Categorie archief: literatuur : gelezen boeken

Reading foto literatuur L

Gelezen

Gelezen: A Guide to the Good Life: The Ancient Art of Stoic Joy – William B. Irvine

stoïcisme

Op zoek naar innerlijke rust

Ik ben compleet vergeten hoe ik bij dit boek terecht gekomen ben, het enige wat ik mij herinner, is  dat het in andere boeken vaak werd aangehaald. Dat het doel van de stoïcijnen dan ook nog ‘rust in je leven’ was, deed me helemaal overslag gaan, want rust kan ik best gebruiken. Het begrip wordt vooral gezien als innerlijke rust, als het vrij zijn van jachtige gedachten en innerlijke onrust.

Pleidooi voor een levensfilosofie

William Irvine (Oxford University) pleit vanaf de eerste bladzijde voor het kiezen en cultiveren van een levensfilosofie. Dat hoeft daarom niet het stoïcisme te zijn, maar wie géén levensfilosofie heeft, leeft zonder kompas. Bij ieder kruispunt weet je vervolgens niet welke weg te volgen en dat vraagt immens veel energie. Of je raakt voortdurend je weg kwijt in het doolhof van uitdagingen die het leven biedt. Het hebben van een doel in je leven hangt samen met je levensfilosofie. Wie als doel heeft zoveel hoog mogelijk op de sociale ladder te staan zal een andere levensfilosofie hebben als diegene die rust nastreeft.

Many people will have trouble naming this goal. They know what they want minute by minute or even decade by decade during their life, but they have never paused to consider their grand goal in living. It is perhaps understandable that they haven’t. Our culture doesn’t encourage people to think about such things; indeed, it provides them with an endless stream of distractions so they won’t ever have to. But a grand goal in living is the first component of a philosophy of life. This means that if you lack a grand goal in living, you lack a coherent philosophy of life.

Zet in op interne doelen en vermijd zo frustratie

Je hebt een levensfilosofie die als kompas die je op weg helpt over hoe je voor jou  het beste je doelen kan bereiken. Die levensfilosofie stelt je in staat om snel te beslissen of iets goed of slecht voor jou is, maar dan ? Hoeveel controle heb je eigenlijk ?

Dit stuk van controle hebben vond ik het boeiendste van het boek.
Stel dat je graag tennis speelt en de match wil winnen. Heb je de overwinning geheel in handen ? Nee. Je weet immers niet hoe de tegenstander zal zijn. Heb je niets in handen ? Ook niet, want hoe meer je traint hoe meer kàns je haalt om effectief te winnen. Volgens de stoïcijnen moeten we daarom altijd mikken op het veld waar we wel controle hebben en dàt als doel stellen. Wat het tennis betreft is het dus beter om als doel te stellen dat je je op de best mogelijke manier zal voorbereiden en dus hard zal trainen (intern doel) in plaats van de overwinning (extern doel) na te streven. Het mooie is dat de resultaten meestal volgen.

Ook Mo Gwadat schrijft iets dergelijks :

Ik ging 24 uur per dag mijn best doen
waar ook.
Ik bleef hoog inzetten maar was
niet meer zo bezig met het resultaat.

Het is een stoïcijns advies dat er diep is ingegaan bij mij. Wanneer ik mij zorgen maak over de uitkomst van mijn werken vind ik troost en bemoediging in dit ‘harde werken’. Het harde werken is het enige wat ik kan doen. Het resultaat heb ik nooit helemaal in handen. Maar ik kan wel mijn uiterste best doen en het alzo beïnvloeden.

Negatieve visualisatie

Een praktijk van stoïcijnen die uitvoerig beschreven wordt is de negatieve visualisatie. Je stelt je gewoon heel realistisch voor hoe erg de situatie kàn zijn. De schrijver gaat zelfs zo ver van nu en dan ook deze slechte situaties op te zoeken door vb. een tijdlang in de winter geen jas te dragen, hoe koud het ook is. Dat houdt hem attent op hoe fijn het is om toch maar een jas te hebben.  Een dergelijke praktijk vind je ook in het boek van Tim Ferris. Ook hij ‘oefent’ zich nu en dan in ‘barre situaties’. Daarbij moet natuurlijk altijd bedacht worden dat dit een keuze is – terwijl het voor veel mensen totaal géén keuze is.

To begin with, by undertaking acts of voluntary discomfort—by, for example, choosing to be cold and hungry when we could be warm and well fed—we harden ourselves against misfortunes that might befall us in the future. If all we know is comfort, we might be traumatized when we are forced to experience pain or discomfort, as we someday almost surely will.

Ik vind dat daar echt wel iets van aan is. Zo sukkelden wij weken aan een stuk met onze centrale verwarming. ‘s Nachts viel die gewoonweg uit. De loodgieter kwam en ging, maar het bleef ‘s morgens koud.
Sedert dinsdag is dit euvel eindelijk verholpen en ik sta al elke dag op in pure euforie dat ons huis ‘verwarmd’ is ! Of zoals de tegeltjeswijsheid zegt: je weet pas hoe  belangrijk iets is als het er niet meer is.

Bereid je voor op de dood van je kind

Leef nu. Het is o zo modern, maar dit advies kan je al lezen bij de stoïcijnen, al staat het er niet zo letterlijk. Stoïcijnen krijgen soms verkeerdelijk het label dat zij onverschillig zijn, maar dat is niet zo. Zij beseffen wel dat het gehecht-zijn aan iets lijden kan veroorzaken. Wat je hebt kan je verliezen. Dat klinkt negatiever dan het is, want je kan het natuurlijk ook omkeren: besef hoe goed je het nu hebt en profiteer ervan, in het bewustzijn dat het anders kan. “Bereid je voor op de dood van je kinderen” klinkt geweldig negatief, maar het maant evengoed aan om nu tijd door te brengen met je geliefde, zodat je bij het heengaan niet vol spijt achterblijft om gemiste kansen.

Dit boek heeft mij sterker gemaakt

Het lezen van dit boek heeft mij echt wel geraakt en sterker gemaakt. De vergelijking van de tennismatch zal ik niet gauw vergeten. Het inzetten op interne doelen in plaats van externe doelen is iets waar ik meer wil op focussen. Inzetten op dagdagelijkse trouw aan die interne doelen. Dicht bij mij. Zodat wat extern gebeurt mijn rust niet kan verstoren. Zodat ik in omstandigheden die slecht lopen geen frustraties hoef te hebben over mezelf. Shit happens. Het externe heb ik niet onder controle. Mezelf wel.

Toch ben ik niet onverdeeld enthousiast over het boek en dat heeft alles te maken met de schrijver. Soms wijdt hij teveel uit, wil hij persé het stoïcisme verdedigen tegenover andere levensfilosofieën. Het waren de stukken die ik liever oversloeg (maar niet deed). Als het over levensfilosofie gaat denk ik dat het je raakt of niet. Als dat niet zo is, dan zal overredingskracht niet veel uitmaken.

Gezien de indruk die de filosofie zelf op mij heeft gemaakt, ben ik toch blij dat ik het boek gelezen heb !

Praktisch

William B. Irvine, A guide to the good life, the ancient art of stoïc joy, 336 blz., Oxford University Press
Te koop bij bol.com voor € 15,99 (paperback) of als e-book voor € 13,30
Ik las op het op Kindle.

 

 

 

Financiële vrijheid begint met overzicht – Gelezen: Kakebo

 


Kakebo

Kakebo helpt je met je frustraties om geld

Eén van de zaken die je dag (dagen, weken, leven !) behoorlijk kunnen verzuren is zorgen om geld. Onverwachte facturen die binnenkomen, iets willen maar niet kunnen betalen… Niet weten hoeveel geld je eigenlijk hebt (want er zijn nog altijd facturen ‘on hold’) en of de uitgave die je nu doet echt wel kan of juist niet. Je zou er behoorlijk gek van worden.

Onzekerheid is frusterend – de nood aan overzicht

Ik denk dat de kern van frustraties om geld vooral te maken heeft met onzekerheid. Ik ga er hier dan wel even van uit dat je voldoende geld hebt om de basisnoden te coveren en je voldoende geld hebt voor voedsel, eten en onderdak. Maar iedereen weet dat het daar niet stopt. Eerste punt is dan ook om overzicht te krijgen. Pas dan kan je beslissingen nemen en kan je zien of een uitgave oké is of uitgesteld moet worden. Overzicht zorgt ervoor dat je weet waar je aan toe bent en dat je verantwoordelijkheid kan nemen. Wie geen overzicht heeft kan nauwelijks verantwoordelijkheid op zich nemen. Want waar ga je beginnen ?

Is budgettering niet  iets voor mensen in schuldbemiddeling of armoede ?

Nee. Als ik mensen vertel dat ik aan budgettering doe dan krijg ik meestal twee soorten reacties. Mensen vragen zich af of wij geldproblemen hebben (nee dus) of ze verdenken ons van gierigheid (ook nee, tenminste dat hoop ik).
Budgetteren van je financiën gaat om bewustwording en om controle. Zodat jij het leven leidt dat jij wil en je geld kan uitgeven aan dié zaken die jij belangrijk vindt. Maar bovenal: dat je financiële rust hebt. Dat je in de mogelijkheid bent om dromen te verwezenlijken die best duur zijn (en in ogen van anderen buitensporig) maar die jij dankzij een goede planning kan realiseren.

Kakebo: voor wie van papier houdt (en minder van computers)

Er zijn veel systemen om financieel overzicht te houden. Kelly vertelt met enthousiasme over YouNeedaBudget. Het is een (betalende) app die wel wat uitleg hoeft (vandaar de cursus) en handigheid met de smartphone. Mijn systeem draait volledig op Excel (maar daar moet je natuurlijk wel wat excelhandigheid voor hebben.

Ik kan mij voorstellen dat er mensen zijn die dat niet zien zitten en al afhaken bij de gedachte dat ze voor een computer moeten zitten om allerlei zaken in te voeren, laat staan formules te bedenken die dan misschien nog een foutmelding geven.  Genoeg mensen in mijn omgeving die dit geweldig frustrerend vinden. Kakebo is een een systeem in de vorm van een boek. Papier ! Je hebt enkel het boek nodig, pen en voor wie niet zo’n kei is in hoofdrekenen komt een rekenmachine goed van pas.

Het systeem van Kakebo munt uit in eenvoud én doeltreffendheid

Voor wie nu ongerust is dat er veel ‘leren’ bij komt om een ‘nieuw systeem’ onder de knie te krijgen alvast deze geruststelling : het systeem is uitermate eenvoudig. Ik beschouw mijzelf (na al die jaren) toch wel een beetje als een ervaringsdeskundige op dit gebied en ik was toch wel onder de indruk. Van de eenvoud.

Kakebo uitleg

Via voorbeelden wordt het je heel goed uitgelegd.

Het bijhouden van je inkomsten en uitgaven is in alle systemen de grondregel. Maar hoe doe je dat ?

Bij Kakebo houden ze het, wat uitgaven betreft, op twee grote categorieën. De vaste lasten (lening, elektra, water) en het wekelijks kasboek (dagelijkse uitgaven). De dagelijkse uitgaven worden – zeer eenvoudig – uitgesplitst in 4 categorieën

  • Eerste levensbehoeften
  • Vrije tijd en verwennerij
  • Cultuur
  • Extra’s

Mocht je al twijfel hebben over waar een uitgave hoort, dan kan je in het boek terecht bij de uitleg wat onder wat hoort.

Je begint de maand met

  • inkomen min vaste lasten (en min eventueel op voorhand te sparen bedrag)

De eindmaandafrekening ziet er als volgt uit

  • Inkomen – vaste lasten – totaal kasboek van de maand

Laten we hopen dat je nog wat over hebt !

Controle krijgen over je uitgaven

Door de prima lay-out van Kakebo krijg je onmiddellijk een overzicht naar waar je uitgaven gaan. Zo kan kan het dat je tot de conclusie komt dat je ‘verwennerij’ iets minder wil en het verschil wil sparen om op reis te gaan (ook verwennerij !). Je kan je als doel stellen om vb. iedere maand 20 euro hier te besparen, daardoor heb je op jaarbasis al 240 euro gespaard voor je reis.

Kakebo kasboek

Het wekelijkse kasboek

Kakebo daagt je uit om je aan je doelen te houden

Bij het begin van iedere maand nodigt Kakebo je uit om je doelen te formuleren. Na het eind van de maand krijg je de simpele vraag hoe het ging met die doelen. Het fijne is – vind ik toch – dat het maanddoelen zijn. Dit zouden voor mij uitdagende maanddoelen zijn :

  • Het aankopen van tijdschriften beperken tot 2 per maand
  • Het aantal bezoeken aan Action beperken of budgetteren (en een getal daarachter)

Waarom ? Omdat er heel wat tijdschriften ongelezen blijven. Ik koop in de gedachte dat ik zeeën van tijd heb. Of dat ik ‘ooit wel eens tijd’ zal hebben. Maar ze blijven ongelezen en belanden in de papierbak. Daar heeft werkelijk niemand iets aan.
Wat Action betreft, gaat het om creatief materiaal. De redenering is grotendeels hetzelfde: ik denk dat ik dat ooit allemaal ga gebruiken en ik uren aan een stuk met iets bezig zal zijn. Maar dat gebeurt zelden.  Action is hier trouwens dicht bij de deur, mijn ‘rationele’ redenering zou moeten zijn: als ik zin heb om iets te maken, dan ga ik er naar toe, maar ik koop niet ‘om ooit te gebruiken’….

Tips voor minder

In Kakebo staan heel wat tips om minder geld uit te geven. Zo staat er bij voorbeeld een lijst met seizoensgroenten, netjes per maand gerangschikt. Of je wordt uitgenodigd een lijst te maken met activiteiten die je graag doet maar gratis zijn.

Er staat zelfs een stuk in over ontspullen. Daar ‘verdien’ je dan wel geen geld mee, het maakt je huis en geest wel vrijer én het heeft opnieuw alles te maken met het bewust omgaan met wat je omringt en waar je je aandacht (en geld) aan geeft.

Waarom zou je dit boek kopen ?

Is het wel wijs om geld te geven aan iets wat je helpt om bewuster om te gaan met geld ? Want je begint al opnieuw met uitgeven ? Ik denk dat het antwoord – voor alle  systemen hetzelfde is : als je het ziet als een hulpmiddel waar je effectief mee aan de slag zal gaan en je denkt dat deze manier je helpt, dan is de kostprijs te verwaarlozen.

Ik vergelijk het een beetje met het lidmaatschap (dat ik niet heb) bij Weight Watchers, of naar een abonnement op de fitness. Als het je helpt bij je doel en het werkt voor jou, dan is het de investering meer dan waard.

Kakebo is een invulboek waar je een jaar mee zoet bent. Het is eenvoudig in opzet, praktisch en het is een garantie op meer inzicht. Ja, een garantie ! Net zoals trouwens het volgen van een dieetboek garanties biedt als je je er aan houdt. Alleen is Kakebo stukken makkelijker dan een dieetboek. Bedenk dat je om inzicht te krijgen in je financiën niets hoeft te làten. Er hoeft helemaal geen wijziging te zijn in je uitgavenpatroon. De eerste doelstelling is inzicht. Misschien kom je tot de conclusie dat je best tevreden bent zoals het is. Of je doet het zelfs beter dan je had verwacht.

Maar eenmaal je inzicht hebt kan je verder bouwen. Je kan probleemgebieden aanpakken omdat ze geïdentificeerd zijn. Of je kan ‘schuiven’ omdat je merkt dat er ruimte kan worden gemaakt voor iets waar je al lang van droomde maar dacht dat het niet mogelijk was.

Praktisch

Kakebo, Mijn budgetjournal, Xander uitgevers, januari 2018.
Te koop bij o.a. Bol.com voor € 15,00

 

 

 

 

 

7x De logica van geluk – committed acceptance

uit het boek “De logica van geluk” van Mo Gawdat.
De volledige review van het boek lees je hier.

De meest wijze les uit het boek

Ik spreek natuurlijk voor mezelf, maar dit vond ik ‘de beste wijsheid’ van het hele boek. Sterk dat het overeenkomt met wat ik gisteren vertelde over wat ik las in dat boek over het stoïcisme, over wat je wel en niet onder je controle hebt ! Die gedachte en ‘wijsheid’ speelt al enkele weken in mijn hoofd en ik merk dat ik er rustiger van word.

Committed Acceptance

Alles komt terug, denk ik soms als ik boeken lees. Mo Gawdat verwijst er niet naar, maar Committed Acceptance, daar is al heel wat over geschreven. Ik volgde er enkele jaren zelfs een cursus over met wild enthousiasme. Ik schreef er hier een artikeltje over, ACT als levensfilosofie.

Laat het resultaat los

Het gekke is dat wanneer je het resultaat uit handen geeft, je tot betere resultaten komt. Door een houding van toewijding en trouw aan je idealen en levensfilosofie kom je tot het allerbeste resultaat : datgene dat echt bij je past en helemaal gedragen is door je leven en waarden. Misschien kom je compleet ergens anders uit. Maar dat maakt niet uit. Het zal het resultaat zijn dat 100% van jou is.

7x De logica van geluk – er is geen safe model, volledige controle is een illusie

uit het boek “De logica van geluk” van Mo Gawdat.
De volledige review van het boek lees je hier.

Controlefreak

Er leeft best wel een controlefreak in mij. Eentje die ongelooflijk in goede voorbereiding gelooft en weigert daar van af te stappen. (Zal ik ook niet doen !). Maar tegelijkertijd geloof ik dat al die voorbereiding een picture perfect zal opleveren. Of tenminste, dat alles dan zal verlopen zoals voorzien. Iemand onder jullie die dit herkent ?

De illusie van controle

Het is niet makkelijk om die illusie niét te hebben. Overal wordt er geschreeuwd als we maar zus en zo doen, cijfertjes bijhouden, aan goaltracking doen, een stappenplan volgen etc, dat dat ons naar ons doel zal leiden. Er zijn verzekeringen voor alles en nog wat. Boeken over werkelijk alles. Hoe je het moet doen. Ik zal er een boek over lezen is iets wat ik vaak denk. Zo’n boeken brengen me dikwijls wijsheid en inzicht. Ik zal ze blijven lezen. Maar ze gaan uit van een picture perfect. Van 100% wilskracht en 100% controle.

It’s not gonna happen. 

Hoe groter de illusie van controle hoe groter het falen. Ik weet het uit ervaring omdat ik zoveel leef vanuit ‘als ik maar hard genoeg mijn best doe, hard genoeg werk, open sta voor wijze raad van anderen, etc, etc.’.  De obstakels komen keer op keer.

Er zullen fouten gebeuren, het zal soms mislopen

You gonna fail. 

Ik heb het dikwijls in Amerikaanse podcasts gehoord. Wanneer ik artikels las van zakenmensen uit de V.S. hoorde ik dikwijls over een andere houding tegenover falen. Falen als kans. Hoeveel keer heb ik niet gelezen dat de manuscripten van  J.K. Rowling, schrijfster van de Harry Potterreeks, zijn afgewezen ? Falen. En herbeginnen.

Hou je vast aan wat je wel kan controleren

Ik ben momenteel een boek aan het lezen voor de stoïcijnen en daar is een heel hoofdstuk gewijd aan ‘controle’. De enige controle die je hebt is deze over jezelf en je intrinsieke doelstellingen. Het wordt als volgt vergeleken. Je staat voor een tenniswedstrijd en je zou willen winnen. Als je doelstelling is te winnen, dan zal dit frustraties opleveren. Je werkt hard, traint veel (en dat zal zeker helpen) maar je bent niet zeker van je overwinning. Volgens de stoïcijnen is het beter als je een doelstelling hebt die binnen je controle ligt. Zij stellen in dit voorbeeld voor dat je doelstelling is ‘zo hard mogelijk trainen en er voor gaan’. Dit ligt wel in je controle. Als je een wedstrijd verliest, dan maakt dat niet zoveel uit. Als je er alles voor gedaan hebt dat mogelijk is, dan heb je je doelstelling bereikt.

Het is een mindset. Maar een goede denk ik.

Want die controle van externe zaken ? Vergeet het. Veel frustratie brengt dat !