Tagarchief: citaat

Snapshot diary

Snapshot diary – week 2017/04

snapshot diary week 04/2017

Een zieke in huis

De hele week was hier een zieke in huis en er was dagenlang geen beterschap in zicht. Ik wou dat ik kon schrijven dat hij momenteel huppelend door het huis loopt, maar hij sleept zich nog van de zetel naar de keuken en ’s avonds naar het bed. Waar hij slecht slaapt.
Ik zag ondertussen het leven weer aan mij voorbij flitsen, hopende dat ik een natuurlijke weerstand heb tegen het hardnekkige virus van het lief.

Extra aandacht voor het eten

Koken zit mij niet in het bloed en al zeker niet in mijn hart, maar ik deed deze week toch mijn best om het gezond te houden voor het lief dat anders àltijd kookt. Extra vitamines leken mij ook meegenomen.

Dit ontbijt zal vol met goede zaken (denk ik toch) maar werd niet gesmaakt door het lief. Het is een simpele mix van noten, rood fruit en havermout. Ik gebruik nog altijd halfvolle melk, maar denk over te schakelen naar sojamelk. Is dat een beter idee ?

Bovenstaand ontbijt vond hij dat wel weer lekker en dat verwonderde mij. Ik begin met een halve kop melk en een halve kop zelfrijzend meer. Vervolgens vul ik een halve kop met havermout en gooi er nog een banaan bij. Dit alles samen mix ik en dat is mijn beslag. Je zou er evengoed pannenkoeken kunnen van maken maar ik ben daar niet zo goed in. Dan krijg ik altijd van die aangepakken plaatjes.
Ik gebruik geen boter en geen suiker. Ik ben absoluut geen foody en heb al helemaal geen verstand van gezond eten maar ik veronderstel dat het laten van suiker ‘pur sang’ en vetstoffen nooit slecht kunnen zijn.

Mijn laatste poging was courgetti, oftewel spaghetti van courgettes. Daarmee ben ik natuurlijk rijkelijk laat want de hype is waarschijnlijk al voorbij. Voor wie denkt dat ik toch een keukenprinses ben : ik heb dat zo (rauw, reeds in spirelli) gekocht in de AH. En de saus zat in de diepvries ! Veel verder dan de diepvries, koken in water en het gebruik van een magnetron raak ik niet ! Maar het was toch lekker.

Zalig Limburg

Zelf had ik ook extra vitaminetjs nodig  ! Bij gebrek aan Zeeland trok 20 minuutjes van onze biotoop richting Limburg. Het werd een zalige wandeling in een heel divers landschap. Ik genoot met volle teugen. Soms kan het zo eenvoudig zijn !

Een citaat dat blijft hangen

Amelia Boone

Bovenstaand citaat van Amelia Boone bleef hangen in mijn hoofd. Soms ben je gewoon goed in het overwinnen van obstakels. Iets wat je van Amelie Boone wel heel letterlijk mag nemen !

 

Ik wens je een obstakelloze week toe – hoe sterk je ook bent –
het mag ook eens gewoon vlak zijn ! 

 

 

onderwijspraat

Onderwijspraat : een pleidooi voor kennisonderwijs

Kennisonderwijs

Citaat van Johannes Visser

 

Ik ben bezorgd om de leerlingen

Nu en dan ben ik o zo bezorgd voor ons onderwijs en de leerlingen dat ik denk dat de toekomst er niet zo goed uit ziet. Talloze keren heb ik al gedacht : nu kruip ik in mijn pen, maar er wordt al zoveel over het onderwijs gezegd dat er … misschien wel veel te veel wordt gezwegen.

Vorige week las ik een prachtig artikel van Johannes Visser. Er stond een ‘deelknop’ op voor Facebook en Twitter, maar ik ik durf het hier toch niet zomaar overnemen.
Klik dus hier als je het wil lezen.

Ik geef je alvast de ankertekst  én de mythes die worden ontkracht :

Volgens het belangrijkste onderwijsadvies van 2016 zou onderwijs zich minder op kennis moeten richten. Samenwerken, creativiteit en digitale vaardigheden zouden belangrijker moeten worden. Aan die gedachte liggen twee hardnekkige mythes ten grondslag, die ik in dit stuk ontkracht. 

Twee mythes over het onderwijs

De twee mythes die worden ontkracht zijn

1. Kennis is minder belangrijk, want alles staat op internet

Lees vooral het artikel, maar als je geen tijd hebt, onthou dan dit : kennis is geïnterpreteerde en gestructureerde informatie. 

2. Onderwijs zou kinderen vakoverstijgende vaardigheden moeten aanleren

Het gaat hier dan vooral over het misleidende idee van creatiteit als zou die ‘plots’ geboren worden uit het niets en heeft die geen nood aan vakspecifieke kennis. Een aantal experimenten toonde aan dat vakspecifieke kennis net het creatief denken binnen een domein mogelijk maakt. Mij lijkt dat nogal evident, maar blijkbaar moet het keer op keer opnieuw bewezen worden.

Kennisonderwijs is niet : van buiten leren

Vele mensen denken dat kennisonderwijs een kwestie van ‘instampen is’. Dat is spijtig, want dat is niet het geval. Als het dat zou zijn, dan gaat het om ‘weetjes’ in je hoofd, maar niet om kennis. Kennis is immers àltijd relationeel en contextueel. Vandaar Vissers die spreekt over interpretatie en structuur. Wie iets echt onder de knie heeft (kennis !) gaat plots ‘goochelen’ met wat hij weet, die legt verbanden, die ziet oude zaken in een nieuw licht, breidt de kennis uit en komt zo tot … creatief denken, net hetgene wat de mythegelovers net willen.

Ho, wat hoop ik dat alle beleidsmensen in het onderwijs dat artikel lezen !

Crabbe

Gelezen : Nooit meer te druk – Tony Crabbe

Gelezen

Druk : het gevoel altijd ‘aan te staan’

Zoals iedereen goochel ik met mijn tijd en bezwijk ik nu en dan aan een existentiële crisis omdat er aan die drukte in mijn leven precies geen einde lijkt te komen. Dat zijn de tijden dat ik het gevoel heb volledig door te draaien en te leven als een geprogrammeerde machine gewoon de ene taak naar de andere taak uitricht. Alleen is er geen stopknop te vinden.
Tony Crabbe verwoordt precies zoals ik – en met mij wellicht velen –  het voel :

Drukte is het jachtige, altijd gespannen bezig zijn met meerdere dingen tegelijk waardoor we ons laten voortdrijven en overbelast raken. Met drukte bedoel ik het altijd ‘aan’ staan, het voortdurend op je telefoon kijken en het van bezigheid naar bezigheid hollen. Drukte is te veel ballen tegelijk in de lucht houden, is een overvolle agenda, is het dagelijkse gejaag. Het is dwang, concentratieverlies en uitputting.

Drukte is verdeelde aandacht

Ik heb het druk-zijn altijd ervaren als ‘teveel druk’ van buitenaf. Druk die ik enerzijds niet wilde (wil) maar anderzijds een hoop verwachtingen waaraan ik wel moest voldoen. Crabbe laat zien dat het verhaal niet zo zwart/wit is. Natuurlijk wordt er veel verwacht en zijn er veel taken. Maar dat is nog iets anders dan ‘drukte’. Veel werk is niet hetzelfde als drukte. Drukte zit, zoals in voorgaand citaat in dat gevoel ‘met van alles’ in een keer rekening te moeten houden en al die ballen tegelijk in de lucht te moeten houden. Remedie zou zijn om mij te concentreren op 1 ding en al ben ik o zo overtuigd van het dysfunctionele van multi-tasking en doe ik het ‘handelsgewijs’ weinig, mijn hoofd is daarentegen een monkey-mind. Het omgekeerde van drukte is volgens Crabbe dan ook je aandacht op één ding richten.

 

Discipline en concentratie

Concentratie en discipline zijn woorden die Tony Crabbe weinig gebruikt, maar daar draait het toch wel om. Verder werken aan één taak, je niet laten verleiden door allerlei prikkels die op je af komen. Jezelf door die prikkels niet làten verleiden.

Druk zijn is de makkelijke optie. We hebben het druk omdat we niet voor de moeilijke weg kiezen. We laten onze dag bepalen door onze omgeving en onze inbox in plaats van dat we zelf over een planning nadenken. Het is makkelijker om alleen maar te hoeven reageren. Het is makkelijker om te proberen alles te doen, dan om te kiezen wat wel en wat niet. Er is meer moed voor nodig om minder te doen.

drukte

De illusie van time-management

Dankzij Stephen Covey ben ik al langer overtuigd dat het probleem van ‘drukte’ of ‘te weinig tijd’ niet op te lossen is door mijn werk beter te organiseren of sneller in minder tijd te werken. Er zal nooit tijd genoeg zijn om alles te doen wat ik zou moeten/willen doen. Daarom zijn prioriteiten zo belangrijk. Ook Tonny Crabbe – die trouwens in deze verwijst naar Covey – volgt dit spoor.

We heffen drukte op door oprecht betrokken te zijn bij wat echt belangrijk voor ons is, door oprecht betrokken te zijn bij gesprekken met mensen om wie we geven, door de tijd te nemen om na te denken, om te vertragen en ons aan het moment over te geven.

Hoe wordt je leven minder druk ? 6 Tips

Volgens Crabbe zijn er manieren waarop we er kunnen voor zorgen om minder opgezogen te worden door continue afleidingen. Uitgangspunt is altijd : gerichte aandacht aan wat voor jou belangrijk is.

  • 1 Geef verleiding geen kans – het breekt je aandacht

Is een binnenkomende mail echt zo belangrijk dat hij onmiddellijk je aandacht van je taak mag halen ? Of omgekeerd, stel dat die mail inderdaad zo belangrijk is, zal je dan sowieso geen ander tijdstip nemen om er echt op in te gaan ? Wat je ook doet (onmiddellijk reageren indien niet belangrijk of uitstellen) je bent sowieso afgeleid. Je kan dus maar beter blokken voorzien om met je mail bezig te zijn in plaats van die zo’n dictatoriale kracht toe te kennen.

  • 2 Je kan niet alles onder controle houden

Door onmiddellijk te reageren heb je het gevoel dat je de zaak onder controle hebt. Ik pleit onmiddellijk schuldig en het zal mij geweldig veel moeite kosten om dit te laten gaan. Wat mij betreft heb ik het niet zozeer over het ‘onmiddellijk’ reageren, maar ik reageer op situaties meestal toch dezelfde dag. Ik zie de vraag of het vraagteken en ga dezelfde dag toch opzoeken. Ik schrijf verslagen altijd de dag van de vergadering (heeft ook zijn voordelen, ik weet het). Ik doe dat vanuit het idee dat de stroom vloeiend moet blijven. Ik haat het als dingen blijven liggen. In principe is daar absoluut niets mis mee, in tegendeel, alleen ‘vergeet’ ik de eerste stap : het zetten van prioriteiten. Door ‘alles’ te willen opvolgen geef ik mezelf een vals gevoel van controle. Vals ja, want het is toch onmogelijk. Ik leer het met vallen en opstaan : beter 2 zaken doen die goed zijn, dan 5 versnipperde en aanmodderen.

Ten eerste is het noodzakelijk om de behoefte aan controle los te laten, evenals de relatieve veiligheid van het op alles en iedereen reageren. Ten tweede zullen we bereid moeten zijn om lastige, soms zelfs harde keuzes te maken. Zoals geen enkele surfer elke golf aankan, zo zullen ook wij moeten leren kiezen welke golven we aan ons voorbij laten gaan en welke niet. Ten slotte moeten we van drenkelingen duikers worden. In plaats van te worstelen met het gevoel overspoeld te worden, moeten we zelf onze koers bepalen. In plaats van onze aandacht te laten versnipperen, moeten we onze aandacht leren richten.

  • 3 Tip voor (vooral) vrouwen : geef die perfectiedrang op !

Crabbe schrijft rake dingen over perfectie. Hij gaat daarvoor o.a. te raden bij Brené Brown.

In haar geweldige werk over kwetsbaarheid vertelt Brené Brown over hoeveel mensen hun kwetsbaarheid maskeren met een vertoon van perfectie.  Dit geldt voor zowel mannen als vrouwen. Maar wat mij opvalt, is dat vrouwen daarbij de lat voor zichzelf hoger leggen dan mannen. Misschien is dit een reactie op de nog altijd heersende vooroordelen waar vrouwen, en vooral moeders, mee geconfronteerd worden. Ik zie vrouwen die briljant zijn in hun werk zich in bochten wringen om aan hun eigen onmogelijke verwachtingen te voldoen. Kortgeleden sprak ik een vrouw in een leidinggevende positie die me vertelde dat ze voor haar gevoel bij een overleg altijd het beste voorbereid moest zijn. Dat is een verschrikkelijke last om te dragen. In haar boek Wonder Women beschrijft Debora Spar de enorme druk die vrouwen ervaren om alles perfect te doen: om een perfecte carrière, een perfect leven, perfecte kinderen en een perfect lichaam te hebben.  Omdat perfectie onhaalbaar is, zal er iets moeten veranderen.

  • 4 Er is meer mogelijk dan ja of nee

Het volgende vond ik heel verrijkend. Op ‘vragen’ of ‘input’ ga ik meestal in of ik ga er niet op in. Simpel. Ja of nee. Ik doe het of ik doe het niet. Ik ben ervoor of ik ben er tegen. Crabbé pleit voor het stellen andere vragen. Ja of nee zijn de kortste en “gemakkelijkste” antwoorden om te geven. Maar ze zijn niet zonder gevolgen.

In hun boek Decisive (in het Nederlands verschenen onder de titel Beslist) halen Chip en Dan Heath dit en andere onderzoeken aan als onderbouwing van hun tweeledige stelling dat we ongemerkt vaker een ‘wel of niet’-keuze maken dan een ‘welke’-keuze en dat ‘wel of niet’-keuzes ondoelmatige keuzes zijn omdat daarbij ‘het grotere plaatje’ buiten beschouwing wordt gelaten.  Dit geldt maar al te zeer voor drukte.

 

  • 5 Hoeveel kost een ja ? Reken het voor jezelf uit

De meest geliefde uitspraak van onze surveillante op internaat was ‘Kiezen is verliezen’. Dat is voor iedereen aanvaarde wijsheid. Raar toch dat we bij het aanvaarden van taken of engagementen zelden zien wat we verliezen. Stel dat ik Spaanse les ga volgen. 2 avonden per week. Dan zie ik die avonden mijn gezin niet. Misschien is het mij dat waard, misschien ook niet.

  • 6 Durf drukte te erkennen als uitstelgedrag

Gek, maar wanneer ik vroeger aan de kinderen vroeg om een lastig karweitje te doen was hun excuus voor mij zeer doorzichtig. “Straks, ik ga eerst nog even …. doen”. Het leek hen een legitime reden (ik doe toch iets ?) maar ik had wel door dat het een excuus was.
Toch moet ik erkennen dat ik dit ook vaak doe. ‘Ik ga eerst nog even dit…of dat doen”. Het gaat er niet om dat die ‘dit’ of ‘dat’ geen werken is. In tegendeel, ik ben wel degelijk aan het werk. Maar soms ‘werk’ ik aan iets om gewoon niet te moeten beginnen aan wat eigenlijk echt  belangrijk is.

Uitstelgedrag gaat gepaard met drukte. In feite zou ik zelfs willen beweren dat veel drukdoenerij niets anders dan uitstelgedrag is. We maken onszelf wijs dat we gewoon niet toekomen aan alle belangrijke dingen die een echte impact maken doordat we het zo druk hebben, in plaats van te erkennen dat we druk zijn doordat we vermijd- en uitstelgedrag vertonen.

Naar een productief leven zonder drukte

Tony Crabbé heeft het fenomeen ‘drukte’ echt goed onderzocht. Doordat hij handvaten aanreikt om het bij jezelf te herkennen wijst hij al een leven van minder drukte. In welke mate is de drukte het gevolg van niet kiezen ? Wat kan je allemaal praktisch doen om het jezelf niet al te moeilijk te maken ? Crabbé is realistisch en kiest eerder voor het vermijden dan wel het in gevecht gaan. Probeer je leven zo te organiseren dat je echt alle aandacht kan geven aan die zaken die belangrijk voor je zijn ! Minder drukte betekent geenszins dat je minder productief bent. Integendeel : versnipperde aandacht is de vijand van productiviteit, de vijand van flow.

Een boek voor iedereen die het druk heeft

Bovenstaande tips zijn maar een greep uit het vele wat hij aanraadt. Wie maar een beetje gebukt gaat onder al die drukte zou echt het boek moeten lezen. Tenminste, als je ervoor wil gaan, want er zijn geen wondermiddelen.

Confronterend

Bereid je wel voor dat het boek confronterend is. Drukte wordt soms als statussymbool gebruikt. Je lijkt soms maar iemand te zijn als je het druk hebt.  Dat veegt hij echt zonder pardon van tafel. Daartegenover zet hij aandacht voor wat je na aan het hart ligt.

four_star_rating

Praktisch

Tony Crabbé, Nooit meer te druk, een opgeruimd hoofd in een overvolle wereld, februari 2016, 384 bladzijden, uitgeverij Luitingh-Sijthoff. Paperback te koop voor € 17,99 bij bol.com.
Ik las de Kindle-versie voor € 12,99. In het Engels is dit € 6,49.

Alle citaten komen uit het boek.

 

Piekeren : roep het een halt toe !

9 tips om te stoppen met piekeren – Gelezen – Dale Carnegie

 

Talent voor piekeren

Spijtig genoeg heb ik een behoorlijk talent tot piekeren. Ik denk dat dat te maken heeft met het beschikken over een rijke fantasie (ik ben een kei in worst case scenario’s !) én met de drang om zoveel mogelijk onder controle te hebben. Tel daarbij dat ik de de lat hoog wil leggen en je hebt alle ingrediënten om lekker diep te piekeren. Zoveel te piekeren dat er niets meer in huis komt van je écht wil.

Piekeren verlamt

Gelukkig heb ik doorheen de jaren heel wat geleerd om met dat piekeren om te gaan en herken ik het tegenwoordig al snel. Dat gevoel van vast te zitten, in cirkels te draaien, altijd weer hetzelfde te denken en niet verder te raken. Toch moet ik mijzelf bij de les houden. Het is zoiets als een mentaal dieet : het is de som van vele kleine dingen en het begint bij dat eerste stukje chocolade. Eentje is oké, maar het hoeft geen heel pak te worden. Ofwel : je zorgen over iets maken kan, maar piekeren (wat tot niets leidt) is weer iets anders.

Het boek van Dale Carnegie

Ik las de voorbije maanden een oud boek van Dale Carnegie dat nog altijd in de bestsellerslijsten staat. Het is een beetje gedateerd (manier van schrijven en de voorbeelden zijn soms behoorlijk oud) maar het raakt het hart van het piekeren. Het is veelal gezond verstand, maar Dale Carnegie werkt zoals bij velen de Weight Watchers werken of een sportcoach. Hij houdt je een spiegel voor en coacht je naar een beter leven.

Het boek in citaten

Zelden heb ik zoveel gemarkeerd in een boek. Ik las het in het Engels maar het is zonder problemen in het Nederlands te verkrijgen en het zou mij verwonderen als het niet in ongeveer iedere Vlaamse bibiotheek te vinden was.

 

 

  1. Doe iets !

    Do something about it. Unless we carry out our action, all our fact-finding and analysis is whistling upwind— it’s a sheer waste of energy.”


    Actie komt bij Carnegie veel terug. Je moet gwoon dingen doén in plaats van in je hoofd te leven. Dat doen kan zowel actie zijn om je zorg te verkleinen of gewoon iets doen dat je afleidt en dat je aandacht vraagt zodat het piekeren geen plaats meer krijgt. Heb je door dat je aan het piekeren bent, verleg dan je aandacht door iets te doen ! Dat doen begint bij het verzamelen van feiten (zodat je niet gaan fantaseren) en het analyseren van het probleem. Daarna moet actie volgen.
  2. Enkel vandaag bestaat, gisteren en morgen bestaan niet

    The load of tomorrow, added to that of yesterday, carried today, makes the strongest falter. Shut off the future as tightly as the past…. The future is today…. There is no tomorrow.

    Dit is iets wat me vaak overkomt. Ik denk aan alles wat ik nog moet doen en verlies de moed. De lijst lijkt eindeloos en dat is hij in feite ook. Heb ik net die hele wasmand weggewerkt, wacht daar alweer de vaatmachine. Heb ik eindelijk een grote taak van het werk kunnen afstrepen, er wachten alweer nieuwe. Tegenwoordig plan ik heel strikt mijn dag. Dit moet ik vandaag gedaan hebben en enkel dit. Sommige taken zijn voor morgen of overmorgen, maar zoals Carnegie het zegt, vandaag is er geen morgen.

  3. Laat het je gezondheid niet raken

    “I am willing to take your affairs into my hands but not into my liver and lungs.”

    Het gebeurt wel dat ik van sommige zaken niet meer kan slapen. Ik kan bezorgd zijn over wat met mensen gebeurt of wat de problemen op het werk zijn. Ik zie op het werk mensen die opbranden en futloos worden, die alle energie verliezen en verzanden in een burn-out. Ik probeer daar oog voor te hebben dat mij dat niet (meer ?) overkomt. Niets is het waard dat je gezondheid er onder lijdt. Voor mij niet maar ook voor een ander niet.
    Soms is dat heel erg opboksen tegen de idee (van sommigen althans) dat je werk het allerbelangrijkste moet zijn in je leven. Ik geloof dat niet.

  4. Piekeren is alles behalve onschuldig

    Worry is like the constant drip, drip, drip of water; and the constant drip, drip, drip of worry often drives men to insanity and suicide.

    Piekeren lijkt onschuldig maar dat is het absoluut niet. Ergens in het boek schrijft Carnegie dat piekeren een gewoonte is. Ik kan mij daar wel iets bij voorstellen. Je ziet een probleem en je wil het oplossen (goed !) maar ergens glijdt het af naar piekeren, wat zoveel is als er vast te blijven zitten en keer op keer ophetzelfde te stuiten. Een mens zou er inderdaad gek van worden !

  5. Maak de balans : is het dit je wel waard ?

    To put it another way: we are fools when we overpay for a thing in terms of what it takes out of our very existence.

    Volgens Carnegie moeten we ons bij alles afvragen hoeveel het ons waard is. Er zijn zaken waar ik met groot enthousiasme aan begonnen ben omdat ik het echt wou maar die mij uiteindelijk heel veel gekost hebben. Nu gaat niets zonder moeite en als je iets wil bereiken zal het sowieso lastig zijn. Velen onder ons horen continu het stemmetje dat je niet mag opgeven, en dat is echt wel een goed stemmetje. Maar soms is de prijs gewoon te hoog en moet je je afvragen of het zoveel moeite waard is. Ik denk hier aan een vriendin van mij die dit schooljaar besloot dat haar kinderen in het weekend één activiteit mochten doen. Hoe waardevol alle activiteiten zijn, ze merkte dat het hele weekend stresserend en hectisch was voor allen en het gewoon teveel ‘kostte’.

  6. Er gaan een hoop dingen goed : concentreer je hierop !

    About ninety per cent of the things in our lives are right and about ten per cent are wrong. If we want to be happy, all we have to do is to concentrate on the ninety per cent that are right and ignore the ten per cent that are wrong.

    Ik vind dit een heel mooie. Herinner je je dagelijks aan wat wél goed gaat in je leven. Count your blessings zeggen ze zo mooi en het is zo waar. Wat is het jammer als ik die 10 procent (en ik geloof niet eens dat het bij mij 10 procent is) tachtig procent van mijn aandacht en tijd geef ?

    Nu en dan voor jezelf opsommen wat wel goed loopt werkt ook. Of zien dat de zon schijnt, dat je gezond bent, dat je kinderen gelukkig zijn of dat je nét dat parkeerplaatsje vond toen je gehaast was. Klinkt melig, maar het kan vast niet erger zijn dan je ergeren in die andere 10 procent !

  7. Niets gaat vanzelf. Uitdagingen kosten moeite

    Harry Emerson Fosdick repeated it again in the twentieth century : “Happiness is not mostly pleasure; it is mostly victory.” Yes, the victory that comes from a sense of achievement, of triumph, of turning our lemons into lemonades.

    Dit dubbel gevoel zal iedereen wel kennen. Je wil iets en dat kost energie, maar je gaat door omdat je het doel ziet, omdat je weet dat aan het einde van al die inspanningen een gigantische beloning staat. Ik denk dat de meeste stress wel te dragen is juist door dit vooruitzicht. Er komt een vakantie. Of je kan eindelijk de beoogde afstand lopen. Of je hebt iets af waar je echt fier op bent. Dat je tussendoor soms eens vloekt en je tegen allerlei blokkades aanloopt is bijna ‘part of the game’. Zolang het je waard is en je blijft niet ter plaatse trappelen, gaat het helemaal goed !
  8. Verspil geen energie aan mensen die je niet mag

    Let’s do as General Eisenhouwer does : let’s never waste a minute thinking about people we don’t like. 

    Deze heb ik steeds meer onder de knie. Sommige mensen ergeren je. Dichtbij of veraf. Vroeger kon ik er wel energie aan verspillen. Pogingen doen om ze te overtuigen. Dat is natuurlijk een illusie ! Alsof mensen zo makkelijke te overtuigen zijn. Of ik zat er mee in mijn maag dat ik ze niet mocht. Alsof er een regel is die zegt dat je met iedereen bevriend moet zijn. Uiteindelijk heb ik dit aanvaard. Sommige mensen liggen me niet en dat zal omgekeerd ook wel zo zijn. No big deal ! Beleefdheid, respect en professionaliteit, oké. Maar meer ook niet. Dat hoeft ook niet.

  9. Werk jezelf in het zweet

I am a great believer in working up a tremendous sweat. I found that depression and worry oozed out of my system with the sweat.

Niet achter je computer of tijdens je werk, maar gewoon : fysieke inspanning. Op mijn instagram heb ik een hashtag ‘Sweatisthenewdrug’ en dat meen ik. Soms denk ik dat de mensheid binnen een paar eeuwen (liefst vroeger !) meewarrig zal kijken naar onze tijd. De tijd waarin we ondanks overtuiging dat ons lichaam en geest één is, toch vooral in het hoofd leven en ons lichaam eerder als een ‘last’ zien dan evengoed onze identiteit.
Werk je in het zweet of milder : beweeg. ik geloof niet dat iedereen plots moet gaan lopen of wielertoerist moet worden maar ik geloof wel dat méér beweging ons een stuk verder zou brengen. Zelfs al gaat het maar om een paar kilometer wandelen per dag.

Het boek

Ik heb lang over het boek gedaan en heb dikwijls het gevoel dat ik het nu en dan eens zou moeten doorbladeren. Ik heb immers veel meer gemarkeerd dan wat hier te lezen staat. Ik zou het boek echt aanraden aan iedereen die last heeft van piekeren. Leen het uit de bibliotheek of nog beter, koop het ! Het is echt een boek om te lezen en te herlezen.

Dale Carnegie, Leef gelukkig zonder zorgen
Ik las de Engelstalige Kindle versie  voor $4,14.  Ook al gebruik ik zelf een KindleReader, je hebt die niet nodig. Via de gratis Kindle-app kan je alle Kindle-boeken lezen.