Tagarchief: geld

Financiële vrijheid begint met overzicht – Gelezen: Kakebo

 


Kakebo

Kakebo helpt je met je frustraties om geld

Eén van de zaken die je dag (dagen, weken, leven !) behoorlijk kunnen verzuren is zorgen om geld. Onverwachte facturen die binnenkomen, iets willen maar niet kunnen betalen… Niet weten hoeveel geld je eigenlijk hebt (want er zijn nog altijd facturen ‘on hold’) en of de uitgave die je nu doet echt wel kan of juist niet. Je zou er behoorlijk gek van worden.

Onzekerheid is frusterend – de nood aan overzicht

Ik denk dat de kern van frustraties om geld vooral te maken heeft met onzekerheid. Ik ga er hier dan wel even van uit dat je voldoende geld hebt om de basisnoden te coveren en je voldoende geld hebt voor voedsel, eten en onderdak. Maar iedereen weet dat het daar niet stopt. Eerste punt is dan ook om overzicht te krijgen. Pas dan kan je beslissingen nemen en kan je zien of een uitgave oké is of uitgesteld moet worden. Overzicht zorgt ervoor dat je weet waar je aan toe bent en dat je verantwoordelijkheid kan nemen. Wie geen overzicht heeft kan nauwelijks verantwoordelijkheid op zich nemen. Want waar ga je beginnen ?

Is budgettering niet  iets voor mensen in schuldbemiddeling of armoede ?

Nee. Als ik mensen vertel dat ik aan budgettering doe dan krijg ik meestal twee soorten reacties. Mensen vragen zich af of wij geldproblemen hebben (nee dus) of ze verdenken ons van gierigheid (ook nee, tenminste dat hoop ik).
Budgetteren van je financiën gaat om bewustwording en om controle. Zodat jij het leven leidt dat jij wil en je geld kan uitgeven aan dié zaken die jij belangrijk vindt. Maar bovenal: dat je financiële rust hebt. Dat je in de mogelijkheid bent om dromen te verwezenlijken die best duur zijn (en in ogen van anderen buitensporig) maar die jij dankzij een goede planning kan realiseren.

Kakebo: voor wie van papier houdt (en minder van computers)

Er zijn veel systemen om financieel overzicht te houden. Kelly vertelt met enthousiasme over YouNeedaBudget. Het is een (betalende) app die wel wat uitleg hoeft (vandaar de cursus) en handigheid met de smartphone. Mijn systeem draait volledig op Excel (maar daar moet je natuurlijk wel wat excelhandigheid voor hebben.

Ik kan mij voorstellen dat er mensen zijn die dat niet zien zitten en al afhaken bij de gedachte dat ze voor een computer moeten zitten om allerlei zaken in te voeren, laat staan formules te bedenken die dan misschien nog een foutmelding geven.  Genoeg mensen in mijn omgeving die dit geweldig frustrerend vinden. Kakebo is een een systeem in de vorm van een boek. Papier ! Je hebt enkel het boek nodig, pen en voor wie niet zo’n kei is in hoofdrekenen komt een rekenmachine goed van pas.

Het systeem van Kakebo munt uit in eenvoud én doeltreffendheid

Voor wie nu ongerust is dat er veel ‘leren’ bij komt om een ‘nieuw systeem’ onder de knie te krijgen alvast deze geruststelling : het systeem is uitermate eenvoudig. Ik beschouw mijzelf (na al die jaren) toch wel een beetje als een ervaringsdeskundige op dit gebied en ik was toch wel onder de indruk. Van de eenvoud.

Kakebo uitleg

Via voorbeelden wordt het je heel goed uitgelegd.

Het bijhouden van je inkomsten en uitgaven is in alle systemen de grondregel. Maar hoe doe je dat ?

Bij Kakebo houden ze het, wat uitgaven betreft, op twee grote categorieën. De vaste lasten (lening, elektra, water) en het wekelijks kasboek (dagelijkse uitgaven). De dagelijkse uitgaven worden – zeer eenvoudig – uitgesplitst in 4 categorieën

  • Eerste levensbehoeften
  • Vrije tijd en verwennerij
  • Cultuur
  • Extra’s

Mocht je al twijfel hebben over waar een uitgave hoort, dan kan je in het boek terecht bij de uitleg wat onder wat hoort.

Je begint de maand met

  • inkomen min vaste lasten (en min eventueel op voorhand te sparen bedrag)

De eindmaandafrekening ziet er als volgt uit

  • Inkomen – vaste lasten – totaal kasboek van de maand

Laten we hopen dat je nog wat over hebt !

Controle krijgen over je uitgaven

Door de prima lay-out van Kakebo krijg je onmiddellijk een overzicht naar waar je uitgaven gaan. Zo kan kan het dat je tot de conclusie komt dat je ‘verwennerij’ iets minder wil en het verschil wil sparen om op reis te gaan (ook verwennerij !). Je kan je als doel stellen om vb. iedere maand 20 euro hier te besparen, daardoor heb je op jaarbasis al 240 euro gespaard voor je reis.

Kakebo kasboek

Het wekelijkse kasboek

Kakebo daagt je uit om je aan je doelen te houden

Bij het begin van iedere maand nodigt Kakebo je uit om je doelen te formuleren. Na het eind van de maand krijg je de simpele vraag hoe het ging met die doelen. Het fijne is – vind ik toch – dat het maanddoelen zijn. Dit zouden voor mij uitdagende maanddoelen zijn :

  • Het aankopen van tijdschriften beperken tot 2 per maand
  • Het aantal bezoeken aan Action beperken of budgetteren (en een getal daarachter)

Waarom ? Omdat er heel wat tijdschriften ongelezen blijven. Ik koop in de gedachte dat ik zeeën van tijd heb. Of dat ik ‘ooit wel eens tijd’ zal hebben. Maar ze blijven ongelezen en belanden in de papierbak. Daar heeft werkelijk niemand iets aan.
Wat Action betreft, gaat het om creatief materiaal. De redenering is grotendeels hetzelfde: ik denk dat ik dat ooit allemaal ga gebruiken en ik uren aan een stuk met iets bezig zal zijn. Maar dat gebeurt zelden.  Action is hier trouwens dicht bij de deur, mijn ‘rationele’ redenering zou moeten zijn: als ik zin heb om iets te maken, dan ga ik er naar toe, maar ik koop niet ‘om ooit te gebruiken’….

Tips voor minder

In Kakebo staan heel wat tips om minder geld uit te geven. Zo staat er bij voorbeeld een lijst met seizoensgroenten, netjes per maand gerangschikt. Of je wordt uitgenodigd een lijst te maken met activiteiten die je graag doet maar gratis zijn.

Er staat zelfs een stuk in over ontspullen. Daar ‘verdien’ je dan wel geen geld mee, het maakt je huis en geest wel vrijer én het heeft opnieuw alles te maken met het bewust omgaan met wat je omringt en waar je je aandacht (en geld) aan geeft.

Waarom zou je dit boek kopen ?

Is het wel wijs om geld te geven aan iets wat je helpt om bewuster om te gaan met geld ? Want je begint al opnieuw met uitgeven ? Ik denk dat het antwoord – voor alle  systemen hetzelfde is : als je het ziet als een hulpmiddel waar je effectief mee aan de slag zal gaan en je denkt dat deze manier je helpt, dan is de kostprijs te verwaarlozen.

Ik vergelijk het een beetje met het lidmaatschap (dat ik niet heb) bij Weight Watchers, of naar een abonnement op de fitness. Als het je helpt bij je doel en het werkt voor jou, dan is het de investering meer dan waard.

Kakebo is een invulboek waar je een jaar mee zoet bent. Het is eenvoudig in opzet, praktisch en het is een garantie op meer inzicht. Ja, een garantie ! Net zoals trouwens het volgen van een dieetboek garanties biedt als je je er aan houdt. Alleen is Kakebo stukken makkelijker dan een dieetboek. Bedenk dat je om inzicht te krijgen in je financiën niets hoeft te làten. Er hoeft helemaal geen wijziging te zijn in je uitgavenpatroon. De eerste doelstelling is inzicht. Misschien kom je tot de conclusie dat je best tevreden bent zoals het is. Of je doet het zelfs beter dan je had verwacht.

Maar eenmaal je inzicht hebt kan je verder bouwen. Je kan probleemgebieden aanpakken omdat ze geïdentificeerd zijn. Of je kan ‘schuiven’ omdat je merkt dat er ruimte kan worden gemaakt voor iets waar je al lang van droomde maar dacht dat het niet mogelijk was.

Praktisch

Kakebo, Mijn budgetjournal, Xander uitgevers, januari 2018.
Te koop bij o.a. Bol.com voor € 15,00

 

 

 

 

 

De afrekening: Hoeveel geld hebben we over dit jaar ? Budgetteren voor 2018

Budgetteren voor 2018

Met het einde van het jaar wacht mij ook opnieuw de job om een budgettering voor volgend jaar op te stellen. Geen idee hoe lang ik dat al doe, maar zeker zo lang als het lief en ik samenwonen. Het geeft rust en ik hoef nooit te panikeren als er plots een grote, of onverwachte factuur in de bus valt. Vorig jaar schreef ik al een artikel over hoe dat juist in elkaar zit. Het is een gratis systeem (google docs, oftewel excel) dat weinig tijd vraagt. Ongeveer een half uur per maand en op het einde van het jaar misschien anderhalf uur. Dat hangt een beetje af van je maandelijkse registratie.

geld

Hoe hebben we het dit jaar gedaan ?

Geen idee of jullie er iets aan hebben, maar het geeft alvast ook een inkijk in het systeem. Tot mijn grote verrassing ‘klopt’ het budget op 25,74 euro na, in ons voordeel dan nog wel. De verwachting is geenszins een perfect kloppende som (nul euro dus) maar gewoon: op het einde van de rit geen geld te kort. Een budgettering gaat over voorziene uitgaven, dus niet over spaargeld. Alles samengeteld hebben we dus 25 euro minder uitgeven dan voorzien. Verwaarloosbaar, maar een compleet gezond ‘einde van de rit dus’.

Nieuwe uitgaven – ‘de potjes’

Budgetteren gaat, zoals Kelly zo mooi zegt, over ‘potjes’. Budgetteren als potjes die voorzien zijn voor iets en de idee – haar beeldspraak – dat je kan transfereren van het ene potje naar het andere. Wij transfereren niet – zo veel tijd gaan we er niet in steken – maar we hebben wel een overzicht dat ons onmiddellijk toont hoe vol/of leeg die potjes zijn.

Overschotten

Het grootste overschot haalden we bij ‘abonnementen’ omdat we plots besloten om ons krantenabonnement niet te verlengen. De ervaring leerde ons dat er veel kranten bleven rondslingeren zonder geopend te worden, wat echt pure verspilling is. Hoogzomer leest het lief dan nog liever Het Nieuwsblad dan wel De Standaard (waar wij een abonnement hadden) wat dan weer neerkwam op 2 kranten. We zijn behoorlijk veel op vakantie. Hoe dan ook, een serieus overschot hier.
Wij besloten evenwel om de krant te kopen als we daar zin in hadden. Eender welke.  Pure besparing blijkt. (Meer dan 300 euro)

Er werden ook ‘kleine’ abonnementen opgezegd omwille van dezelfde reden. Het werd niet gelezen of we namen geen deel (meer) aan de activiteiten van een vereniging. 30 euro hier, 40 euro daar.  Het is niet dat we moesten besparen, het was puur het gevolg van de vraag ‘willen we dit nog wel ?’.

Verder was er een klein overschot op ‘vakantie’ en ‘eind jaar’.

Tekorten

Wij hadden dit jaar een grote renovatie aan ons huis (buiten jaarlijks budget) maar dit bracht wel ‘randkosten’ met zich mee. De centrale verwarming leek niet te ‘bekomen’ van de algehele afsluiting en ook onze internetconnectie, tv-kabel heeft geleden onder 2 maand (3 ?) renovatiewerken. Vorig jaar hadden we in deze dan weer geen kosten. Dus moet je soms wel rekening houden met een gemiddelde dat over jaren heen gaat. (Nieuwe les).

Renovatie

De renovatie van onze volledige benedenverdieping was uiteraard niet gebudgetteerd op jaarbasis. Het was een aparte budgettering. Uit onze gigantische verbouwingen (toen er alleen nog een skelet van ons huis was) wist ik dat alles meer kostte dan voorzien, dat werd dan ook netjes meegerekend.

Waar ik evenwel te weinig rekening mee gehouden heb is dat je meer uitgeeft dan voorzien. Dat klinkt als een onwijs budgetbeheer maar iedereen die ooit verbouwd heeft zal het herkennen. Het moment dat de aannemer zegt ‘nu ik hier toch ben zou ik evengoed dat ook kunnen doen’. Bij ons was dat zowat het dagelijkse verhaal en is het heel groot geworden, maar we hebben er geen spijt van.  Het is sowieso moeilijk om werkvolk te krijgen en het is praktischer én goedkoper om dingen te groeperen. Het gaat dan om zaken die wij niet onmiddellijk hadden gezien.

Dat hadden we beter moeten doen.

 

Hoe dan ook, ik zie 2018 met een gerust (financieel) hart tegemoet ! Hopelijk jij ook ! 

 

 

 

 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #68 Wat is je grootste aankoop geweest ?

Hoe kan je ooit een huis betalen ?

Als kind hoorde ik mijn ouders dikwijls spreken over de prijzen van huizen. Dat ging toen over miljoenen Belgische franken. Als er in onze buurt nieuwe villa’s uit de grond verrezen hoorde ik ze dikwijls deze vraag stellen ‘Maar hoe betalen ze dat ?’ Als kind stelde ik het kopen van een huis gelijk met een bijna onmogelijke opdracht. Ik had wel enig benul van getallen (verhouding zakgeld versus miljoenen !) maar geen benul van tijd. In mijn ogen was een huis onbetaalbaar. Dat mijn ouders ook een huis hadden gekocht en wij geen boterham minder kregen drong niet tot mij door. Ik heb tot mijn volwassen leven met de (onbewuste) gedachte geleefd dat een huis onbetaalbaar was.

Toen kwam het lief met optie huis

Uiteindelijk heb ik wel, samen met het lief, een huis gekocht. Dat is uiteraard meteen onze/mijn grootste aankoop. Het sterke is dat ik mij compleet heb laten leiden door het lief. Hij had iets op het oog en ik knikte. Ik heb de fun van het kiezen van een huis gemist. Geen enkel verwijt aan het lief trouwens, hij vroeg mij meermaals wat ik ervan vond, maar ik vrees dat ik al zo verwonderd was over het ‘kopen van een huis’ dat ik er verder niet over nadacht. We kochten het huis en het moest compleet worden verbouwd. Het werd gereduceerd tot een skelet.

Eindelijk wakker !

lente
Dit plaatje is alweer van een tijd geleden. Voorlopig staat het redelijk ‘leeg’ ons huis, omwille van de tweede renovatiegolf !

Vanaf de verbouwing schoot ik in actie. Plots had ik wél ideeën over hoe ons huis er moest uitzien. Ik kreeg carte blanche van het het lief. Problematisch was dat niet, want we zaten continu op dezelfde lijn. Ik tekende en tekende, de architect vertaalde en de metsers deden hun werk. Ik was en ben content.

Ruil je vrijheid niet in voor huis

Wij kochten ons huis in de tijd dat men zeer kwistig was met het verlenen van leningen. De regel was ‘om en bij een derde van je inkomen’ voor het af te betalen bedrag. De bankdirecteur zei dat er zelfs nog een flink stuk bij kon. Ik schrok van de welwillendheid en probeerde de lening zo laag mogelijk te houden. Had ik als kind geen besef van tijd, nu had ik het wel.  Er kan véél, héél veel gebeuren in 20 jaar. Hoe groter de kinderen worden, hoe groter de kosten. Je kan ziek worden. Misschien wil je minder gaan werken. Wij wilden vooral niet vast zitten. Het huis verrees uit de aarde en was dan wel af, maar niet helemaal afgewerkt. Een huis kopen is één ding, maar de afwerking kost evengoed handenvol geld. Dat is ook de reden waarom wij daar nu mee bezig zijn en dat niet meteen van bij het begin hebben gedaan.

Is het dat wel allemaal waard ?

Het is een vraag die ik mij blijf stellen. Zeker nu de rekeningen weer met hopen binnenkomen ! Zo is onze ‘voortuin’ compleet weggehaald en wordt het iets helemaal anders. We hadden er ooit hortensia’s in geplant maar die groeiden met zoveel enthousiasme dat je al bijna – overdreven ! – ons huis moest zoeken achter de hortensia’s. Nu wordt het een stuk beheersbaarder én stukken onderhoudsvriendelijker.
Toch vraag ik mij of of het allemaal zoveel uitmaakt. Of het inderdaad al die facturen waard is. Met dat geld hadden we ook andere dingen kunnen doen.

Mijn huis, mijn nest

Toch ben ik heel er gehecht aan ons huis. Het lief niet. Niet gehecht aan het huis en ook niet gehecht aan de plaats. Hij ziet verhuizen naar een andere plaats én huis best wel zitten. Voor mij is dit huis, waar mijn leven mee is verbonden, de haven waar ik altijd terug keer. Ik kan mij niet voorstellen in een ànder huis te wonen. Niet omdat ons huis zo bijzonder is, maar omdat het wel mijn thuis is geworden. En dat is ook veel waard.

Twijfelen jullie ook soms over de kosten voor jullie huis ? Of is het met volle goesting ? 

Gelezen

Gelezen: leven in het Land van Genoeg – Courtney Carver

Wat maakt mij gelukkig ? Wat niet ?

Het boek gaat niet over ‘met zo weinig mogelijk leven’. Het gaat over gevoel krijgen over wat voor jou genoeg is. Zodat je spullen je gelukkig maken in plaats van fysieke en mentale ruimte in te nemen. Ben je iemand die graag veel kleren heeft en dikwijls van outfit verandert ? Laat ze dan vooral hangen ! Ben je een boekenworm die geniet van een eigen bibliotheek ? Geniet ervan !

Het leeghalen van ons halve huis omwille van de renovatiewerken vond ik heel confronterend. Het werk bleef maar duren. Kasten vol spullen en nog eens spullen. Van sommige wist ik amper dat ik ze had en andere had ik in een beschamend veelvoud. Ik zou kunnen zeggen dat het komt omdat ik niet gemakkelijk iets wegdoe. Maar dat is een nepexcuus. Al die zaken moeten immers mijn huis ook binnengekomen zijn ! Ik voelde al die spullen aan als ballast, een sprankle, om het met de woorden van Kondi te zeggen, was er zeker niet bij.

Ik besef heel goed dat ik al die spullen niet nodig heb. Maar op de een of andere manier komen ze toch het huis binnen. Daarom las ik nog maar een keer een boek over ‘minder spullen’. Of hoe het is om te leven in het land van genoeg.

 

Tips uit het land van genoeg

1. schrijf op wat je wil kopen / stel uit

Then, keep a list of purchases you would have made if you were using your credit card, or if you were shopping for sport, and take note of the money that you didn’t spend.

Deze tip heb ik gedurende heel de maand juli ‘onderhouden’. Eender wat ik wou kopen, hetzij in store of online, schreef ik op. Uitzonderingen waren huishoudwaren/etenswaren die op waren, maar géén andere zaken. Ik schreef alles  op in de verwachting en overtuiging dat ik ze op het eind van de maand ook zou kopen. Het was dus in mijn hoofd een kwestie van geduld en discipline. Op het eind van de maand juli bleek dat maar liefst 90% zijn ‘betovering’ had verloren. Ik vond het niet meer zo interessant of niet meer zo dringend. Het hoefde niet echt meer naar mijn gevoel. Ik spaarde geld – ook al was dat niet de bedoeling – maar een hoop spullen hebben vooral mijn huis niet bereikt !

Do not buy to feel. If shopping gives you a rush, you are missing something else. Every dollar you spend supports someone or something. By supporting what you care about, every dollar gets a vote.

2. Definieer hoeveel genoeg is

Test driving the move to the Land of Enough for a few days or weeks is one thing, but to ensure permanent change, you need to define what is enough. While each of us will have a different version of enough, and that definition will change throughout our lives, some of the basics will be universal.

Toen ik ons huis leeghaalde merkte ik dat ik veel zaken in veelvoud had. Zo had ik maar liefst 8 zomerhoedjes, die er dan nog redelijk hetzelfde uitzagen. Ik verbrand snel, dus een zomerhoedje is echt wel ‘nodig’, maar 8 ? Ik merkte bovendien dat ik er geen enkel bovenmatig mooi vond. Hoeveel kopjes hebben we nodig ? Hoeveel zomerbroeken en winterjassen ? Ik kan het behoorlijk moeilijk vinden om ook te handelen (= wegdoen) naar het antwoord dat ik geef. Op de een of andere manier – en ik zal daarin niet de enige zijn – geven spullen mij een vals gevoel van veiligheid. Terwijl ze omgekeerd ook veel investering vragen: geld en vooral tijd. Ook wel frustratie trouwens, want tenslotte heb ik bovenop al die spullen wel graag een opgeruimd huis.

3. Hoeveel geld heb je nodig ?

Ik heb gelukkig nog nooit het gevoel gehad dat ik te weinig geld had. Niet dat er hier ergens een verborgen geldkraantje is, maar op de een of andere manier ben ik altijd (maar niet met evenveel overschot – soms zelfs geen overschot) rondgekomen. Ik kan best rondkomen met weinig geld. Vooral in de eerste jaren na mijn studententijd was het soms een leuke sport. Alleen liggen die jaren nu al lang achter mij en is mijn loon niet meer te vergelijken met wat ik toen verdiende.

 There are 3 important things you can do with your money. You can save it, spend it or give it away.

Geld sparen. Ja, ik spaar, maar eigenlijk is dat bedrag er redelijk arbitrair gekomen. Uitgeven: ik weet hoeveel ik uitgeef per maand, maar echt stilstaan bij de vraag of al dat uitgeven ook nodig is of zelfs bijdraagt tot mijn geluk, is een opdracht die ik mij in de toekomst wil geven. Opnieuw: niet omdat ik er een sport wil van maken om zo weinig mogelijk uit te geven. Wel omdat er grenzen zijn aan ‘genoeg’ en ‘meer’ mij niet noodzakelijk  gelukkig maakt. Tenslotte zit ook dit in mijn hoofd: met ‘minder uitgeven’ kan ik misschien ook ‘minder werken’. En meer leven ? Ook dat laatste zal voor iedereen anders zijn.

When you can get anything you want, anytime of day, you become unsatisfied, uninspired and kind of lazy.

4. Steek je tijd in wat jou van waarde is

Toen ik aan het stuk over televisie en sociale media begon en las dat de auteur het wegdoen van de televisie het beste idee ooit vond, dacht ik: daar gaan we weer. Een anti-TV pleidooi en een anti-sociale mediapleidooi. Toch ging het helemaal niet die kant op. Net zoals bij omgaan met materiële spullen en geld is de vraag hier: wat is genoeg voor mij ? Tot welke grens draagt het bij aan mijn geluk ?

Dit vond ik best een uitdagende vraag:

At the end of the day, am I grateful for the day, or just grateful that it’s over?

Laat anderen niet je prioriteiten bepalen

Natuurlijk zullen er altijd vervelende zaken zijn die je moét doen. Maar zelfs dié kunnen je een gevoel van voldoening geven (Eindelijk ! Ik ben er van af !). Deze vond ik dan weer ronduit wijs:

 If you are checking your email more than 3 times a day, you are losing time. I know you want to be responsive and I know you are curious to see who sent what, but it can wait. If you aren’t ready to reduce  your email time to 2 or 3 times a day, at the very least, don’t check your email first thing in the morning. This is a tough habit to break, but unless you want to spend your day doing everyone else’s most important tasks, do yours before checking email.

Het is zeker iets wat ik wil onthouden. Ik ben ook geneigd om onmiddellijk mijn berichtenbox (van het werk) te openen en onmiddellijk te antwoorden. Dat geeft mij wel een kort gevoel van geluk (gedaan !), maar meestal komen er dan weer nieuwe mails als antwoord, wat betekent dat het begin van mijn dag al helemaal bepaald wordt door anderen. Terwijl het in de meeste gevallen niet eens zo dringend is. Ik zou evengoed in de loop van de dag kunnen antwoorden.

Disconnect

De auteur houdt een sterk pleidooi om tijd te plannen waarin je ‘disconnected’ bent. Dat zijn heel creatieve en productieve tijden ! Ik bouw vrij veel tijd in waarin ik ‘disconnected’ ben. Soms gebruik is de app Freedom (ook op pc) als ik een zetje nodig heb.

Tijden waarin ik digitaal disconnected ben :

  • Wanneer ik een boek lees. Ik zet er zelfs meestal een klokje op. Nu ga ik een half uur ononderbroken lezen. Telefoon wordt afgezet.
  • Wandelen. Geen internet dan. Ik neem mijn smartphone mee maar zet ‘m zelfs op ‘stil’ zodat ik de SMSjes niet hoor en zelf niet het bellen. Ik ben de president niet. Een paar uur later ben ik weer ‘beschikbaar’.
  • Sociale gelegenheden: ik begrijp niet dat mensen op alle mogelijke momenten hun telefoon checken en opnemen. Ik ben er graag voor mijn vrienden. Gelukkig zijn mijn vrienden van hetzelfde gedacht. Als iemand een (belangrijk) telefoontje verwacht, zegt hij dat gewoon. Geen probleem.
  • Eten: wij hebben hier lang de telefoon verboden bij onze kinderen en dat is lang gelukt. Ondertussen is onze oudste afgestudeerd en … lukt het hem niet om te eten zonder berichtjes van hier en daar. Ik vind dat spijtig. Maar volwassen kinderen moet je loslaten. (Hij zal het wel leren, denk ik).

Over het boek

Het is een ontzettend dun boekje dat je in geen tijd uit hebt. Goed opgebouwd en confronterend, absoluut niet zweverig en zeer praktisch. Ik was vooral blij met het uitgangspunt. Wat is het genoeg dat je gelukkig maakt ? Wanneer wordt meer dan genoeg een hinder en ballast ? Het was dus géén boek dat je allerlei schuldgevoelens aanpraat omdat je kast volgepropt is met CD’s. Dat kon ik heel erg smaken.

Carver Cortney, Living in The land of Enough, Kindleboek,
En hier komt het slechte nieuws: het is voorlopig niet meer te koop.  Ik hoop je met deze post wel de belangrijkste inzichten te hebben meegegeven. Het boekje was tenslotte maar 32 bladzijden lang.