Categorie archief: uitstapjes

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #35 In welke winkel kom je graag ?

shoppen Hasselt

Als we shoppen : Hasselt !

Vandaag – zaterdag dus – gingen het lief en ik nog eens een stadsbezoek doen. Geen cultureel bezoek, maar ‘shoppen’. Dat doen we om de 6 weken tot 8 weken. We beginnen in een restaurant waar we meestal zo lang blijven hangen – nog een koffie, nog een dessert – dat er van al die shoppingsplannen niet veel meer in huis komt. Al ware het maar omdat de winkels om 18 uur sluiten.

Hasselt of Leuven ?

Als we al shoppen, trekken we naar Hasselt. Leuven zou evengoed kunnen want misschien net iets dichterbij. Maar we houden van het gezellige Hasselt en het ritme dat in onze ogen een stuk rustiger is dan in Leuven. En Hasselt heeft twee winkelvoordelen op Leuven. Althans voor ons.

Digital freaks – books, books books

Als we citytrippen staan de boekhandels hoog op de lijst van onze te bezoeken winkels. In Hasselt was dat vroeger ook DeSlegte, maar die zijn weg (in Leuven niet) en dat missen we wel. Gelukkig wordt dat in Hasselt gecompenseerd door een gigantische Standaard Boekhandel, al geef ik eerlijk toe dat we naderhand altijd proberen om de boeken via de KindleStore te kopen, Kindlefans als we zijn.
Mediamarkt staat ook op onze lijst. Veel kopen we er niet, maar we willen graag op de hoogte van de nieuwigheden. En soms gebeurt het dat we toch met een volle zak MediaMarkt thuis komen. Dat zijn momenten dat de Verleiding het toch van onze betere ik wint.

Online shoppen

Maar echte winkelbezoekers zijn we niet. We zien op tegen de drukte, tegen de hele toestand van parkeren, de tijd die we er (moeten) insteken. Op de dagelijkse zaken van voeding na, kopen we behoorlijk veel online. Kleren en schoenen kopen we nog altijd in een gewone winkel, maar de rest gaat toch netjes via de pc. De doorslaggevende reden is wellicht het parkeren en de drukte die we willen vermijden. En zeker ook de tijdswinst.

Decathlon is het walhalla van mijn passies

Maar wil ik echt antwoorden op ‘waar ik graag kom’ dan is het eenvoudig : Decathlon. Dat is het walhalla van al mijn dromen. Op boeken na worden al mijn passies daar aangewakkerd : lopen, wandelen, hiking en trekking, kamperen en ik durf heel wat uit de kledingcollectie tussendoor dragen.
Nu ze in Hasselt ook een vestiging hebben (april 2016)  is het hek helemaal van de dam. Op een klein half uurtje rijden ben ik er. Weer een punt bij voor Hasselt !
Goed dat ze daar geen resto hebben zoals in Decathlon Evere of Wavre, of ikging er nog meer heen. Al hebben ze  daar weer een oplossing voor gevonden. Door iets verder een Ikea neer te zetten. En laat ik daar best graag een koffie drinken of dromen van een opgeruimd huis. Want Ikea geeft met altijd de illusie dat ik ooit, een supergeorganiseerd en opgeruimd huis zal hebben waar alles netjes op zijn plaats ligt.

Is dat niet de functie van ‘echte’ winkels : dromen ?

In welke winkels komen jullie graag ? Doen jullie dan ook teveel geld op of valt het nog mee ?   

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !
Snapshot diary

Snapshot diary – week 01 – Opnieuw Nederland ! Valkenburg !

Valkenburg catacomben

Back to school – back NL, Valkenburg !

Het was wennen ! Voor iedereen ! Terug op de schoolbanken en dit na twee weken vakantie. De eerste dagen zaten de leerlingen er vooral fysiek bij. Alsof het allemaal niet nodig was, dat opnieuw beginnen.

Gelukkig stond er donderdag al een uitstap op het programma : een bezoek aan de Romeinse catacomben in Valkenburg en het thermenmuseum in Heerlen. Voor de leerlingen mocht dan terug gaan naar de Romeinse tijd, voor mij was het één en al herinnering aan één van mijn kampeerplaatsen in augustus.  Wat had ik zin om ook nu gewoonweg te blijven en er een lang weekend van te maken. Het weer hield me echter tegen, er was storm en sneeuw voorspeld en al is mijn caravan compleet winterproof, ik voelde me toch niet zo’n held om uit te testen hoe winter/sneeuw/stormproof ze is !

Wandelen in de sneeuw

De sneew was voorspeld en inderdaad, er lag een fijn wit deken boven ons dorp. Eentje zoals ik het graag heb : wit besneeuwd waar je niet echt hoeft te komen, mooi gesmolten waar de wegen zijn.  Het weer kan dus mooi én praktisch zijn ! Want ondanks alle lofzangen sneeuw hoeft het voor mij helemaal niet.
Het lief en ik maakten een lange wandeling in Herselt met de lokale wandelclub . Veel sneeuw viel daar niet meer te bespeuren, modder des te meer, maar daar zijn we goed op voorzien.

wandelen in Rillaar

Op zondag bleek dat ons dorp absoluut niet moet onderdoen voor Herselt (wat ik al wist), want de ochtendwandeling in ons eigen dorp viel nog beter mee dan die in Herselt.  Ik blijf ‘trage wegen‘ ontdekken in ons dorp en voor een keer toch wel eens een applaus voor de overheid die al die ‘kerkpaden’ en landelijke wegen in ere hersteld heeft.

2017 en we zijn weer helemaal van de partij !

Een fijne week toegewenst ! En wie weet ook veel wandelplezier op een paar honderd meter van je huis ! 

Schoorlse Duinen

Wandelen in de Schoorlse duinen – de hoogste van Nederland !

De Schoorlse Duinen

We zijn dit (nieuwe) jaar nog niet eens op Belgische bodem geweest en we breien er graag nog een paar dagen aan. We genieten volop van de natuur : wandelen, lopen en ’s avonds nieuwe plannen maken voor de volgende dag !

Gisteren wandelden we op de Schoorlse Duinen, als we onze Nederlandse buren mogen geloven, de allerhoogste van Nederland ! Toen wij de duinen ‘beklommen’ hoefden we geen bewijs, in Vlaanderen hebben we nog nooit zo’n hoge duinen gezien als de Schoorlse duinen ! Onze (Vlaamse) duinen lijken trouwens de playmobilversie van wat hier te zien is. Kilometers natuurdomein waarin je geen levende ziel meer ziet. Je kan hier best verdwalen, wat ik bij ons niet onmiddellijk voor mogelijk zie.

Schoorlse duinen

Het zwarte pad, start Buitencentrum Staatsbosbeheer Schoorl

Je hoeft echter geen schrik te hebben om te verdwalen, want er zijn paden zat en zowat overal kan je kaarten krijgen. Wij volgden de zwarte route die start aan het Buitencentrum van Staatsbosbeheer (ja, ja, diezelfde waar ik ga kamperen bij de boswachter !) en deze route was goed voor zo’n kleine 9 km. De route is echter alles behalve vlak, zoals je in het filmpje kan zien begint het met een behoorlijke klim.

Een wind zoals alleen op het vlakke land mogelijk is

Na de duinen volgde een vlak stuk.  De wind was echter zo sterk dat we ons best moesten doen om voeten aan de grond te houden. Eén of andere regengod was ons zeer goed gezind, want ook al goot het net voor we vertrokken, tijdens onze hele tocht hebben we geen druppel gezien ! Eenmaal terug in de auto begon het te hagelen. Wat een geluk !

Wandelknooppunten in Nederland

Je vindt alle praktische informatie over wandelingen in deze streek via het Wandelnetwerk Noord-Nederland. Het systeem is vergelijkbaar met ons Vlaams systeem. Het vraagt wel wat meer zoekwerk. Zo kan je bij de Nederlandse Wandelnetwerken niet zelf je route online samenstellen, laat staan je ‘eigen’ route onmiddellijk downoaden. Sorry Nederland !  Kaarten downloaden gaat ook niet makkelijk, men gaat er wel een beetje van uit dat je een wandelkaart koopt.
Daartegenover staat dan dan er in Nederland wel weer veel ‘eigen routes’ zijn, prima uitgestippeld en zeer goed bewegwijzerd. Meestal dragen ze een naam of hebben we een kleur. Wij volgden de zwarte route en we liepen geen meter verkeerd.

Noord-Nederland ligt niet bij de deur, een rit naar de Schoorlse Duinen duurt zo’n kleine drie uur vanuit Brussel. Niet onmiddellijk iets voor een dagtrip. Maar voor een weekend (of langer) is het zeker aan te bevelen. En al helemaal als je weg bent van pure natuur,  zee, water, en tal van vogels.

Snapshot diary

Snapshot diary – week 50 – Proefwerken en zien naar Nicht Schlafen

Nicht Schlaffen : links onderaan

De week beginnen in Zeeland, surveilleren tegen de sterren op en tussendoor naar een voorstelling van “Nicht Schlafen”.  In één lijn deze week samengevat.

Ontwaken in Zeeland

Het gebeurt zo goed als niet : dat ik binnen mijn uurrooster kan wisselen met collega’s, maar hip hip hoera nu kon het wel ! Ik kon maandag thuisblijven door de volgende vrijdag wél te werken. Dit had als prettig gevolg dat ik tot maandag in Zeeland kon blijven. Dankjewel collega ! Opstaan in een vakantieoord op een weekdag en dan nog met zicht op de jachthaven. Dat is natuurlijk een goed begin van de week. Ik zette dan ook volle moed de werkweek in.

Examens en surveilleren

Ik las onlangs dat in een proefexperiment een groep mensen de voorkeur gaven aan zichzelf een lichte elektrische shock te geven dan wel gewoon niet te moeten doen en voor zich uit te staren. Werkelijk niets doen, afgezonderd zijn van prikkels blijkt voor een mens niet zo eenvoudig. Nee, ik ga niet klagen over het surveilleren, maar wie het kent weet waarover ik spreek. Blij zijn als een leerling zijn vinger opsteekt. Op je tong moeten bijten om niet de hele uitleg te geven (want je bent tenslotte leraar), tellen hoeveel tegels er zijn. Vier keer per minuut naar de klok kijken. Zakdoeken uitdelen. Uit pure verveling het examen in gedachten ook invullen (bij gebrek aan extra in te vullen exemplaar).
Ook al had ik tijdens die surveillanties niets te doen, de tijd was tergend traag en mijn hersenen not amused. Dat het maar snel gedaan is, voor iedereeen !

Vermoeidheid van maanden

Het leek wel alsof die hersenen en dat lichaam door het niets doen een seintje kregen dat ze eindelijk in rusttoestand mochten gaan. Toch het lichaam. Door gebrek aan adrenaline (les geven, een behoorlijke alertheid is hier op z’n plaats net als flinke dossie concentratie) leek mijn lichaam continu in slaaptoestand te vallen. Alsof ik iedere dag rond een uur of twee zo’n denderende klop van de hamer kreeg dat er geen ontwijken mogelijk was.
Een ervaring die gelijkstaat met het begin van de vakantie. Komt die vakantie er eindelijk, dan ben ik doodmoe. Dat is geen verschijnsel eigen aan mijn job, wel aan ‘full stress’ en (behoorlijk) minder stress. Alsof de slaap zich zelf vooruit schuift omdat het geen plaats vindt in stressvolle tijden.

Nicht Schlafen – Alain Platel

Nicht Schlafen :  dit videofragment geeft je een goede eerste indruk

Een tijdje geleden werd ik onverwacht uitgenodigd door een vriendin om samen Nicht Schlafen (ik zie de humor met bovenstaande paragraaf) van Ballets C de la B bij te wonen. We misten het begin : een nieuw circulatieplan in de stad Leuven en een uitslaande brand in het centrum zorgde er voor dat we rondjes bleven rijden. We werden dan ook echt ‘gedumpt’ in het stuk. Het was echter zo heftig dat ‘Nicht Schlafen’ zeker geen probleem was !

Ik genoot van het stuk, maar nam het mezelf gigantisch kwalijk dat ik niet was voorbereid en ook al niet op tijd was. Het leek even op pure consumptie. Iets waar zoveel creativiteit in zit, zoveel denken en zo veellagig is verdient meer. Ik zou eens opnieuw moeten gaan ! Hoe dan ook, merci voor de uitnodiging !

Wat denkt de toeschouwer van Nicht Schlafen ? Een interessante compilatie (video)

Kerst is in aantocht

Ooit is het anders geweest maar de laatste jaren gaat Kerst hier redelijk aan ons voorbij. Dit jaar valt de vakantie helemaal nà Kerst en droef zijn we daar eerlijk gezegd niet om. De kerstversiering in huis beperkt zich tot nu toe nog altijd tot één lichtjeskrans in mijn werkkamer. En natuurlijk ook de kerstkalender, maar we vergeten zelfs onze chocolade elke dat uit het doosje te halen.
Kerstmarkten zijn al helemaal niet aan ons besteed wegens te druk.
Het allermooiste van Kerst is dat er straks tijd vrij komt. Tijd voor familie en vrienden. Tijd om gewoon samen te zijn. Tijd om te genieten en dankbaar te zijn. Heel melig allemaal, ik weet het. Maar meer hoeft en is Kerst ook niet voor mij. Zelfs niet het feesten, het eten en de cadeautjes. Het hoeft allemaal echt niet. Als er maar tijd is. Tijd voor elkaar.
Melig genoeg ?

Fijne week !