Categorie archief: musea

Snapshot diary

Snapshot diary week #22/2017 – een ontdekking in Tienen

snapshot diary
kloksgewijs: wandeling Schaffen, Tienen, Averbode, bananencake, Schaffen, humus op rijstwafels, beste vriend, wrap, Tienen, tentoonstelling Tienen

Geen groot vertrouwen in Vlaamse zomers

Ik heb lang geloofd dat het in de zomer voornamelijk goed en mooi weer was (en warm !) en dat het in de winter koud was. In de herfst wat regen en wind en in de lente het zonnetje dat langzaam maar zeker doorbreekt. Ondertussen ben ik een ongelovige geworden. Ik zie het nog niet net te sneeuwen in putje zomer, maar ik herinner me wel ijs op Pasen en dat is toch een lentefeest ? Dus maakt het niet meer uit wanneer de mooie dagen vallen, ik neem voorschotten op de vakantie (bij gebrek aan echte vakantiedagen) en ben zoveel mogelijk buiten. Tienen, Averbode, Schaffen, allemaal in de buurt ! Want wachten tot het kalendergewijs vakantie wordt of echt zomer, is echt geen garantie !

Het hoeft niet ver te zijn : Tienen !

Ook dat is een devies van mij, al komt dat ook wel omdat ik steeds meer opzie tegen de files of gewoon geen tijd heb! Ik profiteerde deze week van de vliegveldwandeling die in Schaffen en werd er één-twee-drie superhappy van ! Ik bezocht Tienen, een zwaar onderschatte stad, om er mij onder te dompelen in Romeinse rituelen rond dood en leven, thanatus en eros. Het is dus niet dat ik het ver ging zoeken.

Mindfull eten

Ik blijf verder doen met het ‘mijn 6:1 vastendieetboek‘ en dat gaat goed. Het mindfull eten is echt wel een punt. Ik merk dat ik ook behoorlijk creatief word en het wel lukt om gezond en lekker te eten. Tot nu toe heb ik niet het gevoel dat ik veel gemist heb, de drang naar suiker (en zelfs chocolade !) is volledig weg. Ik eet tegenwoordig wel eens een rijstwafel met humus erop, en smaken dat dat doet ! (Echt !). Resultaat : bijna anderhalve kilo. Dat is dus een halve per week. Prima voor mij.

Naar verluidt komen er opnieuw prachtige zonnige dagen. Mijn advies: geniet ervan ! Na het werk, tijdens de lunchpauze, maak een wandeling, kortweg: geniet !
Veel plezier !

snapshot diary – week #15/2017 terug naar Vaals en Aken

En toen wou het lief ook weg met de caravan

Weet je nog, dat lief van mij dat niet wou kamperen ? Maar het mij wel gunde ? Was ik vorige week alleen in Zeeland, bij terugkomst verklaarde het lief dat hij ‘nu ook wel eens weg wou met de caravan’ ! En met mij gelukkig. Ik was verbaasd, was niet van plan om bij wijze van spreken van de ene camping naar de andere te trekken. Maar aan zoveel enthousiasme kon ik niet weerstaan. Wie weet verandert hij nog van gedacht en vindt hij kamperen uiteindelijk toch wel leuk ?

Vaals in Zuid-Limburg

Het lief heeft het niet voor Zeeland (onbegrijpelijk !) dus zocht ik een bestemming die meer zijn ‘ding’ was. Ik gokte veilig : Vaals, helemaal in de natuur, aan een kledderend beekje, op fietsafstand van Aken en winkels op wandelafstand. Alleen de Wi-Fi viel wat tegen. Deze was er enkel in de grote recreatieruimte. Voor mij niet zo belangrijk, voor hem wel. Het sanitair was er echter onberispelijk, mooie grote plaatsen en volle rust. Ga naar mijn kampeerpagina als je  details over de camping wil weten.

Toerist : Aken, Drielandenpunt en Heerlen

Dom Aken

We hadden onze fietsen bij, een enorme troef ! Zo fietsen we richting Keulen alwaar we de Dom bezochten. Ik heb er al heel wat bezocht maar was toch onder de indruk van het mozaïekwerk. Veel keizers werden hier gekroond en Karel de Grote ligt er begraven.
Nederland is daar helemaal niet zo plat, dat ondervonden we wel.

Drielandenpunt
Nog zwaarder werd onze fietstocht naar het hoogste punt van Nederland. Meer dan 300 meter. Wandelen deden we niet en dat is best spijtig, want er zijn tal van prachtige  wandelpaden.

Heerlen

Na al dat sportief zijn deden we ook een dagje aan cultuur. We bezochten er het thermenmuseum. Een aanrader voor wie in Romeinse geschiedenis en/of archeologie geïnteresseerd is ! Ongelooflijk hoe groot de invloed van de Romeinen is geweest. In het museum zie je er de archeologen aan de slag.

Terug thuis

Thuiskomen is altijd fijn, maar ik merk meer en meer ook iets anders. Thuis komen betekent ook complexiteit al is het maar omdat er hier zoveel meer spullen zijn, een veel groter huis dat aan de kant moet worden gehouden enzovoort. Het ‘gewone leven’ lijkt echt wel moeilijker. Anderzijds is dat natuurlijk ook niet helemaal waar, want op de camping draai ik geen wasje en strijken doe ik ook al niet. Wel leef ik er eenvoudiger. En dat doet soms heel veel deugd !

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary – week 01 – Opnieuw Nederland ! Valkenburg !

Valkenburg catacomben

Back to school – back NL, Valkenburg !

Het was wennen ! Voor iedereen ! Terug op de schoolbanken en dit na twee weken vakantie. De eerste dagen zaten de leerlingen er vooral fysiek bij. Alsof het allemaal niet nodig was, dat opnieuw beginnen.

Gelukkig stond er donderdag al een uitstap op het programma : een bezoek aan de Romeinse catacomben in Valkenburg en het thermenmuseum in Heerlen. Voor de leerlingen mocht dan terug gaan naar de Romeinse tijd, voor mij was het één en al herinnering aan één van mijn kampeerplaatsen in augustus.  Wat had ik zin om ook nu gewoonweg te blijven en er een lang weekend van te maken. Het weer hield me echter tegen, er was storm en sneeuw voorspeld en al is mijn caravan compleet winterproof, ik voelde me toch niet zo’n held om uit te testen hoe winter/sneeuw/stormproof ze is !

Wandelen in de sneeuw

De sneew was voorspeld en inderdaad, er lag een fijn wit deken boven ons dorp. Eentje zoals ik het graag heb : wit besneeuwd waar je niet echt hoeft te komen, mooi gesmolten waar de wegen zijn.  Het weer kan dus mooi én praktisch zijn ! Want ondanks alle lofzangen sneeuw hoeft het voor mij helemaal niet.
Het lief en ik maakten een lange wandeling in Herselt met de lokale wandelclub . Veel sneeuw viel daar niet meer te bespeuren, modder des te meer, maar daar zijn we goed op voorzien.

wandelen in Rillaar

Op zondag bleek dat ons dorp absoluut niet moet onderdoen voor Herselt (wat ik al wist), want de ochtendwandeling in ons eigen dorp viel nog beter mee dan die in Herselt.  Ik blijf ‘trage wegen‘ ontdekken in ons dorp en voor een keer toch wel eens een applaus voor de overheid die al die ‘kerkpaden’ en landelijke wegen in ere hersteld heeft.

2017 en we zijn weer helemaal van de partij !

Een fijne week toegewenst ! En wie weet ook veel wandelplezier op een paar honderd meter van je huis ! 

Week in beelden – snapshot diary – week 06

snapshot diary week 06 2016 Havermout it is !

Ik begon de week goed met banaanhavermoutpannenkoeken. Maar omdat ik er zelfs in slaag om ze in de pan te laten aanbakken doe ik het nu gewoon via het wafelijzer. 5 minuten erin en het kan niet mislukken ! Moet ik nu spreken van havermoutwafels ?

snapshot diary 2016 week 06
Copyright onderste foto rechts : Fotografie Didier Bunkens

I love my job !

Alleen wou ik soms dat er meer tijd was én dat we minder zinloze dingen moesten doen, zoals alles op papier zetten. Maar goed, de leuke dingen dus ! Zo ging onze school voor het allereerst buitenshuis gaan schaken. Woensdagnamiddag trokken we met een busje richting Tervuren waar we meededen aan een kampioenschap en brons haalden. Alle lof voor die mannen (en vrouwen !), ze zitten daar doodstil met volle concentratie, en wie langer speelt (zie foto linksonder) wordt ook nog eens bespied door de schakers die hun partij al achter de rug hebben. Het zou werkelijk niets voor mij zijn, ik werd al zenuwachtig in hun plaats !

Donderdag bezochten waren we weeral op verplaatsing (wie zegt dat het onderwijs saai is ?) en we gingen richting Leuven. Dat is de thuisstad van de meeste van onze leerlingen, maar hé, we hebben die dag geen klaslokaal gezien. Fijn was dat !

snapshot diary week 06 2016

Er is nog leven buiten het werk

Soms denk ik van niet, er zijn echt weken dat het lijkt alsof ik alleen maar met mijn werk bezig ben, maar dat is gelukkig niet altijd het geval. Zaterdag trokken het lief en ik richting Gent, omdat we cameramateriaal hadden gehuurd voor onze school (dus toch weer werkgerelateerd !) en dat moesten terugbrengen. We starten met een bezoekje aan Starbucks alwaar ik een koffie met pistachenoten dronk. De combinatie van koffie en noten was zeer te smaken, alleen was de aardbeiensmaak er teveel aan. Starbucks, ik kom er graag om nieuwe koffies uit te proberen, maar soms word ik ook wel moet van de ‘hype’ er rond. Het lief voelde zich trouwens een uitzondering door een ‘gewone zwarte koffie’ te bestellen.

Naar Gent – museum Guislain

We genoten van een zalige lange treinrit – de beste leesplaats ! – en brachten nadien nog een bezoek aan museum Guislain. Ik was er onlangs nog geweest, maar had de tentoonstelling rond Schaamte nog niet gezien. Maar zelf het nog eens doorlopen van de vaste tentoonstelling was geen tijdverlies, het museum zet met altijd gigantisch aan het denken, en dat kan toch geen tijdverlies zijn ?

Eindelijk weer lopen !

Ik nam eindelijk weer het lopen op en zie dat behoorlijk goed zitten. Het zal wel helpen dat er enkele ‘uitjes’ zijn gepland met de naam wedstrijd, alleen noem ik het niet zo omdat ik anders alweer de stress voel en dat is voor niets goed.

De wandelclub

Vrijdag nam ik voor het eerst deel aan een ‘ledenvergadering’ van mijn wandelclub. Ze hebben daar grote plannen ! Maar liefst een kleine 100 mensen meldden zich aan als vrijwilliger, waaronder mezelf, al was het even schrikken toen ik hoorde dat een normale shift bijna een hele dag duurde (beginnende om 6 uur ’s morgens).  Ik behoor daar tot de ‘jonge’ leden, de meeste mensen zijn gepensioneerd. Maar hé, toch chapeau af voor al dat vrijwilligerswerk !

Opa

Eindelijk hadden we ook weer tijd voor opa, dat was er tijdens de hele week niet echt van gekomen. Wie goed kijkt ziet mij met hem in de rolstoel. Hij genoot met volle teugen maar was ook verward. Het wordt steeds moeilijker voor hem om dingen in tijd te plaatsen of verbanden te zien. Soms blijft hij in een gedachte of een gebeurtenis steken, ook al is dat een halve eeuw geleden. Dat besef, dat we ondertussen meer dan 50 jaar verder zijn (en ik bijgevolg ook totaal geen weet heb van wat een halve eeuw geleden gebeurd is), dat is er niet meer. Ver verleden en toekomst lopen zo door elkaar.

En nu gaan we niets doen

Zowel het lief als ik vielen bijna in slaap toen we op bezoek waren bij onze (schoon-)ouders. “Hoe gaan jullie dat doen op vakantie ?”, vroeg mijn schoonmoeder, ‘jullie vallen nu al om van vermoeidheid.”
“We gaan niets doen”, 
was mijn antwoord en ik meende het.  Dat is net de reden waarom we op vakantie gaan, om niets te ‘doen’, behalve te genieten, alles heel rustig te doen. Wandelen en fietsen misschien. Maar bovenal : voor alles tijd nemen.
Tijd die we anders niet hebben. Tijd die we niet eens hebben als we thuis blijven, want dan zien we toch weer allerlei klussen in het huis en werk dat gedaan moet worden en blijven we in volle actie.

Volgende week doen we dus niets !

Ik wens jullie allen een fijne week toe !