland om 9 uur, maar hé, om 10 uur was het al gedaan. Dicht bij Ikea Zaventem, dus waarom geen 1 euro ontbijt als beloning  voor dat vroege werk ?

In een vroeger leven was ik een kluizenaar

Al dat binnen zitten is evenwel echt niet goed voor mij. Niet voor mijn geest en niet voor mijn lichaam. Ik heb een natuurlijke neiging tot kluizenaarsleven. Geef mij boeken en internet, op tijd en stond eten (vooral ontbijt) en ik wil het huis nooit meer uit. Dan zit ik lekker thuis en vraag me af waarom ik in hemelsnaam op de baan zou moeten ? Tussen mensen, tussen drukte, met gigantisch veel prikkels. Waarom zou ik ? In een vroeger leven was ik vast een kluizenaar, want dat gaat me echt veel te goed af.

Toch verplichte ik mezelf om te gaan lopen en maakte prompt een nieuw loopschema aan dat ik tot nu toe netjes volg. De eerste training verliep echter alles behalve goed (in mijn hoofd) maar daar komt een apart postje over. Lopen doe je ook met je hoofd. In mijn geval: vooràl met mijn hoofd.

Op naar volgende week

Dat het lente moet worden ! Dit zijn alvast mijn plannen voor komende week: uit de veilige cocoon van het kluizenaarsleven komen en hup, naar buiten.
Want echt. Soms heb ik dààr zelfs moeite mee !

 

10 000 vragen #91 Welke boeken lieten een diepe indruk na ?

De kracht van boeken

Sommige boeken maken zoveel indruk dat ze je bijblijven. Niet alleen als verhaal maar ze gaan zich nestelen in je identiteit, ze geven mee vorm aan je denken en de manier waarop je de wereld ziet. Dat geldt toch voor enkele boeken die ik gelezen heb. Het is een kort lijstje en misschien hoort dat wel zo. Er zijn veel boeken die ik graag gelezen heb en die op het lijstje favoriete boeken zouden mogen staan. Maar deze post gaat over indrukwekkende boeken. Boeken die mijn leven hebben geraakt.

De gebroeders Karamazov – Dostojevski

Het lijkt een eeuwigheid geleden dat ik dit boek gelezen heb, maar het is één van de boeken die een diepe indruk op mij hebben gemaakt. Schrijfgewijs is het zware kost. Lange zinnen waar het einde soms ver te zoeken is. Geen lectuur om tussendoor te lezen.

De mens

De personages in de boeken van Dostojevski zijn niet verfijnd. Geen psychologisering of lange dialogen. Maar de mens echte mensen. Bijna archétypisch. Met grote emoties zonder dat die geëtaleerd worden. Mensen die worstelen met het leven voor het woord psychologie bestond. Het leven als het zelf tegenover de wereld, niet als in het dwalen in de eigen zieleroerselen. De personages van Dostojevski worden door het leven uitgedaagd, een leven dat ruw is , waarin dood en verraad is. Schuld en boete.

Hele stukken in mijn dagboek

Ik heb dagboeken uit de twintigste eeuw, toen er nog geen laptop was en ik hele boeken volschreef, waarin bladzijden lang citaten uit het boek staan. De overlevingsdrang, het niet willen toegeven aan het noodlot. “Ik zal hem drinken, de beker des levens, tot de laatste druppel !”. 

Ontheiliging

Ik heb het boek nog ergens maar heb het nooit meer herlezen. Dat heeft deels te maken met de ingewikkelde grammatica, al hoop ik dat er ondertussen betere vertalingen bestaan. Anderzijds vrees ik voor een soort ‘ontheiliging’. Het boek zit daar zo mooi in mijn hoofd, als een edelsteen, misschien is het iets geworden dat het in zich niet is, maar kwam het op dat moment in mijn leven waar het precies dàt was: een diamant.
Misschien vind ik het bij herlezing helemaal niet meer zo goed. Begrijp ik niet wat ik er ooit in zag. Daarom lees ik het niet opnieuw, al is de verleiding er  wel.

Andere auteurs

Simone de Beauvoir en Jean Paul Sartre hebben evengoed een behoorlijke indruk op mij gemaakt. de Beauvoir omdat ik toen voor het eerst echt diep nadacht over mijn identiteit als vrouw. Niet dat ik er mee worstelde, maar zij zette het in een veel breder perspectief. Jean Paul Sartre kwam – via de Beauvoir – later, kwam tegemoet aan veel worsteling. Zette het in perspectief, maakte van mij een wereldburger. Dat de wereld groter was dan mijn kleine wereld. Samen met de Beauvoir.
Sartre zou ik misschien nog opnieuw durven lezen, de Beauvoir niet. Veel ideeën van de Beauvoir zijn ondertussen gemeengoed geworden, sommige zelfs achterhaald. De maatschappij is veranderd. Niet dat haar verzuchtingen ondertussen allemaal onterecht zijn, maar het besef is veranderd. De uitdagingen zijn anders geworden. Misschien zou ik ze een zaagmadam vinden. Dat zou jammer zijn.

Piketty – kapitaal in de 21ste eeuw

Weer zo’n dik boek, maar jonger. Als ik in het recente verleden kijk, dan is dit het boek dat in mij opkomt. Ik heb er lange tijd over gedaan en dankzij een studiegroep heb ik mij heel erg verdiept in het boek. Het boek kreeg veel aandacht in de media, maar of het verandering op gang heeft gebracht weet ik niet.  Het verhaal is vrij eenvoudig: geld maakt geld, meer dan arbeid. Wat betekent dat rijken rijker worden doordat ze rijk zijn en niet omdat ze méér werken of succesvoller of talentvoller zijn. Nee, ze worden rijker omdat ze goed weten hoe met dat geld om te gaan, geld dat geld maakt en generatie op generatie aangroeit. Dus ja, toch wel talent. Talent om met geld om te gaan. Maar wel generatiegeld, en véél meer dan wel wat iemand in het gewone leven verdienen kan.

Kleppers van boeken

Ik merk dat dit lijstje vol klappers staat. Da auteurs zijn niet de eerste de beste. Misschien is dat niet toevallig.

 

Welke boeken hebben jullie diep geraakt ? Ik hoor het graag !

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !
Snapshot diary

Snapshot Diary week #04/2018 Brussel & hip hop wandelclub !

Ik pendelde uitzonderlijk voor het werk richting Brussel, vond weer aansluiting bij de wandelclubs en keurde een ‘opwarmmaaltijd’ van Pascal Naessens. Rechtsboven één van de best veranderingen van 2018. Sedert begin dit jaar is mijn bureau altijd maagdelijk leeg voor en na het werk. Goed hé  ? 

Geen wonder dat blue monday in januari valt !

Er is iets met de januari-maand. Eén van mijn vroegere bazen noemde het de uitzichtloze maand. De voorbije zomer is te lang geleden en de komende is nog niet in zicht. We zitten wat vast dus. Januari. Ik snap dus helemaal waarom Blue Monday in januari valt. Schrik had ik er niet van, want ik had al een hele Blue Week achter de rug. Deze week kon alleen maar beter worden. En ja hoor, dat was ook zo !

Ik weet eindelijk wat positieve stress is !

Nooit gedacht dat ik dit ooit zou zeggen, al helemaal niet omdat ik doodsimpel niet van drukte hou. Geef mij maar overzicht en orde ! Toch was het deze week druk, maar wel op een goede manier. Ik vroeg mij af hoe dat nu mogelijk was, hoe kon ik drukte interessant vinden ? Zelfs energie gevend ? Wanneer ik terugkijk naar alle drukte van deze week, dan was er één component: stress + nieuwe dingen leren. Ik werd een paar keer behoorlijk uit mijn comfortzone getild maar evengoed zo uitgedaagd dat ik helemaal wakker werd van enthousiasme. Nieuwe ideeën, creativiteit. Allemaal positieve stress. Ik geloof dat ik het zo positief vind omdat ik er zelf controle over heb en het niet gaat om dingen die van hogerhand worden beslist ‘zo en niet anders’. Dat gebeurt in mijn werkveld maar al te vaak. Iemand heeft iets bedacht en dat wordt plots de nieuwe religie !

Terug naar mijn wandelroots: de wandelclub

Dat wandelen fijn is, heb ik ontdekt via de wandelclubs. Uitgepijlde wandelingen met bevoorradingsposten, hoe makkelijk kan het zijn ? Later kreeg ik een wandelgps en liet ik de clubwandelingen een beetje links liggen. Voortaan wandelde ik volledig op GPX-tracks.

Het heeft beide zijn charmes, maar het mag zonder twijfel worden gezegd GPX-wandelen meer voorbereiding vraagt en daar had ik deze week echt geen tijd voor. Ik voelde – net zoals wellicht half Vlaanderen – dat ik na al die regendagen dringend buiten moest, maar het moest wel zo snel mogelijk georganiseerd worden. En laat dat laatste nu net door wandelclubs overal in Vlaanderen gedaan worden. Je kiest je startplaats en je afstand en weg ben je. Tussendoor heb je sowieso een sanitaire stop met bevoorrading aan kleine prijsjes. Hoe makkelijk kan het zijn ? Op die manier sprokkelde ik toch nog 20 km bij elkaar. Niet slecht en vooral gigantisch deugddoend ! Mijn geest snakte gewoon naar buitenlucht !

Ik kan de week met opgeladen batterijen beginnen !