Categorie archief: Genieten !

Dag zalige zomervakantie ! Welkom september

 

Zoveel avonturen, zoveel herinneringen !

Ik kijk terug op een welgevulde vakantie.  Voor het eerst besloten het lief en ik om maar liefst 3 weken weg te gaan. Wanneer je bedenkt dat het lief echt een huisduif is én niet ooit luidkeels verkondigde dat hij niet van kamperen hield, dan is dat toch een statement.

Juli

De vakantie begon goed met twee kotstudenten die hun kotjaar tot een goed einde hadden gebracht. Eentje sloot zelfs voorgoed zijn studentenleven af. Het is toch een geruststelling als het goed gaat ! Een zorgeloze zomervakantie voor ons allemaal. Ik besef dat het geen evidentie is.   Er zijn tal van studenten die even hard of harder hebben gewerkt en toch het gehoopte resultaat niet hebben gehaald.

 

Juli 2017

 

Daarna vertrokken we richting  Auvergne. We huurden er een huisje in de middle of nowhere en genoten van de rust en de natuur. Meer moest dat niet zijn. (Meer was er eerlijk gezegd ook niet).

De dagen die we thuis waren vulde ik met lekker eten en opruimen. De tuinkamer werd op orde gezet (maar zelden gebruikt wegens veel te veel regen) en ik deed zo waar studies over het fenomeen Bullet Journaling (Bujo). Fijn om te experimenteren !

We trokken met de caravan richting Dieren waar ik vooral genoot van de Veluwe en de IJsel. Het lief speelde iedere dag schaak. Dat hoort zo op een schaakkampioenschap ! Terwijl hij zijn hersenen liet kraken vulde ik de dagen met veerboten en musea. Dat het plezant was !

Augustus

Begin augustus was ik aanvankelijk wat de kluts kwijt. Oei ! Meer dan een week thuis ! Ik genoot van het vele sporten en het uitproberen van nieuwe gerechtjes. Ik experimenteerde met de microscoop.  En toen kwam die eigenaardige man die heel ons huis op stelten zette. Onze dagen werden gevuld met het leeghalen van het huis, terwijl wel enkel wat werken aan de dakgoot wilden ! Het werd een zeer confronterende ervaring. Zoveel spullen ! Het lief en ik kregen er zin in om àlles op te ruimen ! Maar toen was het huis leeg en waren er enkel nog de werkmannen. We hadden geen plaatsje om te zitten ! Ik vluchtte naar Gent, wat een wijze beslissing bleek. Ik genoot van de Blaarmeersen en de prima camping.

Na een blitzbezoek thuis en het ophalen van het liefje trokken we richting West-Vlaanderen voor de Vierdaagse van de IJzer. Altijd het hoogtepunt van onze zomer en dat was nu niet anders. We werden onverwacht getrakteerd op een volle week zon. Dankjewel !

Ondertussen werkten de mannen in ons huis verder. Die konden het gerust zonder ons stellen !

Thuisgekomen was ons huis inderdaad ‘gerenoveerd’ maar bij lange niet af. Meubels moesten worden teruggezet, er wachtte ons een gigantische schoonmaak en door de renovatie begonnen we plots ook zin te krijgen in andere (huis-)projecten. Als we er dan toch voor gaan…

Blije terugblik

Ik kijk terug op een zalige vakantie. Het heeft deugd gedaan en geheel onverwacht werd het ook nog eens een superproductieve vakantie ! Ik zal ze missen. Niet in het minst de lange dagen licht – die nu al korten.

 

 

Wandeltip

De Vierdaagse van de IJzer: je kan nog altijd meedoen !

Een onvergetelijke ervaring

Ondertussen ben ik al vergeten hoe vaak we deelgenomen hebben aan de Vierdaagse van de IJzer, maar dit blijft hoe dan ook het hoogtepunt van onze vakantie.  Ik kan het iedereen aanraden ! (En nee hoor, dit is geen gesponsorde post !)

Heb je toch koudwatervrees, dan kan dit je misschien overtuigen

  • Je kan nog de ochtend zelf inschrijven. Je hoeft dus niet op voorhand te beslissen. Misschien wacht je liever het weer af ? Of zie je een snipperdagje tussen al dat werken wel zitten ?
  • Je kiest zelf of je voor 1 dag wil deelnemen of voor verschillende. Je hoeft het niet eens in één keer te beslissen !
  • verschillende afstanden: 8 – 16 – 24 of 32 km
  • de 8 km mikt op gezinnen met kinderen, met opdrachten tussendoor en een pannenkoek als beloningi
  • De organisatie is super: flesje water bij aanvang, bevoorradingsposten (water) in overvloed. Onderweg hier en daar mogelijkheden tot het kopen van een snack. Of je neemt natuurlijk je boterhammen mee.
  • Je kan onmogelijk verloren lopen. Eerst en vooral omdat je niet de enige zal zijn, maar natuurlijk om het geweldig goed bepijld is.
  • Schrik van de drukte? Die is er vooral als je start bij het startschot, maar dat hoeft niet. Je kan ook later starten en dan loop je alleen over de startmeet. Bij de start zijn alle afstanden bij elkaar, maar al na de eerste splitsing is het behoorlijk minder drukt !

Nog 13 redenen !

Deze redenen schreef ik vorig jaar al, maar herhaling kan geen kwaad !

  1. De relatie met uw lief, uw vriendin, uw hond of kat zal er zeker beter op worden !
  2. Je hoeft je nergens zorgen om te maken, de  Vierdaagse van de IJzer heeft een ijzersterke  (what’ is in a name ?) traditie wat organisatie betreft. Het is gewoon van a tot z in orde.
  3. Je moet niet eens echt kunnen wandelen, de afstanden zijn 8 – 16 – 24 – 32, allemaal vrij te combineren. Je moet zelfs niet eens vier dagen gaan (maar doe dat toch maar, wat…)
  4. Vier dagen na elkaar stappen en je noemt je problemen uitdagingen in plaats van zorgen.
  5. Je bent nooit alleen, reken maar op duizenden deelnemers, dik, dun, groot, klein, jong en oud, van stappen met bittere ernst tot prettig gestoord.
  6. Je wordt deel van een traditie, de meeste mensen komen terug. Er is dus wel enig verslavingsgevaar.
  7. Je kan als volwassene nog eens op kamp, helemaal in de stijl van de jeugdbeweging : reken dus met veel matrasjes en veldbedden allemaal lekker gezellig in een tent. (Of je brengt gewoon je eigen tent mee).
  8. Nooit verveling :  vier verschillende startplaatsen
  9. Je bent koning van de weg, want de “MP’s houden van je en leggen zelfs het drukste verkeer voor je plat. King of the Road !
  10. Je krijgt snoepjes, drankjes, ze zorgen gewoon voor alles.
  11. Er is bijgot en heel kinderprogramma uitgewerkt met zoekopdrachten
  12. Randanmiatie : ik geef toe, vroeger leek het er wat ‘weelderiger’ aan toe te gaan, maar het blijft wel : zowel voor kinderen als volwassenen, foto-zoektochten, muurklimmen, deadride, voor wie iets anders zoekt dan enkel wandelen.
  13. Het is in West-Vlaanderen. Oké, da’s er een beetje over. Op een ander is het ook schoon. Maar dat sappige taaltje, daar moet ge toch van houden (alzo sprak het kind in mij dat geboren en getogen is in dit West-Vlaanderen).

Praktische info vind je hier, maar bedenk dat je ook ter plaatse ‘s morgens nog kan inschrijven.

Snapshot diary

Snapshot diary – week #2017/28 Auvergne

Auvergne

Auvergne, de Franse manier van leven

We reden voor de tweede keer richting Auvergne. Een dorpje met 7 huizen en doodlopende straten. Huizen zonder nummer. Tenslotte kent iedereen iedereen. Oftewel: het dorp is gewoon ingenomen door mensen die rust zoeken. Korte vakantiegangers zoals wij of anderen die ‘voorgoed’ verhuisd zijn naar Frankrijk. Vorige keer waren we ook al in zo’n dorp, Chappes, zij het dat het daar nog méér verlaten was.

De keuze Frankrijk was er eentje van het lief.  Dat het daar zo desolaat was verontrustte me wel een beetje. Er was een ‘voedingswinkel’ op 6 km. Gelukkig. Maar dat was het zo’n beetje. De steden in de buurt waren gauw een uur moeizaam rijden via haarspeldbochten. We bezochten Montluçon waar we in de plaatselijke krant lazen dat zowat heel Auvergne richting Middellandse Zee was getrokken. Dat merkten we wel.

Er was niets te doen en dat was goed

Auvergne Les Betules

Het huisje en het dorp maakte echter alles goed. Ik genoot van de rust. Het lief had even last van ontwenningsverschijnselen toen bleek dat er wel een grote verzameling DVD’s waren, maar geen mogelijkheid om De Tour te volgen. Het dorp mocht dan wel op een doodlopende weg weg liggen, er waren wel prima wandelwegen vanaf ons huisje. Niet dat iemand ze ooit zo noemde, het waren ‘tractorwegen’, bedoeld om de tractors van het ene veld naar het andere te brengen over de vele heuvels heen.

Wandelen en Auvergne

Iedere dag nam ik – meestal met het lief – de rugzak en verkende ik de omgeving. Er werden kilometers gemalen en vooral veel heuvels beklommen. De fiets bleef in de auto. Geen fietswegen hier en ook geen enkel stuk vlak. Wegen vol bochten waar wij wel heel traagjes reden maar de geroutineerde bewoners niet. Fietsen leek me gewoonweg te gevaarlijk. De omgeving waar wij waren is in toeristisch opzicht onontgonnen gebied. De ‘boerenwegen’ zijn prachtige wandelwegen, maar dat heeft het bureau van toerisme (nog) niet gezien. Ik ontdekte ze bij toeval en door satellietbeelden die ik op een kaart legde.

 

Toch te rustig ?

Op het eind van de week gaven we de sleutel terug af aan een dame die Nederland verruild had voor een leven in dit dorp. Samen met haar man had ze haar drukke baan in Nederland opgezegd en was ze hier komen wonen. Ze verdiende bij door op vakantiehuizen zoals dat van ons, te passen. Haar leven viel samen met het idylische beeld dat in vele films over het leven in Frankrijk wordt geschetst: tuinfeesten en vrienden. Zij het altijd eenvoudig en zonder de stress die ik associeer met een tuinfeest. We hebben ze maar een paar keer ontmoet, maar iedere keer kwam ze net terug van ‘een etentje’, ‘een verjaardag’.  Leven als God in Frankrijk, ja.

Die mensen die we zo graag zien

Mijn hart brak wel een beetje toen we het huis verlieten. Boven alles vond ik het samenzijn met het lief het allermooiste dat er was. Nog beter dan het huis, beter dan de Auvergne, beter dan de wandelingen in de natuur, beter dan het lekkere Franse eten. Tijd hebben ! Voor elkaar ! Samen op de bank ! Samen een boek lezen.
Daarom zou iedereen echt vakantie moeten hebben. Om tijdloos tijd door te brengen met elkaar. Met je geliefde, je kinderen, je familie. Om te vieren dat ze er zijn. Die mensen die we zo graag zien. Het leven vieren.

Iedereen verdient zo’n tijdloze vakantie. Om het leven te vieren ! Wat zijn jullie plannen ?

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #57 Welke films kijk je liever op de bank dan in de bioscoop ?

Het Stuk en sneakpreview in Leuven

De hoogdagen van bioscoop gaan terug tot mijn leven in Leuven. Bioscopen in overvloed, maar vooral: het Stuk. Het Stuk leerde ik pas goed kennen na mijn studentenleven en ze gaven er per definitie de betere films. Ik kijk best met heimwee naar die jaren. Toen sprak ik nog met vrienden af tegen half acht aan de bioscoop om tegen een uur of half elf in mijn bed te landen. Of ik ging naar de zalige sneakpreview. Je wist niet welke film je te zien zou krijgen maar het was hoe dan ook een ‘nieuwe’. Vond je het na een kwartier niet goed, dan kon je terug naar het loket en kreeg je je ticket terugbetaald. Dat waren nogal eens tijden !

Deze films durf ik nog niet te zien

Het is trouwens tijdens die sneakpreviews dat ik mijn eerste echt enge films heb gezien. Of beter: gedeeltelijk. Want ofwel stond ik op, of – wanneer ik de sociale verplichting voelde bij mijn vrienden of toemalig lief te blijven – dook ik weg onder mijn jas. Ik durfde niet te kijken. Ik probeer ze mij te herinneren, de films die ik nu nog niet eens, hand in hand met het lief, op de bank durf te zien :

  • Alien en later alle vervolgverhalen

    Mensen die zwanger zijn van aliens, een muil die (van een alien) die open gaat om daar vervolgens een andere alien uit te laten komen, o nee, daar word ik nu al opnieuw misselijk van.

  • The Thing

  • Nog zo’n film uit de preview. Ik weet niet goed meer waarover hij ging (ik zat tenslotte het meeste van de tijd onder mijn jas).
  • The Fly

  • Cape Fear

    met Robert the Niro, die ik nochtans zo’n goeie acteur vind !

    Misschien zou ik die nu op de bank wel durven zien !

En deze films herinner ik mij nog altijd, al zijn ze heel heel lang geleden ! Maar de angst was zo groot toen dat ik ze nooit meer opnieuw heb gezien. Misschien moet ik er mij – op de bank – toch eens aan wagen ?

  • The shinning

  • Lord of the wars

    Die film zag ik als kind thuis op teltevisie ! Op lome namiddag. De versie uit de 50er jaren.  Ik heb er dagenlang nachtmerries aan overgehouden. Bij de programmatie dachten ze toen duidelijk nog niet aan jonge kinderen !

    Deze film heb ik naderhand wél terug gezien. Dankzij de echtgenoot die ene ware filmfan is en ook de ‘oude’ in zijn collectie heeft. Ik vond het nadien best grappig. Zeker als je zo de ‘ruimteschepen’ aan draadjes ziet hangen !

 

Zijn er films die jij ook niet durft te zien ?