Categorie archief: sport

Wandeltip

De Vierdaagse van de IJzer: je kan nog altijd meedoen !

Een onvergetelijke ervaring

Ondertussen ben ik al vergeten hoe vaak we deelgenomen hebben aan de Vierdaagse van de IJzer, maar dit blijft hoe dan ook het hoogtepunt van onze vakantie.  Ik kan het iedereen aanraden ! (En nee hoor, dit is geen gesponsorde post !)

Heb je toch koudwatervrees, dan kan dit je misschien overtuigen

  • Je kan nog de ochtend zelf inschrijven. Je hoeft dus niet op voorhand te beslissen. Misschien wacht je liever het weer af ? Of zie je een snipperdagje tussen al dat werken wel zitten ?
  • Je kiest zelf of je voor 1 dag wil deelnemen of voor verschillende. Je hoeft het niet eens in één keer te beslissen !
  • verschillende afstanden: 8 – 16 – 24 of 32 km
  • de 8 km mikt op gezinnen met kinderen, met opdrachten tussendoor en een pannenkoek als beloningi
  • De organisatie is super: flesje water bij aanvang, bevoorradingsposten (water) in overvloed. Onderweg hier en daar mogelijkheden tot het kopen van een snack. Of je neemt natuurlijk je boterhammen mee.
  • Je kan onmogelijk verloren lopen. Eerst en vooral omdat je niet de enige zal zijn, maar natuurlijk om het geweldig goed bepijld is.
  • Schrik van de drukte? Die is er vooral als je start bij het startschot, maar dat hoeft niet. Je kan ook later starten en dan loop je alleen over de startmeet. Bij de start zijn alle afstanden bij elkaar, maar al na de eerste splitsing is het behoorlijk minder drukt !

Nog 13 redenen !

Deze redenen schreef ik vorig jaar al, maar herhaling kan geen kwaad !

  1. De relatie met uw lief, uw vriendin, uw hond of kat zal er zeker beter op worden !
  2. Je hoeft je nergens zorgen om te maken, de  Vierdaagse van de IJzer heeft een ijzersterke  (what’ is in a name ?) traditie wat organisatie betreft. Het is gewoon van a tot z in orde.
  3. Je moet niet eens echt kunnen wandelen, de afstanden zijn 8 – 16 – 24 – 32, allemaal vrij te combineren. Je moet zelfs niet eens vier dagen gaan (maar doe dat toch maar, wat…)
  4. Vier dagen na elkaar stappen en je noemt je problemen uitdagingen in plaats van zorgen.
  5. Je bent nooit alleen, reken maar op duizenden deelnemers, dik, dun, groot, klein, jong en oud, van stappen met bittere ernst tot prettig gestoord.
  6. Je wordt deel van een traditie, de meeste mensen komen terug. Er is dus wel enig verslavingsgevaar.
  7. Je kan als volwassene nog eens op kamp, helemaal in de stijl van de jeugdbeweging : reken dus met veel matrasjes en veldbedden allemaal lekker gezellig in een tent. (Of je brengt gewoon je eigen tent mee).
  8. Nooit verveling :  vier verschillende startplaatsen
  9. Je bent koning van de weg, want de “MP’s houden van je en leggen zelfs het drukste verkeer voor je plat. King of the Road !
  10. Je krijgt snoepjes, drankjes, ze zorgen gewoon voor alles.
  11. Er is bijgot en heel kinderprogramma uitgewerkt met zoekopdrachten
  12. Randanmiatie : ik geef toe, vroeger leek het er wat ‘weelderiger’ aan toe te gaan, maar het blijft wel : zowel voor kinderen als volwassenen, foto-zoektochten, muurklimmen, deadride, voor wie iets anders zoekt dan enkel wandelen.
  13. Het is in West-Vlaanderen. Oké, da’s er een beetje over. Op een ander is het ook schoon. Maar dat sappige taaltje, daar moet ge toch van houden (alzo sprak het kind in mij dat geboren en getogen is in dit West-Vlaanderen).

Praktische info vind je hier, maar bedenk dat je ook ter plaatse ‘s morgens nog kan inschrijven.

Snapshot diary

Snapshot diary week #2017/30 vakantie op de Veluwe

Twee passies verenigd op de Veluwe

Zoals andere mensen voetbalgek zijn, is mijn lief schaakgek. Soms lijkt zijn hele leven te draaien rond het zetten van de beste zet. Op de I-pad, of een elektronisch bord, tegen een echte of imaginaire tegenstander. Oefeningen maken en nieuwsbrieven lezen over schaken allerhande. Het houdt niet op.

Ik hou dan weer van kamperen. Het lief niet. Of er moeten voordelen aan zitten. Zoals de combinatie van een schaaktoernooi en een week kamperen. Dus trokken we zondag richting Dieren. Het programma van het lief was simpel: iedere dag schaken van één tot een uur of vijf. Dan nog eventuele analyse van het spel.

schaken op de Veluwe

Mijn programma was een verdere ontdekking van de Veluwe.

De Veluwe is groot

Bij De Veluwe dacht ik vroeger onmiddellijk aan de Hoge Veluwe. Ik dacht verkeerdelijk dat dit trouwens hetzelfde was. Maar de Veluwe is veel meer. Vorig jaar logeerden we nog in Epe, op een park van Roompot.  Ik fietste er zalig veel in natuurgebied, maar de Hoge Veluwe was het niet, al maakte het natuurgewijs niet veel uit. Het ging om gezelfde gebied. Wie in het uitgestrekte park van de Hoge Veluwe wil fietsen of wandelen moet trouwens flink betalen, 9,30 euro, en dat was me vorig jaar behoorlijk in het verkeerde keelgat geschoten. Betalen tot daar aan toe, maar dit was duur. Om in de natuur te wandelen ? Je kan overigens geen weekkaart of beurtenkaart kopen, dus een echte ‘vakantie’ in de “Hoge” Veluwe werd meteen afgevoerd.

Fietsen in park Veluwezoom

Gelukkig ligt Dieren – het stadje van het schaaktoernooi – aan de rand van de Veluwezoom en hoef je voor dit natuurpark niet te betalen. Hip hip hoera, ik kon naar hartelust fietsen in dit prachtige gebied, dagen aan een stuk ! Onze camping lag in Laag-Soeren en ik hoefde maar de baan over te steken of ik was al in het park. Van geluk gesproken ! Het lief schaken en ik fietsen en genieten van de vele natuur.

Ik heb uren gefietst ! Ik genoot van de stilte en de rust van het park. Geen auto te zien, alleen hier en daar Galloways die de weg wel eens durfden te bezetten.

De IJsel

Veluiwe Veerboot

Het gebied waar we logeerden wordt bepaald door de IJsel en de Veluwezoom. Ik heb zalig gefietst langs de IJsel. Kilometers lang om vervolgens diezelfde IJsel over te steken met de veerpont. Kilometers exclusieve fietspaden, je kwam er nauwelijks een levende ziel – laat staan een auto – tegen. Ik fietste er tussen tal van watervogels die er hun nesten bouwden, maar moest evengoed stampen tegen de felle wind.

Veluwe fietsen

Veel te doen – ook als het regent

Er is ontzettend veel te doen in deze streek en je hoeft er niet eens grote afstanden voor af te leggen. Wat mijn fiets- en wandelplannen betreft, deze werden bij tijden gedwarsboomd door gietende regen. Dinsdag goot het de hele dag. Ik kan best tegen wat wandelen of fietsen in de regen, maar geen hele dag aan een stuk.
Dinsdag reed ik richting Hattem en bracht er een bezoek aan het Anton Pieck Museum en het Bakkerijkmuseum. Vooral dat laatste was een voltreffer. Het rook er heerlijk naar koekjes en kinderen waren enthousiast op zoek naar de muizen die zich te goed deden aan al dat meel. Ik bezocht verder nog het openluchtmuseum in Arnhem dat een beetje lijkt op ons Bokrijk, zij het dat ze verder gaan in tijd. Ook de jaren 50 en 60 zijn goed gedocumenteerd. Deze drie museum kon ik gratis bezoeken dankzij de Museumkaart. Een aanrader voor wie regelmatig in Nederland vertoeft !

De liefde voor Gelderland groeit

Zeeland blijft met ster op kop staan op de lijst van mijn favoriete kampeerbestemmingen maar Gelderland krijgt een mooie tweede plaats. Ik genoot van het rivierenland (ook Gelderland) tijdens de Bloesemtocht en ook Epe kon ik vorig jaar goed smaken. De streek waar we nu waren – een combinatie van Achterhoek en Veluwe – heeft me opnieuw positief verrast.

Ik kijk al uit naar mijn volgende vakantie. In Nederland. Of ergens anders. Bij voorkeur met de caravan !

Allemaal een fijne vakantie ! 

 

 

 

 

 

vakantiestress : ik zal deze tijd toch goed benutten ?

Vakantiestress : Er moet van alles gebeuren !

De vakantie is voor ons begonnen en het ongeduld is niet geminderd.  Je zou denken dat een mens rustig wordt van vakantie, maar ook in deze zeeën van tijd schreeuwt de productiviteitsduivel. Er moet gelezen worden ! Kasten uitgeruimd ! Meer sporten ! Meer wandelen, musea bezoeken, kortom : die tijd mag niet verloren gaan.

Plannen

Dus zit ik met rechts van mij met een stapeltje brochures en bijeen gespaarde knipsels met allerlei zaken die ik toch wel wil bezoeken, lezen, meemaken. Eerste planning : de data op de agenda zetten. Een wandelvierdaagse staat op data, je kan die niet verplaatsen. Als we ieder jaar zo gelukkig zijn tijdens de Vierdaagse van de IJzer, waarom dan niet ook nog een Vierdaagse in Nederland ? Het lief wil schaken. Waarom geen schaakvakantie ? En we ‘moeten’ toch ook nog eens ‘gewoon’ op vakantie ?

Daarbuiten lonkt alles

Onlangs kreeg ik een brochure in handen waarin het Eifelgebergte als prachtig wandelgebied werd voorgesteld. ‘Zouden we niet ?’, zei ik, maar het lief zei dat hij het al druk genoeg vond.  Hij is een huisduif pur sang. Al verleid ik hem wel om nu en dan het nest te verlaten.

Ik zie daarentegen tal van mogelijkheden, nieuwe avonturen. Maar in mijn hart ben ik evenzeer een huisduif. Boekje in de hand en onder een dekentje. Lekker eten bij de hand. Koel wijntje. ‘Lummelen in huis’, zoals het lief het zegt. Op een regenachtige middag binnen naar een film zien.  Hangen in de hangmat. Nog maar eens ontdekken dat wij en een BBQ-stel een slechte combinatie zijn.

De vakantiestress van het organiseren

Bij het begin van deze vakantie ben ik dus wel een beetje (luxeprobleem !) verscheurd door keuzestress. De angst om nà die vakantie te denken ‘Had ik maar ….’. De angst dat, eenmaal het werkjaar begonnen, een heel aantal zaken gewoon niet meer mogelijk zijn. De angst aan gebrek aan herinneringen, want echt wel – zo’n vakanties laden de batterijen op.

De onverbiddelijke heimwee

Gelukkig kunnen wij het ‘huis’ gewoon meenemen. Achterop. Slapen in ons donsdeken, onze eigen frigo met ‘onze’ wijn. Maar toch. Het blijft moeilijk kiezen. Als ik te lang op ‘een ander’ ben slaat de heimwee onverbiddelijk toe. Dan idealiseer ik weer het eigen bakstenen huis, onze straat en dorp waar alles rustig is. Tot de onrust mij daar weer overvalt en ik weer weg wil.

Ik wil thuisblijven. Maar ik wil ook weggaan.
Ik kan niet kiezen.

 

Thuis of toch weg ? Gelukkig hoeven de meeste mensen niet of/of te kiezen. Maar toch, ben ik de enige die het daar soms moeilijk mee heeft ? 

 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #2017/26 School is over !

snapshot diary
Klokgewijs: met dit T-shirt loop ik overal, ons dorp, nieuwe leerlingen, zwemmen is fun, nieuwe leerlingen, nieuwe recepten, ons dorp (boven: onze school), naar de fitness, oriëntatieloop op schooldomein.

Wat een bijzondere week !

Deze week stond ik met één voet in de vakantie en een andere voet nog helemaal in het schooljaar. Natuurlijk ben ik blij dat de vakantie er aan komt, maar het blijven gemengde gevoelens. Tijdens die 2 maand vliegen collega’s werkelijk alle kanten uit en  sommige zal ik wel missen. De leerlingen ook trouwens. Geen idee wat het is met dat jonge volkje. Ze stellen mijn geduld soms geweldig op de proef en hebben er soms totaal geen zin in. Maar éénmaal vermoeidheid en stress aan beide kanten behoorlijk gezakt, dan weet ik weer waarom ik deze job gekozen heb.  Dat jonge volkje leeft toch in mijn hart.

Deliberaties, A, B- en C-attesten

De laatste week van het schooljaar betekent vooral dagenlang vergaderen en hopen administratie in orde maken. Bij de meeste leerlingen gaat dat gelukkig heel vlot, maar toch zijn er altijd leerlingen die het niet halen en die de school – omwille van het aanbod van studierichtingen – moeten verlaten. Dat komt dikwijls hard aan. Meestal hebben leerlingen wel vermoedens dat het te zwaar wordt of dat hun talenten in andere studierichtingen liggen. Maar het blijft moeilijk. Ook voor leraren. De klassenraden gaan bij het toekennen van die attesten echt niet over één nacht ijs. Ik heb collega’s die er wakker van liggen. Het afscheid nemen valt altijd moeilijk. Hoeveel tijd en zorg we er ook aan besteden. 

Welkom aan de nieuwe leerlingen !

Geloof het of niet, maar in zekere zin begint het nieuwe schooljaar van onze jongste leerlingen op … 1 juli ! Al meer dan een kwarteeuw ken ik deze traditie bij ons op school en kan ze alleen maar toejuichen. Vrijdag nog in het zesde leerjaar, zaterdag al in de middelbare school. Geen echte lessen natuurlijk, maar oriëntatieloop, T-shirts pimpen, dansen, quizzen en allerlei leuke activiteiten.  Meteen begint die leerling met een eerste beeld over onze school. Zoals het verbod op GSM-gebruik bijvoorbeeld, iets wat de ene 12-jarige doodnormaal vindt en waar de andere echt van schrikt.

En dat wij wel een beetje streng zijn, hoe leuk we het ook maken. Ik begrijp steeds meer dat wie uit de cocon komt van een zesde leerjaar (1 klasje, 1 leraar) dat het soms schrikken kan zijn in de wereld van het secundair onderwijs. Het begint al met het gigantische domein (aan onze school verbonden) en de zovele klas- en vaklokalen waar je echt kan verdwalen. Laat ons hopen dat het niet al te lang duurt voor hen !

En nu dus de vakantie !

Met de vakantie in zicht heb ik meteen al een paar goede tradities nieuw leven ingeblazen. Zwemmen bijvoorbeeld. Toch nog altijd een sport die op nummer 1 staat bij mij maar die door het sluiten van “mijn” zwembad een jaar geen aandacht kreeg. Zo gehecht was ik aan “mijn zwembad”. Het lijkt wel een rouwperiode ! Maar nu heb ik een ‘nieuw’ zwembad ontdekt, even ver trouwens, eentje dat ook nog recent de prijzen verlaagde. Je zal het niet veel zien gebeuren. Hoe dan ook, zwemmen is heerlijk.

Een andere gewoonte waar ik opnieuw tijd wil voor maken is een avondwandeling. Wanneer de zon zakt, gewoon een paar straten rond mijn huis, ik voel dat het me zo’n deugd doet. De natuur is hier ook zeer aanwezig, binnen een vierkante kilometer kan ik het bos inwandelen of tussen de akkers wandelen. Schapen, geiten, koeien, ik wens ze allemaal een goede nacht !

Alvast aan iedereen een fijne zomervakantie toegewenst !