Categorie archief: uitstapjes

Snapshot diary

Snapshot diary week 07/2018 Krokusverlof zonder regen ! Hip hip hoera !

Wat een geweldig leuke vakantie heb ik achter de rug. Echt eentje om in te kaderen en dat terwijl er niets bijzonders op de planning stond. Maar hé: de zon was van de partij en zij kaderde elke dag vol licht en happiness.

Snorkelen tussen de tropische vissen.

Maandag had ik afgesproken met mijn zus. Klinkt heel gewoontjes maar is het niet. Mijn zus is enkel vrij op maandag en doorkruist 3 provincies om tot bij mij thuis te komen. Ik deed er trouwens eentje bij want we maakten er een dagje Beringen van. Goed voor een bezoek aan het mijnmuseum en twee uur snorkelen in het water ! Wat een fantastische ervaring ! Zwemmen tussen de tropische vissen, schatten op de bodem ontdekken en genieten van oude  ruïnes. Zie hier maar het filmpje dat ik maakte ! Echt een aanrader !

Testelt – wandelknooppunten


Ik blijf het zeggen: je hoeft niet ver weg te gaan om te genieten. Gewapend in een goede jas wandelden het lief en ik in Testelt, een dorpje hier verderop. Via Testelt wandelden we richting Averbode. De wandeling liep doorheen de bossen en heide van Averbode. Super rustig gebied en geheel en al weg van auto’s en drukte. Wij wilden graag een warme chocomelk drinken in het Moment (bij de abdij) maar het was er zo afschuwelijk druk dat we maar snel de benen namen. Zou het Moment ten onder gaan aan zijn eigen succes ? Want geef toe, zo bij een abdij is ‘rust’ wel wat je wil in plaats van je koffie tussen de volle bussen dagjestoeristen door te brengen. Niet dat er iets mis is met die toeristen. Alleen houden wij gewoonweg van rust. Op naar woensdag !

 

Naar museum M – maar we bleven plakken

Woensdag stond Museum M op het progamma. Ik wou daar al een hele tijd naartoe. Omdat het vakantie was en we meer tijd hadden dan anders besloten we er een dagje van te maken. Inclusief lekker eten en ergens een koffie. We hadden echter niet gerekend op de drukte van Valentijn.  Het was niet zo eenvoudig om nog een plaatsje (middag !) te bemachtigen en het wachten was ongewoon lang. Daarna sloegen we nog lekkere kop koffie in bij Bar en bezochten wat boekenwinkels. Allemaal goed om veel te laat te arriveren in Museum M. Dit werd dan maar uitgesteld tot een volgende !

40-dagen fit challenge

Drie dagen op rij buitenshuis activiteiten, ik wist zo dat dat voor mij meer dan genoeg was. Het lief had een dagje met vrienden gepland zodat ik het huis voor mij alleen had. Ook al zijn de kinderen hier door de weeks niet meer (kot en afgestudeerd), toch kan ik genieten van zo’n dagje alleen thuis. De hele dag ben ik het huis niet uitgekomen. Ik deed mijn eerste krachttraining in het kader van de 40 dagen fitchallenge en bleef kasten vinden die een opruimbeurt verdienden. Ik verloor mezelf eindelijk weer in een goed boek en voelde dat de stilte wonderen deed. Geen drukte, geen plannen, geen lawaai, geen mensen. Opladen van batterijen heet dat bij mij.

Fietsen in Limburg

Wat bleef die zon knap schijnen ! Ik tekende een pracht van een fietstocht uit in de omgeving van het Nationaal Park Hoge Kempen. 34 km en dat terwijl het wellicht een half jaar geleden was dat ik nog eens echt op de fiets zat. Ik troostte mezelf met een licht glooiend hoogteprofiel. Vlak was nog beter geweest, maar dan moet je bijna naast een water fietsen. Wonder boven wonder lukte het fietsen heel goed en leidde de tocht me langs tal van mooie plaatsen. Een topdag !

Weekend is familietijd

En toen begon alweer het weekend en wel in de wekelijkse routine. Wandelen met opa in de rolstoel, bezoek aan de schoonouders. Boodschappen doen met het lief en op zondag lang tafelen met de kinderen. Urenlang. Daar zijn wij heel goed in !

 

Ik hoop dat jullie ook een fijne week achter de rug hebben. De zon was alvast van de partij ! 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #1/2018 hip hip hoera Noord-Nederland !

Noord-Nederland !

Hip hip hoera toen het lief zelf er zelf over begon ! Hij stelde voor dat we in de kerstvakantie opnieuw de valiezen zouden pakken richting het noorden. Want al dat feesten, hij zag ook wel dat dat geen recept voor veel rust is. Al die feesten dat is ook geweldig veel sociaal contact, prima is dat, maar echt veel tijd voor ons twee is er niet. En laten we daar van tijd tot tijd toch ook nood aan hebben.

Julianadorp

Het oost-noorden van Nederland is vrij nieuw voor ons. Pas vorig jaar logeerden we er voor het eerst. Toen brachten we de kerstvakantie door in Egmond aan Zee. Dit jaar trokken we nog iets meer noordelijk, richting ‘kop van Holland’ Den Helder. Zo’n tien jaar geleden namen we daar de veerboot naar Texel, maar dat was midden zomer.

Natuur als eerste en belangrijkste gast

Ons appartement gaf uit op de duinen en net na achter die duinen deed de zee haar ding. Wat een luxe, zo’n 500 meter van het strand ! De Nederlandse kust is niet, zoals in België volgebouwd. België lijkt over één lange ‘zeedijk’ te beschikken. Niet het geval in Nederland waar de natuur de eerste gast is. De eerste én de belangrijkste. Zo mag je niet zomaar de duinen in. Er zijn verharde paden aangelegd en écht de duinen in (zand !) kan zo goed als niet.

Noord-Nederland
Zicht vanuit ons appartement

Ik geef toe dat ik het met gemengde gevoelens aanzie. Enerzijds begrijp ik het wel, duinen als kwetsbaar gebied. Anderzijds ben ik toch blij dat wij – zelfs tijdens de Vierdaagse van de IJzer, werkelijk dwàrs door de duinen mogen wandelen, klauterend in het mulle zand.

Vuurwerk, vuurwerk !

Met de nieuwe regelgeving (enkel vuurwerk een aantal dagen voor oudjaar te koop) had ik gevreesd dat er weinig te zien zou zijn. Vorig jaar lag er zowat overal vuurwerk in de winkels, dit jaar zag ik het wel, maar veel minder dan vorig jaar. Toch werden we om middernacht getrakteerd met een uur lang vuurwerk. De hele horizon vol vuurwerk, zo ver als we konden zien. Werkelijk o v e r a l !  Die traditie halen ze er nog niet zo snel uit denk ik. Dichtbij, veraf, het kon niet op. Ik vond het best feestelijk en genoot er van. Waarschijnlijk zien Nederlanders ons als bangerikken, want het leek wel alsof iederéén vuurwerk afstak. Geen haar op ons hoofd dacht eraan om mee te doen.

Wandelen en musea

Al een tijdlang heb ik mij voorgenomen om regen geen excuus te laten zijn om buiten te wandelen. Op nieuwjaarsdag wandelden wij dan ook langs Lange Jan, de hoogste gietijzeren vuurtoren van Nederland, of misschien wel van Europa. Regen en wind werden met fierheid en het enthousiasme van 1 januari getrotseerd ! Ik vond het best fijn !
Ook Callantsoog deden we opnieuw aan. Niet langs de kustlijn deze keer, maar in het natuurdomein Zwanenwater.

Verder bezochten we het onvolprezen marinemuseum waar we het meeste onder de indruk waren van de onderzeeboot. Althans het lief, ik had al eens een bezoek gebracht aan zo’n boot in Blankenberge. Ik was net iets meer gefascineerd door de 3-D radar.

Het laatste museum dat we aandeden was een veilingsmuseum. Bootjes vol groenten vaarden één voor één de veilingshal binnen en vervolgens werden de groenten geveild. Niet per opbod (hogerop) maar bij afslag (prijs naar beneden). Een geniaal en efficiënt systeem dat wij allemaal uittestten !

Terug thuis

En toen was de vakantie in Nederland afgelopen. Zalige herinneringen hebben we er aan en het heeft de spreekwoordelijk batterijen zeker opgeladen. Als ritueel afscheid van de vakantie ruimde ik alle kerstspullen op. Prachtige tijd. Dankjewel lief van mij !

Het beste nieuws bij thuiskomst…

.. kwam wel van mijn schoonmoeder die terloops opmerkte dat eind deze maand de dagen een uur (1 uur !) langer licht hebben. Terloops of niet ? Want die schoonmoeder van mij kent me wel. Die donkere winterdagen… het is niets voor mij !

Een fijne werkweek !

Kaat.

Snapshot diary

Snapshot diary week #48/2017 Putteke Winter !

winter
van links naar rechts: wandeling door het dorp, Putteke Winter Diest, kasten monteren, welkom bij koude wandelingen, familieliefde, de snelste kerstboom, mindfull creatief, Putteke Winter Diest, Stadswandeling Diest, check-up caravan, cake is altijd goed, herfst

Koud ! Winter ! Putteke Winter bijna !

 

putteke winter

Strikt genomen is het natuurlijk nog geen winter, maar geef toe, eenmaal de eerste sneeuwvlokken gevallen mag je toch spreken van winter ? Het mag dan volgens de kalender nog geen putteke winter zijn, ik vond dat we er toch niet ver af zaten. Niet ? Sneeuwvlokken die niet blijven liggen en geen vieze brij of file vormen krijgen van mij 3 sterren. Meer moet het niet worden, hoe schoon zo’n wit landschap is. Ik kijk wel naar melige kerstfilms als ik sneeuwlandschappen wil zien.

Verder zien dan ‘de dag halen’

Was het de drukte, de virussen die elkaar opvolgden, geen idee, maar deze week had ik eindelijk het gevoel dat er weer ruimte kwam. Ruimte in het hoofd en energie in het lichaam. Misschien moet een mens ook wennen aan die kortere dagen en de koude en is dat bij mij eindelijk gebeurd. Hoe dan ook, het energiepeil zit weer goed. Ik merk het aan de plannen en vooral aan de blik. Die eindigt niet meer op ‘de dag halen’, maar durft al wat verder zien.  Up we go ! 

Geslaagd als Ikea-medewerker ?

Wij wilden onze boekenkast halveren door er onderaan gesloten kasten in te zetten. Het leek ons dat het dan rustiger zou worden.

Zo zag de bibliotheek er uit voor de renovatie en nu ik het terugzie – de boeken staan nog hoofdzakelijk in dozen boven – denk ik dat het toch niet zo erg was. Maar de helft wordt dus gesloten kasten. Wat meteen betekende dat ik ongeveer iedere avond bezig was met het monteren van kasten. Ik kan het ondertussen met mijn ogen toe, maar het woord ‘scharnieren’ bezorgt me nog altijd acute stress !
Zou ik geslaagd zijn in een Ikea-test ?

Niet onbelangrijk: ongeveer de helft van de boeken vertrok ook richting kringloopwinkel. Hoe gaan we die lege kasten vullen ? (oeps !)

Het hoogtepunt: Putteke Winter in Diest

Het hoogtepunt van de week was een bezoek aan Putteke Winter in Diest. Wat een feeëriek decor ! Het was alsof ik in een magisch land toefde ! Figuren uit sprookjesachtige tijden en een nieuwe kennismaking met ‘steam punk’, ik leer het echt te waarderen !

Putteke Winter

Wie graag nog geniet van deze betoverende wandeling, dat kan ! Deze wonderlijke creaturen zijn nog te gast in het Vlaamse land. Volgend weekend kan je hen bewonderen tijdens een winterwandeling. Putteke Winter gaat het Vlaamse land rond, zo lijkt.
Hier vind je alle data ! In Diest hoefde niemand te betalen, maar ik merk dat niet alle provincies even gul zijn als Vlaams-Brabant, want ook in Zoutleeuw hoefde er niet betaald te worden.

Wintertijd – Kersttijd ?

Bij deze is de wintertijd echt ingezet en in menig huis wordt er druk versierd. Vroeger kon ik er zo van genieten om het hele huis te versieren. Sedert een paar jaar moet ik mezelf bijna verplichten om toch maar iets te doen. Deze weet ik nog wel te vinden :

En dit wordt het als kerstboom, sneller krijg ik er geen gezet :

Ik hoop dat zoveel minimalisme mij geen slechte huisvrouw maakt. Of een koud huis.
Ik zal het goedmaken met warme chocomelk. Zou dat ook tellen ?

Alle bewondering voor de enthousiastelingen die er volledig invliegen, in de kerstsfeer. Hoe doen jullie dat ? 

Wandeltip : Wijers Zonhoven – 9,5 km

Wijers

De Wijers : wandelaars worden verwend

Het is niet de eerste keer dat ik wandelde in de Wijers. Hier worden wandelaars verwend. Er zijn tal van wandelpaden en banken onderweg. Er zijn infopannels en er is waterpret. Niet expliciet voor de wandelaar, maar wel voor de vele watervogels. Dus ook voor de wandelaar. Want de vogels storen zich geenszins aan wandelaars. De hele wandeling loopt over onverharde paden. Gemotoriseerde voertuigen zijn uit den boze. Heel even kruist de wandeling een fietspad, maar sneller dan deze tweewielers wordt het niet.
Ruimte en stilte dus. Kilometers lang.

Vogelkijkhutten &  infopanelen

Ik parkeerde mijn auto in de Witvenweg alwaar een parking is voorzien voor wandelaars. Best wel een aanrader, want de vorige keer was het behoorlijk zoeken naar een geschikte parking. De wandelaar wordt er trouwens meteen verwend met tafel en bank. Prima om na de wandeling de boterhammendoos boven te halen.

Het duurt echt niet lang alvorens je helemaal ‘ondergedompeld’ wordt door de vele vijvers die dit gebied rijk is. Soms lijkt het alsof je tussen twee vijvers inloopt, links en rechts van je is water. Het is een prachtig zicht. Heb je zin om al dat gekwetter van dichtbij te bekijken zonder dat speelse volkje te storen, dan kan je terecht in één van de diverse vogelkijkhutten of kijkwanden.

Wijers

Dit lijkt mij best wel leuk om samen met kinderen te ontdekken !

 

De wandelpaden zijn bijzonder verzorgd en hier en daar vind je zelfs een bankje mocht je even willen weg mijmeren bij al dat moois.

Wijers

Finale : uitkijktoren !

Het leukste om naar uit te kijken is misschien wel de gigantische uitkijktoren. Wanneer je de wandeling volgt zoals ik ze deed, situeert deze zich op ongeveer kilometer 7. Opnieuw een prima rustplaats mocht je dit wensen, maar ook een prachtige zicht over het hele domein. De toren is hoog en beschikt over verschillende plateau’s. Je kan zelf bepalen vanop welke hoogte je de omringende natuur wil bewonderen.

Praktisch

  • Afstand: 9,5 km
  • Start- en eindplaats Witvenweg Zonhoven, parking voorzien
  • De wandeling is niet bepijld. Gebruik van GPX is aan te raden, ver zal je niet verdwalen, maar omdat het zich compleet in natuurgebied situeert, zijn er weinig herkennispunten
  • Een GPX -bestand vind je hier
  • Vogelkijkhutten en uitkijktoren zijn vrij toegankelijk
  • Geen horeca tijdens de wandeling

Veel wandelplezier !