Tagarchief: Nederland

Snapshot diary

Snapshot diary week #1/2018 hip hip hoera Noord-Nederland !

Noord-Nederland !

Hip hip hoera toen het lief zelf er zelf over begon ! Hij stelde voor dat we in de kerstvakantie opnieuw de valiezen zouden pakken richting het noorden. Want al dat feesten, hij zag ook wel dat dat geen recept voor veel rust is. Al die feesten dat is ook geweldig veel sociaal contact, prima is dat, maar echt veel tijd voor ons twee is er niet. En laten we daar van tijd tot tijd toch ook nood aan hebben.

Julianadorp

Het oost-noorden van Nederland is vrij nieuw voor ons. Pas vorig jaar logeerden we er voor het eerst. Toen brachten we de kerstvakantie door in Egmond aan Zee. Dit jaar trokken we nog iets meer noordelijk, richting ‘kop van Holland’ Den Helder. Zo’n tien jaar geleden namen we daar de veerboot naar Texel, maar dat was midden zomer.

Natuur als eerste en belangrijkste gast

Ons appartement gaf uit op de duinen en net na achter die duinen deed de zee haar ding. Wat een luxe, zo’n 500 meter van het strand ! De Nederlandse kust is niet, zoals in België volgebouwd. België lijkt over één lange ‘zeedijk’ te beschikken. Niet het geval in Nederland waar de natuur de eerste gast is. De eerste én de belangrijkste. Zo mag je niet zomaar de duinen in. Er zijn verharde paden aangelegd en écht de duinen in (zand !) kan zo goed als niet.

Noord-Nederland
Zicht vanuit ons appartement

Ik geef toe dat ik het met gemengde gevoelens aanzie. Enerzijds begrijp ik het wel, duinen als kwetsbaar gebied. Anderzijds ben ik toch blij dat wij – zelfs tijdens de Vierdaagse van de IJzer, werkelijk dwàrs door de duinen mogen wandelen, klauterend in het mulle zand.

Vuurwerk, vuurwerk !

Met de nieuwe regelgeving (enkel vuurwerk een aantal dagen voor oudjaar te koop) had ik gevreesd dat er weinig te zien zou zijn. Vorig jaar lag er zowat overal vuurwerk in de winkels, dit jaar zag ik het wel, maar veel minder dan vorig jaar. Toch werden we om middernacht getrakteerd met een uur lang vuurwerk. De hele horizon vol vuurwerk, zo ver als we konden zien. Werkelijk o v e r a l !  Die traditie halen ze er nog niet zo snel uit denk ik. Dichtbij, veraf, het kon niet op. Ik vond het best feestelijk en genoot er van. Waarschijnlijk zien Nederlanders ons als bangerikken, want het leek wel alsof iederéén vuurwerk afstak. Geen haar op ons hoofd dacht eraan om mee te doen.

Wandelen en musea

Al een tijdlang heb ik mij voorgenomen om regen geen excuus te laten zijn om buiten te wandelen. Op nieuwjaarsdag wandelden wij dan ook langs Lange Jan, de hoogste gietijzeren vuurtoren van Nederland, of misschien wel van Europa. Regen en wind werden met fierheid en het enthousiasme van 1 januari getrotseerd ! Ik vond het best fijn !
Ook Callantsoog deden we opnieuw aan. Niet langs de kustlijn deze keer, maar in het natuurdomein Zwanenwater.

Verder bezochten we het onvolprezen marinemuseum waar we het meeste onder de indruk waren van de onderzeeboot. Althans het lief, ik had al eens een bezoek gebracht aan zo’n boot in Blankenberge. Ik was net iets meer gefascineerd door de 3-D radar.

Het laatste museum dat we aandeden was een veilingsmuseum. Bootjes vol groenten vaarden één voor één de veilingshal binnen en vervolgens werden de groenten geveild. Niet per opbod (hogerop) maar bij afslag (prijs naar beneden). Een geniaal en efficiënt systeem dat wij allemaal uittestten !

Terug thuis

En toen was de vakantie in Nederland afgelopen. Zalige herinneringen hebben we er aan en het heeft de spreekwoordelijk batterijen zeker opgeladen. Als ritueel afscheid van de vakantie ruimde ik alle kerstspullen op. Prachtige tijd. Dankjewel lief van mij !

Het beste nieuws bij thuiskomst…

.. kwam wel van mijn schoonmoeder die terloops opmerkte dat eind deze maand de dagen een uur (1 uur !) langer licht hebben. Terloops of niet ? Want die schoonmoeder van mij kent me wel. Die donkere winterdagen… het is niets voor mij !

Een fijne werkweek !

Kaat.

Snapshot diary

Snapshot diary week #52/2017 Laatste groot feest en op naar Noord-Nederland !

samengevat: Het traditionele kerstconcert van de jongsten (foto midden), wandelen in Noord-Nederland, gecombineerd met werk in de voormiddag. Bovenal: genieten van elkaar, de rust en de natuur !

Feestjes en nog eens feestjes !

Traditioneel komen wij met de Westvlaamse familie samen op Tweede Kerst. Het is behoorlijk eenvoudig: een kaasschotel met wijn. Na kerstavond en kerstdag is het voor de meesten toch nog uitbuiken dus veel hoeft dat ook niet te zijn.
Het is een ware ‘oversteek’, Vlaams-Brabant klinkt toch nog altijd exotisch in de oren van mijn familie. Maar het is de moeite waard. De kinderen die traditioneel hun kerstconcertje houden, de (kleine)  cadeautjes met veel ooooo’s en aaaaaaa’s, de lekkere koffie op het einde. Ik ben er dankbaar om. Die ene keer dat ze richting oosten trekken om hier een lang te vertoeven. Die ene keer in het jaar dat er meer westvlaams dan wel iets anders in ons huis klinkt. Proost !

Op naar Nederland

Toch ben ik ook altijd meer dan gewoon blij als de feestjes over zijn. Het moment dat het feestelijke tafellaken gestreken en gesteven opnieuw de kast in mag. De herinneringen, de foto’s, tijd voor rust. Ik merkte al langer dat zo’n tweede golf aan feesten (Eindjaar, nieuwjaar) niets voor mij was. Ken uzelf ! (zie adviezen aan mezelf nummer 2 en 9 !) Het is echt al gebeurd dat ik uitzag naar het einde van de kerstvakantie omdat het werk rustiger was ! Dat is natuurlijk de omgekeerde wereld. Gelukkig ziet het lief het ook zo en trekken we nu al twee jaar op rij richting noorden oftewel Noord-Nederland. Kerst mag dan wel al voorbij zijn, ik blijf zingen ‘all I want for Christmas is you’ en zo’n week samenzijn met het lief is echt wel het grootste cadeau dat ik krijgen kan. Lekker lezen, wandelen, rustig eten, geen enkel cadeau kan daar tegenop !

Nederland is het land van vuurwerk

We hadden het vorig jaar al meegemaakt en zagen het dit jaar opnieuw. Nederlanders schieten inderdaad massaal vuurwerk af. Dat hoor je al de dagen en uren voor Nieuwjaar, al is de wetgeving hier behoorlijk strenger geworden. Wij hoefden ons niet af te vragen wanneer het middernacht was, want de hele horizon, waar we ook keken, was gevuld met vuurwerk en dat ging maar liefst zo’n uur lang door. Prachtig om zien (en uiteraard onmogelijk goed te fotograferen, al helemaal niet met een smartphone !). Puur genieten vond ik dat, al bleef de schaduw van de vele ongevallen. Dubbel is het. Zelf wagen we er ons niet aan. Niet moedig genoeg ?

Werken tijdens de vakantie – op het vakantieverblijf

De idee van geen agenda te hebben en bijgevolg geen rekening te moeten houden met deadlines is iets wat mij eigenlijk enkel overkomt tijdens de zomervakantie. Ik heb een nieuw project lopen dat zoveel ‘inlezen’ vraagt, dat het onmogelijk was om dit uit te stellen tot na ons verblijf in Nederland. Gelukkig ben ik er niet echt treurig om. Het gaat om studeren en groot denkwerk, iets wat je niet tussendoor kan doen en wat net ‘ruimte in je hoofd’ vraagt. Gelukkig heeft het lief een soortgelijk project. Het rendeert niet onmiddellijk, al dat ‘studeren en nadenken’, maar zowel het lief en ik hopen een goed fundament te leggen eens ons (verschillend) project praktischer wordt van aard. Het leert me trouwens opnieuw hoe belangrijk het is om te plannen. Als wij in de voormiddag werken, dan kunnen we zonder gewetensnood in de namiddag wandelen of musea bezoeken.

Op naar 2018

En zo zijn ook wij het nieuwe jaar begonnen. Wanneer ik naar de nabije toekomst kijk en wat er op handen is, dan weet ik dat er mij veel te wachten staat. “Wat is je voornemen ? “, vroeg het lief, die overigens niet in voornemens gelooft. Ik antwoordde dat het eigenlijk meer een wens was: dat ik wijs zou zijn. Wijs in de keuzes die ik maak en de prioriteiten die ik stel. Best wel een uitdaging, niet ?

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #49 – Sint, Sneeuw en Zeeland !

Met de Sint in het land eindigt het eerste trimester

Hoe leuk de leerlingen de Sint ook vinden en hoeveel plezier er ook aan wordt beleefd, de heilige man luidt ernstige tijden in. Examens ! De combinatie van zwiepende regen, laatste lessen die gegeven moesten worden en het vooruitzicht van de examens was voor sommige leerlingen teveel. Rustig in de klas zitten was er niet meer bij. Best lastig, want net in dié week moet er nog hard worden gewerkt. Ik kan ze het onmogelijk kwalijk nemen, want met het eind van het trimester worden ze ook alsmaar meer vermoeid. De dagen korten en zelfs de reis naar school gebeurt soms in gure omstandigheden. En dan komen daar nog eens naderende examens bij. Alle begrip !

Kerst als poort naar herinneringen

De Sint wuifde ons vaarwel tot volgend jaar en de kerstspullen konden worden uitgepakt. Minimaal is dat hier, al vond ik wel een plekje voor de kerststal. Het is er eentje van mijn (overleden) ouders, dat geeft het toch een bijzondere betekenis. Ondertussen komt Kerst na Kerst terug zonder hen. Ben ik de enige die rond deze tijd vooral denkt aan mensen die er nu niet meer bij zijn? Zoals deze goede vriend die meermaals op ons kerstfeest was ? Het is onze vierde Kerst zonder hem en dat blijft zeer doen. Leeftijdsgenoten die sterven, het zou niet mogen.

Traditiegetrouw komen we met de families samen. Hier valt de puzzel gelukkig goed in elkaar. Kerstavond de ene familie, Kerstdag lekker rusten thuis, Tweede Kerst de ‘andere’ familie. De naampjes zijn getrokken, verlanglijstjes (hopelijk) ingevuld, het shoppen kan beginnen. Lang leve het online shoppen, nu maar hopen dat er inderdaad iets bijstaat dat ik online kan kopen ! Ik ben zelf 100% voor lijstjes en namen trekken. De kans op een ‘verkeerd cadeau’ is zo goed als onbestaande.

Op naar Zeeland !

Dit wordt ook al een traditie: het weekend na de laatste lessen naar Zeeland. Als een afronding van een trimester lesgeven. Ik maakte er een zalig lange wandeling met De Oosterscheldestappers. De eerste kilometer liep ik al verdwaald, zodat ik een extra lange wandeling in het vooruitzicht had. In tegenstelling tot de georganiseerde wandelingen die ik in Vlaanderen wandel, liep ik hier kilometers in onbewoond gebied. De wind had vrij spel en het was behoorlijk koud, al kon dat de pret niet bederven. Bij aankomst kreeg iedereen een kommetje snert, iets wat mij in Nederland precies altijd 10 keer beter smaakt dan in België !

Sneeuw

Omwille van de sneeuw vertrok ik zondag al richting Vlaanderen. In heel Nederland gold code oranje en het leek erop alsof er in Zeeland gewoon niet gestrooid werd. Bovendien viel de sneeuw zo hard dat je amper zicht had. De Zeeuwen bleken daar geen moeite mee te hebben, er was gewoon niemand op de baan. Anders was dat eenmaal ik de Belgische grens naderde. Hoe dichter bevolkt, hoe meer sneeuwruimers leek het wel.

De papieren week

Vroeger noemde ik de komende week wel eens de papieren week, omdat er zoveel proefwerken te verbeteren waren, leerlingendossiers moesten worden ingevuld, puntenlijsten op orde gezet, voorbereidingen voor de deliberaties. Dat moet nog altijd gebeuren maar het papierwerk is letterlijk minder. Veel kan immers ook digitaal gebeuren.

Voor vele leraars is het een week van goed en rustig doorwerken en hopelijk ook nog de fouten zien in het 50ste identieke examen dat je verbetert. Want ook dat is de job van een leraar. Gelukkig zijn er ook altijd leerlingen die zo origineel zijn in het beantwoorden van vragen dat ze je wakker houden !

 

Hoe was jullie week ? Veel last gehad van de sneeuw ? Hoe dan ook , een zalige week toegewenst ! 

 

Snapshot diary

Snapshot Diary week 44/2017 Scheveningen !

Gesneuvelde tradities in Scheveningen

Naar jaarlijkse traditie trokken we tijdens het herfstverlof opnieuw naar Scheveningen. Voor ons staat Scheveningen gelijk aan rust, ontspanning en samenzijn. Dit jaar braken we trouwens het record van ‘niets doen’. We trokken maar één keer naar Den Haag, bezochten geeneens een museum en sloegen dit jaar zelfs ons ‘jaarlijkse bioscoopbezoek’ over. We hebben zelfs niet één keer buitenshuis gegeten. Huismuizen op een ander dus. We hadden er geen behoefte aan.

Tradities die standhielden

Er werd veel gelezen tijdens deze vakantie en we bezochten tal van boekhandels als alternatief voor de Antwerpse Boekenbeurs. Ik liet me niet verleiden tot een aankoop en wel om twee redenen. De eerste is evident: nog pakken boeken thuis en op de Kindle. Interessante boeken die roepen om gelezen te worden. Tot mijn scha en schande ook een aantal boeken die zo’n driekwart ver gelezen zijn. Die wil ik toch graag gelezen voor 2018.

 

Natuurlijk werd er ook veel gefietst, zij het minder dan vorige jaren. De huisduif was ook in mij héél erg aanwezig. Ik heb er wel een beetje spijt van, want ik heb geweldige herinneringen over aan het fietsen in Scheveningen en Den Haag, zoals je trouwens in dit filmpje van een paar jaar geleden kan zien.
En uiteraard werd er weer gelopen. Mijn voorkeur gaat uit naar het Oostduinpark. Er zijn aparte wegen voor voetgangers en fietsers door de duinen en je kan evengoed kilometers op het strand lopen. Je komt er wel al eens een een hindernis tegen !

Tijd om na te denken – loslaten

Behalve het samenzijn met het lief heb ik bovenal genoten van het simpelweg tijd hebben. Ik kon in deze vakantie even afstappen van die razendsnelle TGV die het leven heet en nadenken, stilstaan. Spijtig genoeg heb ik niet veel geschreven en ik voel dat ik dat nog moet doen, anders gaan alle goede ideeën verloren. Die goede ideeën gingen vooral over loslaten.

Last, it’s also about how to kill the golden goose when the goose is no longer serving you.

Bovenstaand citaat komt uit Tools of Titans van Timothy Ferriss. Het zette me aan het denken. Soms moet je zaken laten gaan die heel veel voor je betekend hebben maar die hun waarde in de loop van de tijd hebben verloren. Dat kunnen materiële zaken zijn, maar evengoed relaties en zelfs idealen. Soms ‘werkt’ het niet meer. Dat loslaten vind ik best moeilijk, maar het vasthouden is evengoed vast blijven zitten in herinnering. Misschien eer ik juist de herinnering door het los te laten. Dat sommige idealen niet meer werken betekent niet dat zij niet heel waardevol geweest zijn.

Terug aan het werk

Eenmaal thuis vond ik al snel de weg naar mijn bureau en ging met frisse moed aan de slag. De batterijen zijn wel degelijk opgeladen !

Fijne week !