Categorie archief: Reizen en uitstapjes

Wandeltip: Mechels Broek 5,5 of uitgebreid 9,5 km

Voor deze wandeling combineerde ik 2 trajecten: Mechels Broek (5,5 km) en Barebeekvallei (4,5 km). Beide wandelingen vormen samen een 8. Je kan dus kiezen welke wandeling je eerst doet of stoppen na één wandeling. Wil je nog meer combineren, dan kan dat. Scroll daarvoor door naar ‘Praktisch’.

Mechels Broek wandeling

Een ware verrassing was het, het Mechels Broek zo dichtbij een stad. In de verte zag ik nu en dan de Sint-Rombautstoren waken over mijn tocht. Het centrum van Mechelen moet dus behoorlijk dichtbij geweest zijn, al heb ik dat nooit echt gemerkt. De geluiden en het drukke leven van de stad waren hier compleet onbekend. Integendeel, ik liep zo goed als continu over onverhard pad en kwam amper in bewoond gebied. Een oase van rust en prima uitgetekende wandelpaden.

Bepijlde wandeling – je loopt niet verloren

De start van de wandeling  ‘Mechels Broek’ situeert zich bij een kantoortje van Natuurpunt. Je kan dus echt niet missen. Bij het gebouw staat meteen een bord met de te volgen wandelingen. Ik deed een combinatie van 2 wandelingen die telkens aan Natuurpunt startten en samen een 8 vormen. Parkeer je je auto aan Natuurpunt, dan kan je kiezen of je één of beide wandelingen maakt. Ik begon met de A.S. Adventure wandeling. Ik verklap je al meteen dat dit de mooiste was.

Je ziet dat de verschillende wandelingen prima bepijld zijn.  Je hebt hebt echt geen plan of GPS-track nodig, al kan je onderaan dit artikel toch nog een plannetje en GPX-file vinden.

Waterpracht

De wandeling loopt langs het Mechels Broek, dus water was een evidentie. Het is best knap, zo’n waterpartij dichtbij de stad. Hij trekt watervogels van allerlei soort en je vindt er zonder problemen ooievaars. Dat laatste heeft vooral te maken met de nabijheid van de zoo van Plankendael. Een verrekijker is aan te raden !

Wandeling Barebeekvallei

Na ongeveer 5,5 km stond ik terug aan het huisje van Natuurpunt. Ik had geluk, het was open en ik trakteerde mezelf er op speltwafels en een bio-fruitsapje. Vervolgens vatte ik de tweede wandeling aan, deze van de Barebeekvallei.  Daarvoor moest ik over de brug en stapte ik een tijdlang met de Dijle aan de linkerhand. Deze wandeling was bepijld met groene bordjes. Opnieuw verliep de wandeling over hoofdzakelijk onverharde paden, wat door mij best wel gesmaakt werd.

Ook al zie je hier behalve de Dijle geen natuurlijke waters meer – wel visvijvers ! – , de ooievaars blijven dichtbij. Getuige hiervan de ooievaar die zijn nest maakte op het kerkhof.

Praktisch

  • Afstand : 5,5 km + 4,5 km
  • Start en eindpunt (voor beide wandelingen) : Muizenhoekstraat 7 – Muizen/Mechelen
  • De wandeling is bepijld. Wil je toch graag een kaartje dan kan je dit hier downloaden
  • Wil je de wandeling nog langer maken, dan vind je hier uitbreidingsmogelijkheden.
  • Toch graag een GPX ? Dan kan je dit hier downloaden
    Wandeling Mechels Broek
    Wandeling Barebeekvallei
  • Hoofdzakelijk onverharde wegen
  • Weinig drank/schuilgelegenheid

Veel wandelplezier ! 

 

Paddenstoelen herkennen – hulpmiddelen

paddenstoelen

Herfst is hoogfeest voor paddenstoelen !

Wie in dit seizoen op pad gaat in het bos, kan er niet naast kijken. De paddenstoelen steken weelderig en vol trots hun kopje boven. Kopje, jawel, want wat wij te zien krijgen is maar een deel van een veel groter geheel dat onder de grond zit, we zien bij wijze van spreken het kopje van de zwam !

Paddenstoelen, zwammen…. een ingewikkelde familie

Paddenstoelen of zwammen zijn intrigerend. Althans, zo zie ik het. Het zijn geen planten of struiken, geen bloemen. In België zijn er maar liefst 5000 soorten paddenstoelen en  velen van hen veranderen nog eens van uiterlijk gedurende hun korte leven. Niet makkelijk dus om ze te herkennen. Sommige hebben een hoed en een steel, andere lijken op knollen. Sommige vind je juist niet in de herfst, maar enkel in de winter of de lente. Kortom, een ingewikkelde familie !

Welke paddenstoel is dit ?

Het is de vraag die menig wandelaar zich stelt. Je ziet een paddenstoel en je vraagt je af welke het is. Sommige zijn makkelijk te herkennen, zoals de knalrode vliegenzwam, al verkeurt hij wel en is zijn hoedje aanvankelijk een ‘bolletje (zie foto). Ook de tondelzwam is vrij makkelijk te herkennen. Je vindt ‘m vooral op heel verzwakte, in onze ogen dode, bomen. De grote stinkzwam, die we allemaal bij de Latijnse naam kennen als de Phallus impudicus dankzij het ‘lenteliedje’, geeft ook snel prijs. Verder volgen de inktzwam. Een witte steel en een paars (inktachtig) hoedje. Misschien lukt het nog om eekhoorntjesbrood te onderscheiden en misschien wel een zwavelkopjes, die groeien meestal in groep. Maar dan zijn er nog duizenden paddenstoelen over !

Hulpmiddelen bij het determineren van een paddenstoel

Meestal maak ik gebruik van deze kaart :

Via een mail van Staatsbosbeheer (NL) kon ik deze downloaden. Jij kan hier de  paddenstoelen-zoekkaart downloaden.  Ben je ooit in Nederland, dan kan je deze en diverse andere natuurkaarten voor een prikje kopen. Meestal staan ze gewoon in het rek bij de andere ansichtkaarten. In België heb ik ze nog niet gezien.

Nederland heeft Staatsbosbeheer, België heeft dan weer het Agentschap Natuur & Bos. Zij geven knappe determinatietabellen uit. Gelamineerd en al !

Hier zie je het begin van de determinatie.

Aan de 5000 soorten raak je evenwel nog altijd niet, maar je bent sowieso al een heel stuk verder.  Ik vond geen besteladres – ik kocht ze in het bosmuseum  in Tessenderlo –  maar hier kan je een soortgelijke zoekkaart kopen voor 2,25 euro.

Meer weten over paddenstoelen ?

  • De beste en meest realistische kennismaking is je lid maken van de Facebookgroep ‘Paddenstoelen’. Mensen plaatsen daar allerlei foto’s van paddenstoelen en ze worden meestal gedetermineerd. Het hele jaar door is de groep actief, je ziet echt héél veel paddenstoelen passeren.
    Je kan ook zelf een foto plaatsen en vragen of iemand deze paddenstoel (her-)kent.
  • Natuurpunt heeft een pagina over ‘Paddenstoelen herkennen’, minder uitgebreid dan de FB-groep, maar zeker een goed begin. Zo kan je beginnen met het kleur en dan verder determineren.  Hieronder vind je een screenshot.


Nog een tip

Bij de terminatie van een paddenstoel moet je dikwijls onder het hoedje kijken. Je bepaalt dan of het gaatjes zijn of plooien. Het is zonde om de paddenstoel te plukken. Ik neem gewoon een ‘selfie’ van de paddenstoel. Ik leg mijn smartphone onder de hoed en neem vervolgens een zogenaamde selfie. Zo zie ik meteen het er onderaan die hoed uitziet. De foto’s zijn niet zo scherp, maar je toont wel alle respect voor dit wonderlijk stukje natuur. Je kan natuurlijk ook een spiegeltje onder de hoed leggen.

Veel zoekplezier ! 

 

 

 

Wandeltip: Luik, op naar de citadel met zicht op de stad – 6 km

 

Citadelwandeling in Luik : kort maar zeer stevig

Mispak je niet aan deze wandeling. Ze mag dan wel kort in afstand zijn, er zit flink wat klimwerk in. Je moet tenslotte iets over hebben voor de prachtige panorama’s over Luik en omstreken die deze wandeling biedt. Ik startte de wandeling ‘beneden’ in de stad, maar je kan evengoed boven starten als dat je voorkeur geniet. De hellingen zijn best steil en er zijn geen bankjes of plaatsen om te schuilen eenmaal je aan de klim begonnen bent. Gelukkig wordt al dat klimwerk gigantisch beloond !

 

Stad en volle natuur

Is dit een stadswandeling ? Deels zeker wel, want je wandelt door het centrum van de stad Luik en je doet enkele buitenwijken aan. Anderzijds: eenmaal aan de klim begonnen wandel je door weilanden en bos.  Luik is best wandelvriendelijk, want deze wandeling gaat over aangelegde wandelpaden en trakteert je nu en dan op panoramapunt. De hellingen zijn best steil.

Langs de buitenwijken van Luik

Een deel van de wandeling loopt in het centrum van Luik maar gaat verder langs de buitenwijken. Hier ontmoet je het échte Luik, waar gewoond en geleefd wordt.

374 treden van de Montagne de Bueren

Ben je eenmaal boven, dan moet je natuurlijk terug naar beneden. Een deel van de afdaling gebeurt via de Montagne de Beuren die goed is voor 374 treden met een hellingsgraad van 28%. Mijn voorkeur gaat alvast naar het afdalen via deze trappen, ik zag menig wandeling best sukkelen in het opgaan.

Eenmaal beneden liet ik mij verleiden door dit bord :

Voel je al die hoogteverschillen al flink in je benen (en knieën) dan kan je de wandeling inkorten. Het kaartje hieronder toont je hoe dat te doen.

Toch zin ? Kijk eenmaal je de Montagne de Bueren beneden bent naar rechts. Als je deze trappenwandeling niet doet, loop je gewoon verder de stad in en zit de wandeling er ongeveer op. Ik vond de trappen best de moeite waard. Ze leiden je opnieuw naar een stuk natuur.

Op het kaartje zie je dat je vrij dicht bij het begin van de wandeling bent.

 

Praktisch :

Ik volgende de wandeling via een GPS-track die je hier kan vinden.
Beschik je niet over een GPS of heb je geen zin om via GPS te wandelen, dan kan je tal van wandelingen verkrijgen (€ 0,50 voor een brochure met 2 wandelingen). Deze wandeling gaat grotendeels over dezelfde paden. Je kan deze brochure met wandelkaart hier downloaden.


Parkeren ?

Ik maakte gebruik van één van de stadsparkings. Er zijn er voldoende in Luik. Het betekent wel dat je met je auto dwars door de stad moet. Iets wat ik de volgende keer niet meer zou doen.
Start je de wandeling ‘boven’, dan kan je gebruik maken van de parking van dit ziekenhuis. Er is voldoende plaats en het is evengoed betalend maar kost een stuk minder. Het grootste voordeel is evenwel dat je dan de stad niet hoeft in te rijden.

Met de trein ?

Het station van Luik is op zich al een bezoek waard. Je wandeling wordt dan wel een stuk langer, maar gaat over vlak gebied. Het is maar wat je verkiest.

 

Alvast veel plezier ! 

 

Snapshot diary

Snapshot diary #40/2017 Wisselvallig weer en pyjamaweekend !

De week begon met een vakantiedag !

Traditioneel hebben het lief en ik vrij op de eerste maandag van oktober. Het voorbije weekend hadden we beiden onze vleugels uitgeslagen: hij nam deel aan een schaaktoernooi en ik kampeerde bij de boer in Baarle-Nassau. Maar die maandag, die zouden we fijn samen doorbrengen. Dat stond al lang op de kalender. We deden wat we het liefste deden: lekker en lang tafelen en vervolgens een flinke wandeling in onze streek. We bezochten er nogmaals de Vlooyberg met z’n beroemde stairway to heaven. Altijd een schitterend zicht daar !

Een uurtje mindfullness in volle stilte

De meeste mensen noemen zo’n extra dag wellicht een snipperdag, maar zo voelde het voor ons niet aan. We hadden de indruk dat het écht vakantie was geweest en dat allemaal omwille van 24 extra uren !

Toch waren we op dinsdag al snel weer in ons gewone werk- en weekritme. Ik zat weer op ‘Beeldende’ wat simpelweg betekent dat ik met een klein groepje mensen in volledige stilte aan iets creatiefs werk. Het is een vorm van mindfullness. We werken niet samen maar zitten wel in dezelfde ruimte. Iedere week, zelfde uur. Sommige werken aan een groot project, anderen – zoals ik – maken iedere keer iets anders. Nooit gedacht dat ik er zo zou van genieten, van dat uur. Voor mij telt dat écht als mindfullness. Zwijgen is een voorwaarde en woorden zijn zo’n beetje taboe. Ik kan mij daar precies heel goed in vinden !

Ik maakte iets over het voorbije kampeerweekend. Ambitie heb ik totaal niet en ik heb ook geenszins de bedoeling om iets ‘moois’ te maken. De rust en helemaal bezig zijn met iets is voor mij prima ! Als ik al op deze manier terug met mijn geest in volle natuur ben, is dat natuurlijk ook nog eens pure ontspanning !

De regen kon mij niet tegen houden

Iedere keer merk ik hoeveel deugd de natuur me doet. Het weer mag dan wel gigantisch wisselvallig zijn, ik laat mij niet afschrikken. Zo trok ik richting Luik voor een wandeling langs de citadel en kwam in een regelrechte stortbui terecht. Er was werkelijk niets om te schuilen, er was alleen maar gras en struiken. Ik stapte maar gewoon verder, al kreeg ik er wel gigantische honger van !

 

Pyjamaweekend

De rest van het weekend ging ik het huis niet (meer) uit. Ik had behoorlijk hard gewerkt tijdens de week en mijn hoofd draaide op volle toeren. Daarenboven had ik nog veel werk achter mijn bureau voor de boeg. Een stapel werk die alleen maar groter werd. Er moest veel gelezen en geschreven worden, zaken die toch het best in enige rust gebeuren. En zo doopte ik, op initiatief van het lief trouwens, het weekend om tot pyjamaweekend. Niet dat ik écht in pyjama rondliep, maar wel lekker shabby en comfy. 

Ik kon er best van genieten. Met lekkere soep en veel te veel chocolade. Ik ben het huis niet meer buiten geweest. Lang geleden was dat. Maar zo’n dagje kluizenaar beviel me geweldig !

 

Alvast een fijne (werk-)week aan jullie allen !