Categorie archief: Geen categorie

Oktober 2017: 6 om te koesteren

oktober 2017

Dit was het beste van oktober !

  • Ik begon oktober met kampeervakantie in Baarle-Nassau. Kamperen blijft mij intens gelukkig maken. Het is de combinatie van natuur en eenvoud die het hem doet denk ik. En natuurlijk ook de heel grote portie vrijheid.
  • Oktober was voor mij dé wandelmaand, dat was ook te zien aan de vele posts met wandelroutes. Het belang van wandelen kan voor mijn gevoel van geluk niet worden overschat. Eén van de wandelingen was in de gietende regen. Ook dat kon mijn geluk niet deren. Het is allemaal een kwestie van aanpassen en verwachtingen. Het is maar regen. Lessons to learn here voor het hele leven !
  • Sedert september kom ik elke week samen met enkele vrienden om creatief bezig te zijn in stilte. Het is een afspraak zoals mensen die hebben om te sporten. Het zorgt ervoor dat je het doet. Ik zou het uit mezelf niet doen. Maar ik merk dat ik er deugd aan heb om mijn hersenen op een andere manier te laten werken. Mijn hele wereld draait continu om woorden en analyse. Dit creatief bezig zijn opent een nieuwe wereld voor mij. Een wereld waarin soms geen woorden zijn.
  • Twee grote feesten in oktober. Eentje ervan was een zalige fuif. Dansen doet iets met een mens. Met mensen. Het schept verbondenheid. Opnieuw: dat woordeloze zijn. Het verlaten van het analytische. Gewoon dansen en zijn. Het lijkt wel een thema.
  • Er werd heel veel gelezen in oktober. Robyn Carr was pure ontspanning, maar ik las ook boeken die mij sterk aan het denken zetten. Het zijn boeken waar ik nog niet helemaal aan uit ben. Maar het versterkt wel mijn voornemen om nog meer te lezen.  Boeken brengen mij soms compleet uit mijn comfort-zone. Naar verluidt begint daar de groei.
  • Ik eindigde de maand evengoed met vakantie en wel in ons geliefde Scheveningen. Ik kan veel vertellen over Schevingen en Den Haag. We komen er al jarenlang. Maar het mooiste en liefst is wel het samenzijn met het lief. Tijd voor elkaar. Gewoon zijn.

Wat zijn jullie beste herinneringen van oktober 2017 ? 

Terug aan het werk : 10 zaken waar ik gigantisch moet aan wennen !

Terug aan het werk en het lijkt wel alsof ik op een andere planeet terecht gekomen ben met andere gewoontes en een andere cultuur. Oké, dat is overdreven natuurlijk, maar dat van die cultuur die ànders is geenzins ! Lees maar mee !

1 Nadenken over welke kleren ik aandoe

Kijk, in de vakantie stak het niet zo nauw. Ik liep in shorts, droeg Birkenstocks en durfde al iets zonder mouwtjes te draag. Allemaal voorbij.

2 Nadenken over tijd

Ook in de vakantie maakte ik een planning over wat er op die dag te gebeuren stond. Maar of ik er nu een uur later of vroeger aan begon maakte niets uit. Het was zelfs helemaal niet erg als het een hele dag vooruitgeschoven werd omdat vrienden langskwamen. Onverwachte bezoekjes en zomaar zonder klok leven is passé.

3 Laat dat West-Vlaams maar achterwege ! 

Iedere zomervakantie praat ik meer West-Vlaams. Hoe relaxter, hoe meer West-Vlaams. Dat heeft natuurlijk te maken met het verhoogde contact met West-Vlaanderen en mijn familie aldaar. Eenmaal terug op het werk was het weer ‘Standaard Nederlands’

4 Zoveel volk op de wereld ! 

Deze week zat ik plots over vergaderingen waar meer dan 100 man aanwezig waren. Nou ja, eerder infosessies. Dat ben ik niet meer gewoon. Het klinkt nog al zoemende bijen rond mijn hoofd. Al dat volk ! Al die collega’s (en weet ik nog wel alle namen !). Tijdens mijn lessen zelf zit er constant 24 man voor mij. 24 ! help !

5 Ik maak weer deel uit van de file

Deze week mocht ik dat opnieuw ervaren. 100 minuten per dag. Behalve de tijd vind ik het filerijden best stresserend. Openbaar vervoer is geen alternatief. Met de elektrische fiets doe ik er nog langer over.  Maar ik overweeg het toch opnieuw. Omdat het toch wel stresslozer is. Algemeen is terug aan het werk toch ook wel terug naar meer stress.

6 Ik word weer aangesproken met ‘Mevrouw’

Toen ik de eerste dagen terug op het werk was, had ik niet eens door dat het over mij ging.
Mijn naam op het werk is blijkbaar ‘Mevrouw’.

7 Het moet allemaal héél juist zijn

Wat ik doe, wat ik ‘verkondig’, het moet allemaal helemaal juist zijn. Nauwkeurig. Dubble-checked. Kan mij niet herinneren dan ik in de vakantie ooit iets twee keer controleerde. Of het moesten de openingsuren van het zwembad zijn !

8 Sport en vrije tijd moeten worden gepland

Ik heb best veel gesport in de zomervakantie. Aangezien ik tijd genoeg had gebeurde dat bijna organisch. Ik hoefde mezelf niet eens extra te motiveren. Nu ik terug aan het werk ben loop ik het risico dat er van sporten niets in huis komt. Niet alleen van sporten, maar ook van echte ontspanning. Ik ben gevoelig aan werkverslaving. Het kan altijd beter en ik wil het ook echt goed.

9 Ik moet daadwerkelijk het eten organiseren

In onze vakantie planden we niets. Soms werd er gekookt en dan stapten we gewoon naar de winkel in ons dorp. Nog veel meer werd er niet gekookt en vonden we prima adresjes waar we verwend werden op lekker eten. We waren grote klanten van AH waarin we alle slaatjes hebben uitgeprobeerd. Nu moet dat eten georganiseerd worden of ik leef op snacks. Of erger nog: ik neem er gewoonweg de tijd niet voor.

10 de dagen worden korter

Dat vind ik misschien nog het allerergste. Het eind van de zomervakantie betekent ook het eind van de lange zomerdagen. Het vele licht buiten. Dat zal ik nog het meeste missen.

Welke grote veranderingen bracht het nieuwe werkjaar voor jullie mee ? Ik ben benieuwd !

 

Snapshot Diary week #34/2017 Vierdaagse van de IJzer – hoogtepunt van de zomer

Vierdaagse van de IJzer 2

Deze Vierdaagse van de IJzer bracht ook eindelijk de zomer !

Wie had dat gedacht ? Dat er toch nog een volle week zomer zou zijn ? Geen spatje regen hebben we gezien, al bleef ik de poncho maar veilig in mijn rugzak dragen. Niet zo gloeiend heet als vorig jaar (gelukkig !) maar prima wandelweer.  Het wandelen ging me ook prima af. We kozen opnieuw voor 4 keer 16 km. Voor het lief is dat meer dan genoeg. “Je bent een tank”, zei het lief nu en dan, geen idee wat hij daarmee precies bedoelde, maar het viel mij wel af dat ik iedere keer rond kilometer 12 écht op gang raakte. Waar de meeste mensen vertragen, vlamde mijn motor nu volop en kreeg ik extra energie.

Vierdaagse van de IJzer 2017

Deze editie was helemaal anders

De organisatoren van de Vierdaagse van de IJzer  hebben dit jaar zeer expliciet gekozen voor natuur en het vermijden van de steden. Vorige edities werd er altijd wel door een stad gewandeld : Veurne, Poperinge, Nieuwpoort. Dit jaar werden centra gemeden en waren er nog meer kilometers op onverhard pad. De start gebeurde niet meer traditioneel in het centrum van het centrum.

Dag 1: duinen en nog eens duinen / Oostduinkerke

De start was ditmaal aan het strand, het Astridplein in Oostduinkerke. Alle afstanden stapten een groot stuk langs de kust om vervolgens te verdwijnen in de duinen. Stappen in los zand – zeker in de duinen – vraagt om extra inspanning. Wie dacht dat alle wandelingen aan zee sowieso vlak waren moest een tandje bijsteken. Duin na duin moest worden veroverd !

Dag 2:  Diksmuide

Nieuwe en zeker gewaardeerde startplaats was ditmaal het VTI van Diksmuide. Het enthousiasme van de leraren van dienst was uitnodigend. We werden goed gevoed en van drank voorzien ! Je zou denken dat de Vierdaagse àltijd via de IJzertoren loopt, maar dat is niet het geval. Ik was blij om toch nog eens langs dit monument en museum te passeren.
Meer dan 18 km dit keer. “16” is relatief, bijna alle tochten waar iets meer.

dag 3: Poperinge

Deze dag werden we getrakteerd op flink wat bos. Een mooie afwisseling. De start was aan het station van Poperinge, dus prima bereikbaar ! Wandelen door bos heeft als extra voordeel dat je even uit de zon bent. Dat kon werd wel gesmaakt !
Traditioneel liepen we opnieuw tussen de hoppevelden. Toch iets bijzonders. De abdij van West-Fleteren, of liever de herberg mét het beroemde bier in de buurt – verleidde vele wandelaars tot een welverdiende pauze.

dag 4: Ieper

Hoogtepunt is ieder jaar opnieuw Ieper. Bijzonder omdat de Vierdaagse eindigt met een ceremonie aan de Menenpoort.  Dat dit nooit meer gebeurt. Zoveel jonge mensen die stierven, vrouwen, kinderen en ouders verweesd achter lieten.

Het was weer top !

Wat een organisatie ! Op tijd en stond waterbevoorrading, fruitstap, limo. Een koek of wafel. We worden verwend. Toiletten op het juiste moment (proper én met toiletpapier !) en EHBO-posten waar gigantisch veel blaren werden verzorgd. Maar bovenal de sfeer ! Wij zien al uit naar editie 2018 !

 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #52 Welk boek heeft veel indruk op je gemaakt ?

Boeken die indruk maakten

Het einde van mijn naïviteit

Ik heb mijn hele schoolleven doorgebracht in katholieke onderwijsinstellingen waar mij werd verteld dat de wereld goed was en dat wie goed deed ook werd beloond. Hoe vaak hoorde ik niet ‘boontje komt om zijn loontje, of ‘eerlijk duurt het langst’ ? Het zijn in mijn ziel gekerfde paradigma’s. Nog altijd. Zo leeft in mij de overtuiging dat de meeste mensen het goed met de wereld voor hebben en dat wie verantwoordelijkheid heeft deze naar best vermogen uitoefent. Ik denk dat ik simpelweg geloofde in ‘gezag’. Gezag als iets dat verdiend en gebouwd was op solide ethische gronden die onbetwistbaar waren.

Angst zaaien als strategie

De eerste die mij confronteerde met een niet zo positief mens- en wereldbeeld was Sartre en zijn kompaan Simone de Beauvoir. L’Enfer c’est les autres. Maar al bij al viel dat nog mee. Ik kon dat wel kaderen. Michael Moore, die ik in 2003 leerde kennen, liet mij verweesd na. Het introduceren van angst om een hele bevolking (wereld !) naar je hand te zetten. Maak mensen bang genoeg en ze doen alles voor je als jij hen bescherming biedt ! Wie het laatste seizoen van House of Cards gezien heeft of een beetje het wereldnieuws volgt weet dat dit een strategie is die sowieso succes boekt. Vijanddenken, het zij-tegen-wij verhaal. Het verkoopt goed.

Geloof niet wat ze zeggen

Het boek (waarvan ik nog altijd meen dat iedereen in het secundair onderwijs dit zou moeten lezen) van Joris Luyten schetst een ontluisterend beeld van de media. Hoe het bijna onmogelijk wordt om echt op onderzoek te gaan en hoe feiten gepresenteerd worden. Hele PR-machines achter de journalistiek.

Van werken word je niet rijk – banken zijn er niet voor gewone mensen

Piketty bewees het:  geld werkt. Lees: jij hoeft niet te werken, het geld moet voor jou werken. Generatiekapitaal. Het lezen van Piketty was zeer ontmoedigend. Het ging in tegen mijn ‘paradigma’ dat wie rijk is dat is omdat hij veel werkt.  Het kapitaal van de rijkste 1% neemt toe en is hallucinant. Dat ‘geld laten werken’ is trouwens iets dat niet zonder risico is. Ik lees momenteel ‘Hoe durven ze, onder bankiers‘ , ook van Joris Luyendijk. De bankencrisis kon ons hele bestaan overhoop halen. Dat is net niet gebeurd. Vele banken zijn gered door de input van belastingbetalers. Naar zijn zeggen gaat het onverantwoorde gedrag evengoed door en zijn weinigen tot geen ‘aandeelhouders’ in de bankencrisis gestraft. Daar gaat mijn naïviteit.

Sommigen zijn meer gelijk dan anderen

Ik denk dat het boek van Orwell het goed samenvat. Het einde van mijn naïviteit. Er wordt nogal wat verkondigd in deze wereld, geregeld, veel onder het mom van ‘goede bedoelingen’.

Niet meer zo naïef

Ik besef dat deze post wat zwaar is uitgevallen. De boeken hebben mij zeker aangemoedigd om kritischer te zijn, al besef ik – net door die boeken –  dat het heel moeilijk is om zaken echt te begrijpen omdat je zelden het hele plaatje ziet . De boodschappers (politiek ! bankwezen !) hebben een leger aan PR-mensen achter zich staan die de boodschap zo knap verpakken dat je bijna ‘hoera’ moet roepen.
Natuurlijk, er zijn uitzonderingen. Ik geloof het wel. Ik hoop het wel. De paar mensen in politiek en bankwezen die ik van heel dichtbij ken, geven me echter weinig hoop. Ik denk dat ze het zelf niet meer weten. Wanneer ik al eens in discussie ga met hen dan krijg ik meestal verhalen als ‘maar zo gaat dat nu eenmaal bij ons’. (Andere stelsels voor politici, winstmarges op bankproducten die ongehoord zijn).

Boeken kunnen je de ogen openen. Deze boeken hebben dat zeker gedaan !

Welke boeken hebben (op welke wijze ook ?) indruk op jou gemaakt ? Aangezien ik heel graag lees ben ik echt benieuwd. Het mag echt wel over totaal (liefst !) iets anders gaan !