Categorie archief: De tuin

Snapshot diary

Snapshot diary week #16/2018 Zomerdagen! Overmoed en blessurevrees

Zomerse dagen is zoveel mogelijk buiten zijn en toerist in eigen land !

Wat een zomerse temperaturen !

Temperaturen boven de 20, zelfs boven de 25 graden, zijn helemaal mijn ding. Ik heb het niet op de koude. Zelfs een skivakantie met blakende zon kan mij niet bekoren. Maar wel deze dagen. Dus ja, ik voelde mij prima in mijn vel de voorbije week. Ik heb er dan ook echt van geprofiteerd en wel om deze reden:

Ik vertrouw het Belgische weer niet

Dacht ik vroeger nog dat enkele opeenvolgende zomerse dagen in de lente het begin waren van een zalige lente en zwoele zomer, dan weet ik uit ervaring dat dat helemaal niet zo is. Er kunnen best zomerse temperaturen zijn in de lente, maar dat zegt niets over de hele lente, noch over de zomer. Eind maart sneeuwde het nog ! EIND maart ! SNEEUW ! Dus mij maak je niets wijs.

What you see is what you get

Zo is dat in België wat het weer betreft. Dus redeneer ik: pakken die zomerdagen ! Het leek wel alsof ik extra vakantiedagen nam (al moest ik ook zaterdag werken, wat een beetje balen was met zo’n mooi weer). Ik probeerde me te beperken tot alles wat écht een deadline had en probeerde zoveel mogelijk buiten te zijn. Lange fietstochten in het Hageland, buiten eten, wandeltochten, het eindelijk weer in orde maken van de tuinkamer. Als het maar niet binnen was.

eten in de fruitboomgaard onder de zalige bloesem !

Met alle gevolgen vandien … toch geen blessure zeker ?

Tja. Echt wel. Want je kan ook aan overdaad doen. Toen ik vrijdag in volle hitte mijn looptraining afwerkte na al twee dagen intens gefietst te hebben, deed mijn quadriceps plots moeilijk.  Zo net boven de knie. O wee, toch geen blessure zeker ? Dat kan ik echt missen als kiespijn. Want hé, ik was weer zo lekker aan het lopen ! Met regelmaat ! Met een schema ! Zelfs in de bloedhete zon ! De dag erop voelde ik het opnieuw, maar heel even. Voor alle zekerheid toch maar de training van zondag geskipt (ik voel mij behoorlijk schuldig) en de volgende LOOPtraining is pas woensdag. Ik heb goede hoop dat het niet al te erg wordt, de pijn was dan ook niet zo hevig. Want tja, van een blessure kan ik behoorlijk  depressed raken.

Na de training plofte ik op het tuinbed. Rest needed !

Ik denk dat die zomerse temperaturen mij fysiekgewijs een beetje overmoedig maken.

Omdat ik alles op alles zette om toch maar buiten te zijn en er in die zin een stuk vakantie aan breidde, is er binnen niet veel gebeurd. Dat betekent dus dat ik deze week – nu de temperaturen behoorlijk zakken – flink wat in te halen heb. Maar hé, de zomer zal NIET aan mij gepasseerd zijn ! Ook niet als ze zich niet aan haar agenda houdt !

Have fun en een fijne week ! 

 

1000 vragen over mezelf

10 000 vragen #74 Wat maakt thuis thuis voor jou ?

Thuis

Thuis is waar mijn koffie staat

Werkelijk het eerst waarop ik over het thuisgevoel mijmerde was koffie. Goede koffie. Ook al hou ik enorm van ons huis en ons dorp, toch zijn de fysieke bakstenen niet wat mij echt thuis doet voelen. Er zijn plaatsen waar ik mij heel snel thuis voel en waar ik jaren zou kunnen blijven. Er zijn andere plaatsen die mij van bij het eerste bezoek toeroepen dat dit niets voor mij is. Dus ja, wat maakt het dat ik mij op de ene plaats thuis voel en op de andere helemaal niet ? Het moet toch meer dan de koffie zijn, hoe belangrijk ook ?

Vijf voorwaarden om mij ergens thuis te voelen

1. Rust -liefde

Dit uit zich in letterlijke stilte en fysieke rust. Ik hou niet van drukte of lawaai. Dat zijn plaatsen die ik meteen wil ontvluchten. Maar ik denk evengoed aan rust in de zin van afwezigheid van onrust. Wanneer ergens spanningen in de lucht hangen of veel stress. Niet mijn idee van thuis.
Liefde is voor mij evengoed rust. Dat je in stilte mag zijn en dat er zelfs geen woorden nodig zijn. Rust en liefde hangen heel erg samen voor mij.

2. Natuur

Ik schreef het deze week al bij een Instagrampost. De stad is niets voor mij. Teveel prikkels, to much going on. Geef mij dus maar het platteland !

3. Licht

Licht is belangrijk voor mij. In ons huis is het nog niet zoals ik het echt wil. Net zoals er nog teveel rommel is en rommel verstoort toch het licht. Ik hou van licht. Licht is het mooiste dat er is.

4. Internet

Ik ga daar niet flauw over doen, ik wil dat er een goede internetverbinding is. Communicatie, dingen opzoeken, deze blog. Ik zie mezelf geen weken zonder internet te leven. Maar dat hoeft ook niet.

5. Boeken lezen

Een leven zonder muziek kan ik mij voorstellen. Heel goed zelfs. Ik zou het als een gemis ervaren maar ik kan best zonder. Een leven zonder boeken is een andere zaak. Ik zou verloren lopen. Geen leven zonder verhalen. Goede verhalen en lange verhalen. En nee, internet lost dat niet op. Ik heb het over verhalen van auteurs met passie of wetenschappers met het vuur in de pen. Omdat ik altijd wil blijven leren.

Dat betekent dat ik mij evengoed thuis kan voelen op een camping of bij familie. Ik kan zonder problemen langere tijd alleen thuis zijn. Thuis hoeft dus niet persé in ons huis te zijn.

Het huis waarin wij ons thuis voelen

Het voorgaande kan de indruk wekken dat ik ons huis niet belangrijk vind. De ervaring leert dat het lief en ik er ook niet bijster veel tijd of geld aan besteden. (zegt ze na 3 maand renovatiewerken !). Ik denk dat dat komt omdat juist dat immateriële voor ons beiden zo belangrijk is. De rest is er eerder uit noodzaak.
Toch moet ik hier ook niet overdrijven. Er zijn wel degelijk een hoop fysieke voorwaarden. De allereerste is dat alles werkt en in orde is. Dat lijkt evidenter dan het is. Eén dag de chauffage die niet werkt en daar ‘gaan’ al mijn idealistische opvattingen over ‘mij thuis voelen’ ! Dan kan ik niet snel genoeg op een ander zijn !
Maar er zijn nog andere zaken die in ons huis die mij hier erg thuis doen voelen en niet in bovenstaande lijst staan.

  1. Veel ruimte

    Ik besef dat dit echte luxe is en dat dit voor volgende generaties steeds problematischer zal worden. Wij leven in een groot huis. Bij tijden vind ik het té groot. Maar gewoon dat ruimtelijke gevoel vind ik heerlijk.

  2. Een eigen kamer

    Het lief en ik hebben beiden een uitgebreide ‘bureau’. We kunnen ons terugtrekken als we willen en vinden elkaar terug in de keuken, het salon of de TV-kamer.

  3. Een ‘buitenruimte’

  4. Voor veel mensen synoniem voor tuin maar voor mij gewoon een eigen buitenplek. Ik geniet van onze tuinkamer en de hangmat in de zomer. Soms zet ik een waar tuinbed buiten. Het aards paradijs is dat hier.
  5. Rustige buurt

    Ja, dat dorp opnieuw. Het is hier rustig. En daar ben ik blij om.

Op diezelfde Instagrampost reageerde Sofinesse dat zij het platteland goed voor even vond, maar dat dat ze het snel beangstigend vond. Thuisvoelen is voor iedereen echt anders. In de top 3 van het lief zou zeker het woord ‘goed eten‘ staan. Ik zou het nog niet terugvinden in mijn top 20 vrees ik …

Wat zijn jouw ‘voorwaarden’ om je ergens thuis te voelen ? Of wat is jouw ideale huis ?

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #42/2017 – Kent iemand deze vreemde plant?

Toch is de herfst onmiskenbaar in het land

Wanneer ik ’s ochtends naar het werk vertrek, zit er nog flink wat duisternis in de lucht. Het gebeurt meer en meer dat de velden ontwaken met een deken van mist over zich heen. Ik vind dat behoorlijk prachtig, alleen helpt het niet echt bij de files. 1 uur onderweg voor 25 km, dat blijft lang. En nee, een elektrische fiets is niet echt een oplossing, want met een maximumsnelheid van 25 km per uur ligt het gemiddelde nog lager en de reistijd bijgevolg nog hoger. Plus dat ik nog eens verplicht ben om mij te wassen nadien. Liever niet met een zweetgeur tussen de collega’s. Nadenken dus !

 

Nog enkele extra zomerdagen

Gelukkig werden we deze week op ronduit zomerse dagen getrakteerd. Dat viel best mee, aangezien onze voortuin nog altijd niet in orde is. We gingen naar een prachtige plantenzaak. Ik genoot van al dat moois en benijd wie groene vingers heeft (en tijd) om zelf zo’n tuin aan te leggen. Wij hebben sedert de renovatie resoluut voor minimaal onderhoud gekozen, wat resulteerde in siergras. Daar zouden we amper moeten naar omzien. Onszelf kennende is dat amper al veel gevraagd. De idéé van een mooie tuin zit er bij ons beiden echt wel in, het enthousiasme niet. Ik zou kunnen zeggen dat we er de tijd niet voor hebben,maar eerlijkheidshalve hebben we gewoon beiden geen zin om er tijd in te steken. Confession made ! 

Het blijft moeilijk

Rust in het weekend is nog altijd iets dat mij moeilijk ligt. Ik zie vooral mogelijkheden om van alles te doen. Zaken in te halen. Dingen af te werken. Langer aan projecten te werken. Gelukkig is het lief van een ander soort. Hij ontbijt en vervolgens leest hij de krant aan tafel. Zo lang hij zin heeft. Om vervolgens wat schaakoefeningen te doen.
Meestal ben ik dan alweer druk in de weer met was en plas en loop ik drukdoende rond. Dit weekend nam ik een stuk van de krant en nam even gas terug. Het blijft moeilijk. Ik herinner mij geeneens wat ik gelezen heb. Dus heb ik misschien wel wat mijn tijd verdaan. Maar de koffie smaakte. En al helemaal de artisanale speculoos !

Relatietherapie

In ons dorp werd zaterdag een wandeling georganiseerd. De startplaats was amper 500 meter van ons huis af. Het zou zonde zijn om niet mee te wandelen. Stiekem hoopte ik toch nog wegen te ontdekken die ik niet kende. De meeste buurtwegen ken ik ondertussen, maar ik werd niet ontgoocheld. Er zijn toch nog altijd buurtwegen in ons dorp die ik niet ken. Het wandelen met het lief is altijd een verademing. Volgens het lief is wandelen één van de beste relatietherapieën. Niet dat wij het gevoel hebben dat we therapie of zo nodig hebben, maar echt tijd samenbrengen komt er soms gewoonweg niet van. We zijn dan wel samen maar hebben beide onze agenda en doelstellingen. Vandaar ook dat we zo uitzien naar vakantietijd. Om gewoon samen te zijn.
Deze wandeling was een prima voorschot op de komende vakantie. Zalig gewoon.

Vreemde plant

Op onze wandeling zagen we een vreemde plant die onze aandacht trok. Ze stond aan de rand van een maïsveld en was mansgroot. Iemand een idee wat het is ? Ik ben echt benieuwd. Hieronder een foto van zowel de zaadkas als de plant in zijn geheel.

 Naar verluidt komen er nog zonnige dagen. Ik wens het jullie allemaal toe !

Een fijne week gewenst ! 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week 2017/27 Hoera vakantie !

kloksgewijs : samen wandelen, Auvergne, ilhandlettering, hiking, Villers-La-Ville voor een tweede keer, promotie van de oudste zoon, zoete aardappelmuffin, kaartjes naar de nichtjes en neefjes op kamp, de tuinmaker, Auvergne, promotie,

Bouwperikelen, betaal niet te snel

Hier werd niet stilgezeten tijdens de eerste week van de vakantie, integendeel ! De angst dat er niet genoeg zou gedaan worden zat er toch al te dik in. Ofwel moesten we beiden wennen aan het nieuwe ritme en lukt het niet van ‘haast-haast’ naar ‘rustig aan’ te gaan. Die eerste dag werden aannemers gebeld van allerlei soort. Plots kon ik het niet meer aanzien, die ‘laatste restjes’ van een gigantische verbouwing 10 jaar geleden. Allemaal kleine zaken die de ondernemers met grote opdrachten niet hebben afgewerkt. Wij weten best dat we strenger hadden moeten zijn. Wie hier dagen komt pleisteren kan ook wel de stopcontacten ‘afwerken’, de vloerder deed het grote werk prima maar liet steken vallen bij de details. 10 jaar geleden ! Dat werkt dus al 10 jaar op mijn zenuwen. Maar hé, het lief zette er zijn schouders op en straks loopt het hier (ja toch ?) vol met stielmannen. Ik ben te optimistisch zeker ?

Die eerste vakantiedag werkte het lief zich in het zweet met een bosmaaier door onze veel te grote tuin. Het achterste stuk dat voorheen onze jungle was is weer even bereikbaar. Ik deed wat moeite met de tuinkamer en zette er prompt een bed in – kwestie van te kunnen rusten na al dat werk. Missie geslaagd.

We hebben weer tijd voor elkaar

Dat we weer tijd hebben om samen aan onze projecten te werken, is heerlijk. We wandelen weer samen en vertellen elkaar over de boeken die we lezen. Ik hield me verder aan een streng sportschema en hield de pas er goed in. Niet alleen wat het sporten betreft maar schema’s en doelstellingen alom. Ik zal moeten oppassen dat ik niet overdrijf, dat ik niet al te zeer in de productiviteitsval trap.   Er was ook weer tijd voor de kinderen. Zij kwamen beiden met goed nieuws uit Leuven. De oudste afgestudeerd, de jongste een zorgeloze vakantie. Kan het nog beter ? Hip hip hoera voor beiden ! En blij dat we zijn. Want eerlijk, ik gun het elke jongere: een lange zorgeloze zomervakantie. Mijn hart blijft pijn doen als ik studenten zie die echt hard gewerkt hebben en ‘beloond’ worden met extra werk in de vakantie. Ik wou dat iedereen die hard werkte die vakantie kreeg !

Tijd voor experimenteren

Ik maakte ook tijd om nieuwe ontbijtrecepten uit te proberen. De zoeteaardappelmuffin was een echt succes. Geen toegevoegde suiker, geen bloem. Het recept verschijnt woensdag.  Echt lekker, al was de commentaar van het lief dat ‘het te gezond smaakt’. Hij mist nogal snel de suiker.
Ik waagde me ook aan handlettering. Best leuk en inspirerend, maar ik heb geen idee of ik er het geduld voor heb. Fijn dat er in de vakantie tijd is voor al die dingen. En boeken, natuurlijk boeken ! Zalig dat ik uren aan een stuk kan lezen. In mijn al te groot enthousiasme zou ik er meteen een hoop kopen, maar ik hou mij aan ‘eerst uitlezen’ en ‘dan pas nieuwe kopen’. Gelukkig valt de prijs bij de Kindle-Store meestal mee.

Ik ben best benieuwd naar andere experimenten tijdens de vakantie. Suggesties ?