1000 vragen over mezelf

1000 vragen #45 Hoe laat sta je meestal op ?

opstaan

Opstaan in een ideale wereld

In een ideale wereld zou ik rond half acht opstaan. Dat is ook het uur dat ik prefereer in de vakanties en als er ooit zoiets komt als een lang en gezond pensioen, dan zou dit mijn uur zijn. Dit zou de rest van de dag worden :

  • 7u30 : opstaan
  • 8 uur : ontbijten met de krant. In mijn ideale wereld zou ik ik veel tijd besteden aan het (bereiden van) mijn ontbijt. Het blijft tenslotte mijn lievelingsmaaltijd. Dat kon je hier en daar al zien.
  • voormiddag : sporten en lezen
  • over de middag :  een lichte lunch
  • in de namiddag zou ik werken tot een uur of 6
  • vooravond : eten met vrienden
  • avond : lezen of verder werken

Maar dat ideale leven heb ik niet.

Reality-check : wanneer sta ik op ?

Toch verschilt het niet zo erg van de realiteit, tenminste het uur van opstaan. Ik sta meestal rond 6 uur 30 en dat vind ik dus echt een uur te vroeg. Ik heb het geluk een ochtendmens te zijn en geen last te hebben om uit bed te raken, maar het voelt niet synchroon met de natuur en de zon. Zeker al niet in alle seizoenen dat het géén zomer is !

Volgens mijn echtgenoot – die lekker langer slaapt – hoeft dat ‘vroeg opstaan’ niet. Maar ik heb het graag rustig ’s morgens. Zo vertrek ik al voor 7 uur naar het werk, terwijl de eerste lessen pas om 8.15 beginnen. Dat heeft alles te maken met de verkeerschaos en de files. Ofwel vertrek ik zo vroeg en rijd ik vrij fileloos naar het werk en dan ben ik tegen 7.30 uur op het werk. (Nog altijd 45 minuten te vroeg !). Of ik vertrek een kwartier later en dan ben ik tegen 8 uur op het werk. Het betekent gewoon langer in de auto zitten én meer kans om te laat te komen. Eenmaal ik regio Leuven binnenrijd ‘stropt’ het, en zelfs op mijn werk geraken (met riante inrijlaan) is een probleem, een echte bottle-neck waardoor mijn werk tijdelijk bijna onbereikbaar wordt.

Het fileprobleem

Dat ik er zo lang over doe om 25 km te overbruggen doet mij soms zuchten én verlangen naar een andere werkplaats. Vroeger lukte het me nog om tenminste in het terugkeren fileloos naar huis te rijden, maar ook dat is niet meer het geval.

Een rustig begin van de dag is het vroege opstaan waard

Toch heb ik veel over voor een rustig begin van de dag. Wanneer ik om 7u30 op school arriveer is er bijna nog niemand. Het is er bijzonder rustig en dankzij een prima kok staat de verse koffie al klaar. Tijd om rustig mijn dag te overlopen en de lessen die moeten gegeven worden. Tijd om een praatje te slaan met andere vroege collega’s. Daar kan ik wel van genieten. Dat ik daarvoor vroeger moet opstaan deert me niet. Die rust is me veel waard ! Liever dat dan opgejaagd en lang in de file !

 

Gelezen

Gelezen: Tijd zal het leren Cliftonseries #1 – Jeffrey Archer

 

Jeffrey Archer

Jeffrey Archer laat je niet los

Schreef ik vorige week nog hoe ik mij tergend traag door 600 bladzijden tegen mijn zin worstelde, dit boek van Jeffrey Archer kon ik dan weer niet wegleggen. ’s Avonds vocht ik net niet tegen de slaap om toch maar verder te lezen, zo meeslepend was dit boek.

Kroniek

Het verhaal neemt je mee naar het begin van de twintigste eeuw. We volgen het verhaal van Maisie die op trouwen staat. Negen maand later bevalt ze van een zoon. Ze is de vrouw van een dokwerker. Hardwerkend en met grote dromen voor haar zoon Harry.
Haar man overlijdt in duistere omstandigheden. Of tenminste, dat vermoedt ze, want van de ene dag op de andere is hij verdwenen.
Vanaf dan staat ze zo goed als alleen voor de zorg voor Harry.

Harry Clifton

Haar zoon blijkt talentvol te zijn en dankzij volharding en hard werken kan ze hem naar een begoede school sturen. Hij leert er Gilles Barrington kennen, zoon van de baas van de rederij. Ze worden vrienden voor het leven. Iedereen is vol lof over Harry, behalve de vader van Gilles. Hij weigert Harry een hand te geven en is niet opgezet met de vriendschap tussen beide. Al snel blijkt dat er meer aan de hand is dan misplaatst snobisme.

Begin van WO I

Het verhaal eindigt met de dreiging van de Tweede Wereldoorlog. Het huwelijk van Harry kon niet doorgaan omdat iemand bezwaar aantekende. De reden staat in het boek, maar die verklap ik hier niet. Zijn leven valt uiteen. Hij besluit om niet naar Oxford te trekken, ondanks de plaats die hij daar is aangeboden. De nakende oorlog zal goede krachten nodig hebben en Harry wil een maand meevaren met een groot schip om zo als ervaren marinier te strijden in de oorlog als het zo ver komt.
Het loopt echter anders af dan verwacht.

Jeffrey Archer

Jeffrey Archer schrijft meeslepend.  Hij slaagt erin de lezer helemaal op te zuigen in het verhaal dat op en top Brits is. Het is een echte kroniek van mensenlevens vol licht en duister, vallen en opstaan. Ik heb het verhaal absoluut geen recht gedaan door wat ik net schreef, zo bezorgd ben ik iemands leesplezier te bederven omdat ik toch verklap. Want ja, spannend is het echt wel !

Samengevat

Ik heb me met dit boek geen moment verveeld en de tijd kon niet snel genoeg gaan om verder te lezen. Het verhaal zit goed in elkaar, is vlot geschreven én spannend.

 

  • Taal  : Vlot geschreven
  • Inhoud :  Het levensverhaal van Harry Clifton
  • Emotie :  spanning
  • Themata :  kroniek, Groot-Brittanië begin 20ste eeuw
  • Genre : fictie
  • Personages :  Harry Clifton (hoofdpersonage), Gilles Barrington, Maisie Clifton (moeder), Old Jack (oude vriend en mentor van Harry)
  • Tempo : zeer vlog
  • Context : Groot-Brittannië, begin 20ste eeuw, na WO I tot begin WO II

Het boek is het eerste in een reeks van 7.  Je moet de boeken wel op volgorde lezen.

Praktisch

Jeffrey Archer, Clifton-kronieken 1 – De tijd zal het leren, uitgeverij Boekerij, februari 2016, 368 blz. Te koop paperback bij Bol.com voor € 19,95.

Ik kocht de Engelse versie voor Kindle, Only Time will tell, voor  $ 1,15. Veel goedkoper kan het echt niet !

Wandeltip : stadsbezoek met wandeling omgeving Domburg 8 km

Wandeling Domburg

Daguitstap Domburg

Domburg is één van de meest geliefde stadjes op het eiland Walcheren.  Er is altijd wel een gezellige drukte en aan terrasjes geen nood. Toch is Domburg niet zo groot. Wie een dagtrip naar Domburg plant heeft dus alle tijd om te genieten van een prachtige wandeling in de omgeving van Domburg. Je start in het stadje zelf (ik stond op de gratis parking  van het gemeenteplein) en je bent goed voor een gevarieerde wandeling van zo’n anderhalf uur.

Domburg ligt op 144 km van Brussel en op 104 km van Brugge. Goed te doen dus !

Wandelen langs de kust en in het bos

Ik volgde voor de wandeling de wandelknooppunten. Spijtig genoeg kan je deze (bij mijn weten toch) niet online raadplegen. Maar met deze beschrijving hoef je geen kaart te kopen !  Je volgt gewoon de knooppunten OF je gebruikt het GPX-bestand !

De wandeling begint in Domburg  bij knooppunt  Het eerste deel wandel je parallel met de kustlijn. De weg is voorbehouden aan voetgangers, je wandelt dus in alle rust. Vervolgens kom je in het kwetsbare gebied Hoogduin. Kilometers duinen strekken zich voor je uit. Aangekomen aan knooppunt 93 verlaat je de kust en je slaat rechts in. Je komt terecht in een bos.

Tussen knooppunt 84 en 93 volg je de kustlijn via de polders. Vanaf 93 kom je in een bosomgeving terecht.

Op het pad dat naar knooppunt 92 passeer je Terra Maris, museum voor Natuur en Landschap. Je kan er ook iets drinken. Vervolg je weg naar knooppunt 85  en vervolgens 86.  Hier moet je even goed opletten. Tussen 85 en 86 verlaat je een stukje straat om over de weide te gaan. Het is een prachtig stuk dat een klein beekje volgt, maar er is geen echt pad te zien. Honden zijn op dit stuk niet toegelaten. Ben je toch met de hond, dan loop je de straat gewoon verder tot het volgende knooppunt.

Domburg
Terra Maris, museum. Rechtse foto het ‘pad’ dat geen pad is maar prachtig om wandelen !

Eenmaal aan knooppunt 86 wandel je verder tot knooppunt 25 en zo verder tot je terug bent aan knooppunt 82.

Samengevat

  • Start knooppunt 83
  • naar 84  (0,3 km)
  • naar 93 (1,5 km)
  • naar 92 (0,8 km)
  • naar 85 (0,5 km)
  • naar 86 (1,5 km)
  • naar 25 (0,5 km)
  • naar 82 (1,8 km)
  • terug naar start 83 (0,2 km)

GPS-bestand hier (Route You)

De analyse van Route You geeft volgend resultaat :

wandeling Domburg

Veel plezier ! 

Dinsdagwijsheid : tijd voor mensen

We love our stuff. We name our cars. We worship work. We pray at the altar of productivity. We use busy as a status symbol. Who has time for people?

Je werk komt niet naar je begrafenis

Ik las een schitterend artikel van Tod Brison over het belang van mensen. Deze zinnen troffen mijn oog :

We love our stuff.
We name our cars.
We worship work.
We pray at the altar of productivity.
We use busy as a status symbol.

Who has time for people?

Ik kon alleen maar zeggen. Eu ja, dat is zo. Op de auto na dan, want die heeft geen naam. De drukte achtervolgt mij overal. Durf ik ze te ontvluchten, dan overvalt ze mij toch, want de hele wereld zit in tijdsnood. Alsof het morgen gedaan is.
Ooit is het gedaan, en dan ?

Wat is de nalatenschap van mijn leven ?
Dat ik hard gewerkt heb en geen tijd had voor mensen ?

Ik hoop van niet.