Tagarchief: 1000

1000 vragen

1000 vragen #95 Wat zou je doen als je niet meer hoefde te werken ?

Ik zoek al lang evenwicht

Soms hoor ik wel eens van mensen dat ze totaal niet zouden weten wat te doen als ze niet meer zouden moeten werken. Voor mij zou dat geen probleem zijn, ik weet sowieso als dat ik tijd te kort zou hebben. Anderzijds impliceert de vraag wel een beetje dat werken niet zo positief is, dat het een ‘moeten’ is waar je liever vanaf zou zijn. Ik sukkel al mijn hele leven naar een balans tussen werk en leven, al heb ik ‘niet meer werken’ nooit als de ideale oplossing gezien. Soms fantaseerde ik wel eens als ik de lotto zou winnen, maar ‘geen werk’ leek mij toch ook niet ideaal. Anderzijds zie ik gepensioneerde collega’s die plots in de bloei van hun leven lijken te zijn. Ze zijn meer ontspannen en lijken tonnen gezonder. Ze zijn vol enthousiasme over hun hobby of het verder uitdiepen van ‘hun vak’, maar nu op hun voorwaarden.

Nu al minder gaan werken

Het was mijn lief die het in het begin van onze relatie zei: dat ik zoveel over dat pensioen praatte en dat je maar beter nu kan doen wat je echt wil doen. ‘Wie weet hoe je er trouwens later aan toen bent ?’. En nog veel overtuigender: ‘misschien wil je later helemaal niet meer de dingen doen die je nu uitstelt, daar ga je alleen maar spijt van hebben.’

Het lief is zwijgzaam, maar wijs.

Een van de eerste zaken waar het lief en ik het duidelijk over eens waren, was dat geen slaaf wilden worden van ons loon. Zo wonen we in een geheel gerenoveerd huis maar kozen altijd voor hoge eenvoudige kwaliteit. In ons interieur is nauwelijks geïnvesteerd. Toen we vorig jaar onze benedenverdieping en voortuin onder handen lieten nemen kozen we opnieuw voor eenvoud en gemakkelijk te onderhouden. Het viel mij toen wel op dat je met gemak een fortuin kwijt bent aan je huis. Niet alleen aan de aankoop, maar ook aan de simpelste renovatie.

We houden eraan om in ervaringen dan wel in spullen te investeren. Niet dat dat ons dat altijd lukt trouwens. Door deze keuzes hoeven we beiden niet voltijds te werken. Zo nemen we een voorschot op ‘nooit meer hoeven werken’.

Als ik dan toch niet meer zou moeten werken

Dan zou ik dezelfde dingen doen als nu, maar gewoon meer en langer. Zo zou ik nog meer gaan kamperen. De natuur, het buiten zijn, het eenvoudig leven op een camping doen me deugd. Ik zou meer lezen, vooral de krant, want dat lukt tegenwoordig niet zo goed. Wandelen en sporten, allerlei.

Het zou mij ook in staat stellen om meer tijd voor mensen te hebben. Daar is nood aan. Maar wie heeft nog tijd op overschot voor mensen ? Of voor kinderen ?

Dat je niet op de klok hoeft te kijken

Dat zou het allerleukste zijn, maar dat blijft moeilijk voor mij. Het blijft er diep in zitten, dat er toch wat moet ‘gedaan’ worden op een dag en dat je niet zomaar de tijd door je vingers mag laten glijden. Enerzijds is dat een kwaliteit, maar soms ook een vorm van stress. Ik schrijf dit blogje vanop een camping, in volle paasvakantie, en nog merk ik dat ik dagelijks mijn dagplanning maak en mij er behoorlijk aan hou.

Maar misschien leer ik het ooit wel. Vrij te zijn van de klok. Dat zou geweldig zijn !

Ik ben benieuwd wat jullie zouden doen als je niet meer hoefde te werken ! 

 

“1000 vragen aan mezelf” gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.

Niets weerhoudt je om mee te doen !

10 000 vragen #91 Welke boeken lieten een diepe indruk na ?

De kracht van boeken

Sommige boeken maken zoveel indruk dat ze je bijblijven. Niet alleen als verhaal maar ze gaan zich nestelen in je identiteit, ze geven mee vorm aan je denken en de manier waarop je de wereld ziet. Dat geldt toch voor enkele boeken die ik gelezen heb. Het is een kort lijstje en misschien hoort dat wel zo. Er zijn veel boeken die ik graag gelezen heb en die op het lijstje favoriete boeken zouden mogen staan. Maar deze post gaat over indrukwekkende boeken. Boeken die mijn leven hebben geraakt.

De gebroeders Karamazov – Dostojevski

Het lijkt een eeuwigheid geleden dat ik dit boek gelezen heb, maar het is één van de boeken die een diepe indruk op mij hebben gemaakt. Schrijfgewijs is het zware kost. Lange zinnen waar het einde soms ver te zoeken is. Geen lectuur om tussendoor te lezen.

De mens

De personages in de boeken van Dostojevski zijn niet verfijnd. Geen psychologisering of lange dialogen. Maar de mens echte mensen. Bijna archétypisch. Met grote emoties zonder dat die geëtaleerd worden. Mensen die worstelen met het leven voor het woord psychologie bestond. Het leven als het zelf tegenover de wereld, niet als in het dwalen in de eigen zieleroerselen. De personages van Dostojevski worden door het leven uitgedaagd, een leven dat ruw is , waarin dood en verraad is. Schuld en boete.

Hele stukken in mijn dagboek

Ik heb dagboeken uit de twintigste eeuw, toen er nog geen laptop was en ik hele boeken volschreef, waarin bladzijden lang citaten uit het boek staan. De overlevingsdrang, het niet willen toegeven aan het noodlot. “Ik zal hem drinken, de beker des levens, tot de laatste druppel !”. 

Ontheiliging

Ik heb het boek nog ergens maar heb het nooit meer herlezen. Dat heeft deels te maken met de ingewikkelde grammatica, al hoop ik dat er ondertussen betere vertalingen bestaan. Anderzijds vrees ik voor een soort ‘ontheiliging’. Het boek zit daar zo mooi in mijn hoofd, als een edelsteen, misschien is het iets geworden dat het in zich niet is, maar kwam het op dat moment in mijn leven waar het precies dàt was: een diamant.
Misschien vind ik het bij herlezing helemaal niet meer zo goed. Begrijp ik niet wat ik er ooit in zag. Daarom lees ik het niet opnieuw, al is de verleiding er  wel.

Andere auteurs

Simone de Beauvoir en Jean Paul Sartre hebben evengoed een behoorlijke indruk op mij gemaakt. de Beauvoir omdat ik toen voor het eerst echt diep nadacht over mijn identiteit als vrouw. Niet dat ik er mee worstelde, maar zij zette het in een veel breder perspectief. Jean Paul Sartre kwam – via de Beauvoir – later, kwam tegemoet aan veel worsteling. Zette het in perspectief, maakte van mij een wereldburger. Dat de wereld groter was dan mijn kleine wereld. Samen met de Beauvoir.
Sartre zou ik misschien nog opnieuw durven lezen, de Beauvoir niet. Veel ideeën van de Beauvoir zijn ondertussen gemeengoed geworden, sommige zelfs achterhaald. De maatschappij is veranderd. Niet dat haar verzuchtingen ondertussen allemaal onterecht zijn, maar het besef is veranderd. De uitdagingen zijn anders geworden. Misschien zou ik ze een zaagmadam vinden. Dat zou jammer zijn.

Piketty – kapitaal in de 21ste eeuw

Weer zo’n dik boek, maar jonger. Als ik in het recente verleden kijk, dan is dit het boek dat in mij opkomt. Ik heb er lange tijd over gedaan en dankzij een studiegroep heb ik mij heel erg verdiept in het boek. Het boek kreeg veel aandacht in de media, maar of het verandering op gang heeft gebracht weet ik niet.  Het verhaal is vrij eenvoudig: geld maakt geld, meer dan arbeid. Wat betekent dat rijken rijker worden doordat ze rijk zijn en niet omdat ze méér werken of succesvoller of talentvoller zijn. Nee, ze worden rijker omdat ze goed weten hoe met dat geld om te gaan, geld dat geld maakt en generatie op generatie aangroeit. Dus ja, toch wel talent. Talent om met geld om te gaan. Maar wel generatiegeld, en véél meer dan wel wat iemand in het gewone leven verdienen kan.

Kleppers van boeken

Ik merk dat dit lijstje vol klappers staat. Da auteurs zijn niet de eerste de beste. Misschien is dat niet toevallig.

 

Welke boeken hebben jullie diep geraakt ? Ik hoor het graag !

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !
1000 vragen over mezelf

1000 vragen #2 Waar besteed je teveel tijd aan?

Digitale verslaving

Hier hoef ik niet lang over na te denken. Ik ben een digitale junk en bij tijden ben ik zelfs eentje van het ergste soort omdat ik soms denk dat het niet waar is. Nee, ik ben niet digitaal verslaafd denk ik dan, maar ik word toch een beetje paniekerig als ik geen smartphone, tablet of laptop in handbereik heb. So far dus voor digitale verslaving.

Verslaafd aan internet : feeds, youtube en ook wel Instagram

Wat digitale diëten betreft ben is het met mij als met menig één die wil vermageren. Het lukt tijden goed, ik boek echt resultaat, ben bijgevolg zo tevreden over mezelf dat ik denk ‘eentje kan geen kwaad’. Een echte jo-joer ! Deze periode zit ik trouwens weer geheel in het schrappen ofwel diëten. De te lezen feeds waren zo groot in aantal geworden dat ik ze met de beste wil niet meer gelezen kreeg. Anderzijds maakte ik mezelf vanalles wijs zoals iemand die verslaafd is : het komt wel in orde, ik zal nog wel tijd hebben. Verslaafden zijn geweldig in het vrijpleiten van zichzelf. De feedlijst is behoorlijk ingekort en wel met het devies van Marie Kondo : is dit een feed waar ik gelukkiger van word ? indien het antwoord ‘nee’ was : weg die abonnering.
Het begint anders wel dikwijls met goede voornemens : voor het werk, om informatie te vinden, om bij te blijven. Maar voor ik het weet ben ik weer een uur zoet. Herkenbaar ?

digitale verslaving

Waarom vind je dat je er teveel tijd aan besteed ?

Dat is de vraag die er volgens mij toch onder ligt. Ten eerste omdat ik er zelden voor kies. In eerste instantie natuurlijk wel, maar eigenlijk kies ik nooit om een uur of een half uur ‘te struinen’ op het internet. Meestal denk ik dat ik ‘even’ iets ga lezen of doen. En zo voed ik natuurlijk wel die digitale verslaving, omdat ik er mij niet eens van bewust ben.
Anderzijds vind ik het niet oké omdat tijd beperkt is. Het is zo spijtig dingen te doen waarvan je naderhand zelf zegt dat het eigenlijk een beetje tijdverspilling is.
Maar wat zou ik dan wél willen doen met die tijd ?  (Waarom schrijf ik dit alsof het voorwaardelijk is ? Ik kan het toch gewoon meteen doen : minder op internet ?). Lezen. Maar niet digitaal, daarom hou ik ook zo van mijn Kindle : de voordelen van digitaal maar zo goed als geen verleiding. De functies van een e-reader zijn zeer beperkt. Even je mail checken gaat zo goed als niet.
Meer tijd maken voor dingen die ik écht graag doe.

Staat het internet gelijk aan tijdverspilling ?

Dat ook weer niet. Ik denk dat het met digitale verslaving is als met veel verslavingen. Een glaasje wijn, een stuk taart, dat is toch genieten.  Maar het verlies van controle, dat is niet zo mooi. Dan valt trouwens het genieten ook wat weg, aangezien het toch sowieso eindigt in schuldgevoel. Een beetje toch, niet ?

Deze vraag is dus een meteen een uitdaging aan mezelf : echt kiezen wat ik met mijn tijd doe.

Besteed jij ook teveel tijd aan digitale media of juist niet ? Heb jij strategieên om er mee om te gaan ? Ik hoor het graag ! 

 

 

 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !