Tagarchief: keuzes

40 dagen fit

40 dagen fit challenge #week 2 Kennismaking Nordic Walking

40 dagen fit

De combinatie van 10 000 stappen én sporten is hels

Spoileralert : ik heb de gecombineerde uitdaging niet gehaald.  Elke dag sporten (cardio of kracht) en dan nog eens 10 000 stappen zetten is echt wel gigantisch. Dat merkte ik vooral op de 2 dagen dat ik fietste. Als die uren op de fiets, dat telde voor geen enkele stap ! Dat mijn hart ondertussen op volle toeren draaide en ik mijn benen goed ik behoorlijk moest ‘stoempen’ , daar zag de stappenteller niet naar. Als je dan een paar uur op de fiets alle gegeven hebt en je moet nog 4000 stappen zetten, tja … dan … ja wat dan ?
Dan heb je jezelf misschien wel overschat !

Het lichaam wil niet altijd mee

Bij het begin van de challenge had ik echt iets leuks gevonden : cardio-step ! Ik raadde het iedereen volop aan ! Na 8 dagen challenge ging mijn knie echter zo erg zeuren dat ik mij niet meer aan het steppen durfde te wagen. Aangespoord door de zon zocht ik een niet kniebelastende activiteit en dat werd fietsen. Kwestie dat de knie even kon rusten en op z’n effen kon komen. Ondertussen staat er trouwens wel weer een stepsessie gepland, maar ik zal er wel wat voorzichtiger in zijn :  met voldoende rust tussendoor.
Ook het hart ging weer zeuren, de nek blokkeerde met de regelmaat van een klok, wat een timing ! Maar ik gaf niet op en heb niet opgegeven. En dat ben ik ook niet van plan !

Kennismaking met Nordic Walking

Donderdag maakte ik een lange wandeling op Nordic Walking wijze. Als ik deze site mag geloven dan zijn de voordelen talrijk :

  • je spaart de gewrichten van je onderste ledematen.
  • je verbetert je conditie, kracht, soepelheid en coördinatie.
  • je versterkt je immuunsysteem.
  • je versterkt rug- en buikspieren.
  • je verbetert je houding.
  • je vermindert spierspanning ter hoogte van de nek.

Dat zijn zaken die ik goed kan gebruiken. Dat Nordic Walking vooral geassocieerd wordt met oude mensen maakte me niets uit. Ik wou het gewoon eens proberen en je hoeft geen Einstein te zijn om besluiten dat je meer spieren gebruikt dan bij het ‘gewone’ wandelen.  Ondertussen heb ik door dat ik helemaal verkeerd gedaan heb, want ik plaatste de stokken altijd voor me uit.

Ik had gedacht dat ik Nordic Walking leuk zou vinden om één keer te doen, maar ik ben er best wel voor te vinden. Er viel snelheid te halen en na een paar meter had ik niet eens meer door dat ik zo’n stokken rond mijn polsen had, zo natuurlijk gaat het.
Je kan er nog op allerlei andere manieren mee wandelen, maar deze manieren van Nordic Walking vind ik er toch een beetje over !
Hoe dan ook, ik vond het tegen alle verwachting leuk en ik denk dat je me nog zal zien met zo’n Nordic Walking ‘poles’.

Goed, dat was één dag, hoe zag mijn week er eigenlijk uit ?

Resultaat

  • donderdag : Nordic Waking en   > 10 000 stappen
  • vrijdag : Nederland in beweging en  > 10 000 stappen
  • zaterdag : fietsen met de hybride fiets omgeving Diest en  <10 000 stappen
  • zondag : fietsen met de racefiets en < 10 000 stappen
  • maandag : Nederland in beweging en > 10 000 stappen
  • dinsdag : krachttraining kettlebel (uit Women’s Health maart/april 2017) en > 10 000 stappen
  • woensdag : yoga en > 10 000 stappen (En nee, ik ben nog altijd niet overtuigd van yoga ! )

 

Misschien is het mild, een zilveren medaille, maar er is toch iedere dag gesport. De combinatie van lang fietsen én 10 000 stappen is niet gehaald. Maar ik doe toch een poging voor de komende week !

En hoe gaat het met jullie uitdagingen ? Of is er al stress genoeg ? 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week 10/2017 toch op mijn tandvel

snapshot diary week 10/2017

Klein bang hart

Ik keek met angst en verwachting uit naar het begin van deze week. Eind vakantie maar ook mijn ‘herintrede’ sedert mijn bezoek op Spoed. Ik zag het allemaal heel goed zitten maar in mijn achterhoofd wist ik dat het niet helemaal klopte : nergens had mij mij kunnen verzekeren dat het niet wéér zou gebeuren of dat er een oplossing voor het probleem gevonden was. Het slapen was door de medicatie behoorlijk verbeterd, maar dat was tijdens de vakantie en er was nog behoorlijk veel rusten tussendoor. Wat zou deze week geven ? Ik begon de week met een bang hart en een koppig hoofd. Ik zou NIET toegeven.
Alsof het natuurlijk iets met toegeven te maken heeft als je lichaam/hart compleet in het rood gaat hollen. Meer nog : misschien is dat niet toegeven wel de oorzaak van het al te lang leven ‘in het rood’.

En toen was het weer van dat

Ja. En weerom op een onbewaakt moment. Niets bijzonders, tijdens de pauze. Veel volk, geroezemoes en ik voelde mijn spieren verslappen, het suizen in mijn hoofd overstemde alle andere geluiden. Alleen : ik kende het nu en ik was maar 300 meter van de buitendeur vandaan. Ik ging in de gietende regen staan. En dat deed deugd. Zo kreeg ik het minder warm. En toen ging het ook weer over. Ik sloeg me door de dag heen (met succes !) en kwam ’s avonds compleet uitgeput thuis. Maar dat gaf niet. We did it !

De lente is in het land

Ongelooflijk wat voor positieve kracht dat is ! Er werd mij op het hart (!) gedrukt om voldoende te ontspannen én de sporten. Geen extreme dingen, maar wel zo bewegen dat de druk op het hart enerzijds verlicht wordt en dat dat hart anderzijds versterkt wordt. Ik hou me nog altijd aan mijn 40-dagen fit challenge en genoot ook de voorbije week van enkele fijne activiteiten.  Voor het eerst in mijn leven deed ik aan Nordic Walking. Ik had de indruk dat het mij goed afging (en ook goed voor de schouders) maar ik ben er helemaal niet zeker van dat ik het wel op de juiste manier doe ! Ik waagde me nogmaals aan yoga, maar het blijft me zo vreemd dat ik mij afvraag of je niet uit een bepaald soort hout gesneden moet zijn om dit te waarderen.

Fietsen !

hybride fiets

De nieuwe (hybride)  fiets werd, een maand na aankoop eindelijk uitgeprobeerd en op zondag haalde ik nog eens de koersfiets van stal. De eerste kilometers vielen dik tegen. Ik had al na anderhalve kilometer een flinke helling van maar liefst 45 meter stijging op een afstand van 2 kilometer. Geen idee of je je er iets kan bij voorstellen, maar dat is echt je longen uit je hart trappen. Gelukkig was het naderhand vooral bergaf ! De terugweg had gelukkig geen heuvels meer en dat liep nog eens zo snel.

Dromen

Het lenteweer doet mij gelukkig ook weer dromen. Dromen van vakanties, dromen vooral van heel veel buiten zijn ! Met of zonder caravan maar vooral dagen voor licht. Op de een of andere manier maakt dat licht buiten mijn dagen zelf ook lichter. Ik geloof dat ik wat dat betreft volgende week wel goed zit !

Een fijne week !

Voelen de dagen voor jullie ook lichter als het buiten fijn weer is ? 

 

 

 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #38 Als je voor jezelf zou beginnen, als wat zou dat dan zijn ?

Een familie van ‘zelfstandigen’

Ik ben geworteld in een familie van zelfstandigen. Ouders zogenaamde middenstanders, broers en zus idem dito. Ik durf dus wel te zeggen dat ik enig zicht heb op het ‘voor jezelf beginnen‘. En meteen zeg ik tegen ieder die voor zichzelf begint : alle respect. Bewondering ook. Want van deze mensen die ik ken (met een klein tot middelgroot bedrijf) is er geen enkele zonder een crisisverhaal. Tijden waarin de toekomst onzeker was, tijden waarin er slecht geslapen werd. Anderzijds boeren ze nu allemaal goed. Heel goed zelfs. En dat gun ik hen.

Voldoening

De voldoening van haar werken is haar grootste drijfveer.

Mijn zus, al over de pensioengerechtigde leeftijd – ik ben een gigantische nakomer – vertelde me dat ze geenszins van plan was om ‘op pensioen’ te gaan. De reden is eenvoudig : ze houdt zoveel van haar werk dat ze zich niet kan voorstellen wat ze anders zou doen. Van de meeste klanten kent ze de gezinnen en de grote lijnen uit hun leven. Ze leeft van seizoen tot seizoen met een ritme van helse dagen afgewisseld met kalme perioden. Een ritme dat redelijk vast staat en dat ze kent.
Haar zaak groeit nog altijd, evenals haar voldoening. Iedere dag plukt ze de vruchten van het vele werken. Ook zij kende perioden waarin het  voortbestaan van haar zaak niet evident was. Die behoren gelukkig al lang tot het verleden maar ze waren er wel. De voldoening van haar werken is haar grootste drijfveer.

Jaloers

Ik ben niet de designer van mijn werk.

Van die voldoening ben ik soms wel jaloers. Ik heb een zogenaamde vlakke loopbaan en die is bovendien cyclisch. Per 1 september begin ik iedere keer opnieuw. Nieuwe leerlingen. Nieuwe uitdagingen ook, zeker met het groeiend aantal zorgleerlingen, maar die geef ik na een paar jaar ook weer af. Ik zie een stuk van de groei, maar nooit het product. Ik ben een radertje in het geheel. Een geheel dat mij nauw aan het hart ligt, maar het is niet iets van mij. Ik ben niet de designer van mijn werk. Dat wordt grotendeels door anderen bepaald. Toch wel iets anders dan bij mijn zus en daar ben ik best jaloers om.

En als ik dan toch voor mezelf zou beginnen ?

Dan dénk ik een job zoals Kelly van Tales from the Crib, of een versie van Shiffra, maar dan niet de kook-, bak-, of klusversie. Veel schrijven dus. Of ik werk als zelfstandige verzorgster voor bejaarden. Daar heb ik het diploma niet voor, maar het lijkt mij wel zeer zinvol werk.

Toch zal het er niet van komen, dat geheel en al werken voor mezelf. Of het zou al moeten zijn in bijberoep. Ik zie dat trouwens steeds meer. Collega’s van mij die werken in bij beroep. Niet zozeer om financiële redenen, maar omdat ze in dat bijberoep hun (creatieve) ei kwijt kunnen. Of hun passie, waarbij het niet uitmaakt dat ze flink minder verdienen als barista omdat het maar een deel van hun loon is. Daar kan ik geheel inkomen.

Wat zou jij doen als je op jezelf begon ? 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

Onderwijspraat : hoe maak je van een ‘slechte’ school een sterke ?

Hans Huizer

Van een zwakke naar een excellente school

Onlangs las ik hoe directeur Hans Huizer van een zwakke school een excellente school maakte. Het is een verhaal dat tot nadenken stemt. Je draait de klok van een school immers niet zomaar om. Iedere school heeft een traditie die door leerlingen, ouders en leraren jaar na jaar wordt doorgegeven. Het kan niet simpel zijn om het plots compleet over een andere boeg te gooien. Of om niet toe te geven aan fatalisme als het niet goed werkt. Je moet tenslotte roeien met de riemen die je hebt. Al kan je iets doen aan je roeitechniek.

Durf de lat hoog leggen

Het recept van Hans Huizer is samen te vatten in twee lijnen : de lat hoog leggen en prioriteiten kiezen.
Eerst en vooral legt hij de lat hoog voor alle participanten :  leerlingen én leraren.

„Onze visie is nu: alles wat we doen, moet van kwaliteit zijn.”

Ik kan dat alleen maar toejuichen omdat het het zelfrespect van eenieder vergroot, zowel bij de leraren als de leerlingen. Het moet zeer ontmoedigend zijn om dag na dag op een school te werken waar je geen resultaten ziet, waar je het gevoel hebt dat je werk toch niets uit haalt. Ik kan mij zonder moeite voorstellen dat je op termijn ook minder hard je best gaat doen. Dat lijkt mij puur menselijk. Probeer het anders maar vol te houden, jaar na jaar. Dus ja, leg de lat ook voor leraren maar hoog.
Dat kan echter alleen als ook de lat voor de leerlingen hoog wordt gelegd. In het artikel spreekt Hans Huizer over het veelvoudig toetsen en dat is zeker een begin, maar wat doe je als die leerling keer op keer niet studeert ? Geen boeken bij heeft ? In slaap valt in de les ? Dan kan die leerling nog zoveel potentie hebben, je zal het maar aanzien.
Ik zou het hem graag eens willen vragen.

Hans Huizer : school is geen zorginstelling

Hans Huizer gaat voor onderwijs en laat de zorg over aan professionals. Ik zou het graag in onze scholen zien.  Een professionele aanpak. Leraren moeten uitblinken in onderwijzen, motiveren, uitleggen, uitdagen. Je kan niet verwachten dat ze ook nog eens psychologen en sociale werkers zijn al is het in realiteit dikwijls wel zo. Een school die kiest voor een professionele aanpak neemt zorg bijzonder ernstig. Zij erkent haar grenzen én talenten.

Streng

De school heet streng te zijn. Ik denk dat dat in Vlaamse termen nogal meevalt.

je hebt een goede tas bij je; je gaat respectvol met elkaar om; geen geweld; je werkt hard. En in de tussenuren mag je niet naar buiten.

Het woord ‘streng’ heeft bij vele mensen een negatieve connotatie. Het wordt verbonden met zinloos gezag, het opvolgen van loze regeltjes. Dat heeft natuurlijk geen zin.

Maar was als ‘streng’ zijn betekent : ik verwacht veel van je ? Wat als streng zijn samengaat met motivatie en resultaat ? Wat als er een band is tussen duidelijkheid en strengheid, veiligheid en strengheid, weten waar iedereen aan toe is ? Klinkt streng zijn dan nog altijd zo negatief ?