Snapshot diary

Snapshot diary week #41/2017 Een heuse nazomer !

Een weekend lang zomer !

Schreef ik vorige week nog een artikel over hoe ik me bescherm tegen de regen, werden we deze week toch wel getrakteerd op een aantal dagen zomer ! Ergens hoop ik dat het nog een hele tijd zo zal duren, maar ik vrees er voor. Hoe dan ook, als het goed weer is, moet je buiten zijn ! Althans, dat is mijn adagio ! Profiteer ervan zolang het kan !

Nieuwe oorden

Deze week trok ik er twee keer op uit om te wandelen. Eén keer naar het Mechelse Broek (waarover later nog een artikel én een route) en één keer naar de vertrouwde Wijers in Limburg. Dat laatste deed ik op zaterdag en ik was lang niet de enige die profiteerde van het mooie weer. Het leek wel alsof heel Vlaanderen De Wijers had gevonden. Dat verwonderde mij niet, want het is een prachtig natuurgebied om te wandelen. Ook hierover later meer !

Tussen ziek worden en net niet ziek-zijn

Toch werd het niet de week die ik mij had voorgesteld. Ik balanceerde continu tussen ziek-worden en net niet ziek zijn. Soms voelde ik mij tiptop gezond, dan weer leek ik voor geen kleintje vervaard. Het was echt een kwestie van energie doseren. Gelukkig kon ik nog op de bank met een leuk boek dat mij helemaal afleidde. Eentje dat ‘matchte’ met mijn kop koffie trouwens. Alleen bij het boek ‘Nooit meer te druk’ van Tony Crabbe had ik dat al gezien. Het bedrukken van de zijkanten van een boek. Ik werd er best vrolijk van, van deze bedrukking.

Ik heb mij compleet laten verrassen door het boek. Of laten verleiden door die bedrukking. Maar het was exact wat ik nodig had tussen dat ziek-worden en net-niet-ziek-zijn.

Feest in da house !

Het weekend had nog een verrassing in petto. Een verjaardagsfeest annex fuif. Het was best lang geleden dat het lief en ik eens compleet uit onze bol waren gegaan en ik denk dat we er beiden heel erg aan toe waren. Gewoon eens alles vergeten. In je hoofd geen deadlines of stresserende vragen. Geen toekomst of verleden, gewoon helemaal opgaan in de muziek. Ik kon het na deze fuif weer o zo goed begrijpen dat jongeren iedere week willen fuiven. Niet dat ik het mezelf nog zie te doen, zo iedere week, maar het kan echt zalig zijn om je geheel door de muziek te laten meeslepen.

Batterijen opladen

Toch voel ik hoe de batterijtjes leeglopen en enige extra zorg nodig is. Er moet meer worden gesport. Meer geslapen. Ik moet gezonder eten. Het uurtje mindfull creatief bezig zijn blijft mij goed doen. Ik ben iedere keer verrast dat er toch een projectje uit handen komt. Eén uur. Eén project.  We praten nog altijd niet tijdens de sessies. Dat is de afspraak. Gewoon samen bezig zijn en ons volledig laten gaan.  Nadien voel ik mij toch altijd een beetje lichter. En vrijer ook.

En straks vakantie natuurlijk. Altijd goed !

Alvast een fijne week jullie allen ! 

 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #70 Heb je veel vrienden ?

vrienden om mee te feesten

Nee, ik heb niet zoveel vrienden. Althans, zo zie ik het. In mijn vrienden- en kennissenkring zijn er mensen wiens hele leven rond vrienden draait. Dan gaan ze op weekend met vrienden, of op reis, ze organiseren feestjes, etentjes and so on. In vergelijking met hen ben ik geweldig a-sociaal en de muurbloem bij uitstek. En misschien ben ik dan ook wel. Een soort muurbloem. Een toeschouwer, zei iemand me onlangs. En nee, dat was niet negatief bedoeld.

 

Ik zie ze zo graag mijn vrienden. Eén voor één.

Toch heb ik vrienden en geniet ik van hen. Alleen zie ik ze het liefst één voor één. Of in een groepje van hooguit 3 tot 4. Kunnen de gesprekken de diepte ingaan. Kan er gelachen worden om humor die nooit te begrijpen is door een hele ‘groep’. Ik vind het heel fijn om met een vriend(in) op restaurant te gaan en gewoon even het leven te delen. De stand van zaken even bij te stellen. Hoe is het met je ? Alles goed ? Verder gaan dan de obligate antwoorden ‘Goed’. Ook ‘Het is wat minder’ durven zeggen of horen. Of zelfs ‘Het loopt  helemaal niet’. Zo’n dingen kan je kwijt aan mijn vrienden. Zonder dat ze in paniek schieten.

Niet veel woorden nodig

Men zegt dat men zijn vrienden kent in nood en dat is heel correct. Voor mij was dat een positieve openbaring. Wellicht bedoelt men in met het gezegde dat er veel vrienden wegvallen eens de feestvreugde voorbij, ik heb het al dikwijls anders ervaren. Dat mensen die ik anders niet veel zie er plots zijn. Zonder veel woorden. Maar ze zijn er met heel hun hart en al hun tijd. Ze zijn nooit verdwenen en nooit weggeweest. De verbondenheid is er altijd geweest. Ze zijn er altijd geweest. Die echte vrienden. Ik heb er meer dan ik vermoed.

Voor die vrienden dit liedje. Aangezien er flink wat  West-Vlamingen bij zijn, hoeft een vertaling niet !

Dikke merci !

 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

 

 

Wandeltip: Luik, op naar de citadel met zicht op de stad – 6 km

 

Citadelwandeling in Luik : kort maar zeer stevig

Mispak je niet aan deze wandeling. Ze mag dan wel kort in afstand zijn, er zit flink wat klimwerk in. Je moet tenslotte iets over hebben voor de prachtige panorama’s over Luik en omstreken die deze wandeling biedt. Ik startte de wandeling ‘beneden’ in de stad, maar je kan evengoed boven starten als dat je voorkeur geniet. De hellingen zijn best steil en er zijn geen bankjes of plaatsen om te schuilen eenmaal je aan de klim begonnen bent. Gelukkig wordt al dat klimwerk gigantisch beloond !

 

Stad en volle natuur

Is dit een stadswandeling ? Deels zeker wel, want je wandelt door het centrum van de stad Luik en je doet enkele buitenwijken aan. Anderzijds: eenmaal aan de klim begonnen wandel je door weilanden en bos.  Luik is best wandelvriendelijk, want deze wandeling gaat over aangelegde wandelpaden en trakteert je nu en dan op panoramapunt. De hellingen zijn best steil.

Langs de buitenwijken van Luik

Een deel van de wandeling loopt in het centrum van Luik maar gaat verder langs de buitenwijken. Hier ontmoet je het échte Luik, waar gewoond en geleefd wordt.

374 treden van de Montagne de Bueren

Ben je eenmaal boven, dan moet je natuurlijk terug naar beneden. Een deel van de afdaling gebeurt via de Montagne de Beuren die goed is voor 374 treden met een hellingsgraad van 28%. Mijn voorkeur gaat alvast naar het afdalen via deze trappen, ik zag menig wandeling best sukkelen in het opgaan.

Eenmaal beneden liet ik mij verleiden door dit bord :

Voel je al die hoogteverschillen al flink in je benen (en knieën) dan kan je de wandeling inkorten. Het kaartje hieronder toont je hoe dat te doen.

Toch zin ? Kijk eenmaal je de Montagne de Bueren beneden bent naar rechts. Als je deze trappenwandeling niet doet, loop je gewoon verder de stad in en zit de wandeling er ongeveer op. Ik vond de trappen best de moeite waard. Ze leiden je opnieuw naar een stuk natuur.

Op het kaartje zie je dat je vrij dicht bij het begin van de wandeling bent.

 

Praktisch :

Ik volgende de wandeling via een GPS-track die je hier kan vinden.
Beschik je niet over een GPS of heb je geen zin om via GPS te wandelen, dan kan je tal van wandelingen verkrijgen (€ 0,50 voor een brochure met 2 wandelingen). Deze wandeling gaat grotendeels over dezelfde paden. Je kan deze brochure met wandelkaart hier downloaden.


Parkeren ?

Ik maakte gebruik van één van de stadsparkings. Er zijn er voldoende in Luik. Het betekent wel dat je met je auto dwars door de stad moet. Iets wat ik de volgende keer niet meer zou doen.
Start je de wandeling ‘boven’, dan kan je gebruik maken van de parking van dit ziekenhuis. Er is voldoende plaats en het is evengoed betalend maar kost een stuk minder. Het grootste voordeel is evenwel dat je dan de stad niet hoeft in te rijden.

Met de trein ?

Het station van Luik is op zich al een bezoek waard. Je wandeling wordt dan wel een stuk langer, maar gaat over vlak gebied. Het is maar wat je verkiest.

 

Alvast veel plezier ! 

 

Comfortabel wandelen – hou het droog in de regen !

 Laat de regen je niet tegenhouden

Het is zoals het is. In België durft het flink wat regenen. Meestal niet eens echt lang aan een stuk, maar gewoon een stevige regenbui tussendoor. Zeker in de herfst en de lente is dat het geval. Maar de voorbije zomer (2017) liet zich ook al van zijn herfstkant zien. Het was zelden dagen aan een stuk droog. Dan kan je natuurlijk hopen en bidden dat de regengoden droog weer in de voorspelling zetten, maar ondertussen zit je wel flink te wachten. Tegenwoordig denk ik aan regen als een state of mind. Je kan er je in ergeren, of juist van genieten. Ik kies voor het laatste !

 

 

Het dillema: zweten en droog of niet zweten en nat ?

Wie wandelt krijgt het warm. Maar dat wig niet zeggen dat je zin hebt om doorweekt te worden omdat je geen jas wil dragen. Kies je echter een klassieke regenjas, dan zweet je je te pletter. Het maakt dan eigenlijk niet veel meer uit dat je kleren misschien niet nat worden, ondertussen loopt het zweet van je lijf. Als ik echt moét kiezen, dan ben ik liever gewoon nat. Daarom draag ik ook dikwijls gewoon een regenhoed. Ik moet dan wel zeker zijn dat ik nergens meer binnen hoef. Want met een regenspoor achter mij ben zelfs ik gegeneerd in een café.

Voor (korte) buien : de poncho

In de zomer heb ik bijna altijd een poncho bij. De regenbuien zijn meestal van korte duur en zo’n poncho heb je zo over je kleren én rugzak. Bovendien is het meestal te warm om continu met een regenjas te wandelen. Tijdens de Vierdaagse van de IJzer gebruikte ik ‘m behoorlijk veel. Toen was het werkelijk een kat- en muisspel van regen en zon.
Voordelen aan zo’n poncho: je trekt ‘m heel snel aan en uit omdat hij over je rugzak gaat. Je blijft een behoorlijke bewegingsvrijheid hebben. Hij is licht.
Nadelen: in een klassieke regenponcho zweet je je snel te pletter. Daarom gebruik ik gebruik al lange tijd deze poncho van Decathon. Er zijn goedkopere versies en je zal me zeker niet horen zeggen dat die ook niet de job klaren, maar er is wel een reden voor het prijsverschil. Lees maar hieronder !

Hoe regendicht is mijn jas/poncho ? Voert hij voldoende zweet af ?

Ga je voor eender welke regenkledij, kijk dan naar het cijfer dat de regenbestendigheid aangeeft. Deze poncho heeft een regenbestendigheid van 2000mm.
Dat cijfer verwijst naar de waterdichtheid. 2000 mm is prima zo lang je geen uren aan een stuk door de regen wandelt. Bij deze poncho staat ook ‘RET II’ . Dat verwijst dan weer naar de mate waarin de stof zweet afvoert. RET staat voor Resistance Evaporative Transfert.  Hoe lager het cijfer, hoe meer ademend vermogen. Die poncho van mij schoort dus behoorlijk goed.

Een RET score

  • tussen 0 en 6  staat voor uitstekend
  • tussen 6 en 13 is goed
  • hoger dan 13 : gemiddeld

Prijsverschil in regenmateriaal heeft meestal te maken met deze twee cijfers. Je krijgt waarvoor je betaalt.

De allround regenjas

Ideaal zou natuurlijk zijn als je een regenjas had waarop je blindelings kon vertrouwen. Een jas die heel wat regen aankan maar waarin je ook niet zweet. Als zo’n jas ook nog eens praktisch is én mooi, dan zit je helemaal goed.

Mijn jas krijgt goede punten !

Ik heb mijn hart verloren aan de Forclaz 900. De cijfertjes bewijzen het dat het een goede jas is, want hij heeft een regenbestendigheid van maar liefst 15 000 mm, dat is dus een veel hogere score dan mijn poncho. Het mag al wat meer zijn dan een regenbuitje. Al heb ik dat natuurlijk liever niet !
Wat ademend vermogen betreft heeft hij een score 6, wat staat voor uitstekend. Ik hoef dus echt geen regen te vrezen met deze jas.

Praktisch

Er zijn maar liefst 4 zakken vooraan en allemaal met ritsen. Ik ben nogal van het freakerige type wat ritsen betreft. De GSM wil ik graag (vooral als fototoestel) binnen handbereik, maar ik wil ‘m ook niet verliezen als ik ergens een steile helling opklim of door een bos stap. In de voorste zakken steek ik soms gewoon mijn zakdoek of een plannetje. Binnen handbereik en het wordt niet nat.
Binnenin zitten er ook nog heel wat zakken. Er is er zelfs eentje voorzien voor je GSM/Ipod met een gaatje voor het kabeltje van je oortjes. Tijdens het echte wandelen gebruik ik dat niet, maar soms wil ik s’ avonds nog een wandeling door ons dorp ter ontspanning en dan is dat prima.
Iedereen die wandelt en een rugzak draagt (en zelfs zonder rugzak) weet dat het onder je armen snel druk en zweterig wordt. Gelukkig heeft deze jas verluchtingsritsen. Ik voel mij altijd een beetje belachelijk als ik die ‘open’ zet, maar geen kat die dat merkt. Tenzij je natuurlijk met je armen omhoog in de lucht gaat wandelen. Het vermijdt wel een pak vieze geurtjes !

De jas is licht en dat is wel noodzakelijk als je lange tochten maakt, het maakt veel uit voor je bewegingsvrijheid, zeker met een rugzak erbij. Mocht de zon haar toch van haar beste kant tonen, dan steek ik ‘m gewoon in mijn rugzak.

Een rugzak die tegen een flinke bui kan

De rugzak die ik gebruik is al jaren oud. Het gebeurt dat ik op stap ga met een andere rugzak omdat ik die mooier vind maar ik merk dat ik altijd teruggrijp naar mijn ‘oude’ rugzak en dat heeft vier redenen.

  1. Hij zit geweldig goed
    Soms vrees ik dat ik een Michelinventje word omdat ik zowel de heupriem als de borstriem aanspan, maar het is echt een verschil als ik die bovenste riem niet heb.
  2. Er zit een verluchtingscompartiment in
    Je moet het ervaren voor je het gelooft, maar in principe is het simpel. Deze rugzak hangt niet tegen je rug. Als ik een andere gebruik die geen verluchtingscompartiment heeft, dan gaat ik snel zweten door de constante wrijving op mijn rug. Klassieke rugzakken zitten als het ware aan je rug geplakt.
  3. Er zitten zijzakjes in waarin je een fles kwijt kan
    Ik heb geen zin om iedere keer mijn rugzak af te zetten om een fles te zoeken. Klinkt geweldig lui voor iemand die op wandel is, maar ik wil mijn cadans van het wandelen niet breken. Ik ben ondertussen zo handig geworden dat ik de fles er in en uit krijg zonder te stoppen of de rugzak uit te doen !
  4. Er zit een ingewerkte regenhoes bij
    Bij andere rugzakken kan je natuurlijk ook een regenhoes kopen, maar ik merk dat ik dat altijd op cruciale momenten vergeet. Of die hoes valt eraf. Of ik verlies ze.
  5. Het lief wil soms mijn rugzak dragen
    Oké, dat heeft niets te maken met de rugzak. Maar het levert toch een mooi plaatje op.

Die rugzak gaat al zo lang mee dat hij niet meer te koop is, maar er worden heel vergelijkbare rugzakken verkocht.

Als ik er ooit een nieuwe koop, dan zal hij sowieso opnieuw die 4 voordelen moeten hebben !

Mijn liefde om erop uit te trekken is groot

Regen is voor mij echt geen bezwaar (meer) om te gaan wandelen, zelfs niet een dag lang. Ik geef toe dat ik daarin veranderd ben. Een paar jaar geleden zou de regen een reden geweest zijn om niet te wandelen. Maar ondertussen weet ik drie dingen :

  1. Mijn liefde om erop uit te trekken is groter dan mijn bezwaar tegen regen
  2. Het regent zelden een hele dag aan een stuk
  3. Je kan je prima beschermen tegen de regen.

Moraal van het verhaal: laat de regen je niet tegenhouden !