Categorie archief: Sweet Home

Dinsdagwijsheid: maak ‘s morgens je bed op

Je bed opmaken is de beste start van de dag

Ik zal maar eerlijk zijn, deze gewoonte heb ik pas een aantal jaren opgepikt. De rush van de ochtend en het feit dat we pas bij het slapengaan opnieuw dat bed zagen, gaf mij reden genoeg om er geen tijd aan te besteden. Wat maakt het nu in hemelsnaam uit ? Ik zàg dat bed de hele dag niet. Niémand zag dat bed. Had ik al niet genoeg te doen ?

Nu erger ik mij als het lief – op de dagen dat hij langer slaapt dan ik – het bed niet gemaakt heeft. Zelfs al zie ik dat pas in het halfdonker als ik opnieuw onder de lakens kruip en maakt het  natuurlijk geen verschil voor mijn slapen.

Ook als alles fout gelopen is: daar is het bed !

Het citaat gaat verder : And that gives you the feeling, at least it gives me the feeling, even in a disastrous day, that I’ve held on to the cliff ledge by a fingernail and I haven’t fallen. There is at least one thing I’ve controlled, there is something that has maintained one hand on the driver’s wheel of life. At the end of the day, the last experience you have is coming back to something that you’ve accomplished.

Het citaat is van Timothy Ferriss, die zich op zijn beurt weer geïnspireerd weet door Admiraal William McRaven. Deze admiraal zegt, ‘dan weet je dat er tenminste één taak goed is gegaan’. 

Witte lakens, een opgemaakt bed

Ik zie het als thuiskomen in een wereld van rust en orde. Wanneer ik ‘s morgens het bed maak sluit ik de nacht af en begin vol goede moed. Ik heb al meteen een goede daad verricht: een schoon bed. Liefst met witte lakens, geen drukte.

‘s Avonds kom ik terug en ik sla de lakens open. Met het openslaan van de lakens lijk ik ook de deur van de dag weer toe te doen. Dat bed ziet er uit als ‘nieuw en vers’. Dag dag en hallo nacht. Een nieuw hoofdstuk als het ware.

Een rommelig huis

Ik denk dat die het bed opmaken (minder dan 5 minuten werk !) een beetje hetzelfde is als het opruimen van je huis. Als ik een slechte dag heb gehad en ik kom thuis in een huis dat overhoop ligt, dan heb ik nog minder moed. Dan lijkt het eindeloos.

Mijn huis compleet op de kant krijgen lukt mij nog niet. Het gaat beter, vooral dankzij mijn 10 minuten techniek. Ik maak dus vorderingen. Maar dat bed opmaken, dat is een automatisme geworden. En daar ben ik blij om.

 

 

1000 vragen over mezelf

10 000 vragen #74 Wat maakt thuis thuis voor jou ?

Thuis

Thuis is waar mijn koffie staat

Werkelijk het eerst waarop ik over het thuisgevoel mijmerde was koffie. Goede koffie. Ook al hou ik enorm van ons huis en ons dorp, toch zijn de fysieke bakstenen niet wat mij echt thuis doet voelen. Er zijn plaatsen waar ik mij heel snel thuis voel en waar ik jaren zou kunnen blijven. Er zijn andere plaatsen die mij van bij het eerste bezoek toeroepen dat dit niets voor mij is. Dus ja, wat maakt het dat ik mij op de ene plaats thuis voel en op de andere helemaal niet ? Het moet toch meer dan de koffie zijn, hoe belangrijk ook ?

Vijf voorwaarden om mij ergens thuis te voelen

1. Rust -liefde

Dit uit zich in letterlijke stilte en fysieke rust. Ik hou niet van drukte of lawaai. Dat zijn plaatsen die ik meteen wil ontvluchten. Maar ik denk evengoed aan rust in de zin van afwezigheid van onrust. Wanneer ergens spanningen in de lucht hangen of veel stress. Niet mijn idee van thuis.
Liefde is voor mij evengoed rust. Dat je in stilte mag zijn en dat er zelfs geen woorden nodig zijn. Rust en liefde hangen heel erg samen voor mij.

2. Natuur

Ik schreef het deze week al bij een Instagrampost. De stad is niets voor mij. Teveel prikkels, to much going on. Geef mij dus maar het platteland !

3. Licht

Licht is belangrijk voor mij. In ons huis is het nog niet zoals ik het echt wil. Net zoals er nog teveel rommel is en rommel verstoort toch het licht. Ik hou van licht. Licht is het mooiste dat er is.

4. Internet

Ik ga daar niet flauw over doen, ik wil dat er een goede internetverbinding is. Communicatie, dingen opzoeken, deze blog. Ik zie mezelf geen weken zonder internet te leven. Maar dat hoeft ook niet.

5. Boeken lezen

Een leven zonder muziek kan ik mij voorstellen. Heel goed zelfs. Ik zou het als een gemis ervaren maar ik kan best zonder. Een leven zonder boeken is een andere zaak. Ik zou verloren lopen. Geen leven zonder verhalen. Goede verhalen en lange verhalen. En nee, internet lost dat niet op. Ik heb het over verhalen van auteurs met passie of wetenschappers met het vuur in de pen. Omdat ik altijd wil blijven leren.

Dat betekent dat ik mij evengoed thuis kan voelen op een camping of bij familie. Ik kan zonder problemen langere tijd alleen thuis zijn. Thuis hoeft dus niet persé in ons huis te zijn.

Het huis waarin wij ons thuis voelen

Het voorgaande kan de indruk wekken dat ik ons huis niet belangrijk vind. De ervaring leert dat het lief en ik er ook niet bijster veel tijd of geld aan besteden. (zegt ze na 3 maand renovatiewerken !). Ik denk dat dat komt omdat juist dat immateriële voor ons beiden zo belangrijk is. De rest is er eerder uit noodzaak.
Toch moet ik hier ook niet overdrijven. Er zijn wel degelijk een hoop fysieke voorwaarden. De allereerste is dat alles werkt en in orde is. Dat lijkt evidenter dan het is. Eén dag de chauffage die niet werkt en daar ‘gaan’ al mijn idealistische opvattingen over ‘mij thuis voelen’ ! Dan kan ik niet snel genoeg op een ander zijn !
Maar er zijn nog andere zaken die in ons huis die mij hier erg thuis doen voelen en niet in bovenstaande lijst staan.

  1. Veel ruimte

    Ik besef dat dit echte luxe is en dat dit voor volgende generaties steeds problematischer zal worden. Wij leven in een groot huis. Bij tijden vind ik het té groot. Maar gewoon dat ruimtelijke gevoel vind ik heerlijk.

  2. Een eigen kamer

    Het lief en ik hebben beiden een uitgebreide ‘bureau’. We kunnen ons terugtrekken als we willen en vinden elkaar terug in de keuken, het salon of de TV-kamer.

  3. Een ‘buitenruimte’

  4. Voor veel mensen synoniem voor tuin maar voor mij gewoon een eigen buitenplek. Ik geniet van onze tuinkamer en de hangmat in de zomer. Soms zet ik een waar tuinbed buiten. Het aards paradijs is dat hier.
  5. Rustige buurt

    Ja, dat dorp opnieuw. Het is hier rustig. En daar ben ik blij om.

Op diezelfde Instagrampost reageerde Sofinesse dat zij het platteland goed voor even vond, maar dat dat ze het snel beangstigend vond. Thuisvoelen is voor iedereen echt anders. In de top 3 van het lief zou zeker het woord ‘goed eten‘ staan. Ik zou het nog niet terugvinden in mijn top 20 vrees ik …

Wat zijn jouw ‘voorwaarden’ om je ergens thuis te voelen ? Of wat is jouw ideale huis ?

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #42/2017 – Kent iemand deze vreemde plant?

Toch is de herfst onmiskenbaar in het land

Wanneer ik ‘s ochtends naar het werk vertrek, zit er nog flink wat duisternis in de lucht. Het gebeurt meer en meer dat de velden ontwaken met een deken van mist over zich heen. Ik vind dat behoorlijk prachtig, alleen helpt het niet echt bij de files. 1 uur onderweg voor 25 km, dat blijft lang. En nee, een elektrische fiets is niet echt een oplossing, want met een maximumsnelheid van 25 km per uur ligt het gemiddelde nog lager en de reistijd bijgevolg nog hoger. Plus dat ik nog eens verplicht ben om mij te wassen nadien. Liever niet met een zweetgeur tussen de collega’s. Nadenken dus !

 

Nog enkele extra zomerdagen

Gelukkig werden we deze week op ronduit zomerse dagen getrakteerd. Dat viel best mee, aangezien onze voortuin nog altijd niet in orde is. We gingen naar een prachtige plantenzaak. Ik genoot van al dat moois en benijd wie groene vingers heeft (en tijd) om zelf zo’n tuin aan te leggen. Wij hebben sedert de renovatie resoluut voor minimaal onderhoud gekozen, wat resulteerde in siergras. Daar zouden we amper moeten naar omzien. Onszelf kennende is dat amper al veel gevraagd. De idéé van een mooie tuin zit er bij ons beiden echt wel in, het enthousiasme niet. Ik zou kunnen zeggen dat we er de tijd niet voor hebben,maar eerlijkheidshalve hebben we gewoon beiden geen zin om er tijd in te steken. Confession made ! 

Het blijft moeilijk

Rust in het weekend is nog altijd iets dat mij moeilijk ligt. Ik zie vooral mogelijkheden om van alles te doen. Zaken in te halen. Dingen af te werken. Langer aan projecten te werken. Gelukkig is het lief van een ander soort. Hij ontbijt en vervolgens leest hij de krant aan tafel. Zo lang hij zin heeft. Om vervolgens wat schaakoefeningen te doen.
Meestal ben ik dan alweer druk in de weer met was en plas en loop ik drukdoende rond. Dit weekend nam ik een stuk van de krant en nam even gas terug. Het blijft moeilijk. Ik herinner mij geeneens wat ik gelezen heb. Dus heb ik misschien wel wat mijn tijd verdaan. Maar de koffie smaakte. En al helemaal de artisanale speculoos !

Relatietherapie

In ons dorp werd zaterdag een wandeling georganiseerd. De startplaats was amper 500 meter van ons huis af. Het zou zonde zijn om niet mee te wandelen. Stiekem hoopte ik toch nog wegen te ontdekken die ik niet kende. De meeste buurtwegen ken ik ondertussen, maar ik werd niet ontgoocheld. Er zijn toch nog altijd buurtwegen in ons dorp die ik niet ken. Het wandelen met het lief is altijd een verademing. Volgens het lief is wandelen één van de beste relatietherapieën. Niet dat wij het gevoel hebben dat we therapie of zo nodig hebben, maar echt tijd samenbrengen komt er soms gewoonweg niet van. We zijn dan wel samen maar hebben beide onze agenda en doelstellingen. Vandaar ook dat we zo uitzien naar vakantietijd. Om gewoon samen te zijn.
Deze wandeling was een prima voorschot op de komende vakantie. Zalig gewoon.

Vreemde plant

Op onze wandeling zagen we een vreemde plant die onze aandacht trok. Ze stond aan de rand van een maïsveld en was mansgroot. Iemand een idee wat het is ? Ik ben echt benieuwd. Hieronder een foto van zowel de zaadkas als de plant in zijn geheel.

 Naar verluidt komen er nog zonnige dagen. Ik wens het jullie allemaal toe !

Een fijne week gewenst ! 

 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #68 Wat is je grootste aankoop geweest ?

Hoe kan je ooit een huis betalen ?

Als kind hoorde ik mijn ouders dikwijls spreken over de prijzen van huizen. Dat ging toen over miljoenen Belgische franken. Als er in onze buurt nieuwe villa’s uit de grond verrezen hoorde ik ze dikwijls deze vraag stellen ‘Maar hoe betalen ze dat ?’ Als kind stelde ik het kopen van een huis gelijk met een bijna onmogelijke opdracht. Ik had wel enig benul van getallen (verhouding zakgeld versus miljoenen !) maar geen benul van tijd. In mijn ogen was een huis onbetaalbaar. Dat mijn ouders ook een huis hadden gekocht en wij geen boterham minder kregen drong niet tot mij door. Ik heb tot mijn volwassen leven met de (onbewuste) gedachte geleefd dat een huis onbetaalbaar was.

Toen kwam het lief met optie huis

Uiteindelijk heb ik wel, samen met het lief, een huis gekocht. Dat is uiteraard meteen onze/mijn grootste aankoop. Het sterke is dat ik mij compleet heb laten leiden door het lief. Hij had iets op het oog en ik knikte. Ik heb de fun van het kiezen van een huis gemist. Geen enkel verwijt aan het lief trouwens, hij vroeg mij meermaals wat ik ervan vond, maar ik vrees dat ik al zo verwonderd was over het ‘kopen van een huis’ dat ik er verder niet over nadacht. We kochten het huis en het moest compleet worden verbouwd. Het werd gereduceerd tot een skelet.

Eindelijk wakker !

lente
Dit plaatje is alweer van een tijd geleden. Voorlopig staat het redelijk ‘leeg’ ons huis, omwille van de tweede renovatiegolf !

Vanaf de verbouwing schoot ik in actie. Plots had ik wél ideeën over hoe ons huis er moest uitzien. Ik kreeg carte blanche van het het lief. Problematisch was dat niet, want we zaten continu op dezelfde lijn. Ik tekende en tekende, de architect vertaalde en de metsers deden hun werk. Ik was en ben content.

Ruil je vrijheid niet in voor huis

Wij kochten ons huis in de tijd dat men zeer kwistig was met het verlenen van leningen. De regel was ‘om en bij een derde van je inkomen’ voor het af te betalen bedrag. De bankdirecteur zei dat er zelfs nog een flink stuk bij kon. Ik schrok van de welwillendheid en probeerde de lening zo laag mogelijk te houden. Had ik als kind geen besef van tijd, nu had ik het wel.  Er kan véél, héél veel gebeuren in 20 jaar. Hoe groter de kinderen worden, hoe groter de kosten. Je kan ziek worden. Misschien wil je minder gaan werken. Wij wilden vooral niet vast zitten. Het huis verrees uit de aarde en was dan wel af, maar niet helemaal afgewerkt. Een huis kopen is één ding, maar de afwerking kost evengoed handenvol geld. Dat is ook de reden waarom wij daar nu mee bezig zijn en dat niet meteen van bij het begin hebben gedaan.

Is het dat wel allemaal waard ?

Het is een vraag die ik mij blijf stellen. Zeker nu de rekeningen weer met hopen binnenkomen ! Zo is onze ‘voortuin’ compleet weggehaald en wordt het iets helemaal anders. We hadden er ooit hortensia’s in geplant maar die groeiden met zoveel enthousiasme dat je al bijna – overdreven ! – ons huis moest zoeken achter de hortensia’s. Nu wordt het een stuk beheersbaarder én stukken onderhoudsvriendelijker.
Toch vraag ik mij of of het allemaal zoveel uitmaakt. Of het inderdaad al die facturen waard is. Met dat geld hadden we ook andere dingen kunnen doen.

Mijn huis, mijn nest

Toch ben ik heel er gehecht aan ons huis. Het lief niet. Niet gehecht aan het huis en ook niet gehecht aan de plaats. Hij ziet verhuizen naar een andere plaats én huis best wel zitten. Voor mij is dit huis, waar mijn leven mee is verbonden, de haven waar ik altijd terug keer. Ik kan mij niet voorstellen in een ànder huis te wonen. Niet omdat ons huis zo bijzonder is, maar omdat het wel mijn thuis is geworden. En dat is ook veel waard.

Twijfelen jullie ook soms over de kosten voor jullie huis ? Of is het met volle goesting ?