Tagarchief: natuur

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #50 Wanneer ben je op je best ?

Licht en buitenleven

Het antwoord op deze vraag is simpel. Als ik maar actief en/of buiten kan zijn. Het liefst uiteraard met een beetje goed weer, al valt dat voor mij samen met geen al te harde regen. Tegen de koude kan je je kleden en wandelen en lopen in regen vind ik ook niet zo erg. Zo lang het maar geen pijpenstelen regent en je moeite moet doen om je voeten droog te houden. Van wandelen, lopen en fietsen krijg je het sowieso warm, dus het hoeft niet eens een zomerdag te zijn. Lucky my dus, want dat betekent dat ik bijna op alle mogelijke momenten kan genieten. Tenzij.

Donkere dagen brengen met uit mijn evenwicht

Tenzij het donker is. Donkere dagen brengen me uit mijn evenwicht. Laat het maar koud zijn in de winter of laat de dagen maar kort zijn, zo lang er maar behoorlijk licht is overdag vind ik het prima. Maar duistere dagen, dagen aan een stuk, dat is niets voor mij. Dat zijn mijn slechtste momenten. Dagen (in de winter) waarop je nauwelijks door hebt dat de dag begonnen is. Naar het werk rijden in totale duisternis. Terug naar huis rijden in totale duisternis. Ik vind het een nachtmerrie. Geen kunstmatig licht dat die zo’n  zwarte  dagen kan verlichten.

Ochtendmens

Wellicht vandaar dat ik op en top een ochtendmens ben. Het licht dat eindelijk doorbreekt, de hele dag nog in het verschiet, waar er nog méér licht zal komen, waar de energie in de lucht steekt. Zonsondergangen zeggen me weinig, zonsopgangen des te meer. Het eerste confronteert met  gemiste kansen, het tweede is een wereld vol mogelijkheden.

De nacht is altijd moeilijk

Er bestaan nachtmensen, mensen zoals naar verluidt Herman Brusselmans, die geniet van de rust die er ’s nachts heerst, die voornamelijk ’s nachts werkt. Ik kan mij wel wat voorstellen bij die rust, maar de duisternis zou in mijn pen sluipen. Misschien is dat trouwens ook wel het geval met Brusselmans, het bestaan van zijn personages is zelden licht. Nachten zijn voor mij noodzakelijk kwaad, wachttijden tot het weer ochtend wordt.

Tot het licht komt.

Wanneer ben jij op je best ? 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

 

Snapshot diary

snapshot diary – week #21/2017 schaaktoernooi Gent

schaaktoernooi Gent
Kloksgewijs: Hagelandse aardbeien, afspraak met collega’s sportoase, Gent, Kamperen in Gent, Campingfood, tentoonstelling Oer, schaaktoernooi, Gent, Veerpont

Schaaktoernooi Gent – Stand by your man

Dat wij een lang weekend in Gent zouden vertoeven was niet echt voorzien. Het lief kwam er vorige week mee: het schaaktoernooi Gent en dat het ‘toch leuk zou zijn’ mochten we daar beiden naar toe gaan. Lees vooral: hij schaken en ik als vrouw achter de man. Het idee was niet eens zo slecht, want het beloofde prachtig weer te worden. Ik zat vooral op de fiets, hij zat per dag maar liefst 8 uur achter een schaakbord. Twee partijen per dag, je moet maar zin hebben !

schaaktoernooi Gent

Gent en het circulatieplan

We arriveerden op woensdagavond en veiligheidshalve (het lief was er niet gerust in) fietsten we al eens naar het schaakhuis waar donderdag het schaaktoernooi zou plaats vinden. De eerste stadswandeling werd gemaakt en Gent blijft bekoren. Gent is Brugge met ambiance en leven. We voelden de impact van het circulatieplan: wandelaars hadden het centrum over genomen. Ze wandelden dan ook over de volle breedte van de straat. Als fietser werd ik ‘geduld’ en ik had gelukkig alle tijd, maar ik kon goed de huidige spanningen begrijpen. Passeerde er al eens een auto (met vergunning) dan voelde je dat Gent ze het daar al duidelijk niet meer gewend waren, auto’s in hartje centrum.

 

Al bij al vond ik dat circulatieplan een positieve ervaring maar dat is uit toeristisch oogpunt bekeken. Het was zalige zomers weer, wij hadden alle tijd. Gent barstte uit zijn voegen van de vele toeristen.  Ik weet niet wat het is om in het centrum van Gent te wonen en je auto nodig te hebben of ‘gehaast’ naar je werk te moeten. Ik veronderstel dat het veel planning vraagt, “even de auto nemen” zit er wellicht niet meer in.

Dat Gent een fantastische stad is

 

Gent
Verpozing in Gent. Wij hadden evengoed ons dekentje mee om even te rusten. Koel water werd gesmaakt in zo’n hitte !

Bij iedere ‘korte’ vakantie in Gent merk ik dat de stad mij blijft verwonderen. Er blijft ontzettend veel te doen. Het is bijzonder vriendelijke stad. Langs de leien zaten veel jonge mensen gewoon op de grond met een slaatje uit de winkel, een flesje water en geen kat die er om piepte. Gent is geen museum (zoals ik toch Brugge ervaar). Gent leeft en bruist. Ze doen daar niet moeilijk.

Ik had een lijstje gemaakt van wat ik allemaal wou doen maar ik kwam nog niet eens aan tien procent. Niet omdat ik lui was of weinig deed, maar gewoon omdat er zoveel interessante dingen te doen zijn !

De ontdekking: even buiten Gent

Toch ben ik geen stadsmens. Het is gauw genoeg voor mij. Teveel indrukken, teveel mensen (en zeker dit weekend). Maar dat is niet erg. Want wie graag fietst of wandelt hoeft het centrum niet in. Ik fietste langs de Leie en liet me overzetten door een veerman. Kilometers exclusief fiets/wandelpad waar je in volle natuur bent en auto’s ver weg zijn. Geef mij maar dit soort Gent !

fietsen in Gent

Supporteren en troosten

Nooit gedacht dat het Schaaktoernooi Gent mij toch zo’n mooie dagen zou opleveren ! Twee partijen per dag speelde hij. Ik juichte toen ik hoorde dat hij gewonnen was, sprak moed in (en zocht excuses voor hem, ha !) als hij verloren had. Maar dat je liever 8 uur achter een bord zit dan te genieten van zoveel moois en zo’n zonnige dagen… dat gaat er bij nog altijd niet in.

fietsroute

Fietstip: geschiedenis van de mijnen, omgeving Paal/Beringen : 35 km

Beringen

Weinig fietsroutes bieden zoveel variatie als deze van de mijnen: geschiedenis en sport, wandelen in een andere cultuur en een aantal attracties die je op een ander niet vindt !

Start van de fietstocht

Ik begin de fietstocht bij de Paalse Plas. Op betere dagen zou ik zin hebben gehad om na de fietstocht hier nog een boottochtje te doen. Maar ik ben gekomen om te fietsen. Later als ik ooit een veelvoud van tijd heb, zal ik alle attracties één voor één aandoen !
Ik kies voor de Paalse Plas omdat er parking zat is.

Limburg is fietsparadijs

Het duurt niet lang of ik ervaar aan de lijve dat Limburg inderdaad een fietsparadijs is. Veel wegen zijn er exclusief voor fietsen. Geen zorgen voor auto’s en ik kan ook moeilijk fout rijden. Ik passeer Tessenderlo Chemie, een plaats die je eigenlijk niet wil tegenkomen op een fietstocht. Anderzijds: het is best interessant. Ik zou al naar Antwerpen moeten gaan om zo’n complexe site te zien. Gelukkig word ik snel opnieuw het bos ingeleid.
Het valt mij op dat er behoorlijk wat bankjes zijn langs de fietswegen en zelfs een paar pic-nic tafels. Het moet heerlijk zijn om hier de boterhammen op te eten op een zonnige dag. Spijtig voor mij: het regent continu. Gelukkig is er ook een schuilhut !

Kers op de taart: C-mine en omgeving

Wanneer ik bijna zo’n 20 km ver heb gereden zie ik een grote terril opdagen. Dit moet Beringen zijn. Ook de minaretten steken hun kop op. Deze op één na grootste moskee van België is er eentje naar Ottomaans model. Je kan er niet naast kijken en je waant je zo in een ander land. Op die ene vierkante kilometer ben je verplicht om te kiezen wat je wil bezoeken, want er is zo veel en het is allemaal zo interessant … maar niet op een dag te doen.

De moskee

Deze keer heb ik de moskee niet bezocht. Niet dat ik er zomaar zou binnenlopen, maar de vorige keren was er wel altijd een vriendelijke man die vroeg of ik geen kijkje wou nemen. Mijn ervaring is dat ze daar dus heel open zijn. Haal je nieuwsgierige ogen boven en de kans is groot dat je wordt uitgenodigd. Echt wel de moeite !

Duiken tussen autowrakken en tropische vissen

Ik koos deze keer voor een bezoek aan TODI, het duikcentrum. Ook deze ligt op de minesite. Voor je staat een gigantisch cilindergebouw dat vroeger in de mijnindustrie werd gebruikt. Nu kan je duiken, of net als ik een kijkje nemen naar de duikers en de vele tropische vissen. De toegang is gratis. Volgens de barvrouw in het onderliggend cafetaria is het op dinsdag evenwel ‘poetsdag’ : ik zag inderdaad duikers het bassin met een borsteltje poetsen. Niet dat de vissen zich daar veel van aantrokken !

Beringen duikcentrum
Duikers-poetsers. De grond wordt schoongemaakt.

Mijnmuseum

Ik vervolg mijn tocht en passeer het mijnmuseum. Wie wil kan daar nog eens ‘de mijnen’ in, dankzij een prima reconstructie. Wie de film ‘Marina’ gezien heeft zal veel herkennen. Delen werden hier opgenomen. De douches van de mijners, de lockers, de namen staan er nog op. Alsof ze er gisteren nog waren.

De wijk

Ik verlaat de minesite en kom vervolgens terecht in de tuinwijk. Mijnwerkers konden vrij goedkoop in deze huizen (eigendom van de mijn) wonen, tenminste, zolang iemand van het gezin in de mijn werkte. De huizen doen soms iets vermoeden over de functie die iemand in de mijn had. Oftewel: hoe hoger het salaris, hoe knapper de woning.

Opnieuw over het Albertkanaal

Ik steek het Albertkanaal op en zie al snel dat ik bijna op mijn bestemming ben. De Paalse Plas lonkt. Blijkt echter dat ik nog het hele toertje rond het water moet!
De Paalse Plas is geen natuurlijke vijver, maar ontstaan uit het zand dat nodig was voor naburig industrieterrein en de E313. Ieder nadeel heeft dus echt wel zijn voordeel !

Brug in Ham (2008). om te voldoen aan het groeiend gebruik van het kanaal en de hogere belading van de containerschepen, moeten bruggen soms hoger worden gemaakt. Het kanaal evolueert mee met nieuwe tijden.

Praktisch

  • Totale afstand :  35 km, mogelijke inkorting dooe van punt 339 naar 503 te rijden (zie kaart)
  • Start en vertrek : Paalseplas, Holstraat 85 Paal. Ruime (gratis) parking voorzien. Vertrek van daar naar punt 330. Dit is aangegeven.
  • Eventueel in te korten door langs het kanaal te rijden.
  • Horeca gelegenheden vooral in het begin van de rit (eerste 10 km) en in Beringen.
  • Tal van exclusieve fietswegen, geen auto’s dus, maar ook geen horeca
  • Eén schuilhut

Beringen

  • Fietsknooppunten 330-332-336-339-276-342-341-502-345-503-330
  • GPX of de route op je smartphone ? Gebruik hiervoor fietsnet.

Veel plezier ! 

 

Snapshot diary

snapshot diary week #17/2017 Vlaanderen wandelt (en ik ook)

snapshot diary week 17/2017
Foto, kloksgewijs : Hertogensmolens (Aarschot) Vlaanderen Wandelt, Stadsbezoek aan Hasselt (ook middelste foto), aandacht om beter te ontbijten (ook foto links onder), lang artikel over de Tour d’Europe van Annelies ; Aankomst Vlaanderen Wandelt

Een heftig begin van de week

De week begon heftig, heel heftig. Soms zijn er van die dagen die je niet voor mogelijk houdt en de eerste helft van de week stond alles in het teken van ‘slecht en onverwacht nieuws’.  “Het is wat het is”, ik heb die zin al honderd keren gehoord, maar het is ook zo. Aanvaarden is de boodschap. Evengoed als aanpassen. Dat laatste is trouwens hoopvol. Zo lang er nog alternatieven zijn hoef ik niet te klagen. Iets anders is dat met het nieuws dat ik ook te horen kreeg van een kind dat nooit een verjaardag heeft kunnen vieren omdat het niet mocht zijn. Ook dat is wat het is, maar wel van een andere orde. Of dreigende ziekte.

Ik word een beetje Hollandser

Koningsdag

Ik heb dit jaar echt wel Koningsdag gevolgd. Toen ik de voorbije weken in Nederland was kon ik  er in de winkels niet naast kijken: een echte oranje en koningsgekte. Via de Instagram-account van het Nederlands Koningshuis volgde ik de festiviteiten. Hoe anders is daar het vorstenpaar! Ik genoot – vanop afstand – van zoveel feest.

Bewegen op doktersadvies

Bij iedere raadpleging informeert de dokter of ik nog genoeg beweeg en sport. Dat hart van mij heeft het nodig. Letterlijk. Maar ik denk dikwijls dat mijn hoofd en dat ‘figuurlijke’ hart van mij waar een heel leven in zit, dat evengoed nodig hebben. Veel lopers zeggen dat ze hun hoofd leeg maken als ze lopen en dat is ook zo. Mijn hoofd weegt lichter en wat er ook van zorgen zijn, ze lijken getemperd. Bewegen geeft trouwens ook een boost aan kracht en zelfvertrouwen.

Zondag: Vlaanderen Wandelt

Vlaanderen Wandelt

 

Zondag werd er een groot wandelfeest in onze stad georganiseerd. Aarschot was, samen met Aalst de gaststad voor “Vlaanderen Wandelt”.  Ik had geen idee dat het zo groots zou zijn. Eerst was er nog de vrees dat de wandelpaden overbevolkt zouden zijn, maar dat was niet het geval. Er waren tal van verschillende wandelingen én afstanden (gaande van 5 tot 42 km), je liep elkaar echt niet voor de voeten. Ik koos voor Gelrode in de hoop nog enkele nieuwe wegen te ontdekken. De ‘oogst’ was mager, maar de wandeling niet minder. Ik kende zo goed als alle wandelpaden daar. Dankzij de zalige lentedag was het extra genieten.

Een fijne week aan iedereen! Dat je mag beginnen met een feestdag!