Tagarchief: 1000 vragen

1000 vragen over mezelf

10 000 vragen #81 Wat zou je doen als je vijf jaar in de gevangenis zat ?

Doodgaan wellicht

Het allerergste aan gevangenschap zou ik wellicht de drukte vinden. In films zie je wel eens dat iemand een cel heeft, mooi ingericht met veel licht, eigen bureautje. Maar ik betwijfel of dat realiteit is met een constant plaatsgebrek in gevangenissen. Ik zou dus mijn cel moeten delen, dus continu iemand rond mij. Hét recept om snel gek te worden.

En wat met de natuur ? Die is er ook al niet. Wandelen, sporten, het zal allemaal wel heel beperkt zijn. Zelfs al zou ik echt iets gedaan hebben dat gevangenisstraf verdient, ik denk niet dat ik daar beter zou van worden. Wellicht agressief zelfs, boos en gefrustreerd.

Ik heb het niet op gevangenissen

In alle eerlijkheid geloof ik totaal niet in gevangenissen. Toch zeker niet voor het merendeel van de veroordeelden. Als straf kan het tellen en ik geloof echt wel in straf, maar is zo’n opsluiting wel de beste manier ? Misschien ben ik te romantisch, maar stel, ik heb jarenlang gesjoemeld met geld. Zou het dan niet beter zijn dat ik op één of andere manier mensen probeer terug te betalen ? Dat ik bv. zou werken in een VZW waar zijn mijn ‘financiële’ kennis (sic !) kunnen gebruiken en waar ik misschien ‘leer’ dat er ook een andere wereld is buiten alleen maar geld verdienen ? Stel dat ik dat 5 jaar moet doen, zonder loon, dan is dat evengoed vrijheidsberoving, evengoed straf en met een beetje geluk heeft de maatschappij er iets aan, en ik ook. Niet dat dat laatste moet. Het is tenslotte een straf.

In de Amerikaanse Filmversie van mijn gevangenschap

… zou ik werken in de bibliotheek en mij inschrijven voor bij Open Universiteit en 5 jaar lang studeren.  Filosofie natuurlijk !

1000 vragen over mezelf

10 000 vragen #76 Wat is je favoriete sprookje ?

Verliefd op Robin Hood

Ik zag de Disneyfilm toen ik zo’n jaar of 8  was en werd ter plekke verliefd op Robin Hood. Dat hij een vos was, zag ik niet als een probleem. Of dat hij een ander liefje in het vizier had.
Hoe dan ook, het verhaal had mij betoverd. De gewiekste Robin Hood die de rijken te kijk stelde en opkwam voor de armen. De man die Romeo en Juliagewijs alles voor zijn liefje deed. Met humor en listen wist hij de rijken te bestelen tot jolijt van de armen. Stelen als een spel van rechtvaardigheid. Of was het geen stelen en gewoon rechtvaardigheid ?

De wereld heeft nood aan Robin Hood

De liefde voor Robin Hood is gebleven. Eerst in de vorm van Eroll Flynn en later in de velen die opkomen voor een meer rechtvaardige verdeling van rijkdom. Want geef toe, Robin Hood mag dan wel een sprookje zijn ‘van lang geleden’, de realiteit is er niet minder om. Integendeel, de kloof tussen die kleine groep rijken en de rest van de wereld wordt steeds groter. I kid you not. – Maar dat wist ge natuurlijk.

Onze wereld heeft nood aan nieuwe Robin Hood, of een hele familie Hood.

Welk sprookje is jou vooral bijgebleven ?

 

1000 vragen over mezelf

10 000 vragen #72 Ben je ooit op tv geweest ?

Ik was jong, net als Bart Peeters

Ja, ik ben op televisie geweest. Tot tweemaal toe, als gast dan nog wel. Niet dat ik zoveel bijzonders te vertellen had, maar blijkbaar vonden de makers van kinderprogramma’s dat ik prima televsiemateriaal was. De eerste keer zat ik nog in de lagere school. Ik herinner mij er heel weinig van, behalve dat Bart Peeters er was. Die was toen nog niet zo bekend en zijn broer Stijn Peeters was er ook. Het was een programma dat jongeren aan bod wou laten komen. Ik herinner mij dat er eerst heen en weer telefoontjes waren en dat mijn vader mij zelfs naar Brussel heeft gevoerd. We haddden thuis nog geen VHS (een videorecorder) maar onze buren hadden wel al zo’n aparaat en namen het programma op. Ik heb nog even gezocht op internet, maar helaas. Niets meer over te vinden. Ik denk dat het programma “Alles Kits” heette. Zou ik de naam verkeerd voorhebben ?

Verzuiling en geloof

Mijn tweede ‘optreden’ was opnieuw een praatprogramma en was opnieuw in Brussel. Ik denk dat er minstens 6 jaar tussen zaten. Ik was leerling secundair onderwijs en het thema was ‘geloven of niet ?  Opnieuw gingen er heel wat telefoontjes aan vooraf. Ik wou heel graag deelnemen en dacht dat ik het niet zou halen.  Toen de recruiter vroeg wat ik van de verzuiling vond wist ik geeneens wat dat woord betekende. . Vijftien was ik of zo. Misschien had ik het moeten weten. In West-Vlaanderen, en zeker in die tijd lag niemand wakker van’de verzuiling’. Nog altijd niet denk ik.

Het nichtje bij de televisie

Eenmaal de puberteit voorbij had ik totaal geen interesse meer om nog ‘opgeroepen’ te worden voor televisie. Niet dat ik ooit  nog uitgenodigd werd trouwens. Ik vond het fijn dat ik als kind gezien had hoe televsie ‘achter de schermen’ werkte. Al was het maar dat ik zeer snel door had dat veel herhaald werd en er hele scenario’s bestaan. Dat zogenaamde spontane is bijna helemaal in scène gezet. Grotendeels toch.

Later bezocht ik wel nog wat studio’s. Het nichtje werkt(e) bij televisie en vertelde er boeiende verhalen over. Ik wou haar wel eens aan het werk zien. Ondertussen was ik verhuisd naar Leuven zodat een bezoek aan de studio’s een fijn verzetje was. Ik herinner mij De Laatste Show, De Slimste Mens en een humoristisch programma met een nieuwsoverzicht van het voorbije jaar. De kruitfabriek ? Of haal ik alles door elkaar ?
Televisie en ik, er blijft precies niet veel van hangen.

Graag in De Slimste Mens ? Het kan !

Tegenwoordig zit ik liever voor televisie.
Mocht je zin hebben om ooit als publiek  bij “De Slimste mens” te zitten, dan kan dat vrij eenvoudig.  Je wordt er heel gastvrij ontvangen en de leukste momenten halen soms net het scherm niet. Waardoor het meemaken van zo’n opname soms bijzonder leuk kan zijn.

 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #70 Heb je veel vrienden ?

vrienden om mee te feesten

Nee, ik heb niet zoveel vrienden. Althans, zo zie ik het. In mijn vrienden- en kennissenkring zijn er mensen wiens hele leven rond vrienden draait. Dan gaan ze op weekend met vrienden, of op reis, ze organiseren feestjes, etentjes and so on. In vergelijking met hen ben ik geweldig a-sociaal en de muurbloem bij uitstek. En misschien ben ik dan ook wel. Een soort muurbloem. Een toeschouwer, zei iemand me onlangs. En nee, dat was niet negatief bedoeld.

 

Ik zie ze zo graag mijn vrienden. Eén voor één.

Toch heb ik vrienden en geniet ik van hen. Alleen zie ik ze het liefst één voor één. Of in een groepje van hooguit 3 tot 4. Kunnen de gesprekken de diepte ingaan. Kan er gelachen worden om humor die nooit te begrijpen is door een hele ‘groep’. Ik vind het heel fijn om met een vriend(in) op restaurant te gaan en gewoon even het leven te delen. De stand van zaken even bij te stellen. Hoe is het met je ? Alles goed ? Verder gaan dan de obligate antwoorden ‘Goed’. Ook ‘Het is wat minder’ durven zeggen of horen. Of zelfs ‘Het loopt  helemaal niet’. Zo’n dingen kan je kwijt aan mijn vrienden. Zonder dat ze in paniek schieten.

Niet veel woorden nodig

Men zegt dat men zijn vrienden kent in nood en dat is heel correct. Voor mij was dat een positieve openbaring. Wellicht bedoelt men in met het gezegde dat er veel vrienden wegvallen eens de feestvreugde voorbij, ik heb het al dikwijls anders ervaren. Dat mensen die ik anders niet veel zie er plots zijn. Zonder veel woorden. Maar ze zijn er met heel hun hart en al hun tijd. Ze zijn nooit verdwenen en nooit weggeweest. De verbondenheid is er altijd geweest. Ze zijn er altijd geweest. Die echte vrienden. Ik heb er meer dan ik vermoed.

Voor die vrienden dit liedje. Aangezien er flink wat  West-Vlamingen bij zijn, hoeft een vertaling niet !

Dikke merci !

 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !