Tagarchief: caravan

Snapshot diary

Snapshot diary week #19/2018 – Het lange thuisblijfweekend

Gemengde gevoelens

Ik geef toe. Toen ik de plannen van mijn collega’s en vrienden hoorde voor het komende lange weekend, kreeg ik nu en dan een kramp in mijn kampeerziel. Collega’s met tent, camper of caravan die naar alle windstreken reisden. Zeeland, de Ardennen, de Vlaamse Kust, Fontainnebleue, de Opaalkust in Frankrijk. Het waren allemaal bestemmingen die zo makkelijk waren. Kleren bij elkaar, caravan aanhaken en off we go. Maar het zou up I go zijn. De huisduif haalt het bij het lief van de reisduif. En mijn liefde voor het lief houdt mij soms thuis. Ook op dagen die zo zonnig zijn en waar het o zo makkelijk zou zijn om gewoon te vertrekken. Liefde doet iets met een mens. (En dat is maar goed ook !).

Het territorium van de huisduif: 25 m2

Dat betekent niet dat we letterlijk thuis gebleven zijn. We startten ons verlengde weekend met een wandeling georganiseerd door Wandelsport Vlaanderen. Startpunt 3 km van ons huis. We deden een citytrip in onze eigen stad. 4 km. Ik kon het lief overtuigen om in de tuinkamer te ontbijten. Buiten !
Deze dagen waren dus dagen van genieten van elkaar en familie. Allemaal op die 25 vierkante kilometer. Ik las buiten in het zonnetje en verzon even dat ik op mijn eigen camping was. Ja, ik blijf dromen. Mag toch ?

Ik kan nauwelijks wachten om opnieuw te vertrekken

Tijdens datzelfde weekend zijn wel tien mogelijke trips door mijn hoofd gepasseerd en lang zal het niet duren of dat huisje wordt weer gewoon aangehaakt. Terug naar Nieuwpoort, omwille van de zee (en prima camping) ? Of Gent, dat altijd bruist maar ook zalige fietspaden heeft langs Leie en Schelde. Of toch opnieuw richting Nederland, langs de Maas of Noord-Brabant ?

Hoe dan ook, lang zal het niet duren. Dat voel ik zo. En het lief, het lief vindt dat allemaal goed. Heb ik even geluk !

 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week 18/2018 Zomer in Nieuwpoort !

Nieuwpoort - vakantie

Mei zit vol extra vakantiedagen !

Ik laat die extra vakantiedagen echt niet aan mij voorbij gaan  ! En als de zon ons dan nog eens trakteert op haar gulle aanwezigheid dan ben ik helemaal van de partij !

Dus trok ik deze week voor enkele dagen richting Nieuwpoort. Met de caravan, om te genieten van het buitenleven. Ik reed kilometers (totaal zo’n 80 !) met de fiets en deed mijn ogen te goed aan Beaufort.

Het campingleven

Het campingleven bevalt mij uitermate. Het leven is er trager, veel trager. Als het weer een beetje meezit (lees: geen of weinig regen) dan leef ik helemaal buiten. Ik vind het heerlijk om ’s morgens door het raam te kijken en te zien hoe de zon opkomt. Na sanitaire stop en warme douche rijd ik met mijn fiets richting campingbakkerij. Ik koop er meteen ook de krant. Tafel buiten, stoel buiten en ik ben goed voor anderhalf uur ontbijt en krant. Verse broodjes en verse krant. Dat zou ik evengoed thuis kunnen doen, maar dat gebeurt niet.

Ondertussen hebben al een paar mensen goede dag gewuifd of ‘smakelijk’ gewenst. Er is een warme vriendelijkheid op campings. Misschien komt dat omdat iedereen zo relaxed is.

Het valt mij verder op hoe stil het er is. Ook zijn er best wat kampeerders. Dit is nog mei, het voorseizoen en kinderen heb ik er zo goed als niet gezien.

Beaufort

Ik heb mijn dagen voornamelijk gevuld met fietsen. Ik fietste het binnenland in maar fietste via de dijk evengoed zo’n 20 km naar Oostende. De eerste dag had ik de wind op kop, dat is niet min aan de kust, maar de langste rit van 40 km viel best mee. De wind was mij goed gezind. Ik zag werken van deze (2018) editie van Beaufort en voorgaande. Van alles wat ik gezien heb is onderstaand werk mijn huidige favoriet. Het is een werk van Nina Beier. Het knappe is dat het de natuur deel uitmaakt van het kunstwerk. Het staat immers op een golfbreker wat betekent dat het bij vloed helemaal overspoeld wordt door water en bij eb langzaam tevoorschijn komt.

Holy Land van Kader Attia (FR) raakte me toen ik de uitleg las. Spijtig dat het een tijdelijke installatie is, want het geeft zo te denken. Het is een sober werk en heeft volgens mij geen politiek statement. Het beschrijft de werkelijkheid zoals ze is, zonder stelling in te nemen. Dat maakt het volgens mij nog sterker.

Werk ik eigenlijk nog wel ?

Ik kan mij voorstellen dat die vraag soms wordt gesteld als je mijn snapshot diary leest. Over het werk vind je hier weinig, ook al zit daar een vat vol verhalen. Maar het ligt soms gevoelig, foto’s zijn al niet zo evident en veel komt ook ieder jaar terug. Maar dit was toch de eerste keer: een projectdag rond EHBO en verkeer gegeven door externen met véél kennis van zaken. De wereld is weer wat veiliger geworden !

 

 

 

Goodbye April, hello May – Geluk is soms gewoon een dekentje tussen de bloesems

april 2018

Ontwaken uit de veel te lange winterdip

Dat je alle mooie dagen moet gebruiken die er zijn, want in ons Belgenland kan het van de ene dag op de andere compleet veranderen ! En als het weer tegenzit gewoon… niets van aantrekken ! Dat mijn geluk niet afhangt van het weer !
Die levensfilosofie lukt mij steeds beter, al merk ik dat ik weinig tot niets kan doen aan de winterdip die alles te maken heeft met het gebrek aan licht. Gelukkig zijn de dagen al een stuk langer geworden en is er meer licht ! Mooi weer of niet ! Er is licht !

Vakantie in Noord-Nederland

Het kon precies niet op in april ! Zo vertrok ik voor een kleine week naar het noorden van Nederland, naar Julianadorp (Den Helder) om precies te zijn. Ik wou al die bloemenvelden wel eens met mijn eigen ogen zien ! Ik nam de veerboot naar Texel en genoot van de rust, de duinen en de zee. Dat ik het nogal voor Nederland heb, ja. Dat is wel duidelijk.

Nederland stond trouwens nog eens op de agenda in april, en wel voor een stadswandeling in Maastricht. Een aanrader, en dichtbij !

Vakantie in eigen land !

Mechelen blijft verrassen, een bewaard geheim heb ik de indruk ! Het lief en ik bezochten Mechelen – nogal toevallig-  opnieuw, maar wie zin heeft kan natuurlijk deze stadswandeling volgen ! 
Dankzij deze gids reden we ook nog eens richting Belgische Kust (in plaats van Zeeland) en dat beviel ons geweldig ! We pikten er een een zonnige dag uit !

Alle vrije momenten zijn goed om te wandelen, te fietsen, te genieten !

Als het ook maar een beetje goed weer was en ik vrije tijd had, dan plande ik een wandeltocht of nam ik het picnickdeken en at onder tussen de volle bloesem. Soms vraagt geluk gewoon om een beslissing. Doen !

Er waren nog tal val leuke uitstappen, wandelingen en momenten in april, maar dit zou wel een heel lange post worden. Ik genoot van mijn loopjes (in korte broek), van de tuinkamer, en van de step (waarover nog eens een aparte post).

Mei ziet er veelbelovend uit !

Mei begint traditioneel met een vakantiedag en dat is voor mij dit jaar het sein om richting Belgische Kust te trekken. Wij maken de brug (30 april) niet, maar dat hindert me niet om op andere dagen extra te genieten.
Ook met O.L.Heer Hemelvaart staat er een lang weekend voor de deur. Misschien trekken we net als vorig jaar voor het hele lange weekend naar Gent, maar daar zijn we nog niet uit.

Hoe dan ook, de dagen worden nog langer !   Mei is wellicht koploper in het aantal extra vrije dagen voor iedereen, geniet ervan !

 

1000 vragen

1000 vragen #96 Kun je goed autorijden ?

Iedereen rijdt beter

Ik weet niet meer waar ik het las, maar het ging erover dat we anderen meestal minder goed inschatten dan onszelf. Wanneer mensen werd gevraagd naar hun rijgedrag antwoordde de overgrote meerderheid (ik denk zo’n 80 procent) dat ze vonden dat ze beter reden dan de gemiddelde autobestuurder. Je hoeft geen wiskundige te zijn om te weten dat dit grove overschatting is.
Vandaar dat ik nauwelijks iets durf te zeggen over mijn eigen rijgedrag. Maar toch, ik probeer zo ‘eerlijk’ mogelijk te zijn, hier wat ik wel en niet goed kan

Dit kan ik niet zo goed

  • Rijden in een auto van een ander. Zelfs in de auto van het lief ben ik niet zo op mijn gemak. Ik vind dat die minder goed schakelt en dat hij niet snel genoeg optrekt.
  • Ik ben geen held als het over grote steden gaat. Dat geeft mij altijd stress. Zeker steden die ik niet ken of die plots een gigantisch mobiliteitsplan hebben toegepast waar mijn GPS geen weet van heeft !
  • Ik volgde vorig jaar een geweldig leuke cursus maar het achteruit rijden met een caravan lukte me niet. Ik zou moeten oefenen, maar ik omzeil gewoon het probleem. (Dat kan als je een kleine caravan hebt).

Wat kan ik wel goed ?

  • Parkeren, bij voorkeur door achteruit te rijden. Geen idee hoe dat heet tegenwoordig, maar zo met je auto in de straat via achteruit een plaatsje tussen twee auto’s inpikken. Ik heb een grote voorkeur voor achteruit parkeren ! (Zijn er mensen die dat in een straat vooruit doen ? Dan moet je toch veel plaats hebben ?)
  • Rijden met de caravan. Ik zal niet zeggen dat ik dat goed kan, maar ik ben fier dat ik helemaal alleen kilometers ver rijdt, een week geleden nog tot het hele hoge noorden van Nederland.

Wat zou ik graag willen kunnen ?

  • Ik zou graag eens in een vrachtwagen rijden. De hele mannelijke kant van mijn familie kan dat, wat meteen betekent dat ze ook probleemloos in een camper rijden. Als kind zag ik overal vrachtwagens, omdat dat te maken had met de zaak van mijn ouders. Ik vind het jammer dat ik het niet kan. Zou het zo graag eens doen. Mijn moeder kon het ook, al deed ze het weinig.
  • Ik zou graag iemand hebben die mij overtuigd dat ik veilig met mijn caravan in de Ardennen kan. Ik heb geen schrik om te rijden, maar wel dat mijn auto dat niet kan trekken. Volgens deze website moet dat zonder probleem gaan, maar ik heb heilige schrik dat ik daar op een helling ga rijden en plots niet meer verder kan omdat ik het niet kan trekken. Mocht er mij iemand kunnen helpen, ik rijd met een Renault Kangoo 1600 en trek een caravan met maximaal gewicht van 750 kg.

Als iemand mij kan overtuigen van dat laatste, ik zou echt blij zijn ! Kwestie dat ik ook eens richting Ardennen. Om die trail te doen bijvoorbeeld !

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !