Tagarchief: citaat

Gelezen

Gelezen: Wij zijn ons brein – Dick Swaab

Wij zijn ons brein

Wij zijn ons brein en daar valt niet veel aan te veranderen (zegt Swaab)

Tenminste dat is de conclusie die ik overhoud aan het eind van dit boek. Dat gedetermineerd-zijn door ons brein wordt behoorlijk geargumenteerd. Je zal dus maar wensen dat je een schitterend brein hebt met een gezond brein.

Wij komen ter wereld met hersenen die door een combinatie van onze genetische achtergrond en de programmering gedurende de ontwikkeling in de baarmoeder uniek zijn geworden en waar onze karaktereigenschappen, talenten en beperkingen al voor een belangrijk deel in zijn vastgelegd. Dit geldt niet alleen voor het IQ, het ochtend- of avondmens-zijn, de mate van spiritualiteit, neurotisch, psychotisch, agressief, anti-sociaal en non-conformistisch gedrag, maar ook voor de kans die we lopen op hersenziekten zoals schizofrenie, autisme, depressie en verslaving. Zijn wij eenmaal volwassen, dan zijn er grote beperkingen aan de modificeerbaarheid van onze hersenen, en liggen onze eigenschappen vast. De bouw van onze hersenen die zo tot stand is gekomen bepaalt hun functie: wij zijn ons brein.

Ik beschik over te weinig kennis om dit te weerleggen, maar soms had ik de indruk dat Swaab al te veel in een biologische setting bleef zitten. Zegt hij trouwens zelf niet dat er nog heel wat te ontdekken is als het over hersenwetenschap gaat ?

Ik ben trouwens niet alleen in mijn argwaan over zijn stelling dat de hersenen zowat alles bepalen. lees hier maar een reactie van Jan Derksen, professor aan de VUBrussel.

Een schitterend boek voor wie meer wil weten over onze hersenen

Hersenen, het blijft toch voor veel onbekend gebied. Vraag aan eender welke (goede) student uit het secundair onderwijs hoe de bloedsomloop werkt, de spijsvertering of het zenuwstelsel, en je krijgt in grote lijnen wel een goed beeld. Maar de werking van de hersenen ? Dat is toch nog vaak grijze materie. Trouw noemt het boek van Swaab “Het standaardboek over het brein” en ik kan hen geen ongelijk geven. Los van zijn eigen bedenkingen en filosofieën legt hij haarfijn de werking van de hersenen uit. Het boek is zo vlot geschreven dat je het leest als een verzameling columns, die trouwens ook de basis van dit boek vormen.

Van baarmoeder tot alzheimer

De ondertitel van het boek klopt. Swaab legt uit hoe nog voor de geboorte van een kind de hersenen worden gevormd en welke invloed de moeder (en haar omgeving) heeft op de ontwikkeling van de hersenen van de kind. Wie dit boek leest zal voor eens en altijd overtuigd zijn van een alcoholloze zwangerschap en zal des te kritischer zijn ten aanzien van medicatie tijdens de zwangerschap. Want ja, er kan veel mislopen. Het lijkt al bijna een wonder dat het meestal wél goed afloopt.

Het brein als kern van ons bestaan

Swaab wijt in ‘Wij zijn ons brein’ verschillende hoofdstukken aan alle mogelijke voorvallen tijdens ons leven en wat de relatie hiervan is met ons brein. Wat is de relatie tussen ons brein en depressie, autisme, ADHD, stress, dementie ? Wat maakt een mens tot een empathisch wezen en verschilt hij hierin met andere zoogdieren ? Wat is  het effect van sporten op het brein ? Je ziet het van hier: een buitengewoon interessant boek. Gelukkig is er achteraan het boek een trefwoordenregister te vinden, mocht je later graag nog iets opnieuw lezen over een onderwerp.

Samengevat

 

Ik geef het boek 4 sterren: nergens lees je een toegankelijker boek over de werking van de hersenen. Het boek is bijzonder vlot geschreven en heel toegankelijk zonder te simplificeren. Anderzijds gaat Swaab nu en dan uit de bocht. Dit gebeurt zeker als hij het over collega’s heeft waar hij het niet mee eens is. Daar zit behoorlijk wat overdrijving in.

Praktisch

Dick Swaab, wij zijn ons brein, uitgeverij Atlas Contact, 480 blz, maart 2012.
Te koop bij bol.com voor € 8,99 (paperback).

Ik las de Nederlandsdtalige Kindleversie voor $ 10,94.

 

Dinsdagwijsheid : tijd voor mensen

We love our stuff. We name our cars. We worship work. We pray at the altar of productivity. We use busy as a status symbol. Who has time for people?

Je werk komt niet naar je begrafenis

Ik las een schitterend artikel van Tod Brison over het belang van mensen. Deze zinnen troffen mijn oog :

We love our stuff.
We name our cars.
We worship work.
We pray at the altar of productivity.
We use busy as a status symbol.

Who has time for people?

Ik kon alleen maar zeggen. Eu ja, dat is zo. Op de auto na dan, want die heeft geen naam. De drukte achtervolgt mij overal. Durf ik ze te ontvluchten, dan overvalt ze mij toch, want de hele wereld zit in tijdsnood. Alsof het morgen gedaan is.
Ooit is het gedaan, en dan ?

Wat is de nalatenschap van mijn leven ?
Dat ik hard gewerkt heb en geen tijd had voor mensen ?

Ik hoop van niet.

 

Kwetsbaar, mag het nog ?

kwestbaar

Kwetsbaar is taboe

Soms lees ik iets waarvan ik denk. Wauw ! Of er worden dingen met elkaar verbonden en valt mijn frank. Of is het euro ?
Bovenstaand citaat laat me al de hele dag niet los. Het komt uit een nummer van De Standaard Weekblad dat gebouwd is rond Dirk De Wachter.

Ik kan het citaat en Dirk De Wachter wel volgen. Een off-day of iets niet kunnen, falen in iets… het wordt nog moeilijk aanvaard in een wereld waarin je alles moet kunnen en de ‘sky the limit’ is. De Wachter zegt “We voelen ons beschaamd om onze kwetsbaarheid, en zo wordt die kwetsbaarheid een ziekte”.  Dat had evengoed een citaat kunnen zijn dat ik hier even in de kijker zette.

Alles moet een oplossing krijgen

Wanneer ik – ook beroepsmatig – rond me heen kijk, dat moet er voor alles een oplossing zijn. Ik pleit evengoed schuldig, als iets niet gaat ‘naar de norm’ (hetzij zelf opgelegd, hetzij maatschappelijk of wat dan ook) dan ga ik al snel zoeken ‘wat er aan aan te doen’.  Dat is enerzijds logisch. Hadden mensen nooit problemen opgelost of gestreefd naar een betere versie (van zichzelf, van hun leven, van hun producten), dan was de evolutie anders uitgedraaid.  Maar toch ..

Het is zoals het is

Maar soms denk ik. Tja, dan is het maar zo. Zoals ik naar de regen kijk en er niets kan aan doen en zelfs dààr moeite heb om het te aanvaarden. Mijn lichaam, mijn geest wil niet altijd mee. Mijn lichaam en geest zijn kwetsbaar en niet onoverwinnelijk. Daar ben ik behoorlijk opstandig om. Ik wou dat ik kon zeggen dat ik het aanvaardde, maar dat is niet zo.
Anderzijds besef ik ook : als ze er nu een naam aan geven (diagnose), ben ik dan iets verder ? Moet ik het dan niet evengoed aanvaarden ?
Is het oké als ik kwetsbaar ben en dus niet onverwoestbaar en bij tijden gewoonweg over mijn eigen gedachten/voeten val ?

 

Snapshot diary

Snapshot diary – week 2017/04

snapshot diary week 04/2017

Een zieke in huis

De hele week was hier een zieke in huis en er was dagenlang geen beterschap in zicht. Ik wou dat ik kon schrijven dat hij momenteel huppelend door het huis loopt, maar hij sleept zich nog van de zetel naar de keuken en ’s avonds naar het bed. Waar hij slecht slaapt.
Ik zag ondertussen het leven weer aan mij voorbij flitsen, hopende dat ik een natuurlijke weerstand heb tegen het hardnekkige virus van het lief.

Extra aandacht voor het eten

Koken zit mij niet in het bloed en al zeker niet in mijn hart, maar ik deed deze week toch mijn best om het gezond te houden voor het lief dat anders àltijd kookt. Extra vitamines leken mij ook meegenomen.

Dit ontbijt zal vol met goede zaken (denk ik toch) maar werd niet gesmaakt door het lief. Het is een simpele mix van noten, rood fruit en havermout. Ik gebruik nog altijd halfvolle melk, maar denk over te schakelen naar sojamelk. Is dat een beter idee ?

Bovenstaand ontbijt vond hij dat wel weer lekker en dat verwonderde mij. Ik begin met een halve kop melk en een halve kop zelfrijzend meer. Vervolgens vul ik een halve kop met havermout en gooi er nog een banaan bij. Dit alles samen mix ik en dat is mijn beslag. Je zou er evengoed pannenkoeken kunnen van maken maar ik ben daar niet zo goed in. Dan krijg ik altijd van die aangepakken plaatjes.
Ik gebruik geen boter en geen suiker. Ik ben absoluut geen foody en heb al helemaal geen verstand van gezond eten maar ik veronderstel dat het laten van suiker ‘pur sang’ en vetstoffen nooit slecht kunnen zijn.

Mijn laatste poging was courgetti, oftewel spaghetti van courgettes. Daarmee ben ik natuurlijk rijkelijk laat want de hype is waarschijnlijk al voorbij. Voor wie denkt dat ik toch een keukenprinses ben : ik heb dat zo (rauw, reeds in spirelli) gekocht in de AH. En de saus zat in de diepvries ! Veel verder dan de diepvries, koken in water en het gebruik van een magnetron raak ik niet ! Maar het was toch lekker.

Zalig Limburg

Zelf had ik ook extra vitaminetjs nodig  ! Bij gebrek aan Zeeland trok 20 minuutjes van onze biotoop richting Limburg. Het werd een zalige wandeling in een heel divers landschap. Ik genoot met volle teugen. Soms kan het zo eenvoudig zijn !

Een citaat dat blijft hangen

Amelia Boone

Bovenstaand citaat van Amelia Boone bleef hangen in mijn hoofd. Soms ben je gewoon goed in het overwinnen van obstakels. Iets wat je van Amelie Boone wel heel letterlijk mag nemen !

 

Ik wens je een obstakelloze week toe – hoe sterk je ook bent –
het mag ook eens gewoon vlak zijn !