Tagarchief: Nederland

Snapshot diary

snapshot diary week 16/2017 Bloesemtocht en Hagelandse Heuvels !

Bloesemtocht en Hagelandse Heuvels

Bloesemtocht en Hageland

Dat zijn wel de twee woorden die deze week het beste omschrijven. Ik genoot van mijn eigen streek en mocht in het weekend deelnemen aan de Bloesemtocht. De lente is nog altijd zeer onzeker over zichzelf, maar ik hoop ze toch wat zelfvertrouwen te geven door zoveel mogelijk buiten te komen !

Kasteel van Horst

De week begon rustig, en dat kan ook moeilijk anders gezien de eerste dag al een wettelijke feestdag was! Ik trok mijn wandelschoenen aan en trok voor een tocht van zo’n 10 km door het Hageland, met passage langs het Kasteel van Horst. Niemand hoeft zich af te vragen waarom het wandelnetwerk hier Hagelandse Heuvels noemt. De ene kuitenbijter na de andere volgde elkaar op. Maar het bosrijke gedeelte (Roeselberg), de akkers vol bloesems en natuurlijk het Kasteel van Horst maakten alles goed. Eén min-puntje, de Gempemolen sloot uitzonderlijk om 16 uur en had ik daar net niet mijn lunch gepland?

Schitterend Hageland

Het weer was wisselvallig, maar ik deed toch flink mijn best om te genieten van al dat moois hier in de streek. Een tocht naar de Vlooyenbergtoren is altijd een goed idee. Heb je meteen zicht over de hele streek !

Hagelandse Heuvels Vlooyenbergtoren

En zie maar naar onze tuin dat het weer zeer wisselvallig was, licht en duister tegelijk !

Bloesemtocht in Geldermalsen

Het lief vertelde me al weken geleden dat dit het weekend zou zijn dat hij weinig thuis zou zijn. De liefde voor het schaken blijft groeien en zo ook de toernooien. Dan maar de caravan aangehaakt en richting Gelderland gereden om er deel te nemen aan de Bloesemtocht. Toen ik de foto’s zag, deed het me heel hard denken aan de Vierdaagse van de IJzer. Een wandelevent dat ik absoluut niet wou overslaan. Zou dit ook zo goed zijn ?
Meteen leerde ik dat De Betuwe niet alleen een merk van confituur is, maar ook een fruitstreek. Tja, de appel valt soms laat ! Een prachtige streek trouwens ! Ik zette mijn caravan midden de bloesems – op een camping uiteraard !

Bloesemtocht

De bloesemtocht was heerlijk en het leek inderdaad veel op de Vierdaagse van de IJzer. Prima georganiseerd, de wandelingen liepen door veel privéterrein en de fruitbomen stonden inderdaad in bloei !

Daar heb ik alvast een schitterende herinnering aan !

 

Snapshot diary

snapshot diary week #2017/14 Paasvakantie on the road

paasvakantie 2017 deel 1

Lang leve de paasvakantie en al helemaal als het fijn weer is !

Ik was de paasvakantie begonnen in Zeeland en ik ben er nog een kleine week gebleven. Goed voor lezen met zicht op zee, fietsen in Vlissingen en naar Middelburg en lang wandelen in Middelburg. Ik was nog van plan om terug naar Zoutelande te fietsen (aanrader !) maar hé, zelfs tijdens de vakantie is tijd niet eindeloos.

Lang leve de caravan !

paasvakantie in Zeeland

Ho, wat heb ik die gemist, die caravan van mij. Dat biotoopje. Dat buitenverblijf op wielen, die “room with a view” !  Wat was het aftellen naar de paasvakantie ! Omdat het nog niet zo warm was werd het een minimale bezetting. De luifel kwam er zelfs niet aan te pas en echt veel buiten gezeten heb ik niet. Buiten eten deed ik wel, alwaar ik iedere keer gezelschap kreeg van een nieuwsgierige vogel. Echt koken heb ik ook niet gedaan.  De AH doet, samen met de microgolfoven prima dienst als kok. Er is wel degelijk een gasfornuis (met 2 pitten) in mijn caravan, maar dat heb ik nog nooit gebruikt.

Op schattenjacht in een boekenhuis

Massa’ s boeken. Een heel huis vol.

Terug thuis in Vlaanderen zag ik een berichtje via via waarbij mijn man en ik uitgenodigd werden om ‘boeken te kiezen’ uit de collectie van een overleden leraar. De dochter was het huis aan het uitruimen en dacht dat we misschien wel blij zouden zijn met enkele boeken. Wat we echter niet verwacht hadden was een huis dat letterlijk tot de nok gevuld was met boeken. Er was een vierkante meter muur meer vrij. In de gang, op de overloop, overal boeken. Netjes gesorteerd volgens onderwerp. Indrukwekkend. Er waren ook muren vol kasten met DVD’s. Het lief en ik waren overweldigd door zoveel boeken. We voelden ons schattenjagers. Het leek wel alsof Sinterklaas op bezoek was geweest.

Tegelijkertijd was het ook confronterend. Wij kenden de leraar in kwestie niet, maar hij moet – als we afgaan op de boeken – een ontzettend boeiend persoon geweest zijn. De verzameling was jaar na jaar opgebouwd en dit … dit was de erfenis.
Na ons zou een boedelopkoper komen zei de dochter. Dat stak toch wel, al is het                  heel begrijpelijk.

De lange weg van specialisten en ziekenhuizen

Tussendoor waren er ook de bezoeken aan het ziekenhuis, specialisten en begin ik stilaan door te hebben dat onze medische wetenschap wel ver mag staan, de organisatie is dat niet altijd. Zo heb ik mijn (medisch) verhaal al zoveel van nul moeten vertellen dat ik bijna een bandje kan afspelen. Dat is behoorlijk lastig. Zeker als ze je opnieuw doorverwijzen naar de volgende specialist en je opnieuw je bandje mag laten afspelen. Ik probeer er niet moedeloos van te worden. Tussen als die mensen zitten dan weer weken van wachttijd, weken waarin niets gebeurt en waar ik soms moedeloos van word. Gelukkig is er de lente en de zon, het lief en paasvakantie om dat zo veel mogelijk te vergeten !

Ik hoop dat jullie allen ook wat vakantie hebben en minstens een verlengd Paasweekend ! Dan nog flink mooi weer en genieten maar !  Wat zijn jullie plannen trouwens ?

 

 

Snapshot diary

Snapshotdiary week 13/2017 – klassenraden en laatste loodjes

snapshoit diary
Hard werken dus ook zelfzorg : lekker eten en ontbijten, de eerste keer een rokje aan (lente !) en eindigen in schoonheid, Zeeland dus !

Klassenraden: iedereen over dezelfde lat ?

Het was aftellen naar vrijdag. Voor al mijn collega’s denk ik. De verbetermarathons hadden vele collega’s murw geslagen en toen kwamen nog de klassenraden, lees : vergaderen van 8 uur 15 tot zo’n uur of 15 en dat twee dagen lang. Ernstige klassenraden want voor vele leerlingen wordt op dit moment een blik op hun toekomst gegund. Gigantische ernst, zeker met het toenemende aantal zorgleerlingen die allemaal een eigen aanpak vragen. Altijd opnieuw is het balanceren op een geweldig slappe koord : moeten leerlingen met beperkingen over dezelfde lat ? In hoeverre zijn hun resultaten beïnvloed door hun beperking ? Zouden ze het zonder die beperking beter doen ?
Het zijn vragen waar niemand ooit een helder antwoord  op heeft. Wat met leerlingen wiens ouders door een vechtscheiding gaan ? Die heeft officieel geen ‘beperking’ maar het staat voor zich dat zo’n leerling niet optimaal presteert.
Door het volgen van een procedure proberen we zo’n goed mogelijk beeld te krijgen.

De dagen van klassenraden zijn de zwaarste van allemaal.

De vakantie is in aantocht

En toen was het plots gedaan. De laatste leerling (nummer 24 !) van klas F werd besproken en de papieren werden verzameld. Nu nog een pak papieren ordenen en dossiers aanvullen. Maar oef, de zwaarste dagen waren voorbij.

Ik heb geweldig afgeteld naar de vakantie. Ik wou maar één ding : het hoofd compleet vrij maken ! Het plan om naar de Opaalkust te gaan werd afgevoerd en vervangen door Zeeland. Een veilige keuze en … Zeeland stelt nooit teleur !
Het werd Vlissingen, met een camping die een eigen deurtje heeft naar het strand.

Benoeming tot tolk

Op zondag fietste ik al richting Veerpont (Vlissingen/Breskens) waar ik als tolk fungeerde voor twee Oostvlaamse dames die de bestelling van een broodje en een ijsje maar niet gemaakt kregen. Het was een scène die zo in Mister Bean zou kunnen, het ene misverstand na het andere werd er aan elkaar gerijgd. Uiteindelijk benoemde ik mezelf tot tolk.

Alles valt hier op zijn plaats

En verder is hier alleen… Zeeland. Het is diepe liefde tussen ons. Hier komt mijn geest tot rust, everything makes sense here. 

De voorbije weken waren het maar saaie en wkeinig energieke snapshot diary’s. Ik hoop dat Zeeland daar wat verandering in brengt ! Ik laat jullie alvast meegenieten. Dat kan trouwens makkelijk via Instagram.

Snapshot diary

Snapshot diary week #09/2017 Water en regen, een hele week

snapshot diary

Het vakantiehuis dat in het water viel

Deze week stond met stip in mijn agenda, want … vakantie ! Krokusverlof ! Dus had ik een verblijf in mijn geliefde Nederland geboekt, midden in een bos ! Een mooi huisje met alles erop en eraan, dorpen in de buurt, wandel- en fietspaden ! Doelstelling : zo veel mogelijk in genieten van de natuur !

altijd regen

Nu had het de hele rit ernaar toe al hard geregend. ’s Avonds stormde het. ’s Nachts werd ik wakker van het getik op het dak en ik hoorde hoe tuinmeubelen wegvlogen. Ik keek de weerberichten na en zag dat het niet beter zou worden. Regen, een hele week. En dat ik in zo’n omstandigheden dan toch liever thuis was. De dag erop pakte ik dus mijn koffers opnieuw, gaf de sleutel af aan de receptie en stond voor 10 uur ’s morgens aan Nationaal Park De Groote Peel. Ik zou dan tenminste daar een flinke wandeling doen en vervolgens naar huis rijden. De wind was echter zo hevig dat ik hard moest duwen om überhaupt mijn autodeur te openen. Ik zag takken door de lucht vliegen en de bomen kraakten waarschuwend. Was het wel verantwoord om nu door zo’n domein te wandelen ? Ik heb van een beetje regen geen schrik, maar dit waren rukwinden en een gebied waar ik moederziel alleen zou zijn.  Dus reed ik nog verder. Naar huis.

Laat het weer je leven niet bepalen

Nu is regen in onze contreien niet uitzonderlijk en ik bleef hardnekkig vasthouden aan mijn doelstelling om zoveel mogelijk buiten te zijn. Ik had geluk, want op dinsdag regende het minder. Ik genoot van een lange wandeling in Zoutleeuw. Het was vooral mijn koppigheid die het deed, want er was alleen maar water. Rond mij, boven mij, overal ! Mijn regenponcho bewees oerdegelijk te zijn, rugzak en kleren waren goed beschermd.

Het vinne

Ik denk dat ik wel de titel van ‘doorzettende wandelaar’ verdien. Je had me moeten zien toen de wandeling af was !

40 dagen fit

Woensdag had ik ook besloten om voor mezelf een veertigdagen fit challenge op te stellen. We zijn ondertussen 5 dagen ver en ik kan je nu al vertellen dat ik dat behoorlijk onderschat heb ! Donderdag (in plaats van het beloofde zondag) kunnen jullie lezen hoe het mij ‘vergaan’ is de voorbije week.  Echt niet zonder zucht of stoot, al heb ik er nog geen spijt van gehad. Ik voel mij vooral goed als het gedaan is, iets wat veel mensen wel zullen herkennen. Anderzijds motiveert het echt wel, zo’n uitdaging. Ik doe ook tal van dingen die ik al een hele tijd niet heb gedaan ! Donderdag het verhaal dus !

Wat wil je graag voor je verjaardag ?

 

Brugge

Dat is een vraag die het lief mij ieder jaar opnieuw deze periode stelt. Ik antwoord ook iedere keer hetzelfde : tijd met hem. Exclusieve tijd ! Dat klinkt wel een beetje egoïstisch, maar nu en dan mag dat toch ? Want we wonen en werken dan wel samen en zullen ‘in getal’ dan wel veel samen zijn, zo’n dagje samen enkel en alleen voor elkaar is toch totaal iets anders ?

Zo trokken we een dagje naar Brugge. Niet zozeer voor Brugge als wel voor het samen zijn. De twee uur durende treinrit alleen al vinden we best fijn. Er werd uitgebreid gegeten en verder wandelden we tussen de regendruppels door.

Het thema deze week was dus echt wel regen. Gelukkig kan ik toch terugkijken op een fijne vakantie. Ja, ik had het liever zonniger gehad en ja het lief en ik denken er al aan om volgend jaar toch richting zon te vliegen.

Op naar een droge week ? Wat denk je ?