Tagarchief: fietsen

10 000 vragen #78 Hoe vaak sport je ? – Afrekening 2017

Een beetje schaamte, ja.

Vraag 78 ? Zitten we niet verder ? Ja. Maar een paar weken geleden heb ik deze vraag overgeslagen. Ik durfde gewoon voor mezelf niet te onderzoeken hoeveel ik per week sportte. Omdat ik wist dat ik teleurgesteld zou zijn. Maar evengoed omdat ik wist dat de confrontatie met de harde cijfers pijn zouden doen.

Dus hier gaan we :

De naakte waarheid is dat, van de voorbije 365 dagen (dus 23/12/2016 tot vandaag). Mijn schaamte komt vooral uit de laatste maanden. In november leek er géén energie en geen motivatie meer te zijn.

Maar blijkbaar geheel onterecht !

Als ik de voorbije 365 dagen 197,5 uren heb gesport, dan komt dit wel neer op 0,54 uur per week, ofwel  gemiddeld 32 minuten per dag ofwel  3 uur 42 minuten per week . Mijn ‘slecht’ voorgevoel komt dus vooral voort uit de schaamte van de laatste 2 maanden.

Toch een negatieve evolutie

In 2015 haalde ik 38 minuten per dag en het jaar ervoor (2015)  39 minuten per dag. Wat mij verder opvalt is oktober. In deze maand had ik een reeks artikels gepland met als titel ‘oktober wandelmaand’. Ik vond het geweldig plezierig om nieuwe wandelingen te ontdekken en te beschrijven op mijn blog. Ik had een duidelijk doel voor ogen en het ging me heel erg af.

In tegenstelling tot andere jaren had ik dit jaar geen sportdoelstelling. Ik hield niets bij. Garmin deed dat voor mij en hoe makkelijk het ook is (cfr. de bovenstaande grafieken) om rapporten op te vragen, ik deed het niet. Ik stak mijn kop in ‘t zand. 

Met een gemiddelde van 32 minuten per dag vind ik dat ik best tevreden mag zijn, maar de huidige evolutie van november en december mag niet worden voortgezet.
Vandaar dat er volgend jaar toch een doelstelling en ‘verantwoording’ komt. Goed voor een andere blogpost !

Ben jij tevreden over je sportieve 2017 ?

Snapshot diary

Snapshot Diary week 44/2017 Scheveningen !

Gesneuvelde tradities in Scheveningen

Naar jaarlijkse traditie trokken we tijdens het herfstverlof opnieuw naar Scheveningen. Voor ons staat Scheveningen gelijk aan rust, ontspanning en samenzijn. Dit jaar braken we trouwens het record van ‘niets doen’. We trokken maar één keer naar Den Haag, bezochten geeneens een museum en sloegen dit jaar zelfs ons ‘jaarlijkse bioscoopbezoek’ over. We hebben zelfs niet één keer buitenshuis gegeten. Huismuizen op een ander dus. We hadden er geen behoefte aan.

Tradities die standhielden

Er werd veel gelezen tijdens deze vakantie en we bezochten tal van boekhandels als alternatief voor de Antwerpse Boekenbeurs. Ik liet me niet verleiden tot een aankoop en wel om twee redenen. De eerste is evident: nog pakken boeken thuis en op de Kindle. Interessante boeken die roepen om gelezen te worden. Tot mijn scha en schande ook een aantal boeken die zo’n driekwart ver gelezen zijn. Die wil ik toch graag gelezen voor 2018.

 

Natuurlijk werd er ook veel gefietst, zij het minder dan vorige jaren. De huisduif was ook in mij héél erg aanwezig. Ik heb er wel een beetje spijt van, want ik heb geweldige herinneringen over aan het fietsen in Scheveningen en Den Haag, zoals je trouwens in dit filmpje van een paar jaar geleden kan zien.
En uiteraard werd er weer gelopen. Mijn voorkeur gaat uit naar het Oostduinpark. Er zijn aparte wegen voor voetgangers en fietsers door de duinen en je kan evengoed kilometers op het strand lopen. Je komt er wel al eens een een hindernis tegen !

Tijd om na te denken – loslaten

Behalve het samenzijn met het lief heb ik bovenal genoten van het simpelweg tijd hebben. Ik kon in deze vakantie even afstappen van die razendsnelle TGV die het leven heet en nadenken, stilstaan. Spijtig genoeg heb ik niet veel geschreven en ik voel dat ik dat nog moet doen, anders gaan alle goede ideeën verloren. Die goede ideeën gingen vooral over loslaten.

Last, it’s also about how to kill the golden goose when the goose is no longer serving you.

Bovenstaand citaat komt uit Tools of Titans van Timothy Ferriss. Het zette me aan het denken. Soms moet je zaken laten gaan die heel veel voor je betekend hebben maar die hun waarde in de loop van de tijd hebben verloren. Dat kunnen materiële zaken zijn, maar evengoed relaties en zelfs idealen. Soms ‘werkt’ het niet meer. Dat loslaten vind ik best moeilijk, maar het vasthouden is evengoed vast blijven zitten in herinnering. Misschien eer ik juist de herinnering door het los te laten. Dat sommige idealen niet meer werken betekent niet dat zij niet heel waardevol geweest zijn.

Terug aan het werk

Eenmaal thuis vond ik al snel de weg naar mijn bureau en ging met frisse moed aan de slag. De batterijen zijn wel degelijk opgeladen !

Fijne week ! 

 

 

 

 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #50 Wanneer ben je op je best ?

Licht en buitenleven

Het antwoord op deze vraag is simpel. Als ik maar actief en/of buiten kan zijn. Het liefst uiteraard met een beetje goed weer, al valt dat voor mij samen met geen al te harde regen. Tegen de koude kan je je kleden en wandelen en lopen in regen vind ik ook niet zo erg. Zo lang het maar geen pijpenstelen regent en je moeite moet doen om je voeten droog te houden. Van wandelen, lopen en fietsen krijg je het sowieso warm, dus het hoeft niet eens een zomerdag te zijn. Lucky my dus, want dat betekent dat ik bijna op alle mogelijke momenten kan genieten. Tenzij.

Donkere dagen brengen met uit mijn evenwicht

Tenzij het donker is. Donkere dagen brengen me uit mijn evenwicht. Laat het maar koud zijn in de winter of laat de dagen maar kort zijn, zo lang er maar behoorlijk licht is overdag vind ik het prima. Maar duistere dagen, dagen aan een stuk, dat is niets voor mij. Dat zijn mijn slechtste momenten. Dagen (in de winter) waarop je nauwelijks door hebt dat de dag begonnen is. Naar het werk rijden in totale duisternis. Terug naar huis rijden in totale duisternis. Ik vind het een nachtmerrie. Geen kunstmatig licht dat die zo’n  zwarte  dagen kan verlichten.

Ochtendmens

Wellicht vandaar dat ik op en top een ochtendmens ben. Het licht dat eindelijk doorbreekt, de hele dag nog in het verschiet, waar er nog méér licht zal komen, waar de energie in de lucht steekt. Zonsondergangen zeggen me weinig, zonsopgangen des te meer. Het eerste confronteert met  gemiste kansen, het tweede is een wereld vol mogelijkheden.

De nacht is altijd moeilijk

Er bestaan nachtmensen, mensen zoals naar verluidt Herman Brusselmans, die geniet van de rust die er ‘s nachts heerst, die voornamelijk ‘s nachts werkt. Ik kan mij wel wat voorstellen bij die rust, maar de duisternis zou in mijn pen sluipen. Misschien is dat trouwens ook wel het geval met Brusselmans, het bestaan van zijn personages is zelden licht. Nachten zijn voor mij noodzakelijk kwaad, wachttijden tot het weer ochtend wordt.

Tot het licht komt.

Wanneer ben jij op je best ? 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

 

Snapshot diary

snapshot diary – week #21/2017 schaaktoernooi Gent

schaaktoernooi Gent
Kloksgewijs: Hagelandse aardbeien, afspraak met collega’s sportoase, Gent, Kamperen in Gent, Campingfood, tentoonstelling Oer, schaaktoernooi, Gent, Veerpont

Schaaktoernooi Gent – Stand by your man

Dat wij een lang weekend in Gent zouden vertoeven was niet echt voorzien. Het lief kwam er vorige week mee: het schaaktoernooi Gent en dat het ‘toch leuk zou zijn’ mochten we daar beiden naar toe gaan. Lees vooral: hij schaken en ik als vrouw achter de man. Het idee was niet eens zo slecht, want het beloofde prachtig weer te worden. Ik zat vooral op de fiets, hij zat per dag maar liefst 8 uur achter een schaakbord. Twee partijen per dag, je moet maar zin hebben !

schaaktoernooi Gent

Gent en het circulatieplan

We arriveerden op woensdagavond en veiligheidshalve (het lief was er niet gerust in) fietsten we al eens naar het schaakhuis waar donderdag het schaaktoernooi zou plaats vinden. De eerste stadswandeling werd gemaakt en Gent blijft bekoren. Gent is Brugge met ambiance en leven. We voelden de impact van het circulatieplan: wandelaars hadden het centrum over genomen. Ze wandelden dan ook over de volle breedte van de straat. Als fietser werd ik ‘geduld’ en ik had gelukkig alle tijd, maar ik kon goed de huidige spanningen begrijpen. Passeerde er al eens een auto (met vergunning) dan voelde je dat Gent ze het daar al duidelijk niet meer gewend waren, auto’s in hartje centrum.

 

Al bij al vond ik dat circulatieplan een positieve ervaring maar dat is uit toeristisch oogpunt bekeken. Het was zalige zomers weer, wij hadden alle tijd. Gent barstte uit zijn voegen van de vele toeristen.  Ik weet niet wat het is om in het centrum van Gent te wonen en je auto nodig te hebben of ‘gehaast’ naar je werk te moeten. Ik veronderstel dat het veel planning vraagt, “even de auto nemen” zit er wellicht niet meer in.

Dat Gent een fantastische stad is

 

Gent
Verpozing in Gent. Wij hadden evengoed ons dekentje mee om even te rusten. Koel water werd gesmaakt in zo’n hitte !

Bij iedere ‘korte’ vakantie in Gent merk ik dat de stad mij blijft verwonderen. Er blijft ontzettend veel te doen. Het is bijzonder vriendelijke stad. Langs de leien zaten veel jonge mensen gewoon op de grond met een slaatje uit de winkel, een flesje water en geen kat die er om piepte. Gent is geen museum (zoals ik toch Brugge ervaar). Gent leeft en bruist. Ze doen daar niet moeilijk.

Ik had een lijstje gemaakt van wat ik allemaal wou doen maar ik kwam nog niet eens aan tien procent. Niet omdat ik lui was of weinig deed, maar gewoon omdat er zoveel interessante dingen te doen zijn !

De ontdekking: even buiten Gent

Toch ben ik geen stadsmens. Het is gauw genoeg voor mij. Teveel indrukken, teveel mensen (en zeker dit weekend). Maar dat is niet erg. Want wie graag fietst of wandelt hoeft het centrum niet in. Ik fietste langs de Leie en liet me overzetten door een veerman. Kilometers exclusief fiets/wandelpad waar je in volle natuur bent en auto’s ver weg zijn. Geef mij maar dit soort Gent !

fietsen in Gent

Supporteren en troosten

Nooit gedacht dat het Schaaktoernooi Gent mij toch zo’n mooie dagen zou opleveren ! Twee partijen per dag speelde hij. Ik juichte toen ik hoorde dat hij gewonnen was, sprak moed in (en zocht excuses voor hem, ha !) als hij verloren had. Maar dat je liever 8 uur achter een bord zit dan te genieten van zoveel moois en zo’n zonnige dagen… dat gaat er bij nog altijd niet in.