Categorie archief: Reizen en uitstapjes

Snapshot diary

Snapshot diary week #1/2018 hip hip hoera Noord-Nederland !

Noord-Nederland !

Hip hip hoera toen het lief zelf er zelf over begon ! Hij stelde voor dat we in de kerstvakantie opnieuw de valiezen zouden pakken richting het noorden. Want al dat feesten, hij zag ook wel dat dat geen recept voor veel rust is. Al die feesten dat is ook geweldig veel sociaal contact, prima is dat, maar echt veel tijd voor ons twee is er niet. En laten we daar van tijd tot tijd toch ook nood aan hebben.

Julianadorp

Het oost-noorden van Nederland is vrij nieuw voor ons. Pas vorig jaar logeerden we er voor het eerst. Toen brachten we de kerstvakantie door in Egmond aan Zee. Dit jaar trokken we nog iets meer noordelijk, richting ‘kop van Holland’ Den Helder. Zo’n tien jaar geleden namen we daar de veerboot naar Texel, maar dat was midden zomer.

Natuur als eerste en belangrijkste gast

Ons appartement gaf uit op de duinen en net na achter die duinen deed de zee haar ding. Wat een luxe, zo’n 500 meter van het strand ! De Nederlandse kust is niet, zoals in België volgebouwd. België lijkt over één lange ‘zeedijk’ te beschikken. Niet het geval in Nederland waar de natuur de eerste gast is. De eerste én de belangrijkste. Zo mag je niet zomaar de duinen in. Er zijn verharde paden aangelegd en écht de duinen in (zand !) kan zo goed als niet.

Noord-Nederland
Zicht vanuit ons appartement

Ik geef toe dat ik het met gemengde gevoelens aanzie. Enerzijds begrijp ik het wel, duinen als kwetsbaar gebied. Anderzijds ben ik toch blij dat wij – zelfs tijdens de Vierdaagse van de IJzer, werkelijk dwàrs door de duinen mogen wandelen, klauterend in het mulle zand.

Vuurwerk, vuurwerk !

Met de nieuwe regelgeving (enkel vuurwerk een aantal dagen voor oudjaar te koop) had ik gevreesd dat er weinig te zien zou zijn. Vorig jaar lag er zowat overal vuurwerk in de winkels, dit jaar zag ik het wel, maar veel minder dan vorig jaar. Toch werden we om middernacht getrakteerd met een uur lang vuurwerk. De hele horizon vol vuurwerk, zo ver als we konden zien. Werkelijk o v e r a l !  Die traditie halen ze er nog niet zo snel uit denk ik. Dichtbij, veraf, het kon niet op. Ik vond het best feestelijk en genoot er van. Waarschijnlijk zien Nederlanders ons als bangerikken, want het leek wel alsof iederéén vuurwerk afstak. Geen haar op ons hoofd dacht eraan om mee te doen.

Wandelen en musea

Al een tijdlang heb ik mij voorgenomen om regen geen excuus te laten zijn om buiten te wandelen. Op nieuwjaarsdag wandelden wij dan ook langs Lange Jan, de hoogste gietijzeren vuurtoren van Nederland, of misschien wel van Europa. Regen en wind werden met fierheid en het enthousiasme van 1 januari getrotseerd ! Ik vond het best fijn !
Ook Callantsoog deden we opnieuw aan. Niet langs de kustlijn deze keer, maar in het natuurdomein Zwanenwater.

Verder bezochten we het onvolprezen marinemuseum waar we het meeste onder de indruk waren van de onderzeeboot. Althans het lief, ik had al eens een bezoek gebracht aan zo’n boot in Blankenberge. Ik was net iets meer gefascineerd door de 3-D radar.

Het laatste museum dat we aandeden was een veilingsmuseum. Bootjes vol groenten vaarden één voor één de veilingshal binnen en vervolgens werden de groenten geveild. Niet per opbod (hogerop) maar bij afslag (prijs naar beneden). Een geniaal en efficiënt systeem dat wij allemaal uittestten !

Terug thuis

En toen was de vakantie in Nederland afgelopen. Zalige herinneringen hebben we er aan en het heeft de spreekwoordelijk batterijen zeker opgeladen. Als ritueel afscheid van de vakantie ruimde ik alle kerstspullen op. Prachtige tijd. Dankjewel lief van mij !

Het beste nieuws bij thuiskomst…

.. kwam wel van mijn schoonmoeder die terloops opmerkte dat eind deze maand de dagen een uur (1 uur !) langer licht hebben. Terloops of niet ? Want die schoonmoeder van mij kent me wel. Die donkere winterdagen… het is niets voor mij !

Een fijne werkweek !

Kaat.

Snapshot diary

Snapshot diary week #52/2017 Laatste groot feest en op naar Noord-Nederland !

samengevat: Het traditionele kerstconcert van de jongsten (foto midden), wandelen in Noord-Nederland, gecombineerd met werk in de voormiddag. Bovenal: genieten van elkaar, de rust en de natuur !

Feestjes en nog eens feestjes !

Traditioneel komen wij met de Westvlaamse familie samen op Tweede Kerst. Het is behoorlijk eenvoudig: een kaasschotel met wijn. Na kerstavond en kerstdag is het voor de meesten toch nog uitbuiken dus veel hoeft dat ook niet te zijn.
Het is een ware ‘oversteek’, Vlaams-Brabant klinkt toch nog altijd exotisch in de oren van mijn familie. Maar het is de moeite waard. De kinderen die traditioneel hun kerstconcertje houden, de (kleine)  cadeautjes met veel ooooo’s en aaaaaaa’s, de lekkere koffie op het einde. Ik ben er dankbaar om. Die ene keer dat ze richting oosten trekken om hier een lang te vertoeven. Die ene keer in het jaar dat er meer westvlaams dan wel iets anders in ons huis klinkt. Proost !

Op naar Nederland

Toch ben ik ook altijd meer dan gewoon blij als de feestjes over zijn. Het moment dat het feestelijke tafellaken gestreken en gesteven opnieuw de kast in mag. De herinneringen, de foto’s, tijd voor rust. Ik merkte al langer dat zo’n tweede golf aan feesten (Eindjaar, nieuwjaar) niets voor mij was. Ken uzelf ! (zie adviezen aan mezelf nummer 2 en 9 !) Het is echt al gebeurd dat ik uitzag naar het einde van de kerstvakantie omdat het werk rustiger was ! Dat is natuurlijk de omgekeerde wereld. Gelukkig ziet het lief het ook zo en trekken we nu al twee jaar op rij richting noorden oftewel Noord-Nederland. Kerst mag dan wel al voorbij zijn, ik blijf zingen ‘all I want for Christmas is you’ en zo’n week samenzijn met het lief is echt wel het grootste cadeau dat ik krijgen kan. Lekker lezen, wandelen, rustig eten, geen enkel cadeau kan daar tegenop !

Nederland is het land van vuurwerk

We hadden het vorig jaar al meegemaakt en zagen het dit jaar opnieuw. Nederlanders schieten inderdaad massaal vuurwerk af. Dat hoor je al de dagen en uren voor Nieuwjaar, al is de wetgeving hier behoorlijk strenger geworden. Wij hoefden ons niet af te vragen wanneer het middernacht was, want de hele horizon, waar we ook keken, was gevuld met vuurwerk en dat ging maar liefst zo’n uur lang door. Prachtig om zien (en uiteraard onmogelijk goed te fotograferen, al helemaal niet met een smartphone !). Puur genieten vond ik dat, al bleef de schaduw van de vele ongevallen. Dubbel is het. Zelf wagen we er ons niet aan. Niet moedig genoeg ?

Werken tijdens de vakantie – op het vakantieverblijf

De idee van geen agenda te hebben en bijgevolg geen rekening te moeten houden met deadlines is iets wat mij eigenlijk enkel overkomt tijdens de zomervakantie. Ik heb een nieuw project lopen dat zoveel ‘inlezen’ vraagt, dat het onmogelijk was om dit uit te stellen tot na ons verblijf in Nederland. Gelukkig ben ik er niet echt treurig om. Het gaat om studeren en groot denkwerk, iets wat je niet tussendoor kan doen en wat net ‘ruimte in je hoofd’ vraagt. Gelukkig heeft het lief een soortgelijk project. Het rendeert niet onmiddellijk, al dat ‘studeren en nadenken’, maar zowel het lief en ik hopen een goed fundament te leggen eens ons (verschillend) project praktischer wordt van aard. Het leert me trouwens opnieuw hoe belangrijk het is om te plannen. Als wij in de voormiddag werken, dan kunnen we zonder gewetensnood in de namiddag wandelen of musea bezoeken.

Op naar 2018

En zo zijn ook wij het nieuwe jaar begonnen. Wanneer ik naar de nabije toekomst kijk en wat er op handen is, dan weet ik dat er mij veel te wachten staat. “Wat is je voornemen ? “, vroeg het lief, die overigens niet in voornemens gelooft. Ik antwoordde dat het eigenlijk meer een wens was: dat ik wijs zou zijn. Wijs in de keuzes die ik maak en de prioriteiten die ik stel. Best wel een uitdaging, niet ?

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #48/2017 Putteke Winter !

winter
van links naar rechts: wandeling door het dorp, Putteke Winter Diest, kasten monteren, welkom bij koude wandelingen, familieliefde, de snelste kerstboom, mindfull creatief, Putteke Winter Diest, Stadswandeling Diest, check-up caravan, cake is altijd goed, herfst

Koud ! Winter ! Putteke Winter bijna !

 

putteke winter

Strikt genomen is het natuurlijk nog geen winter, maar geef toe, eenmaal de eerste sneeuwvlokken gevallen mag je toch spreken van winter ? Het mag dan volgens de kalender nog geen putteke winter zijn, ik vond dat we er toch niet ver af zaten. Niet ? Sneeuwvlokken die niet blijven liggen en geen vieze brij of file vormen krijgen van mij 3 sterren. Meer moet het niet worden, hoe schoon zo’n wit landschap is. Ik kijk wel naar melige kerstfilms als ik sneeuwlandschappen wil zien.

Verder zien dan ‘de dag halen’

Was het de drukte, de virussen die elkaar opvolgden, geen idee, maar deze week had ik eindelijk het gevoel dat er weer ruimte kwam. Ruimte in het hoofd en energie in het lichaam. Misschien moet een mens ook wennen aan die kortere dagen en de koude en is dat bij mij eindelijk gebeurd. Hoe dan ook, het energiepeil zit weer goed. Ik merk het aan de plannen en vooral aan de blik. Die eindigt niet meer op ‘de dag halen’, maar durft al wat verder zien.  Up we go ! 

Geslaagd als Ikea-medewerker ?

Wij wilden onze boekenkast halveren door er onderaan gesloten kasten in te zetten. Het leek ons dat het dan rustiger zou worden.

Zo zag de bibliotheek er uit voor de renovatie en nu ik het terugzie – de boeken staan nog hoofdzakelijk in dozen boven – denk ik dat het toch niet zo erg was. Maar de helft wordt dus gesloten kasten. Wat meteen betekende dat ik ongeveer iedere avond bezig was met het monteren van kasten. Ik kan het ondertussen met mijn ogen toe, maar het woord ‘scharnieren’ bezorgt me nog altijd acute stress !
Zou ik geslaagd zijn in een Ikea-test ?

Niet onbelangrijk: ongeveer de helft van de boeken vertrok ook richting kringloopwinkel. Hoe gaan we die lege kasten vullen ? (oeps !)

Het hoogtepunt: Putteke Winter in Diest

Het hoogtepunt van de week was een bezoek aan Putteke Winter in Diest. Wat een feeëriek decor ! Het was alsof ik in een magisch land toefde ! Figuren uit sprookjesachtige tijden en een nieuwe kennismaking met ‘steam punk’, ik leer het echt te waarderen !

Putteke Winter

Wie graag nog geniet van deze betoverende wandeling, dat kan ! Deze wonderlijke creaturen zijn nog te gast in het Vlaamse land. Volgend weekend kan je hen bewonderen tijdens een winterwandeling. Putteke Winter gaat het Vlaamse land rond, zo lijkt.
Hier vind je alle data ! In Diest hoefde niemand te betalen, maar ik merk dat niet alle provincies even gul zijn als Vlaams-Brabant, want ook in Zoutleeuw hoefde er niet betaald te worden.

Wintertijd – Kersttijd ?

Bij deze is de wintertijd echt ingezet en in menig huis wordt er druk versierd. Vroeger kon ik er zo van genieten om het hele huis te versieren. Sedert een paar jaar moet ik mezelf bijna verplichten om toch maar iets te doen. Deze weet ik nog wel te vinden :

En dit wordt het als kerstboom, sneller krijg ik er geen gezet :

Ik hoop dat zoveel minimalisme mij geen slechte huisvrouw maakt. Of een koud huis.
Ik zal het goedmaken met warme chocomelk. Zou dat ook tellen ?

Alle bewondering voor de enthousiastelingen die er volledig invliegen, in de kerstsfeer. Hoe doen jullie dat ? 

Snapshot diary

Snapshot diary 47/2017 – Het leven wordt weer normaal !

 

week 47: alledaagse dingen met de auto naar de keuring, voor een zalig ontbijt en een wandeling in Mechelen (foto’s Dijle, kathedraal, kazerne Dossin), de verplichte keuring, plooifietsje opgepompt en hoera, afscheid van de zetel !

Dat je zo lang kan sukkelen …

Met een virale infectie op je luchtwegen. Veertien dagen na de werkdag compleet in de lappenmand liggen en geen enkele energie meer ! Aan het lief teken moeten geven dat praten zelfs te lastig is (en tegelijkertijd nood aan een babbel !) omdat de stem het niet meer doet en het hoofd vol koorts en snot zit. Veertien dagen ! Dat mijn immuunsysteem niet werkt zoals het hoort wist ik al lang, maar dit was nog eens een keiharde confrontatie. Maar goed, deze week voelde ik mij weer normààl  en kon ik met welgezinde moed goodbye zeggen aan die zetel die mij na het werk iedere keer verwelkomde !

Niet te stuiten – dus naar buiten

Veertien dagen lang had ik dus niet gelopen en niet gewandeld. Lees: niet naar buiten geweest. Ik had troost gevonden in Het Bosboek, maar dat was dubbel. Want ik kreeg alleen maar méér goesting om naar buiten te gaan. De natuur is tenslotte het beste medicijn !
Het werd alleen niet het bos – de weersvoorspellingen waren niet zo positief – maar wel Mechelen. Deze oude stad stond bovenaan mijn zomer (!) lijstje van to do’s. Het is er dus toch nog van gekomen. Hip hip hoera ! Een volledige beschrijving met gpx volgt snel !

Het is mij om jou te doen

Het lief en ik gingen dit weekend ook nog es op pad met het doel ergens iets te eten. Niets bijzonders eigenlijk, want zoals het lief zo mooi zegt ‘Het is om bij jou te zijn’.
Dat blijft mij wel vertederen, zo’n uitspraken. Hoe hij tijd vrij maakt om gewoon ‘te zijn’, hoe hij voelt dat ik dat best kan gebruiken (na zo’n zetelperiode).
We reden richting Beringen, naar de voormalige mijnsite. We spotten nogmaals de duikers in de voormalige wastoren (voor kolen) en ik zwijmelde bij zoveel tropische vissen.
Ik besloot in mijn hernieuwde gezondheid prompt dat ik het niet lang meer zou duren voor ik daar zou snorkelen. Duiken stel ik nog liever wat uit !

Zo, nu maar hopen dat jullie allen virusvrij blijven !