Tagarchief: gelezen

Gelezen

Tip: de (gratis) gids Time to Momo, Belgische Kust

Time to momo Belgische Kust

Time to Momo – 100%

Ik heb er al heel wat in mijn boekenkast staan, de 100% gidsjes. Handig van formaat, met kaartje en vooral: de klassiekers gemengd met originele (nog) niet al te bekende plaatsen.
De 100% reisgidsen zijn van naam veranderd, maar het concept is nog altijd hetzelfde. Evenals het formaat.

Ik heb even moeten googlen wat momo betekent, het is zoveel als mystery of missing out. Eerlijk gezegd maakt me dat nog niet veel wijzer, maar het bekt goed en hé, je wil toch vooral een goede en leuke reisgids.

Gratis – maar je moet je haasten

Wanneer je voor 31 mei een andere time to momo koopt, krijg je de gids Belgische Kust er gratis bovenop. Ik controleerde het nog even in een hypercarrefour, en ja, daar ligt hij nog, maar wanneer je de site van Time to momo bekijkt, zie je dat het succes groot is en de voorraad beperkt. Zij verwijzen naar bol.com (zie link onder) waar je ‘m nog altijd lekker gratis krijgt. Dus wat je bestemming deze zomer ook is, grote kans dat er een Time to momo gids is en dan heb je De Belgische Kust er gratis bij. Doen zou ik zeggen, want geef eerlijk toe: wie gaat er niet af en toe naar de kust ?

Te laat ? Dan kan je ‘m natuurlijk nog altijd kopen. En hij is zijn geld meer dan waard. Tenslotte ga je wellicht méér richting Belgische kust, dan Barcelona, Madrid, Lisabon, Stockholm, New York enzovoort. Of zijn jullie de lucky birds die van her naar der vliegen ?

Time to momo – Belgische Kust

Geloof het of niet maar deze reisgids heeft ervoor gezorgd dat ik nog een kleine vakantie aan zee heb gepland. In de week van 1 mei. Dan wil ik tal van adresjes aandoen en toch flink wat van de beschreven wandelingen doen. Het was dan ook mijn plan om dàn pas iets te schrijven over de gids, maar misschien was hij dan niet meer gratis beschikbaar en dat wou ik mijn lezers niet aandoen, dat is alleen frustratie. Dus zag ik dit alles als excuus om toch een minitrip naar Oostende te wagen. Die vakantie in mei komt er ook nog !

Wij kozen Oostende en hadden tijd tekort !

Time to momo Oostende

Het was ons doel om de wandeling van 11 km in Oostende te doen en dan nog eens alle adresjes te bezoeken in de gids. Als doorwinterd wandelaar weet ik dat een hele dag voor 11 km ruimschoots voldoende is.  Wel, daar heb ik mij behoorlijk in vergist. Niet in de 11 km maar wel in de combinatie van alle adresjes. Zo bleven wij al behoorlijk lang plakken in De Koekoek. Een kiprestaurant waar je gewoon een halve kip  (7 euro) krijgt met brood en indien gewenst appelmoes. Om je vingers van af te likken ! Letterlijk, want je krijgt er geen bestek bij. Efficiëntie staat voorop, naast onze halve kip stond gewoon een bokaaltje appelmoes. Wij vonden het wel wat hebben en de sfeer is er gemoedelijk.

Wij begonnen de wandeling aan het station van Oostende alwaar we meteen de klassiekers als de Amandine en de Mercatorboot zochten. Klassiekers dus, maar zoals het veel gebeurt als je toerist in eigen land bent: nog nooit bezocht !

We komen terug en niet alleen naar Oostende

Naar Oostende, met de gids ! Zeker weten ! En dan doen we weer een paar adresjes ! Want inspiratie genoeg ! In de meivakantie staat Nieuwpoort op de agenda, gezien dat de stad is waar ik logeren zal. Natuurlijk ook andere adresjes, want hé, de kusttram brengt je overal. Zoals naar bv. Blankenberge, dat ook ruim beschreven staat in de Time to momo gids. Els wandelde deze week in Blankenberge met dezelfde gids in de hand.   Zij vond er het oudste en kleinste vissershuisje van onze kust.

Ook zin gekregen ? Hoe kan het anders met zo’n mooi weer !

Praktisch

Time to Momo Belgische Kust krijg je tot 31 mei gratis bij aankoop van een andere Time to Momo gids. Zie hier de link met alle gidsen + daarbij de gratis Belgische Kust gids

 

 

Gelezen

Gelezen: Waterland – Graham Swift

Waterland

Waterland – als je dan toch in Nederland bent

Een boek wordt nog grootser als je het kan lezen waar het zich afspeelt. In het geval van Waterland is dat Oost-Engeland ! Spijtig genoeg was er geen reisje over de zee verbonden met dit boek, maar wel een trip naar een land waar water een minstens evenzeer in de ziel van de bewoners leeft: Nederland !

Een gigantisch epos

‘Waterland’ is een bijzonder en alles behalve klassiek boek. Het lijkt alsof het een verzameling van verhalen is, maar toch is het één verhaal. Geschiedenisleraar Tom Crick moet opboksen tegen het verval van zijn vak. De school waar hij les geeft ziet er nauwelijks het belang van in en lijkt het vak het liefste te willen opbergen. Tom, die het eind van zijn loopbaan als geschiedenisleraar ziet aankomen, wil de jongeren voor de klas, bij wijze van testament kennis laten maken met hun geschiedenis. Zo vertelt hij over de streek van de Fens, wie generaties geleden, de geschiedenis van de regio heeft bepaald en waarom het leven is zoals het is.

Drenkeling – detective

Het begin van het boek lijkt even de kant van een detective op te gaan. In het water wordt een Freddy Parr  gevonden en alles doet vermoeden dat dit niet zomaar een ongeval was. Is het geweld tussen vader en zoon Parr te ver gegaan ? Heeft de jonge en ongehuwde zwangere Mary er iets mee te maken ? Welke geheimen leven in deze streek ? Heeft de wedijver om de gunst van Mary het slechtste in iemand bovengehaald ? Het zijn vragen die decennia later door Meester Tom worden beantwoord. Want ook hij had in zijn jonge jaren een relatie met Mary, kende Freddy Parr en zijn vader, huwde later zelfs Mary.

Familiedrama’s

Langzaam worden via flashbacks en lange vertellingen, de geheimen van de streek van de Fens blootgelegd. Soms gaat het schoksgewijs, omdat sommige zaken zo pijnlijk zijn dat ze pas een generatie later het daglicht zien. Incest, miskramen, leugens, abortus, het zijn de ingrediënten van een verborgen geschiedenis.

Je moet er de tijd voor nemen

“Waterland” is een boek dat veel geduld vraagt. Het gaat traag vooruit. Je moet er de tijd voor nemen. Swift is erin geslaagd om door het schrijven het hele landschap en de geest van het leven in de Fens levend te maken via dit boek. Het boek verplicht je om rustig te worden, dompelt je onder in een andere tijd, in diepmenselijke emoties. Het is geen boek met een klassiek begin en einde, maar een boek over mensen en hun drama’s, beïnvloed door de streek waar ze leven.
Ik vind het boek een bijzondere aanrader om tijdens de vakantie te lezen. Je maakt er best wat tijd voor vrij en het leent zich minder tot het lezen van een half uurtje voor het slapen gaan.

Verfilmd

Het boek, dat overigens op de shortlist van de Booker Prize stond, werd verfilmd met Jeremy Irons en Ethan Hawke in de hoofdrollen.

De hele film staat op YouTube, maar ik raad je toch aan om eerst het boek te lezen !

Praktisch

Gramham Swift, Waterland, uitgeverij Hollands Diep, november 2017, 392 blz.
Te koop bij o.a. Bol.com voor €19,99 

Gelezen

Gelezen: Blokkenjongen – Keith Stuart – een vader op zoek naar zijn autistische zoon

blokkenjongen
Keith Stuart – Blokkenjongen

Op zoek naar een boek dat de moeite was – lang leve Goodreads

Na ‘Zout van de zee’, dat fantastische boek, had ik echt schrik dat eender welk boek ik hierna zou lezen, zou tegenvallen. Daarom scrolde ik door de mijn lijst ‘want to read’ in Goodreads  en keek enkel naar de boeken die door anderen heel hoog gewaardeerd werden.   Tricky soms, want soms deel ik de mening van de meerderheid totaal niet. Dan vind ik een boek, dat internationaal de hemel is ingeprezen, toch maar niets. Blokkenjongen voldeed aan de verwachtingen.

Een moeilijk onderwerp bespreekbaar maken : autisme

Het boek vertelt het verhaal van een vader die bij het begin van het boek zijn zoon amper kent. De rolverdeling thuis is eenvoudig: hij gaat werken en zijn vrouw Jody zorgt voor Sam. De auteur beschrijft op een geweldig mooie manier hoezeer iedere dag balanceren is op een slappe koord. Zal het voor Sam niet te overweldigend zijn ? Wat begrijpt hij en wat begrijpt hij niet ? Bestaat er überhaupt een manier om echt met hem te communiceren ? Kan Sam vertellen wat er in hem omgaat ? Niets wordt hier geïdealiseerd. Een kind met autismespectrumstoornis opvoeden vraagt bakken geduld en doorzetting en heel veel liefde. Toch gaat het koppel uiteen. Jody heeft het gevoel dat ze er alleen voor staat en niet kan rekenen op haar echtgenoot die zich verschuilt achter zijn werk.

Tegenslagen die puur geluk worden

Voor Alex, de vader van Sam, zit het echt niet mee. Bovenop de scheiding – hij woont tijdelijk bij een vriend – komt ook zijn ontslag. Dankzij vrienden wordt hij uitgenodigd dit als een kans te zien om zijn zoon beter te leren kennen, een opdracht die hij dan ook met twee handen aanneemt. Toch lukt dat niet zomaar, maar Alex blijft proberen om in de wereld van Sam binnen te treden.

Minecraft: de wereld die de ontmoeting mogelijk maakte

Dit blijkt te lukken via Minecraft. Via dit spel gaan vader en zoon monsters te lijf, strijden voor elkaars (virtueel) leven en huizen samen in een zelfgebouwd kasteel. Sam ontmoet in deze wereld ook andere kinderen die , net door dat spel, ook echte vrienden worden. Zij zien op naar zijn minecraft talent, hij voelt zich veiliger in een virtuele wereld (waar regels zijn) dan wel in het alledaagse leven. Wellicht vandaar de titel blokkenjongen.
Tegen het eind van het boek is er connectie. Wel op Sams wijze, maar de verbondenheid is er.

Blokkenjongen: samengevat

Dit boek is inderdaad een vader-zoon roman, maar het boek schetst ook een realistisch beeld van iemand met autismespectrumstoornis, al wordt in het boek terecht gezegd dat niemand hierin eender is. Er bestaat geen ID-kit of handleiding die je precies zegt hoe je in de wereld van iemand met deze stoornis (ik gebruik toch niet graag het woord) denkt of hoe je in zijn/haar wereld kan komen. Blokkenjongen verwijst wellicht ook naar het langzame bouwen van de relatie. Trial and error. Toch is ‘Blokkenjongen’ bovenal een boek over liefde, over vallen en opstaan, een boek van veerkracht en warmte.

Voor eender wie in de zorg werkt zou ik het boek sowieso aanraden, anderzijds kan je verder kijken dan enkel het label dat Sam draagt. Dit boek gaat over liefde en verbondenheid.

Een aanrader ! Weeral !

Keith Stuart, Blokkenjongen, uitgeverij Harper Collins, 416 blz., september 2016. Te koop bij o.a. Bol.com voor €19,99 euro (paperback) en € 7,99 (ebook)

Gelezen

Gelezen: Kintsukuroi – Tomas Navarro (over de uitdagingen van tegenslag)

Kintsukuroi

Tegenslag is des levens

Onlangs las ik een boek over tegenslag en ik was verrast over manier waarop de auteur het onderwerp besprak. Eerst en vooral werd tegenslag behoorlijk gerelativeerd. Tegenslag is zo oud als de mensheid zelf en niemand blijft ervan gespaard. Maar wat mij vooral trof was de nadruk op de keuzes die tegenslag je altijd bieden. Of je sluit je leven meer en meer af om in safe modus (een illusie !) te leven, of je gaat de uitdaging aan. Over dat laatste gaat zijn boek, over hoe je de uitdaging, die tegenslag altijd is, op zo’n manier aanpakt dat wat je ook voorhebt in het leven, er nieuwe kansen zijn.

Net onze kwetsbaarheid maakt ons tot wie we zijn

Met bovenstaande zin heb ik de filosofie van Tomas Navarro, auteur van het boek Kintsukuroi, al meteen samengevat. Kintsukuroi slaat op het Japanse gebruik van scherven te lijmen met goud. Er ontstaat een nieuw object waarbij de scherven schoonheid betekenen en net het stuk maken tot wat het is.
In Kintsukuroi volgt Navarro die redenering: de manier waarop wij omgaan met het tegenslag, maakt ons tot wie we zijn.

Niemand blijft ooit gespaard van lijden

Ik vind dat een behoorlijk mooi mensbeeld. Tegenslagen in het leven – en wie blijft er van gespaard – hoeven dus niet te betekenen dat je kleiner wordt of minder mooi. Er bestaat niet zoiets als een ‘safe model’. Uiteraard zit niemand te wachten op brute pech, op relaties die spaak lopen of een gezondheid die niet mee wil. Maar je hebt wel altijd keuzes. Hoe moeilijk de situatie ook is. Navarro nodigt uit om juist in moeilijke tijden voluit voor het leven en voor wie je bent te kiezen.

“Laat het niet na volop te leven uit pure angst voor tegenslag”. 

Tegenslag als kans om te groeien

Het is zo’n cliché, mensen die zeggen dat ze anders zijn gaan leven, meer bewust na een grote tegenslag. Ik denk dat het een cliché is omdat het teveel gezegd wordt en lang niet voor alle mensen geldt. Maar wat voor tegenslag, er is altijd de keuze en iedere keuze is een kans.

“Leer aanvaarden dat tegenslag nu eenmaal bij het leven hoort, en zie het als een kans om te groeien en zelfverzekerder in het leven te leren staan”. 

Dat maakt tegenslag niet goed. Als ik zelf terugkijk naar mijn leven (en ik zal daarin niet verschillend zijn van de man en vrouw uit de straat) dan kan ik onmogelijk zeggen dat ik uiteindelijk blij ben met alle pech en tegenslag die mij is overkomen. Als ik er uiteindelijk gelukkig zou om zijn, dan zou het ik het wel heel verkeerdelijk ervaren hebben als tegenslag of laat mij maar een groot woord gebruiken, lijden. Maar wat ik wél kan beamen is dat het leven daar niet gestopt is. Het is een pleidooi dat bij Navarro keer op keer terug komt. Je kan je bij tegenslag afsluiten van het leven, of je kan zeggen ‘van hieraf wil ik gaan’.  Ik geef meteen toe dat ik bij sommige tegenslagen nog niet echt ver geraakt ben, maar hé, ik ben in beweging ! 

Drie manieren om om te gaan met lijden en pech

Volgens Navarro in Kintsukuroi zijn er 3 mogelijkheden om om te gaan met tegenslag: acceptatie, aanpassing of zelfbedrog.  Accepteren lijkt de evidentie zelf:

“Het leven is veranderlijk en degene die bereid is dat feit te accepteren zal het gelukkigst worden”. 

Het mag misschien evident zijn, makkelijk is het niet. Verandering botst veelal op verzet. Zeker als verandering ons overkomt en we er zelf geen controle over hebben, wat bij tegenslag zeker het geval is. Bij tegenslag hadden we net niet op dié verandering gerekend. We hadden juist iets heel anders voor ogen ! Door de lessen die ik ooit volgde bij ACT leerde ik dat acceptatie gigantisch belangrijk is. Je kan je hele leven bitter zijn of vechten tegen wat is, maar dan blijf je bij het verleden, ga je niet verder en doe je jezelf te kort door niet de kansen te grijpen die er nu zijn.
Uiteindelijk zal het leven ons dwingen om ons aan te passen. Maar is het niet beter als we zelf dié aanpassing zoeken die het beste bij ons past ? Die ons het meeste mogelijkheden geeft ?

Geen plaats voor schuld of naïef optimisme

Navarro nodigt de lezer in Kintsukuroi uit goed na te denken over wat die aanpassing zou kunnen zijn. Hij pleit daarbij voor een constructief referentiekader.

“De essentie van een constructief referentiekader is dat we ons afvragen wat ons overkomt zonder overhaaste conclusies te trekken. Binnen een constructief referentiekader kunnen we een zekere afstand bewaren tijden het analyseren van de tegenslag die we hebben ondergaan. Binnen een constructief referentiekader is geen plaats voor schuld of voor een naïef optimisme”. 

Tools om om te gaan met tegenslag

Uiteindelijk gaat het hele boek hierom. Hoe kan ik op die manier omgaan met tegenslag zodat ik er zo goed mogelijk uitkom ? Hoe kan ik er voor zorgen dat tegenslag mijn leven niet betekent dat ik 10 zetten terug moet ? Opnieuw: nergens zegt Navarro dat tegenslag een welkome gast is. Maar hij is vol realisme. Als deze bezoeker dan toch in leven komt, op welke manier kunnen we er voor zorgen dat het toch fijn leven is ? Hij reikt daarvoor tools aan die je vooral helpen om je leven en tegenslag te analyseren. Hij helpt je om denkfouten te voorkomen. Hij wijst je – in welke situatie ook – de weg naar een leven dat verder gaat, trouw aan wie je bent.

De vrouw met de fiets

In zijn boek staan in het laatste deel heel wat casussen. Eentje daarvan gaat over een vrouw met een spierziekte. Zij was geweldig sportief en genoot voor haar ziekte om te fietsen in de bergen. Na veel revalidatie besloot ze opnieuw te gaan fietsen. Ze begon volle goede moed maar na een paar heuvels was ze al compleet uitgeput. Ze was triest en gooide de fiets aan de kant. Een vriend van haar wees haar op elektrische fiets. Dat vond ze maar niets, want dat was toch niet echt fietsen ? Dat paste toch ook helemaal niet bij haar (oude !) sportieve ik ? Om haar vriend te plezieren probeerde ze het toch uit. De heuvels lukten nu wel. Ze had plezier in het fietsen. Uiteindelijk bleek het idee van een elektrische fiets prima. Of met andere woorden: ze had zich aangepast aan de nieuwe situatie.

Samengevat

Ik heb Kintsukuroi graag gelezen. Het lezen bijzonder vlot en het boek daagt je uit om voor kwaliteit in je leven te kiezen en niet bij de pakken te blijven zitten. Wat mij vooral beviel was het gigantische realisme. Je wordt niet beter van tegenslag. Er zijn geen tovermiddelen. Maar je hebt wel altijd de keuze hoe je er mee omgaat. Dat vind ik zelf toch eentje om te onthouden. Niet dat ik dat niet wist voor ik het boek las, maar ik laat mij soms toch wel wat verleiden tot een beperkende visie als in blijven steken in wat gebeurd is zonder te zien wat een mogelijke volgende stap zou kunnen zijn.

Praktisch

Tomas Navarro, Kintsukuroi, Accepteer je imperfecties en word een gelukkiger mens, uitgeverij Xander 2018, 233 blz. Te koop bij o.a. Bol.com voor €19,99 (paperback) of  €9,99 (ebook)