Categorie archief: productiviteit

1000 vragen

10 000 vragen #95 Wat zou je doen als je niet meer hoefde te werken ?

Ik zoek al lang evenwicht

Soms hoor ik wel eens van mensen dat ze totaal niet zouden weten wat te doen als ze niet meer zouden moeten werken. Voor mij zou dat geen probleem zijn, ik weet sowieso als dat ik tijd te kort zou hebben. Anderzijds impliceert de vraag wel een beetje dat werken niet zo positief is, dat het een ‘moeten’ is waar je liever vanaf zou zijn. Ik sukkel al mijn hele leven naar een balans tussen werk en leven, al heb ik ‘niet meer werken’ nooit als de ideale oplossing gezien. Soms fantaseerde ik wel eens als ik de lotto zou winnen, maar ‘geen werk’ leek mij toch ook niet ideaal. Anderzijds zie ik gepensioneerde collega’s die plots in de bloei van hun leven lijken te zijn. Ze zijn meer ontspannen en lijken tonnen gezonder. Ze zijn vol enthousiasme over hun hobby of het verder uitdiepen van ‘hun vak’, maar nu op hun voorwaarden.

Nu al minder gaan werken

Het was mijn lief die het in het begin van onze relatie zei: dat ik zoveel over dat pensioen praatte en dat je maar beter nu kan doen wat je echt wil doen. ‘Wie weet hoe je er trouwens later aan toen bent ?’. En nog veel overtuigender: ‘misschien wil je later helemaal niet meer de dingen doen die je nu uitstelt, daar ga je alleen maar spijt van hebben.’

Het lief is zwijgzaam, maar wijs.

Een van de eerste zaken waar het lief en ik het duidelijk over eens waren, was dat geen slaaf wilden worden van ons loon. Zo wonen we in een geheel gerenoveerd huis maar kozen altijd voor hoge eenvoudige kwaliteit. In ons interieur is nauwelijks geïnvesteerd. Toen we vorig jaar onze benedenverdieping en voortuin onder handen lieten nemen kozen we opnieuw voor eenvoud en gemakkelijk te onderhouden. Het viel mij toen wel op dat je met gemak een fortuin kwijt bent aan je huis. Niet alleen aan de aankoop, maar ook aan de simpelste renovatie.

We houden eraan om in ervaringen dan wel in spullen te investeren. Niet dat dat ons dat altijd lukt trouwens. Door deze keuzes hoeven we beiden niet voltijds te werken. Zo nemen we een voorschot op ‘nooit meer hoeven werken’.

Als ik dan toch niet meer zou moeten werken

Dan zou ik dezelfde dingen doen als nu, maar gewoon meer en langer. Zo zou ik nog meer gaan kamperen. De natuur, het buiten zijn, het eenvoudig leven op een camping doen me deugd. Ik zou meer lezen, vooral de krant, want dat lukt tegenwoordig niet zo goed. Wandelen en sporten, allerlei.

Het zou mij ook in staat stellen om meer tijd voor mensen te hebben. Daar is nood aan. Maar wie heeft nog tijd op overschot voor mensen ? Of voor kinderen ?

Dat je niet op de klok hoeft te kijken

Dat zou het allerleukste zijn, maar dat blijft moeilijk voor mij. Het blijft er diep in zitten, dat er toch wat moet ‘gedaan’ worden op een dag en dat je niet zomaar de tijd door je vingers mag laten glijden. Enerzijds is dat een kwaliteit, maar soms ook een vorm van stress. Ik schrijf dit blogje vanop een camping, in volle paasvakantie, en nog merk ik dat ik dagelijks mijn dagplanning maak en mij er behoorlijk aan hou.

Maar misschien leer ik het ooit wel. Vrij te zijn van de klok. Dat zou geweldig zijn !

Ik ben benieuwd wat jullie zouden doen als je niet meer hoefde te werken ! 

 

“1000 vragen aan mezelf” gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.

Niets weerhoudt je om mee te doen !
1000 vragen

10 000 vragen #90 Hoe pep je jezelf op na een rotdag ? – mijn noodplan

noodplan

De ene rotdag is de andere niet

Ik heb een noodplan voor rotdagen. Klinkt drastisch, maar omdat ik nogal stressgevoelig ben en zelfzorg veel problemen kan vermijden heb ik voor mezelf een noodplan gemaakt in tijden van grote stress of rotdagen. Wat dat laatste betreft, even dit: de ene rotdag is de andere niet. Soms loopt het van geen meter en weet je dat het gewoon je dag niet was, Murphy had een hoogdag. Dit zijn rotdagen maar ik kan ze relativeren. De dag erop gaat het steevast beter. Anders is het als er echt problemen zijn waarbij geen oplossing in het zicht is of er veel weerstand is. Dagen waar je dag na dag tegen dezelfde problemen aan loopt. Dat is een ander soort rotdag.

Noodplan in tijden van (grote) stress

Regel 1:  Besef en goede communicatie

Ik ben geen goede babbelaar als het over problemen gaat. Maar ik heb wel geleerd dat goede communicatie veel oplost. Ik zeg nu zonder problemen tegen het lief of vrienden ‘Ik heb een slechte dag’, of ‘het gaat me niet af de laatste dagen’. Ik durf het evengoed tegen collega’s zeggen. Iedereen snapt dat. Nog nooit heeft iemand me raar aangekeken. Men weet dan onmiddellijk dat je niet op je vrolijkst zal zijn en dat je enthousiasme, dat er anders wel is, minder is. Door het te zeggen communiceer ik meteen ook dat ze zich geen zorgen hoeven te maken. Het heeft niet met hén te maken, het is geen reactie op wat er gebeurde. Ik zeg zoveel als ‘laat me nu even gerust’.

Oppeppen na een rotdag: do’s and don’ts

Don’t

  • Er over piekeren en het in mijn hoofd keer op keer herhalen hoe erg het wel is (of het dat nu werkelijk is of niet, het piekeren erover of het keer op keer opnieuw malen helpt me geen stap vooruit)
  • Idem wat het spreken (denk vooral ‘zagen’) met een ander betreft. Als het ‘roeren in de pot van frustratie’ is, dan verpest ik mijn en andermans humeur
  • Samenvallen met de emotie (ontgoocheling, boosheid, frustratie). Soms is die emotie er wel, maar ik mag er niet mee samenvallen. Die emotie vertelt me iets, maar dat is maar een stuk van het verhaal
  • Vervallen in non-actie (of het nu te maken heeft met de dag of totaal iets anders is, niets doen en stilvallen is geen goed idee). Denk aan: in je zeteltje kruipen en zielig wezen.

Do’s

  • Aanvaarden dat de dag rot was of de problemen er zijn en durven besluiten dat je momenteel (op de rotdag dus) niet tot echt goede oplossingen zal komen.
  • Je geliefden op de hoogte brengen. Dat het niet het moment is om moeilijke kwesties ten berde te brengen. Morgen gaat het beter !
  • Geen energie steken in het ‘verzet’ tegen de situatie. Het is wat het is. Niet boos zijn omdat dit of dat gebeurd is (verleden) maar vertrekken ‘vanaf hier’. Gegeven situatie x, wat kan ik doen ?
  • Tijdelijk loslaten en positieve dingen doen. (Actie !)
    • als ik fysiek uitgeput ben actief zoeken naar een goede serie/film op Netflix en er voor gaan. Dus niet: zappen of na 5 minuten weer een andere serie opzetten.
    • veel beter: een wandeling in ons dorp. Al is het maar een kilometer. Als mijn hoofd echt niet rustig te krijgen is luisteren naar een podcast
    • Zweten. Sporten ! Als in goed zweten. Beste oplossing bij serieuze frustratie, zeker als die in je lichaam geslopen is. De beste manier van ‘afreageren’. Als ik fysiek heel onrustig ben is dit de beste oplossing. (Wandelen of fietsen helpt ook, hoe groter de frustratie, hoe actiever ik het beste ben).
    • Een goed boek. Bij de eerste bladzijden heb ik het soms moeilijk om mijn gedachtestroom stil te leggen, ik verplicht mezelf om verder te lezen. Ook al betekent dit soms dat ik het eerste blad 3 keer opnieuw moet lezen.
    • Naar de bibliotheek gaan (als er tijd is). Brengt me altijd op andere gedachten en is inspirerend. Wat een effect de bibliotheek kan hebben !

Strijken als troostmiddel

Ik vind niet dat ik veel rotdagen heb. Maar ik heb wel soms echt zware dagen. Als er veel vergaderingen zijn, als er veel problemen zijn (die simpelweg opgelost moeten worden, geen frustraties). Dan benoem ik ze ook simpelweg als ‘zware dagen’. Dan bouw ik sowieso rustmomenten in (weekplanning). Ik weet dat ik na 4 uur vergaderen van mezelf geen supercreativiteit moet verwachten. Dan plan ik ‘werk’ waarvan het moet gedaan worden maar dat in kader van de timing bijna een verrukking is. Strijken bijvoorbeeld. De badkamer onder handen nemen. Dweilen. Zaken waar ik niet sta voor de springen maar op dat moment grote winst betekenen: ze verzetten mijn gedachten en ze geven me nadien een gevoel van voldoening.
Winwin dus.

Benieuwd hoe jullie omgaan met rotdagen ! 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

7 x Geluksfactor 10 : Discipline

 

uit boek “Geluksfactor 10”. Een volledige review vind je hier.

Toen discipline nog heel normaal was …

Ik ben een internaatskind. Tussen mijn 12de en mijn 18de werd mijn leven geregeerd door de regelmaat van de schoolbel. Opstaan. Bidden (jawel !), ontbijten. Speelplaats : babbelen met de externen. Vervolgens aanvang van de lessen. Vervolgens opnieuw eten, lessen etc. De studiemomenten en de pauzemomenten waren allemaal strikt getimed. Tijdens de studie werden de taken die op de agenda stonden mooi afgevinkt. Ik stelde mij daar geen vragen over. Ik deed het gewoon en omdat ik graag studeerde zag ik er ook geen graten in.

Niet in vraag stellen

Ik las eens in een interview met Kim Gevaert, voormalig olympisch kampioen, dat ze haar trainingen niet in vraag stelde. Er was geen kwestie van ‘zin hebben of niet’, het was ‘gewoon een kwestie van werk’. Dat is lang blijven hangen bij mij. Hoe komt het dat ik mij geen vragen stel over een werkafspraak maar wel over afspraken met mezelf ? Afspraken waar ik wel degelijk achter sta en die mij leiden tot mijn doel ?
Wellicht omdat bij het eerste (het echte werk) er een moeten voorstaat, maar is dat ook niet het geval voor het tweede ? Als ik echt iets wil, dan zou het toch nog makkelijker moeten zijn ? Want dan gaat het toch om intrinsieke motivatie ?

Ik denk dat het grote verschil is dat er bij het eerste (het zogenaamde echte werk) anderen mee gemoeid zijn. Mijn werk wordt sowieso beoordeeld. Misschien niet dat ene uurtje werken, maar wel het geheel. Men ‘verwacht’ dat ik goed werk lever. Tenslotte word ik er voor betaald en mogen mensen op mij rekenen.

Op jezelf rekenen

Dat valt weg bij intrinsieke motivatie. Vandaar de vele hints om aan ‘accountability’ te doen, verantwoording afleggen bij een ander. Dat is voor velen echter een drempel. Soms gaat het niemand iets aan wat je doel is.

Discipline kan je volgens mij omkeren tot een andere vraag : kan ik op mezelf rekenen als ik mij iets voorneem ?  Het komt een beetje neer op de vraag van gisteren. Wie wil ik zijn ? Hoe zou ik mezelf bekijken als ik een ‘ander’ was en ik zie dat ik de ‘afspraak met mezelf’ toch weer uitstel of van mij afschuif ?

Gewoon doen

Voor mij werkt de redenering van Kim Gevaert nog het beste. Niet teveel over nadenken. Niet denken ‘heb ik zin of niet ?’ Maar gewoon eraan beginnen. That’s it.

Geluksfactor 10 : in 4 weken naar je doel

Geluksfactor 10

Een motivatieboost die je zo in gang zet !

Wat een zalig boek, dit boek van de mij onbekende Carolina van Dorenmalen. Zalig omdat  ik na enkele bladzijden al popelde van enthousiasme om te beginnen. Waaraan ? Aan een beter leven ! Klinkt geweldig, niet ? Beter als in bewuster, wijzer, gezonder, maar ook beter als in ‘genieten’.  Ik geef toe dat boeken als ‘bereik je doel in 4 weken’ bij mij op veel scepsis worden onthaald. Zoals een taal leren in enkele weken. Ja hoor, als je leeft als een kluizenaar en een discipline aan de dag legt waarover alleen superhelden beschikken ! Maar dit boek bruist van de energie en positive vibes. En dat van die 4 weken, dat moet je niet met een korrel zout nemen, maar zoals het is bedoeld : in 4 weken een levensstijl aanleren die positiever, gezonder en leuker en smakelijker is. Of zeg maar: lekkerder, want zo is het. Geef toe dat dat motiveert om eraan te beginnen. Dat is iets anders spartaans trainen en leven op water en brood !

Caroline van Dorenmalen

Ik had er dus nog nooit van gehoord, al is ze behoorlijk bekend. 108 K volgers op Instagram, dat zegt toch iets ? Bijzonder mooie plaatjes trouwens, maar nog geen garantie dat Geluksfactor 10 een goed boek zou zijn. Dan maar eens zien op haar blog. Ik geef toe dat ik ‘m ietsje te afgelikt vind, teveel plaatjes die afleiden waar ze goed in is: de inhoud ! En daar gaat het toch over in een boek ? Vibes, de boodschap ? Ja, daar is ze in geslaagd. Want achter die shinning pictures schuilt een nuchtere Hollandse meid met vastberadenheid en realisme.

Dromen – Durven – Doen

Dit zijn de 3 delen van Geluksfactor 10. Het eerste gaat over motivatie. Wie wil je zijn ? Wat wil je ? Waar bots je tegenaan ? Waarom gaat het soms niet goed en hoe kan je dit voorkomen ? Vervolgens gaat het om de mindset, het durven. Van Dorenmalen noemt dit van ‘verhaaldenken’ naar ‘actiedenken’.  Ik kan mij best voorstellen dat wie het boek in handen heeft, onmiddellijk naar het praktische gedeelte wil gaan, de zalige recepten en oefeningen, maar die mindset is echt wel de basis om te slagen in je opzet. Zorg dat je motivatie goed is en je om de juiste redenen (die van jezelf !) aan dit nieuwe avontuur begint.

Kan het nog makkelijker ?

Geluksfactor 10 neemt je bijgevolg bij de hand, makkelijker kan het niet. Ik hou ervan dat van Dorenmalen het niet ingewikkeld wil maken. De ingrediënten van de recepten vind je in de meeste Vlaamse koelkasten. De recepten zijn gemakkelijk en zo voorzien dat je kan ‘preppen’, zodat je niet elke dag aan het koken hoeft. Bovendien geeft ze je elke week een schema waarin het hele opzet van het boek praktisch wordt. Geef toe, kan het nog makkelijker ? Hetzelfde geldt voor het sporten, al lees je in Geluksfactor 10 evengoed het k het woord bewegen.  Het gaat er niet over dat je plots heel sportief wordt, maar wel dat je gezond bent en zorg draagt voor je lichaam zodat je meer energie hebt en beter bestand bent tegen de uitdagingen (mentaal en fysiek) die het leven je sowieso geeft. Dus hou je helemaal niet van sporten, dan hoeft dit absoluut geen probleem te zijn.

Geluksfactor 10

Werkt het boek ?

Dat is natuurlijk de grote vraag. Mij heeft ze alvast overtuigd. Waarom ? Omdat de voorgestelde recepten lekker, gevarieerd zijn en o zo simpel ! Ik eet niet alleen gezonder, maar ook lekkerder ! Dat maaltijd preppen is iets waar ik al lang naar zoek, elke dag achter het aanrecht staan is echt niets voor mij. Keep it simpel, do it fast. Bovendien zijn er snacks voorzien tussendoor en als ik de grote verleiders op het werk kan vervangen door gezonde (en lekkere !) alternatieven, dan is dat dubbele winst. De grote verandering/inspanning is dat ik moet plannen, nog meer plannen ! Gelukkig wordt dat makkelijk gemaakt door de weekschema’s en de boodschappenlijstjes. Als het de mist in zal lopen, zal het door het gebrek aan planning zijn. Ik ben dus gewaarschuwd.

Doel in 4 weken ? Welk doel ?

Gezonder leven. Zo eenvoudig. En dat gezond ook lekker kan zijn en niet moeilijk. Dat het zelfs aantrekkelijk is.  Ik ben alvast overtuigd.

Heb je dus met de feesten een boekenbon gekregen, dan weet je meteen wat je er kan mee doen !

van Dorenmalen Carolina, Geluksfactor 10, uitgeverij Carrera, 224 blz, december 2017.
Te koop bij o.a. Bol.com voor € 22,50.