Tagarchief: lopen

Snapshot diary

Snapshot diary week #32/2018 Hoeveel sportkleren heb je nodig ?

Samengevat: Ik vroeg me deze week vooral af hoeveel sportkleren ik eigenlijk nodig had en bedacht daar een formule voor die (voor mij) onweerlegbaar is. Waarom is het dan toch zo moeilijk? Vele dozen naar de kringloopwinkel, wandelen in het Leuvense en heerlijk lopen in de regen. Lees deze snapshot diary #32

Stille week

Ik begon de week vol goede moed. Ik besefte dat ik met steevast thuis blijven zitten en niets doen niemand een plezier deed. Toch blijft het moeilijk, er is veel schuldgevoel als ik uit het huis trek, ook moedigt het lief mij daartoe aan. Op maandag had ik een afspraak in Leuven die ik combineerde met een wandeling op de Kesselse Bergen. Trap op trap af, best een bijzonder landschap in dit Leuvense. Ik kon zelfs in de verte het atomium zien. Ik overzag de stad maar hoorde niets. Het was er stil en vooral vol schaduw. Dat mocht wel, want maandag was het best warm.

Dinsdag werd het nog warmer, ik denk dat toen het warmterecord van 1976 gesneuveld is. Ondanks de waarschuwing van de warmte, ging ik ’s morgens toch lopen. Het blijft mijn houvast. Omdat het zo vroeg in de ochtend was had ik geen last van de warmte. De rest van de dag bleef ik ‘noodgedwongen’ in het huis. Het is hier zalig fris in het huis en ik zag echt geen reden om de hitte te trotseren.

Afscheid van een hoop spullen

En toen keerde het weer ! Het regende ! Het goot ! Het donderde en bliksemde. Vorig jaar hadden we ‘onze hele beneden’ leeggehaald omwille van de renovatie. Wij hadden boven kamers op overschot, dus werd die als opslagplaatsen gebruikt. Je kan het zo al raden, een jaar na datum stond het er nog vol spullen. Ook al had ik vorig jaar tal van tripjes richting kringloop gedaan, ik deed dit dit jaar nog eens over. 12 verhuisdozen vol. Ik ben nog maar zelden zo resoluut geweest, als ik het een jaar niet gemist heb, dan zou ik het ook voor altijd kunnen missen. Ik leerde ook dat je er best niet al te veel aandacht aan besteedt, hoe meer je er over nadenkt en hoe moeilijker het wordt om afscheid te nemen van je spullen.

Hoeveel sportkleren heeft een mens nodig ?

Het enthousiasme beperkte zich niet tot de 2 opslagkamers. Ik ging meteen ook mijn kleerkast te lijf. Vorig jaar deed ik hetzelfde en wel behoorlijk grondig, dus ik was toch wel onder de indruk dat er opnieuw zoveel richting kringloop ging. Ik merkte dat mijn zwakke punt sportkleren zijn. Ik was, zoals Gretchen Rubin dat zo mooi zegt, ‘toerist in eigen huis’ en ontdekte dingen die ik niet wist. Hoeveel loopbroeken ik heb bijvoorbeeld. ‘Niet kunnen wegdoen’ was hier het punt, want het is niet dat ik er zoveel koop, alleen loopt dat op natuurlijk, als je meer dan 10 jaar loopt. Ik zou graag tot volgende regel willen komen :

  • 4 korte broekjes
  • 4 kuitbroeken
  • 4 leggings
  • 4 winterleggings (in tijden van grote koude)

Met 3 trainingen per week heb ik dan zeker genoeg voor elk seizoen. Momenteel train ik iets meer, maar er bestaat ook zoiets als een wasmachine. Toch lukte het mij (nog) niet om die regel toe te passen. Hetzelfde zou immers moeten gelden voor T-shirts en longsleeves.
Er is nog werk aan de winkel, maar ik denk dat het beter is om vanuit een rationele regel te werken dan wel ‘does it sparkle’ ? Want het sparkelt bij mij nogal snel en het dwingt mij niet om dingen weg te doen. ‘Ha, da’s toch een schoon ding !’.

Het eind van de 30 dagen 10 000 stappen

Deze week luidde ook het eind van de ‘elke dag 10 000 stappen in’. Ik was zo blij dat het over was, maar zag meteen ook de gevolgen. Binnen de 3 dagen had ik al een dag met amper 3000 stappen. Het was minder stressvol, dat ik niet met stappen moest bezig zijn, maar 3000 is echt niet oké. Dat ik de dag ervoor flink in de regen had gelopen (en daar zo van had genoten) telt niet echt. Ik vrees (?) dat ik mij dus toch een nieuw doel zal moeten stellen. Gelukkig kan je via Garmin (en andere stappentellers veronderstel ik) ook een ander getal dan wel 10 000 instellen. Is 8000 een goed getal ? Of ga ik voor elke dag een maand lang minimaal 30 minuten wandelen ?

Spannende volgende week

Volgende week staat er iets spannends op het programma. Ik ben er zenuwachtig voor, het kost moeite maar het is misschien best wel een goede beslissing. Ik hou jullie zeker op de hoogte !

 

5 favourite things – zomer 2018

Genieten van dingen

Ieder jaar maak ik in december een lijst op van mijn favoriete dingen.  Het kan een beetje contradictorisch lijken in mijn gang naar minimalisme, maar ik definieer minimalisme dan ook je omringen met dingen die werkelijk waarde voor je hebben. Omdat je er van geniet of omdat ze je simpelweg gelukkig maken. Dit is mijn zomerlijstje.

Nieuwe loopschoenen

favorite thingsIk ben sedert deze zomer, ondanks de hoge temperaturen, echt goed bezig wat lopen betreft. Ik loop om de andere dag, zonder uitzondering. Dat ik daarvoor extra vroeg moet opstaan (hitte) neem ik er graag bij. Ik beloonde mezelf met nieuwe schoenen. Goed dempend en met een stoere look. Het is grote liefde tussen ons. (€ 50,00, Decatlon)

Fietstenue ! Jumper !

favorite things

Ik blijf dat kei-lelijk vinden zo’n jumper en al helemaal als je een vrouw bent. Ik zou het dan ook nooit kopen. Tot een vriendin-triatlonster mij exemplaar gaf ‘omdat ze niet snapte dat ik dat niet droeg’. Wat een gemak ! Gedaan met rekkers die (bij mij toch)  in buikplooien en irritaties door het zweet. Gedaan met mij zorgen maken of mijn rug niet bloot is. Ik blijf het lelijk vinden, maar het is dan ook onzichtbaar. Uiteindelijk zie je maar het broekje en de shirt.   (2 stuks samen € 20,00, Lidl)

De caravan(tas) gaat overal mee

Tas smartphoto

Als ik  niet met de caravan weg kan (en dat steekt !) dan moet de caravan maar weg gaan met mij.  Het is een emoding, die tas. Het is een foto van een vakantie met het lief. Het was de eerste keer dat het lief – in bekeringsfase en zijn afkeer tegen kamperen overwinnend – zelf vroeg om samen met de caravan weg te gaan. Sedertdien reis ik dan wel meestal alleen, maar gaat hij toch zo nu en dan mee. Deze zomer moesten wel alle geplande reisjes schrappen. Maar die tas herinnert mij: het komt terug. Het lief en ik gaan weer samen op reis. Die tijd komt terug. Een stevige canvastas is het en het is zo gemaakt dat ik de flap met een andere foto kan wisselen. Maar ik denk dat ik het nog wel een hele tijd deze hou ! Of zelfs altijd ! Leuk cadeau trouwens, ik had niet gedacht dat het zo goed zou uitvallen.
(€ 27,99 bij bij Smartphoto maar toen ik het bestelde was er korting op alle producten, dus best in het oog houden ! Een andere fotoflap kost € 11,99).

UV-shirt

favorite things

Ha, ik ben dus verkocht aan dat suppen ! Urenlang stond ik daar op die plank om thuis komen als een geroosterde kreeft. Dat kan echt niet gezond zijn. Nu weet ik wel dat je je moet insmeren en zo, maar ik ken mezelf, ik ben daar niet zo nauwkeurig in.
UV-shirt to the rescue ! Hoef ik mij geen zorgen te maken dat ik ’s nachts niet kan slapen omdat ik o zo verbrand ben. (€ 10,00, Decatlon, ja ik ga voor het gemak).

De ukelele

favorite things

Die ligt hier al jaren in huis en is compleet in de vergeethoek geraakt toen ik helemaal opging in gitaarspelen (ja, ik heb zo mijn periodes). Nu ben ik helemaal uked. En wel omdat de ukelele klein en vrolijk is, maar bovenal zo gemakkelijk om te bespelen. Het helpt natuurlijk dat ik een gitaarverleden heb, maar echt, iedereen kan het ! Ook zin ? Voor € 35,00 kan je al aan de slag.

Dingen doen – ervaringen

Het valt mij op dat alle dingen die ik hier heb opgesomd (op de tas na) te maken hebben met dingen doen, met ervaringen. Lopen maakt mij gelukkig, evenals suppen, fietsen en muziekspelen. Dat wij geen echte vakantie hebben deze zomer hakt er diep in, maar de tas voelt aan als protest: ooit komt dit terug ! Volgend jaar is deze ellende (hopen we toch) voorbij!

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #30/2018 – De troost van het lopen

 

Samengevat : Ik vond deze week vooral de troost van het lopen en het vele bezoek dat we hier kregen. Omdat we onverwacht terug naar ‘Onco’ moesten, brachten we een blitzbezoek aan Leuven. 

De zogenaamde slechte week

Leven de meeste mensen in het ritme van weekdagen en weekend, hier wordt alles gedacht in ‘goede’ en ‘slechte’ weken. En die zijn voorspelbaar, althans fysiek. Ik vrees dat deze slechte week al vanaf dag 1 werd ingezet. Dag 3 werd het nog erger: de thuisverpleging was vergeten om de portacath te spoelen, waardoor we hoera, hoera, nogmaals naar de afdeling oncologie mochten. Gelukkig konden ze het lief daar snel helpen. Het lief was opnieuw ziek (gemaakt) en kon weinig anders dan slapen en nog eens slapen en hopen dat de dag voorbij zou gaan. Dat zei hij trouwens letterlijk.
Ik kreeg ook mijn klop, iedere keer weer dezelfde ellende en als het ietwat beter gaat (dat er al eens uit het huis kan worden gegaan, al is 2 uur de max), dan hangt daar alweer de bui van de volgende vrijdag. Dan begint alles weer opnieuw. Van onder nul.

De troost van het lopen

troost van het lopen

Ik loop de laatste maanden weer behoorlijk fanatiek. Niet snel, (ik ben een trage loper) en ik haal helemaal geen grote afstanden. Fanatiek ‘het loopschema als eerste gebod’. Ik geniet ervan, vooral van het gevoel achteraf. Iedere keer voer ik een strijd met mezelf, het is een opbouwend schema, dus wordt het altijd een beetje lastiger. Op mijn Instagramstories schreef ik dat ik niet eens graag loop, maar vooral geniet van het gevoel achteraf. Ik denk dat ik een gevecht voer dan. Tegen alles. Tegen ‘ge zult mij er niet onder krijgen’.
De frustratie laaide deze week hoog op en tijdens dat lopen had ik altijd het gevoel dat ik het verdriet wat temperde, dat ik meer controle kreeg. Dat ik gewoonweg nog bestond en weigerde om te verdwijnen in het lot. De troost van het lopen.
Klinkt wellicht gek voor wie niet loopt. Gelukkig lukt het evengoed met andere sporten !

Blijven bewegen !

Troost van het lopen en als er niet gelopen wordt, dan troost van het stappen. Werkt bijna evengoed ! Maar het behoedt me wel voor blessures !

Ik geloof dan ook zo erg in het credo ‘blijven bewegen’. Ook al lijkt je hele wereld stil te staan en weet je niet waar je hoofd staat, ‘blijven bewegen’. Het maakt niet uit of dat nu lopen is of iets anders, maar gewoon doén. Zo hoop ik ook de  badge 1 maand elke dag  10 000 dagen stappen van Garmin binnen te halen. Om mezelf te verplichten om niet stil te zitten. Zodat ik het huis uitkom. Zodat er een doel is, ook al zijn het vakantiedagen en is er misschien niets dat echt moet.
Verdriet heeft iets verlammends. Beweging geeft energie. (Tot zover mijn ‘de woorden van Kaat! ha ! )

Het VT-wonenduiveltje

Wij krijgen (gelukkig) veel bezoek. Of we nodigen gewoon mensen uit. Ik heb de gedachte dat ons huis ‘helemaal in orde moet zijn’ voor hier bezoek mag komen voor eeuwig en altijd naar de verdoemenis gejaagd. Het is een valstrik waar ik nog dikwijls inloop.  In afwachting van het bezoek zie ik plots drie keer zoveel rommel en is ons huis plots in bouwvallige staat. Moet er een tuinarchitect komen. Een poetsdienst. Een klusjesman. Dan zijn de huizen van iedereen die ik ken véél mooier, veel netter, opgeruimder, enzovoort.
Ik noem het tegenwoordig het VT-wonenduiveltje. Het gevecht is nog niet gestreden, maar ik boek vooruitgang.  Dit zijn alvast argumenten die mij helpen. 1) Ik vind mijn huis zelf prima. Waarom een huis voor anderen die er niet in wonen ? 2) Als ze voor het huis komen en niet voor ons, dan blijven ze misschien beter weg.
Wat vinden jullie ? Of is dat te bot ? Niet dat ik dat ooit echt zeg. Of het is tegen mezelf natuurlijk.

O dat leuke bezoek !

Maar ik boek dus progressie. Ik nodig meer mensen uit. Ontbijt, BBQ, gewoon spaghetti, dat durf ik tegenwoordig allemaal. Met verschillende bijeengezette stoelen (ik heb geen 10 gelijke tuinstoelen). Met ‘vers geperst fruitsap’ van de Carrefour. Waarvoor staat die machine daar anders ?

Dat bezoek doet deugd. Er komt een nieuwe wereld binnen. Een wereld vol energie. Mensen vertellen leuke verhalen (voor de meeste mensen is het vakantie), zijn goedgezind door het fijne weer. We spelen gezelschapsspelen tot een gat in de nacht. We babbelen tot het lief bijna in slaap valt (en dat hoeft geen middernacht te zijn). Maar niemand die het erg vindt. Dat van die verschillende stoelen. Of dat van het lief dat na verloop van tijd moet afhaken.

Het moet beter worden

De voorbije week verloor ik toch behoorlijk de moed en dat wil ik niet. Niet voor mezelf maar ook al helemaal niet voor het lief die daar natuurlijk niets aan heeft. Sterkte van het verhaal: hij is het juist die mij troost en luistert naar mijn verhaal. Die mij weer recht trekt.
En dat kan ik alleen maar beantwoorden met mijn best te doen. Wat dat ook betekenen mag. ‘Stap voor stap, dag na dag’.

Goodbye April, hello May – Geluk is soms gewoon een dekentje tussen de bloesems

april 2018

Ontwaken uit de veel te lange winterdip

Dat je alle mooie dagen moet gebruiken die er zijn, want in ons Belgenland kan het van de ene dag op de andere compleet veranderen ! En als het weer tegenzit gewoon… niets van aantrekken ! Dat mijn geluk niet afhangt van het weer !
Die levensfilosofie lukt mij steeds beter, al merk ik dat ik weinig tot niets kan doen aan de winterdip die alles te maken heeft met het gebrek aan licht. Gelukkig zijn de dagen al een stuk langer geworden en is er meer licht ! Mooi weer of niet ! Er is licht !

Vakantie in Noord-Nederland

Het kon precies niet op in april ! Zo vertrok ik voor een kleine week naar het noorden van Nederland, naar Julianadorp (Den Helder) om precies te zijn. Ik wou al die bloemenvelden wel eens met mijn eigen ogen zien ! Ik nam de veerboot naar Texel en genoot van de rust, de duinen en de zee. Dat ik het nogal voor Nederland heb, ja. Dat is wel duidelijk.

Nederland stond trouwens nog eens op de agenda in april, en wel voor een stadswandeling in Maastricht. Een aanrader, en dichtbij !

Vakantie in eigen land !

Mechelen blijft verrassen, een bewaard geheim heb ik de indruk ! Het lief en ik bezochten Mechelen – nogal toevallig-  opnieuw, maar wie zin heeft kan natuurlijk deze stadswandeling volgen ! 
Dankzij deze gids reden we ook nog eens richting Belgische Kust (in plaats van Zeeland) en dat beviel ons geweldig ! We pikten er een een zonnige dag uit !

Alle vrije momenten zijn goed om te wandelen, te fietsen, te genieten !

Als het ook maar een beetje goed weer was en ik vrije tijd had, dan plande ik een wandeltocht of nam ik het picnickdeken en at onder tussen de volle bloesem. Soms vraagt geluk gewoon om een beslissing. Doen !

Er waren nog tal val leuke uitstappen, wandelingen en momenten in april, maar dit zou wel een heel lange post worden. Ik genoot van mijn loopjes (in korte broek), van de tuinkamer, en van de step (waarover nog eens een aparte post).

Mei ziet er veelbelovend uit !

Mei begint traditioneel met een vakantiedag en dat is voor mij dit jaar het sein om richting Belgische Kust te trekken. Wij maken de brug (30 april) niet, maar dat hindert me niet om op andere dagen extra te genieten.
Ook met O.L.Heer Hemelvaart staat er een lang weekend voor de deur. Misschien trekken we net als vorig jaar voor het hele lange weekend naar Gent, maar daar zijn we nog niet uit.

Hoe dan ook, de dagen worden nog langer !   Mei is wellicht koploper in het aantal extra vrije dagen voor iedereen, geniet ervan !