Categorie archief: musea

Snapshot diary

Snapshot diary week #1/2018 hip hip hoera Noord-Nederland !

Noord-Nederland !

Hip hip hoera toen het lief zelf er zelf over begon ! Hij stelde voor dat we in de kerstvakantie opnieuw de valiezen zouden pakken richting het noorden. Want al dat feesten, hij zag ook wel dat dat geen recept voor veel rust is. Al die feesten dat is ook geweldig veel sociaal contact, prima is dat, maar echt veel tijd voor ons twee is er niet. En laten we daar van tijd tot tijd toch ook nood aan hebben.

Julianadorp

Het oost-noorden van Nederland is vrij nieuw voor ons. Pas vorig jaar logeerden we er voor het eerst. Toen brachten we de kerstvakantie door in Egmond aan Zee. Dit jaar trokken we nog iets meer noordelijk, richting ‘kop van Holland’ Den Helder. Zo’n tien jaar geleden namen we daar de veerboot naar Texel, maar dat was midden zomer.

Natuur als eerste en belangrijkste gast

Ons appartement gaf uit op de duinen en net na achter die duinen deed de zee haar ding. Wat een luxe, zo’n 500 meter van het strand ! De Nederlandse kust is niet, zoals in België volgebouwd. België lijkt over één lange ‘zeedijk’ te beschikken. Niet het geval in Nederland waar de natuur de eerste gast is. De eerste én de belangrijkste. Zo mag je niet zomaar de duinen in. Er zijn verharde paden aangelegd en écht de duinen in (zand !) kan zo goed als niet.

Noord-Nederland
Zicht vanuit ons appartement

Ik geef toe dat ik het met gemengde gevoelens aanzie. Enerzijds begrijp ik het wel, duinen als kwetsbaar gebied. Anderzijds ben ik toch blij dat wij – zelfs tijdens de Vierdaagse van de IJzer, werkelijk dwàrs door de duinen mogen wandelen, klauterend in het mulle zand.

Vuurwerk, vuurwerk !

Met de nieuwe regelgeving (enkel vuurwerk een aantal dagen voor oudjaar te koop) had ik gevreesd dat er weinig te zien zou zijn. Vorig jaar lag er zowat overal vuurwerk in de winkels, dit jaar zag ik het wel, maar veel minder dan vorig jaar. Toch werden we om middernacht getrakteerd met een uur lang vuurwerk. De hele horizon vol vuurwerk, zo ver als we konden zien. Werkelijk o v e r a l !  Die traditie halen ze er nog niet zo snel uit denk ik. Dichtbij, veraf, het kon niet op. Ik vond het best feestelijk en genoot er van. Waarschijnlijk zien Nederlanders ons als bangerikken, want het leek wel alsof iederéén vuurwerk afstak. Geen haar op ons hoofd dacht eraan om mee te doen.

Wandelen en musea

Al een tijdlang heb ik mij voorgenomen om regen geen excuus te laten zijn om buiten te wandelen. Op nieuwjaarsdag wandelden wij dan ook langs Lange Jan, de hoogste gietijzeren vuurtoren van Nederland, of misschien wel van Europa. Regen en wind werden met fierheid en het enthousiasme van 1 januari getrotseerd ! Ik vond het best fijn !
Ook Callantsoog deden we opnieuw aan. Niet langs de kustlijn deze keer, maar in het natuurdomein Zwanenwater.

Verder bezochten we het onvolprezen marinemuseum waar we het meeste onder de indruk waren van de onderzeeboot. Althans het lief, ik had al eens een bezoek gebracht aan zo’n boot in Blankenberge. Ik was net iets meer gefascineerd door de 3-D radar.

Het laatste museum dat we aandeden was een veilingsmuseum. Bootjes vol groenten vaarden één voor één de veilingshal binnen en vervolgens werden de groenten geveild. Niet per opbod (hogerop) maar bij afslag (prijs naar beneden). Een geniaal en efficiënt systeem dat wij allemaal uittestten !

Terug thuis

En toen was de vakantie in Nederland afgelopen. Zalige herinneringen hebben we er aan en het heeft de spreekwoordelijk batterijen zeker opgeladen. Als ritueel afscheid van de vakantie ruimde ik alle kerstspullen op. Prachtige tijd. Dankjewel lief van mij !

Het beste nieuws bij thuiskomst…

.. kwam wel van mijn schoonmoeder die terloops opmerkte dat eind deze maand de dagen een uur (1 uur !) langer licht hebben. Terloops of niet ? Want die schoonmoeder van mij kent me wel. Die donkere winterdagen… het is niets voor mij !

Een fijne werkweek !

Kaat.

Snapshot diary

Snapshot diary week #2017/30 vakantie op de Veluwe

Twee passies verenigd op de Veluwe

Zoals andere mensen voetbalgek zijn, is mijn lief schaakgek. Soms lijkt zijn hele leven te draaien rond het zetten van de beste zet. Op de I-pad, of een elektronisch bord, tegen een echte of imaginaire tegenstander. Oefeningen maken en nieuwsbrieven lezen over schaken allerhande. Het houdt niet op.

Ik hou dan weer van kamperen. Het lief niet. Of er moeten voordelen aan zitten. Zoals de combinatie van een schaaktoernooi en een week kamperen. Dus trokken we zondag richting Dieren. Het programma van het lief was simpel: iedere dag schaken van één tot een uur of vijf. Dan nog eventuele analyse van het spel.

schaken op de Veluwe

Mijn programma was een verdere ontdekking van de Veluwe.

De Veluwe is groot

Bij De Veluwe dacht ik vroeger onmiddellijk aan de Hoge Veluwe. Ik dacht verkeerdelijk dat dit trouwens hetzelfde was. Maar de Veluwe is veel meer. Vorig jaar logeerden we nog in Epe, op een park van Roompot.  Ik fietste er zalig veel in natuurgebied, maar de Hoge Veluwe was het niet, al maakte het natuurgewijs niet veel uit. Het ging om gezelfde gebied. Wie in het uitgestrekte park van de Hoge Veluwe wil fietsen of wandelen moet trouwens flink betalen, 9,30 euro, en dat was me vorig jaar behoorlijk in het verkeerde keelgat geschoten. Betalen tot daar aan toe, maar dit was duur. Om in de natuur te wandelen ? Je kan overigens geen weekkaart of beurtenkaart kopen, dus een echte ‘vakantie’ in de “Hoge” Veluwe werd meteen afgevoerd.

Fietsen in park Veluwezoom

Gelukkig ligt Dieren – het stadje van het schaaktoernooi – aan de rand van de Veluwezoom en hoef je voor dit natuurpark niet te betalen. Hip hip hoera, ik kon naar hartelust fietsen in dit prachtige gebied, dagen aan een stuk ! Onze camping lag in Laag-Soeren en ik hoefde maar de baan over te steken of ik was al in het park. Van geluk gesproken ! Het lief schaken en ik fietsen en genieten van de vele natuur.

Ik heb uren gefietst ! Ik genoot van de stilte en de rust van het park. Geen auto te zien, alleen hier en daar Galloways die de weg wel eens durfden te bezetten.

De IJsel

Veluiwe Veerboot

Het gebied waar we logeerden wordt bepaald door de IJsel en de Veluwezoom. Ik heb zalig gefietst langs de IJsel. Kilometers lang om vervolgens diezelfde IJsel over te steken met de veerpont. Kilometers exclusieve fietspaden, je kwam er nauwelijks een levende ziel – laat staan een auto – tegen. Ik fietste er tussen tal van watervogels die er hun nesten bouwden, maar moest evengoed stampen tegen de felle wind.

Veluwe fietsen

Veel te doen – ook als het regent

Er is ontzettend veel te doen in deze streek en je hoeft er niet eens grote afstanden voor af te leggen. Wat mijn fiets- en wandelplannen betreft, deze werden bij tijden gedwarsboomd door gietende regen. Dinsdag goot het de hele dag. Ik kan best tegen wat wandelen of fietsen in de regen, maar geen hele dag aan een stuk.
Dinsdag reed ik richting Hattem en bracht er een bezoek aan het Anton Pieck Museum en het Bakkerijkmuseum. Vooral dat laatste was een voltreffer. Het rook er heerlijk naar koekjes en kinderen waren enthousiast op zoek naar de muizen die zich te goed deden aan al dat meel. Ik bezocht verder nog het openluchtmuseum in Arnhem dat een beetje lijkt op ons Bokrijk, zij het dat ze verder gaan in tijd. Ook de jaren 50 en 60 zijn goed gedocumenteerd. Deze drie museum kon ik gratis bezoeken dankzij de Museumkaart. Een aanrader voor wie regelmatig in Nederland vertoeft !

De liefde voor Gelderland groeit

Zeeland blijft met ster op kop staan op de lijst van mijn favoriete kampeerbestemmingen maar Gelderland krijgt een mooie tweede plaats. Ik genoot van het rivierenland (ook Gelderland) tijdens de Bloesemtocht en ook Epe kon ik vorig jaar goed smaken. De streek waar we nu waren – een combinatie van Achterhoek en Veluwe – heeft me opnieuw positief verrast.

Ik kijk al uit naar mijn volgende vakantie. In Nederland. Of ergens anders. Bij voorkeur met de caravan !

Allemaal een fijne vakantie ! 

 

 

 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #22/2017 – een ontdekking in Tienen

snapshot diary
kloksgewijs: wandeling Schaffen, Tienen, Averbode, bananencake, Schaffen, humus op rijstwafels, beste vriend, wrap, Tienen, tentoonstelling Tienen

Geen groot vertrouwen in Vlaamse zomers

Ik heb lang geloofd dat het in de zomer voornamelijk goed en mooi weer was (en warm !) en dat het in de winter koud was. In de herfst wat regen en wind en in de lente het zonnetje dat langzaam maar zeker doorbreekt. Ondertussen ben ik een ongelovige geworden. Ik zie het nog niet net te sneeuwen in putje zomer, maar ik herinner me wel ijs op Pasen en dat is toch een lentefeest ? Dus maakt het niet meer uit wanneer de mooie dagen vallen, ik neem voorschotten op de vakantie (bij gebrek aan echte vakantiedagen) en ben zoveel mogelijk buiten. Tienen, Averbode, Schaffen, allemaal in de buurt ! Want wachten tot het kalendergewijs vakantie wordt of echt zomer, is echt geen garantie !

Het hoeft niet ver te zijn : Tienen !

Ook dat is een devies van mij, al komt dat ook wel omdat ik steeds meer opzie tegen de files of gewoon geen tijd heb! Ik profiteerde deze week van de vliegveldwandeling die in Schaffen en werd er één-twee-drie superhappy van ! Ik bezocht Tienen, een zwaar onderschatte stad, om er mij onder te dompelen in Romeinse rituelen rond dood en leven, thanatus en eros. Het is dus niet dat ik het ver ging zoeken.

Mindfull eten

Ik blijf verder doen met het ‘mijn 6:1 vastendieetboek‘ en dat gaat goed. Het mindfull eten is echt wel een punt. Ik merk dat ik ook behoorlijk creatief word en het wel lukt om gezond en lekker te eten. Tot nu toe heb ik niet het gevoel dat ik veel gemist heb, de drang naar suiker (en zelfs chocolade !) is volledig weg. Ik eet tegenwoordig wel eens een rijstwafel met humus erop, en smaken dat dat doet ! (Echt !). Resultaat : bijna anderhalve kilo. Dat is dus een halve per week. Prima voor mij.

Naar verluidt komen er opnieuw prachtige zonnige dagen. Mijn advies: geniet ervan ! Na het werk, tijdens de lunchpauze, maak een wandeling, kortweg: geniet !
Veel plezier !

snapshot diary – week #15/2017 terug naar Vaals en Aken

En toen wou het lief ook weg met de caravan

Weet je nog, dat lief van mij dat niet wou kamperen ? Maar het mij wel gunde ? Was ik vorige week alleen in Zeeland, bij terugkomst verklaarde het lief dat hij ‘nu ook wel eens weg wou met de caravan’ ! En met mij gelukkig. Ik was verbaasd, was niet van plan om bij wijze van spreken van de ene camping naar de andere te trekken. Maar aan zoveel enthousiasme kon ik niet weerstaan. Wie weet verandert hij nog van gedacht en vindt hij kamperen uiteindelijk toch wel leuk ?

Vaals in Zuid-Limburg

Het lief heeft het niet voor Zeeland (onbegrijpelijk !) dus zocht ik een bestemming die meer zijn ‘ding’ was. Ik gokte veilig : Vaals, helemaal in de natuur, aan een kledderend beekje, op fietsafstand van Aken en winkels op wandelafstand. Alleen de Wi-Fi viel wat tegen. Deze was er enkel in de grote recreatieruimte. Voor mij niet zo belangrijk, voor hem wel. Het sanitair was er echter onberispelijk, mooie grote plaatsen en volle rust. Ga naar mijn kampeerpagina als je  details over de camping wil weten.

Toerist : Aken, Drielandenpunt en Heerlen

Dom Aken

We hadden onze fietsen bij, een enorme troef ! Zo fietsen we richting Keulen alwaar we de Dom bezochten. Ik heb er al heel wat bezocht maar was toch onder de indruk van het mozaïekwerk. Veel keizers werden hier gekroond en Karel de Grote ligt er begraven.
Nederland is daar helemaal niet zo plat, dat ondervonden we wel.

Drielandenpunt
Nog zwaarder werd onze fietstocht naar het hoogste punt van Nederland. Meer dan 300 meter. Wandelen deden we niet en dat is best spijtig, want er zijn tal van prachtige  wandelpaden.

Heerlen

Na al dat sportief zijn deden we ook een dagje aan cultuur. We bezochten er het thermenmuseum. Een aanrader voor wie in Romeinse geschiedenis en/of archeologie geïnteresseerd is ! Ongelooflijk hoe groot de invloed van de Romeinen is geweest. In het museum zie je er de archeologen aan de slag.

Terug thuis

Thuiskomen is altijd fijn, maar ik merk meer en meer ook iets anders. Thuis komen betekent ook complexiteit al is het maar omdat er hier zoveel meer spullen zijn, een veel groter huis dat aan de kant moet worden gehouden enzovoort. Het ‘gewone leven’ lijkt echt wel moeilijker. Anderzijds is dat natuurlijk ook niet helemaal waar, want op de camping draai ik geen wasje en strijken doe ik ook al niet. Wel leef ik er eenvoudiger. En dat doet soms heel veel deugd !