Tagarchief: 1000 vragen

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #40 Ga je naar de kerk ?

 

kerk

Plaatsen van rust

Als ik enigszins tijd heb zal ik altijd even binnen springen in een kerk. Zeker op reis en liefst in die kerken die toeristisch niet zo interessant zijn. Ik vind het zalig om dan even op te gaan in de rust die er heerst in zo’n kerk. Denk aan de St.-Pieterskerk in Leuven, die staat daar (uiteraard !) pal in het drukke centrum en plots valt al die drukte weg. Je moet niets in een kerk. Er staan zelfs stoelen. En er is stilte ! Niemand die je iets vraagt. Er wordt niets te koop aangeboden en er is zo goed als geen afleiding. Of toch, de geschiedenis die je meeneemt.

Verbonden met eeuwen voor mij

Zeker in gotische kerken kan ik mij echt verbonden voelen met al die mensen die voor mij in de kerk zaten. Welke zorgen brachten ze mee ? Waren ze rijk ? Arm ? Was het toen feestelijk ? Zat de kerk vol ? Mocht je er zomaar in ? Je mag mij gerust een romanticus vinden maar zo’n gedachten gaan echt wel in mijn om. Generaties ver waren hier en met een beetje geluk komen er ook generaties achter mij die hier neerzitten om na te denken, te genieten van de stilte, al dan niet hun zorgen en geluk te delen met God.

Rituelen en vieringen

Ik kan echt wel genieten van een ‘dienst’.  Er gebeurt niets bijzonders en ook dat kan ik waarderen in een wereld die zichzelf altijd opnieuw wil uitvinden en opbiedt om ‘meer’ te zijn, ‘nieuwer’ en ‘flitsender’.  Je wordt tijdens een dienst nooit verrast. De rituelen liggen vast. Het rinkelen van de belletjes. Het opstaan en weer gaan zitten. Het in koor ‘amen’ zeggen en het geven van een hand aan elkaar waarbij je gezamenlijk uitziet naar een wereld van vrede. Na die dienst gaat iedereen weer zijn weg en misschien is er van een betere wereld niet veel sprake meer, maar even toch stond hier een gemeenschap van mensen die het op de een of andere manier beter wilde.

Van de oude stempel

Ik vind het dus best. Kerken. Het herhalen van de rituelen en het uitzien naar een betere wereld. Zo lang die kerk en die dienst maar niet ingekapseld wordt door politieke boodschappen of ideologieën. Daarin ben ik nogal van de oude stempel. Doe aan een ander niet wat je zelf niet wil. Of : zie elkaar graag. Dat is natuurlijk ook een ideologie. Maar graag zien, wie kan daar nu tegen zijn ?

 

 

 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #36 Welk drankje bestel je in een café ?

koffie

Op zoek naar een excellente pauze ? Koffie !

Ik kan enorm genieten van een goede kop koffie. Ik weet dat er allerlei fancy koffies bestaan met allerlei smaakjes, maar boven alles heb ik toch het liefste doodgewone koffie. Met melk. Dat laatste hoop ik ooit nog eens af te leren. Jaren geleden verknoeide ik zelfs de koffie met suiker. Ik heb nog een eind te gaan.

Rustmoment

Mijn ouders hadden thuis best een drukke zaak. Veel volk over de vloer en er werd ook behoorlijk veel ‘zakelijke’ koffie geschonken. Van 12 tot 14 was het echter algehele rust, zaak dicht. Veel interesse voor het eten – mijn moeder was nochtans een prima kok – had ik niet, maar het dagelijkse koffiemoment vond ik dikwijls het hoogtepunt van de dag. Vergezeld met een speculaasje, jaar in, jaar uit en heel soms afgewisseld met één Cote d’Or, maar voor de rest altijd hetzelfde.
Ik ben pas laat begonnen met koffie, maar het associëren ervan met rust en een moment voor jezelf stamt zeker uit deze herinneringen.

Ritueel

Op café is koffiedrinken een heel ritueel. Van bier weet je meestal exact wat je krijgen zal. Bij koffie is dat anders. Welk aroma gebruiken ze, hoe maken ze de koffie ? Het is altijd een beetje een verrassing. Koffie is pure verwennerij, want je krijgt er ook altijd iets bij. Sommige zaken zijn daar best creatief in ! En dan begint het ritueel. Het openen van het melkcupje, de eerste keer roeren en even laten afkoelen. Een eerste sip en opnieuw : laten afkoelen.

koffie

De tijd even vertragen

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik kan zo’n kop  nooit in één keer opdrinken. Vooreerst wordt een goede koffie echt heet geserveerd. Je moet dus wachten. In één keer zo’n kop op drinken lijkt me een aanslag op mijn maag. Te sterk. Of gewoonweg te lekker. Het is niet dat ik echt bewust in slokken drink, het is alsof het gewoonweg niet anders kan.

Zijn jullie ook zo verliefd op koffie ? Of net niet ? 

 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !
1000 vragen over mezelf

1000 vragen #33 Ben je verslaafd aan je telefoon ?

smartphone

Verslaafd aan de smartphone ?

Ik loop de vragen af zoals ze in het Flowboekje staan, maar kan het actueler ? De voorbije week hoorde je het overal :  1 op 8 Vlamingen zou verslaafd zijn aan de smartphone.


Bekijk meer video’s van vtmnieuws op nieuws.vtm.be

De dag dat ik dit nieuws hoorde zat ik in de auto op weg naar het werk. Het was een goddelijk toeval : ik was mijn smartphone vergeten. Ik was zo’n 2 km van thuis weg en één seconde dacht ik erover om terug te rijden, maar besloot dat het niet nodig was. Concreet zou het betekenen dat ik geen foto’s kon nemen, maar meer ook niet. Of maak ik mezelf iets wijs ?

Test jezelf : ben je verslaafd aan je smartphone ?

De Iowa State University ontwikkelde een test om te zien of je lijdt aan nomophobia, “No mobile phone”.  Het gaat om een reeks stellingen die je kan beoordelen met een cijfers van 1 tot 7, waarbij 1 staat voor helemaal niet akkoord en 7 voor helemaal akkoord.

Dit valt nog mee voor mezelf

  1. Ik ben NIET bang om ergens te stranden zonder smartphone. Ik denk dat ik evengoed mijn weg vind zonder.
  2. Ik vind een platte batterij NIET beangstigend. Soms vervelend in het geval ik weet dat er iemand van plan was om mij te bellen, maar beangstigend zeker niet.
  3. Ik erger me NIET als ik mijn smartphone niet kan gebruiken. Soms vind ik het heerlijk zonder. Maar ik geef toe dat dit verraadt dat ik er toch teveel mee bezig ben.
  4. Ik zou mij NIET ergeren als ik niet onmiddellijk informatie zou kunnen opzoeken. Nu ben ik maar een occasionele treinreiziger, zou ik meer de trein gebruiken, dan zou ik dat ‘onmiddellijke’ wel missen.
  5. Ik vind het NIET erg dat ik niet alle soorten breaking news, weerberichten etc. mis. Ik vrees dat ik daar nogal fatalistisch in ben. Ik zal het wel horen en ik kan er toch niets aan doen, niet ?
  6. Ik panikeer NIET als mijn datalimiet is overschreden. Ik zal eerlijk zijn, dat is nog maar zelden gebeurd. Ik heb een limiet van 400 MB per maand, dat zegt misschien ook al iets. Anderzijds, laten we eerlijk zijn : het grootste gebruik gaat via Wifi.
  7. Ik vind het ook NIET erg als ik een tijdje mijn smartphone niet zou kunnen checken.
  8. En nee, ik zoek ook niet voortdurend een Wifi-signaal.

Misschien niet verslaafd maar zou ik zonder kunnen ?

Bovenstaande test peilt vooral naar het onmiddellijke en daarom scoor ik daar naar ‘niet verslaafd’. Maar zou ik dagen aan een stuk zonder een smartphone kunnen ? Dat zou al stukken moeilijker zijn. Bovenstaand onderzoek peilt ook specifiek naar het telefoongebruik, en niet naar het gebruik van sociale media dat ook via een pc of tablet kan gebeuren. Mocht dat inclusief zijn, dan zou ik er ‘slechter’ (what’s in a name) uitkomen.

Ontkenning is eigen aan verslaving

Toch is er een groot verschil tussen ‘ik zou zonder kunnen’ en het effectieve gedrag. Ik kan dénken dat ik zonder kan en ik  zou wellicht zonder kunnen als het écht moet, maar wat is mijn echte gedrag ?

  • Ik heb mijn smartphone zo goed als altijd bij.
  • Ik gebruik ‘m heel veel.
  • Vooral in tijden van verveling (ergens wachten etc.) ga ik soms obsessief checken. Ik wéét dat mij dat niet rustiger maakt, maar ik loop toch in die val.
  • Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik Instagram gecheckt heb.
  • Ik volg vrij veel blogs via Feedly, zo ongeveer om de dag check ik die.
  • Ik gebruik zelden mijn smartphone in het gezelschap van anderen. Dat blijf ik onbeleefd vinden en al zeker op restaurant. Toch ‘betrap’ ik mij erop dat wanneer de andere naar het toilet gaat ik gebruik maak om ‘toch maar even te checken’.

Onrust en het verhaal van de kip en het ei

Al bij al geef ik mezelf een goede score maar ik weet dat het gevaar altijd loert. Als ik onrustig ben, dan ga ik met die smartphone aan de gang. Die maakt mij natuurlijk weer onrustiger. Ik leid ook wel aan controledrang. Ik wil méé zijn, al gaat het mij dan niet over sociale media maar bv. zaken die mijn werk aanbelangen. Ik wil geen informatie missen. Dat lijkt onschuldiger, maar het is maar de vraag of het zo is.

Digitale onbereikbaarheid

Dat ik gedurende het hele weekend berichten kan krijgen van mijn ‘baas’ en collega’s is dan weer iets waar ik tegenop zie. Het veroorzaakt veel onrust. Ik zit graag ‘on top of things’ en dénk dat ik rustiger zal zijn als ook dàt weer is afgewerkt. Tot er natuurlijk weer een nieuw bericht komt. Alles laten liggen tot maandag is niet mijn sterkste kant. Wat mij betreft zou het dus beter zijn mocht er zoiets als digitale onbereikbaarheid bestaan. Want ja, dat mailtje van mijn baas in het weekend zorgt er toch voor weer voor dat mijn hoofd bij het werk is. En dat vind ik niet zo fijn.

Ben jij verslaafd aan je telefoon ? Of is het iets tussenin ? 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !
1000 vragen over mezelf

1000 vragen #32 Waarom heb je het kapsel dat je nu hebt ?

kapsel

Eén simpel antwoord

Uit gemak. Ik weet dat dit niet zo vrouwelijk is en voor sommigen totaal onbegrijpelijk, maar toch is dit wellicht de allerbelangrijkste reden. Verder heeft moeder natuur mij gezegend vervloekt met heel fijn haar en niet eens een volle bos zoals hierboven. Dus tja.

Maar omdat ieder nadeel heb zijn voordeel, zie hier !

Voordelen aan een kort kapsel

  1. Altijd in model

    ’s Morgens staat mijn haar (kortgeknipt) hooguit in piekjes, maar dat heeft bij tijden nog zijn charme. Meestal hoef ik er niet eens met een kam door te gaan, kort haar kan immers weinig kanten op.

  2. Snel gewassen

    Maar vooral : onmiddellijk droog. Onze dochter heeft lang en dik haar, pakken haar en ik ben er meestal jaloers op. Behalve als ik zie hoe ze ‘het haar wassen’ bijna moet inplannen in haar agenda omdat het zo lang duurt eer het droog is en helemaal uitgekamd.

  3. Een gemak bij het sporten

    Of ik nu loop of zwem, fiets, dat haar vormt nooit een probleem. Toen ik klein was en lang haar droeg was dat bij het zwemmen soms wel een probleem.

  4. De kapper doet het altijd goed

    Onze kapper (het zegt al veel dat mijn man en ik naar dezelfde gaan) rekent mij het mannentarief van elf (11 !) euro aan, omdat ik ‘een jongenskop’ heb. Dat zei hij ooit zelf. Tenminste voor het knippe, corrigeerde hij zich. En inderdaad, waarom zou ik dan meer moeten betalen ?

  5. Altijd in de mode of juist niet

    Ik hoef me nergens zorgen om te maken. Het is altijd hetzelfde. De pure eenvoud ja.

  6. Nooit in de war

    Zelfs de sterkste storm raakt niet aan mijn kapsel. Onverstoorbaar ! Ik kom uit bed gelijk ik er in stapte !

Zou ik het anders willen ?

Eerlijk ? Ik vrees dat ik door mijn korte fijne haar weinig andere keuze heb.  Ik ben praktisch van aard en bovenstaande voordelen wegen zeker mee door, maar mocht ik toch beschikken over een schone bos haar, dan zou ik misschien wel eens aan iets anders wagen. Dus is het antwoord misschien niet alleen ‘gemak’, maar ook wel noodzaak.

Dat kapsel en dat fijne haar is wel een beetje een issue voor dit blog, ik beken. Vandaar weinig selfies. Dat ik het al durf vind ik best spannend. Anderzijds, ik heb er niet echt problemen mee. So what ?

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !