1000 vragen

1000 vragen #105 Waarin wil je kind blijven ? – in de verwondering

Verwondering als een kind

Dat heet dan gelukkig zijn

Ik ben vrij makkelijk gelukkig. Wanneer de zon doorbreekt en ik zie hoe de alles opklaart, kan ik blij zijn. Evengoed zelfs als het regent en ik lekker thuis ben. Blij en gelukkig dat ik niet in die regen hoef te zijn. Maar evengoed kan een regenbui tijdens het lopen mij blij maken. Lekker verkoelend.

Het lief maakt mij blij. Een knuffel tussendoor. Een goed verhaal. Spaghetti à la Hugo. ’s morgens wakker worden in mijn caravan en zien hoe heel langzaam het leven op de camping op gang geraakt. De gezelligheid van ons huis als veilige haven. Als de wereld rondom mij plots niet meer zo veilig lijkt. Mij geborgen weten bij geliefden.

Het is een beetje zoals een kind.

Verwondering

Verwondering en klein geluk liggen dicht bij elkaar. De natuur blijft mij verwonderen. Wolkenspel. Het leven van insecten. Dat blijft een wondere (en tegelijk behoorlijk vreemde) wereld voor mij. Hoe de natuur altijd het laatste woord heeft, al denken wij dat we de natuur meester zijn. Tegenover ons huis staat een huis al jarenlang leeg. Het huis krimpt onder de natuur die het langzaam inneemt. Het wordt altijd groener. Wonder vind ik dat. Maar natuurlijk evengoed een uitdaging voor het eigen huis. Dat onkruid beperkt zich niet tot de overkant.

Het warme nest dat liefde heet

Net zoals kinderen bovenal afhankelijk zijn van liefde ben ik dat ook. De nood aan een veilig nest, de nood aan een glimlach, een knuffel. De nood aan de zekerheid dat wij er zijn voor elkaar. Dat wat dit betreft, nooit iets zal veranderen. Dat de liefde voor altijd is.

Ja, daarin wil ik kind blijven.

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !
Gelezen

Gelezen: The Handsmaid’s Tale / Het verhaal van de dienstmaagd – Margret Atwood

Handmaid's Tale

Eerst het boek, dan de serie

Toen ik de eerste aankondigingen zag voor de serie The Handsmaid’s Tale, wist ik sowieso dat dit een verhaal naar mijn hart zou zijn. Niet dat ik ook maar een beetje de maatschappij waarin het verhaal zich situeert oké vind, maar zo’n gedachtenexperiment wil ik best wel eens volgen. Dus nam ik de zeer geprezen serie op, en las met veel plezier het boek en dat wil ik echt iedereen aan raden.

Leven in een fundamentalistische maatschappij

Voor wie The Handmaid’s Tale niet volgt, even de setting. In tijd van oorlog en grote milieurampen is een staat opgericht die leeft volgens religieuze principes. Milieurampen hebben ervoor gezorgd dat de vruchtbaarheid angstjagend laag is. De hele maatschappij is ingedeeld in klassen. Bovenaan staan de Commanders met hun Wives. Wanneer zij kinderloos zijn – wat vaak het geval is – halen zij een Handsmaid in huis die er louter en alleen is om kinderen te baren van de Commander. Via een maandelijks ritueel (de vruchtbare periode) is de Handmaid verplicht tot een bijna machinaal seksueel verkeer. Offred ziet zichzelf dan ook als een wandelende baarmachine. Verder zijn er de Martha’s die het huishouden doen, maar evengoed zijn er overal spionnen (Eyes/Ogen).
Vrouwen hebben geen rechten.
De bedoeling van deze (door de machthebbers) gedwongen maatschappij, was om de wereld beter te maken. Maar zoals de Commander correct zegt: beter betekent altijd slechter voor een heel deel van de bevolking. Voor het deel dat totaal geen rechten meer heeft. Wie afwijkt van de regels wacht de dood.

Deze maatschappij is geen sekte waarbij mensen gekozen hebben voor deze levenswijze. Ze zijn ertoe gedwongen. Door indoctrinatie wordt er alles aan gedaan om afstand te doen van hun vroegere waarden en levensopvattingen.

Weinig uitgediept

Op het eind van het boek zat ik toch wel wat op mijn honger. Ik bleef met het gevoel zitten ‘is dit het nu ?’. Naar verluidt gaat seizoen 2 verder waar het boek geëindigd is  en dat zou best wel een goede zaak kunnen zijn. Er blijven immers nog heel veel vragen. Ik durf hier geen explicite verwijzingen naar het einde te doen, op gevaar af de pret te bedreven. Volgens mij is Offred (‘van Fred’)/June, ontsnapt. Ik concludeer dat omdat wanneer ze wordt opgehaald, het woord ‘mayday’ wordt gebruikt. Maar het kan dat ik teveel in de DeMol redeneringen zit en dit als een hint zie terwijl het helemaal niet zo is.

Naar het einde toe blijkt ook dat die hele ‘religieuze’ maatschappij toch uitwasemingen kent die diametraal tegenover hun levensvisie staan. Het verderf (hun woord) was de basis van de nieuwe maatschappij. Het moest worden uitgeroeid met man en macht. Toch blijken diezelfde stichters zich hieraan weer te buiten te gaan. Historisch niets nieuws maar er wordt in het boek niets meer mee gedaan.

Wou Atman op haar manier vertellen wat ze van het Sovjetregime vond ? Wellicht wel.

Toch boek na de serie lezen ?

Ik merkte dat de serie het boek behoorlijk goed volgt, althans het eerste seizoen. De chronologie is iets anders maar dat maakt weinig uit aangezien ook het boek voortdurend met flashbacks werkt. De makers van de serie hebben het boek, dat uitkwam in 1986, hier aan en daar aangepast naar de 20ste eeuw. Zo is er in het boek geen sprake van homofilie en zijn er bijgevolg geen ‘gendertraiters’. Maar de algemene lijn klopt wel.
Het tweede seizoen is volledig gebaseerd op het boek, maar volgt het boek niet meer.

Proloog en epiloog

Het boek kent echter een lange inleiding en een behoorlijke epiloog waardoor het verhaal meer ‘body’ krijgt  Zowel in de serie als in het boek wordt immers niet  echt uitgelegd wat de motieven van deze nieuwe maatschappij zijn (behalve een betere maatschappij te creëren). Volgend op het boek komt een lange epiloog waardoor het boek sterker en transparanter wordt. Mocht je het in de bib tegenkomen en geen zin hebben om het hele verhaal nog eens te lezen, dan zijn alleen al de proloog en epiloog de moeite om te lezen.
Verbaast het je dat de schrijfster opgroeide in West-Berlijn, met de Muur als continue verwijzing naar de uitwasemingen van een totalitair regime ?

Even filosofisch

Er waren een aantal fragmenten die mij heel erg geraakt hebben. Zo vertelt het hoofdpersonage dat ze het hadden moeten zien aankomen, maar dat ze niet wakker genoeg waren om het te zien. Zo ging ze in een korte short joggen en kreeg ze minachtend blikken over zich heen. Er waren de blikken van afkeuring, van intolerantie, het beperkter worden van vrijheidsmening.

Het kan echt wel dat mensen zonder dat ze er zich van bewust zijn vrijheden opgeven. Wanneer ik sommige politieke marketing zei (in aanloop van de verkiezingen) dan merk ik hoe men soms inspeelt op angst, angst die ervoor zorgt dat mensen vrijheden opgeven om toch maar ‘veilig’ te zijn. Polariserend ook. Wij tegen hen, dit lijkt te worden aangemoedigd. Arbeiders tegenover bedienden en omgekeerd, ambtenaren versus zelfstandigen en contractuelen, actieve bevolking versus niet-actieve bevolking, stakers tegenover niet stakers. Autochtonen versus allochtonen. En altijd Het Grote Gelijk en de illusie dat er een maatschappij zou kunnen bestaan waar iedereen mooi in het rijtje loopt volgens opgelegde regels en daardoor de perfecte maatschappij is gecreëerd.

Een boek uit de jaren 80, wellicht ook geïnspireerd door Orwells’  1984 (geschreven in 1949), maar dat altijd actueel blijft. Be ware of wie dat ook de perfecte maatschappij belooft.

Praktisch

Margaret Atwood, Het verhaal van de dienstmaagd. Te koop bij o.a. De Standaard Boekhandel voor €12,50

Snapshot diary

Snapshot diary #22 Vakantiegevoel naar huis brengen

snapshot diary week 22/2018

Home is where the heart is

Het is fijn om het lief terug thuis te hebben en weer in het eigen bed te kunnen slapen. Het leven gaat hier nog moeizaam en ieder bezoek aan de dokter zet ons met de voetjes terug aan de grond. Maar we beseffen dat we beiden geduldig moeten zijn en aanpassen. Om zo toch het mooiste uit iedere dag te halen. Nieuw leven, dus ook een nieuwe manier van leven ! Ik ben er behoorlijk van overtuigd dat we ook hier onze weg zullen vinden.

vakantiegevoel in huis halen

vakantiegevoel

Ik vrees dat de zomervakantie aan ons voorbij zal gaan. Vakanties (meervoud!) zijn geschrapt en na een heel huwelijksleven deel te hebben genomen aan de Vierdaagse van de IJzer, zullen wij dit jaar wellicht voor het eerst afwezig zijn. Alhoewel, we zoeken naar creatieve oplossingen !

Zo probeer ik zoveel mogelijk het vakantiegevoel thuis te halen. Door buiten te eten, meer aandacht te geven aan het eten, kleine uitstapjes met de auto naar prachtige plaatsen als het Schulensmeer. Dat lukt me redelijk. Maar het is behoorlijk bijstellen van ambities.

Nieuwe rollen – nieuwe uitdagingen

Hemsly Eat Happy

Het lief kookte vroeger altijd en ik probeer wat bij de dragen door ook te koken. Het lukt me nog niet echt goed. Met het boek ‘Eat Happy’ van Hemesly ben ik alvast goed. Dertig minuten en prima eten. Ik had gedacht dat het moeilijker zou zijn, maar valt mee. Aangezien het een totaal andere keuken is dan die van manlief, kan ik er hem wel mee bekoren.

Ook geleerd: spuiten zetten. Kan iedereen, zeiden ze hier en nu kan ik het al blindelings. Ik probeer er niet te veel over na te denken. Gewoon plaats bepalen, ontsmetten en doen. Hoe langer ik er over doe, hoe zenuwachtiger ik word.

Gefaald: het gras maaien. Ik weet dat dat niet moeilijk kan zijn, maar ik ben er evenwel in geslaagd om de (recent aangekochte) grasmachine in brand te krijgen. Dat had deels te maken met het gras dat zo gegroeid was na enkele weken verwaarlozing en mijn complete onwetendheid over grasmachines. Blijkbaar moet je lang gras (met het nodige onkruid) niet onmiddellijk op de laagste stand willen maaien. Ik had zelfs geen weet van ‘standen’. Overmoedigheid, ja. Het zal mij leren !

 

 

 

Gelezen

Creative Flow – 365 dagen mindfulness – Jocelyn De Kwant

Creative Flow

Creative Flow: al even mijn metgezel

Dat ik een stresskip ben is geweten. Dat ik energie teveel heb en onrust mij niet vreemd is al evengoed. Om tot rust te komen loop ik, wandel ik en lees ik. Ik geloof heel erg in de kracht van mindfulness: waarbij je samenvalt met het moment en je hoofd niet in het verleden of in de toekomst is. Tenslotte is er alleen maar nu.

Het boek Creative Flow is exact wat de titel beweert: door de (kleine) creatieve voorstellen kan je even alles loslaten en is er geen enkel moeten. Ik ben niet iemand die in yogahouding het hoofd vrij kan maken. Er komt wel altijd iets voorbij. Maar met dit boek lukt dat wel. Niet in yogahouding, maar door mij als een argeloos aan de opdracht van de dag over te geven. Meestal gewoon met de bekende 4-kleurenbic. Al hoeft zelfs dat niet.

Opdrachten die je even doen stilstaan

De opdrachten zijn veelzijdig en daar hou ik wel van. Soms zijn ze bezinnend, soms dagen ze je uit om iets nieuws te proberen. Of je tekent een blad vol spiraaltjes in allerlei kleuren. Mocht je al denken dat het altijd om ‘tekenen en kleuren’ gaat, dan zit je er naast. Ik geef toe dat ik dat aanvankelijk dacht toen ik de cover van het boek zag.

Creative Flow
Rechtsboven een ingevuld blad uit Creative Flow. Je ziet meteen dat ik geen talent heb! Maar daar gaat het niet om. Ik was wel even helemaal uit mijn hoofd en bij het moment !

Kan een boek  rust brengen ?

Dit boek bracht me al meermaals tot rust. Toen ik mij op de camping plots begon te ergeren aan de totaal onverwacht gietende regen. Ik besef heel goed dat mij ergeren de situatie het alleen maar erger maakt. Een kwartiertje in dit boek en ik was de regen vergeten. Of liever de ergernis. De regen werd een rustig tikkend geluid op mijn caravan. Bonus maar niet gegarandeerd door het boek: het stopte met regen !
In het ziekenhuis had ik het boek altijd bij. Ik hield mij totaal niet meer aan de ‘1 opdracht per dag’ maar deed gewoon wat ik leuk vond. De 4-kleurenbic en het boek was genoeg. Het boek past trouwens mijn handtas en kan best tegen een stootje.

Samenvatting

Creative Flow is een prachtig geïllustreerd werkboek, dat je uitnodigt om elke dag iets met volledige aandacht te doen. De 365 praktische opdrachten helpen je om even uit de tredmolen van het dagelijkse leven te stappen en moedigen je aan om in het nu te leven. Eenvoudige teken en schrijfopdrachten worden afgewisseld door oefeningen die je zintuigen prikkelen, je met een frisse blik om je heen te laten kijken of je simpelweg even afremmen om op adem te komen. 

Dit staat ergens bij de inleiding van het boek en het is o zo waar.
Kan je zelf best nu en dan wat rust in je hoofd gebruiken, dan is dit een boek voor jou. Maar het is evengoed een schitterend boek om cadeau te doen, gezonder dan een doos chocolade (maar niet lekkerder) en het gaat veel langer mee dan een boeket bloemen !

Ik ben alvast heel blij met het boek !

Praktisch

Creative Flow, 365 dagen mindfulness – Jocelyn De Kwant, met illustraties van Sanny Van Loon is o.a. te koop via Bol.com voor € 14,99