Tagarchief: genieten

Snapshot diary

Snapshot diary week #22/2017 – een ontdekking in Tienen

snapshot diary
kloksgewijs: wandeling Schaffen, Tienen, Averbode, bananencake, Schaffen, humus op rijstwafels, beste vriend, wrap, Tienen, tentoonstelling Tienen

Geen groot vertrouwen in Vlaamse zomers

Ik heb lang geloofd dat het in de zomer voornamelijk goed en mooi weer was (en warm !) en dat het in de winter koud was. In de herfst wat regen en wind en in de lente het zonnetje dat langzaam maar zeker doorbreekt. Ondertussen ben ik een ongelovige geworden. Ik zie het nog niet net te sneeuwen in putje zomer, maar ik herinner me wel ijs op Pasen en dat is toch een lentefeest ? Dus maakt het niet meer uit wanneer de mooie dagen vallen, ik neem voorschotten op de vakantie (bij gebrek aan echte vakantiedagen) en ben zoveel mogelijk buiten. Tienen, Averbode, Schaffen, allemaal in de buurt ! Want wachten tot het kalendergewijs vakantie wordt of echt zomer, is echt geen garantie !

Het hoeft niet ver te zijn : Tienen !

Ook dat is een devies van mij, al komt dat ook wel omdat ik steeds meer opzie tegen de files of gewoon geen tijd heb! Ik profiteerde deze week van de vliegveldwandeling die in Schaffen en werd er één-twee-drie superhappy van ! Ik bezocht Tienen, een zwaar onderschatte stad, om er mij onder te dompelen in Romeinse rituelen rond dood en leven, thanatus en eros. Het is dus niet dat ik het ver ging zoeken.

Mindfull eten

Ik blijf verder doen met het ‘mijn 6:1 vastendieetboek‘ en dat gaat goed. Het mindfull eten is echt wel een punt. Ik merk dat ik ook behoorlijk creatief word en het wel lukt om gezond en lekker te eten. Tot nu toe heb ik niet het gevoel dat ik veel gemist heb, de drang naar suiker (en zelfs chocolade !) is volledig weg. Ik eet tegenwoordig wel eens een rijstwafel met humus erop, en smaken dat dat doet ! (Echt !). Resultaat : bijna anderhalve kilo. Dat is dus een halve per week. Prima voor mij.

Naar verluidt komen er opnieuw prachtige zonnige dagen. Mijn advies: geniet ervan ! Na het werk, tijdens de lunchpauze, maak een wandeling, kortweg: geniet !
Veel plezier !

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #49 Wanneer heb je voor het laatst een hond (of ander dier) geaaid ?

schapen

Geen kat, geen hond, maar een koe en een schaap

Ik kan mij voorstellen dat de meeste mensen zich bij deze vraag een hond of een kat voorstellen. Dat zijn huisdieren die je kan aaien. Katten kunnen er hoorbaar van genieten als je ze met de vingers streelt of in de hals wat masseert. Honden zien het als waardering van hun baasje. We horen bij elkaar !

schapen
Op wandeling in Veere. Plots had ik een behoorlijke aanhang.

Ik wou dat ik een koe was

Maar eerlijk ? Het laatst geaaide dier was een schaap. Een lam eigenlijk. Op mijn wandelingen kom ik dikwijls schapen tegen en soms is er al eens een lammetje aan de verkeerde kant van de wei geraakt omdat de afspanning niet voorzien is op zo’n kleintje. Dan wordt mijn moederhart (!) aangesproken en zet ik het terug. Schapen zijn schoon beesten en ik ben er fan van. Idem wat betreft koeien. Wat een fierheid en standvastigheid. Wat een onbewogenheid ! Ik zou al bijna een koe willen zijn: niets dat hen deert. Ze kijken je aan en oordelen niet. Maar evenmin zoeken ze contact. Ik zal al bijna hopen dat ik een koe was, zo ongenaakbaar als die zijn.

Soms aai ik wel eens een koe op haar voorhoofd. Maar niet zoveel. Ook al kom ik ze dikwijls tegen op wandelingen en fietstochten en zijn er steeds meer koeien in het wild.

koe
Fietstocht omgeving Leende. Vreedzame koeien, maar ik heb ze toch niet geaaid!

Ons huisdier: de onafhankelijke kat Micro

Ik had even gedacht dat mijn laatste ‘aai’ wel onze kat zou zijn. Maar die heeft ondanks haar gepensioneerde leeftijd de streken van een puber. Dan is ze weer heel aanhankelijk en krult ze zich rond mijn benen, andere tijden zie ik ze enkel als ze eten wil. Dan lijkt iedere aanraking haar teveel.
Toch geniet ik best van ‘Micro’, ze mag dan wel absoluut niet het ongenaakbare van een koe hebben of de kalmte van een schaap, ze leert me dagelijks wat het is om te genieten en je van niets of niemand iets aan te trekken. Zoals ze zich kan strekken in de zon, altijd het allerbeste plaatsje vindt in huis (en niet afstaat) en zonder blozen geeuwt en dutjes doet. Levenswijsheid, maar dat moet wel, als je 7 levens na elkaar hebt !

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar deze rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

 

Snapshot diary

snapshot diary week #17/2017 Vlaanderen wandelt (en ik ook)

snapshot diary week 17/2017
Foto, kloksgewijs : Hertogensmolens (Aarschot) Vlaanderen Wandelt, Stadsbezoek aan Hasselt (ook middelste foto), aandacht om beter te ontbijten (ook foto links onder), lang artikel over de Tour d’Europe van Annelies ; Aankomst Vlaanderen Wandelt

Een heftig begin van de week

De week begon heftig, heel heftig. Soms zijn er van die dagen die je niet voor mogelijk houdt en de eerste helft van de week stond alles in het teken van ‘slecht en onverwacht nieuws’.  “Het is wat het is”, ik heb die zin al honderd keren gehoord, maar het is ook zo. Aanvaarden is de boodschap. Evengoed als aanpassen. Dat laatste is trouwens hoopvol. Zo lang er nog alternatieven zijn hoef ik niet te klagen. Iets anders is dat met het nieuws dat ik ook te horen kreeg van een kind dat nooit een verjaardag heeft kunnen vieren omdat het niet mocht zijn. Ook dat is wat het is, maar wel van een andere orde. Of dreigende ziekte.

Ik word een beetje Hollandser

Koningsdag

Ik heb dit jaar echt wel Koningsdag gevolgd. Toen ik de voorbije weken in Nederland was kon ik  er in de winkels niet naast kijken: een echte oranje en koningsgekte. Via de Instagram-account van het Nederlands Koningshuis volgde ik de festiviteiten. Hoe anders is daar het vorstenpaar! Ik genoot – vanop afstand – van zoveel feest.

Bewegen op doktersadvies

Bij iedere raadpleging informeert de dokter of ik nog genoeg beweeg en sport. Dat hart van mij heeft het nodig. Letterlijk. Maar ik denk dikwijls dat mijn hoofd en dat ‘figuurlijke’ hart van mij waar een heel leven in zit, dat evengoed nodig hebben. Veel lopers zeggen dat ze hun hoofd leeg maken als ze lopen en dat is ook zo. Mijn hoofd weegt lichter en wat er ook van zorgen zijn, ze lijken getemperd. Bewegen geeft trouwens ook een boost aan kracht en zelfvertrouwen.

Zondag: Vlaanderen Wandelt

Vlaanderen Wandelt

 

Zondag werd er een groot wandelfeest in onze stad georganiseerd. Aarschot was, samen met Aalst de gaststad voor “Vlaanderen Wandelt”.  Ik had geen idee dat het zo groots zou zijn. Eerst was er nog de vrees dat de wandelpaden overbevolkt zouden zijn, maar dat was niet het geval. Er waren tal van verschillende wandelingen én afstanden (gaande van 5 tot 42 km), je liep elkaar echt niet voor de voeten. Ik koos voor Gelrode in de hoop nog enkele nieuwe wegen te ontdekken. De ‘oogst’ was mager, maar de wandeling niet minder. Ik kende zo goed als alle wandelpaden daar. Dankzij de zalige lentedag was het extra genieten.

Een fijne week aan iedereen! Dat je mag beginnen met een feestdag! 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #36 Welk drankje bestel je in een café ?

koffie

Op zoek naar een excellente pauze ? Koffie !

Ik kan enorm genieten van een goede kop koffie. Ik weet dat er allerlei fancy koffies bestaan met allerlei smaakjes, maar boven alles heb ik toch het liefste doodgewone koffie. Met melk. Dat laatste hoop ik ooit nog eens af te leren. Jaren geleden verknoeide ik zelfs de koffie met suiker. Ik heb nog een eind te gaan.

Rustmoment

Mijn ouders hadden thuis best een drukke zaak. Veel volk over de vloer en er werd ook behoorlijk veel ‘zakelijke’ koffie geschonken. Van 12 tot 14 was het echter algehele rust, zaak dicht. Veel interesse voor het eten – mijn moeder was nochtans een prima kok – had ik niet, maar het dagelijkse koffiemoment vond ik dikwijls het hoogtepunt van de dag. Vergezeld met een speculaasje, jaar in, jaar uit en heel soms afgewisseld met één Cote d’Or, maar voor de rest altijd hetzelfde.
Ik ben pas laat begonnen met koffie, maar het associëren ervan met rust en een moment voor jezelf stamt zeker uit deze herinneringen.

Ritueel

Op café is koffiedrinken een heel ritueel. Van bier weet je meestal exact wat je krijgen zal. Bij koffie is dat anders. Welk aroma gebruiken ze, hoe maken ze de koffie ? Het is altijd een beetje een verrassing. Koffie is pure verwennerij, want je krijgt er ook altijd iets bij. Sommige zaken zijn daar best creatief in ! En dan begint het ritueel. Het openen van het melkcupje, de eerste keer roeren en even laten afkoelen. Een eerste sip en opnieuw : laten afkoelen.

koffie

De tijd even vertragen

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik kan zo’n kop  nooit in één keer opdrinken. Vooreerst wordt een goede koffie echt heet geserveerd. Je moet dus wachten. In één keer zo’n kop op drinken lijkt me een aanslag op mijn maag. Te sterk. Of gewoonweg te lekker. Het is niet dat ik echt bewust in slokken drink, het is alsof het gewoonweg niet anders kan.

Zijn jullie ook zo verliefd op koffie ? Of net niet ? 

 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !