Tagarchief: lopen

Snapshot diary

Snapshot diary – week 06/2017 – veel vragen en Cityrun Brussel

snapshoit diary week 06/2017

Hoogtepunten : cityrun Brussel en het lief

Voor de rest was het ‘we moeten rennen, vliegen, vallen en weer doorgaan’. Al was dat rennen hier nog best plezant.

Wat is belangrijk in mijn in leven ?

Ik word nogal geleid door mijn to-do lijstjes en als ik die onder controle kan houden, dan ben ik, hoeveel werk er ook is, redelijk tevreden. Toch dacht ik deze week in de auto steeds meer aan de matrix van Stephen Covey : belangrijk/niet belangrijk en dringend/niet dringend. Veel van wat ik doe valt continu onder de noemer ‘dringend én belangrijk’, waarbij dringend veel meer doorweegt dan belangrijk. Het zijn zaken met deadlines die schreeuwen om aandacht en die gewoon niet gepasseerd mogen worden omdat ze inderdaad ook belangrijk zijn, maar echt, echt belangrijke zaken staan daardoor altijd ‘on hold’ voor als ik eens tijd heb. Belangrijke zaken als : is dit hollende leven echt wel wat ik wil ? En wat met het lief dat ik steeds minder zie ?

Hollen van het een naar het ander

Zo blijk ik steeds meer maaltijden over te slaan omdat ik persé andere dingen wil/ moet afwerken. Zo holde ik woensdag van het schaaktoernooi naar Brussel voor een cityrun door Evere. Gelukkig was het maar zo’n 6 kilometer lopen, maar die moest ik dus ’s avonds wel lopen op enkel 2 boterhammen van ’s morgens. Daarvoor had ik mij in badend zweet door het helse verkeer (donker ! regen !) in Brussel gesleurd. Ik was er net op tijd en dacht bijna dat een hartaanval niet ver af was als ik nu ook nog eens zou lopen.

Cityrun Brussel / Evere

Cityrun Brussel
Niet zo’n scherpe foto. Probeer maar eens een loper te vinden die stil kan staan !

Gelukkig bleek net het omgekeerde. Een groep lopers verkende onder leiding van een toeristische gids de hotspots en geschiedenis van Evere.  Stukje lopen (en véél gebabbel tussendoor) en hup, een toeristische stop. De tweede kilometer dacht ik nog dat ik no way het einde zou halen, maar weerom bleek dat lopen en goed gezelschap wonderen doen. Zélfs al heb je niet gegeten en zat je daarnet in een verkeersinfarct.
Ik liep met een sporter van formaat (letterlijk en figuurlijk) die ook nog eens uit mijn buurt kwam : Crazy Fool Wim. Zo mag ik hem echt wel noemen, kijk maar eens wat hij allemaal voor elkaar krijgt. Ook blogger Lies was opnieuw van de partij en weer een hele hoop mensen/bloggers wiens naam ik kwijt ben. Het ging allemaal nogal snel en voor ik het wist zat ik opnieuw in mijn auto, met een autosnelweg die gelukkig heel wat milder was.

Ik vond het bijzonder leuk om op een puur toevallige manier kennis te maken met het concept van de cityrun. Wij liepen de cityrun met een tweetalige groep en onze gids sprak Frans maar dat was eigenlijk geen probleem. Een beetje zoekwerk leerde me trouwens dat je dergelijke lopen ook in andere steden kan doen. In Evere wordt het alvast opnieuw georganiseerd op 22 april. Misschien loop ik zelfs nog eens mee, want toen wij er liepen was het behoorlijk donker.  Mocht je schrik hebben voor de snelheid, zelfs ik als supertrage loper kon het heel goed aan !  Ik vermoed dat ze zich een beetje aanpassen aan het gemiddelde.

Daten met het lief

Het lief heeft zijn handen (letterlijk één) steeds meer vol met competitie schaak. Net als eender andere sport vraagt dat veel training en natuurlijk wedstrijden spelen.  Ik blijf met grote ogen kijken naar die mannen (nog geen vrouwen gespot) die met gemak 3 uur zwijgend naar een bord kunnen kijken.  Het is echt niet aan mij besteed. Véél te rustig. 3 uur stilzitten  !

Hasselt

Ik vind het geweldig dat we beiden onze eigen passies hebben maar gecombineerd met werk en niet gelijklopende agenda’s moeten we tegenwoordig steeds meer ‘daten’ met elkaar, iets wat vorige jaren veel minder aan de orde is. Doen we het niet, dan zijn wij gewoon een ‘georganiseerd koppel’ dat samen een huis heeft en een goede werkverdeling. Zaterdag is het er eindelijk nog eens van gekomen. Een lange halve dag in Hasselt. Onder het mom van shoppen, maar zaten gewoon gigantisch lang op restaurant.
Misschien was dat wel het échte hoogtepunt van mijn week. De tijd met het lief.

Hoogtepunt en het belangrijkste : mijn liefsten.

Sukkelen jullie ook soms met de tijd ? Met wat belangrijk is versus wat dringend is ? Iemand een toverformule ?

 

Ik loop nooit zonder … mijn Garmin Forerunner 620

Garmin Forerunner 620

 

Wie mij volgt weet dat ik een trage loper ben en mezelf meermaals een schop onder mijn kont moet geven om de deur uit te raken. Lopen moet je zelf doen en een motiverend maatje zou perfect zijn. De Garmin Forerunner 620 loopt nog altijd niet voor mij, maar hij is wel mijn maatje en motivator. Niet voor niets stond hij vorig jaar op mijn lijst van ‘onmisbaar’ en daar stonden maar 8 zaken op ! Ik heb ‘m al een behoorlijke tijd, maar hij wordt nog altijd verkocht  en hij is oerdegelijk. Zo gaat dat bij Garmin, die jagen je niet snel op kosten. Mijn volgende zou dus ook een Forerunner zijn, missschien wel  de Garmin Forerunner 735XT.

Mijn trouwe maatje ! Garmin Forerunner 620

Zoveel sporthorloges !

Tegenwoordig zijn er zoveel sporthorlogers te koop dat je tussen de bomen het bos niet meer ziet.  Met tal van activitytrackers kan je ook je snelheid en je hartslag meten. Ik beschik zelf nog (beetje verwend, ik geef het toe) over de VivoActive HR van Garmin en de Garmin Vivofit. Maar als het over lopen gaat, kies ik toch voor de Forerunner.

Waarom dan de Garmin Forerunner ?

  1. Het ingeven van trainingen

    Ik kan toch evengoed de snelheid meten met die andere ? In de Forerunnerreeks van Garmin kan ik mijn trainingen programmeren. Dat kan ik niet bij de Vivofit en ook niet bij VivoActive. Trainingen klinkt al alsof ik een echte atleet ben, lees dus evengoed ‘Start to Run’. In de tijd dat de dieren nog konden spreken en van GPS-horloges geen sprake was liep ik met een chronometer. 2 minuten lopen, 1 minuut wandelen. Je kent het wel. Nu hoef ik mij daar geen zorgen meer over te maken. Ik krijg een mooie ‘biep’ wanneer ik moet beginnen met lopen en hip hip hoera een ‘biep’ wanneer ik mag wandelen.  Muziekje in de oren ? Geen probleem, Garmin vibreert rond je pols en zo merk je het ook.

  2. Ik loop nooit te snel

    Ken je dat gevoel ? je begint met je training en je gaat er helemaal voor:  het kan niet hard genoeg gaan en je lijkt over wolkjes te lopen. Tot je 500 meter verder bent en hijgend langs de kant staat. Kijk, zo iemand ben ik en al helemaal als het over een wedstrijd gaat. De spanning van een wedstrijd is zo groot dat de adrenaline me die 500 meter in de waan laat dat ik plots wel heel erg snel kan lopen.
    Biep biep en ‘rustig aan’ verschijnt er op mijn scherm. Je kan een voorwerp niet bedanken, dat weet ik, maar die Garmin heeft me echt al gered !

  3. Ik loop nooit te traag

    Jaja, ik ben een trage loper. Ik vind duurlopen zalig. Net zoals ik wandelen zalig vind en soms gaat het zo goed dat ik ‘op mijn dooie gemak’ net niet aan snelwandelen doe. Op zich is daar niets mis mee, maar het is een training zonder rendement. Progressie kan alleen als het lichaam uitgedaagd wordt. Maar ook weer niet overbelast natuurlijk. Biep biep ‘sneller’ gaat dat dan. Niet mijn favoriete boodschap !

  4. Ik loop gezond

    Ik ben een grote fan van lopen/trainen op hartslag. Misschien ben ik ook een beetje een bange loper en al zeker een emotionele loper : sommige dagen heb ik de indruk dat ik alles aan kan (gaan met die banaan !) en andere dagen is het eerder schoffelen dan wel lopen. Weerom biep biep als ik te weinig inspanning lever, of biep biep als mijn hartslag te hoog is.
    Dat geeft me toch een veilig gevoel.

  5. Gaat mijn conditie vooruit ?

    Dank zij de VO2-max meting weet ik wat de trend is voor wat mijn conditie betreft. Toegegeven, wanneer je je VO2-max laat meten via het ziekenhuis of een sportarts, zal dit nauwkeuriger zijn en ik lig dan ook niet wakker van het getal dat de Forerunner mij geeft. Ik zie wél naar de evolutie. Ben ik nu fitter aan het worden of niet ?

  6. Een ontzettend gedetailleerd logboek

    Wat ik ook zo ontzettend goed vind aan Garmin is dat alle trainingen geregistreerd worden en je jaren terug kan gaan. Mocht je trouwens andere producten (zoals ik) gebruiken van Garmin, dan komt dat allemaal netjes in het overzicht. Kaartjes waar je gelopen hebt, hoe snel je gelopen hebt, wat de hoogteverschillen waren etc. Wil je activiteiten delen via sociale media ? Dat is allemaal voorzien. Je kan je Garmin logboek (via Garmin Connect) ook met andere apps als Fitpal verbinden. Zie je meteen of je dat stuk chocolade hebt verdiend of niet ! En natuurlijk gaat alles ook via je smartphone.

    Vierdaagse van de IJzer, dag 4 Ieper
  7. De agenda – je vergeet het gewoonweg niet

    Nog een functie die ik geweldig vind is de agenda. Ik train momenteel voor een doel in maart. Alle trainingen staan gepland. Ik hoef dus maar één ding te doen: op de knop ‘training vandaag’ te duwen. Ben ik ze vandaag vergeten, dan kan ik nog altijd ‘training gisteren’ indrukken.

  8. Nu nog beter : Garmin heeft zelf trainingsplannen

    Het is nog redelijk makkelijk om aan een Start-to-Run schema te geraken, maar wat als je bv. voor de 10 miles wil trainen of iets anders ? Of :  je ziet het gewoon niet zitten om al die trainingen handmatig in te voeren?  Garmin maakt voor jou een schema op maat, jij geeft je einddatum in en de dagen die je wil trainen en hup, het hele schema wordt ingevoerd én op de juiste dagen.

  9. Ook voor wandelaars en fietsers ?

    Ben je voornamelijk een loper en ga je occasioneel wandelen, dan kan je natuurlijk ook je wandelingen ‘tracken’ via de Forerunner. Je ziet mooi je afstand en je snelheid, de verbruikte calorieën en eenmaal thuis, of via je smartphone,  kan je exact zien waar je gelopen hebt. Idem voor het fietsen. Het kaartje in dit artikel geeft de vierde dag weer van de Vierdaagse. Ik heb ‘m dus ook gebruikt om te wandelen. Navigeren of het volgen van routes die je ingeladen hebt is dan weer een andere zaak. Daarvoor raad ik je een echte wandelgps aan, maar dat is weer een ander blogje.

  10. En nu voor de echte ‘straffe loper’ : Running dynamics / looptechniek

    Ik zal eerlijk zijn, ik ken onderstaande cijfers, maar ik doe er niet veel mee. De Forerunner houdt immers ook bij hoe groot je looppas is, hoeveel passen je zet (cadans), hoe groot je verticale oscilatie is, hoe lang je voet de grond raakt en nog van dat meer.
    Al die zaken zijn belangrijk als je je looptechniek wil verbeteren, maar zoals gezegd, ik ben een trage (en soms luie) loper. Maar misschien wil jij het uiterste uit de kan halen en zijn dit de cijfers die er net zullen voor zorgen dat je een PR loopt !

Voor het lopen ben ik altijd binnen de Garmin Forerunner gebleven en ik kan er eigenlijk niets negatiefs over zeggen. Het is een geweldige serie. Garmin blijft ook updates en ondersteuning geven en dat vind ik maar net zo eerlijk.

Maar waarom heb je dan (ook) een Vivoactive ?

Hmm.. inderdaad, ja. Waarom twee ? En is dat wel nodig ? Telt het excuus dat het een cadeautje was dat eu … ik mezelf heb gedaan ? Oké, ik zal niet rond de pot draaien, de Vivoactive heb ik omdat ik geen loper puur sang ben. Ik zwem, dwaal rond in de fitness en daarvoor is de vivoactive weer beter geschikt. Als je zeker weet dat je nooit met een schema zal lopen of trainen, dan ben je met dit uurwerk (geïntegreerde hartslagmeter om de pols) beter af. Maar ik heb een loopschema nodig. Ik heb die schop onder mijn kont nodig. (Pro Forerunner) En ik ben ook een beetje een gadgetmadam, zo van ‘eu, even zien op mijn uurwerk of het gaat regenen’. (Excuus voor aankoop van de Vivoactive ! )

 

Samengevat

Train je voor een doel, dan is een sporthorloge uit de Garmin Forerunnerreeks echt een goede aankoop. Of je nu een ster in wording bent of gewoon aan een Start to Run wil beginnen én die 5 km halen, het uurwerk is een uitstekende aankoop dat je niet in de steek laat.  Dankjewel trouw maatje !

Wat neem jij altijd mee op je loopje ? Ik ben benieuwd ! 

Snapshot diary

snapshot diary – week 53 – week van feesten en Egmond aan Zee !

Feest, relax en Egmond aan Zee

Vakantie ! We gaan deze week door met feesten, even lekker relaxen in de zetel (en loopjes tussendoor) en inpakken voor Egmond aan Zee !

Nog eens feesten

Zoals dat wellicht in vele families gaat, worden ook bij ons de kerstfeesten verdeeld tussen de families van de echtgenoten. Was het op zaterdag de beurt aan de Brabantse kant (de echtgenoot), dan was het op maandag, Tweede Kerst, feest voor de Westvlamingen !
Beide feesten zijn al jarenlang een traditie, met Kerstdag  als rustdag.
Beide feesten hebben ook hun tradities met cadeautjes en er wordt ook al jaren hetzelfde geserveerde op het “Brabantse” en het “Westvlaamse” feest. Weinig origineel dus, maar wel rustgevend. Voorspelbaarheid geeft ook rust !

Terugdenkend aan 2016

Was ik niet diegene die schreef meer uit te zien naar de vakantie dan wel naar de feesten ? Ja hoor ! Ik had echt zo’n nood aan die dagen van rust en ik heb er ook volop van genoten ! Zelfs een paar kleine uitstappen heb ik gewoon aan mij voorbij laten gaan omdat het zo fijn was om te genieten van een rustig en stil huis. Geen idee of dit ‘iets doen’ is, maar ik heb vooral veel nagedacht ! Nee, niet gepiekerd maar gewoon stilgestaan bij dingen. Het eind van het jaar nodigt daar toch wel toe uit. Ik kon alleen maar besluiten dat ik een fantastisch jaar achter de rug had !

Do what you love

Toen ik het overzichtje voor Instagram maakte wist ik zonder nadenken wat mijn hoogtepunten van het jaar waren. Kloksgewijs : Zeeland (algemeen : genieten van de natuur en de zee), lezen (hoe meer hoe liever !) mijn dorp Rillaar, kamperen, lopen en wandelen/hiken.
Het zijn niet eens bijzondere dingen. Geen verre reizen of dure aankopen maar allemaal ervaringen die geen (lezen, wandelen, lopen, genieten van de natuur en mijn dorp) of weinig (kamperen !) geld kosten. Dat maakt mij bijzonder gelukkig want het betekent dat ik voor de rest van mijn leven goed zit : wat er ook gebeurt, ik zal toch altijd wel één van deze dingen kunnen blijven doen en met een beetje geluk zelfs alles.

Als ik dus één raad heb voor 2017 dan is het wel deze :

Do what you love
Foto reis Normandië 2016

Bange Belgen in Egmond aan Zee

Vrijdag werden de koffers alwaar gepakt voor Noord-Nederland. Egmond aan Zee deze keer. Wie mijn blog volgt weet dat mijn liefde voor Nederland sowieso groot is, maar bovenal betekent zo’n vakantie genieten van het lief. Tijd om te wandelen, te fietsen, lang aan tafel te zitten. Tijd maken voor wat je het liefste is.

‘Dit’ noorden van Nederland hebben we nog niet bezocht. In de zomer waren we in Groningen en Friesland, maar Noord-Nederland zijn we enkel nog maar gepasseerd toen we vakantie in Texel hielden. Veel kan ik er (nog) niet over kwijt, het hele streek was immers in totale NieuwJaarsstemming. Dat betekent hier vooral : vuurwerk afsteken. Zowat overal kan je het kopen en wij zagen vele Nederlanders dan ook met winkelwagentjes volgeladen vuurwerk de kassa passeren. Wij voelden ons naïef braaf, want geen van ons twee zag het zitten om vuurwerk af te steken ! Bange Belgen ! We genoten evenwel met volle teugen van al dat schoons dat onze buurmannen en -vrouwen voor ons tevoorschijn toverden.

Nieuwjaarsduik in Egmond aan Zee

Egmond aan Zee : nieuwjaarsduik en nieuwjaarsdag

Of ik spijt heb dat ik niet heb deelgenomen aan de Nieuwjaarduik in Egmond aan Zee ? Eigenlijk wel. Ik had echter geen idee wat het was, en of je daar bv. moet voor trainen, maar toen ik ‘m zag vandaag (gierend koud !) had ik toch spijt.  Jong, oud, gespierd, dun, dik, zowat iedereen deed mee en het duurde welgeteld misschien 1 volle minuut. Mocht ik volgend jaar terugkomen dan zou ik het toch overwegen. Ik heb alvast gezien dat menig duiker een slok jenever nam voor de duik, dus ken ik ondertussen het geheime wapen  !

Nu rest me enkel nog om volop te duiken in 2017. Ik heb er bijzonder veel zin in !

Duik je mee in 2017  ? Alvast alle succes ! 

Snapshot diary

Snapshot diary – week 49 – Sinterklaas en Zeeland !

2016 week 49

Sinterklaas ! Kerst in aantocht !

De week begon met Sinterklaas op het werk. Bij de leerlingen was hij al langs geweest, maar bij ‘ons’ moest de man nog komen. Niet dat het zo bijzonder is, sappige clementines en nog wat koek, maar toch, ik vind het altijd een mooi moment en op de een of andere manier smaakt dat op het werk twee keer zo goed.

Sinterklaas op het werk

Sinterklaas voorbij en dat betekent natuurlijk dat we volop kunnen aftellen naar Kerst. Er was een tijd dat het hele huis hier Kerst ademde, dan weer was er zo goed als niets en dit jaar dacht ik om er toch weer eens in gematigde versie aan te doen. Alleen : het is er nog niet van gekomen. Ik vrees dat ik een beetje overdonderd ben door alles wat mogelijk is en veel te veel ‘in de boekskes’ heb gekeken, want het lijkt me zo’n groot project !
Voorlopig houden we het dus bij de adventskalender en snoepen we van de lekkere chocolade. Maar het zegt veel als het lief en ik – die zo’n snoepers zijn – zelfs hiér dagen overslaan ! Gelukkig hebben we dan extra chocolade !

Lopen : we steken een tandje bij

Lopen : thuis goed verlicht en in Zeeland lekker in het zonlicht !

Ik ben geen continue loper, je weet wel, mijn devies is dat er bewogen moet worden en dat hoeft niet noodzakelijk lopen zijn. Hoe dan ook, de laatste maand kriebelde het toch weer om er ‘werk’ van te maken zodat ik in de lente toch wat kilometers kan malen en misschien kan deelnemen aan een event. Vorige week gebeurde er niets – wegens koorts  – en toen ik deze week opnieuw begon leerde ik dat anti-biotica en lopen geen goede vriendjes zijn. Het voordeel : iedere loopsessie is iéts beter dan de voorgaande !

Zeeland, zalig Zeeland

Zeeland

En toen was het vrijdag en mocht ik vertrekken naar Zeeland, mijn geliefde Zeeland. Het lief zat in schaakcompetitie  – alwaar hij bijna gediskwalificeerd werd omdat zijn uurwerk een ‘biep’ gaf en kon dus niet mee. Beetje balen was dat. Maar gelukkig maar even, want Zeeland, Zeeland doet het altijd ! Alsof alle ‘stresstellers’ weer op nul staan. En dat is toch geweldig, niet ?

Alvast een fijne week toegewenst ! Het tellen naar Kerst – en hopelijk enkele dagen vakantie, is begonnen !