Categorie archief: kamperen

snapshot diary – week #15/2017 terug naar Vaals en Aken

En toen wou het lief ook weg met de caravan

Weet je nog, dat lief van mij dat niet wou kamperen ? Maar het mij wel gunde ? Was ik vorige week alleen in Zeeland, bij terugkomst verklaarde het lief dat hij ‘nu ook wel eens weg wou met de caravan’ ! En met mij gelukkig. Ik was verbaasd, was niet van plan om bij wijze van spreken van de ene camping naar de andere te trekken. Maar aan zoveel enthousiasme kon ik niet weerstaan. Wie weet verandert hij nog van gedacht en vindt hij kamperen uiteindelijk toch wel leuk ?

Vaals in Zuid-Limburg

Het lief heeft het niet voor Zeeland (onbegrijpelijk !) dus zocht ik een bestemming die meer zijn ‘ding’ was. Ik gokte veilig : Vaals, helemaal in de natuur, aan een kledderend beekje, op fietsafstand van Aken en winkels op wandelafstand. Alleen de Wi-Fi viel wat tegen. Deze was er enkel in de grote recreatieruimte. Voor mij niet zo belangrijk, voor hem wel. Het sanitair was er echter onberispelijk, mooie grote plaatsen en volle rust. Ga naar mijn kampeerpagina als je  details over de camping wil weten.

Toerist : Aken, Drielandenpunt en Heerlen

Dom Aken

We hadden onze fietsen bij, een enorme troef ! Zo fietsen we richting Keulen alwaar we de Dom bezochten. Ik heb er al heel wat bezocht maar was toch onder de indruk van het mozaïekwerk. Veel keizers werden hier gekroond en Karel de Grote ligt er begraven.
Nederland is daar helemaal niet zo plat, dat ondervonden we wel.

Drielandenpunt
Nog zwaarder werd onze fietstocht naar het hoogste punt van Nederland. Meer dan 300 meter. Wandelen deden we niet en dat is best spijtig, want er zijn tal van prachtige  wandelpaden.

Heerlen

Na al dat sportief zijn deden we ook een dagje aan cultuur. We bezochten er het thermenmuseum. Een aanrader voor wie in Romeinse geschiedenis en/of archeologie geïnteresseerd is ! Ongelooflijk hoe groot de invloed van de Romeinen is geweest. In het museum zie je er de archeologen aan de slag.

Terug thuis

Thuiskomen is altijd fijn, maar ik merk meer en meer ook iets anders. Thuis komen betekent ook complexiteit al is het maar omdat er hier zoveel meer spullen zijn, een veel groter huis dat aan de kant moet worden gehouden enzovoort. Het ‘gewone leven’ lijkt echt wel moeilijker. Anderzijds is dat natuurlijk ook niet helemaal waar, want op de camping draai ik geen wasje en strijken doe ik ook al niet. Wel leef ik er eenvoudiger. En dat doet soms heel veel deugd !

 

 

Snapshot diary

snapshot diary week #2017/14 Paasvakantie on the road

paasvakantie 2017 deel 1

Lang leve de paasvakantie en al helemaal als het fijn weer is !

Ik was de paasvakantie begonnen in Zeeland en ik ben er nog een kleine week gebleven. Goed voor lezen met zicht op zee, fietsen in Vlissingen en naar Middelburg en lang wandelen in Middelburg. Ik was nog van plan om terug naar Zoutelande te fietsen (aanrader !) maar hé, zelfs tijdens de vakantie is tijd niet eindeloos.

Lang leve de caravan !

paasvakantie in Zeeland

Ho, wat heb ik die gemist, die caravan van mij. Dat biotoopje. Dat buitenverblijf op wielen, die “room with a view” !  Wat was het aftellen naar de paasvakantie ! Omdat het nog niet zo warm was werd het een minimale bezetting. De luifel kwam er zelfs niet aan te pas en echt veel buiten gezeten heb ik niet. Buiten eten deed ik wel, alwaar ik iedere keer gezelschap kreeg van een nieuwsgierige vogel. Echt koken heb ik ook niet gedaan.  De AH doet, samen met de microgolfoven prima dienst als kok. Er is wel degelijk een gasfornuis (met 2 pitten) in mijn caravan, maar dat heb ik nog nooit gebruikt.

Op schattenjacht in een boekenhuis

Massa’ s boeken. Een heel huis vol.

Terug thuis in Vlaanderen zag ik een berichtje via via waarbij mijn man en ik uitgenodigd werden om ‘boeken te kiezen’ uit de collectie van een overleden leraar. De dochter was het huis aan het uitruimen en dacht dat we misschien wel blij zouden zijn met enkele boeken. Wat we echter niet verwacht hadden was een huis dat letterlijk tot de nok gevuld was met boeken. Er was een vierkante meter muur meer vrij. In de gang, op de overloop, overal boeken. Netjes gesorteerd volgens onderwerp. Indrukwekkend. Er waren ook muren vol kasten met DVD’s. Het lief en ik waren overweldigd door zoveel boeken. We voelden ons schattenjagers. Het leek wel alsof Sinterklaas op bezoek was geweest.

Tegelijkertijd was het ook confronterend. Wij kenden de leraar in kwestie niet, maar hij moet – als we afgaan op de boeken – een ontzettend boeiend persoon geweest zijn. De verzameling was jaar na jaar opgebouwd en dit … dit was de erfenis.
Na ons zou een boedelopkoper komen zei de dochter. Dat stak toch wel, al is het                  heel begrijpelijk.

De lange weg van specialisten en ziekenhuizen

Tussendoor waren er ook de bezoeken aan het ziekenhuis, specialisten en begin ik stilaan door te hebben dat onze medische wetenschap wel ver mag staan, de organisatie is dat niet altijd. Zo heb ik mijn (medisch) verhaal al zoveel van nul moeten vertellen dat ik bijna een bandje kan afspelen. Dat is behoorlijk lastig. Zeker als ze je opnieuw doorverwijzen naar de volgende specialist en je opnieuw je bandje mag laten afspelen. Ik probeer er niet moedeloos van te worden. Tussen als die mensen zitten dan weer weken van wachttijd, weken waarin niets gebeurt en waar ik soms moedeloos van word. Gelukkig is er de lente en de zon, het lief en paasvakantie om dat zo veel mogelijk te vergeten !

Ik hoop dat jullie allen ook wat vakantie hebben en minstens een verlengd Paasweekend ! Dan nog flink mooi weer en genieten maar !  Wat zijn jullie plannen trouwens ?

 

 

Snapshot diary

Snapshotdiary week 13/2017 – klassenraden en laatste loodjes

snapshoit diary
Hard werken dus ook zelfzorg : lekker eten en ontbijten, de eerste keer een rokje aan (lente !) en eindigen in schoonheid, Zeeland dus !

Klassenraden: iedereen over dezelfde lat ?

Het was aftellen naar vrijdag. Voor al mijn collega’s denk ik. De verbetermarathons hadden vele collega’s murw geslagen en toen kwamen nog de klassenraden, lees : vergaderen van 8 uur 15 tot zo’n uur of 15 en dat twee dagen lang. Ernstige klassenraden want voor vele leerlingen wordt op dit moment een blik op hun toekomst gegund. Gigantische ernst, zeker met het toenemende aantal zorgleerlingen die allemaal een eigen aanpak vragen. Altijd opnieuw is het balanceren op een geweldig slappe koord : moeten leerlingen met beperkingen over dezelfde lat ? In hoeverre zijn hun resultaten beïnvloed door hun beperking ? Zouden ze het zonder die beperking beter doen ?
Het zijn vragen waar niemand ooit een helder antwoord  op heeft. Wat met leerlingen wiens ouders door een vechtscheiding gaan ? Die heeft officieel geen ‘beperking’ maar het staat voor zich dat zo’n leerling niet optimaal presteert.
Door het volgen van een procedure proberen we zo’n goed mogelijk beeld te krijgen.

De dagen van klassenraden zijn de zwaarste van allemaal.

De vakantie is in aantocht

En toen was het plots gedaan. De laatste leerling (nummer 24 !) van klas F werd besproken en de papieren werden verzameld. Nu nog een pak papieren ordenen en dossiers aanvullen. Maar oef, de zwaarste dagen waren voorbij.

Ik heb geweldig afgeteld naar de vakantie. Ik wou maar één ding : het hoofd compleet vrij maken ! Het plan om naar de Opaalkust te gaan werd afgevoerd en vervangen door Zeeland. Een veilige keuze en … Zeeland stelt nooit teleur !
Het werd Vlissingen, met een camping die een eigen deurtje heeft naar het strand.

Benoeming tot tolk

Op zondag fietste ik al richting Veerpont (Vlissingen/Breskens) waar ik als tolk fungeerde voor twee Oostvlaamse dames die de bestelling van een broodje en een ijsje maar niet gemaakt kregen. Het was een scène die zo in Mister Bean zou kunnen, het ene misverstand na het andere werd er aan elkaar gerijgd. Uiteindelijk benoemde ik mezelf tot tolk.

Alles valt hier op zijn plaats

En verder is hier alleen… Zeeland. Het is diepe liefde tussen ons. Hier komt mijn geest tot rust, everything makes sense here. 

De voorbije weken waren het maar saaie en wkeinig energieke snapshot diary’s. Ik hoop dat Zeeland daar wat verandering in brengt ! Ik laat jullie alvast meegenieten. Dat kan trouwens makkelijk via Instagram.

Gelezen

Gelezen : Hoe reis ik met een camper en een caravan – Pasar

Hoe reis ik met een camper en caravan : een praktische gids

Praktisch is deze gids zeker wel, maar of de (ervaren) camper- en caravanreiziger er zo veel nieuws leest, durf ik te betwijfel. Ik ben zelf nogal nieuw in het landschap van caravangebruiker en zelfs ik had de indruk dat ik er weinig was wat ik nog niet wist terwijl ik me dan nog zo onwetend voel !

Voor de beginnende of twijfelende reiziger

Het boek lijkt mij echter ontzettend geschikt voor wie twijfelt of het reizen met een caravan of camper iets voor hem of haar is. Zo staan de voor- en nadelen van een camper versus een caravan netjes naast elkaar opgelijst. De algemene conclusie is dat elk voertuig vooral geschikt is voor een bepaalde manier van reizen. Wil je liever een tijd op een vaste plek staan, dan is een caravan beter geschikt. Hou je van korte verblijven of roadtrips, dan is een camper meer voor jou.
Toen ik vorig jaar mijn t@b kocht, stond ik aanvankelijk voor een camper in de winkel. Ik ben de winkel uitgestapt met een ‘dure’ caravan, maar die prijs is nog niets in vergelijking met de allergoedkoopste camper ! Dus dat zal zeker ook een overweging zijn !

Noodzakelijke weetjes

Toch weet je zelfs als ervaren kampeerder niet alles, zeker niet als het gaat over reglementeringen die nogal durven verschillen in Europa. Of je al dan niet een autosnelwegvignet moet kopen kom je in de gids te weten, evenals de maximumsnelheid die je mag rijden met je huis op wielen.

Afvinklijstjes

Het allerhandigste vind ik de vele aanvinklijstjes, gaande van wat je moet meenemen tot de voorjaarsschoonmaak van je caravan, tot de formaliteiten die je moet doorlopen bij het reserveren van een camping. Er staat ook een handig lijstje bij waar je moet op letten bij het reserveren van een camping.

Verwarring bij het laatste lijstje : autowegen en snelwegen

Op het eind van het boek staat een lijstje met maximumsnelheden in de meeste Europese landen. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen autoweg en snelweg. Nu dacht ik : het snelst mag je op een snelweg. Maar dat blijkt niet het geval te zijn : volgens het boek mat je met een caravan 90 km per uur rijden op een snelweg en 120 km op een autoweg.

Mij lijkt dat uiterst vreemd. Een snelle opzoeking leert mij dat een autoweg het volgende is :

Een autoweg is een openbare weg, waarvan het begin wordt aangegeven door het eerste aanwijzingsbord en het einde door het tweede bord.

Een autosnelweg is dan weer

Een belangrijk verschil met een autosnelweg is dat op een autoweg kruispunten kunnen zijn en er verkeerslichten kunnen staan.

Motorvoertuigen met hun aanhangwagen mogen op een auto(snel)weg rijden, behalve:

  • bromfietsen,
  • landbouwvoertuigen,
  • vierwielers zonder passagiersruimte,
  • en slepen van kermisvoertuigen.

Een autoweg kan uit twee of meerdere rijstroken bestaan.

Het lijkt mij bijgevolg zeer onlogisch dat je op een autoweg sneller zou mogen rijden dan op een snelweg.

Kan iemand mij in deze kwestie verder helpen ?

Samengevat

Best een handig boek, maar verwacht geen spectaculaire dingen. Twijfel je om te kamperen of om een camper/caravan aan te kopen en heb je geen ervaring, dan is het boek aan te raden. Het geeft een realistisch beeld over alle praktische zaken die er bij komen. Vragen over hoe je caravan/camper het beste te laden, wie mogelijk een extra rijbewijs nodig heeft, de verhouding gewicht caravan versus trekvermogen van je auto, het komt allemaal aan bod.
De doorwinterde kampeerder zal dit echter met gemak uit zijn mouw schudden.

Maar goed, zijn we niet allen ooit beginners ?