Categorie archief: Snapshot diary

Snapshot diary

Snapshot diary week #41/2017 Een heuse nazomer !

Een weekend lang zomer !

Schreef ik vorige week nog een artikel over hoe ik me bescherm tegen de regen, werden we deze week toch wel getrakteerd op een aantal dagen zomer ! Ergens hoop ik dat het nog een hele tijd zo zal duren, maar ik vrees er voor. Hoe dan ook, als het goed weer is, moet je buiten zijn ! Althans, dat is mijn adagio ! Profiteer ervan zolang het kan !

Nieuwe oorden

Deze week trok ik er twee keer op uit om te wandelen. Eén keer naar het Mechelse Broek (waarover later nog een artikel én een route) en één keer naar de vertrouwde Wijers in Limburg. Dat laatste deed ik op zaterdag en ik was lang niet de enige die profiteerde van het mooie weer. Het leek wel alsof heel Vlaanderen De Wijers had gevonden. Dat verwonderde mij niet, want het is een prachtig natuurgebied om te wandelen. Ook hierover later meer !

Tussen ziek worden en net niet ziek-zijn

Toch werd het niet de week die ik mij had voorgesteld. Ik balanceerde continu tussen ziek-worden en net niet ziek zijn. Soms voelde ik mij tiptop gezond, dan weer leek ik voor geen kleintje vervaard. Het was echt een kwestie van energie doseren. Gelukkig kon ik nog op de bank met een leuk boek dat mij helemaal afleidde. Eentje dat ‘matchte’ met mijn kop koffie trouwens. Alleen bij het boek ‘Nooit meer te druk’ van Tony Crabbe had ik dat al gezien. Het bedrukken van de zijkanten van een boek. Ik werd er best vrolijk van, van deze bedrukking.

Ik heb mij compleet laten verrassen door het boek. Of laten verleiden door die bedrukking. Maar het was exact wat ik nodig had tussen dat ziek-worden en net-niet-ziek-zijn.

Feest in da house !

Het weekend had nog een verrassing in petto. Een verjaardagsfeest annex fuif. Het was best lang geleden dat het lief en ik eens compleet uit onze bol waren gegaan en ik denk dat we er beiden heel erg aan toe waren. Gewoon eens alles vergeten. In je hoofd geen deadlines of stresserende vragen. Geen toekomst of verleden, gewoon helemaal opgaan in de muziek. Ik kon het na deze fuif weer o zo goed begrijpen dat jongeren iedere week willen fuiven. Niet dat ik het mezelf nog zie te doen, zo iedere week, maar het kan echt zalig zijn om je geheel door de muziek te laten meeslepen.

Batterijen opladen

Toch voel ik hoe de batterijtjes leeglopen en enige extra zorg nodig is. Er moet meer worden gesport. Meer geslapen. Ik moet gezonder eten. Het uurtje mindfull creatief bezig zijn blijft mij goed doen. Ik ben iedere keer verrast dat er toch een projectje uit handen komt. Eén uur. Eén project.  We praten nog altijd niet tijdens de sessies. Dat is de afspraak. Gewoon samen bezig zijn en ons volledig laten gaan.  Nadien voel ik mij toch altijd een beetje lichter. En vrijer ook.

En straks vakantie natuurlijk. Altijd goed !

Alvast een fijne week jullie allen ! 

 

Snapshot diary

Snapshot diary #40/2017 Wisselvallig weer en pyjamaweekend !

De week begon met een vakantiedag !

Traditioneel hebben het lief en ik vrij op de eerste maandag van oktober. Het voorbije weekend hadden we beiden onze vleugels uitgeslagen: hij nam deel aan een schaaktoernooi en ik kampeerde bij de boer in Baarle-Nassau. Maar die maandag, die zouden we fijn samen doorbrengen. Dat stond al lang op de kalender. We deden wat we het liefste deden: lekker en lang tafelen en vervolgens een flinke wandeling in onze streek. We bezochten er nogmaals de Vlooyberg met z’n beroemde stairway to heaven. Altijd een schitterend zicht daar !

Een uurtje mindfullness in volle stilte

De meeste mensen noemen zo’n extra dag wellicht een snipperdag, maar zo voelde het voor ons niet aan. We hadden de indruk dat het écht vakantie was geweest en dat allemaal omwille van 24 extra uren !

Toch waren we op dinsdag al snel weer in ons gewone werk- en weekritme. Ik zat weer op ‘Beeldende’ wat simpelweg betekent dat ik met een klein groepje mensen in volledige stilte aan iets creatiefs werk. Het is een vorm van mindfullness. We werken niet samen maar zitten wel in dezelfde ruimte. Iedere week, zelfde uur. Sommige werken aan een groot project, anderen – zoals ik – maken iedere keer iets anders. Nooit gedacht dat ik er zo zou van genieten, van dat uur. Voor mij telt dat écht als mindfullness. Zwijgen is een voorwaarde en woorden zijn zo’n beetje taboe. Ik kan mij daar precies heel goed in vinden !

Ik maakte iets over het voorbije kampeerweekend. Ambitie heb ik totaal niet en ik heb ook geenszins de bedoeling om iets ‘moois’ te maken. De rust en helemaal bezig zijn met iets is voor mij prima ! Als ik al op deze manier terug met mijn geest in volle natuur ben, is dat natuurlijk ook nog eens pure ontspanning !

De regen kon mij niet tegen houden

Iedere keer merk ik hoeveel deugd de natuur me doet. Het weer mag dan wel gigantisch wisselvallig zijn, ik laat mij niet afschrikken. Zo trok ik richting Luik voor een wandeling langs de citadel en kwam in een regelrechte stortbui terecht. Er was werkelijk niets om te schuilen, er was alleen maar gras en struiken. Ik stapte maar gewoon verder, al kreeg ik er wel gigantische honger van !

 

Pyjamaweekend

De rest van het weekend ging ik het huis niet (meer) uit. Ik had behoorlijk hard gewerkt tijdens de week en mijn hoofd draaide op volle toeren. Daarenboven had ik nog veel werk achter mijn bureau voor de boeg. Een stapel werk die alleen maar groter werd. Er moest veel gelezen en geschreven worden, zaken die toch het best in enige rust gebeuren. En zo doopte ik, op initiatief van het lief trouwens, het weekend om tot pyjamaweekend. Niet dat ik écht in pyjama rondliep, maar wel lekker shabby en comfy. 

Ik kon er best van genieten. Met lekkere soep en veel te veel chocolade. Ik ben het huis niet meer buiten geweest. Lang geleden was dat. Maar zo’n dagje kluizenaar beviel me geweldig !

 

Alvast een fijne (werk-)week aan jullie allen !

 

 

Snapshot diary

snapshot diary #39/2017 nood aan vakantie !

September was veel te druk !

Ik las op het op verschillende blogs en via Instagram: september is een pittige maand en wordt door velen ervaren als toch wel wat te druk. Het begin van het schooljaar betekent het opstarten van nieuwe routines en afscheid nemen van een kalmer ritme. Het was hier niet anders. Dit jaar (ik reken in schooljaren) heb ik nieuwe projecten lopen en die vonden/vinden hun plaats nog niet. Het is altijd werken aan de routines, maar ik geloof wel in de kracht ervan. Eenmaal ze helemaal geïntegreerd zijn zal het lopen als een treintje ! (maak ik mezelf wijs !)

Maandagochtend op de MTB !

Stel u voor: de week beginnen met een MTB-tocht ! Mij mogen ze dat iedere maandag als taak geven ! Helaas is het maar één keer sportdag. Ik heb het geluk dat niet veel collega’s voor MTB kiezen, zo kan ik toch al enkele jaren met de jongsten door Heverleebos crossen.

Het weer zat ontzettend goed mee, het parcours was niet al te technisch maar er zaten toch enkele pittige klimmetjes in. Goed voor een hart dat op volle toeren werkte en een Kaat die altijd maar meer ging glunderen. Ik ben echt wel op mijn best als ik mag bewegen/sporten. Het lijkt alsof alle stukjes bijeen vallen dan en mijn lichaam en geest in complete harmonie zijn. Klinkt het zweverig ?

Hubris

Vol enthousiasme deed ik in de namiddag ook mee aan de airtrack, een gigantische lange ‘springmat’ waarop je allerlei turnoefeningen kan doen. Ik waagde me aan een salto maar kwam verkeerdelijk terecht op mijn nek. Dat ik niet zo lenig ben als die tieners blijf ik moeilijk aanvaarden. En nee, het is niet omdat je vol enthousiasme bent én goede wil dat je het ook kan. Zomaar een saltootje. Lees dus vooral dat ik de volgende dagen een behoorlijke stijve nek had. En hoofdpijn. Het zal me leren !

Ik zit vol illusies

Die vermeende lenigheid is echt niet mijn enige illusie. Wanneer ik gestresseerd raak heb ik de neiging nog méér te werken en kom ik meestal in een vicieuze cirkel terecht. Ik heb de illusie dat als ik ‘nog even hard doorwerk’ de rust er zal komen. Maar die rust komt er niet, eenvoudigweg omdat het werk nooit af is. Dat is een van de grootste uitdagingen van mijn leven: te aanvaarden dat ik nooit alles zal kunnen doen wat ik wil doen. Misschien zelfs niet wat ik moét doen in mijn ogen en dat heeft zeker met mijn perfectionisme te maken. Het was tijd om op de rem te staan.

Wandelen als medicijn tegen een wereld voor drukte

Donderdag beloofde opnieuw heel hevig te worden. Ik zag er ontzettend tegenop maar zag wel een gaatje van 2 uur. In plaats van toch nog achter mijn pc te zitten ging ik wandelen. Het weer zat aanvankelijk niet mee maar klaarde gelukkig helemaal op. Tijdens het wandelen vergat ik mijn werk en ook de vervelende donderdagnamiddag die mij stond te wachten. Ik genoot van de bries en het herfstweer. Zag vliegtuigen over en weer vliegen en checkte via een app waar ze heen gingen. Ik fantaseerde over de mensen in het vliegtuig. Zalige ontspanning ! Een tip voor wie soms verdrinkt in alles !

Onderzoek je weerstand

Tot een uur voor vertrek heb ik getwijfeld of ik zou kamperen. Dat viel niet helemaal uit de lucht. Als ik heel erg gestresseerd raak neig ik naar mijn comfortzone en moet er niets nieuws bijkomen. Geef me maar gewoon de bank en een lekker boek. Anderzijds wéét ik dat ik zo genieten kan van kamperen en het vertoeven ‘op den buiten’ dat ik mij continu heen en weer geslingerd voelde. Ik onderzocht (ja, ik word wijs !) waarom de gedachte aan kamperen mij stresseerde. Bleek dat ik er tegenop zag om de rit naar Zeeland te rijden. Mijn aanvankelijke bestemming was Domburg en daar deed ik gauw 3 uur over.

Het kwam allemaal goed

Ik besloot wijselijk om een bestemming dichterbij te kiezen en het werd Baarle-Nassau. Op een dik uur rijden van bij ons thuis. Voilà, probleem opgelost. Ik werd er ontvangen op een zalige camping en genoot inderdaad. Na een uur vroeg ik mij alweer traditiegetrouw af waarom ik dit niet méér deed. Zelfs de regen (zaterdagvoormiddag) kon me niet deren. Ik nestelde me op de (caravan-)bank en las een goed boek.

In de namiddag trok ik richting Breda en bezocht er het Stedelijk Museum dat meer dan de moeite waard was. Eén zaal was zo indrukwekkend dat ik er een aparte post over schrijf. Ik genoot van de cappucino in de Hema en at ‘s avonds buiten met een warme kom soep. Het heerlijke campingleven !

‘s Zondags was er geen spoor meer te zien van de regen. Ik trok de wandschoenen aan en genoot van 14 km grensoversteken. Want dat is het daar wel. Ik denk dat ik zo’n 20-tal keer de grens heb overgestoken. Dat heeft natuurlijk alles te maken met het stukje België dat daar midden in Nederland ligt !

Nog meer illusies ?

Zo sloot ik de week toch met een fantastisch kampeerweekend. Het heeft me veel deugd gedaan. Oktober belooft rustiger te worden. Of is dat opnieuw een illusie ? Wij beginnen alvast met een vakantiedag. En dat is alvast geen illusie !

Alvast een fijne nieuwe werkweek ! Wat doen jullie als het allemaal te druk wordt ? Tips zijn welkom ! 

Snapshot diary

Snapshot diary – week #38/2017 nood aan bi-locatie en een extra toilet

De voorbije week wou ik dat ik op twee plaatsen tegelijk kon zijn en dat ik voor 5 minuten een man was. Fysiek dan en enkel voor 5 minuten. De renovatiesage blijft duren. 

Into the woods

Deze week stond er een uitstap met de leerlingen op het programma. Een hele dag buiten in de natuur met ontzettend interessante opdrachten zoals hoogtebepaling, oriëntatie, geo-catching en determinatie van gesteente. Helemaal buiten mijn intellectuele comfortzone, maar wel helemaal mijn ding als in: buiten en bijleren. Toch zag ik met gemengde gevoelens naar deze dag. Wat als het de hele dag regent ? Er is totaal geen beschutting. Wat als ik tijdens de oriëntatieloop verloren loop en meteen die bloedjes van kinderen achterlaat in het Grote Boze Bos ?

Het regende gelukkig niet. Integendeel. Wij kregen een volle dag zon en genoten van het buiten zijn. Hip hip hoera. Wat die oriëntatiewandeling betreft, ik had werkelijk no clue waar we waren maar voelde me veilig met telefoon en de nabijheid van de stad Leuven. Gelukkig zijn er leerlingen ‘slimmer dan de leerkracht’ die met volle gemak zich overal oriënteren en exact weten waar ze heen moesten. Ze hebben mij niet achtergelaten in het bos.

Soms is het écht lastig om een vrouw te zijn

Maar één keer kwam ik echt in de problemen. Ik moest naar het toilet en er was er geen. Regelrecht ongemakkelijk werd ik er van. De jongeren zelf bleven maar een halve dag, voor hen stelde het probleem zich niet. De rest van mijn collega’s – die de hele dag bleven – waren allemaal mannelijk. Die hadden aan een boom genoeg. Pisnijdig was ik !

De renovatiesaga

Alle vrije tijd leek opnieuw op te gaan in de renovatiewerken. De mannen waren weerom op post maar hoefden voorlopig niet het huis in. Het weekend werd opgeofferd aan het kiezen van terrastegels en keuring van de mogelijke grassen/planten die in onze voortuin kwamen. Bij elk plantje waarvan ik maar een beetje dacht dat er onderhoudswerk aan was, zei ik ‘neen’. Ik heb nog niet niet voor plasticplantjes gekozen !

Ja voor het gras, nee voor de tegels. Iemand trouwens een idee hoe zo’n plant heet ?

Een halve dag hadden we nodig om een geschikte pakketbrievenbus te vinden. Perfect is ze niet, maar de meeste van de pakketjes zullen nu netjes en veilig thuis kunnen worden geleverd. Daar zie ik best naar uit.

Uitzien naar volgend weekend

Als alles meezit dan wordt het volgend weekend minder druk en zit er misschien wel een weekendje zee of Nederland in. Het geluk van een caravan, dat je dat op de minuut kan beslissen. Volgende week maandag heeft onze school een extra vrije dag. Ik verwelkom hem nu al met open armen.

Maar eerst nog deze werkweek doorkomen. Ik begin alvast (weeral !) met een spectaculaire dag.

Fijne week toegewenst !
Hebben jullie bijzondere dagen deze week ?