life !

Lees het bij Bruno, ik kan het niet beter schrijven. Wel korter : dat er o zo veel leuke dingen te doen/beleven zijn dat één leven niet lang genoeg is.

En al die bloggers, die brengen mij alleen maar op nog méér goede ideeën van 'dat wil ik doen' !

misschien is het nog zo erg niet

Tot nu toe kan ik alleen vanuit m'n venster kijken naar de prachtige kleuren die de herfst teweeg brengt en tegen het lief - als we naar het werk rijden en ik als een prinses gevoerd word - mijmeren dat het toch ook mooi is, die herfstkleuren. Want ik ben een zomertype en voor mijn part mag het altijd zomer zijn. Ik denk dat de herfst uitgevonden is om mensen als ik, die een hekel hebben aan de winter (veel te donker, veel te koud) te laten 'wennen' aan het het idee.

Spijtig genoeg heb ik nog niet écht kunnen genieten van de herfst zodat er misschien toch een beetje liefde zou komen, maar toen ik dit blogje in mijn mailbox viel, dacht ik even : misschien is het nog zo erg niet.

prioriteiten

Ik zit teveel achter de pc vind ik. Maar 't is zo verleidelijk. Mijn sociale leven gaat natuurlijk niet alleen via internet, maar toch voor een groot (en leuk !) stuk. Want afspreken met mensen, daar kruipt veel (leuke !) tijd in en ik kan onmogelijk met al de "sympathieke mensen in mijn leven" iedere week gaan afspreken. Ik zou dagen tekort hebben - die heb ik nu al.
Maar goed, we blijven 'in touch', of het nu via het bloggen, mailen, facebook of wat dan ook is. Laat niemand dus ooit zeggen dat internet a-sociaal zou kunnen zijn ! En dat van 'not in real life' klopt hier ook niet. Als ik al nieuwe mensen leer kennen via internet - omwille van de gedeelde passies (sport, hobby), dan lijk ik ze op een of andere manier toch ook letterlijk op het lijf te lopen.

Maar goed, dit jaar loopt dus nog altijd niet waarmee ik wil zeggen dat het zo snel loopt dat ik precies niet meekan. En we zijn al bijna maart. Ik moet 'crossen' ! Volgende week is er gelukkig een weekje vakantie, maar in mijn branche betekent dat zeker niet een week zonder werk. Voor veel van mijn collega's is dit weekje een combinatie van het overwinnen van opgestapelde vermoeidheid (zo dat we er weer dubbel dik kunnen invliegen), het bijwerken van projecten die niet afgeraakt zijn of extra tijd nodig hebben, én een stukje vakantie. Ik ga zeker niet doen alsof wij allemaal een hele week aan een stuk gaan werken.

Om de zoveel tijd in mijn leven moet ik eens nadenken over prioriteiten. Neem ik teveel werk aan ? Ben ik te idealistisch ? Moet ik meer nee durven zeggen ? Moet ik schrappen in andere zaken ? Moet ik nog meer mijn tijd onder controle houden ? Moet alle tijd gemeten zijn en moet ik tijd budgetteren ? Soms doe ik dat heel gericht, is mijn dag helemaal in blokjes gekleurd. Dat werkt heel goed als er ontzettend veel werk MOET. Dan werk ik zelfs met een timertje. Dat geeft veel voldoening want dan staat er eens (alleluia !) dat ik 20 minuten mag ontbijten. 20 minuten niet anders dan alleen ontbijten ! Wauw !
Maar hoe goed het timertje ook werkt - het zorgt wel dat je efficient werkt - een mens is volgens mij niet gemaakt 'op de bel'.

Goed. Prioriteiten dus. Wat wil ik met mijn tijd wel en niet ? Hoeveel tijd mag er achter dit pc'tje gesleten worden voor sociaal verkeer ? Want het is natuurlijk verleidelijk.
In oertijden moet je 'inbellen' voor internet. Nu ben je overal met een klik. Het vraagt soms veel discipline om niet door te klikken. Begin je met iets van je werk en hup daar kom je her en daar terecht en je denkt : meteen eens zien of ...

Prioriteiten. Wanneer ga ik er over nadenken ?

virtueel leven

In Nepal moest ik rusten, veel rusten. U kent het verhaal. Dus zat ik maar in tussentijd op mijn laptop te tokkelen, wat moest ik anders doen ? Zo heb ik lijstjes aangelegd met de pro's en contra's inzake Windows Live (mail) en IGoogle met G-mail (en bijhorende gadgets). Welke kalender is de beste ? Wie heeft het beste emailprogramma. Ik ben er nog niet helemaal uit, maar doelstellingen was : alles via webmail. Geen POP3's meer. Alle accounts in één keer beheren. Live feeds. Enzovoort.

Mij aangemeld bij 'My Space' en 'Facebook'. Ik kreeg prompt een mailtje van C. die zei 'als je niet een beetje oplet kan je er uren in steken'. Of zoiets in de buurt moet het geweest zijn. En inderdaad, wat een bedrijvigheid op die stek. Wat een mogelijkheden. Wat een snelheid.

Ik heb het even uitgezet. Wil weer in mijn eigen space leven. Echte space.

Om naar blogger te gaan. Tja.

ik wil nieuwe kleren !

De aandachtige lezer zal het gemerkt hebben, deze blog 'was' voornamelijk wit, heeft even in flashy groen gestaan, dàn werd het wit met allerlei dots, en nu is het terug naar het oude.
Maar ik ben niet tevreden. Ik ben uitgebloggerd en wil naar Wordpress, dat ik al gebruik voor mijn loopblog.

Alleen zie ik er tegenop om alles te versjacheren naar Wordpress, of liever : om uit te zoeken hoe dat moet.
Ik hoop dus dat iemand zo vriendelijk wil zijn om mij daar wat bij te helpen. Alsof hij tijd heeft, natuurlijk, zijn eigen blog ligt er zelfs naakt bij !

Hoe dan ook, ik wil nieuwe kleren !

De abdijentocht : Averbode - Tongerlo 15 km

Heel gemengde gevoelens over deze tocht. Meer weten ? Klik hier.

les in nederigheid

Voor mijn nieuwe loopblog gebruik ik Wordpress. Ik denk dat het meer mogelijkheden heeft en dacht dat dit een goede gelegenheid was om het eens uit te proberen. Maar wat een gesukkel nog. Ik werk al jaren met Blogger en kan het blindelings. Toen ik 'begon' moest je zelf nog HTML-code schrijven, iets wat nu al volledig achterhaald is omdat ook blogger met WYSIWYG werkt.

Vol hoogmoed dacht ik dat dit dus een fluitje van een cent zou zijn. De hoogmoed dat logica altijd dezelfde wegen volgt. Maar ik krijg er nog niet eens een afbeelding juist op ! Hij 'kapt' er altijd een stuk van af. Van pure ellende heb ik het maar zo gelaten.

Hoe zit dat ook al weer met dat spreekwoord ... 'hoogmoed....'

Uiteindelijk mag ik hopen dat mijn oude HTML-kennis mij zal redden. Want je kan nog in code schrijven. Maar dat wordt vakantiewerk.
Volgens Wordpress zou ik de hele inhoud van Blogger moeten kunnen importeren. Ook dat is een vakantieplan, alleen staat mijn inhoud op mijn eigen stek, en niet op die van Blogger.

Iemand ervaring mee ?

hoe gaat het met jullie ?

's morgens - als ik laat moet beginnen met werk - durf ik wel eens blogjes lezen. Kwestie van te zien of het nog met iedereen goed gaat en de weekends OK waren.

Niet deze morgen echter, want dit las ik op heel wat favoriete blogs :

Les Skynet Blogs sont actuellement indisponibles. Nous nous en excusons.Cliquez ici pour contacter notre service clientèle.
De Skynet Blogs zijn tijdelijk niet bereikbaar. We excuseren ons voor dit ongemak.Klik hier om onze klantendienst te contacteren.
The blog service is temporarily down. We apologize for the inconvenience.Click here to contact our customer service department.

Ik hoop dat het gauw opgelost is, kwestie van ze niet te lang te missen !

Ik heb al jaren een schitterend idee (hoogmoed komt voor de val) voor een never ending soap. Die zou doodgewoon over mijn werk gaan. Ik beweer hier niet dat mijn werk zo boeiend is, misschien zelfs helemaal niet, maar mijn collega's zijn op z'n minst allemaal zeer fascinerend.
De meeste van hen werken al een eeuwigheid "bij ons". (identificatie met het werk !) Lees : hun hele leven. Dat betekent dat ik met sommigen al meer dan 10 jaar samenwerk. Ik ken verhalen over hun liefjes, huwelijk, eerste kinderen en soms ook huwelijksperikelen. Dat zou een goede aanvoer zijn.
Maar veel leuker nog zijn de "typetjes", want die hebben we ook. Uiteraard worden typetjes in soaps uitvergroot, maar nu en dan kijk ik naar wat er rond mij gebeurt en ik zie de beste soap voor mijn ogen. Een grappige soap. Werkelijk waar. Niet dat mijn collega's lachwekkende mensen zijn. Integendeel. Ze zijn ernstig en zeer devoot wat hun werk betreft. Ze kennen hun vak en sommigen werken zich te pletter. Maar op de een of andere manier belanden mijn collega's, mezelf incluis, steevast in grappige en soms zelfs benarde situaties.

Er zijn groepen op mijn werk. Met verschillende belangen. Er is de vakbond. Er zijn - zoals het netjes hoort - overlegorganen. Er is een baas ! Er zijn secretaresses. Er zijn klanten. Er is een kuisploeg, een technische dienst.
Er zijn hetero's, homo's en wellicht ook onbekende bi's. Er zijn conservatieven en progressieven, rebellen en eu ... (ik zal het maar niet zeggen).

Boeiend zijn de machtsnetwerken naast de eigenlijke machtsnetwerken. De mensen die het zogezegd zijn maar het niet écht zijn. En omgekeerd. Iedereen die lang genoeg in een bedrijf werkt zal begrijpen wat ik bedoel. Verborgen agenda's. Manipulatie. Soms goed, soms minder. Zorgdragen ook, liefdesverhalen, tederheid, solidariteit.
Noem maar op.

Ho, soms kriebelt het zo om hier van alles te schrijven.
Toch jammer dat ik niet anoniem (meer) ben !

déja vu

De laatste dagen veel gedaan 'uit beleefdheid' en niet uit volle overtuiging. Zo ben ik vrijdag naar de Carré geweest alwaar ik een kader kreeg. Het was een prijs en de dag daarvoor had men mij verwittigd. De Stem van de Opvoeding zei me dat je een prijs uit beleefdheid in ontvangst moet nemen.
Aanvankelijk dacht ik dat het om een grap ging, net zoals vorig jaar. Ook toen was de hele heisa over de zogenaamde Blog van het jaar aan mij voorbij gegaan en kreeg ik ook een kader. Ik leerde er Herman (Goud 2005) en Asfaltkonijn (Brons 2005) kennen en dat maakte de rit wel goed. Dit jaar dus een volledige déja vu.

Verder kan ik er weinig over vertellen behalve wat u bij mijn collega Brons al kon lezen : een ironische speling van het lot, want ook hij had geen woord gerept over het hele gebeuren.
Ik ambieer ook geen verdere verkiezingen of nominaties. U doet wat u wil met mijn blog. Leest hem of laat hem, verfoeit hem of kan hem waarderen.

Rest mij, de mensen die voor mij stemden toch te bedanken. Blijkbaar heeft zo nu en dan iemand iets aan een of ander stukje tekst. Dankjewel.

En vanaf volgende blog is het weer : back to normal, al ben ik echt wel benieuwd, net als Asfaltkonijn, of de 2Girls (Goud) - eerst aangeven dat u wel 18 bent, kwestie dat uw kinderlijke ziel niet bedorven wordt - wel bestaan...
Ik zal het wel ergens lezen...

Het lukt niet altijd

Mijn hele blog moet - wegens allerlei werken, al dan niet geslaagd - opnieuw geüploaded worden.
Krijg ik al de hele tijd deze boodschap :

Server Error
The server encountered a temporary error and could not complete your request.
Please try again in 30 seconds.

Voorlopig dus een blog met beestjes.

Excuses

Beste Jobe*,

een tijdlang geleden heb je me een berichtje gestuurd of ik jouw blog wou opnemen in mijn lijstje. Natuurlijk !
Tussen verhuizen en verbouwen door ben ik echter jouw blogadres verloren.
Stuur je me nog eens een seintje ?

Dan probeer ik het - het boekje met wachtwoorden van o.a. Bloglines zit in een verhuisdoos - zo snel mogelijk in orde te maken !

By the way : ik vond je blog best interessant !

Kaat.

* ik denk dat dit je (blog-)naam was. Het leek er toch heel erg op...

Update : Ik heb Jobe gevonden !

Ter Zake

We zappen al een paar nachten na elkaar richting Canvas om de herhalingen van TerZake te zien. Daar staat een reportage over bloggers te trappelen om uitgezonden te worden, waaraan o.a. Herman zijn medewerking verleende.
Nu werd de reportage al een paar keer weggeblazen door belangrijker nieuws.
Maar toch, deze avond misschien ?