Tagarchief: review

Groot Wandelboek Vlaanderen – de wandelmaand kan beginnen !

Oktober wandelmaand !

Natuurlijk is iedere maand goed om te wandelen, maar oktober is prima om er volop van te genieten. Het terrasjesweer is achter de rug en aan zee is het veel leuker om te wandelen dan wel op een strandstoel te liggen.  Traditioneel trakteer ik in oktober de lezers op tal van wandeltips. Er komen schitterende tochten aan, ik zal nog even uitleggen hoe je wel degelijk gpx-bestanden kan gebruiken zonder dat je in het bezit hoeft te zijn van een wandelgps én ik vertel je hoe zo’n wandeling je een prima maaltijd kan bezorgen, zomaar te pluk tijdens je wandeling !

Groot Wandelboek Vlaanderen

Ik begin met een boek waar ik verliefd op geworden ben. Het Wandelboek Vlaanderen beschrijft maar liefst 75 wandelingen. Wandelingen staan netjes per provincie geordend en bij elke tocht staan toeristische weetjes. Uiteraard is er ook aan de hongeren en dorstigen gedacht, wat dacht je !

Voor een groter overzicht: kijk even naar het filmpje hierboven. Het duurt nog geen 2 minuten. Ik blader met jou door het boek zodat je een prima indruk krijgt van wat dit Groot Wandelboek Vlaanderen te bieden heeft.

Doe jezelf een cadeau en trakteer je met dit boek op de beste (en goedkoopste !)  energizer ooit: de natuur !

Praktisch

Michel Cassaert, Groot Wandelboek Vlaanderen, Lannoo 2018, 460 blz.
Te koop bij o.a. Bol.com voor € 24,99. 

Terugblik september. Twee en een halve levensles.

 

Evalueren

Ik maak er te weinig tijd voor, tijd voor evaluatie. Terwijl dat echt belangrijk is om niet steeds opnieuw in dezelfde valkuilen te lopen. En trust me, ik heb daar echt wel talent voor, al troost ik mij (illusie ?) dat ik wel niet de enige zal zijn. Wordt het daarom net niet valkuil genoemd ?

Soit. Laat ik september evalueren. 2 grote lessen bracht september mij. Niet dat ik het nog niet wist, maar ik ze bijhouden, ergens in koppen van letters opschrijven !

Les 1: plannen wordt altijd beloond

Het is iets wat ik steeds meer doe. Plannen. Vergelijken met doelstellingen. Vroeger plande ik vooral mijn werk, waarbij het ‘betaalde werk’ altijd sowieso alle prioriteit kreeg en ‘de rest van mijn leven’ (klinkt als een dramaqueen) de overschotjes van tijd kreeg. Omdat ik niet altijd dat evenwicht wist te behouden.
Dat je evengoed ook totaal andere dingen best plant: zoals sociale contacten, zoals lange wandelingen, zoals een dagje weg met het lief of zelfs doodgewoon ‘lezen’. (Ja, dat wordt hier gepland !) en dat dat even ernstig is als je ‘werkplanning’. En niet, zoals ik wel eens durf te doen, dit soort plannen ‘wegvegen’ omdat die werkplanning plots urgenter lijkt.

Er valt nog veel winst te halen voor mij wat dit plannen betreft. Zo ben ik een lousy mealplanner en dat vertaalt zich dikwijls in een snelle hap en soms ook wel een hoop frustratie. Ik kies dan voor de makkelijkste en voor de hand liggende oplossing.

Het besef is de eerste stap.

Les 2:  Outdoor is instant happiness

Soms is het geluk niet ver te zoeken. Ik merkte deze maand meer dan ooit dat ‘buiten’ mij ontzettend veel energie geeft. Of ik nu een half uur ga lopen in ons dorp, de fiets uit de rekken haal ofwel ergens in ons mooie land (!) een dagje ga wandelen. Altijd, werkelijk altijd kom ik terug met pakken energie en is het leven lichter en mooier.

En dat te bedenken dat het enige wat ik hoef te doen, het openen van de deur is.
Hoeveel makkelijker kan het nog zijn ?

En dan dit nog (een moeilijke)

Een paar weken geleden was ik op zondag aan het lopen en genoot met volle teugen van de zon en de natuur. Er was op zich niets bijzonders aan, ik had een nieuw wegje in ons dorp ontdekt langs wijngaarden, het zonnetje scheen, knalblauwe hemel. Gewoon: perfect.

Ik liep en genoot. Tot ik de trilfunctie van mijn gsm voelde. Ik negeerde het maar ik vroeg mij toch af wie of wat het zou zijn. Na (letterlijk !) 200 meter verder te zijn gelopen was het een kakofonie van biepjes en trillingen. Alsof er plots een melding was dat de wereld zou vergaan. Ik stopte om te kijken. Helemaal uit mijn ritme en al zeker uit die weldadige toestand van genieten. Het was een whatsapp groepconversatie over iets van het werk dat totaal geen dringendheid had en waar ik zelfs niets kon aan toevoegen.

Toch keerde ik gestresseerd naar huis. Niet antwoorden leek alsof ik mensen in de steek liet. Dus ja, ik leefde in dubio. Anderzijds dacht ik: dit is erover (voor mij). Het is weekend. Er is intranet.

Het logische gevolg zou zijn dat ik Whatsapp uitschakel of gewoon van mijn telefoon gooi, maar dan loop ik aan tegen mijn eigen FOM (Fear of Missing Out). Gelukkig was het voor mij onmiddellijk duidelijk dat ik dit echt niet meer wou. Whatsapp compleet uitschakelen was echter een brug te ver.

De dochter bracht soelaas: dat je heel wat zaken kan aanpassen in Whatsapp zodat je zelf bepaalt wanneer je kijkt. In mijn geval heb ik voor heel wat groepen en contacten alles op ‘stil’ gezet, zowel auditief als wat het trillen betreft. Op die manier kan ik zelf beslissen wanneer ik ‘kijk’ en kan ik zorgeloos genieten van mijn loopje. Of iets anders. Om mij dan anderzijds wel weer volle aandacht op het werk te storten. Hoe dan ook: geen verdeelde aandacht meer !

Het brengt mij alvast een hoop rust. Nu nog hopen dat ik het volhoud !

 

Gelezen

Gelezen: The perfect Friend – Barbara Coppertwaite (thriller)

The Perfect Friend, een psychologische thriller

Ken je dat  ? Dat gevoel van, hier klopt iets niet, maar je kan er toch maar niet de vinger op leggen. Meer nog, je begint je af te vragen of je zelf niet aan het doordraaien bent, want uiterlijk ziet het er helemaal tiptop uit, alleen voel je zo aan je darmen dat er iets niet klopt. Maar wat ?

Vriendinnen

My name is Alex, and my world has been shattered.
My husband has left me.
My children won’t speak to me.
My friend Carrie is the only person I have.
She’s the only one I can trust to keep all my secrets.
She’d never do anything to let me down.
Would she?

Alex en Carrie ontmoeten elkaar in een zelfhulpgroep en worden snel goede vriendinnen. Carrie is een nieuwkomer in de groep. Ze heeft kanker en staat er alleen voor. Alex’s relatie met haar kinderen is troebel. Haar echtgenoot komt zelden in beeld. Ze leeft alleen en heeft niemand meer om voor te zorgen.

Een buitengewone vriendschap

Alex ziet in Carrie al snel de verloren dochter. Voor haar kan ze echt iets betekenen. De kanker van Carrie is immers terminaal. Ze zet dan ook alles in het werk om Carries laatste maanden zo aangenaam mogelijk te maken.
De twee vriendinnen spreken vaak af, gaan samen op de koffie, Alex voert Carrie naar het ziekenhuis voor haar chemotherapie.

Het lijkt een verhaal van een buitengewoon mooie vriendschap. Tot er barstjes komen. Kleine dingen die niet kloppen en argwaan wekken. Leugentjes die leiden tot grote verhalen. Over wraak,  kapotte relaties,   schuld en de dood van geliefden.

Op het topje van mijn stoel

Ik zat bij het lezen van The Perfect Friend figuurlijk op het topje van mijn stoel. Het verhaal wordt afwisselend vanuit het perspectief van Carrie en dan weer vanuit Alex verteld. Dit wordt nog eens afgewisseld met stukken uit het verleden. Op die manier krijg je als lezer puzzelstukken aangereikt, maar krijg je geen volledig zicht. Je voelt en denkt van alles (ik toch !) tot je alle stukken hebt en het geheel duidelijk wordt. Van een sterk plot gesproken !

Heerlijk (ont-)spannend

Ik las dit boek na ‘Leerschool ‘Educated’, dat mij ook al gekluisterd hield aan een boek. ” The Perfect Friend was prima als volgend boek, want hoe geweldig Leerschool / Educated ook is, het gaat in je kleren zitten. Het is tenslotte echt gebeurd. The Perfect Friend is pure fictie, al kan ik mij zo voorstellen dat het mij (echt !) ook zou kunnen overkomen. Zou het jou kunnen overkomen ? Dan moet je het boek lezen. Een fijn, super ontspannend boek !

Supergoedkoop e-book !

Het boek is uitgebracht in 2018 en al denk ik dat er een Nederlandse vertaling zal komen, voorlopig is het alleen in het Engels beschikbaar.
De paperbackversie kan je o.a. kopen bij Bol.com voor € 14,99.

Het e-book kost € 2,99.

Gelezen

Gelezen: Kleine encyclopedie van de eenzaamheid – Johanna Spaey

Kleine encyclopedie van de eenzaamheid

Kleine encyclopedie van de eenzaamheid:
we zijn allemaal eenzaam op onze eigen manier. 

Eenzaam zijn we met velen

Eenzaam zijn we dan ook met velen: honden en bomen zijn het, neanderthalers en Sinterklaas, we zijn het vrijwillig en onvrijwillig, eenzaam-met-Kerstmis voelt anders dan getrouwd-zijn-met-iemand-die-je-zelfs-op-een-terras-in-Venetië-niets-meer-te-vertellen-hebt.
Dertien-en tachtigjarigen zijn eenzaam,
schrijvers, zangers en politici, zieke mensen,
topfitte mensen, achterblijvers en stervenden,
gelukkigen en ongelukkigen.

Eenzaamheid: vele namen, vele gezichten

“Kleine Encyclopedie van de eenzaamheid” van Johanna Spaey is best bijzonder. Het is een verzameling van gezichten van eenzaamheid. Eenzaamheid zoals je die aantreft in kunstwerken, denk maar aan de aardappeleters van Van Gogh, en hoe Permeke dat nog aardser en harder maakte.

Maar er is ook de eenzaamheid van de alleenstaande. Die kijkend naar een lekkend dak niet om hulp durft te vragen.

“Even ‘schat’ roepen, waarna de hulp toesnelt is er niet bij. Wie alleen is, heeft alleen zichzelf om moedig te zijn, ook al ben je dat niet”.

Je vindt jezelf in dit boek

Het boek is een verzameling gedachten, citaten en overwegingen over eenzaamheid. Schrijvers komen aan het woord, maar evengoed zijn het mijmeringen over alledaagse dingen. Ik kwam mezelf meermaals tegen in het boek, mijn eigen eenzaamheid dus. Dat gebeurde in een stukje over het hebben van een eigen kamer, iets wat voor mij ontzettend belangrijk is. Ik herkende mezelf toch wel een beetje in dit :

‘Soms transformeert het verlangen naar een uitwijkplaats zich voor al die gedachten die mijn-alleen-gedachten zich in iets publieks. (…) Na de teleurstellende confrontatie met de buitenwereld wordt de eigen kamer opnieuw een troostend toevluchtsoord voor de verbeelding, maar die wil nu, bijna gecastreerd door die buitenwereld, iets minder graag tentoon worden gesteld. Wat men dan nodig heeft, is een kamer ‘vol vertrouwde en vriendelijke dingen die al zeer lang onbewust een deel van hem waren geworden, en hem nu glimlachend verwelkomden, zonder rancune.’

Ik zou het zo mooi niet kunnen omschrijven. Die kamer voor mij die enerzijds het begin van veel creativiteit en werk-verzetten-ook-naar-buiten is, en die anderzijds als een schelpje om mij heen mijn veilige haven is.

Kleine encyclopedie van de eenzaamheid

Eenzaamheid als keuze

Wie het boek van Johanna Spaey leest, kan er niet omheen, we hebben als mens een dubbele relatie met eenzaamheid. We verlangen er naar, maar het hoeft ook weer niet lang te duren. We zoeken de stilte en de eenvoud op, maar zelden voor altijd. Doen we dat toch, dan is daar flink wat denkwerk aan vooraf gegaan. Volgend citaat legt de vinger op de wonde:

Wie vrij is van begeerte verdraagt het alleen-zijn makkelijker. (…) Vreemd genoeg denken weinig kansarmen die in een lekkend krot wonen dat ze begenadigde mensen zijn, vrij van begeerte, met niets om naar te verlangen, ook niet naar een partner. (…) Bevredigende eenzaamheid en vrije keuze blijken dus iets met elkaar te maken te hebben. Of op z’n minst de tijd die je krijgt om in die eenzaamheid te groeien.

Een boek om te koesteren

Ook al is dit geen boek om in één keer uit te lezen, toch is het een boek om te koesteren. Ik grijp er dikwijls naar terug. Niet op zoek naar iets specifieks en al helemaal niet gebonden aan de volgorde van de teksten. Dit boek gaat over wie jij en ik zijn. Soms hunkerend naar eenzaamheid, soms die eenzaamheid verafschuwend. Soms mild ten aanzien van ons eigen eenzaam-zijn, soms wanhopig. Eenzaamheid als de diepe kracht waarin we onszelf terug vinden. Of soms ook verliezen.

Dit boek is geen ode aan de eenzaamheid. Daarvoor heeft heeft eenzaamheid teveel gezichten, ook dat van angst en wanhoop. Maar het is wél een boek over wat diep in mensen leeft, wat misschien de kern van zijn bestaan is. Dat unieke zelf dat we zijn waardoor we nooit volledig worden begrepen of samenvallen met een ander, maar waar tezelfdertijd onze grootste kracht ligt.

Praktisch

Johanna Spaey, Kleine encyclopedie van de eenzaamheid, De Geus, 2018, te koop bij o.a. Bol.com voor €22,50 (paperback, hard cover)   of als ebook  voor €11,99