Categorie archief: uitstapjes

snapshot diary – week #15/2017 terug naar Vaals en Aken

En toen wou het lief ook weg met de caravan

Weet je nog, dat lief van mij dat niet wou kamperen ? Maar het mij wel gunde ? Was ik vorige week alleen in Zeeland, bij terugkomst verklaarde het lief dat hij ‘nu ook wel eens weg wou met de caravan’ ! En met mij gelukkig. Ik was verbaasd, was niet van plan om bij wijze van spreken van de ene camping naar de andere te trekken. Maar aan zoveel enthousiasme kon ik niet weerstaan. Wie weet verandert hij nog van gedacht en vindt hij kamperen uiteindelijk toch wel leuk ?

Vaals in Zuid-Limburg

Het lief heeft het niet voor Zeeland (onbegrijpelijk !) dus zocht ik een bestemming die meer zijn ‘ding’ was. Ik gokte veilig : Vaals, helemaal in de natuur, aan een kledderend beekje, op fietsafstand van Aken en winkels op wandelafstand. Alleen de Wi-Fi viel wat tegen. Deze was er enkel in de grote recreatieruimte. Voor mij niet zo belangrijk, voor hem wel. Het sanitair was er echter onberispelijk, mooie grote plaatsen en volle rust. Ga naar mijn kampeerpagina als je  details over de camping wil weten.

Toerist : Aken, Drielandenpunt en Heerlen

Dom Aken

We hadden onze fietsen bij, een enorme troef ! Zo fietsen we richting Keulen alwaar we de Dom bezochten. Ik heb er al heel wat bezocht maar was toch onder de indruk van het mozaïekwerk. Veel keizers werden hier gekroond en Karel de Grote ligt er begraven.
Nederland is daar helemaal niet zo plat, dat ondervonden we wel.

Drielandenpunt
Nog zwaarder werd onze fietstocht naar het hoogste punt van Nederland. Meer dan 300 meter. Wandelen deden we niet en dat is best spijtig, want er zijn tal van prachtige  wandelpaden.

Heerlen

Na al dat sportief zijn deden we ook een dagje aan cultuur. We bezochten er het thermenmuseum. Een aanrader voor wie in Romeinse geschiedenis en/of archeologie geïnteresseerd is ! Ongelooflijk hoe groot de invloed van de Romeinen is geweest. In het museum zie je er de archeologen aan de slag.

Terug thuis

Thuiskomen is altijd fijn, maar ik merk meer en meer ook iets anders. Thuis komen betekent ook complexiteit al is het maar omdat er hier zoveel meer spullen zijn, een veel groter huis dat aan de kant moet worden gehouden enzovoort. Het ‘gewone leven’ lijkt echt wel moeilijker. Anderzijds is dat natuurlijk ook niet helemaal waar, want op de camping draai ik geen wasje en strijken doe ik ook al niet. Wel leef ik er eenvoudiger. En dat doet soms heel veel deugd !

 

 

Snapshot diary

snapshot diary week #2017/14 Paasvakantie on the road

paasvakantie 2017 deel 1

Lang leve de paasvakantie en al helemaal als het fijn weer is !

Ik was de paasvakantie begonnen in Zeeland en ik ben er nog een kleine week gebleven. Goed voor lezen met zicht op zee, fietsen in Vlissingen en naar Middelburg en lang wandelen in Middelburg. Ik was nog van plan om terug naar Zoutelande te fietsen (aanrader !) maar hé, zelfs tijdens de vakantie is tijd niet eindeloos.

Lang leve de caravan !

paasvakantie in Zeeland

Ho, wat heb ik die gemist, die caravan van mij. Dat biotoopje. Dat buitenverblijf op wielen, die “room with a view” !  Wat was het aftellen naar de paasvakantie ! Omdat het nog niet zo warm was werd het een minimale bezetting. De luifel kwam er zelfs niet aan te pas en echt veel buiten gezeten heb ik niet. Buiten eten deed ik wel, alwaar ik iedere keer gezelschap kreeg van een nieuwsgierige vogel. Echt koken heb ik ook niet gedaan.  De AH doet, samen met de microgolfoven prima dienst als kok. Er is wel degelijk een gasfornuis (met 2 pitten) in mijn caravan, maar dat heb ik nog nooit gebruikt.

Op schattenjacht in een boekenhuis

Massa’ s boeken. Een heel huis vol.

Terug thuis in Vlaanderen zag ik een berichtje via via waarbij mijn man en ik uitgenodigd werden om ‘boeken te kiezen’ uit de collectie van een overleden leraar. De dochter was het huis aan het uitruimen en dacht dat we misschien wel blij zouden zijn met enkele boeken. Wat we echter niet verwacht hadden was een huis dat letterlijk tot de nok gevuld was met boeken. Er was een vierkante meter muur meer vrij. In de gang, op de overloop, overal boeken. Netjes gesorteerd volgens onderwerp. Indrukwekkend. Er waren ook muren vol kasten met DVD’s. Het lief en ik waren overweldigd door zoveel boeken. We voelden ons schattenjagers. Het leek wel alsof Sinterklaas op bezoek was geweest.

Tegelijkertijd was het ook confronterend. Wij kenden de leraar in kwestie niet, maar hij moet – als we afgaan op de boeken – een ontzettend boeiend persoon geweest zijn. De verzameling was jaar na jaar opgebouwd en dit … dit was de erfenis.
Na ons zou een boedelopkoper komen zei de dochter. Dat stak toch wel, al is het                  heel begrijpelijk.

De lange weg van specialisten en ziekenhuizen

Tussendoor waren er ook de bezoeken aan het ziekenhuis, specialisten en begin ik stilaan door te hebben dat onze medische wetenschap wel ver mag staan, de organisatie is dat niet altijd. Zo heb ik mijn (medisch) verhaal al zoveel van nul moeten vertellen dat ik bijna een bandje kan afspelen. Dat is behoorlijk lastig. Zeker als ze je opnieuw doorverwijzen naar de volgende specialist en je opnieuw je bandje mag laten afspelen. Ik probeer er niet moedeloos van te worden. Tussen als die mensen zitten dan weer weken van wachttijd, weken waarin niets gebeurt en waar ik soms moedeloos van word. Gelukkig is er de lente en de zon, het lief en paasvakantie om dat zo veel mogelijk te vergeten !

Ik hoop dat jullie allen ook wat vakantie hebben en minstens een verlengd Paasweekend ! Dan nog flink mooi weer en genieten maar !  Wat zijn jullie plannen trouwens ?

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #09/2017 Water en regen, een hele week

snapshot diary

Het vakantiehuis dat in het water viel

Deze week stond met stip in mijn agenda, want … vakantie ! Krokusverlof ! Dus had ik een verblijf in mijn geliefde Nederland geboekt, midden in een bos ! Een mooi huisje met alles erop en eraan, dorpen in de buurt, wandel- en fietspaden ! Doelstelling : zo veel mogelijk in genieten van de natuur !

altijd regen

Nu had het de hele rit ernaar toe al hard geregend. ’s Avonds stormde het. ’s Nachts werd ik wakker van het getik op het dak en ik hoorde hoe tuinmeubelen wegvlogen. Ik keek de weerberichten na en zag dat het niet beter zou worden. Regen, een hele week. En dat ik in zo’n omstandigheden dan toch liever thuis was. De dag erop pakte ik dus mijn koffers opnieuw, gaf de sleutel af aan de receptie en stond voor 10 uur ’s morgens aan Nationaal Park De Groote Peel. Ik zou dan tenminste daar een flinke wandeling doen en vervolgens naar huis rijden. De wind was echter zo hevig dat ik hard moest duwen om überhaupt mijn autodeur te openen. Ik zag takken door de lucht vliegen en de bomen kraakten waarschuwend. Was het wel verantwoord om nu door zo’n domein te wandelen ? Ik heb van een beetje regen geen schrik, maar dit waren rukwinden en een gebied waar ik moederziel alleen zou zijn.  Dus reed ik nog verder. Naar huis.

Laat het weer je leven niet bepalen

Nu is regen in onze contreien niet uitzonderlijk en ik bleef hardnekkig vasthouden aan mijn doelstelling om zoveel mogelijk buiten te zijn. Ik had geluk, want op dinsdag regende het minder. Ik genoot van een lange wandeling in Zoutleeuw. Het was vooral mijn koppigheid die het deed, want er was alleen maar water. Rond mij, boven mij, overal ! Mijn regenponcho bewees oerdegelijk te zijn, rugzak en kleren waren goed beschermd.

Het vinne

Ik denk dat ik wel de titel van ‘doorzettende wandelaar’ verdien. Je had me moeten zien toen de wandeling af was !

40 dagen fit

Woensdag had ik ook besloten om voor mezelf een veertigdagen fit challenge op te stellen. We zijn ondertussen 5 dagen ver en ik kan je nu al vertellen dat ik dat behoorlijk onderschat heb ! Donderdag (in plaats van het beloofde zondag) kunnen jullie lezen hoe het mij ‘vergaan’ is de voorbije week.  Echt niet zonder zucht of stoot, al heb ik er nog geen spijt van gehad. Ik voel mij vooral goed als het gedaan is, iets wat veel mensen wel zullen herkennen. Anderzijds motiveert het echt wel, zo’n uitdaging. Ik doe ook tal van dingen die ik al een hele tijd niet heb gedaan ! Donderdag het verhaal dus !

Wat wil je graag voor je verjaardag ?

 

Brugge

Dat is een vraag die het lief mij ieder jaar opnieuw deze periode stelt. Ik antwoord ook iedere keer hetzelfde : tijd met hem. Exclusieve tijd ! Dat klinkt wel een beetje egoïstisch, maar nu en dan mag dat toch ? Want we wonen en werken dan wel samen en zullen ‘in getal’ dan wel veel samen zijn, zo’n dagje samen enkel en alleen voor elkaar is toch totaal iets anders ?

Zo trokken we een dagje naar Brugge. Niet zozeer voor Brugge als wel voor het samen zijn. De twee uur durende treinrit alleen al vinden we best fijn. Er werd uitgebreid gegeten en verder wandelden we tussen de regendruppels door.

Het thema deze week was dus echt wel regen. Gelukkig kan ik toch terugkijken op een fijne vakantie. Ja, ik had het liever zonniger gehad en ja het lief en ik denken er al aan om volgend jaar toch richting zon te vliegen.

Op naar een droge week ? Wat denk je ? 

 

 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #35 In welke winkel kom je graag ?

shoppen Hasselt

Als we shoppen : Hasselt !

Vandaag – zaterdag dus – gingen het lief en ik nog eens een stadsbezoek doen. Geen cultureel bezoek, maar ‘shoppen’. Dat doen we om de 6 weken tot 8 weken. We beginnen in een restaurant waar we meestal zo lang blijven hangen – nog een koffie, nog een dessert – dat er van al die shoppingsplannen niet veel meer in huis komt. Al ware het maar omdat de winkels om 18 uur sluiten.

Hasselt of Leuven ?

Als we al shoppen, trekken we naar Hasselt. Leuven zou evengoed kunnen want misschien net iets dichterbij. Maar we houden van het gezellige Hasselt en het ritme dat in onze ogen een stuk rustiger is dan in Leuven. En Hasselt heeft twee winkelvoordelen op Leuven. Althans voor ons.

Digital freaks – books, books books

Als we citytrippen staan de boekhandels hoog op de lijst van onze te bezoeken winkels. In Hasselt was dat vroeger ook DeSlegte, maar die zijn weg (in Leuven niet) en dat missen we wel. Gelukkig wordt dat in Hasselt gecompenseerd door een gigantische Standaard Boekhandel, al geef ik eerlijk toe dat we naderhand altijd proberen om de boeken via de KindleStore te kopen, Kindlefans als we zijn.
Mediamarkt staat ook op onze lijst. Veel kopen we er niet, maar we willen graag op de hoogte van de nieuwigheden. En soms gebeurt het dat we toch met een volle zak MediaMarkt thuis komen. Dat zijn momenten dat de Verleiding het toch van onze betere ik wint.

Online shoppen

Maar echte winkelbezoekers zijn we niet. We zien op tegen de drukte, tegen de hele toestand van parkeren, de tijd die we er (moeten) insteken. Op de dagelijkse zaken van voeding na, kopen we behoorlijk veel online. Kleren en schoenen kopen we nog altijd in een gewone winkel, maar de rest gaat toch netjes via de pc. De doorslaggevende reden is wellicht het parkeren en de drukte die we willen vermijden. En zeker ook de tijdswinst.

Decathlon is het walhalla van mijn passies

Maar wil ik echt antwoorden op ‘waar ik graag kom’ dan is het eenvoudig : Decathlon. Dat is het walhalla van al mijn dromen. Op boeken na worden al mijn passies daar aangewakkerd : lopen, wandelen, hiking en trekking, kamperen en ik durf heel wat uit de kledingcollectie tussendoor dragen.
Nu ze in Hasselt ook een vestiging hebben (april 2016)  is het hek helemaal van de dam. Op een klein half uurtje rijden ben ik er. Weer een punt bij voor Hasselt !
Goed dat ze daar geen resto hebben zoals in Decathlon Evere of Wavre, of ikging er nog meer heen. Al hebben ze  daar weer een oplossing voor gevonden. Door iets verder een Ikea neer te zetten. En laat ik daar best graag een koffie drinken of dromen van een opgeruimd huis. Want Ikea geeft met altijd de illusie dat ik ooit, een supergeorganiseerd en opgeruimd huis zal hebben waar alles netjes op zijn plaats ligt.

Is dat niet de functie van ‘echte’ winkels : dromen ?

In welke winkels komen jullie graag ? Doen jullie dan ook teveel geld op of valt het nog mee ?   

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !