Tagarchief: caravan

1000 vragen

10 000 vragen #96 Kun je goed autorijden ?

Iedereen rijdt beter

Ik weet niet meer waar ik het las, maar het ging erover dat we anderen meestal minder goed inschatten dan onszelf. Wanneer mensen werd gevraagd naar hun rijgedrag antwoordde de overgrote meerderheid (ik denk zo’n 80 procent) dat ze vonden dat ze beter reden dan de gemiddelde autobestuurder. Je hoeft geen wiskundige te zijn om te weten dat dit grove overschatting is.
Vandaar dat ik nauwelijks iets durf te zeggen over mijn eigen rijgedrag. Maar toch, ik probeer zo ‘eerlijk’ mogelijk te zijn, hier wat ik wel en niet goed kan

Dit kan ik niet zo goed

  • Rijden in een auto van een ander. Zelfs in de auto van het lief ben ik niet zo op mijn gemak. Ik vind dat die minder goed schakelt en dat hij niet snel genoeg optrekt.
  • Ik ben geen held als het over grote steden gaat. Dat geeft mij altijd stress. Zeker steden die ik niet ken of die plots een gigantisch mobiliteitsplan hebben toegepast waar mijn GPS geen weet van heeft !
  • Ik volgde vorig jaar een geweldig leuke cursus maar het achteruit rijden met een caravan lukte me niet. Ik zou moeten oefenen, maar ik omzeil gewoon het probleem. (Dat kan als je een kleine caravan hebt).

Wat kan ik wel goed ?

  • Parkeren, bij voorkeur door achteruit te rijden. Geen idee hoe dat heet tegenwoordig, maar zo met je auto in de straat via achteruit een plaatsje tussen twee auto’s inpikken. Ik heb een grote voorkeur voor achteruit parkeren ! (Zijn er mensen die dat in een straat vooruit doen ? Dan moet je toch veel plaats hebben ?)
  • Rijden met de caravan. Ik zal niet zeggen dat ik dat goed kan, maar ik ben fier dat ik helemaal alleen kilometers ver rijdt, een week geleden nog tot het hele hoge noorden van Nederland.

Wat zou ik graag willen kunnen ?

  • Ik zou graag eens in een vrachtwagen rijden. De hele mannelijke kant van mijn familie kan dat, wat meteen betekent dat ze ook probleemloos in een camper rijden. Als kind zag ik overal vrachtwagens, omdat dat te maken had met de zaak van mijn ouders. Ik vind het jammer dat ik het niet kan. Zou het zo graag eens doen. Mijn moeder kon het ook, al deed ze het weinig.
  • Ik zou graag iemand hebben die mij overtuigd dat ik veilig met mijn caravan in de Ardennen kan. Ik heb geen schrik om te rijden, maar wel dat mijn auto dat niet kan trekken. Volgens deze website moet dat zonder probleem gaan, maar ik heb heilige schrik dat ik daar op een helling ga rijden en plots niet meer verder kan omdat ik het niet kan trekken. Mocht er mij iemand kunnen helpen, ik rijd met een Renault Kangoo 1600 en trek een caravan met maximaal gewicht van 750 kg.

Als iemand mij kan overtuigen van dat laatste, ik zou echt blij zijn ! Kwestie dat ik ook eens richting Ardennen. Om die trail te doen bijvoorbeeld !

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

Snapshot diary week 13/2018 Het wordt hier alsmaar beter !

Opnieuw volop aan het lopen, caravan in de wasstraat = begin kampeer seizoen, nieuw leven voor de mondharmonica en lenteschoonmaak met volle goesting !

Lente en veel energie !

Geen idee of het door de komst van de (aarzelende) lente is of wel De Beslissing, maar er lijken werkelijk pakken energie vrij te komen. Mijn hoofd zit vol goesting. Pure goesting om van alles te doen, voor het huis, voor het werk, voor familie, vakantievoorbereidingen, er zal zelfs gekookt en gebakken worden. Zou het echt de lente zijn ? Het wordt ook altijd maar helderder in mijn hoofd en er kan weer geademd worden. Dat lijkt precies geleden van vorig jaar februari toen ik onverwacht in het ziekenhuis landde. Is dat geen goed nieuws ?

Dat ik weer regelmatig loop, dat zegt ook veel

Het lopen lijkt voor mij wel een soort innerlijke thermometer. Regelmatig lopen betekent dat het goed gaat met mij. Het is een beetje een vicieuze cirkel. Lopen doet me goed en daardoor voel ik mij goed. Anderzijds: lopen blijft mentale energie vragen. Ik weet best dat zelfs in zeer drukke tijden lopen altijd een oplossing is, de mentale energie is er niet altijd. Lopen vraagt wilskracht. Toch bij mij. Altijd, zelfs nu ik weer behoorlijk loop. Dat opstaan en die eerste kilometer, dat gaat nooit vanzelf.  Maar als ik de energie voor die eerste kilometer heb, dan meteen ook voor de tweede en de volgende. Dus ja, een beetje een haat-liefde verhouding soms tot het lopen.

Baantjer

Dankzij een post van Annelies zocht ik deze week mijn mondharmonica op. Of liever: mondharmonica’s. Als kind was de muziekschool de wereld waar ik het liefste vertoefde en mijn ouders vonden het helemaal oké als ik weer eens een nieuw instrument wou. Tenminste, als het niet al te groot en duur was. Dan reed mijn vader mij naar muziekhandel ‘Baert’, een ouderwetse muziekwinkel in Waregem die voornamelijk bladmuziek verkocht. Ik had een goed muzikaal gehoor en haalde al snel allerlei liedjes uit het nieuw instrument. Dat mijn ouders dat allemaal moesten aanhoren, chapeau !
Ondertussen heb ik al een ruwe versie van de begin van de intro van Baantjer. Ik zou moeten oefenen om het wat verfijnder en soepelder te maken, die halve tonen krijg ik niet altijd juist.

Lenteschoonmaak

Een neverending project, dat uitruimen van het huis, dat teveel dat zich overal stapelt. Ik begon met het makkelijkste: de kleren. Tot scha en schande vond ik zelfs nog kleren met een prijsticket. Shame on me !

Ook de caravan verdiende een wasje, wat meteen betekent dat het kampeerseizoen begint. Hip hip hoera !

Dat ga ik dan ook doen, hup met de caravan het hoge noorden in ! 

 

Dag zalige zomervakantie ! Welkom september

 

Zoveel avonturen, zoveel herinneringen !

Ik kijk terug op een welgevulde vakantie.  Voor het eerst besloten het lief en ik om maar liefst 3 weken weg te gaan. Wanneer je bedenkt dat het lief echt een huisduif is én niet ooit luidkeels verkondigde dat hij niet van kamperen hield, dan is dat toch een statement.

Juli

De vakantie begon goed met twee kotstudenten die hun kotjaar tot een goed einde hadden gebracht. Eentje sloot zelfs voorgoed zijn studentenleven af. Het is toch een geruststelling als het goed gaat ! Een zorgeloze zomervakantie voor ons allemaal. Ik besef dat het geen evidentie is.   Er zijn tal van studenten die even hard of harder hebben gewerkt en toch het gehoopte resultaat niet hebben gehaald.

 

Juli 2017

 

Daarna vertrokken we richting  Auvergne. We huurden er een huisje in de middle of nowhere en genoten van de rust en de natuur. Meer moest dat niet zijn. (Meer was er eerlijk gezegd ook niet).

De dagen die we thuis waren vulde ik met lekker eten en opruimen. De tuinkamer werd op orde gezet (maar zelden gebruikt wegens veel te veel regen) en ik deed zo waar studies over het fenomeen Bullet Journaling (Bujo). Fijn om te experimenteren !

We trokken met de caravan richting Dieren waar ik vooral genoot van de Veluwe en de IJsel. Het lief speelde iedere dag schaak. Dat hoort zo op een schaakkampioenschap ! Terwijl hij zijn hersenen liet kraken vulde ik de dagen met veerboten en musea. Dat het plezant was !

Augustus

Begin augustus was ik aanvankelijk wat de kluts kwijt. Oei ! Meer dan een week thuis ! Ik genoot van het vele sporten en het uitproberen van nieuwe gerechtjes. Ik experimenteerde met de microscoop.  En toen kwam die eigenaardige man die heel ons huis op stelten zette. Onze dagen werden gevuld met het leeghalen van het huis, terwijl wel enkel wat werken aan de dakgoot wilden ! Het werd een zeer confronterende ervaring. Zoveel spullen ! Het lief en ik kregen er zin in om àlles op te ruimen ! Maar toen was het huis leeg en waren er enkel nog de werkmannen. We hadden geen plaatsje om te zitten ! Ik vluchtte naar Gent, wat een wijze beslissing bleek. Ik genoot van de Blaarmeersen en de prima camping.

Na een blitzbezoek thuis en het ophalen van het liefje trokken we richting West-Vlaanderen voor de Vierdaagse van de IJzer. Altijd het hoogtepunt van onze zomer en dat was nu niet anders. We werden onverwacht getrakteerd op een volle week zon. Dankjewel !

Ondertussen werkten de mannen in ons huis verder. Die konden het gerust zonder ons stellen !

Thuisgekomen was ons huis inderdaad ‘gerenoveerd’ maar bij lange niet af. Meubels moesten worden teruggezet, er wachtte ons een gigantische schoonmaak en door de renovatie begonnen we plots ook zin te krijgen in andere (huis-)projecten. Als we er dan toch voor gaan…

Blije terugblik

Ik kijk terug op een zalige vakantie. Het heeft deugd gedaan en geheel onverwacht werd het ook nog eens een superproductieve vakantie ! Ik zal ze missen. Niet in het minst de lange dagen licht – die nu al korten.

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #2017/32 Ons huis is leeggehaald !

kloksgewijs : volle bibliotheek, dozen verhuizen, de dakgoot waarmee alles begon, kleuren kiezen, veel te veel r egen, de bijna lege bibliotheek. Midden: camping.

En toen was ons huis leeg

Een slimme aannemer was dat ! Hij hadden hem ingehuurd voor het herstellen van de bekisting van de dakgoot. Buitenwerk dus. Zouden we geen last van hebben. En ja, de man deed zijn werk prima (doen, hij deed het niet zelf). Hij had ons vader kunnen zijn, een man op leeftijd dus. Met Ervaring. Ervaring zoals ‘Dit zou nog veel beter zijn in jullie huis’.  Besluit ? Zijn firma neemt ons hele huis onder handen. En wij zitten met een leeg huis.

Een leeg huis is confronterend

Of liever: het leegmaken van het huis. We zijn wel tig keren op en neer naar de kringloopwinkel gereden. Zakken en dozen vol boeken. Spullen die we in veelvoud hadden. Spullen waarvan we niet meer wisten dat we ze hadden. Ik deed het ‘fijne’ werk zoals in dozen doen en sorteren. Het lief ‘verhuisde’ de dozen. Hij leek wel een Charlie Chaplin mannetje die zich bukte, doos opnam en doos verhuisde. Zo aan de lopende band. Ik had met hem te doen. Zoveel zelfs dat ik het aantal dozen richting kringloopwinkel het liefst zo hoog mogelijk zag. Dat zou tenminste betekenen dat ze bij een volgende verhuis niet opnieuw moeten worden uitgepakt. Maar echt, je huis leegmaken is serieus confronterend. Ik ben een verzamelaar maar toch ook wel een flinke koper. Ik besef dat dat er een aantal overtuigingen zijn die mij de das  omdoen. Zoals de gedachte dat je voorraad in huis moet hebben. Of dat wat goed en degelijk is meteen ook in meervoud gekocht moet worden. En nog zo van die overtuigingen.

 

Toen werd ik ook nog eens uit het huis gezet !

Een leeg huis is echt geen pretje. Er was nog de koffiemachine, een paar kopjes, de televisie. Voor elk 1 stoel en de tafel. De slechtste versie van kamperen ! Werkmannen die supervriendelijk zijn maar je huis echt wel bezetten. Niet weten waar te gaan of staan omdat je niet in de weg wil lopen. Of de luierik wil lijken. Of de onkundigen (wat we beiden zijn op vlak van renovatie). Dus zei dat prachtige lief van mij: als jij nou eens gaat kamperen, dan is dat toch veel leuker dan hier ? Hij zou ‘hier en daar’ wat verblijven overdag.  De caravan werd aangehaakt en zo kreeg een dorre week van hard werken (en een beetje frustratie) toch nog een mooi eind. Ik ‘logeer’ tijdelijk in de caravan een stuk weg van alle werken. Misschien komt het lief een paar keer op en af. Best mogelijk. Dat zou trouwens fijn zijn.

Ontsnapping aan de werken dus !

Een fijne week gewenst !