Langzaam ontwaken

met zo'n wisselvallig weer wil ik zo veel mogelijk buiten ontbijten. Lang leve de tuinkamer, lang leve de zomer, lang leve de vakantie !
Wat ik echt ook heerlijk vind ? Om - net zoals op de foto - het bed uit te sluipen en iedereen binnen rustig te laten slapen. Weekend kranten halen en helemaal alleen, op m'n dooie gemak, genieten van het ontbijt en de vogeltjes. Langzaam ontwaken. Geweldig !

experimenteren

Ik ken eigenlijk niets van tuinieren. Maar toch fascineert het mij. Toen wij een kleine drie jaar geleden naar dit oude boerderijtje verhuisden om het helemaal te (laten !) verbouwen zag ik dat er heel wat mogelijkheden waren wat 'buiten' betrof. Een beetje teveel naar mijn zin, want ik zag meteen ook het het arbeidsintensieve van al dat land.
Vorige jaar mei heb ik veel energie gestoken in de tuinkamer, waar ik deze morgen nog heel erg van genoten heb. Dit jaar wil ik wat experimenteren met groenten en de verdere uitbouw van het voortuintje.

Wat de groenten betreft is het begonnen met het zaaien, wat echt een makkie was. Na anderhalve maand waren die zaailingen echt wel zo groot geworden dat ik ze naar buiten moest brengen. Eind mei staat er in alle boekskes, en ik heb het dus maar letterlijk genomen.

Hoe ik aan het idee gekomen ben weet ik niet, maar ik heb altijd willen kweken in bakken. Liefst in die zeer grote houten bakken van een kubieke meter, maar omdat ik geen kennis en ervaring heb en de bakken prijzig zijn, heb ik mij dit jaar maar beholpen met wat we hier nog liggen hadden. Geen idee of het gaat lukken. Waarom in bakken ? Omdat ik meen - maar ik heb geen ervaring - dat het controleerbaarder is. Ik weet welke grond het is en als het niet lukt is het ook allemaal beheersbaarder. Nog beter zou ronduit een serre zijn, maar daar vind ik mezelf nog niet groot genoeg voor. Je moet al die dingen verdienen vind ik, en misschien bak ik er niets van !

Op de foto's zie je rode kool in bakken (4), kerstomaatjes (1) en courgettes (6) die ook nog via stokken geleid zullen worden. Van de komkommer heb ik geen foto's genomen, maar die staat ook in zo'n bak.

Aan onze achterdeur staan dan weer potten met bloemen. Op 9 zie je een foto van Hebe. Eerst komen er zo'n paarse bloempjes aan en later (tot november!) worden het paarse pluimstaartjes. Ik heb ze vorig jaar laat gekocht (in 'solden, toen het al pluimpjes waren) en heb ze in een pot gezet en behalve gesnoeid tot 1cm boven de aarde (kaal dus !) heb ik er niets meer aan gedaan. Ze hebben buiten gestaan in weer en wind, dus ook in vrieskou. Begin deze lente zag ik weer van alles bloeien en ja, ze komen dus wel degelijk terug. Helemaal Kaats ding dus : planten waar je kan op vertrouwen en niet eens erg moet naar om zien.

Met de klimrozen (3) hetzelfde verhaal. Gewoon snoeien tot op de grond en het jaar daarna bloeien die vanzelf en zonder zorgen (of verzorging). Dat is toch werkelijk prachtig ?

Het grootste probleem zal wellicht vijand nummer 1 zijn : de slakken. Manlief had een kruidentuin (!) aangelegd en in één week was alles naar de knoppen.

Ik heb alvast slakkenvallen en biologische korrels gekocht om ze op afstand te houden, al hoop ik dat zo'n kuipen al natuurlijke barrières zijn.

Allez, we'll see !

perfect day

We moesten niet naar het werk vandaag. We moeten 'thuiswerken'. Voor mij viel de hoeveelheid thuiswerk nogal mee, dus ik plande mijn dag in blokken van 2,5 uur, of toch zoiets. Intellectueel blok, huishoudblok, boodschap- en terrasjesblok, tuinblok.

Vooral dat laatste was bijzonder leuk.

Onze tuin is echter te groot om door 2 mensen te worden onderhouden, dus hebben we een redelijk onderhouden voortuin (mijn werk) en ongeveer een vierde van de 'achtertuin' die onderhouden wordt door het liefje. Voor de rest laten we het maar wat aanwaaien, met veel leven als gevolg. Bovenstaande foto is door het liefje genomen, hij is weer helemaal in de ban van foto's nemen.

Gisteren was het ook koekjesdag. Ik weet niet waarom, misschien omdat ik zo lang ziek geweest ben, maar ik vond dat ik koekjes verdiende. Gezonde koekjes, want deze zijn van muesli gemaakt en ik kan er maar niet afblijven.

Perfecte dagen dus. Want het enige waar wij het hier over hebben is over onze (toekomstige) reisplannen, het praten over de boeken die we lezen en bovenal genieten. Van elkaar en de rust.

Heerlijk !

De tuinkamer (2)

Eindelijk fotootjes van de tuinkamer, zelfs op vraag ! De zon schijnt er enkel binnen tot 11 uur 's morgens, wat meteen verklaart waarom er nog geen fotootjes waren. Tegen het middaguur is de zon al ergens anders, wat maakt dat het daar nooit 'heet' wordt.

Zoals al geschreven is de tuinkamer gemaakt uit allerlei materiaal dat we gevonden hebben, er is werkelijk niets nieuws. Alleen de stoeltjes hebben we op Ebay gekocht. Voor geen geld trouwens !

De foto van de soldaat uit WO I is mijn grootvader, die ik spijtig genoeg nooit heb gekend.

De 'tuinkamer' is een experimentje zonder geld. Hadden we geld - dat we voorlopig liever aan het huis zelf uitgeven - dan kwam er een mooie houten vloer en dan werd de héle schuur in gebruik genomen, al is dat laatste ook een kwestie van gebrek aan tijd. De houtkachel komt er wel (nog). Simpelweg omdat we die nog staan hebben. Ook al !

Lampionnen hebben we ook en voor romantische buitenverlichting is ook gezorgd.

Dat is voor als ... we weer eens tijd hebben !

bouwperikelen

Gelukkig kan ik er vrede mee nemen : onze boerderijtje wordt een project van jaren. Alle structurele werken zijn al achter de rug. Maar de afwerking laat nog even op zich wachten. Zo zijn de muren nog altijd pleisterwit. Ach, wat geeft het ? Met zo'n weer moet je buiten zijn !

Gisteren trok ik aan de mouw van manlief. Ik wou de helft van de schuur afschermen. Die staat nog vol (bouw-)rommel en ik vond het geen zicht. Alles in één keer opruimen heeft geen zin, want we hebben nog materiaal nodig en ander materiaal is zeer gegeerd : zoals volle zakken kolen bijvoorbeeld, toen het huis in vervlogen tijden nog op steenkool verwarmd werd.

Maar hoe scherm je nu een half-op halve schuur af ?

Ik reed naar één van de vele tuincentra hier in de buurt en kwam met verschillende oplossingen : een houten rastering, een wilgenrastering enzovoort. Manlief was totaal niet enthousiast. Erg warm liep ik ook niet voor deze oplossing, omdat onze schuur heel hoog is en de 'camoufleer-actie' maar van tijdelijke aard is. Dus we gaan niet boren of metsen.

Dan maar een groene oplossing : we zetten grote bakken met bamboe. Gelukkig ging manlief nu wel mee. Een grote bloembak kostte rond de 50 euro en we hadden er minstens 6 nodig. Bamboe, iets groter dan een meter koste rond de 45 euro. Ik hoefde geen rekenmachientje om te zien dat dit - voor een voorlopige oplossing - veel te duur (€ 570) zou worden.

Gelukkig kwam het liefje met een grappig maar zeer goed idee : als we nu eens 'metserskuipen' kochten. Geen idee wat dat was, maar hij toonde mij grote zwarte kuipen waar naar verluidt metsers hun mortel in maken. 8 euro het stuk. "En ik bezorg je wel de bamboe".

Thuis gekomen verdween hij in de languitgerekte tuin en kwam er een uurtje later weer uit met een immense bamboe. Die deelde hij netjes in 5 en plantte die vervolgens in de metserskuipen.

De bamboe's zijn alle groter dan wijzelf. Goed gedaan liefje !

Ondertussen werkte ik verder aan de tuinkamer. De stoelen waren ondertussen gearriveerd. Ik had nog een grote oude kleerkast met ovalen spiegel die daar best zou passen. We zouden ons tuingerief er kunnen inzetten en de spiegel zou het licht reflecteren. Het werd een ware spieroefening, want die stukken wogen ! De kast was ooit met de hand gemaakt, want de binnenkant kon je de potloodlijnen van de schrijnwerker zien. Oef ! Die stond vast.

In één van de stalingen vond ik nog een oud mariabeeldje/kapelletje. Wat moest ik daarmee ? In de verte hoorde ik de 'Grote Trek' passeren (we wonen dicht bij Scherpenheuvel !) en dacht : we zullen dit maar aan één van de stallingen hangen, dan houden we de lokale traditie in ere !

Nog niet genoeg gewerkt dacht ik, en nam nog eens de voortuin onder handen. Voor het eerst heb ik onkruidverdelger gebruikt. Niet voor ons tuintje zelf, maar wel voor de strook weg tussen ons voortuintje en het fietspad. Daar groeien de paardenbloemen weelderig en durft er al eens een distel de kop op steken. Ik geef toe dat ik mij wat schuldig voelde : aan de ene kant de door mij geplante plantjes die mochten blijven 'leven' en aan de andere kant de dood voor wie ongewenst het pad bevolkte.

En dat voor een dame zonder groene vingers !

Hieronder een foto van hoe de schuur er uitzag bij de boer. Ik hoop gauw foto's van 'nu' te kunnen plaatsen. (Maar nu is het te donker ! half elf !)

Liefjes commentaar op deze foto : "straks denken de mensen dat we in de Borinage wonen".

Eu ?

De Tuinkamer (1)

Goed nieuws van E-bay ! Ik heb 'gewonnen'. Nou ja, dat zeggen ze daar dan zo mooi. Ik was de hoogste bieder. En de enigste. Wat betekent dat ik de startprijs betaald heb, en wel voor dit :

4 zo'n (zoals de vooraan op de foto, met de meer ronde vorm) stoelen voor 15 euro. Nu nog hopen dat ze in redelijke staat zijn. 4 stoelen voor mijn 'Nieuw project' waar ik vandaag echt aan begonnen ben : de tuinkamer !

Het is superleuk omdat ik eigenlijk een NUL budget heb. Toch heb ik de indruk dat het zal lukken. Ik heb al een oude houten tafel. Ik heb ze nog niet goed bekeken maar ik denk dat ze zelfs kan uitschuiven. Er is zeker zo'n mechanisme voorzien. De tafel heeft de voormalige boerin-eigenaar laten staan toen het huis hier verkocht werd. Vandaag hebben we die uit een van de stalletjes gehaald en in de schuur gezet. Vervolgens was het de beurt aan een ovalen spiegel, zo groot als een mens. Die heb ik tegen de achterste muur gezet. Zo'n spiegel is niet alleen mooi maar hij weerkaatst ook het licht.

Het volgende was de broodkast. Ik weet niet echt hoe zo'n kast in elkaar zit, maar er is een compartiment in voorzien dat van binnen metaal is, terwijl de rest allemaal in hout is. Volgens het liefje was dat om het brood in te bewaren. En waar heb ik dat op de kop getikt ? Bij de 'oude' rommel van het liefje die dat 'ooit' eens gekocht had ... en naar (weeral) een van de stallingen had verhuisd.
Op zolder (god mag weten van waar dat komt) heb ik een oud schoolbordje gevonden, een rieten smalle mand van meer dan een meter, nog een kleine oude spiegel en een thermometer. Allemaal op zolder. Daar staan trouwens nog meubels van de boerin zaliger. Zelfs zo'n glazen (kristal ?) flesjes die zeker iets met 'je mooi maken' vandoen hebben. Voorlopig nog helemaal onder het stof.

Nu ja, voorlopig heb ik genoeg. Sterk, ik ben gaan winkelen in ons eigen huis. Met een beetje geluk kunnen we deze week de stoeltjes halen ! En als het echt zomer heb ik ook al tuinfakkels ! Die kregen de deelnemers aan de Sylvesterloop cadeau na hun loop ! (Dit blogje lijkt wel zoiets als 'alles gratis !')

Here comes the summer !

@Buffs : fotootjes komen. Nu 'vergaap' ik mij altijd wel aan jouw tuin, verwacht evenwel niet hetzelfde ! ;-)

Tuindromen

Gisteren de hele namiddag in mijn kleine voortuin gewerkt. 'Mijn', want het is hier mooi verdeeld : manlief staat in voor de grote achtertuin, ik voor de kleine voortuin én de bijgebouwen van onze voormalige hoeve.

Na missie maagdenpalm werd het deze keer : witte clematis en (ook al witte) bruidssluier. Omdat beide planten iets nodig hebben om te hechten betekent het ook het zetten van bedradingen. Beide planten kunnen tot/meer dan 4 meter hoog worden en het is de bedoeling dat ze een groot stuk van een muur bedekken.

Clematis én bruidssluier is echter een gewaagde combinatie. De bruidssluier is veel heviger en wilder in groei dan de clematis, het zal dus een kwestie worden om een goed evenwicht te bewaren tussen beide partners. Ik heb getracht dit op te lossen door een kleine meter 'zonder hechting' te zetten, met andere woorden, een halve meter waar ze niet kunnen op kruipen. Zo hoop ik dat ze een beetje uit elkaars buurt blijven.

Ondertussen ondergaan de hortenisa's van vorig jaar een groeischeut. Ze zijn al bijna verdubbeld in aanvang ! Ik hoop dat het mooi zal worden, ze zijn roomwit.

Omdat ons huis een verbouwde hoeve is, wil ik de tuin er ook 'ouderwets' laten uitzien. Ik meen dat hortensia's, bruidssluier en clematis het hier goed zullen doen. Er zijn maar 3 tinten : groen (van de blaren), wit van de bloemmetjes en tot slot wat blauwig van de maagdenpalm. Het liefst had ik die ook wit gezien, maar we hadden nu eenmaal enkel blauwe en een nieuwe aankoop zou pure verspilling geweest zijn.

Voor de 'stallingen' heb ik nog prachtige ideeën. Wij hebben één grote schuur (waar vroeger de traktoren van de boer in stonden). Het is een hoge schuur die langs één kant helemaal open is. Hier komt een oude tafel en stoelen een mansgrote ovalen verweerde houten spiegel. Het zijn meubels die we hier en daar hebben bijeengeraapt : van de boerin die ze had laten staan in het (oude) huis en van hier en daar. Ze worden gebleekt, geschuurd en dan krijgen ze een crèmeachtige tint om het geheel er wat verweerd te laten zien. Ik kies wit om de schuur wat 'lichter' te maken.

Met een beetje geluk hebben we deze winter een fijne zomerkamer !

Voor de winter heb ik ook al plannen : met de 'houtkachel' die we hier op overschot staan hebben wil ik deze winter graag een 'winterkamer' buiten, mét lekker hout in de kachel ! Dromen maar !

missie maagdenpalm

Woensdag (vrije halve dag) en vandaag (zaterdag) geprofiteerd van het regenloze weer om nog eens in het voortuintje te werken. Het is pas sinds ons 'eigen' huis dat ik een tuinierder word, vorige jaren had ik altijd een tuinman in dienst. Dus moet ik nog alles leren.

Of niet ?

Terwijl ik bezig ben herinner ik dat ik bij mijn ouders toch wel 'iets' gedaan heb. Eenvoudige dingen als harken en onkruid wieden. Ik moet nu mijn hoofd pijnigen om mij daar meer bij voor te stellen (met wie, wat, waar) maar toch herinner ik het mij. Wat ik mij wél goed herinner is de jaarlijkse 'geraniumplant' : bakken vol geranium die dan op al onze vensterbanken stonden.

Mijn ouders waren zwijgzame mensen die niet wakker lagen van huisinrichting of hoe hun huis er binnen of buiten zou moeten uitzien. Het moest warm (ten huize ouders kaat betekende dat op z'n minst 22° !) en praktisch zijn, iets anders hoefde niet.

Dus vraag ik mij af wat ze met die geraniums hadden. Rode. Iedere jaar opnieuw. Snel geteld : 9 bakken.

Ondanks dit alles schuilt er toch een kleine doe-het-zelver / wishful homedecorator / tuinierder in mij. Ik heb grootse plannen ! Pakken boeken in de bibliotheek worden meegesleurd voor al mijn plannen. Voor een ervaren tuinierder zal het allemaal peanuts zijn, maar ik ben alvast tevreden, want vandaag en woensdag heb ik (met succes, dat weet ik nu al !) maagdenpalm verplant. Ik weet het, het stelt niet zoveel voor, maar ik ben toch super tevreden met het resultaat. Vorig jaar hadden we de maagdenpalm te koop gezien en een kleine berekening leerde ons dat dit toch wel prijzig zou worden wilden we 1 plantje per 35 cm zetten of 9 plantjes per vierkante meter. Achteraan, bij onze voormalige stalingen bloeit de maagdenpalm echter weelderig. Ik wist niet dat je 'm zo gemakkelijk 'loskreeg'. Hij wortelt niet eens diep en het is een kwestie van 'scheuren'. Het lijkt één groot tapijt te zijn.

Hier zie je een fotootje over hoe het in juli vorig jaar was. Ondertussen is er ook al een pad naar onze voordeur aangelegd. Als de maagdenpalm een beetje bekomen is, zet ik er een nieuw fotootje bij. De hortensia's staan nu uiteraard nog niet in bloei, maar ze 'botten' (?) wel !

Lange leve de lente ! (kom je nog ?)

Bekendmaking

Het was echt een dag om iets te organiseren
of om een Bekendmaking te schrijven

met de Ondertekening :
Konijn, of om een Onderzoek te doen

naar Wat Anderen Ervan Vinden.

uit "365 dagen met Winnie de Pooh" (Van Goor)

Met de lente in het land stroomt het hoofd vol plannen. Het is immers alweer een paar maanden geleden dat de laatste aannemer ons huis verliet. Niet dat we de mannen in kwestie missen, maar het leek wel of de lente ons in actie zet om verder te werken aan ons huis.

De "Bekendmaking" zou dus kunnen zijn :

Gezocht :
Voegers

We hadden al een voeger die zo min of meer had toegezegd, maar die liet - nadat hij niet kwam opdagen - uiteindelijk weten dat hij er te weinig aan verdiende. Tja.

Plan 2 : het terras. Ook dat moet nog worden aangelegd. Het wordt hardhout, maar hoe wat waar ? Omdat onze regenput er onder ligt moet het nog 'open' kunnen. We hebben er geen kaas van gegeten. We zijn beiden niet handig en we hebben nul verstand van materialen en mogelijkheden.

Maar de mooiste Bekendmaking voor vandaag zou wel zijn :

Aangekondiging :

Lente

Want dit is toch het allerzaligste van deze dag : dat ik buiten kan zitten met de krant, dat mijn vingers kriebelen om in de tuin te werken, dat ik alle tuinmeubelen al buiten wil zetten, (hangmat incluis) en met open armen de lente verwelkom !

Wat vindt u ervan ?

efficiënt

We waren nog niet goed wakker. De gordijnen waren nog dicht en onze ogen nog niet gewend aan het licht. We zetten het brood op de tafel en zetten het koffie-aparaat aan.

'Hoh, zwaailichten voor onze deur !', mompelde het liefje.

Als 'man des huizes' trok hij de gordijnen open en zag twee wagens voor ons huis. Twee mannen in fluo-kleren namen er hun bekende positie in : de ene met spade aan het werk, de andere leunend op een spade.

Ze waren een put aan het delven. Een diepe put van minstens een meter.

'Oei, onze kabels !'. Het volume bij het liefje was al gestegen. Ik dacht vooral aan onze pas aangelegde voortuin : daar werd plots een grote hoop aarde gedeponeerd.

Het liefje ging uitleg vragen. "We graven een put" (alsof we dat nog niet wisten), want er moet een intelligent 30km bord komen. Volgende week komt de paal.

Dus ligt er tussen het fietspad en onze voortuin een diepe put. Straks is het terug school en passeren de kleintjes met hun boekentassen en de moeders met hun buggies. De put is niet afgedekt. Straks rijden wij er met onze fiets of auto in, kan allemaal gebeuren.

Ondertussen is het gaan regenen en is de put behoorlijk modderig. Ons tuintje ziet er wééral uit alsof we aan het verbouwen zijn (en dat zijn we nu eens NIET !).

Mooie planning is dat, van de gemeente. Mooie preventie-adviseur moeten ze daar hebben. Een open put op 500 m van de schoolpoort ! Minstens een week lang !

Liefje kon het niet aanzien en bedekte de put met paletten. Iemand moet toch ...

(sterk dat er bij Lien een gelijkaardig verhaal staat !)

Work in progress

Vandaag zijn onze eerste plantjes in de (kleine) voortuin gezet. Een jaar lang werd onze voortuin bewoond door betonmolens, vrachtwagens en containers, nu is het de beurt aan Hydrangea macrophylla en Hydragea querficolia, oftwel de familie Hortensia !

Nu maar hopen dat het net zo goed loopt als bij Buffie, al zijn haar vingers veel groener !