Categorie archief: boeken

Gelezen

Gelezen: de Cliftonserie – Jeffrey Archer

 

Cliftonserie

De Cliftonserie,  ik heb ze maar liefst alle 7 gelezen !

Dat ik bij een boek van Jeffrey Archer uitkwam is puur toeval. Het werd mij aangeraden door Kindle. Niet door een mens dus, maar door een machine die me vertelde ‘you may also like’. Nu heb ik weinig vertrouwen in dergelijke promoties, maar omdat het boek zo ontzettend laag geprijsd was ($ 1,16) gaf ik het een kans. Dat was op 6 april.  Twee maand later kocht ik het 7de en laatste boek, ik las het uit op 16 april. Dat betekent toch iets !

Ongeveer 3000 bladzijden

Toen ik een paar dagen het laatste boek van de Cliftonserie eindigde (dichtklappen lukt niet echt met een Kindle) bleef ik zowaar verweesd achter. Dit was het dus. Twee maanden had ik meegeleefd met het wel en wee van de familie Clifton en nu was Harry, die ik in april leerde kennen als schooljongen die liever op de dokken speelde, als zestiger gestorven.

Ik ‘kende’ de moeder van Harry die als weduwe op de dokken het niet onder de markt had, maar zich te pletter werkte om haar zoon een beter leven te geven. Ze zegevierde en ze werd geboycot. Ik leerde de high class kennen (waartoe Harry niet behoorde) toen Harry bevriend werd met Gilles Barrington. Ze zouden vrienden voor het leven blijven.

De oorlog kwam en Harry vocht als Amerikaans soldaat. Gilles streed aan de zijde van Britse soldaten, waar hij vriend en vijand kreeg. Na de oorlog trouwde Harry met Emma, Gilles met de flamboyante Lady Virigina Fenwick, die later haar leven zou wijden aan het ten onder brengen van de familie.  Intriges, verraad, politiek (Gilles wordt verkozen), bedrog… het komt allemaal aan bod. Emma komt aan het hoofd te staan van Barrington Shipping maar haar positie wordt steevast bedreigd. Een zoon wordt geboren, een dochter geadopteerd. De dochter pleegt zelfmoord, de zoon ontsnapt aan een aanslag.
De familie Barrington wordt geliefd en gehaat tegelijkertijd.

De 20ste eeuw schuift zo aan je voorbij

Dat ik niet kon ophouden met het lezen van de Cliftonserie komt door het geweldig verteltalent van Jeffrey Archer.  In het boek zitten tal van verhalen, van moord en geweld, drugsdelicten tot Russische spionage, en IRA , alleen weet Archer het zo te vertellen dat het allemaal klopt.  Er zitten geen loose ends in. Het boek houdt zich correct aan de tijdsgeest. Verwijzingen naar Churchill tijdens de Tweede Wereldoorlog, de opkomst van Margret Tatcher (eind jaren 70).

Via Harry krijgen we een blik in de Sovjet-Unie en de censuur die er heerst, Emma wordt medewerker van de Iron Lady en met Gilles Barrington zijn we in volle euforie wanneer hij in Berlijn de Val van de Muur meemaakt.

Samenvattend

Een bijzonder spannend verhaal. De 20ste eeuw die op de achtergrond voorbij schoof kon ik echt wel waarderen. Het is niet noodzakelijk om alle boeken van de Cliftonserie te lezen, al eindigt Jeffrey Archer iedere keer opnieuw met een nieuwe cliffhanger waardoor je toch weer het volgende wil lezen.

  • Taal  : Vlot geschreven
  • Inhoud :  Het levensverhaal van Harry Clifton en zijn familie
  • Emotie :  spanning, ontroering, avontuur
  • Themata :  kroniek, Wereldoorlog I,  Wereldoorlog II, wereld van banken en aandelen, politiek in Groot-Brittanië (parlement), Koude Oorlog, intriges, verraad, liefde.
  • Genre : fictie
  • Personages :  Harry Clifton (hoofdpersonage), Emma Barrington, Gilles Barrington, Sebastiaan Barrington, Samantha, Virginia Fenwick, …..
  • Tempo : zeer vlot
  • Context : Groot-Brittannië, Verenigde Staten (New York), Berlijn, Sovjet-Unie, de volledige 20ste eeuw tot eind jaren 80.

Praktisch

Ik las de Cliftonserie  via Kindle in het Engels (het duurste boek kostte $ 6,69, maar ik heb het hier nog eens opgezocht voor wie het liever in het Nederlands leest.

Te koop bij bol.com

  1. De Tijd zal het je leren, paperback € 16,45 ;  ebook € 4,99
  2. Van vader op zoon, paperback €  19;99 ; ebook € 4,99
  3. Een goed bewaard geheim, paperback € 19,99 ; ebook € 4,99
  4. Een gewaarschuwd mens, paperback € 19,99 ; ebook € 4,99

De andere boeken heb ik niet in Nederlandse vertaling gevonden. Het laatste boek (This was a Man, verscheen in november 2016).

Een beetje zoekwerk leerde me wel dat deze boeken zelfs in mijn dorpsbibliotheek beschikbaar zijn.

Besef wel, eenmaal je begint … is het moeilijk om het boek nog neer te leggen !

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #24/2017 – zon en weekend Zuid-Limburg

Maastricht
Met de klok: ontbijt op de camping, ontbijtexperiment, niet vergeten ! (Valkenburg), camping, Bullet Journaling, caravan, stepfietsen, Valkenburg, lopen (en rusten !).

Slow down – weekend Maastricht

De zomer brengt misschien wel het beste in mij boven.  Zijn mijn bewegingen en gedachten doorgaans haastig en gejaagd, dit zonnige weer brengt me vanzelf tot rust. Slow down, lijkt die zon wel te zeggen ! Het gebeurt  soms dat ik deze snapshot diary maak en me nauwelijks herinner wat er de voorbije week gebeurd is. Snel leven als synoniem van vluchtig leven ? Wat blijft er uiteindelijk  hangen als het allemaal zo snel gaat ?

Het enige minpuntje bij dergelijk zwoel weer is dat ik mijn loopsessies een ‘beetje’ moet plannen.  “Een beetje”, want ik kan geweldig goed tegen warmte. Alleen weet ik niet of het zo gezond is.

Kamperen in Zuid-Limburg

Het weer was zo mooi en het lief had zoveel werk tijdens het weekend dat de beslissing om de t@b van stal te halen gauw gemaakt was. Kleren in een valies, telefoontje of er nog plaats vrij was en na dik uurtje rijden was ik al in een heel andere omgeving.

Maastricht camping in de buurt

Ik ken Zuid-Limburg nog niet zo lang. Maastricht natuurlijk wel, maar de ontdekking van de prachtige natuur gebeurde pas toen ik er voor het werk heen moest om er een replica van de Romeinse catacomben te bezoeken.  Ik bezocht Maastricht maar door de talloze omleidingen met de fiets (en veel verloren rijden) herinner ik het vooral als een uitputtingsrit waarbij brug op brug af rijden iets teveel gevraagd was.

Maastricht

Gelegitimeerde luiheid

De camping stond behoorlijk vol, ondanks het laagseizoen. Het waren voornamelijk 60-plussers, het was er wel héél rustig. Nederlanders die hun dagen vulden met het lezen van de krant/een boek/de Ipad, een fietstochtje of een wandeling en ’s avonds met een glas wijn in de hand kookten.  Mijn zus zei me ooit dat kamperen gelegitimeerde luiheid is. Ze gebruikte niet exact die woorden, maar ik begreep onmiddellijk wat ze bedoelde. Staat de rest van je leven compleet in het teken van efficiëntie en ‘doorwerken’, dan is de sociale norm op een camping : doe maar rustig aan.

Ik was dan ook maar een klein beetje toerist, voor de rest deed ik als eenieder: boeken lezen en gegrilde worst eten. Ik ben nog niet aan BBQ toe !

Bullet Journaling

bullet journaling

Op mijn snapshot diary zie je links een foto van het nieuwe boek van Kelly Deriemaker. Ik ben al jaren op zoek naar het ultieme to do/agenda/prioriteiten boek en ik moet toegeven dat schriftelijk op de een of andere manier toch beter werkt dan digitaal. Schrijven maakt het mij meer eigen. Ik gebruik meer zintuigen en werk creatiever (al is het maar door lijntjes te trekken of kleurtjes te gebruiken) waardoor zo’n lijstjes me meer eigen zijn dan wanneer ik ze op de pc invoer.

Het hele systeem van BuJo kende ik en al lees ik op zich niets nieuws in het boek van Deriemaker, het is geweldig om eens alles bij elkaar te hebben. Er is één advies dat Kelly blijft herhalen: als het bullet jounaling een nieuw item op de to do list wordt, denk er dan goed over na. Het moet “helpen’ en niet een extra klus zijn.

Ik heb een systeem dat heel goed werkt, maar door het lezen van haar boek kan ik het misschien nog beter maken ! De nadruk ligt niet meer (voor mij toch) op efficiëntie en productiviteit, maar wel op prioriteit, zodat mijn tijd gaat naar wat echt belangrijk is. En dan kom ik natuurlijk weer terecht bij Steven Covey die ik nog eens ter hand wil nemen !

Slow down zou wel eens prioriteit nummer 1 kunnen zijn !

Hoe was jullie week ? Maakt het verschil nu het zo’n mooie zomerdagen zijn ? 

 

 

Gelezen

Gelezen: Dit kan niet waar zijn – Joris Luyendijk – over de bankencrisis

bankencrisis

De bankencrisis is voorbij of niet ?

In ‘Dit kan niet waar zijn’ gaat Joris Luyendijk op zoek naar de personen en mechanismen achter de bankencrisis. Deze crisis begon met het faillissement van Lehman Brothers in  2008.  Wellicht liggen er nog weinig mensen van wakker – het lijkt allemaal nog wel mee te vallen – maar we zijn maar ‘net aan een catastrofe ontsnapt’(Herman Van Rompuy).  Wat die catastrofe zou geweest zijn ?

Het faillissement van een grote en wereldwijd vertakte bank kan een domino-effect veroorzaken, waardoor het mondiale financiële systeem als geheel tot stilstand komt, verlamd raakt en instort. Behalve dat niemand nog bij zijn geld kan, bevriest dan de financiering voor handel, daarmee de handel zelf en dus de voedselbevoorrading.  (George Cooper, geciteerd op p. 35).

Ik zeg al meteen in alle eerlijkheid dat ik mij amper kan voorstellen wat dat betekent. Wellicht dat niets meer werkt. Je hoeft geen doemdenker te zijn om te nefaste gevolgen wereldwijd te voorspellen. Tot in je eigen straat.

Gigantische bonussen

Veel mensen zullen zich de gigantische bonussen herinneren die openbaar werden. Banken hadden zich diep in de problemen gewerkt en moesten overheidssteun vragen, bankiers hadden jarenlang gigantische bonussen gekregen om toch maar hun ‘budget’ (= te behalen winst) te halen. Zo’n systeem moest wel leiden tot misbruik. Samengevat: de bankencrisis was het gevolg van immorele op geld beluste bankiers die alles deden om geld binnen te rijven, no matter what.

Het is de schuld van de bankiers het systeem

Het verhaal van de bonussen is maar één zaak en volgens Luyendijk zijn ze niet de enige verklaring van de bankencrisis. Erger is dat het systeem zo in elkaar zit dat … een volgende bankencrisis in de verte plausibel is.

Tijdens de vele gesprekken die Luyendijk had met (anonieme) bankiers kwam het volgende naar boven :

Code of Silence

  • In de City geldt een Code of Silence. Je klapt dus niet uit de biecht, vertelt niet hoeveel je bonus is, wat je deals zijn etc. Er is geen transparantie. Niemand heeft overzicht.

Complex

  • De bankwereld is zo complex geworden   (Er worden nieuwe financiële producten op de markt gebracht die bundels zijn van andere financiële producten, met bepaalde winst/verliesopties) dat managers het zelf niet snappen. Dit ‘niet snappen‘ kwam dikwijls in het boek ter sprake. Het is gewoon te ingewikkeld.

    Uiteindelijk baseren toezichthouders zich op selfdeclaration, ging hij verder: wat het management aan ze voorlegt. “Het punt is dat het management zelf vaak niet weet wat er gaande is, omdat banken ze enorm groot en complex zijn.” (p. 126)

Geen afdoende controle

  • Daardoor is het gigantisch moeilijk om te controleren.

    “Een CEO kan niet ieder algoritme en computerprogramma dat zijn bank gebruikt begrijpen, laat staan iedere product” (…)”Als interne boekhouders horen wij de bank te begrijpen, en dit inzicht te illustreren met onze cijfers. In werkelijkheid het bijna andersom. We doorlopen een proces, en als iedere stap keurig is gezet, dan geldt de uitkomst als legitiem. Wat wij doen is feitelijk legitimeren.”

  • Niet alleen de complexiteit is een probleem ook de afhankelijkheid.

    “Dat kredietbeoordelaars worden betaald door de banken van wie ze de financiële instrumenten ‘onafhankelijk’ beoordelen”. 

Amoreel

Het woord amoreel valt dikwijls in het boek. Men doet wat men kan om zoveel mogelijk winst te maken binnen de wet en denkt niet na over de ethische consequenties. Bankieren is leven in een zeepbel. Als het kan, dan wordt het gedaan. Het zijn levenloze cijfers. Schaakstukken. Kwestie van winnen.
Vandaar ook dat ‘na’ de bankencrisis weinig tot geen mensen veroordeeld zijn. Het was ‘binnen de wet’. 

Er is niets veranderd

Kan het opnieuw gebeuren ? Het boek schetst een somber toekomstbeeld. Wie werkt in de financiële wereld blijft werken in een systeem van gigantische druk en veel van de geïnterviewde bankiers hadden het gevoel vast te zitten. Hun leven was gebouwd rond dit inkomen, ‘eruit stappen’ zou gigantische gevolgen hebben zoals het sturen van hun kinderen naar andere scholen met minder toekomstperspectief (Groot-Brittannië). De bankierswereld blijft complex er is geen antwoord op het amorele.

Samenvatting

De grote verdienste van dit boek is dat het een heel complex gegeven enigszins bevattelijk maakt. De lezer krijgt inzicht in allerlei mechanismen die het systeem – ook nu nog – in stand houden. De stelling dat de bankencrisis enkel het gevolg zou zijn van immorele geldwolven verliest hier aan geloofwaardigheid, al vind ik persoonlijk dat je verschuilen achter amoraliteit evengoed immoreel is.

Praktisch

Luyendijk, Joris, Dit kan niet waar zijn, onder bankiers, uitgeverij Atlas Contact 2015, 208 blz. Paperback te koop bij Bol.com voor € 12,50. 

Snapshot diary

Snapshot diary week #20/2017 mooi weer en fietsen door het water !

Fietsen door het water
Kloksgewijs : genieten van hometown Aarschot, voor de eerste keer falafel gemaakt, modemuseum Hasselt, Maagdentoren Diest, Monument Averbode, thesis van de oudste zoon, vensters mogen weer open, fietsen door het water (Bokrijk)

Fietsen door het water en eindelijk enkele lentedagen !

Zalig als je terug kan kijken op een week en besluiten kan: dit was best fijn! Hoogtepunt was de fietstocht  in de omgeving van Bokrijk, alwaar ik kon fietsen door het water. Vorig jaar waren er nog volop bulldozers bezig en lonkte al een reclamefoto. Maar nu was het echt gebeurd: je kon letterlijk fietsen door het water !

Fietsen door het water

Het voelde een beetje aan als een rit op de kermis. Het duurt niet echt lang, maar het is toch bijzonder. Beter nog is dat je natuurlijk op en neer kan blijven gaan al vond ik het vooral leuk op op ooghoogte van de waterlijn stil te staan. Dat water laat zich trouwens niet helemaal bedwingen, nu en dan ontsnapt er wat. Je kan dus toch nog een beetje nat worden !

Ieder uur dat het goed weer is naar buiten !

Ik herinner mij nog levendig een grote zomervakantie waar het weken aan een stuk regende. Dan had ik zo lang gewacht tot die vakantie eindelijk kwam en er kwam niets in huis van mijn vakantiedromen. Sedertdien hou ik mij aan deze weg: goed weer = naar buiten, ervan profiteren ! Je kan dat goede weer nu eenmaal niet plannen en in België is niets zeker. Dus of ik nu werk heb of niet, veel te doen heb of niet, dat moet allemaal schuiven voor minstens een goede portie (bewegen in de) zon.

Deze week heb ik dus ieder zonnig uur benut om buiten te zijn. De tuinkamer kreeg een eerste beurt en ik hoop er vanaf morgen al te kunnen ontbijten, want die is helemaal op het oosten gericht. Ik geniet van de Demer die aan onze achterdeur loopt en de glooiende heuvels van ons Hageland. Ik hoef het niet ver te zoeken. Puur genieten is dat !

Ik ga toch maar voor gewichtsverlies…

Zei ik vorige week nog dat ik met het 6:1 Vastendieetboek ging voor de gezondheidswinst (1 dag vasten), na 2 dagen besloot ik om voor het gewichtsverlies te gaan. In mijn geval is gewichtsverlies trouwens ook gezondheidswinst.

Ik begon deze week met week 2. Ik blijf het fijn vinden dat het een doeboek is, door het invullen van lijstjes en iedere week een bijzonder aandachtspunt blijft het in mijn gedachten.

Deze week stond ‘water’ behoorlijk centraal. Ik ben niet zo’n goede drinker, maar ik merkte dat door simpel weg letterlijk overal een flesje water bij te hebben, ik toch meer dronk. Bij wandelingen en fietstochten verplichtte ik mezelf om de hele waterfles (nu iets groter!) uit te drinken, maar dat was met zo’n schitterend weer echt wel geen probleem.

Resultaat: een halve kilo gewichtsverlies, die ik vooral op het conto ‘mindfull’ eten zet. Echt honger heb ik niet gehad, of misschien toch wel een beetje. Dan was het kwestie van mezelf af te leiden. Honger gaat tenslotte ook voorbij ! En zo’n vastendag duurt ook maar 1 dag !

Over de basis van het vastendieet schreef ik hier al eens een artikeltje !

Voor de komende week hoop ik opnieuw op veel zon ! En het is verlengd weekend ! Tijd om er op uit te trekken. Hebben jullie plannen ?