Tagarchief: 1000 vragen

1000 vragen

1000 vragen #114 Waarom drink je (geen) alcohol ?

alcohol

Ik heb de smaak nooit echt goed te pakken gekregen

Toen ik een tiener was, was alcohol niet echt een issue. Ik herinner me niet dat wij lessen over alcohol hadden (ondanks het strenge internaat) en al helemaal niet dat mijn ouders mij verboden om alcohol te proeven. Als kind vond ik het zoals alle kinderen wellicht niet lekker en later proefde ik vooral van de wijn die thuis ‘ winters traditioneel bij de ‘kaasplank’ hoorde. Bij feestjes proefde ik wel eens Contreaux, maar meer dan proeven werd het niet. Ik vond het best wel lekker (zeker de Baileys) maar echt drinken deed ik niet.

Iedere nacht ladderzat

Toen ik op kot ging in Gent gingen we dikwijls op de lappen. Ik dronk nog altijd geen alcohol) en er was ook geen druk om dat te doen. Toen we allemaal terug naar ons kot wandelden, breide één van mijn vrienden daar altijd een vervolg aan. Die ging nog richting Overpoort (Gent) waar hij tot een gat in de nacht op café ging met totaal andere vrienden. Tegen de ochtend vond hij (of niet) zijn bed. Wij hadden pas tegen de middag les, dus het gebeurde meermaals dat ik er eentje uit zijn bed ging halen om zodat hij toch maar de les haalde. Hij zag er ziek uit, raapte zichzelf bijeen en volgde me moeite de lessen. Nu en dan had hij er dik spijt van, maar het herhaalde zich keer op keer. Het verwondert mij nu dat wij, ondanks dat wij echt heel goede vrienden waren, er heel weinig over spraken. Er was een woordenloze deal tussen ons: wij zorgden voor elkaar, maar met het stuk dat na middernacht gebeurde, wou ik niets te maken hebben. Hij beschermde me er zelf voor toen ik eens voorstelde om mee te stappen. ‘Ik wil niet dat je mee gaat’ zei hij, ‘dat is niets voor jou’.

Controlefreak

Ik zag van dichtbij wat alcohol deed en hoe ingewikkeld een verslaving is. Ik weet echt wel dat er tussen het drinken van alcohol en verslaving nog veel stappen zitten. Maar ik wist wat de eerste stap was. Evengoed als ik dat wist van roken. Op die leeftijd was ik bovendien uitermate gedisciplineerd en gigantisch doelgericht. Wat mij afleidde van mijn doel gebeurde niet. Ik zag dat die goede vriend van mij het moeilijk had om zijn ambities waar te maken, hoe hij zichzelf in de weg zat en ik besloot simpelweg om geen alcohol te drinken. Bovendien was ik, controlefreak als ik was, bang voor wat er zou gebeuren als ik een beetje van de wereld was.
Ik heb dan ook jaren geen alcohol aangeraakt. Toen werd ik het zo gewoon dat ik het gewoon niet meer deed. Dat bleef. Die discipline, die doelgerichtheid, ha, die is niet gebleven. Geen idee waar die heen gegaan is, wellicht ten onder gegaan toen ik in Leuven ging studeren !

Tourneé Minerale

Eén keer per jaar lees ik de berichten van mensen die tijdelijk of altijd alcohol willen afzweren. Ik denk dat ik onlangs nog in De Standaard las dat ook Flip Kowlier voor no alcohol gaat. Hier en daar lees ik dat dat niet zo makkelijk was, maar nog nooit las ik dat iemand er uiteindelijk spijt van had. Dat doet mij besluiten dat ik het gewoon laat bij wat het is. Geen alcohol. Wat bier betreft zou ik het moeten leren drinken, want ik heb het nooit lekker gevonden. Soms vind ik het jammer dat ik, wonend in een bierland, absoluut geen kennis heb over de geuren en kleuren van een blonde, een donkere of een Trappist of Duvel. Ik denk dat ik soms best wel wat mis. Zeker met een lief dat tot voor kort iedere avond kon uitzien naar zijn Duvel. Het ritueel, het glas, het heeft iets.

Maar ik lust het dus niet. Nog niet. En ik laat dit voorlopig ook maar zo.

1000 vragen

1000 vragen #110 Hoe ziet jouw ideale vrije dag er uit ?

Ideale vrije dag ? Toch graag een beetje werken

Mijn ideale vrije dag houdt eerlijk gezegd sowieso werken in. Dat betekent niet dat het daarom betaald werken hoeft te zijn. Misschien had je dit niet van mij verwacht.  Ben ik immers niet diegene die vindt dat er al te veel geofferd moet worden aan het altaar van productiviteit ? Vind ik niet dat er véél te veel belang wordt gehecht aan prestatie en arbeid ? Alles zit ‘m in balans. Verder vind ik het soms best moeilijk om een onderscheid te maken tussen wat werken en ‘vrije tijd’ is en dat heeft alles te maken met het statuut van betaalde arbeid. Of liever: de onderschatte waarde van onbetaald werk.
Maar de vraag was concreet: hoe ziet mijn ideale vrije dag er uit ?

7:00 uur : opstaan

Omdat ik pas na het sporten een douche neem kan het hier nogal snel gaan. Ik doe meteen mijn sportkleren aan, zo ben ik meteen klaar voor mijn tweede dagdeel deze voormiddag. Ik sta graag op in stilte. Dus geen radio of muziek hier.

7.30 – 8.30 ontbijt

Geen ideale vrije dag zonder koffie

Mijn ideale dag begint met een copieus ontbijt in de tuinkamer. Ik ben favoriet van een goed ontbijt en als ik al helemaal mag dromen dan zou ik het liefste elke dag ontbijten met mijn geliefde. Bij het begin van de dag mag het best sober zijn wat gezelschap betreft, de geest langzaam wakker laten worden over een goede kop koffie en wat yoghurt met fruit en granen. Ja, daar wil ik best voor tekenen.

8.30 – 10:00 uur : studie of schrijven

Vervolgens zou ik graag anderhalf uur studeren of lezen.  ’s Morgens gaat mij dat goed af. Het liefst non-fictie met hier en daar wat nota’s. Misschien ook wel wat schrijfwerk, maar dat doe ik liever later. Om de dag zou ik dit anderhalf uur doen of een uur. Het andere halve uur zou ik wijden aan administratie, maar wel nà het studeren.

10.00 – 11.30 uur

ideale vrije dag : sport hoort er bij !

In mijn ideale leven ga ik vervolgens anderhalf uur sporten (douche inclusief). Dat kan een loopsessie zijn of een lange wandeling, een fietstocht of een sessie in de gym. Al naargelang het seizoen ook. Tijdens zo’n sessie wordt het helder in mijn hoofd en krijg ik goede ideeën. Het geeft energie. Wat ik gelezen heb (anderhalf uur ervoor) gaat wat zakken en de grote lijnen worden duidelijker. Tijdens zo’n loopsessie worden allerlei zaken duidelijk voor mij. Wie regelmatig duursport doet, herkent het gevoel zeker. Het leven is lichter na zo’n sessie.

Op echt warme zomerdagen als deze (het is nu immers vakantie dus zijn al mijn dagen ‘vrije dagen’, dan keer ik het toch om. Eerst sporten en dan lezen/studeren. Anders is het al flink te warm om nog te sporten.

11.30 – 12.30 Huishouden

In dit kleine uurtje zou ik ofwel thuis huishoudelijke taken doen (meestal dus) ofwel boodschappen doen.

12:30 – 14:00 lunch

Vervolgens komt het  lunchblok. Ik hoop in een half uur eten op tafel te kunnen zetten.  Het liefste eet ik ’s middags de hoofdmaaltijd.  Zwaar hoeft het daarom niet te zijn, in tegendeel. Het liefste opnieuw met het lief en eindigend in een goede koffie. Althans voor mij, het lief past voor koffie na het ontbijt.

14.00 – 19:00 werken (met pauze tussenin)

Vijf  uur werken op een dag dus. Dat is niet zoveel, ik besef het, maar het is dan ook mijn ideale dag. Een mens mag dromen, niet ? Mijn ideale werk is een combinatie van betaald en onbetaald werk. Betaald omdat een mens van iets moet leven. Onbetaald omdat veel mensen eenzaam zijn en er zorg tekort is. Ik denk vooral aan oudere mensen, of ze nu zorg nodig hebben of niet. Dat gaat me wel ter harte. Het telt evengoed voor langdurige zieken. Ik zie dat hier thuis nu, in de ‘slechte week’, is het lief bijna letterlijk aan het bed gekluisterd. Elk bezoek wordt dankbaar ontvangen. Het is hét anti-dotum tegen depressie. Geldt ook voor oudere mensen, meen ik.

19:00-21:00 eten met vrienden

Lichte lunch, eten thuis en later op de avond iets gaan drinken met vrienden. Mooi einde van de dag is dat.

21:00 – 22:00 lezen of televisie

Ik kan genieten van sommige series en films. Dus dat mag er best bij. Niet al te veel, maar iets dat gekozen is, soms zelfs iets waar naar uit gezien kan worden (zoals nu op Netflix Tabula Rasa).

ideale vrije dag : tijd om te lezen

22:00 naar bed (en nog een uur lezen)

Traditioneel lees ik meestal nog zo’n uurtje in bed met mijn Kindle. Dan is het volop non-fictie, of iets biografisch. Daar kan ik echt naar uitzien.

23:00 slaap

Ik geef toe, meestal (even het droombeeld verlatend) trek ik het niet eens tot 23:00 uur, dus ook in mijn ideale leven zou het wellicht niet altijd lukken en dat hoeft ook niet. Het maakt wel dat ik sowieso 8 uur slaap heb, en dan mag best. Want met zo’n indeling zie ik het al helemaal zitten om de volgende dag aan te vatten !

Ooit gedaan, zo’n ideale vrije dag ?

Veel vakantiedagen lopen zo, al hou ik mij niet zo minutieus aan de exacte uren, de volgorde is er wel. Deze zomer begin ik evenwel met sporten en ga dan pas lezen en/of schrijven. Het ‘werkblok’ moet wel met een korrel zout worden genomen. Er wordt echt wel gewerkt in de vakantie, maar dat gaat dan om onkruid wieden, kasten ruimen en zorgen voor wie mij lief is. Dat laatste zie ik trouwens niet als taak.
Al bij al heb ik dus regelmatig zo’n ideale vrije dag !

Ik ben wel benieuwd of ‘mijn’ ideale dag andere mensen aanspreekt. Waarschijnlijk heeft iedereen daar een compleet ander idee over. Ik ben wel benieuwd ! 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.

Niets weerhoudt je om mee te doen !
1000 vragen

10 000 vragen #109 Ben je wel eens teleurgesteld in mensen ?

teleurgesteld

Niet zou gauw teleurgesteld – of toch ?

Ik prijs mezelf gelukkig, ik ben niet snel teleurgesteld in mensen. Het lief is het daar niet mee eens, volgens hem ben ik wel degelijk soms diep teleurgesteld in mensen, maar zoek ik onmiddellijk naar waar ik in de fout ben gegaan.  Ik vrees dat hij gelijk heeft. Bovendien heb ik niet eens zo’n grote verwachtingen. Toch gebeurt het dat mensen mij teleurstellen. Diep teleurstellen. Zo diep dat ik denk dat ze meteen ook zichzelf teleurstellen.

Gebrek aan daadkracht

Wanneer ik even over het muurtje van mijn vrienden en familie kijk dan merk ik dat ik ongelooflijk teleurgesteld kan zijn (en ben) in een gebrek aan daadkracht. Wanneer mensen onrechtvaardig behandeld worden en diegene die werkelijk iets kan aan doen doet niets, dan gaat dat toch in mijn kleren zitten. Zeker wanneer ik wéét dat het onrecht ziet. Maar er gebeurt niets. Omdat de confrontatie te moeilijk is. Omdat de nek moet worden uitgestoken. Daar heb ik het best wel moeilijk mee.

Politici

Politici blijven mij teleurstellen. Dat vind ik zelf behoorlijk erg, want een gemeenschap kan niet zonder politici en die politici zouden het vertrouwen van mensen moeten hebben. Misschien niet allemaal, maar er zou toch een groep/partij moeten zijn die je vertrouwt. Vroeger zag ik in politici harde werkers en idealisten. Nu zie ik nog altijd het harde werk (dat vertrouwen heb ik toch nog wel, voor heel wat), maar idealisme is ver te zoeken. Dat ik in mijn persoonlijke leven politici van dichtbij leerde kennen (op alle niveaus) deed er al helemaal geen goed aan. Hoe langer in de politiek, hoe minder voeling ze leken te hebben met de gewone mens, met een modaal inkomen. Wat mij het meeste  is het hele verhaal trof, was dat zij dit normaal vonden. Zij hadden (hebben) kennis en macht en daar is veel mee te bereiken.

Toch meen ik niet dat politici van slechte aard zijn of dat ze opzettelijk dingen doen die de gemeenschap niet dienen. Alleen is de toren waarin ze leven dikwijls zo hoog geworden en leven ze al een heel leven in defensief, dat er nog weinig zelfreflectie is.
Ik hoop nog altijd op een man of vrouw uit de politiek die mijn ongelijk bewijst. Echt ! Ik wil niet anders !

Ik prijs mezelf gelukkig

Maar wat mijn persoonlijke leven betreft, het valt heel goed mee. Ik heb geen ervaringen met verraad of bedrog. Mensen hebben mij nog nooit grote leugens verteld of opzettelijk op het verkeerde been gezet. Ik prijs mezelf dus heel gelukkig ! Laat het aub zo blijven !

 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !
1000 vragen

10 000 vragen #108 Wat is het minst vervelende huishoudelijke klusje ?

Huishoudelijke klusjes

Haat/liefdeverhouding met huishoudelijke klusjes !

Rationeel heb ik het niet voor huishoudelijke klusjes en wel omdat ze per definitie oneindig zijn. Dweil je de vloer (hou ik echt niet van), dan weet je gegarandeerd dat je inspanning maximaal 24 uur zichtbaar is. Net dat – wanneer je denkt dat het op orde is – komt er wel eentje binnen zonder zijn schoenen uit te doen, loopt de kat met modder tussen haar poten of valt de pot confituur op de grond. (Het lief dat net iets te enthousiast kookt is er ook eentje, maar hé, dan moet ik tenminste niet koken !).

Anderzijds: het effect van een afgewerkte huishoudelijke klus is niet min. Een stapel vers gestreken hemden die geuren naar waspoeder, een aanrecht dat staat te blinken, het vervult mij met trots. Ziet dat eens ! Dat die trots er meestal is omdat het grotendeels van de tijd anders is, zal ik maar binnenmonds houden.

Strijken is zen

Het is niet dat ik van strijken houd. Van geen enkel huishoudelijk klusje trouwens. Niet alleen om dat het water naar de zee dragen is, maar ook om dat ik zonder problemen honderden zaken kan opsommen die zoveel interessanter zijn ! Dingen met resultaat. Dingen die een verschil uitmaken.

Strijken doe ik met rationele tegenzin, maar ik word er wel behoorlijk rustig van. Geen idee hoe dat juist zit. Misschien omdat strijken net een beetje maar niet al te veel aandacht vraagt. Of zit het in de beweging ? De warmte ? (Warmte is van groot psychologisch belang !). Strijken geeft mij ook de illusie dat ik het netjes voor elkaar heb. Een vlekkeloos (letterlijk) leven zonder plooitjes (ook al letterlijk). Netjes en ordelijk. Dat is op zijn minst een verborgen verlangen !

Strijken komt bijgevolg dus wel op de eerste plaats van minst aangename huishoudelijke klusjes.

De minst leuke huishoudelijke klusjes

Alles wat met emmers en water te maken heeft, kan hier op weinig enthousiasme rekenen. Ik vrees dat het komt omdat ik het niet meester ben. Taken zoals

  • de vloer dweilen
  • ruiten lappen

Dat lukt mij nooit 100%. Altijd zitten er wel ergens strepen. Of lijkt ik gewoonweg tekeningetjes op de grond heb gemaakt.

Waar is die dweilcursus ?

Het allerergste vind ik dit: dan heb ik vol goede moed alles gedweild en ziet het er piekfijn uit … Blijkt dat eenmaal de zon er op schijnt het helemaal niet meer zo goed is. Integendeel, het ziet er stukken erger uit ! Hoe kan dat nu ? Soms begin ik dan wel eens helemaal opnieuw, om met hetzelfde resultaat te eindigen. Alleen zijn de sporen nu iets anders. Maar echt blinken zoals ik wil, dat gebeurt mij echt niet.

Never.

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !