Tagarchief: natuur

Design your Summer – de vakantie is halverwege

Design your Summer

Design your Summer – nog één maand te gaan !

Na de vakantie in Nederland (en Frankrijk) bleek het plots augustus te zijn. Juli is vol belofte, dan lijkt de vakantie (nog) eindeloos, maar augustus luidt alweer het einde in. Toch bijna. Of liever de helft. Maar toch. De dagen worden korter, daar begonnen ze al mee in juli. Tijd voor “Design you Summer”, of wat ik in die volgende helft wil zien gebeuren. Want behalve een deelname aan de Vierdaagse van de IJzer (waar wij meteen een week van maken) staat er niets meer gepland. Het laatste wat ik echter wil, is dat de vakantie herinneringloos aan mij voorbij gaat. Het hoeven geen grote dingen te zijn, gewoon zaken die typisch vakantie zijn, waar ik tijd voor heb en niet in een haast hoeven te gebeuren.

Vandaar mijn Design your Summer augustus 2017. Dat idee van hoorde ik trouwens van Gretchen Rubin, een echte aanrader en hier te beluisteren.  Ik zie dat ze trouwens ook een versie 2017 heeft gemaakt.

Het augustuslijstje

  • Stadsbezoek Mechelen

    Ik ben er in een eeuwigheid niet geweest, maar naar verluidt is de stad enorm veranderd. In een ver verleden werkte ik er, dus verloren zal ik er niet lopen. Iemand ideetjes of tips voor Mechelen ?

  • Stadsbezoek Leuven + stadwandeling

    Dat zal velen raar in de oren klinken, ik werk immers op de rand van Leuven en voor het werk moet ik nu en dan in Leuven zijn. Maar dat zijn altijd heel korte en gerichte bezoekjes waarbij ik vooral de parkeergarages zie. Shame on me ! Dus wil ik nog eens de toerist uithangen in Leuven. De klassiekers doen. Met een goede gids als ‘t kan. Iemand suggesties ?

  • Project XX afwerken tegen eind augustus

    Een heel leuk project – ik schrijf er een apart blogje over. Het is goed mogelijk dat andere mensen totaal niet begrijpen waar zoveel fascinatie vandaan komt. Denk : geschiedenis, beelden, gigantisch veel lezen en opzoeken.

  • Game of Thrones

    Ik vrees dat het met al die afleveringen niet gaat lukken om dat af te zien tegen eind september. Toen de reeks voor het eerst begon haakte ik al af na de eerste aflevering. Gisteren zag ik aflevering 1 en 2 en wel in de fitness. Goede combinatie trouwens. Nog héél veel afleveringen te gaan !

  • Een extra kampeervakantie

    Het is alweer geleden van eind juni dat ik een paar dagen alleen ging kamperen. Het is geleden van de paasvakantie dat ik nog een zee zag. Dus ja, ik wil er echt heen !

    Design your summer

  • Fit als lifestyle

    Dit idee is gegroeid uit evaluatie van de 40 dagen fit challenge deze lente. Toen kwam ik tot de conclusie dat elke dag sporten én 10 000 stappen zetten, teveel is. Heb je dan 30 km gefietst, dan zijn er toch nog 10 000 stappen te gaan. De uitdaging is OF sport OF 10 000 stappen. Beide is te hoog gegrepen voor mij.

  • Project Snail Mail

    Ook hierover in een ander blogje meer. Laat ons zeggen dat we terug in de tijd gaan. Voor de elektronische mail. En naar mensen die ik al 10 jaar niet meer zag.

  • Wandelzoektocht of Fietszoektocht Aarschot

    Als ik Leuven en Mechelen bezoek dan toch evengoed mijn eigen gemeente beter leren kennen. Zo’n zoektocht lijkt me wel wat.

  • Nieuw loopschema

    Hoeft niet veel uitleg dacht ik. Misschien loop ik mee in Zeeland ergens in oktober. Maar dat laatste hoeft niet.

  • Bezoek aan een tentoonstelling / museum

    Het liefst zou ik naar de Verbekestichting gaan. Dat staat al lang op mijn lijstje. Het is behoorlijk ver van hier, maar misschien te combineren met een verblijf aan zee ?
    Iemand andere suggesties van musea / tentoonstellingen die een aanrader zijn ?

Ook graag tussendoor: terrasjes. En liefst veel zon. Maar dat laatste kan ik spijtig genoeg niet plannen.

 

Iemand suggesties bij bovenstaande lijst ? Of andere leuke vakantietips ?
Ik hoor het graag !  

 

Snapshot diary

Snapshot diary – week #2017/28 Auvergne

Auvergne

Auvergne, de Franse manier van leven

We reden voor de tweede keer richting Auvergne. Een dorpje met 7 huizen en doodlopende straten. Huizen zonder nummer. Tenslotte kent iedereen iedereen. Oftewel: het dorp is gewoon ingenomen door mensen die rust zoeken. Korte vakantiegangers zoals wij of anderen die ‘voorgoed’ verhuisd zijn naar Frankrijk. Vorige keer waren we ook al in zo’n dorp, Chappes, zij het dat het daar nog méér verlaten was.

De keuze Frankrijk was er eentje van het lief.  Dat het daar zo desolaat was verontrustte me wel een beetje. Er was een ‘voedingswinkel’ op 6 km. Gelukkig. Maar dat was het zo’n beetje. De steden in de buurt waren gauw een uur moeizaam rijden via haarspeldbochten. We bezochten Montluçon waar we in de plaatselijke krant lazen dat zowat heel Auvergne richting Middellandse Zee was getrokken. Dat merkten we wel.

Er was niets te doen en dat was goed

Auvergne Les Betules

Het huisje en het dorp maakte echter alles goed. Ik genoot van de rust. Het lief had even last van ontwenningsverschijnselen toen bleek dat er wel een grote verzameling DVD’s waren, maar geen mogelijkheid om De Tour te volgen. Het dorp mocht dan wel op een doodlopende weg weg liggen, er waren wel prima wandelwegen vanaf ons huisje. Niet dat iemand ze ooit zo noemde, het waren ‘tractorwegen’, bedoeld om de tractors van het ene veld naar het andere te brengen over de vele heuvels heen.

Wandelen en Auvergne

Iedere dag nam ik – meestal met het lief – de rugzak en verkende ik de omgeving. Er werden kilometers gemalen en vooral veel heuvels beklommen. De fiets bleef in de auto. Geen fietswegen hier en ook geen enkel stuk vlak. Wegen vol bochten waar wij wel heel traagjes reden maar de geroutineerde bewoners niet. Fietsen leek me gewoonweg te gevaarlijk. De omgeving waar wij waren is in toeristisch opzicht onontgonnen gebied. De ‘boerenwegen’ zijn prachtige wandelwegen, maar dat heeft het bureau van toerisme (nog) niet gezien. Ik ontdekte ze bij toeval en door satellietbeelden die ik op een kaart legde.

 

Toch te rustig ?

Op het eind van de week gaven we de sleutel terug af aan een dame die Nederland verruild had voor een leven in dit dorp. Samen met haar man had ze haar drukke baan in Nederland opgezegd en was ze hier komen wonen. Ze verdiende bij door op vakantiehuizen zoals dat van ons, te passen. Haar leven viel samen met het idylische beeld dat in vele films over het leven in Frankrijk wordt geschetst: tuinfeesten en vrienden. Zij het altijd eenvoudig en zonder de stress die ik associeer met een tuinfeest. We hebben ze maar een paar keer ontmoet, maar iedere keer kwam ze net terug van ‘een etentje’, ‘een verjaardag’.  Leven als God in Frankrijk, ja.

Die mensen die we zo graag zien

Mijn hart brak wel een beetje toen we het huis verlieten. Boven alles vond ik het samenzijn met het lief het allermooiste dat er was. Nog beter dan het huis, beter dan de Auvergne, beter dan de wandelingen in de natuur, beter dan het lekkere Franse eten. Tijd hebben ! Voor elkaar ! Samen op de bank ! Samen een boek lezen.
Daarom zou iedereen echt vakantie moeten hebben. Om tijdloos tijd door te brengen met elkaar. Met je geliefde, je kinderen, je familie. Om te vieren dat ze er zijn. Die mensen die we zo graag zien. Het leven vieren.

Iedereen verdient zo’n tijdloze vakantie. Om het leven te vieren ! Wat zijn jullie plannen ?

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #50 Wanneer ben je op je best ?

Licht en buitenleven

Het antwoord op deze vraag is simpel. Als ik maar actief en/of buiten kan zijn. Het liefst uiteraard met een beetje goed weer, al valt dat voor mij samen met geen al te harde regen. Tegen de koude kan je je kleden en wandelen en lopen in regen vind ik ook niet zo erg. Zo lang het maar geen pijpenstelen regent en je moeite moet doen om je voeten droog te houden. Van wandelen, lopen en fietsen krijg je het sowieso warm, dus het hoeft niet eens een zomerdag te zijn. Lucky my dus, want dat betekent dat ik bijna op alle mogelijke momenten kan genieten. Tenzij.

Donkere dagen brengen met uit mijn evenwicht

Tenzij het donker is. Donkere dagen brengen me uit mijn evenwicht. Laat het maar koud zijn in de winter of laat de dagen maar kort zijn, zo lang er maar behoorlijk licht is overdag vind ik het prima. Maar duistere dagen, dagen aan een stuk, dat is niets voor mij. Dat zijn mijn slechtste momenten. Dagen (in de winter) waarop je nauwelijks door hebt dat de dag begonnen is. Naar het werk rijden in totale duisternis. Terug naar huis rijden in totale duisternis. Ik vind het een nachtmerrie. Geen kunstmatig licht dat die zo’n  zwarte  dagen kan verlichten.

Ochtendmens

Wellicht vandaar dat ik op en top een ochtendmens ben. Het licht dat eindelijk doorbreekt, de hele dag nog in het verschiet, waar er nog méér licht zal komen, waar de energie in de lucht steekt. Zonsondergangen zeggen me weinig, zonsopgangen des te meer. Het eerste confronteert met  gemiste kansen, het tweede is een wereld vol mogelijkheden.

De nacht is altijd moeilijk

Er bestaan nachtmensen, mensen zoals naar verluidt Herman Brusselmans, die geniet van de rust die er ‘s nachts heerst, die voornamelijk ‘s nachts werkt. Ik kan mij wel wat voorstellen bij die rust, maar de duisternis zou in mijn pen sluipen. Misschien is dat trouwens ook wel het geval met Brusselmans, het bestaan van zijn personages is zelden licht. Nachten zijn voor mij noodzakelijk kwaad, wachttijden tot het weer ochtend wordt.

Tot het licht komt.

Wanneer ben jij op je best ? 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

 

Snapshot diary

snapshot diary – week #21/2017 schaaktoernooi Gent

schaaktoernooi Gent
Kloksgewijs: Hagelandse aardbeien, afspraak met collega’s sportoase, Gent, Kamperen in Gent, Campingfood, tentoonstelling Oer, schaaktoernooi, Gent, Veerpont

Schaaktoernooi Gent – Stand by your man

Dat wij een lang weekend in Gent zouden vertoeven was niet echt voorzien. Het lief kwam er vorige week mee: het schaaktoernooi Gent en dat het ‘toch leuk zou zijn’ mochten we daar beiden naar toe gaan. Lees vooral: hij schaken en ik als vrouw achter de man. Het idee was niet eens zo slecht, want het beloofde prachtig weer te worden. Ik zat vooral op de fiets, hij zat per dag maar liefst 8 uur achter een schaakbord. Twee partijen per dag, je moet maar zin hebben !

schaaktoernooi Gent

Gent en het circulatieplan

We arriveerden op woensdagavond en veiligheidshalve (het lief was er niet gerust in) fietsten we al eens naar het schaakhuis waar donderdag het schaaktoernooi zou plaats vinden. De eerste stadswandeling werd gemaakt en Gent blijft bekoren. Gent is Brugge met ambiance en leven. We voelden de impact van het circulatieplan: wandelaars hadden het centrum over genomen. Ze wandelden dan ook over de volle breedte van de straat. Als fietser werd ik ‘geduld’ en ik had gelukkig alle tijd, maar ik kon goed de huidige spanningen begrijpen. Passeerde er al eens een auto (met vergunning) dan voelde je dat Gent ze het daar al duidelijk niet meer gewend waren, auto’s in hartje centrum.

 

Al bij al vond ik dat circulatieplan een positieve ervaring maar dat is uit toeristisch oogpunt bekeken. Het was zalige zomers weer, wij hadden alle tijd. Gent barstte uit zijn voegen van de vele toeristen.  Ik weet niet wat het is om in het centrum van Gent te wonen en je auto nodig te hebben of ‘gehaast’ naar je werk te moeten. Ik veronderstel dat het veel planning vraagt, “even de auto nemen” zit er wellicht niet meer in.

Dat Gent een fantastische stad is

 

Gent
Verpozing in Gent. Wij hadden evengoed ons dekentje mee om even te rusten. Koel water werd gesmaakt in zo’n hitte !

Bij iedere ‘korte’ vakantie in Gent merk ik dat de stad mij blijft verwonderen. Er blijft ontzettend veel te doen. Het is bijzonder vriendelijke stad. Langs de leien zaten veel jonge mensen gewoon op de grond met een slaatje uit de winkel, een flesje water en geen kat die er om piepte. Gent is geen museum (zoals ik toch Brugge ervaar). Gent leeft en bruist. Ze doen daar niet moeilijk.

Ik had een lijstje gemaakt van wat ik allemaal wou doen maar ik kwam nog niet eens aan tien procent. Niet omdat ik lui was of weinig deed, maar gewoon omdat er zoveel interessante dingen te doen zijn !

De ontdekking: even buiten Gent

Toch ben ik geen stadsmens. Het is gauw genoeg voor mij. Teveel indrukken, teveel mensen (en zeker dit weekend). Maar dat is niet erg. Want wie graag fietst of wandelt hoeft het centrum niet in. Ik fietste langs de Leie en liet me overzetten door een veerman. Kilometers exclusief fiets/wandelpad waar je in volle natuur bent en auto’s ver weg zijn. Geef mij maar dit soort Gent !

fietsen in Gent

Supporteren en troosten

Nooit gedacht dat het Schaaktoernooi Gent mij toch zo’n mooie dagen zou opleveren ! Twee partijen per dag speelde hij. Ik juichte toen ik hoorde dat hij gewonnen was, sprak moed in (en zocht excuses voor hem, ha !) als hij verloren had. Maar dat je liever 8 uur achter een bord zit dan te genieten van zoveel moois en zo’n zonnige dagen… dat gaat er bij nog altijd niet in.