Tagarchief: natuur

Snapshot diary

Snapshot diary week 10/2017 toch op mijn tandvel

snapshot diary week 10/2017

Klein bang hart

Ik keek met angst en verwachting uit naar het begin van deze week. Eind vakantie maar ook mijn ‘herintrede’ sedert mijn bezoek op Spoed. Ik zag het allemaal heel goed zitten maar in mijn achterhoofd wist ik dat het niet helemaal klopte : nergens had mij mij kunnen verzekeren dat het niet wéér zou gebeuren of dat er een oplossing voor het probleem gevonden was. Het slapen was door de medicatie behoorlijk verbeterd, maar dat was tijdens de vakantie en er was nog behoorlijk veel rusten tussendoor. Wat zou deze week geven ? Ik begon de week met een bang hart en een koppig hoofd. Ik zou NIET toegeven.
Alsof het natuurlijk iets met toegeven te maken heeft als je lichaam/hart compleet in het rood gaat hollen. Meer nog : misschien is dat niet toegeven wel de oorzaak van het al te lang leven ‘in het rood’.

En toen was het weer van dat

Ja. En weerom op een onbewaakt moment. Niets bijzonders, tijdens de pauze. Veel volk, geroezemoes en ik voelde mijn spieren verslappen, het suizen in mijn hoofd overstemde alle andere geluiden. Alleen : ik kende het nu en ik was maar 300 meter van de buitendeur vandaan. Ik ging in de gietende regen staan. En dat deed deugd. Zo kreeg ik het minder warm. En toen ging het ook weer over. Ik sloeg me door de dag heen (met succes !) en kwam ’s avonds compleet uitgeput thuis. Maar dat gaf niet. We did it !

De lente is in het land

Ongelooflijk wat voor positieve kracht dat is ! Er werd mij op het hart (!) gedrukt om voldoende te ontspannen én de sporten. Geen extreme dingen, maar wel zo bewegen dat de druk op het hart enerzijds verlicht wordt en dat dat hart anderzijds versterkt wordt. Ik hou me nog altijd aan mijn 40-dagen fit challenge en genoot ook de voorbije week van enkele fijne activiteiten.  Voor het eerst in mijn leven deed ik aan Nordic Walking. Ik had de indruk dat het mij goed afging (en ook goed voor de schouders) maar ik ben er helemaal niet zeker van dat ik het wel op de juiste manier doe ! Ik waagde me nogmaals aan yoga, maar het blijft me zo vreemd dat ik mij afvraag of je niet uit een bepaald soort hout gesneden moet zijn om dit te waarderen.

Fietsen !

hybride fiets

De nieuwe (hybride)  fiets werd, een maand na aankoop eindelijk uitgeprobeerd en op zondag haalde ik nog eens de koersfiets van stal. De eerste kilometers vielen dik tegen. Ik had al na anderhalve kilometer een flinke helling van maar liefst 45 meter stijging op een afstand van 2 kilometer. Geen idee of je je er iets kan bij voorstellen, maar dat is echt je longen uit je hart trappen. Gelukkig was het naderhand vooral bergaf ! De terugweg had gelukkig geen heuvels meer en dat liep nog eens zo snel.

Dromen

Het lenteweer doet mij gelukkig ook weer dromen. Dromen van vakanties, dromen vooral van heel veel buiten zijn ! Met of zonder caravan maar vooral dagen voor licht. Op de een of andere manier maakt dat licht buiten mijn dagen zelf ook lichter. Ik geloof dat ik wat dat betreft volgende week wel goed zit !

Een fijne week !

Voelen de dagen voor jullie ook lichter als het buiten fijn weer is ? 

 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #09/2017 Water en regen, een hele week

snapshot diary

Het vakantiehuis dat in het water viel

Deze week stond met stip in mijn agenda, want … vakantie ! Krokusverlof ! Dus had ik een verblijf in mijn geliefde Nederland geboekt, midden in een bos ! Een mooi huisje met alles erop en eraan, dorpen in de buurt, wandel- en fietspaden ! Doelstelling : zo veel mogelijk in genieten van de natuur !

altijd regen

Nu had het de hele rit ernaar toe al hard geregend. ’s Avonds stormde het. ’s Nachts werd ik wakker van het getik op het dak en ik hoorde hoe tuinmeubelen wegvlogen. Ik keek de weerberichten na en zag dat het niet beter zou worden. Regen, een hele week. En dat ik in zo’n omstandigheden dan toch liever thuis was. De dag erop pakte ik dus mijn koffers opnieuw, gaf de sleutel af aan de receptie en stond voor 10 uur ’s morgens aan Nationaal Park De Groote Peel. Ik zou dan tenminste daar een flinke wandeling doen en vervolgens naar huis rijden. De wind was echter zo hevig dat ik hard moest duwen om überhaupt mijn autodeur te openen. Ik zag takken door de lucht vliegen en de bomen kraakten waarschuwend. Was het wel verantwoord om nu door zo’n domein te wandelen ? Ik heb van een beetje regen geen schrik, maar dit waren rukwinden en een gebied waar ik moederziel alleen zou zijn.  Dus reed ik nog verder. Naar huis.

Laat het weer je leven niet bepalen

Nu is regen in onze contreien niet uitzonderlijk en ik bleef hardnekkig vasthouden aan mijn doelstelling om zoveel mogelijk buiten te zijn. Ik had geluk, want op dinsdag regende het minder. Ik genoot van een lange wandeling in Zoutleeuw. Het was vooral mijn koppigheid die het deed, want er was alleen maar water. Rond mij, boven mij, overal ! Mijn regenponcho bewees oerdegelijk te zijn, rugzak en kleren waren goed beschermd.

Het vinne

Ik denk dat ik wel de titel van ‘doorzettende wandelaar’ verdien. Je had me moeten zien toen de wandeling af was !

40 dagen fit

Woensdag had ik ook besloten om voor mezelf een veertigdagen fit challenge op te stellen. We zijn ondertussen 5 dagen ver en ik kan je nu al vertellen dat ik dat behoorlijk onderschat heb ! Donderdag (in plaats van het beloofde zondag) kunnen jullie lezen hoe het mij ‘vergaan’ is de voorbije week.  Echt niet zonder zucht of stoot, al heb ik er nog geen spijt van gehad. Ik voel mij vooral goed als het gedaan is, iets wat veel mensen wel zullen herkennen. Anderzijds motiveert het echt wel, zo’n uitdaging. Ik doe ook tal van dingen die ik al een hele tijd niet heb gedaan ! Donderdag het verhaal dus !

Wat wil je graag voor je verjaardag ?

Brugge

Dat is een vraag die het lief mij ieder jaar opnieuw deze periode stelt. Ik antwoord ook iedere keer hetzelfde : tijd met hem. Exclusieve tijd ! Dat klinkt wel een beetje egoïstisch, maar nu en dan mag dat toch ? Want we wonen en werken dan wel samen en zullen ‘in getal’ dan wel veel samen zijn, zo’n dagje samen enkel en alleen voor elkaar is toch totaal iets anders ?

Zo trokken we een dagje naar Brugge. Niet zozeer voor Brugge als wel voor het samen zijn. De twee uur durende treinrit alleen al vinden we best fijn. Er werd uitgebreid gegeten en verder wandelden we tussen de regendruppels door.

Het thema deze week was dus echt wel regen. Gelukkig kan ik toch terugkijken op een fijne vakantie. Ja, ik had het liever zonniger gehad en ja het lief en ik denken er al aan om volgend jaar toch richting zon te vliegen.

Op naar een droge week ? Wat denk je ? 

 

 

Snapshot diary

snapshot diary – week 03/2017 – buiten is het goed

Barstensvol

Deze week zat barstensvol. Dat wist ik al maanden op voorhand, maar ik had geen zeggingsschap in de agenda en kon dus weinig doen dan het allemaal over mij te laten komen. Ik at een hele olifant op : hap per hap ! Ik kon het mij gewoon niet permitteren van de volledige olifant voor mij te zien. Deed ik dan wel, dan was ik wellicht of gevlucht of verlamd van pure angst. Vandaar de week in hapjes én met een paar voorzorgen om de olifant niet te machtig te maken.

Het vak levensbeschouwing op school

Op maandag was ik te gast op de KULeuven alwaar ik met enkele collega’s een volledige studiedag volgde over de organisatie van het levensbeschouwelijk onderwijs in Vlaanderen.  De meeste mensen weten wel dat er op katholieke scholen ‘katholieke godsdienst‘ wordt gegeven, maar hoe zit dat in andere scholen ? Is het enige alternatief zedenleer ?
Helemaal niet, ik leerde er over lessen Anglicaanse godsdienst, Evangelisch christelijke godsdienst, islam, NCL niet confessionele levensbeschouwing en er kwam zelfs iemand spreken over joods onderwijs. Allemaal in België  !

Ik vond het bijzonder boeiend. Alle sprekers riepen op tot verdraagzaamheid. Allen riepen ze op tot actualisatie/interpretatie van de religieuze geschriften in de huidige context en ook allen vonden ze dat het respect voor de andere levensovertuiging het eerste fundament is in een les levenbeschouwing. Als dat niet mooi is !

Werken in Ikea

De rest van de week verliep op automatische piloot. Niet dat het simpel was, in tegendeel, het was gewoon werken, werken en nog eens werken. Tot ’s avonds laat en s’morgens vroeger opstaan. Het is immens lang geleden dat ik met een achterstand stond, maar deze week is het gebeurd. Zo zat ik op vrijdagavond nog tot 20.30  uur in Ikea een verslag af te tikken. Waarom daar ? Omdat ik wist dat ik op vrijdagavond niet meer de moed zou vinden om het thuis nog te typen én omdat ik al 2 dagen geen warme maaltijd had gezien. Niet goed, ik weet het.  Ik was nog net op tijd om een warme maaltijd te kopen, want de keuken gaat toch een half uur voor sluitingstijd (21 uur op vrijdag) dicht. Lang leve Ikea !

De natuur is de mooiste troost

In het weekend was het al niet anders. Werken en nog eens werken en ook hier zien dat het niet zou lukken : de achterstand wegwerken. Toch probeerde ik om de achterstand zo klein mogelijk te maken, want ik hààt het als die er eenmaal is. Als ik al alle zaken in mijn hoofd moet houden en uitvoeren die op een dag gedaan moeten worden kunnen die van gisteren er niet meer bij. Zo simpel is dat.

Zondag trakteerde ik me echter op een wandeling van 2 uur in het nabije Zichem. Het was een geweldig goed idee. Kwestie van de motor niet al te warm laten draaien dat hij overhit geraakt.

Ik ontmoette er ook mijn ‘vriendjes’ opniew : deze mooie pony’s.

Kijk, dat kan mij diep gelukkig maken. Het zijn tamme dieren dus ze laten zich zo aaien en ze lopen ook vrij rond.

De zon zakte al tegen de horizon toen ik op het einde van de wandeling was, en ondanks de helse week dacht ik : wat een schitterend einde is.

Ik wens jullie allen een prima week toe. Staat er ook een olifant voor je aan de deur, dan weet je meteen wat doen ! Veel succes ! 

 

 

 

Snapshot diary

snapshot diary – week 01/2017 – Noord-Nederland verkennen

Noord-Nederland

Onbekend en onbemind Nederland

Mijn ouders reisden veel. ’s Zomer was het altijd richting zuiden (verschillende delen van Spanje of zuiden van Frankrijk) en tussendoor waren er ook korte vakanties in Duitsland en Groot-Brittanië of het noorden van Frankrijk. Als mijn vader er zin in had dan kon hij op een doodgewone zondag zeggen ‘kom, we gaan naar Parijs’ en mijn moeder kon niet snel genoeg de sandwiches inpakken. Mijn vader hield van reizen en zo ook mijn moeder, maar om de een of andere reden hielden ze niet van alles wat ten noorden lag.  Ik kende als kind wel snel steden als Rotterdam en zelfs Amsterdam, maar voor de rest stond Nederland gelijk met de Efteling en ‘daar kan je niet goed eten’. Noord-Nederland was al helemaal niet aan de orde !

Mijn liefde voor Nederland

Mijn liefde voor Nederland kwam er vooreerst met onze vakantie in Scheveningen. Als ‘beloning’ voor die boeking kregen we gratis vakantie in Zeeland in het laagseizoen. Heel toevallig viel ons Vlaams krokusverlof in het laagseizoen van Nederland. We gingen er zonder verwachtingen naartoe en ik was verkocht. Zeeland is mijn grote liefde geworden. Schevingen is ondertussen onze vaste novemberstek geworden.

Noord-Nederland

Noord-Nederland

De voorbije week vertoefden we in Noord-Nederland, de ‘kant die we nog niet kenden’, waarmee we het noord-westen bedoelen. We waren er ooit ‘gepasseerd’ toen we met de nog kleine kinderen naar Texel (2005) reden, maar hielden er geen halt.
We genoten de voorbije week met volle teugen van de uitgespreide vlaktes en de vele natuurdomeinen die Noord-Nederland rijk is. We wandelden door de Schoorlse Duinen (zie het filmpje hier) en reden nog iets noordelijker naar Callantsoog.
We liepen langs het strand dat bezaaid was met zeesterren (aangespoeld door een storm) en genoten van de felblauwe hemel boven ons. Wat een geluk ! Wat een weelde ! Wat een uitgestrekheid ! Voor mij was het echt batterijen opladen.

Noord-Nederland Callantsoog

Ik weet nu al dat ik het gigantisch ga missen. De stilte, de rust maar bovenal de natuur en de uitgestrekheid. Het lijkt op een of andere manier alsof de natuur mij tot de essentie brengt. Alle puzzelstukjes vallen in elkaar, alles klopt, alles is eenvoudig.

Straks, als de werkweek begint zal ik tussendoor nog eens kijken naar de vele foto’s op mijn smartphone. Dan sluit ik mijn ogen en ben even weer in dat geliefde Nederland.

Hebben jullie ook landen waar je maar niet genoeg kan van krijgen ?