Tagarchief: balans leven werk

Snapshot diary

Snapshot diary week 10/2017 toch op mijn tandvel

snapshot diary week 10/2017

Klein bang hart

Ik keek met angst en verwachting uit naar het begin van deze week. Eind vakantie maar ook mijn ‘herintrede’ sedert mijn bezoek op Spoed. Ik zag het allemaal heel goed zitten maar in mijn achterhoofd wist ik dat het niet helemaal klopte : nergens had mij mij kunnen verzekeren dat het niet wéér zou gebeuren of dat er een oplossing voor het probleem gevonden was. Het slapen was door de medicatie behoorlijk verbeterd, maar dat was tijdens de vakantie en er was nog behoorlijk veel rusten tussendoor. Wat zou deze week geven ? Ik begon de week met een bang hart en een koppig hoofd. Ik zou NIET toegeven.
Alsof het natuurlijk iets met toegeven te maken heeft als je lichaam/hart compleet in het rood gaat hollen. Meer nog : misschien is dat niet toegeven wel de oorzaak van het al te lang leven ‘in het rood’.

En toen was het weer van dat

Ja. En weerom op een onbewaakt moment. Niets bijzonders, tijdens de pauze. Veel volk, geroezemoes en ik voelde mijn spieren verslappen, het suizen in mijn hoofd overstemde alle andere geluiden. Alleen : ik kende het nu en ik was maar 300 meter van de buitendeur vandaan. Ik ging in de gietende regen staan. En dat deed deugd. Zo kreeg ik het minder warm. En toen ging het ook weer over. Ik sloeg me door de dag heen (met succes !) en kwam ’s avonds compleet uitgeput thuis. Maar dat gaf niet. We did it !

De lente is in het land

Ongelooflijk wat voor positieve kracht dat is ! Er werd mij op het hart (!) gedrukt om voldoende te ontspannen én de sporten. Geen extreme dingen, maar wel zo bewegen dat de druk op het hart enerzijds verlicht wordt en dat dat hart anderzijds versterkt wordt. Ik hou me nog altijd aan mijn 40-dagen fit challenge en genoot ook de voorbije week van enkele fijne activiteiten.  Voor het eerst in mijn leven deed ik aan Nordic Walking. Ik had de indruk dat het mij goed afging (en ook goed voor de schouders) maar ik ben er helemaal niet zeker van dat ik het wel op de juiste manier doe ! Ik waagde me nogmaals aan yoga, maar het blijft me zo vreemd dat ik mij afvraag of je niet uit een bepaald soort hout gesneden moet zijn om dit te waarderen.

Fietsen !

hybride fiets

De nieuwe (hybride)  fiets werd, een maand na aankoop eindelijk uitgeprobeerd en op zondag haalde ik nog eens de koersfiets van stal. De eerste kilometers vielen dik tegen. Ik had al na anderhalve kilometer een flinke helling van maar liefst 45 meter stijging op een afstand van 2 kilometer. Geen idee of je je er iets kan bij voorstellen, maar dat is echt je longen uit je hart trappen. Gelukkig was het naderhand vooral bergaf ! De terugweg had gelukkig geen heuvels meer en dat liep nog eens zo snel.

Dromen

Het lenteweer doet mij gelukkig ook weer dromen. Dromen van vakanties, dromen vooral van heel veel buiten zijn ! Met of zonder caravan maar vooral dagen voor licht. Op de een of andere manier maakt dat licht buiten mijn dagen zelf ook lichter. Ik geloof dat ik wat dat betreft volgende week wel goed zit !

Een fijne week !

Voelen de dagen voor jullie ook lichter als het buiten fijn weer is ? 

 

 

 

40 dagen fit

40 dagen fit challenge: verslag week #1

40 dagen fit week 1

OMG ! 40 dagen fit : makkelijk gezegd !

Toen ik een dikke week geleden de uitdaging voor mezelf formuleerde dacht ik dat dat niet zo moeilijk zo worden. En op zich : wat is er moeilijk aan 10 000 stappen per dag en minimaal 30 minuten bewegen ? Niets toch ?

Alleen, het zit ‘m dat alle dagen. Dan kom je van je werk en heb je 5000 stappen gezet, regent het, moet je nog eten en dan moet je nog eens een half uur sporten én zorgen dat je aan 10 000 stappen geraakt. Alsof de dag al niet genoeg taken en stress met zich meebrengt. Anderzijds : soms dansde ik dat er gewoon uit en geldt ook hier dat het begin het allermoeilijkste is.

Het resultaat

Omdat ik mezelf verplicht heb (heb ik ondertussen al dik spijt van) dat ik hier ‘verantwoording’ zou afleggen, hier gaan we !

  • woensdag : hiking in Zoutleeuw ; + 10 0000 stappen
  • donderdag : een les Nederland in beweging ; + 10 0000 stappen
  • vrijdag : stadswandeling Brugge ; + 10 0000 stappen
  • zaterdag : looptraining ; + 10 0000 stappen
  • zondag : wandeling met Wandelsport Vlaanderen ; + 10 0000 stappen
  • maandag : lesje steps met Jenny Ford ; + 10 0000 stappen
  • dinsdag : compleet kapot van het werk, 7500 stappen (jokerdag)

Daarnet was ik wat ongelukkig omdat ik het gisteren niet gehaald heb. Maar toen bedacht ik : hé, dat is toch compleet volgens de doelstelling ? Dus geef ik toch mezelf een klein applausje, al blijf ik onder de indruk dat het toch niet zo evident was !

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #38 Als je voor jezelf zou beginnen, als wat zou dat dan zijn ?

Een familie van ‘zelfstandigen’

Ik ben geworteld in een familie van zelfstandigen. Ouders zogenaamde middenstanders, broers en zus idem dito. Ik durf dus wel te zeggen dat ik enig zicht heb op het ‘voor jezelf beginnen‘. En meteen zeg ik tegen ieder die voor zichzelf begint : alle respect. Bewondering ook. Want van deze mensen die ik ken (met een klein tot middelgroot bedrijf) is er geen enkele zonder een crisisverhaal. Tijden waarin de toekomst onzeker was, tijden waarin er slecht geslapen werd. Anderzijds boeren ze nu allemaal goed. Heel goed zelfs. En dat gun ik hen.

Voldoening

De voldoening van haar werken is haar grootste drijfveer.

Mijn zus, al over de pensioengerechtigde leeftijd – ik ben een gigantische nakomer – vertelde me dat ze geenszins van plan was om ‘op pensioen’ te gaan. De reden is eenvoudig : ze houdt zoveel van haar werk dat ze zich niet kan voorstellen wat ze anders zou doen. Van de meeste klanten kent ze de gezinnen en de grote lijnen uit hun leven. Ze leeft van seizoen tot seizoen met een ritme van helse dagen afgewisseld met kalme perioden. Een ritme dat redelijk vast staat en dat ze kent.
Haar zaak groeit nog altijd, evenals haar voldoening. Iedere dag plukt ze de vruchten van het vele werken. Ook zij kende perioden waarin het  voortbestaan van haar zaak niet evident was. Die behoren gelukkig al lang tot het verleden maar ze waren er wel. De voldoening van haar werken is haar grootste drijfveer.

Jaloers

Ik ben niet de designer van mijn werk.

Van die voldoening ben ik soms wel jaloers. Ik heb een zogenaamde vlakke loopbaan en die is bovendien cyclisch. Per 1 september begin ik iedere keer opnieuw. Nieuwe leerlingen. Nieuwe uitdagingen ook, zeker met het groeiend aantal zorgleerlingen, maar die geef ik na een paar jaar ook weer af. Ik zie een stuk van de groei, maar nooit het product. Ik ben een radertje in het geheel. Een geheel dat mij nauw aan het hart ligt, maar het is niet iets van mij. Ik ben niet de designer van mijn werk. Dat wordt grotendeels door anderen bepaald. Toch wel iets anders dan bij mijn zus en daar ben ik best jaloers om.

En als ik dan toch voor mezelf zou beginnen ?

Dan dénk ik een job zoals Kelly van Tales from the Crib, of een versie van Shiffra, maar dan niet de kook-, bak-, of klusversie. Veel schrijven dus. Of ik werk als zelfstandige verzorgster voor bejaarden. Daar heb ik het diploma niet voor, maar het lijkt mij wel zeer zinvol werk.

Toch zal het er niet van komen, dat geheel en al werken voor mezelf. Of het zou al moeten zijn in bijberoep. Ik zie dat trouwens steeds meer. Collega’s van mij die werken in bij beroep. Niet zozeer om financiële redenen, maar omdat ze in dat bijberoep hun (creatieve) ei kwijt kunnen. Of hun passie, waarbij het niet uitmaakt dat ze flink minder verdienen als barista omdat het maar een deel van hun loon is. Daar kan ik geheel inkomen.

Wat zou jij doen als je op jezelf begon ? 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !
Snapshot diary

Snapshot diary week week 08/2017 dat hart van mij

hart van mij

Veel gebabbel … met artsen enzovoort

Omdat ik vorige week op Spoed was beland en het niet helemaal duidelijk was hoe dat  nu mogelijk was, wachtten me deze week een aantal gesprekken als navolging van het incident. De boodschap die ik kreeg was enerzijds geruststellend (geen blijvende schade etc.) maar anderzijds ook wel wat verontrustend, want niemand kon garanderen dat dit niet opnieuw zou voorvallen.

Dus zat ik een week thuis tussen de afspraken door en werd er nieuwe medicatie opgestart die probleemloos lijkt aan te slaan. Hip hip hoera !

Eten en nog eens eten

Veel heb ik dus niet te vertellen  over de voorbije week. Ik las twee boeken uit, waaronder het boek van Marcel Hendrickx over perfectionisme en schreef de wandeling van de Zilveren Helmen uit op mijn wandelpagina. Ik experimenteerde nogmaals met het ontbijt door wafels te bakken op basis van havermout, moerbei en kokos. Een geslaagde combinatie trouwens en geen suiker ! Anders was het met de  moelleux. Een caloriebom moet dat zijn en ik vrees dat er weinig is dat er gezond aan is !
Tussendoor bezochten het lief en ik nog eens Noordoever in Leuven en deden we ons weerom te goed bij P’trus Kitchen, wat een topper is voor mij, gezien de halve kilometer van ons huis en de prima koffie en gebak !

Aarzeling

Thuis

Een hele week thuis was het en ik vond die eindeloos lang duren. Gelukkig kreeg ik van de dokter groen licht, zodat de geplande vakantie kon doorgaan. Ik zag de aarzeling in mijn smekende vraag om na de vakantie terug aan het werk te mogen, maar kreeg ook hier groen licht omdat ook de paasvakantie lonkt. Pietzak ben ik, ik weet het !

Bang hart

Na de krokusvakantie sta ik er dus terug en ik heb er alle vertrouwen in. Dat zal wel lukken. Dat moet lukken. Al zal het toch een beetje met een bang hart zijn. Liever geen twee keer terug naar Spoed.

Ik wens jullie allen een fijne werk/vakantieweek toe ! Every moment counts !