Tagarchief: fietsen

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #50 Wanneer ben je op je best ?

Licht en buitenleven

Het antwoord op deze vraag is simpel. Als ik maar actief en/of buiten kan zijn. Het liefst uiteraard met een beetje goed weer, al valt dat voor mij samen met geen al te harde regen. Tegen de koude kan je je kleden en wandelen en lopen in regen vind ik ook niet zo erg. Zo lang het maar geen pijpenstelen regent en je moeite moet doen om je voeten droog te houden. Van wandelen, lopen en fietsen krijg je het sowieso warm, dus het hoeft niet eens een zomerdag te zijn. Lucky my dus, want dat betekent dat ik bijna op alle mogelijke momenten kan genieten. Tenzij.

Donkere dagen brengen met uit mijn evenwicht

Tenzij het donker is. Donkere dagen brengen me uit mijn evenwicht. Laat het maar koud zijn in de winter of laat de dagen maar kort zijn, zo lang er maar behoorlijk licht is overdag vind ik het prima. Maar duistere dagen, dagen aan een stuk, dat is niets voor mij. Dat zijn mijn slechtste momenten. Dagen (in de winter) waarop je nauwelijks door hebt dat de dag begonnen is. Naar het werk rijden in totale duisternis. Terug naar huis rijden in totale duisternis. Ik vind het een nachtmerrie. Geen kunstmatig licht dat die zo’n  zwarte  dagen kan verlichten.

Ochtendmens

Wellicht vandaar dat ik op en top een ochtendmens ben. Het licht dat eindelijk doorbreekt, de hele dag nog in het verschiet, waar er nog méér licht zal komen, waar de energie in de lucht steekt. Zonsondergangen zeggen me weinig, zonsopgangen des te meer. Het eerste confronteert met  gemiste kansen, het tweede is een wereld vol mogelijkheden.

De nacht is altijd moeilijk

Er bestaan nachtmensen, mensen zoals naar verluidt Herman Brusselmans, die geniet van de rust die er ‘s nachts heerst, die voornamelijk ‘s nachts werkt. Ik kan mij wel wat voorstellen bij die rust, maar de duisternis zou in mijn pen sluipen. Misschien is dat trouwens ook wel het geval met Brusselmans, het bestaan van zijn personages is zelden licht. Nachten zijn voor mij noodzakelijk kwaad, wachttijden tot het weer ochtend wordt.

Tot het licht komt.

Wanneer ben jij op je best ? 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

 

Snapshot diary

snapshot diary – week #21/2017 schaaktoernooi Gent

schaaktoernooi Gent
Kloksgewijs: Hagelandse aardbeien, afspraak met collega’s sportoase, Gent, Kamperen in Gent, Campingfood, tentoonstelling Oer, schaaktoernooi, Gent, Veerpont

Schaaktoernooi Gent – Stand by your man

Dat wij een lang weekend in Gent zouden vertoeven was niet echt voorzien. Het lief kwam er vorige week mee: het schaaktoernooi Gent en dat het ‘toch leuk zou zijn’ mochten we daar beiden naar toe gaan. Lees vooral: hij schaken en ik als vrouw achter de man. Het idee was niet eens zo slecht, want het beloofde prachtig weer te worden. Ik zat vooral op de fiets, hij zat per dag maar liefst 8 uur achter een schaakbord. Twee partijen per dag, je moet maar zin hebben !

schaaktoernooi Gent

Gent en het circulatieplan

We arriveerden op woensdagavond en veiligheidshalve (het lief was er niet gerust in) fietsten we al eens naar het schaakhuis waar donderdag het schaaktoernooi zou plaats vinden. De eerste stadswandeling werd gemaakt en Gent blijft bekoren. Gent is Brugge met ambiance en leven. We voelden de impact van het circulatieplan: wandelaars hadden het centrum over genomen. Ze wandelden dan ook over de volle breedte van de straat. Als fietser werd ik ‘geduld’ en ik had gelukkig alle tijd, maar ik kon goed de huidige spanningen begrijpen. Passeerde er al eens een auto (met vergunning) dan voelde je dat Gent ze het daar al duidelijk niet meer gewend waren, auto’s in hartje centrum.

 

Al bij al vond ik dat circulatieplan een positieve ervaring maar dat is uit toeristisch oogpunt bekeken. Het was zalige zomers weer, wij hadden alle tijd. Gent barstte uit zijn voegen van de vele toeristen.  Ik weet niet wat het is om in het centrum van Gent te wonen en je auto nodig te hebben of ‘gehaast’ naar je werk te moeten. Ik veronderstel dat het veel planning vraagt, “even de auto nemen” zit er wellicht niet meer in.

Dat Gent een fantastische stad is

 

Gent
Verpozing in Gent. Wij hadden evengoed ons dekentje mee om even te rusten. Koel water werd gesmaakt in zo’n hitte !

Bij iedere ‘korte’ vakantie in Gent merk ik dat de stad mij blijft verwonderen. Er blijft ontzettend veel te doen. Het is bijzonder vriendelijke stad. Langs de leien zaten veel jonge mensen gewoon op de grond met een slaatje uit de winkel, een flesje water en geen kat die er om piepte. Gent is geen museum (zoals ik toch Brugge ervaar). Gent leeft en bruist. Ze doen daar niet moeilijk.

Ik had een lijstje gemaakt van wat ik allemaal wou doen maar ik kwam nog niet eens aan tien procent. Niet omdat ik lui was of weinig deed, maar gewoon omdat er zoveel interessante dingen te doen zijn !

De ontdekking: even buiten Gent

Toch ben ik geen stadsmens. Het is gauw genoeg voor mij. Teveel indrukken, teveel mensen (en zeker dit weekend). Maar dat is niet erg. Want wie graag fietst of wandelt hoeft het centrum niet in. Ik fietste langs de Leie en liet me overzetten door een veerman. Kilometers exclusief fiets/wandelpad waar je in volle natuur bent en auto’s ver weg zijn. Geef mij maar dit soort Gent !

fietsen in Gent

Supporteren en troosten

Nooit gedacht dat het Schaaktoernooi Gent mij toch zo’n mooie dagen zou opleveren ! Twee partijen per dag speelde hij. Ik juichte toen ik hoorde dat hij gewonnen was, sprak moed in (en zocht excuses voor hem, ha !) als hij verloren had. Maar dat je liever 8 uur achter een bord zit dan te genieten van zoveel moois en zo’n zonnige dagen… dat gaat er bij nog altijd niet in.

Snapshot diary

Snapshot diary week #20/2017 mooi weer en fietsen door het water !

Fietsen door het water
Kloksgewijs : genieten van hometown Aarschot, voor de eerste keer falafel gemaakt, modemuseum Hasselt, Maagdentoren Diest, Monument Averbode, thesis van de oudste zoon, vensters mogen weer open, fietsen door het water (Bokrijk)

Fietsen door het water en eindelijk enkele lentedagen !

Zalig als je terug kan kijken op een week en besluiten kan: dit was best fijn! Hoogtepunt was de fietstocht  in de omgeving van Bokrijk, alwaar ik kon fietsen door het water. Vorig jaar waren er nog volop bulldozers bezig en lonkte al een reclamefoto. Maar nu was het echt gebeurd: je kon letterlijk fietsen door het water !

Fietsen door het water

Het voelde een beetje aan als een rit op de kermis. Het duurt niet echt lang, maar het is toch bijzonder. Beter nog is dat je natuurlijk op en neer kan blijven gaan al vond ik het vooral leuk op op ooghoogte van de waterlijn stil te staan. Dat water laat zich trouwens niet helemaal bedwingen, nu en dan ontsnapt er wat. Je kan dus toch nog een beetje nat worden !

Ieder uur dat het goed weer is naar buiten !

Ik herinner mij nog levendig een grote zomervakantie waar het weken aan een stuk regende. Dan had ik zo lang gewacht tot die vakantie eindelijk kwam en er kwam niets in huis van mijn vakantiedromen. Sedertdien hou ik mij aan deze weg: goed weer = naar buiten, ervan profiteren ! Je kan dat goede weer nu eenmaal niet plannen en in België is niets zeker. Dus of ik nu werk heb of niet, veel te doen heb of niet, dat moet allemaal schuiven voor minstens een goede portie (bewegen in de) zon.

Deze week heb ik dus ieder zonnig uur benut om buiten te zijn. De tuinkamer kreeg een eerste beurt en ik hoop er vanaf morgen al te kunnen ontbijten, want die is helemaal op het oosten gericht. Ik geniet van de Demer die aan onze achterdeur loopt en de glooiende heuvels van ons Hageland. Ik hoef het niet ver te zoeken. Puur genieten is dat !

Ik ga toch maar voor gewichtsverlies…

Zei ik vorige week nog dat ik met het 6:1 Vastendieetboek ging voor de gezondheidswinst (1 dag vasten), na 2 dagen besloot ik om voor het gewichtsverlies te gaan. In mijn geval is gewichtsverlies trouwens ook gezondheidswinst.

Ik begon deze week met week 2. Ik blijf het fijn vinden dat het een doeboek is, door het invullen van lijstjes en iedere week een bijzonder aandachtspunt blijft het in mijn gedachten.

Deze week stond ‘water’ behoorlijk centraal. Ik ben niet zo’n goede drinker, maar ik merkte dat door simpel weg letterlijk overal een flesje water bij te hebben, ik toch meer dronk. Bij wandelingen en fietstochten verplichtte ik mezelf om de hele waterfles (nu iets groter!) uit te drinken, maar dat was met zo’n schitterend weer echt wel geen probleem.

Resultaat: een halve kilo gewichtsverlies, die ik vooral op het conto ‘mindfull’ eten zet. Echt honger heb ik niet gehad, of misschien toch wel een beetje. Dan was het kwestie van mezelf af te leiden. Honger gaat tenslotte ook voorbij ! En zo’n vastendag duurt ook maar 1 dag !

Over de basis van het vastendieet schreef ik hier al eens een artikeltje !

Voor de komende week hoop ik opnieuw op veel zon ! En het is verlengd weekend ! Tijd om er op uit te trekken. Hebben jullie plannen ? 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #49 Wanneer heb je voor het laatst een hond (of ander dier) geaaid ?

schapen

Geen kat, geen hond, maar een koe en een schaap

Ik kan mij voorstellen dat de meeste mensen zich bij deze vraag een hond of een kat voorstellen. Dat zijn huisdieren die je kan aaien. Katten kunnen er hoorbaar van genieten als je ze met de vingers streelt of in de hals wat masseert. Honden zien het als waardering van hun baasje. We horen bij elkaar !

schapen
Op wandeling in Veere. Plots had ik een behoorlijke aanhang.

Ik wou dat ik een koe was

Maar eerlijk ? Het laatst geaaide dier was een schaap. Een lam eigenlijk. Op mijn wandelingen kom ik dikwijls schapen tegen en soms is er al eens een lammetje aan de verkeerde kant van de wei geraakt omdat de afspanning niet voorzien is op zo’n kleintje. Dan wordt mijn moederhart (!) aangesproken en zet ik het terug. Schapen zijn schoon beesten en ik ben er fan van. Idem wat betreft koeien. Wat een fierheid en standvastigheid. Wat een onbewogenheid ! Ik zou al bijna een koe willen zijn: niets dat hen deert. Ze kijken je aan en oordelen niet. Maar evenmin zoeken ze contact. Ik zal al bijna hopen dat ik een koe was, zo ongenaakbaar als die zijn.

Soms aai ik wel eens een koe op haar voorhoofd. Maar niet zoveel. Ook al kom ik ze dikwijls tegen op wandelingen en fietstochten en zijn er steeds meer koeien in het wild.

koe
Fietstocht omgeving Leende. Vreedzame koeien, maar ik heb ze toch niet geaaid!

Ons huisdier: de onafhankelijke kat Micro

Ik had even gedacht dat mijn laatste ‘aai’ wel onze kat zou zijn. Maar die heeft ondanks haar gepensioneerde leeftijd de streken van een puber. Dan is ze weer heel aanhankelijk en krult ze zich rond mijn benen, andere tijden zie ik ze enkel als ze eten wil. Dan lijkt iedere aanraking haar teveel.
Toch geniet ik best van ‘Micro’, ze mag dan wel absoluut niet het ongenaakbare van een koe hebben of de kalmte van een schaap, ze leert me dagelijks wat het is om te genieten en je van niets of niemand iets aan te trekken. Zoals ze zich kan strekken in de zon, altijd het allerbeste plaatsje vindt in huis (en niet afstaat) en zonder blozen geeuwt en dutjes doet. Levenswijsheid, maar dat moet wel, als je 7 levens na elkaar hebt !

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar deze rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !