Tagarchief: kamperen

Gelezen

Gelezen: Een verrassende stap – Robyn Carr

Wie zoekt naar een boek om bij weg te dromen en even verlost te zijn van alle stress en spanning van de dag, zit goed met dit boek van Robyn Carr !

Onderschat

Ik heb de kracht van Robyn Carr eerlijk gezegd onderschat. De manier waarop “Robin Carr” gedrukt is op de kaft  deed me denken aan de Konsalikboeken die onze buurvrouw had toen ik nog een kind was. Ik was echter – online – verkocht door de grote lijn van het boek. Het speelde zich af op een camping die op een kruispunt van verschillende trails lag. Dat was voor mij genoeg om het een kans te geven. Wandelen, kamperen én lezen in één ervaring.
Het (fysieke) boek stemde mij meteen wel vrolijk, want zie eens hoe mooi dat uitgegeven is !

Het was al een plezier om het boek in handen te hebben.

Wegdromen

Op de achterflap staat dat Robyn Carr bekend is van de wegdroomserie ‘Virgin River’. Ik kende Robynn Carr niet, maar ‘wegdromen’ is wel de allerbeste omschrijving voor wat dit boek te bieden heeft. Ik moest dikwijls denken aan de vele vriendinnen die houden van Grey’s Anatomy. Dat is geen verfilming van Shakespeare maar toch boeit het en doet het dromen. Er is herkenning maar ook een beetje spanning en onvoorspelbaarheid. Allemaal netjes gedoseerd zodat je toch maar blijft kijken. Verder heeft het boek weinig met de serie gemeen. Of het moest al zijn dat Maggie neurochirurge is. Daar eindigt de vergelijking wel.

Geen Tom Lanoye

Dat gevoel had ik bij het lezen van Robyn Carr, het hele genre is voor mij nieuw, maar wat een ontdekking ! Nee, het is geen Tom Lanoye. Nee, het is geen literatuur die binnen honderd jaar nog geciteerd zal worden. Maar Robyn Carr zorgde er wel voor dat ik tijdens mijn werkpauze al mijmerde over Sullivan’s Crossing en ik mij afvroeg hoe het met Sully en Maggie ging. ‘s Avonds ruilde ik met veel gemak de televisie voor Robyn Carr, ik werd helemaal ondergedompeld in het verhaal zonder dat ik mijn hersenen moest pijnigen. Samengevat: pure ontspanning. En laat ik daar soms heel erg veel nood aan hebben !

Het verhaal

De grote lijnen van het verhaal zijn zo klaar om verfilmd te worden. Een neurochirurge heeft het even gehad met haar praktijk en besluit er een paar weken tussenuit te trekken. Ze logeert hiervoor bij haar vader die een camping uitbaat. Deze setting alleen al biedt tal van verhaallijnen. Kampeerders van allerlei allooi, een verhuis van de stad naar het dorp, noodgevallen en twijfelen over hoe dat leven verder moet.
Natuurlijk verloopt haar verblijf alles behalve rimpelloos. Maar zwaar wordt het nooit. Spannend zo nu en dan, maar nooit zwaar.

Samengevat

Ik heb heel erg van dit boek genoten. Wie mij een beetje volgt wat boeken betreft zal merken dat dit een totaal ander genre is. Maar ik leerde hier dat een boek dat je gewoon compleet laat wegdromen en geweldige ontspanning biedt, echt wel wat waard is. Het is een feel good boek, en wie heeft kan dat bij tijden niet gebruiken ?

Praktisch

Robyn Carr, Een verrassende stap, Harper Collins, 384 blz. te koop bij o.a. Bol.com voor € 17,95.

 

 

 

Snapshot diary

snapshot diary #39/2017 nood aan vakantie !

September was veel te druk !

Ik las op het op verschillende blogs en via Instagram: september is een pittige maand en wordt door velen ervaren als toch wel wat te druk. Het begin van het schooljaar betekent het opstarten van nieuwe routines en afscheid nemen van een kalmer ritme. Het was hier niet anders. Dit jaar (ik reken in schooljaren) heb ik nieuwe projecten lopen en die vonden/vinden hun plaats nog niet. Het is altijd werken aan de routines, maar ik geloof wel in de kracht ervan. Eenmaal ze helemaal geïntegreerd zijn zal het lopen als een treintje ! (maak ik mezelf wijs !)

Maandagochtend op de MTB !

Stel u voor: de week beginnen met een MTB-tocht ! Mij mogen ze dat iedere maandag als taak geven ! Helaas is het maar één keer sportdag. Ik heb het geluk dat niet veel collega’s voor MTB kiezen, zo kan ik toch al enkele jaren met de jongsten door Heverleebos crossen.

Het weer zat ontzettend goed mee, het parcours was niet al te technisch maar er zaten toch enkele pittige klimmetjes in. Goed voor een hart dat op volle toeren werkte en een Kaat die altijd maar meer ging glunderen. Ik ben echt wel op mijn best als ik mag bewegen/sporten. Het lijkt alsof alle stukjes bijeen vallen dan en mijn lichaam en geest in complete harmonie zijn. Klinkt het zweverig ?

Hubris

Vol enthousiasme deed ik in de namiddag ook mee aan de airtrack, een gigantische lange ‘springmat’ waarop je allerlei turnoefeningen kan doen. Ik waagde me aan een salto maar kwam verkeerdelijk terecht op mijn nek. Dat ik niet zo lenig ben als die tieners blijf ik moeilijk aanvaarden. En nee, het is niet omdat je vol enthousiasme bent én goede wil dat je het ook kan. Zomaar een saltootje. Lees dus vooral dat ik de volgende dagen een behoorlijke stijve nek had. En hoofdpijn. Het zal me leren !

Ik zit vol illusies

Die vermeende lenigheid is echt niet mijn enige illusie. Wanneer ik gestresseerd raak heb ik de neiging nog méér te werken en kom ik meestal in een vicieuze cirkel terecht. Ik heb de illusie dat als ik ‘nog even hard doorwerk’ de rust er zal komen. Maar die rust komt er niet, eenvoudigweg omdat het werk nooit af is. Dat is een van de grootste uitdagingen van mijn leven: te aanvaarden dat ik nooit alles zal kunnen doen wat ik wil doen. Misschien zelfs niet wat ik moét doen in mijn ogen en dat heeft zeker met mijn perfectionisme te maken. Het was tijd om op de rem te staan.

Wandelen als medicijn tegen een wereld voor drukte

Donderdag beloofde opnieuw heel hevig te worden. Ik zag er ontzettend tegenop maar zag wel een gaatje van 2 uur. In plaats van toch nog achter mijn pc te zitten ging ik wandelen. Het weer zat aanvankelijk niet mee maar klaarde gelukkig helemaal op. Tijdens het wandelen vergat ik mijn werk en ook de vervelende donderdagnamiddag die mij stond te wachten. Ik genoot van de bries en het herfstweer. Zag vliegtuigen over en weer vliegen en checkte via een app waar ze heen gingen. Ik fantaseerde over de mensen in het vliegtuig. Zalige ontspanning ! Een tip voor wie soms verdrinkt in alles !

Onderzoek je weerstand

Tot een uur voor vertrek heb ik getwijfeld of ik zou kamperen. Dat viel niet helemaal uit de lucht. Als ik heel erg gestresseerd raak neig ik naar mijn comfortzone en moet er niets nieuws bijkomen. Geef me maar gewoon de bank en een lekker boek. Anderzijds wéét ik dat ik zo genieten kan van kamperen en het vertoeven ‘op den buiten’ dat ik mij continu heen en weer geslingerd voelde. Ik onderzocht (ja, ik word wijs !) waarom de gedachte aan kamperen mij stresseerde. Bleek dat ik er tegenop zag om de rit naar Zeeland te rijden. Mijn aanvankelijke bestemming was Domburg en daar deed ik gauw 3 uur over.

Het kwam allemaal goed

Ik besloot wijselijk om een bestemming dichterbij te kiezen en het werd Baarle-Nassau. Op een dik uur rijden van bij ons thuis. Voilà, probleem opgelost. Ik werd er ontvangen op een zalige camping en genoot inderdaad. Na een uur vroeg ik mij alweer traditiegetrouw af waarom ik dit niet méér deed. Zelfs de regen (zaterdagvoormiddag) kon me niet deren. Ik nestelde me op de (caravan-)bank en las een goed boek.

In de namiddag trok ik richting Breda en bezocht er het Stedelijk Museum dat meer dan de moeite waard was. Eén zaal was zo indrukwekkend dat ik er een aparte post over schrijf. Ik genoot van de cappucino in de Hema en at ‘s avonds buiten met een warme kom soep. Het heerlijke campingleven !

‘s Zondags was er geen spoor meer te zien van de regen. Ik trok de wandschoenen aan en genoot van 14 km grensoversteken. Want dat is het daar wel. Ik denk dat ik zo’n 20-tal keer de grens heb overgestoken. Dat heeft natuurlijk alles te maken met het stukje België dat daar midden in Nederland ligt !

Nog meer illusies ?

Zo sloot ik de week toch met een fantastisch kampeerweekend. Het heeft me veel deugd gedaan. Oktober belooft rustiger te worden. Of is dat opnieuw een illusie ? Wij beginnen alvast met een vakantiedag. En dat is alvast geen illusie !

Alvast een fijne nieuwe werkweek ! Wat doen jullie als het allemaal te druk wordt ? Tips zijn welkom ! 

Dag zalige zomervakantie ! Welkom september

 

Zoveel avonturen, zoveel herinneringen !

Ik kijk terug op een welgevulde vakantie.  Voor het eerst besloten het lief en ik om maar liefst 3 weken weg te gaan. Wanneer je bedenkt dat het lief echt een huisduif is én niet ooit luidkeels verkondigde dat hij niet van kamperen hield, dan is dat toch een statement.

Juli

De vakantie begon goed met twee kotstudenten die hun kotjaar tot een goed einde hadden gebracht. Eentje sloot zelfs voorgoed zijn studentenleven af. Het is toch een geruststelling als het goed gaat ! Een zorgeloze zomervakantie voor ons allemaal. Ik besef dat het geen evidentie is.   Er zijn tal van studenten die even hard of harder hebben gewerkt en toch het gehoopte resultaat niet hebben gehaald.

 

Juli 2017

 

Daarna vertrokken we richting  Auvergne. We huurden er een huisje in de middle of nowhere en genoten van de rust en de natuur. Meer moest dat niet zijn. (Meer was er eerlijk gezegd ook niet).

De dagen die we thuis waren vulde ik met lekker eten en opruimen. De tuinkamer werd op orde gezet (maar zelden gebruikt wegens veel te veel regen) en ik deed zo waar studies over het fenomeen Bullet Journaling (Bujo). Fijn om te experimenteren !

We trokken met de caravan richting Dieren waar ik vooral genoot van de Veluwe en de IJsel. Het lief speelde iedere dag schaak. Dat hoort zo op een schaakkampioenschap ! Terwijl hij zijn hersenen liet kraken vulde ik de dagen met veerboten en musea. Dat het plezant was !

Augustus

Begin augustus was ik aanvankelijk wat de kluts kwijt. Oei ! Meer dan een week thuis ! Ik genoot van het vele sporten en het uitproberen van nieuwe gerechtjes. Ik experimenteerde met de microscoop.  En toen kwam die eigenaardige man die heel ons huis op stelten zette. Onze dagen werden gevuld met het leeghalen van het huis, terwijl wel enkel wat werken aan de dakgoot wilden ! Het werd een zeer confronterende ervaring. Zoveel spullen ! Het lief en ik kregen er zin in om àlles op te ruimen ! Maar toen was het huis leeg en waren er enkel nog de werkmannen. We hadden geen plaatsje om te zitten ! Ik vluchtte naar Gent, wat een wijze beslissing bleek. Ik genoot van de Blaarmeersen en de prima camping.

Na een blitzbezoek thuis en het ophalen van het liefje trokken we richting West-Vlaanderen voor de Vierdaagse van de IJzer. Altijd het hoogtepunt van onze zomer en dat was nu niet anders. We werden onverwacht getrakteerd op een volle week zon. Dankjewel !

Ondertussen werkten de mannen in ons huis verder. Die konden het gerust zonder ons stellen !

Thuisgekomen was ons huis inderdaad ‘gerenoveerd’ maar bij lange niet af. Meubels moesten worden teruggezet, er wachtte ons een gigantische schoonmaak en door de renovatie begonnen we plots ook zin te krijgen in andere (huis-)projecten. Als we er dan toch voor gaan…

Blije terugblik

Ik kijk terug op een zalige vakantie. Het heeft deugd gedaan en geheel onverwacht werd het ook nog eens een superproductieve vakantie ! Ik zal ze missen. Niet in het minst de lange dagen licht – die nu al korten.

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #33/2017 – op vlucht naar Gent en een onwillige auto

snapshot diary Blaarmeersen

De renovatiewerken deden me uitwijken naar Gent

Het is natuurlijk een luxe. Kamperen terwijl je echtgenoot thuis een oogje in het zeil houdt. Niet dat dat echt hoefde. De werkmannen arriveren hier stipt om 7 uur ‘s morgen en brengen ons huis in no time helemaal op orde. Nou ja, no time als je bedenkt hoe groot de werken zijn, làng als je ondertussen wel in dat huis moet wonen. Geen plaats om te ontbijten of eten klaar te maken, continu een ploeg superactieve mannen in huis. Rustig is het niet. Dus reed ik zondag al richting Gent. Nogmaals richting Blaarmeersen.

Gent is altijd goed

Gent is altijd goed en ik ben niet de enige die dat denkt. Er was behoorlijk veel volk op de camping. Men had een zonnig lang weekend voorspeld en dat lokte nog heel wat laatste vakantiegangers. De zon was er. Soms. Maar nooit stabiel. Nooit standvastig.  Ik vrees dat 2017 en “zorgeloze zomer” niet meer gaan opdagen.
Tussendoor reed ik richting schilderwinkel om de kleuren te kiezen en sprak ik het lief moed in. Ik genoot van de sportieve vibe van de Blaarmeersen en liep er met veel plezier rondjes. Ik ontdekte het graffitistraatje (dacht dat enkel Antwerpen zo’n straatje rijk was) en ging eindelijk naar Café Le Bal Infernal.

Het gevaar dreigde

Het plan was om op vrijdag huiswaarts te keren, maar plots kreeg mijn auto vreemde kuren. Er brandden lampjes die niet veel goeds voorspelden: ‘zo snel mogelijk de autodealer bezoeken !’. Hé, op 100 km van huis ! En nee, ik wou niet het risico nemen om met een caravan achter mij in panne te vallen op de ring van Brussel. Of eender waar trouwens. Gelukkig wou de Renaultdealer van Merelbeke mij onmiddellijk helpen. Alleen was het wachten op een wisselstuk dat hij niet had en dat er ook niet zou komen voor maandag.

Vastzitten in Gent

En zo zit ik vast in Gent. Het kon erger. De zon schijnt hier evengoed en de regen is even hardnekkig als in Vlaams-Brabant. Met een beetje geluk komt alles net in orde voor we aan de Vierdaagse van de IJzer beginnen. Het wordt dus verhuizen van de ene camping naar de andere. Gelukkig is dat kleine huisje van mij voorzien van alle comfort. Behalve veel ruimte dan. Maar er zijn véél slechtere steden om vast te zitten. In mijn echte huis is het voorlopig trouwens niet echt beter.