Tagarchief: fietsen

Ik loop nooit zonder … mijn Garmin Forerunner 620

Garmin Forerunner 620

 

Wie mij volgt weet dat ik een trage loper ben en mezelf meermaals een schop onder mijn kont moet geven om de deur uit te raken. Lopen moet je zelf doen en een motiverend maatje zou perfect zijn. De Garmin Forerunner 620 loopt nog altijd niet voor mij, maar hij is wel mijn maatje en motivator. Niet voor niets stond hij vorig jaar op mijn lijst van ‘onmisbaar’ en daar stonden maar 8 zaken op ! Ik heb ‘m al een behoorlijke tijd, maar hij wordt nog altijd verkocht  en hij is oerdegelijk. Zo gaat dat bij Garmin, die jagen je niet snel op kosten. Mijn volgende zou dus ook een Forerunner zijn, missschien wel  de Garmin Forerunner 735XT.

Mijn trouwe maatje ! Garmin Forerunner 620

Zoveel sporthorloges !

Tegenwoordig zijn er zoveel sporthorlogers te koop dat je tussen de bomen het bos niet meer ziet.  Met tal van activitytrackers kan je ook je snelheid en je hartslag meten. Ik beschik zelf nog (beetje verwend, ik geef het toe) over de VivoActive HR van Garmin en de Garmin Vivofit. Maar als het over lopen gaat, kies ik toch voor de Forerunner.

Waarom dan de Garmin Forerunner ?

  1. Het ingeven van trainingen

    Ik kan toch evengoed de snelheid meten met die andere ? In de Forerunnerreeks van Garmin kan ik mijn trainingen programmeren. Dat kan ik niet bij de Vivofit en ook niet bij VivoActive. Trainingen klinkt al alsof ik een echte atleet ben, lees dus evengoed ‘Start to Run’. In de tijd dat de dieren nog konden spreken en van GPS-horloges geen sprake was liep ik met een chronometer. 2 minuten lopen, 1 minuut wandelen. Je kent het wel. Nu hoef ik mij daar geen zorgen meer over te maken. Ik krijg een mooie ‘biep’ wanneer ik moet beginnen met lopen en hip hip hoera een ‘biep’ wanneer ik mag wandelen.  Muziekje in de oren ? Geen probleem, Garmin vibreert rond je pols en zo merk je het ook.

  2. Ik loop nooit te snel

    Ken je dat gevoel ? je begint met je training en je gaat er helemaal voor:  het kan niet hard genoeg gaan en je lijkt over wolkjes te lopen. Tot je 500 meter verder bent en hijgend langs de kant staat. Kijk, zo iemand ben ik en al helemaal als het over een wedstrijd gaat. De spanning van een wedstrijd is zo groot dat de adrenaline me die 500 meter in de waan laat dat ik plots wel heel erg snel kan lopen.
    Biep biep en ‘rustig aan’ verschijnt er op mijn scherm. Je kan een voorwerp niet bedanken, dat weet ik, maar die Garmin heeft me echt al gered !

  3. Ik loop nooit te traag

    Jaja, ik ben een trage loper. Ik vind duurlopen zalig. Net zoals ik wandelen zalig vind en soms gaat het zo goed dat ik ‘op mijn dooie gemak’ net niet aan snelwandelen doe. Op zich is daar niets mis mee, maar het is een training zonder rendement. Progressie kan alleen als het lichaam uitgedaagd wordt. Maar ook weer niet overbelast natuurlijk. Biep biep ‘sneller’ gaat dat dan. Niet mijn favoriete boodschap !

  4. Ik loop gezond

    Ik ben een grote fan van lopen/trainen op hartslag. Misschien ben ik ook een beetje een bange loper en al zeker een emotionele loper : sommige dagen heb ik de indruk dat ik alles aan kan (gaan met die banaan !) en andere dagen is het eerder schoffelen dan wel lopen. Weerom biep biep als ik te weinig inspanning lever, of biep biep als mijn hartslag te hoog is.
    Dat geeft me toch een veilig gevoel.

  5. Gaat mijn conditie vooruit ?

    Dank zij de VO2-max meting weet ik wat de trend is voor wat mijn conditie betreft. Toegegeven, wanneer je je VO2-max laat meten via het ziekenhuis of een sportarts, zal dit nauwkeuriger zijn en ik lig dan ook niet wakker van het getal dat de Forerunner mij geeft. Ik zie wél naar de evolutie. Ben ik nu fitter aan het worden of niet ?

  6. Een ontzettend gedetailleerd logboek

    Wat ik ook zo ontzettend goed vind aan Garmin is dat alle trainingen geregistreerd worden en je jaren terug kan gaan. Mocht je trouwens andere producten (zoals ik) gebruiken van Garmin, dan komt dat allemaal netjes in het overzicht. Kaartjes waar je gelopen hebt, hoe snel je gelopen hebt, wat de hoogteverschillen waren etc. Wil je activiteiten delen via sociale media ? Dat is allemaal voorzien. Je kan je Garmin logboek (via Garmin Connect) ook met andere apps als Fitpal verbinden. Zie je meteen of je dat stuk chocolade hebt verdiend of niet ! En natuurlijk gaat alles ook via je smartphone.

    Vierdaagse van de IJzer, dag 4 Ieper
  7. De agenda – je vergeet het gewoonweg niet

    Nog een functie die ik geweldig vind is de agenda. Ik train momenteel voor een doel in maart. Alle trainingen staan gepland. Ik hoef dus maar één ding te doen: op de knop ‘training vandaag’ te duwen. Ben ik ze vandaag vergeten, dan kan ik nog altijd ‘training gisteren’ indrukken.

  8. Nu nog beter : Garmin heeft zelf trainingsplannen

    Het is nog redelijk makkelijk om aan een Start-to-Run schema te geraken, maar wat als je bv. voor de 10 miles wil trainen of iets anders ? Of :  je ziet het gewoon niet zitten om al die trainingen handmatig in te voeren?  Garmin maakt voor jou een schema op maat, jij geeft je einddatum in en de dagen die je wil trainen en hup, het hele schema wordt ingevoerd én op de juiste dagen.

  9. Ook voor wandelaars en fietsers ?

    Ben je voornamelijk een loper en ga je occasioneel wandelen, dan kan je natuurlijk ook je wandelingen ‘tracken’ via de Forerunner. Je ziet mooi je afstand en je snelheid, de verbruikte calorieën en eenmaal thuis, of via je smartphone,  kan je exact zien waar je gelopen hebt. Idem voor het fietsen. Het kaartje in dit artikel geeft de vierde dag weer van de Vierdaagse. Ik heb ‘m dus ook gebruikt om te wandelen. Navigeren of het volgen van routes die je ingeladen hebt is dan weer een andere zaak. Daarvoor raad ik je een echte wandelgps aan, maar dat is weer een ander blogje.

  10. En nu voor de echte ‘straffe loper’ : Running dynamics / looptechniek

    Ik zal eerlijk zijn, ik ken onderstaande cijfers, maar ik doe er niet veel mee. De Forerunner houdt immers ook bij hoe groot je looppas is, hoeveel passen je zet (cadans), hoe groot je verticale oscilatie is, hoe lang je voet de grond raakt en nog van dat meer.
    Al die zaken zijn belangrijk als je je looptechniek wil verbeteren, maar zoals gezegd, ik ben een trage (en soms luie) loper. Maar misschien wil jij het uiterste uit de kan halen en zijn dit de cijfers die er net zullen voor zorgen dat je een PR loopt !

Voor het lopen ben ik altijd binnen de Garmin Forerunner gebleven en ik kan er eigenlijk niets negatiefs over zeggen. Het is een geweldige serie. Garmin blijft ook updates en ondersteuning geven en dat vind ik maar net zo eerlijk.

Maar waarom heb je dan (ook) een Vivoactive ?

Hmm.. inderdaad, ja. Waarom twee ? En is dat wel nodig ? Telt het excuus dat het een cadeautje was dat eu … ik mezelf heb gedaan ? Oké, ik zal niet rond de pot draaien, de Vivoactive heb ik omdat ik geen loper puur sang ben. Ik zwem, dwaal rond in de fitness en daarvoor is de vivoactive weer beter geschikt. Als je zeker weet dat je nooit met een schema zal lopen of trainen, dan ben je met dit uurwerk (geïntegreerde hartslagmeter om de pols) beter af. Maar ik heb een loopschema nodig. Ik heb die schop onder mijn kont nodig. (Pro Forerunner) En ik ben ook een beetje een gadgetmadam, zo van ‘eu, even zien op mijn uurwerk of het gaat regenen’. (Excuus voor aankoop van de Vivoactive ! )

 

Samengevat

Train je voor een doel, dan is een sporthorloge uit de Garmin Forerunnerreeks echt een goede aankoop. Of je nu een ster in wording bent of gewoon aan een Start to Run wil beginnen én die 5 km halen, het uurwerk is een uitstekende aankoop dat je niet in de steek laat.  Dankjewel trouw maatje !

Wat neem jij altijd mee op je loopje ? Ik ben benieuwd ! 

Gelezen

Gelezen : De Val – Matthias Declercq

Het leven van een wielrenner

De Val neemt je mee in het leven van een groep wielrenners die als bij toeval allemaal uit dezelfde streek komen en rond hetzelfde moment carrière maken. Het gaat om Iljo Keise, Wouter Weylandt, Dimitri De Fauw, Bert De Backer en Kurt Hovelijnck. Hun levens zijn intens met elkaar verbonden.

De Val

Wie meedoet aan de koers valt. Zoveel is zeker.

Vallen hoort erbij. Geen enkele renner gaat in zijn carrière níét een keer tegen het hout of het asfalt. Sommigen vallen zelden, zoals Iljo. Maar in een lange carrière is er geen ontkomen aan.

Vallen met dood als gevolg is echter iets heel anders. Dat hoort niet bij het wielrennen. Toch is het datgene wat net gebeurt. Tijdens de Zesdaagse van  Gent (2006)  hapert Dimitri in het stuur van Isaac Galvez.  Beiden vallen. Isaac overleeft het niet. Het zal Dimitri blijven achtervolgen.

Een voortdurend vallen en opstaan

Het vallen beperkt zich niet tot het letterlijk vallen. De levens van de wielrenners zijn allebshalve gespaard van ellende. Het beeld van Isaac Galvez verlaat Dimitri de Fauw niet. Iljo Keise, die zich een weg naar de top baande, ziet zich plots geconfronteerd met een dubieus dopingsverhaal en wordt bijgevolg 2 jaar geschorst – een zaak waarvan hij later zal worden vrijgepleit. Kurt Hovelijnck komt tijdens een training zo zwaar ten val dat hij lang in coma ligt door een schedelbreuk. Frederik Nolf sterft door hartfalen in Quatar en ook verhaal van Frank Vandenbroucke eindigt in mineur. De ellende bij de wielrenners lijkt in die tijd niet te stoppen.  Dit alles in een paar maanden tijd.

Wielrennen is eenzaam en hard

Brouwers noemt wielrennen de hardste sport die er is: ‘In de koers heb je een leven in de ploeg. Daarbuiten ben je alleen en moet je jezelf organiseren. Je hebt vrienden nodig om overeind te blijven en samen te trainen. Als dat steeds minder gebeurt, om welke reden dan ook, dan wordt het moeilijk.’ Wielrennen is een ploegsport, maar geen enkele ploegsport is zo individueel.

Samengevat

“De Val” is een prachtige kennismaking met  het alledaagse leven van een wielrenner en in het bijzonder het verhaal van vijf jongens uit het Gentse. Hun levens zijn verbonden door de wielrennerij maar evengoed door enkele tragische gebeurtenissen.

Het boek is biografisch, maar je hoeft geen bijzondere interesse te hebben in bovenstaande coureurs om toch van het boek te genieten. Het gaat evengoed over de willekeur van het leven. Alle renners gaan op een eigen wijze om met het noodlot dat altijd in de buurt lijkt mee te fietsen. Dat alleen al maakt dit een fijn boek om lezen.

=  fijn om te lezen, maar geen ‘must read’, aanrader voor de liefhebber van het thema en het verhaal

  • Taal : geen literair hoogstandje maar vloeiend verteld
  • Tempo : het gaat bij tijden ‘hard’, net zoals de wielrennerij !
  • Inhoud : verhaal van 5 wielrenners, hun vriendschap en hun vallen en opstaan wanneer ze geconfronteerd worden met extreme situaties
  • Emotie : empathisch – de auteur nodigt je voortdurend uit om in het vel van de wielrenner te krupen
  • Thema : wielrennen, begin en eind van carrière, vriendschappen
  • Grenre :  gedramatiseerde non-fictie, biografisch
  • Personages : Iljo Keise, Wouter Weylandt, Dimitri De Fauw, Bert De Backer en Kurt Hovelijnck, het zogenaamde ‘Scheldepeleton’
  • Context : omgeving Gent, wereld van wielrennen

Praktisch

Matthias M.R. Declercq, De Val, Manteau 2016, 400 bladzijden.
Paperback € 22,50 bij bol.com, ik las de Kindle versie $ 10,60 

Alle citaten komen uit het boek.

 

Wat als de Sint mij alle tijd van de wereld kon geven ?

Sint : wat als hij mij alle tijd kon geven ?

Ergens hoop ik nog altijd dat de Sint toch bestaat. Je weet maar nooit dat hij dit lijstje leest en mij compleet verrast !

Stel dat ik vanaf morgen niet meer hoef te werken. Ik ben gezond en de Sint betaalt gewoon mijn levensonderhoud. Wat zou ik dan doen ?  Ik ga even de foto’s af. De volgorde is willekeurig, het is geen volgorde van belangrijkheid.

  • Tochten in de natuur

    Ik zou meer tochten in de natuur maken en wellicht zou ik dat zelfs eens met een klein tentje doen. Om helemaal op te gaan in die natuur. Een beetje zoals Sheryl Strayed denk ik.

  • Meer tijd met wie ziek is of zorgbehoevend

    ik vind het zo erg dat ik voor mijn schoonvader niet meer tijd vrij maak. Je zou kunnen zeggen dat dat een keuze is – maar dat is ten dele zo. Er ‘moeten’ ook nog heel wat andere zaken gebeuren die helemaal niet zo belangrijk zijn maar wel noodzakelijk. Het zou trouwens niet alleen over mijn schoonvader gaan.
    Vrijwillgers werk ook. Omdat het onbetaalbaar is. Vooral vrijwilligerswerk in die sectoren waar mensen geholpen worden die geen hulp kunnen betalen. Mensen helpen met papieren. Met Nederlands leren. Met oplossingen zoeken voor praktische problemen.

  • Meer kamperen

    Ja, nog meer ! Misschien zelfs zoiets als Annelies doet. Ligt dicht bij punt één. De liefde voor natuur (voor wie denkt aan drukke campings : ik verkies de natuurkampeerterreinen of kamperen bij de boer) steekt hier weer zijn kop op. De vrijheid en de eenvoud ook. Eenvoud betekent trouwens dikwijls sowieso meer vrijdheid !

  • Technologie en ict

    ik vind het bijzonder interessant allemaal. Sociale media, wat er allemaal te doen/leren valt dankzij internet  maar ook het ‘harde’ werk zoals programmeren. Ik kan er mij wel mee bezighouden. Zeker weten. Geen idee of de Sint ICT-minded is.

  • Contact met mensen , met het lief

    Meer tijd voor mijn familie (ook in West-Vlaanderen), meer tijd voor de kinderen uit de familie (meer dan de obligate feestjes), meer tijd om samen dingen te doen of samen te werken. Meer tijd voor kennisen, buren. Meer tijd voor iedereen. Ook voor het lief. Het is niet omdat je samenleeft dat je samen tijd genoeg hebt.

  • Lezen

    Ik lees nu al redelijk wat, maar het mag veel, veel meer zijn ! Mocht de Kindle waar ik zo erg aan gehecht zijn een probleem zijn (ik verdenk de Sint ervan dat Kindle misschien te nieuwig is !) , dan maar allemaal boeken uit de bib. Geen erg !

  • Sporten

    Alle dagen, maar vooral zonder tijdsdruk. Zonder in mijn hoofd dat stemmetje dat zegt ‘je moet tegen dan dit, pas op dat je niet te laat hier of daar komt’. Zodat ik gerust een kwartier langer kan lopen, fietsen of wat dan nog. Zodat ik niet holderdebolder halfnat van onder de douche in de kleren moet schuiven.

  • Vriendinnen (en ook wel vrienden !)

    Ik zou ze allemaal opzoeken en allemaal trakteren. Met eten en liefst ook met tijd. Want zij zitten al even verlegen om tijd als ik. De Sint mag ze natuurlijk ook trakteren ! Als ik er maar bij ben !

  • Schrijven

    Alle dagen. Het maakt niet uit wat en ik heb ook geen ambitie (of het talent) om een boek te schrijven. Maar ik schrijf gewoon graag. Stel je voor dat ik dat alle dagen kan doen zonder tijdsdruk. Dat ik deze vaardigheid kan verfijnen ?

Wat zou jij doen als je plots alle tijd van de wereld kreeg ? 

Snapshot diary

Snapshot diary – week 44 – Herfstvakantie in Scheveningen

scheveningen

Traditiegetrouw Scheveningen in november

Gisteren luisterde ik naar een podcast van Gretchen Rubin waarin ze zich de vraag stelde of je eerder iemand bent die houdt van afwisseling dan wel het vertrouwde.  Als het over Scheveningen gaat en herfstvakantie hoor ik tot diegenen die het liefste bij het vertrouwde blijven. Alhoewel …
Ik had er zo naar uitgezien, het lief trouwens ook, naar de vakantie in Scheveningen. We hadden er zoveel goede herinneringen aan dat we, vrees ik, er een beetje van uitgingen dat het ook dit jaar een topper zou worden. Dat werd het dus niet.

Routines

Het lief en ik zijn geweldige gewoontedieren. Traditioneel ga ik in de voormiddag (van welke vakantie ook en waar we ook zijn, op uitzondering van de Vierdaagse) sporten en zit hij achter de krant of zijn schaakbord. Hij kookt tegen het middaguur en na de koffie doen we een kleine uitstap, meestal met ergens een koffietje. Niet al te ver, niet al te lang. We zijn thuis tegen de avond en in Scheveningen pakken we één avond een fimpje mee.

Het alledaagse leven

Ik fietste dinsdag richting Den Haag en merkte dat ik het zonder fietsGPS kon. Geen opwinding over nieuwe parken of straten. Eenmaal in Den Haag wist ik welke winkels ik wou bezoeken. Er zijn de typische winkels die België niet heeft. Ik hoefde ze niet te zoeken, ik wist waar ze waren. Ik moet toegeven dat ik voor het eerst dacht : is het dat maar ? Ik stak die gedachte echter onmiddellijk weg, want hé, wat een luxe op vakantie zijn en niet te hoeven werken ! In een luxe-apartement met uitzicht op de plezierhaven van Scheveningen ! Met het lief !

Alle seizoenen in een dag

Het weer zat ook niet mee. Waar we vroeger steevast knalblauwe hemel hadden (zij het kil) was het weer nu gigantisch wisselvallig. Op een kwartier tijd sloeg het weer zomaar om van volop zon naar volop regen.  Tijdens mijn loopje op het strand van Scheveningen  en in de polders heb ik werkelijk alles meegemaakt. Wind, gietende regen maar evengoed volle bak zonneschijn, zo sterk dat ik een zonnebrik miste !

De beste herinneringen zijn die met het lief

lunapark Scheveningen

Als ik terugkijk naar onze vakantie dan zijn de beste herinneringen de rust en de stilte en het genieten van het lopen in volle natuur. Het lief en ik gingen toevallig een ‘lunapark’ binnen en amuseerden ons als twee pubers. Schieten ! Punten verdienen ! Zalig !

Gaan we volgend jaar terug ?

Geen idee ! Ik merkte wel dat we het dit weekend (terug thuis) al hadden over enkele dagen Berlijn. Maar dat ging niet over november. November 2017 is nog meer dan een jaar weg …
Omdat ik toch de schitterende herinneringen aan Scheveningen levend wil houden toch maar opnieuw het filmpje dat ik 2 jaar geleden maakte. En wat merk ik ? Dat mijn herinneringen mij toch beduvelen : de lucht was helemaal niet strak blauw !

 

Ga jij eerder terug naar vertrouwde plaatsen of kies je juist voor het nieuwe ?