Categorie archief: sport

Wandeltip

Wandeltip: stadswandeling Mechelen – 7 km

Mechelen als verborgen parel

Gent schijnt de nieuwe ontdekking te zijn, de ‘verborgen parel’, maar dat geldt evenzeer voor Mechelen. Integendeel, wordt Gent een beetje – net als Brugge – de dupe van hun succes, bij Mechelen geldt dat niet. De stad is van de bewoners en het leven gaat er niet gebukt onder toerisme. Ik verdenk er de Mechelaars zelfs een beetje van dat ze dit express doen. Laat ze maar zelf genieten van hun knappe stad !

Stadsvernieuwing – stad met een visie

Je moet al oogkleppen op hebben om niet te zien dat Mechelen zwaar heeft ingezet op stadsvernieuwing. Ze speelt haar troeven als ‘oude’ stad uit, maar alles zit in een fris jasje, het is een bijzonder nette stad waar de bezoeker verwend wordt met open pleinen, steegjes en bankjes. Je loopt er letterlijk over de Dijle en je fietst er met gemak. De stad is aan de (trage) bezoeker.

Historische wandeling

De wandeling die ik volgde legt vooral de nadruk op de historische gebouwen in Mechelen, maar je kan de wandeling makkelijk combineren met wat shoppen (als je dat wil) of lekker eten. De stadskern is niet zo groot, je kan dus zonder problemen afwijken of je laten volgen door je gevoel. Verdwalen zal je niet, daar zorgt de rijzige Romboutstoren als referentiepunt wel voor !

Start van de wandeling

Stad + wandeling is meestal vragen om parkeerproblemen. Mechelen is goed voorzien van parkings, maar ik had echt geen zin om per uur te betalen. Gelukkig is ook dààr aan gedacht. Ik zette mijn auto op het Douaneplein, een ruime gratis parking op wandelafstand van het centrum.

Kom je met de trein dan heb je natuurlijk geen parkingprobleem. Dan start je de wandeling vanaf het station. Het volgende kaartje geeft beide opties weer.

Wat is er te zien ?

Dit krijg je o.a. allemaal te zien op de wandeling

  1. Kruidtuin 
  2. Manufactuur De Wit  (individueel bezoek en rondleiding mogelijk)
  3. Klein Begijnhof Mechelen
  4. Brouwerij Lamot
  5. Wandelen over de Dijle
  6. Kazerne Dossin
  7. ‘t Groen Waterke
  8. De Dijle (plezierhaven)
  9. Kathedraal (met toegang tot de Romboutstoren)
  10. Stadhuis en Paleis Grote Raad

Praktisch

  • Een zeer gedetailleerde omschrijving (PDF) kan je hier vinden.
  • GPX-track kan je hier downloaden

 

Snapshot diary

Snapshot diary 47/2017 – Het leven wordt weer normaal !

 

week 47: alledaagse dingen met de auto naar de keuring, voor een zalig ontbijt en een wandeling in Mechelen (foto’s Dijle, kathedraal, kazerne Dossin), de verplichte keuring, plooifietsje opgepompt en hoera, afscheid van de zetel !

Dat je zo lang kan sukkelen …

Met een virale infectie op je luchtwegen. Veertien dagen na de werkdag compleet in de lappenmand liggen en geen enkele energie meer ! Aan het lief teken moeten geven dat praten zelfs te lastig is (en tegelijkertijd nood aan een babbel !) omdat de stem het niet meer doet en het hoofd vol koorts en snot zit. Veertien dagen ! Dat mijn immuunsysteem niet werkt zoals het hoort wist ik al lang, maar dit was nog eens een keiharde confrontatie. Maar goed, deze week voelde ik mij weer normààl  en kon ik met welgezinde moed goodbye zeggen aan die zetel die mij na het werk iedere keer verwelkomde !

Niet te stuiten – dus naar buiten

Veertien dagen lang had ik dus niet gelopen en niet gewandeld. Lees: niet naar buiten geweest. Ik had troost gevonden in Het Bosboek, maar dat was dubbel. Want ik kreeg alleen maar méér goesting om naar buiten te gaan. De natuur is tenslotte het beste medicijn !
Het werd alleen niet het bos – de weersvoorspellingen waren niet zo positief – maar wel Mechelen. Deze oude stad stond bovenaan mijn zomer (!) lijstje van to do’s. Het is er dus toch nog van gekomen. Hip hip hoera ! Een volledige beschrijving met gpx volgt snel !

Het is mij om jou te doen

Het lief en ik gingen dit weekend ook nog es op pad met het doel ergens iets te eten. Niets bijzonders eigenlijk, want zoals het lief zo mooi zegt ‘Het is om bij jou te zijn’.
Dat blijft mij wel vertederen, zo’n uitspraken. Hoe hij tijd vrij maakt om gewoon ‘te zijn’, hoe hij voelt dat ik dat best kan gebruiken (na zo’n zetelperiode).
We reden richting Beringen, naar de voormalige mijnsite. We spotten nogmaals de duikers in de voormalige wastoren (voor kolen) en ik zwijmelde bij zoveel tropische vissen.
Ik besloot in mijn hernieuwde gezondheid prompt dat ik het niet lang meer zou duren voor ik daar zou snorkelen. Duiken stel ik nog liever wat uit !

Zo, nu maar hopen dat jullie allen virusvrij blijven !

 

Gelezen

Gelezen: Het bosboek – Sarah Devos

bosboek

Samengevat: Sarah Devos is met Het Bosboek erin geslaagd om zelfs de grootste zetelliefhebber enthousiast te maken voor een wandeling in het bos. Geen opsomming van feitjes maar een inkijk in het leven van het bos. Want echt, het krioelt van leven in dat bos !

Het Bosboek is confronterend….

Doe de proef: hoeveel bomen kan je opsommen ? Ik raakte in no time aan een lijstje van 10 waarbij ik niet eens wist of het wel allemaal inheemse bomen waren, laat staan dat ze typisch voor een bos zijn. Fruitbomen sloot ik eerlijkheidshalve uit. Vervolgens deed ik de volgende proef: kan ik mij bij elke ‘naam’ de boom en het blad voorstellen ? Dat bleek al wat moeilijker. Ik hoef je niet te vertellen dat bij ‘som 10 vlinders op’ of ’10 insecten’ het nog meer bergaf ging. (Spinnen zijn géén insecten, wormen wel).

En dat terwijl ik een verwoed wandelaar ben. Een gigantisch liefhebber van het bos. Ik vind het allemaal super fascinerend, maar laat ik eerlijk zijn, mijn kennis is bedroevend.

Leuker dan een klassieke natuurgids

Die klassieke natuurgidsen zijn meestal een soort papieren databanken waar je heel snel en uitgebreid informatie vindt over datgene wat je zoekt. Maar je vindt er zelden verhalen en hoe degelijk sommige gidsen ook zijn, er zit geen passie in, geen enthousiasme, geen dynamiek.
Laat het Bosboek van Sarah Devos nu net bruisen van passie en enthousiasme. Je wil meteen naar buiten ! Het boek had evengoed ‘Het Leven in het Bos’ kunnen heten, maar dat dat minder goed bekt snap ik ook wel.

Bovendien is Het Bosboek niet overdonderend. Het is basic, het meeste wat er in staat zal je ook echt zien en ontdekken. Wil je al iets (relatief) bijzonders zien zoals bv. sporen van een bever, of een everzwijn, dan trakteert Devos je op een lijst met plaatsen waar je deze heren (of dames) hoogstwaarschijnlijk wel opmerkt. Of tenminste hun sporen.

Ook voor kinderen ?

Is het een boek voor volwassenen of hebben ook kinderen er iets aan ?  Ben je een bioloog en zit je al jaren in een natuurvereniging, dan wil je misschien wat meer gespecialiseerde koek. Anderzijds vond ik het geweldig om vrienden biologen en bio-ingenieurs te verrassen met mijn nieuw opgedane kennis. Blijkbaar kunnen ze nog leren van dat Bosboek !

Kinderen vanaf 10 jaar kunnen zeker overweg met het boek, net omdat het zo knap verteld wordt. Spinnen met hangmatjes bijvoorbeeld. Of lunchboxen voor mieren. Zo geestig allemaal dat je er terstond happy van wordt. Ik ook !

Achteraan het boek zit trouwens een poster met de belangrijkste dieren en planten erop. Lijkt mij geweldig leuk voor kinderen om nieuwe dingen te ontdekken !

Het gevaar van Het Bosboek

Dat het zo aanstekelijk is. Ik vrees dat ik straks met vrienden glunderend zal zeggen ‘Nee nee, dat is geen libel, dat is een waterjuffer’. Of: ‘kijk, dit zijn sporen van een letterzetter’.  Zal ik nog kunnen zwijgen ? Je hoeft echt geen studiehoofd te hebben voor al die zaken, dat maakt Devos wel duidelijk.
Tweede gevaar (?) : straks wil iedereen elk weekend het bos in. Welk seizoen ook, er valt altijd wat te beleven en véél te zien. Gelukkig zijn bossen geen zeldzaamheid.

Oordeel

Ik ben geweldig enthousiast over dat boek, al staat hier een rek vol met ‘natuurgidsen’. Wandelen in de natuur – thema van deze blog – staat sowieso hoog in mijn ‘geluksmakers’, maar met dit boek krijgen die wandelingen toch een extra dimensie. Extra pit en enthousiasme. Zonder dat het saai wordt.

Praktisch

  • Sarah Devos, Het Bosboek, 192 blz., uitgeverij Manteau, september 2017. Te koop bij Bol.com voor € 24,99. 
  • The feel van het boek voelen ? Een week lang verschijnt hier elke dag rond 16 uur een citaat uit het boek. You’ll love it !

 

 

 

Snapshot diary

Snapshot Diary week 44/2017 Scheveningen !

Gesneuvelde tradities in Scheveningen

Naar jaarlijkse traditie trokken we tijdens het herfstverlof opnieuw naar Scheveningen. Voor ons staat Scheveningen gelijk aan rust, ontspanning en samenzijn. Dit jaar braken we trouwens het record van ‘niets doen’. We trokken maar één keer naar Den Haag, bezochten geeneens een museum en sloegen dit jaar zelfs ons ‘jaarlijkse bioscoopbezoek’ over. We hebben zelfs niet één keer buitenshuis gegeten. Huismuizen op een ander dus. We hadden er geen behoefte aan.

Tradities die standhielden

Er werd veel gelezen tijdens deze vakantie en we bezochten tal van boekhandels als alternatief voor de Antwerpse Boekenbeurs. Ik liet me niet verleiden tot een aankoop en wel om twee redenen. De eerste is evident: nog pakken boeken thuis en op de Kindle. Interessante boeken die roepen om gelezen te worden. Tot mijn scha en schande ook een aantal boeken die zo’n driekwart ver gelezen zijn. Die wil ik toch graag gelezen voor 2018.

 

Natuurlijk werd er ook veel gefietst, zij het minder dan vorige jaren. De huisduif was ook in mij héél erg aanwezig. Ik heb er wel een beetje spijt van, want ik heb geweldige herinneringen over aan het fietsen in Scheveningen en Den Haag, zoals je trouwens in dit filmpje van een paar jaar geleden kan zien.
En uiteraard werd er weer gelopen. Mijn voorkeur gaat uit naar het Oostduinpark. Er zijn aparte wegen voor voetgangers en fietsers door de duinen en je kan evengoed kilometers op het strand lopen. Je komt er wel al eens een een hindernis tegen !

Tijd om na te denken – loslaten

Behalve het samenzijn met het lief heb ik bovenal genoten van het simpelweg tijd hebben. Ik kon in deze vakantie even afstappen van die razendsnelle TGV die het leven heet en nadenken, stilstaan. Spijtig genoeg heb ik niet veel geschreven en ik voel dat ik dat nog moet doen, anders gaan alle goede ideeën verloren. Die goede ideeën gingen vooral over loslaten.

Last, it’s also about how to kill the golden goose when the goose is no longer serving you.

Bovenstaand citaat komt uit Tools of Titans van Timothy Ferriss. Het zette me aan het denken. Soms moet je zaken laten gaan die heel veel voor je betekend hebben maar die hun waarde in de loop van de tijd hebben verloren. Dat kunnen materiële zaken zijn, maar evengoed relaties en zelfs idealen. Soms ‘werkt’ het niet meer. Dat loslaten vind ik best moeilijk, maar het vasthouden is evengoed vast blijven zitten in herinnering. Misschien eer ik juist de herinnering door het los te laten. Dat sommige idealen niet meer werken betekent niet dat zij niet heel waardevol geweest zijn.

Terug aan het werk

Eenmaal thuis vond ik al snel de weg naar mijn bureau en ging met frisse moed aan de slag. De batterijen zijn wel degelijk opgeladen !

Fijne week !