Tagarchief: lopen

10 000 vragen #78 Hoe vaak sport je ? – Afrekening 2017

Een beetje schaamte, ja.

Vraag 78 ? Zitten we niet verder ? Ja. Maar een paar weken geleden heb ik deze vraag overgeslagen. Ik durfde gewoon voor mezelf niet te onderzoeken hoeveel ik per week sportte. Omdat ik wist dat ik teleurgesteld zou zijn. Maar evengoed omdat ik wist dat de confrontatie met de harde cijfers pijn zouden doen.

Dus hier gaan we :

De naakte waarheid is dat, van de voorbije 365 dagen (dus 23/12/2016 tot vandaag). Mijn schaamte komt vooral uit de laatste maanden. In november leek er géén energie en geen motivatie meer te zijn.

Maar blijkbaar geheel onterecht !

Als ik de voorbije 365 dagen 197,5 uren heb gesport, dan komt dit wel neer op 0,54 uur per week, ofwel  gemiddeld 32 minuten per dag ofwel  3 uur 42 minuten per week . Mijn ‘slecht’ voorgevoel komt dus vooral voort uit de schaamte van de laatste 2 maanden.

Toch een negatieve evolutie

In 2015 haalde ik 38 minuten per dag en het jaar ervoor (2015)  39 minuten per dag. Wat mij verder opvalt is oktober. In deze maand had ik een reeks artikels gepland met als titel ‘oktober wandelmaand’. Ik vond het geweldig plezierig om nieuwe wandelingen te ontdekken en te beschrijven op mijn blog. Ik had een duidelijk doel voor ogen en het ging me heel erg af.

In tegenstelling tot andere jaren had ik dit jaar geen sportdoelstelling. Ik hield niets bij. Garmin deed dat voor mij en hoe makkelijk het ook is (cfr. de bovenstaande grafieken) om rapporten op te vragen, ik deed het niet. Ik stak mijn kop in ‘t zand. 

Met een gemiddelde van 32 minuten per dag vind ik dat ik best tevreden mag zijn, maar de huidige evolutie van november en december mag niet worden voortgezet.
Vandaar dat er volgend jaar toch een doelstelling en ‘verantwoording’ komt. Goed voor een andere blogpost !

Ben jij tevreden over je sportieve 2017 ?

Snapshot diary

Snapshot Diary week 44/2017 Scheveningen !

Gesneuvelde tradities in Scheveningen

Naar jaarlijkse traditie trokken we tijdens het herfstverlof opnieuw naar Scheveningen. Voor ons staat Scheveningen gelijk aan rust, ontspanning en samenzijn. Dit jaar braken we trouwens het record van ‘niets doen’. We trokken maar één keer naar Den Haag, bezochten geeneens een museum en sloegen dit jaar zelfs ons ‘jaarlijkse bioscoopbezoek’ over. We hebben zelfs niet één keer buitenshuis gegeten. Huismuizen op een ander dus. We hadden er geen behoefte aan.

Tradities die standhielden

Er werd veel gelezen tijdens deze vakantie en we bezochten tal van boekhandels als alternatief voor de Antwerpse Boekenbeurs. Ik liet me niet verleiden tot een aankoop en wel om twee redenen. De eerste is evident: nog pakken boeken thuis en op de Kindle. Interessante boeken die roepen om gelezen te worden. Tot mijn scha en schande ook een aantal boeken die zo’n driekwart ver gelezen zijn. Die wil ik toch graag gelezen voor 2018.

 

Natuurlijk werd er ook veel gefietst, zij het minder dan vorige jaren. De huisduif was ook in mij héél erg aanwezig. Ik heb er wel een beetje spijt van, want ik heb geweldige herinneringen over aan het fietsen in Scheveningen en Den Haag, zoals je trouwens in dit filmpje van een paar jaar geleden kan zien.
En uiteraard werd er weer gelopen. Mijn voorkeur gaat uit naar het Oostduinpark. Er zijn aparte wegen voor voetgangers en fietsers door de duinen en je kan evengoed kilometers op het strand lopen. Je komt er wel al eens een een hindernis tegen !

Tijd om na te denken – loslaten

Behalve het samenzijn met het lief heb ik bovenal genoten van het simpelweg tijd hebben. Ik kon in deze vakantie even afstappen van die razendsnelle TGV die het leven heet en nadenken, stilstaan. Spijtig genoeg heb ik niet veel geschreven en ik voel dat ik dat nog moet doen, anders gaan alle goede ideeën verloren. Die goede ideeën gingen vooral over loslaten.

Last, it’s also about how to kill the golden goose when the goose is no longer serving you.

Bovenstaand citaat komt uit Tools of Titans van Timothy Ferriss. Het zette me aan het denken. Soms moet je zaken laten gaan die heel veel voor je betekend hebben maar die hun waarde in de loop van de tijd hebben verloren. Dat kunnen materiële zaken zijn, maar evengoed relaties en zelfs idealen. Soms ‘werkt’ het niet meer. Dat loslaten vind ik best moeilijk, maar het vasthouden is evengoed vast blijven zitten in herinnering. Misschien eer ik juist de herinnering door het los te laten. Dat sommige idealen niet meer werken betekent niet dat zij niet heel waardevol geweest zijn.

Terug aan het werk

Eenmaal thuis vond ik al snel de weg naar mijn bureau en ging met frisse moed aan de slag. De batterijen zijn wel degelijk opgeladen !

Fijne week ! 

 

 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #2017/25 Examens verbeteren en o zo warm !

Examens  verbeteren

Examens verbeteren in deze hitte

Voor mijn vak zijn er geen examens en ik geef toe, dat is een gemak. ‘Mijn’ leerlingen vallen onder permanente evaluatie, maar de vakken van het lief hebben een hogere status en ‘vereisen’ dus een examen. Nu baalt het lief van het verbeteren van examens en al helemaal als het zo warm is. Niet dat het in ons huis zo warm was, tenminste dat vond ik als ere lid van ‘team warmte’ zeker niet. Maar naar zijn zeggen belet die warmte hem om tussen het verbeteren in op zijn fiets te springen of een ommetje te doen. Niet dat hij dat ooit doet (ha!) maar het zegt wel iets over zijn wanhoop. Ze bleven komen, die examens en de warmte bleef al evengoed.

Tijd om nog eens in de Kerstmiscadeautjes te snuffelen daar een ventilator te zoeken. Toen leek het compleet overbodig, nu kwam hij best van dienst. Bovendien verschenen er nog romantische boodschappen ook zoals I miss you so much (foto) en dergelijke ! Hopelijk was nu de afleiding tijdens examens verbeteren niet te groot !

Sporten in deze warmte

lopen in de warmte

Ik heb mij echt wel afgevraagd of zware inspanningen in zo’n hitte wel verantwoord waren.  Anderzijds groeit het schuldgevoel als ik dat niet doe. Want ik hou zo van de zon ! En van lopen ! Hou ik mezelf dan geen excuses voor ? Dus trok ik in alle vroegte de loopkleren aan om intervaltraining te gaan doen in het stukje schaduw hier in de buurt. Interval dan nog. Veel erger kan het niet. Het waren stukken van 2 minuten en na anderhalve minuut was ik echt kapot. Niet de spieren, niet de luchtwegen, maar ergens iets van grote inspanning.  Ik troost mij dat ik zonder die warmte ook kapot zou zijn geweest. Interval is tenslotte heel intensief. Maar ik bleef het mij wel afvragen of het goed was.

Ik zweette me te pletter en mijn haar was gewoon nat van het zweet !

 

Wandelen in plaats van lopen

Juist omwille van de warmte heb ik één looptraining overgeslagen en vervangen door maar liefst 3 wandelingen. Eentje begon ik ‘s morgens vroeg met een ontbijt in Averbode bos. Dekentje, thermos en broodje. Een tweetal uren nadien baadde ik opnieuw in het zweet. Zelfs in het bos (en met deze geringe inspanning !) was het warm.  Ik probeerde het nog eens ‘s avonds en dat viel beter mee, maar misschien kwam dat door het ijsje. ‘s Zondags wandelden we nog eens een wandeling georganiseerd door Wandelsport Vlaanderen, in – volgens het lief – ideale temperaturen. Geen zon te zien en zo’n 21 graden warm. Dat is natuurlijk iets anders dan ‘boven de 30 graden !’.

warm !

Terug naar mijn roots, terug naar de West-Vlaamse familie !

Ik heb best wel spijt van het feit dat ik zo ver van mijn familie woon. Familie in de zin van broers en zussen, neven en nichten van ‘mijn kant’.  Ik word ‘hier’ goed omringd door de familie van het lief en ze zijn mij ook lief, maar zij kunnen onmogelijk de geschiedenis vervangen die ik al mijn hele leven heb met ‘mijn’ familie.  Met meer dan 100 km tussen ons en meestal een hoop fileleed schuif ik een bezoek keer op keer voor me uit. En keer op keer neem ik mij na het bezoek voor om het niet zo lang te laten duren. Net zoals nu !

PréCongé

Ik dook met de jongsten van de familie in het openluchtzwembad van Wielsbeke (de eerste keer deze zomer), genoot van de kookkunst van mijn zus en werd s’avonds getrakteerd op een taptoe. Mijn schoonbroer kan er niet genoeg van krijgen. Er was proclamatie van de ‘oudste’ van de ‘jongsten’ en zo zaten die 24 uur volgepropt.  Het leek wel vakantie, of zoals ze dat in Waregem zo mooi zeggen, het was eigenlijk préCongé.

Uitzien naar de vakantie

Aan alles is te merken dat de vakantie er eindelijk bijna is en ja, ze mag echt komen. Liefst opnieuw met volle zon. Die volle zon zet aan tot easy living, tot ‘slow down’ en dat is maar goed ook. Veel plannen zijn er nog niet gemaakt (al vindt het lief 3 keer een week weg gaan best veel), maar dat hoeft ook niet. Dat er gewoon tijd is (voor elkaar) en liefst goed weer. Al de rest is bijzaak !

Hebben jullie een welomlijnd idee wat je gaat doen in de vakantie of is het ook ‘we zien maar ?’ Ik snap best dat niet iedereen zoveel weken vakantie heeft als wij. Misschien is plannen dan noodzakelijk ? Of toch niet ? 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #24/2017 – zon en weekend Zuid-Limburg

Maastricht
Met de klok: ontbijt op de camping, ontbijtexperiment, niet vergeten ! (Valkenburg), camping, Bullet Journaling, caravan, stepfietsen, Valkenburg, lopen (en rusten !).

Slow down – weekend Maastricht

De zomer brengt misschien wel het beste in mij boven.  Zijn mijn bewegingen en gedachten doorgaans haastig en gejaagd, dit zonnige weer brengt me vanzelf tot rust. Slow down, lijkt die zon wel te zeggen ! Het gebeurt  soms dat ik deze snapshot diary maak en me nauwelijks herinner wat er de voorbije week gebeurd is. Snel leven als synoniem van vluchtig leven ? Wat blijft er uiteindelijk  hangen als het allemaal zo snel gaat ?

Het enige minpuntje bij dergelijk zwoel weer is dat ik mijn loopsessies een ‘beetje’ moet plannen.  “Een beetje”, want ik kan geweldig goed tegen warmte. Alleen weet ik niet of het zo gezond is.

Kamperen in Zuid-Limburg

Het weer was zo mooi en het lief had zoveel werk tijdens het weekend dat de beslissing om de t@b van stal te halen gauw gemaakt was. Kleren in een valies, telefoontje of er nog plaats vrij was en na dik uurtje rijden was ik al in een heel andere omgeving.

Maastricht camping in de buurt

Ik ken Zuid-Limburg nog niet zo lang. Maastricht natuurlijk wel, maar de ontdekking van de prachtige natuur gebeurde pas toen ik er voor het werk heen moest om er een replica van de Romeinse catacomben te bezoeken.  Ik bezocht Maastricht maar door de talloze omleidingen met de fiets (en veel verloren rijden) herinner ik het vooral als een uitputtingsrit waarbij brug op brug af rijden iets teveel gevraagd was.

Maastricht

Gelegitimeerde luiheid

De camping stond behoorlijk vol, ondanks het laagseizoen. Het waren voornamelijk 60-plussers, het was er wel héél rustig. Nederlanders die hun dagen vulden met het lezen van de krant/een boek/de Ipad, een fietstochtje of een wandeling en ‘s avonds met een glas wijn in de hand kookten.  Mijn zus zei me ooit dat kamperen gelegitimeerde luiheid is. Ze gebruikte niet exact die woorden, maar ik begreep onmiddellijk wat ze bedoelde. Staat de rest van je leven compleet in het teken van efficiëntie en ‘doorwerken’, dan is de sociale norm op een camping : doe maar rustig aan.

Ik was dan ook maar een klein beetje toerist, voor de rest deed ik als eenieder: boeken lezen en gegrilde worst eten. Ik ben nog niet aan BBQ toe !

Bullet Journaling

bullet journaling

Op mijn snapshot diary zie je links een foto van het nieuwe boek van Kelly Deriemaker. Ik ben al jaren op zoek naar het ultieme to do/agenda/prioriteiten boek en ik moet toegeven dat schriftelijk op de een of andere manier toch beter werkt dan digitaal. Schrijven maakt het mij meer eigen. Ik gebruik meer zintuigen en werk creatiever (al is het maar door lijntjes te trekken of kleurtjes te gebruiken) waardoor zo’n lijstjes me meer eigen zijn dan wanneer ik ze op de pc invoer.

Het hele systeem van BuJo kende ik en al lees ik op zich niets nieuws in het boek van Deriemaker, het is geweldig om eens alles bij elkaar te hebben. Er is één advies dat Kelly blijft herhalen: als het bullet jounaling een nieuw item op de to do list wordt, denk er dan goed over na. Het moet “helpen’ en niet een extra klus zijn.

Ik heb een systeem dat heel goed werkt, maar door het lezen van haar boek kan ik het misschien nog beter maken ! De nadruk ligt niet meer (voor mij toch) op efficiëntie en productiviteit, maar wel op prioriteit, zodat mijn tijd gaat naar wat echt belangrijk is. En dan kom ik natuurlijk weer terecht bij Steven Covey die ik nog eens ter hand wil nemen !

Slow down zou wel eens prioriteit nummer 1 kunnen zijn !

Hoe was jullie week ? Maakt het verschil nu het zo’n mooie zomerdagen zijn ?