1000 vragen over mezelf

1000 vragen #40 Ga je naar de kerk ?

 

kerk

Plaatsen van rust

Als ik enigszins tijd heb zal ik altijd even binnen springen in een kerk. Zeker op reis en liefst in die kerken die toeristisch niet zo interessant zijn. Ik vind het zalig om dan even op te gaan in de rust die er heerst in zo’n kerk. Denk aan de St.-Pieterskerk in Leuven, die staat daar (uiteraard !) pal in het drukke centrum en plots valt al die drukte weg. Je moet niets in een kerk. Er staan zelfs stoelen. En er is stilte ! Niemand die je iets vraagt. Er wordt niets te koop aangeboden en er is zo goed als geen afleiding. Of toch, de geschiedenis die je meeneemt.

Verbonden met eeuwen voor mij

Zeker in gotische kerken kan ik mij echt verbonden voelen met al die mensen die voor mij in de kerk zaten. Welke zorgen brachten ze mee ? Waren ze rijk ? Arm ? Was het toen feestelijk ? Zat de kerk vol ? Mocht je er zomaar in ? Je mag mij gerust een romanticus vinden maar zo’n gedachten gaan echt wel in mijn om. Generaties ver waren hier en met een beetje geluk komen er ook generaties achter mij die hier neerzitten om na te denken, te genieten van de stilte, al dan niet hun zorgen en geluk te delen met God.

Rituelen en vieringen

Ik kan echt wel genieten van een ‘dienst’.  Er gebeurt niets bijzonders en ook dat kan ik waarderen in een wereld die zichzelf altijd opnieuw wil uitvinden en opbiedt om ‘meer’ te zijn, ‘nieuwer’ en ‘flitsender’.  Je wordt tijdens een dienst nooit verrast. De rituelen liggen vast. Het rinkelen van de belletjes. Het opstaan en weer gaan zitten. Het in koor ‘amen’ zeggen en het geven van een hand aan elkaar waarbij je gezamenlijk uitziet naar een wereld van vrede. Na die dienst gaat iedereen weer zijn weg en misschien is er van een betere wereld niet veel sprake meer, maar even toch stond hier een gemeenschap van mensen die het op de een of andere manier beter wilde.

Van de oude stempel

Ik vind het dus best. Kerken. Het herhalen van de rituelen en het uitzien naar een betere wereld. Zo lang die kerk en die dienst maar niet ingekapseld wordt door politieke boodschappen of ideologieën. Daarin ben ik nogal van de oude stempel. Doe aan een ander niet wat je zelf niet wil. Of : zie elkaar graag. Dat is natuurlijk ook een ideologie. Maar graag zien, wie kan daar nu tegen zijn ?

 

 

 

Gelezen

Gelezen : Hoe reis ik met een camper en een caravan – Pasar

Hoe reis ik met een camper en caravan : een praktische gids

Praktisch is deze gids zeker wel, maar of de (ervaren) camper- en caravanreiziger er zo veel nieuws leest, durf ik te betwijfel. Ik ben zelf nogal nieuw in het landschap van caravangebruiker en zelfs ik had de indruk dat ik er weinig was wat ik nog niet wist terwijl ik me dan nog zo onwetend voel !

Voor de beginnende of twijfelende reiziger

Het boek lijkt mij echter ontzettend geschikt voor wie twijfelt of het reizen met een caravan of camper iets voor hem of haar is. Zo staan de voor- en nadelen van een camper versus een caravan netjes naast elkaar opgelijst. De algemene conclusie is dat elk voertuig vooral geschikt is voor een bepaalde manier van reizen. Wil je liever een tijd op een vaste plek staan, dan is een caravan beter geschikt. Hou je van korte verblijven of roadtrips, dan is een camper meer voor jou.
Toen ik vorig jaar mijn t@b kocht, stond ik aanvankelijk voor een camper in de winkel. Ik ben de winkel uitgestapt met een ‘dure’ caravan, maar die prijs is nog niets in vergelijking met de allergoedkoopste camper ! Dus dat zal zeker ook een overweging zijn !

Noodzakelijke weetjes

Toch weet je zelfs als ervaren kampeerder niet alles, zeker niet als het gaat over reglementeringen die nogal durven verschillen in Europa. Of je al dan niet een autosnelwegvignet moet kopen kom je in de gids te weten, evenals de maximumsnelheid die je mag rijden met je huis op wielen.

Afvinklijstjes

Het allerhandigste vind ik de vele aanvinklijstjes, gaande van wat je moet meenemen tot de voorjaarsschoonmaak van je caravan, tot de formaliteiten die je moet doorlopen bij het reserveren van een camping. Er staat ook een handig lijstje bij waar je moet op letten bij het reserveren van een camping.

Verwarring bij het laatste lijstje : autowegen en snelwegen

Op het eind van het boek staat een lijstje met maximumsnelheden in de meeste Europese landen. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen autoweg en snelweg. Nu dacht ik : het snelst mag je op een snelweg. Maar dat blijkt niet het geval te zijn : volgens het boek mat je met een caravan 90 km per uur rijden op een snelweg en 120 km op een autoweg.

Mij lijkt dat uiterst vreemd. Een snelle opzoeking leert mij dat een autoweg het volgende is :

Een autoweg is een openbare weg, waarvan het begin wordt aangegeven door het eerste aanwijzingsbord en het einde door het tweede bord.

Een autosnelweg is dan weer

Een belangrijk verschil met een autosnelweg is dat op een autoweg kruispunten kunnen zijn en er verkeerslichten kunnen staan.

Motorvoertuigen met hun aanhangwagen mogen op een auto(snel)weg rijden, behalve:

  • bromfietsen,
  • landbouwvoertuigen,
  • vierwielers zonder passagiersruimte,
  • en slepen van kermisvoertuigen.

Een autoweg kan uit twee of meerdere rijstroken bestaan.

Het lijkt mij bijgevolg zeer onlogisch dat je op een autoweg sneller zou mogen rijden dan op een snelweg.

Kan iemand mij in deze kwestie verder helpen ?

Samengevat

Best een handig boek, maar verwacht geen spectaculaire dingen. Twijfel je om te kamperen of om een camper/caravan aan te kopen en heb je geen ervaring, dan is het boek aan te raden. Het geeft een realistisch beeld over alle praktische zaken die er bij komen. Vragen over hoe je caravan/camper het beste te laden, wie mogelijk een extra rijbewijs nodig heeft, de verhouding gewicht caravan versus trekvermogen van je auto, het komt allemaal aan bod.
De doorwinterde kampeerder zal dit echter met gemak uit zijn mouw schudden.

Maar goed, zijn we niet allen ooit beginners ?

40 dagen fit

40 dagen fit challenge #week 2 Kennismaking Nordic Walking

40 dagen fit

De combinatie van 10 000 stappen én sporten is hels

Spoileralert : ik heb de gecombineerde uitdaging niet gehaald.  Elke dag sporten (cardio of kracht) en dan nog eens 10 000 stappen zetten is echt wel gigantisch. Dat merkte ik vooral op de 2 dagen dat ik fietste. Als die uren op de fiets, dat telde voor geen enkele stap ! Dat mijn hart ondertussen op volle toeren draaide en ik mijn benen goed ik behoorlijk moest ‘stoempen’ , daar zag de stappenteller niet naar. Als je dan een paar uur op de fiets alle gegeven hebt en je moet nog 4000 stappen zetten, tja … dan … ja wat dan ?
Dan heb je jezelf misschien wel overschat !

Het lichaam wil niet altijd mee

Bij het begin van de challenge had ik echt iets leuks gevonden : cardio-step ! Ik raadde het iedereen volop aan ! Na 8 dagen challenge ging mijn knie echter zo erg zeuren dat ik mij niet meer aan het steppen durfde te wagen. Aangespoord door de zon zocht ik een niet kniebelastende activiteit en dat werd fietsen. Kwestie dat de knie even kon rusten en op z’n effen kon komen. Ondertussen staat er trouwens wel weer een stepsessie gepland, maar ik zal er wel wat voorzichtiger in zijn :  met voldoende rust tussendoor.
Ook het hart ging weer zeuren, de nek blokkeerde met de regelmaat van een klok, wat een timing ! Maar ik gaf niet op en heb niet opgegeven. En dat ben ik ook niet van plan !

Kennismaking met Nordic Walking

Donderdag maakte ik een lange wandeling op Nordic Walking wijze. Als ik deze site mag geloven dan zijn de voordelen talrijk :

  • je spaart de gewrichten van je onderste ledematen.
  • je verbetert je conditie, kracht, soepelheid en coördinatie.
  • je versterkt je immuunsysteem.
  • je versterkt rug- en buikspieren.
  • je verbetert je houding.
  • je vermindert spierspanning ter hoogte van de nek.

Dat zijn zaken die ik goed kan gebruiken. Dat Nordic Walking vooral geassocieerd wordt met oude mensen maakte me niets uit. Ik wou het gewoon eens proberen en je hoeft geen Einstein te zijn om besluiten dat je meer spieren gebruikt dan bij het ‘gewone’ wandelen.  Ondertussen heb ik door dat ik helemaal verkeerd gedaan heb, want ik plaatste de stokken altijd voor me uit.

Ik had gedacht dat ik Nordic Walking leuk zou vinden om één keer te doen, maar ik ben er best wel voor te vinden. Er viel snelheid te halen en na een paar meter had ik niet eens meer door dat ik zo’n stokken rond mijn polsen had, zo natuurlijk gaat het.
Je kan er nog op allerlei andere manieren mee wandelen, maar deze manieren van Nordic Walking vind ik er toch een beetje over !
Hoe dan ook, ik vond het tegen alle verwachting leuk en ik denk dat je me nog zal zien met zo’n Nordic Walking ‘poles’.

Goed, dat was één dag, hoe zag mijn week er eigenlijk uit ?

Resultaat

  • donderdag : Nordic Waking en   > 10 000 stappen
  • vrijdag : Nederland in beweging en  > 10 000 stappen
  • zaterdag : fietsen met de hybride fiets omgeving Diest en  <10 000 stappen
  • zondag : fietsen met de racefiets en < 10 000 stappen
  • maandag : Nederland in beweging en > 10 000 stappen
  • dinsdag : krachttraining kettlebel (uit Women’s Health maart/april 2017) en > 10 000 stappen
  • woensdag : yoga en > 10 000 stappen (En nee, ik ben nog altijd niet overtuigd van yoga ! )

 

Misschien is het mild, een zilveren medaille, maar er is toch iedere dag gesport. De combinatie van lang fietsen én 10 000 stappen is niet gehaald. Maar ik doe toch een poging voor de komende week !

En hoe gaat het met jullie uitdagingen ? Of is er al stress genoeg ? 

 

Ik durfde niet te zeggen dat ik leraar was

Leerlingen zouden mij een strever noemen

Onlangs schreef ik mij in voor een cursus.  Ik leer graag bij. Meer nog, ik studeer zelfs graag. laat maar komen die kennis ! Laat die hersenen maar eens op volle toeren draaien ! Ik vrees dat ik het type student ben dat vooraan in de klas wil zetten. Wil ik trouwens echt als het kan. Zo zie je maar wat 6 jaar internaat bij nonnen doet.

Goed, het klaslokaal was al goed gevuld en meteen merkte ik dat er geen bankje meer vrij was. Enkel een paar stoelen. Ik zocht naar de cursus (wellicht overijverig, ik weet het) en kreeg te horen dat die er niet was. Kleine paniek al. Maar goed, ik drukte op de knop ‘open de hersenen’ en keek vol spanning naar de slides … die niet kwamen.

En dan ben je ook nog leraar

Vier mensen uit de groep stelden zich voor als leraar, waarbij eentje al onmiddellijk zei ‘en ja ik heb veel vakantie’. Ik hield het netjes bij mijn naam en woonplaats en maakte een kleine uitweiding naar mijn mogelijks West-Vlaams accent. Kwestie van er toch nog een persoonlijke noot aan toe te voegen. Dat ik leraar ben laat ik al lang achterwege. Meestal komt er altijd een vervolg bij de anderen. Welk vak ik geef (dan zet ik de deur pas helemààl open) en wat in het onderwijs goed of slecht loopt en in vele gevallen inderdaad een verwijzing naar de vakantiedagen. Ik ben er dus zo één. Soms gebeurt het ook dat ik – als het ‘uitkomt’ – steunbetuigingen krijg. “Knap van je dat je nog (!)  in het onderwijs staat, ik zou het niet kunnen, met dat jong volk”. En natuurlijk is dat geweldig goed bedoeld, maar het duidt op hetzelfde probleem. Voelen mensen ook de neiging om te zeggen ‘knap dat je je iedere dag over die facturen buigt en de boekhouding doet’. 

Mocht er nog twijfel zijn

Op mijn blog heb ik er nooit een geheim van gemaakt. Ik geef les in een middelbare school. (En nu komt hier geen enkele verantwoording of whatsoever achter !) Voilà, moest je het nog niet weten.