Tagarchief: Nederland

Snapshot diary

Snapshot diary week #09/2017 Water en regen, een hele week

snapshot diary

Het vakantiehuis dat in het water viel

Deze week stond met stip in mijn agenda, want … vakantie ! Krokusverlof ! Dus had ik een verblijf in mijn geliefde Nederland geboekt, midden in een bos ! Een mooi huisje met alles erop en eraan, dorpen in de buurt, wandel- en fietspaden ! Doelstelling : zo veel mogelijk in genieten van de natuur !

altijd regen

Nu had het de hele rit ernaar toe al hard geregend. ’s Avonds stormde het. ’s Nachts werd ik wakker van het getik op het dak en ik hoorde hoe tuinmeubelen wegvlogen. Ik keek de weerberichten na en zag dat het niet beter zou worden. Regen, een hele week. En dat ik in zo’n omstandigheden dan toch liever thuis was. De dag erop pakte ik dus mijn koffers opnieuw, gaf de sleutel af aan de receptie en stond voor 10 uur ’s morgens aan Nationaal Park De Groote Peel. Ik zou dan tenminste daar een flinke wandeling doen en vervolgens naar huis rijden. De wind was echter zo hevig dat ik hard moest duwen om überhaupt mijn autodeur te openen. Ik zag takken door de lucht vliegen en de bomen kraakten waarschuwend. Was het wel verantwoord om nu door zo’n domein te wandelen ? Ik heb van een beetje regen geen schrik, maar dit waren rukwinden en een gebied waar ik moederziel alleen zou zijn.  Dus reed ik nog verder. Naar huis.

Laat het weer je leven niet bepalen

Nu is regen in onze contreien niet uitzonderlijk en ik bleef hardnekkig vasthouden aan mijn doelstelling om zoveel mogelijk buiten te zijn. Ik had geluk, want op dinsdag regende het minder. Ik genoot van een lange wandeling in Zoutleeuw. Het was vooral mijn koppigheid die het deed, want er was alleen maar water. Rond mij, boven mij, overal ! Mijn regenponcho bewees oerdegelijk te zijn, rugzak en kleren waren goed beschermd.

Het vinne

Ik denk dat ik wel de titel van ‘doorzettende wandelaar’ verdien. Je had me moeten zien toen de wandeling af was !

40 dagen fit

Woensdag had ik ook besloten om voor mezelf een veertigdagen fit challenge op te stellen. We zijn ondertussen 5 dagen ver en ik kan je nu al vertellen dat ik dat behoorlijk onderschat heb ! Donderdag (in plaats van het beloofde zondag) kunnen jullie lezen hoe het mij ‘vergaan’ is de voorbije week.  Echt niet zonder zucht of stoot, al heb ik er nog geen spijt van gehad. Ik voel mij vooral goed als het gedaan is, iets wat veel mensen wel zullen herkennen. Anderzijds motiveert het echt wel, zo’n uitdaging. Ik doe ook tal van dingen die ik al een hele tijd niet heb gedaan ! Donderdag het verhaal dus !

Wat wil je graag voor je verjaardag ?

Brugge

Dat is een vraag die het lief mij ieder jaar opnieuw deze periode stelt. Ik antwoord ook iedere keer hetzelfde : tijd met hem. Exclusieve tijd ! Dat klinkt wel een beetje egoïstisch, maar nu en dan mag dat toch ? Want we wonen en werken dan wel samen en zullen ‘in getal’ dan wel veel samen zijn, zo’n dagje samen enkel en alleen voor elkaar is toch totaal iets anders ?

Zo trokken we een dagje naar Brugge. Niet zozeer voor Brugge als wel voor het samen zijn. De twee uur durende treinrit alleen al vinden we best fijn. Er werd uitgebreid gegeten en verder wandelden we tussen de regendruppels door.

Het thema deze week was dus echt wel regen. Gelukkig kan ik toch terugkijken op een fijne vakantie. Ja, ik had het liever zonniger gehad en ja het lief en ik denken er al aan om volgend jaar toch richting zon te vliegen.

Op naar een droge week ? Wat denk je ? 

 

 

Onderwijspraat : hoe maak je van een ‘slechte’ school een sterke ?

Hans Huizer

Van een zwakke naar een excellente school

Onlangs las ik hoe directeur Hans Huizer van een zwakke school een excellente school maakte. Het is een verhaal dat tot nadenken stemt. Je draait de klok van een school immers niet zomaar om. Iedere school heeft een traditie die door leerlingen, ouders en leraren jaar na jaar wordt doorgegeven. Het kan niet simpel zijn om het plots compleet over een andere boeg te gooien. Of om niet toe te geven aan fatalisme als het niet goed werkt. Je moet tenslotte roeien met de riemen die je hebt. Al kan je iets doen aan je roeitechniek.

Durf de lat hoog leggen

Het recept van Hans Huizer is samen te vatten in twee lijnen : de lat hoog leggen en prioriteiten kiezen.
Eerst en vooral legt hij de lat hoog voor alle participanten :  leerlingen én leraren.

„Onze visie is nu: alles wat we doen, moet van kwaliteit zijn.”

Ik kan dat alleen maar toejuichen omdat het het zelfrespect van eenieder vergroot, zowel bij de leraren als de leerlingen. Het moet zeer ontmoedigend zijn om dag na dag op een school te werken waar je geen resultaten ziet, waar je het gevoel hebt dat je werk toch niets uit haalt. Ik kan mij zonder moeite voorstellen dat je op termijn ook minder hard je best gaat doen. Dat lijkt mij puur menselijk. Probeer het anders maar vol te houden, jaar na jaar. Dus ja, leg de lat ook voor leraren maar hoog.
Dat kan echter alleen als ook de lat voor de leerlingen hoog wordt gelegd. In het artikel spreekt Hans Huizer over het veelvoudig toetsen en dat is zeker een begin, maar wat doe je als die leerling keer op keer niet studeert ? Geen boeken bij heeft ? In slaap valt in de les ? Dan kan die leerling nog zoveel potentie hebben, je zal het maar aanzien.
Ik zou het hem graag eens willen vragen.

Hans Huizer : school is geen zorginstelling

Hans Huizer gaat voor onderwijs en laat de zorg over aan professionals. Ik zou het graag in onze scholen zien.  Een professionele aanpak. Leraren moeten uitblinken in onderwijzen, motiveren, uitleggen, uitdagen. Je kan niet verwachten dat ze ook nog eens psychologen en sociale werkers zijn al is het in realiteit dikwijls wel zo. Een school die kiest voor een professionele aanpak neemt zorg bijzonder ernstig. Zij erkent haar grenzen én talenten.

Streng

De school heet streng te zijn. Ik denk dat dat in Vlaamse termen nogal meevalt.

je hebt een goede tas bij je; je gaat respectvol met elkaar om; geen geweld; je werkt hard. En in de tussenuren mag je niet naar buiten.

Het woord ‘streng’ heeft bij vele mensen een negatieve connotatie. Het wordt verbonden met zinloos gezag, het opvolgen van loze regeltjes. Dat heeft natuurlijk geen zin.

Maar was als ‘streng’ zijn betekent : ik verwacht veel van je ? Wat als streng zijn samengaat met motivatie en resultaat ? Wat als er een band is tussen duidelijkheid en strengheid, veiligheid en strengheid, weten waar iedereen aan toe is ? Klinkt streng zijn dan nog altijd zo negatief ?

 

 

Snapshot diary

Snapshotdiary week 05/2017 vakantieplannen !

snapshot diary week 05/2017

Wie bij de hond slaapt

krijgt zijn vlooien. Zo gaat het spreekwoord en net toen het lief zich fit genoeg voelde om terug te gaan werken had het virus zich eenvoudigweg verplaatst naar mij. Veel gebeurde er niet deze week, maar dat maakte ik goed door veel te dromen en vakantieplannen te maken !

Het gaat niet goed met de wereld / VS


Tijdens dat ziek-zijn had ik geweldig veel tijd om na te denken en naar de radio te luisteren.Het maakte me echt niet vrolijker. Vulde mijn hart zich eerst met ongeloof als het over Trump ging dan is het nu toch wel met angst. Mij lijkt het alsof hij meent dat hij als verkozene gewoon alle macht heeft en zich van niets of niemand nog iets moet aantrekken. Dat vind ik bijzonder gevaarlijk.

Vakantieplannen lente 2017 (caravan)

Gelukkig waren er ook zonnigere gedachten tijdens al dat ziek-zijn, zo maakte ik plannen voor de komende lente.  Ik hoop dat alleen al die plannen me nu en dan energie geven als het even niet gaat of als de dagen nog opvallend donker en koud zijn. Dan weet ik tenminste dat er iets in het verschiet is !

  • Maart : weekend Gent

    Geen idee wanneer juist, maar vanaf 1 maart is de gemeentelijke camping opnieuw open en een weekend Gent is altijd goed meegenomen.
    Ik was er al eens met een tent en in het najaar met de caravan.

    Gent Pixabay

  • April :  richting Cape Griz-Nez, Picardië

    Dat is nog altijd niet ver en ik heb er prachtige (kinder-)herinneringen aan. Momenteel kijk in naar een locatie die pal aan zee ligt, met zeezicht. Het kon erger, geef toe.

    Wellicht zal het lief mij achterna reizen met de trein.
    Franse kust

  • Mei : Nieuwpoort

    Start to Camp weekend met Pasar al waar ik praktische lessen zal krijgen om ‘achteruit’ te rijden. Ik kijk er heel erg naar uit, want ik mis nog altijd een portie zelfvertrouwen.

    Pier van Nieuwpoort

  • Verlengd weekend O.L.H-Hemelvaart :  Veere

    Veere is de mooist gelegen camping die ik ken. Niet de mooiste camping, maar wel het allerbeste gelegen ! Ik was er op een rustig weekend, vraag me af wat het wordt als het drukker is. Want toe ik de camping boekte zag ik dat er nog drie (!) plaatsen vrij waren. Veere is blijkbaar heel erg gegeerd, al verwondert mij dat niet.

    Veere

Ik weet sowieso daar nog weekends bij komen, het grote voordeel van een huis op wielen !

 Home is where the heart is

Maar ik mag nog zoveel plannen hebben de beste plaats is toch bij de geliefden. Zo vierden we zondag de verjaardag van het lief. De zoon had gebakken en ik had de keuken in sneltempo versierd, een beetje zoals we dat deden toen de kinderen nog klein waren.
Omdat de examens gedaan waren hadden we eindelijk alle tijd om bij te praten, al zat – net om diezelfde reden – de dochter in Barcelona.

Op naar een nieuwe week

Vandaag sta ik aan de start van een nieuwe week en het belooft weer drukker te worden dan normaal. Onze school organiseert een interscolair schaaktoernooi op vrijdag staat een lange en wellicht zware vergadering gepland (op mijn vrije dag).
Eigenlijk is er maar één remedie hiervoor : een fijn weekend plannen !

Krijgen jullie ook extra energie van toekomstige plannen ?
Alvast een fijne week ! 

Snapshot diary

Snapshot diary – week 01 – Opnieuw Nederland ! Valkenburg !

Valkenburg catacomben

Back to school – back NL, Valkenburg !

Het was wennen ! Voor iedereen ! Terug op de schoolbanken en dit na twee weken vakantie. De eerste dagen zaten de leerlingen er vooral fysiek bij. Alsof het allemaal niet nodig was, dat opnieuw beginnen.

Gelukkig stond er donderdag al een uitstap op het programma : een bezoek aan de Romeinse catacomben in Valkenburg en het thermenmuseum in Heerlen. Voor de leerlingen mocht dan terug gaan naar de Romeinse tijd, voor mij was het één en al herinnering aan één van mijn kampeerplaatsen in augustus.  Wat had ik zin om ook nu gewoonweg te blijven en er een lang weekend van te maken. Het weer hield me echter tegen, er was storm en sneeuw voorspeld en al is mijn caravan compleet winterproof, ik voelde me toch niet zo’n held om uit te testen hoe winter/sneeuw/stormproof ze is !

Wandelen in de sneeuw

De sneew was voorspeld en inderdaad, er lag een fijn wit deken boven ons dorp. Eentje zoals ik het graag heb : wit besneeuwd waar je niet echt hoeft te komen, mooi gesmolten waar de wegen zijn.  Het weer kan dus mooi én praktisch zijn ! Want ondanks alle lofzangen sneeuw hoeft het voor mij helemaal niet.
Het lief en ik maakten een lange wandeling in Herselt met de lokale wandelclub . Veel sneeuw viel daar niet meer te bespeuren, modder des te meer, maar daar zijn we goed op voorzien.

wandelen in Rillaar

Op zondag bleek dat ons dorp absoluut niet moet onderdoen voor Herselt (wat ik al wist), want de ochtendwandeling in ons eigen dorp viel nog beter mee dan die in Herselt.  Ik blijf ‘trage wegen‘ ontdekken in ons dorp en voor een keer toch wel eens een applaus voor de overheid die al die ‘kerkpaden’ en landelijke wegen in ere hersteld heeft.

2017 en we zijn weer helemaal van de partij !

Een fijne week toegewenst ! En wie weet ook veel wandelplezier op een paar honderd meter van je huis !