Tagarchief: natuur

Snapshot diary week 14/2018 Kamperen bij de boer – Julianadorp Den Helder

Den Helder - kamperen

Het noorden van Nederland: land van de bloemenvelden

Eind 2016 vierden we oudjaar in het noorden van Nederland. Voor mij was dat nog onbekend gebied, maar Egmond aan Zee en Alkmaar vielen echt mee. Zo goed zelfs dat we vorige vakantie teruggingen maar het nog noordelijker gingen: naar Julianadorp in Den Helder. Het was putje winter en het stormde, goot en vroor, maar in het bureau van toerisme had ik iets gezien dat mij niet meer losliet: in de lente zouden al deze dorre en natte velden vol bloemen staan ! Tulpen zover het oog kon zien, narcissen, krokussen, wat een geweldige weelde ! Dat wou ik echt eens meemaken. En kijk, paasvakantie én lente en zie waar ik mijn caravan plaatste :

Nu moet ik eerlijk zijn, ik was er een paar weken te vroeg om er de tulpen in bloei te zien, maar dat nam niet weg dat er hele velden narcissen en krokussen te zien waren.

Den Helder bloemenvelden

Deze velden zijn er voornamelijk voor de bollenverkoop en niet voor de bloemenverkoop.

Kamperen bij de boer

Ik koos opnieuw voor het kamperen bij de boer en dat bevalt mij prima. Dergelijke campings zijn meestal klein, eenvoudig en rustig. Helemaal mijn ding. De campinguitbaters (naar mijn ervaring meestal de boerin) verwelkomt je hartelijk en je bent er allesbehalve een nummer of product. Het persoonlijk contact is best belangrijk en een praat je met de boer(in) kan er altijd van af. Ik heb overigens nog geen enkele boer ontmoet die niet vol trots over zijn ‘land’ en ‘zijn dieren’ spreekt.

Ik logeerde op camping Duinzoomhoeve – een apart postje voor kampeerders volgt nog – en genoot meteen van de ontbijtservice op de camping. Strikt genomen is het ‘broodjesservice’, maar zo kreeg ik ’s morgens mijn verse broodjes:

Den Helder

Den Helder en omstreken

In Den Helder is veel te doen. Uit onze vorige vakantie wist ik ook dat er behoorlijk wat ‘regenalternatieven’ waren, want het blijft natuurlijk Nederland én april. Veel zon had ik in België nog niet gezien. Gelukkig klaarde het op eenmaal na Pasen, maar ik heb evengoed hagel en storm meegemaakt. Gelukkig scheen de zon voor een fietstocht op het eiland Texel (oversteek via veerboot) en een boottocht op de binnenwateren van Den Helder.

overtocht naar Texel

Alleen met de caravan

Of dat niet heel eenzaam is, zo alleen met de caravan ? En of dat allemaal wel lukt ? Ik blijf juichen om het lief die mij dit allemaal gunt maar zelf niet van kamperen houdt. Dit is mijn zoveelste uitje alleen met de caravan en ik blijf er van genieten. Iedere keer is er wel een moment dat ik denk dat ik het alleen niet zal redden. Dat gaat dan voornamelijk over het plaatsen van de caravan. Ik ben immers geen held in het achteruitrijden met een caravan. Toch is het mij wonder boven wonder al altijd gelukt, al gebeurt het héél vaak dat mensen spontaan naar mij toekwamen met de vraag of ze even moesten helpen ‘trekken’.

Het rijden met de caravan bevalt mij zo erg dat ik mij de woorden van een collega herinner: het grootste gevaar is dat je vergeet dat er iets aan je auto hangt. Ondertussen ben ik het al zo gewoon dat ik er mij niet meer continu van bewust ben. Om mezelf te beschermen voor ‘automatische piloot’ zet ik een snelheidscontrole op mijn GPS en een timer die mij eraan herinnert om toch na 2 uur even aan de kant te gaan om de benen te strekken.

Dus heb je ook zin, gewoon doen. Of wel zin in kamperen maar niet in het investeren en/of rijden met een caravan: op vele campings kan je tegenwoordig een caravan huren. Die staat dan al helemaal klaar voor jou.

Alleen reizen vind ik fijn. Niet altijd, maar soms is het fijn om eens gewoon alleen te zijn, weg van alle drukte.

Zijn er onder de lezers nog mensen die er graag eens alleen op uit trekken ?

Goodbye Hello

Goodbye January, je bracht geweldig goed nieuws !

February beats January

Ik las ergens dat januari een doorspoelmaand is. Een maand waarvan je het liefst op de fastforwardknop zou willen duwen zodat je verder kan gaan in februari. Ik herken het gevoel – januari is maar niets – anderzijds weet ik nauwelijks waar februari heen is. Alleen: dat het een véél betere maand was. Al was het maar omdat er uren zon waren (zij het in bittere koude) en er groot nieuws was.

Het verlossende bericht van januari

Net op de valreep van januari zat er een bericht in mijn mailbox dat als titel had ‘belangrijk bericht’. Eentje van mijn werkgever. Gericht aan àlle personeelsleden. Ik geef toe dat dergelijk ‘onderwerp’ niet altijd op feestvreugde wordt onthaald. Het kan immers over van alles gaan. Maar dit was een topper van formaat: het plan om het hele Leuvense (katholieke) net op te splitsen in eerstegraadscholen en vervolggraden, werd afgevoerd. Concreet zou dit een hertekening betekenen voor àlle Leuvense scholen van het net. Er zou gewoonweg geen school meer bestaan van 1 tot 6. Iedereen zou moeten verhuizen. Leerlingen, personeel en ook de directeurs. Na de overgang van lagere school naar middelbaar zouden alle leerlingen sowieso naar een andere school moeten gaan.

Er valt veel over te zeggen, maar laat ik het kort houden: dit is niet in het voordeel van de leerling. Rust is er nog niet echt, want werkelijk àlles in het onderwijs wil men hervormen. Alles ! Veel indringender dan – wie het nog kent – het VSO !

Soms is het zo simpel

Dat ik fijne dingen moet plannen. Dat het geen zin heeft om te wachten ‘tot er tijd is’, ‘tot het beter weer wordt’, ‘tot het vakantie wordt’ etc. Dat heb ik wel geleerd. Wachten is niet altijd wijs. Ik schreef het hier al:

Als ik wacht op de zomer
voor een ijsje

als ik wacht op een reden
voor mijn reisje

als ik wacht op de zon
om te kunnen stralen

als ik wacht op succes
zonder te willen falen

als ik wacht
Is vandaag minder leuk
is vandaag minder fijn

is vandaag minder spannend
dan vandaag zou kunnen zijn.

Dus ondanks het feit dat ik dacht geen tijd te hebben, dat ik het werk tussendoor liet voor wat het was, trok ik er deze maand op uit om te fietsen, te wandelen, te genieten van het buitenleven.

Het omgekeerd is waar. Ik haal er zoveel energie uit, het zet de dingen onmiddellijk weer in perspectief, zodat ik er volop tegenaan kan. Soms is zo eenvoudig als beslissen dat je wandelschoenen aantrekt.

Hallo maart !

Maart begint alvast goed ! We starten met het vieren van mijn verjaardag. Net zoals bij Annelies zijn we hier afgestapt van (materiële) cadeau’s maar kiezen we voor ervaringen. In mijn geval is dat een dagje uit. Er zit een mooie evolutie in het vieren van mijn verjaardag. Kan ik best wel smaken ! Geen idee wat het dit jaar wordt, maar Brugge of Gent zijn zeker kanshebbers. Trein op en hop toerist in eigen land.  Je hoort er nog van !

Ook op de planning: een weekendje Zeeland. Er zal moeten worden gewerkt tijdens dat weekend, maar de zee zal nooit ver weg zijn en alleen al het snuiven van de lucht daar doet mij deugd. Het wandelen naar de bakker, de onovertroffen ‘snert’soep die dubbeldik smaakt in wintertijden !

Dus ja, ik zie er naar uit. Welkom maart !

 

 

 

1000 vragen

10 000 vragen #89 Mediteer je graag ?

mediteren

Nood aan stilte en meditatie

Ik heb best wel nood aan meditatie. Alleen ben ik een sukkel als het op meditatie aankomt. In mijn studententijd lukte dat nog: een kwartier stil zitten en toch nog ernstig blijven als een koor van magen begon te knorren. Tegenwoordig is gewoonweg stil zitten ‘zonder iets te doen’ een gigantische opgave. Meditatie wordt dan pure frustratie. De frustratie dat ik het niet kan. Met als gevolg dat ik net onrustiger word en mezelf wel iets wil aandoen.

Meditatie is niet gelijk aan stilzitten

Ik mag dan geen zittend gat hebben, ik heb wel nood aan rust in mijn hoofd. Nood om, om aan ‘niets’ te denken (al is dat misschien een contradictie). Ik voel dat als ‘aan niets heb gedacht’ of amper nog weet welke gedachten door mij heen zijn gegaan, ik als herboren ben. En daar hoef ik niet voor stil te zitten. Dat gaat evengoed wandelend, lopend, fietsend of zelfs zwemmend. Ik geloof dat het de cadans is. Eerst ben ik helemaal niet aanwezig in mijn dorp of in het bos. Zit ik met mijn gedachten nog overal en nergens. Tot het stil wordt in mijn hoofd en ik de pracht van de opstijgende mist zie. Ergens een vogel hoor  die ik dit seizoen nog niet gehoord heb. De eerste tekenen van de lente. Ik denk er niet echt iets bij. Ik word er gewoon blij om. Om wat is. Zonder theorie. Content gelijk een kind om die paar sneeuwklokjes die moedig hun best doen.

Ken jezelf

Is dat mediteren ? Ik weet het niet. Maar het werkt voor mij. De batterijen worden flink opgeladen. Als ik niet minstens één keer per week een paar uur (liefst aan een stuk) buiten ben, dan loopt het mis. Dan loopt mijn hoofd over, dan raakt al die energie niet gekanaliseerd. Het gaat niét om het sporten. Het gaat om samenvallen met het moment en zorgeloos te zijn. Ik wandel, fiets, zwem, loop zo goed als altijd alleen. Dat is wellicht wel een beetje een voorwaarde, hoe fijn het ook is in gezelschap.
Jaren geleden had ik nog moeite om 2 uur te wandelen zonder oortjes (en podcast). Tegenwoordig gebeurt het nog zelden dat ik oortjes opzet. De uitzondering gebeurt als ik persé de 10 000 stappen wil halen en net die podcast mij overhaalt om toch nog naar buiten te komen. Maar voor de rest is meditatie voor mij dit : in de natuur zijn in volle stilte en genieten. Een leeg hoofd. Alles opgeklaard.

En voor wie vindt dat dit helemaal niet onder de definitie mediteren valt, dat kan best. Maar voor mij werkt het. Dat lijkt me het belangrijkste !

 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !
Snapshot diary

Snapshot diary week 07/2018 Krokusverlof zonder regen ! Hip hip hoera !

Wat een geweldig leuke vakantie heb ik achter de rug. Echt eentje om in te kaderen en dat terwijl er niets bijzonders op de planning stond. Maar hé: de zon was van de partij en zij kaderde elke dag vol licht en happiness.

Snorkelen tussen de tropische vissen.

Maandag had ik afgesproken met mijn zus. Klinkt heel gewoontjes maar is het niet. Mijn zus is enkel vrij op maandag en doorkruist 3 provincies om tot bij mij thuis te komen. Ik deed er trouwens eentje bij want we maakten er een dagje Beringen van. Goed voor een bezoek aan het mijnmuseum en twee uur snorkelen in het water ! Wat een fantastische ervaring ! Zwemmen tussen de tropische vissen, schatten op de bodem ontdekken en genieten van oude  ruïnes. Zie hier maar het filmpje dat ik maakte ! Echt een aanrader !

Testelt – wandelknooppunten


Ik blijf het zeggen: je hoeft niet ver weg te gaan om te genieten. Gewapend in een goede jas wandelden het lief en ik in Testelt, een dorpje hier verderop. Via Testelt wandelden we richting Averbode. De wandeling liep doorheen de bossen en heide van Averbode. Super rustig gebied en geheel en al weg van auto’s en drukte. Wij wilden graag een warme chocomelk drinken in het Moment (bij de abdij) maar het was er zo afschuwelijk druk dat we maar snel de benen namen. Zou het Moment ten onder gaan aan zijn eigen succes ? Want geef toe, zo bij een abdij is ‘rust’ wel wat je wil in plaats van je koffie tussen de volle bussen dagjestoeristen door te brengen. Niet dat er iets mis is met die toeristen. Alleen houden wij gewoonweg van rust. Op naar woensdag !

 

Naar museum M – maar we bleven plakken

Woensdag stond Museum M op het progamma. Ik wou daar al een hele tijd naartoe. Omdat het vakantie was en we meer tijd hadden dan anders besloten we er een dagje van te maken. Inclusief lekker eten en ergens een koffie. We hadden echter niet gerekend op de drukte van Valentijn.  Het was niet zo eenvoudig om nog een plaatsje (middag !) te bemachtigen en het wachten was ongewoon lang. Daarna sloegen we nog lekkere kop koffie in bij Bar en bezochten wat boekenwinkels. Allemaal goed om veel te laat te arriveren in Museum M. Dit werd dan maar uitgesteld tot een volgende !

40-dagen fit challenge

Drie dagen op rij buitenshuis activiteiten, ik wist zo dat dat voor mij meer dan genoeg was. Het lief had een dagje met vrienden gepland zodat ik het huis voor mij alleen had. Ook al zijn de kinderen hier door de weeks niet meer (kot en afgestudeerd), toch kan ik genieten van zo’n dagje alleen thuis. De hele dag ben ik het huis niet uitgekomen. Ik deed mijn eerste krachttraining in het kader van de 40 dagen fitchallenge en bleef kasten vinden die een opruimbeurt verdienden. Ik verloor mezelf eindelijk weer in een goed boek en voelde dat de stilte wonderen deed. Geen drukte, geen plannen, geen lawaai, geen mensen. Opladen van batterijen heet dat bij mij.

Fietsen in Limburg

Wat bleef die zon knap schijnen ! Ik tekende een pracht van een fietstocht uit in de omgeving van het Nationaal Park Hoge Kempen. 34 km en dat terwijl het wellicht een half jaar geleden was dat ik nog eens echt op de fiets zat. Ik troostte mezelf met een licht glooiend hoogteprofiel. Vlak was nog beter geweest, maar dan moet je bijna naast een water fietsen. Wonder boven wonder lukte het fietsen heel goed en leidde de tocht me langs tal van mooie plaatsen. Een topdag !

Weekend is familietijd

En toen begon alweer het weekend en wel in de wekelijkse routine. Wandelen met opa in de rolstoel, bezoek aan de schoonouders. Boodschappen doen met het lief en op zondag lang tafelen met de kinderen. Urenlang. Daar zijn wij heel goed in !

 

Ik hoop dat jullie ook een fijne week achter de rug hebben. De zon was alvast van de partij !