Categorie archief: lopen

Snapshot diary

Snapshot Diary week 44/2017 Scheveningen !

Gesneuvelde tradities in Scheveningen

Naar jaarlijkse traditie trokken we tijdens het herfstverlof opnieuw naar Scheveningen. Voor ons staat Scheveningen gelijk aan rust, ontspanning en samenzijn. Dit jaar braken we trouwens het record van ‘niets doen’. We trokken maar één keer naar Den Haag, bezochten geeneens een museum en sloegen dit jaar zelfs ons ‘jaarlijkse bioscoopbezoek’ over. We hebben zelfs niet één keer buitenshuis gegeten. Huismuizen op een ander dus. We hadden er geen behoefte aan.

Tradities die standhielden

Er werd veel gelezen tijdens deze vakantie en we bezochten tal van boekhandels als alternatief voor de Antwerpse Boekenbeurs. Ik liet me niet verleiden tot een aankoop en wel om twee redenen. De eerste is evident: nog pakken boeken thuis en op de Kindle. Interessante boeken die roepen om gelezen te worden. Tot mijn scha en schande ook een aantal boeken die zo’n driekwart ver gelezen zijn. Die wil ik toch graag gelezen voor 2018.

 

Natuurlijk werd er ook veel gefietst, zij het minder dan vorige jaren. De huisduif was ook in mij héél erg aanwezig. Ik heb er wel een beetje spijt van, want ik heb geweldige herinneringen over aan het fietsen in Scheveningen en Den Haag, zoals je trouwens in dit filmpje van een paar jaar geleden kan zien.
En uiteraard werd er weer gelopen. Mijn voorkeur gaat uit naar het Oostduinpark. Er zijn aparte wegen voor voetgangers en fietsers door de duinen en je kan evengoed kilometers op het strand lopen. Je komt er wel al eens een een hindernis tegen !

Tijd om na te denken – loslaten

Behalve het samenzijn met het lief heb ik bovenal genoten van het simpelweg tijd hebben. Ik kon in deze vakantie even afstappen van die razendsnelle TGV die het leven heet en nadenken, stilstaan. Spijtig genoeg heb ik niet veel geschreven en ik voel dat ik dat nog moet doen, anders gaan alle goede ideeën verloren. Die goede ideeën gingen vooral over loslaten.

Last, it’s also about how to kill the golden goose when the goose is no longer serving you.

Bovenstaand citaat komt uit Tools of Titans van Timothy Ferriss. Het zette me aan het denken. Soms moet je zaken laten gaan die heel veel voor je betekend hebben maar die hun waarde in de loop van de tijd hebben verloren. Dat kunnen materiële zaken zijn, maar evengoed relaties en zelfs idealen. Soms ‘werkt’ het niet meer. Dat loslaten vind ik best moeilijk, maar het vasthouden is evengoed vast blijven zitten in herinnering. Misschien eer ik juist de herinnering door het los te laten. Dat sommige idealen niet meer werken betekent niet dat zij niet heel waardevol geweest zijn.

Terug aan het werk

Eenmaal thuis vond ik al snel de weg naar mijn bureau en ging met frisse moed aan de slag. De batterijen zijn wel degelijk opgeladen !

Fijne week ! 

 

 

 

 

40 dagen fit

40 dagen fit challenge : evaluatie

Terugblik

Vorige week zondag was het Pasen en ja, dan is die veertigdagen zeker voorbij.  Wanneer ik terugkijk naar de 40-dagen fit challenge dan ben ik tevreden en ook een beetje niet. Gemengde gevoelens dus.

Algemene tevredenheid

Het algemene gevoel is tevredenheid en wel omdat ik geleerd heb uit deze uitdaging.  En leren is vooruitgang !

fit

Hier heb ik mij misrekend

  • De uitdaging was te groot. De combinatie 10 000 stappen én sporten was te hoog gegrepen. Dat had ik behoorlijk snel door. Soms was het ronduit ontgoochelend, dan had ik 3 uren flink gefietst en stond ik in het zweet te dampen en dan kon ik nog 4000 stappen zetten. Van demotiveren gesproken, en dat terwijl dit juist niet de bedoeling was !
  • Zowel het uitdenken van de uitdaging als de uitvoering begon in een week vakantie. Daardoor had ik een al te idealistisch idee van mijn tijd. Vandaar dat het de eerste week ook zo goed lukte.
  • Ik had geen plan B terwijl dat eigenlijk voor de hand lag: kon ik niet sporten, dan kon ik voor de 10 000 stappen gaan of omgekeerd. Maar dat zat niet in mijn initeële plan.

Dit vond ik heel leuk

  • Ik deed van alles en dat was leuk. Ik zat niet vast aan een schema. Had ik zin in fietsen, dan deed ik dat. Steples ? Dan maar steppen. Op naar de gym ? Waarom niet. Anderzijds heeft dit ook wel een nadeel. Je ziet nergens echt vooruitgang in, behalve de wetenschap dat je fitter en gezonder wordt natuurlijk. Alles beter dan zetelatleet !  Volgend jaar wil ik het opnieuw doen en er een loopschema in verweven.
  • Het was verslavend, en wel in de letterlijke zin. Na een paar weken begon mijn lichaam zelf te ‘schreeuwen’ om beweging, dat helpt de motivatie enorm.
  • Ik heb er veel plezier aan gehad

Maar dit is nog het beste:

Door het plezier sport ik nu per week meer dan voor de uitdaging. De ‘kriebel’ is er nog altijd. Er is wel geen ‘moeten’ weer en er valt geen verantwoording af te leggen, toch probeer ik elke dag te bewegen/sporten.

En dat is misschien nog de grootste winst !

40 dagen fit

40 dagen fit challenge: verslag week #1

40 dagen fit week 1

OMG ! 40 dagen fit : makkelijk gezegd !

Toen ik een dikke week geleden de uitdaging voor mezelf formuleerde dacht ik dat dat niet zo moeilijk zo worden. En op zich : wat is er moeilijk aan 10 000 stappen per dag en minimaal 30 minuten bewegen ? Niets toch ?

Alleen, het zit ‘m dat alle dagen. Dan kom je van je werk en heb je 5000 stappen gezet, regent het, moet je nog eten en dan moet je nog eens een half uur sporten én zorgen dat je aan 10 000 stappen geraakt. Alsof de dag al niet genoeg taken en stress met zich meebrengt. Anderzijds : soms dansde ik dat er gewoon uit en geldt ook hier dat het begin het allermoeilijkste is.

Het resultaat

Omdat ik mezelf verplicht heb (heb ik ondertussen al dik spijt van) dat ik hier ‘verantwoording’ zou afleggen, hier gaan we !

  • woensdag : hiking in Zoutleeuw ; + 10 0000 stappen
  • donderdag : een les Nederland in beweging ; + 10 0000 stappen
  • vrijdag : stadswandeling Brugge ; + 10 0000 stappen
  • zaterdag : looptraining ; + 10 0000 stappen
  • zondag : wandeling met Wandelsport Vlaanderen ; + 10 0000 stappen
  • maandag : lesje steps met Jenny Ford ; + 10 0000 stappen
  • dinsdag : compleet kapot van het werk, 7500 stappen (jokerdag)

Daarnet was ik wat ongelukkig omdat ik het gisteren niet gehaald heb. Maar toen bedacht ik : hé, dat is toch compleet volgens de doelstelling ? Dus geef ik toch mezelf een klein applausje, al blijf ik onder de indruk dat het toch niet zo evident was !

Snapshot diary

Snapshot diary – week 06/2017 – veel vragen en Cityrun Brussel

snapshoit diary week 06/2017

Hoogtepunten : cityrun Brussel en het lief

Voor de rest was het ‘we moeten rennen, vliegen, vallen en weer doorgaan’. Al was dat rennen hier nog best plezant.

Wat is belangrijk in mijn in leven ?

Ik word nogal geleid door mijn to-do lijstjes en als ik die onder controle kan houden, dan ben ik, hoeveel werk er ook is, redelijk tevreden. Toch dacht ik deze week in de auto steeds meer aan de matrix van Stephen Covey : belangrijk/niet belangrijk en dringend/niet dringend. Veel van wat ik doe valt continu onder de noemer ‘dringend én belangrijk’, waarbij dringend veel meer doorweegt dan belangrijk. Het zijn zaken met deadlines die schreeuwen om aandacht en die gewoon niet gepasseerd mogen worden omdat ze inderdaad ook belangrijk zijn, maar echt, echt belangrijke zaken staan daardoor altijd ‘on hold’ voor als ik eens tijd heb. Belangrijke zaken als : is dit hollende leven echt wel wat ik wil ? En wat met het lief dat ik steeds minder zie ?

Hollen van het een naar het ander

Zo blijk ik steeds meer maaltijden over te slaan omdat ik persé andere dingen wil/ moet afwerken. Zo holde ik woensdag van het schaaktoernooi naar Brussel voor een cityrun door Evere. Gelukkig was het maar zo’n 6 kilometer lopen, maar die moest ik dus ‘s avonds wel lopen op enkel 2 boterhammen van ‘s morgens. Daarvoor had ik mij in badend zweet door het helse verkeer (donker ! regen !) in Brussel gesleurd. Ik was er net op tijd en dacht bijna dat een hartaanval niet ver af was als ik nu ook nog eens zou lopen.

Cityrun Brussel / Evere

Cityrun Brussel
Niet zo’n scherpe foto. Probeer maar eens een loper te vinden die stil kan staan !

Gelukkig bleek net het omgekeerde. Een groep lopers verkende onder leiding van een toeristische gids de hotspots en geschiedenis van Evere.  Stukje lopen (en véél gebabbel tussendoor) en hup, een toeristische stop. De tweede kilometer dacht ik nog dat ik no way het einde zou halen, maar weerom bleek dat lopen en goed gezelschap wonderen doen. Zélfs al heb je niet gegeten en zat je daarnet in een verkeersinfarct.
Ik liep met een sporter van formaat (letterlijk en figuurlijk) die ook nog eens uit mijn buurt kwam : Crazy Fool Wim. Zo mag ik hem echt wel noemen, kijk maar eens wat hij allemaal voor elkaar krijgt. Ook blogger Lies was opnieuw van de partij en weer een hele hoop mensen/bloggers wiens naam ik kwijt ben. Het ging allemaal nogal snel en voor ik het wist zat ik opnieuw in mijn auto, met een autosnelweg die gelukkig heel wat milder was.

Ik vond het bijzonder leuk om op een puur toevallige manier kennis te maken met het concept van de cityrun. Wij liepen de cityrun met een tweetalige groep en onze gids sprak Frans maar dat was eigenlijk geen probleem. Een beetje zoekwerk leerde me trouwens dat je dergelijke lopen ook in andere steden kan doen. In Evere wordt het alvast opnieuw georganiseerd op 22 april. Misschien loop ik zelfs nog eens mee, want toen wij er liepen was het behoorlijk donker.  Mocht je schrik hebben voor de snelheid, zelfs ik als supertrage loper kon het heel goed aan !  Ik vermoed dat ze zich een beetje aanpassen aan het gemiddelde.

Daten met het lief

Het lief heeft zijn handen (letterlijk één) steeds meer vol met competitie schaak. Net als eender andere sport vraagt dat veel training en natuurlijk wedstrijden spelen.  Ik blijf met grote ogen kijken naar die mannen (nog geen vrouwen gespot) die met gemak 3 uur zwijgend naar een bord kunnen kijken.  Het is echt niet aan mij besteed. Véél te rustig. 3 uur stilzitten  !

Hasselt

Ik vind het geweldig dat we beiden onze eigen passies hebben maar gecombineerd met werk en niet gelijklopende agenda’s moeten we tegenwoordig steeds meer ‘daten’ met elkaar, iets wat vorige jaren veel minder aan de orde is. Doen we het niet, dan zijn wij gewoon een ‘georganiseerd koppel’ dat samen een huis heeft en een goede werkverdeling. Zaterdag is het er eindelijk nog eens van gekomen. Een lange halve dag in Hasselt. Onder het mom van shoppen, maar zaten gewoon gigantisch lang op restaurant.
Misschien was dat wel het échte hoogtepunt van mijn week. De tijd met het lief.

Hoogtepunt en het belangrijkste : mijn liefsten.

Sukkelen jullie ook soms met de tijd ? Met wat belangrijk is versus wat dringend is ? Iemand een toverformule ?