Tagarchief: routine

Snapshot diary

Snapshot diary week #36/2017 Terug naar school !

Dit overzicht is precies een ‘onderwijs’babbel geworden. Het begin van het schooljaar zit daar natuurlijk voor alles tussen !

De leerlingen vielen net niet in slaap

Het echte lesgeven begon voor mij pas op maandag. Nou ja, voor vele van mijn collega’s. Niet dat de leerlingen er vrijdag niet waren, maar er werd nog niet vollen bak les gegeven. Dit jaar heb ik allemaal nieuwe leerlingen en was het vooral een kwestie van wederzijdse kennismaking. Ze waren enthousiast en vol energie. Althans op maandag. Dinsdag waren ze nog altijd enthousiast, maar ik zag de vermoeidheid in hun lijf. De ijdele hoop om echt geconcentreerd te zijn. Even dacht ik : we trekken naar het LO-lokaal en leggen ons daar neer op de matten. In een kring. Met kussentjes. Ik lees wel een goed verhaal.
Dat heb ik nog nooit gedaan. Dat lijkt mij iets van de lagere school. Toch had ik echt medelijden met hen. Sommigen waren op van 6 uur. Dat is toch niet min.
Sommige leerlingen zijn maandag begonnen aan het opbouwen van hun slaaptekort. Een gigantisch onderschat probleem.

Die vakantie lijkt al weer eeuwen geleden

Dat is natuurlijk overdreven. Héél erg. Want ik doe het regelmatig. Mijn ogen sluiten en ik ben weer in Pollinkhove, waar het lief en ik het hoogtepunt van onze vakantie beleefden. Toch viel het mij op hoe snel we beiden weer in de routine zaten. Naar verluidt duurt het positieve effect van vakantie maar 1 week.  Dat geloof ik best. Anderzijds geloof ik enorm in de kracht van (positieve) herinneringen en ook wel van het uitzien naar iets. Er zijn al nieuwe (kleine) vakanties gepland. Dat maakt al de rest heel draagbaar.  Oké, nu is het druk, maar er komt weer iets moois. Het is geen eindeloze routine. Er zit ritme in het verhaal.

Ook in de leraarskamer leek niets te zijn veranderd in vergelijking met 3 maanden geleden. We eten weer uit brooddozen en snacken weer massaal om 10 uur.  We zeulen met flesjes water en kijken nog snel onze lessen na.  Niets lijkt veranderd.

 

Nieuwe routines

Een nieuw schooljaar betekent ook nieuwe routines. Mijn opdracht is behoorlijk minder zwaar dan vorig jaar dus heb ik meer tijd over.  Tijd die ik nog in schema wil brengen. Tijd om te sporten, tijd om met ‘opa’ te wandelen. Gek genoeg (of juist niet) ook tijd om méér bezig te zijn met de lessen die ik geef. Zodat ik ze dieper kan evalueren. Ik kan daar best van genieten.

Het lief als de bewaker van kwaliteit

Het lief is zo’n beetje de bewaker van mijn ritme. Ik zou àltijd achter mijn bureau zitten. Er is altijd iets te doen en het is nooit genoeg in mijn ogen. Ik zal dàn wel eten. Als alles af is, zal ik wel ontspannen. Alleen is dat natuurlijk een illusie. Het werk is nooit af. Het huis toont nog altijd alle sporen van de werkmannen die hier hevig te keer gingen. In mijn hoofd heb ik allerlei dromen over dat huis.

Gelukkig zegt het lief dan: kom, we gaan wandelen. Kom, we gaan uit eten. Laten we eens naar Hasselt gaan.

Waarom, zeg ik dan, heb je kleren nodig of zo ? Om bij jou te zijn, zegt hij. Want ook dat zou ik vergeten.

Een geweldig lief heb ik !

 

 

Een boekje voor wie de gedachte aan sport al een inspanning is

Exercise Every day

Voor wie wat motivatie kan gebruiken

Ik las het boekje omdat een beetje extra motivatie altijd meegenomen is, al heb ik niet veel nodig om aan het sporten te gaan.  Iedereen die niet sport – maar dat wel zou willen – zou eigenlijk dit boekje moeten lezen. Hier wordt komaf gemaakt met alle mogelijke excuses zonder door te draven.

Scott gaat ervan uit dat er, zelfs met de beste motivatie, altijd obstakels zijn en altijd (al dan niet gegronde) redenen om niet te gaan sporten.  Ondanks het feit dat hij zelf een marathon- (en occasioneel ultra-) loper is, beweert hij helemaal niet dat iedereen moet beginnen met lopen en  dat een marathon voor iedereen, in eender welke levenssituatie of fysieke conditie, ‘moet kunnen‘. Realistisch is hij wel.

Opbouwen van routine / gewoonte

De auteur is gekend om zijn boeken rond het opbouwen van routines en dat is hier ook wel de rode draad. Hij gaat terug op het feit dat wilskracht eindig is (wetenschappelijk bewezen) en dat je door het bouwen van gewoontes het jezelf stukken makkelijker maakt. Zelf ben ik ook aanhanger van deze theorie en ja, eenmaal je iets ‘gewoon’ bent, gaat het zoveel gemakkelijker !  Meer over het opbouwen van routines vind je in een vorig postje.

Bewegen als levensstijl : doen is belangrijker dan prestatie

Volgens Scott is het feit dat je eraan begint en het doet véél belangrijker dan wat je doet of hoe intens of lang je iets doet. Wil je een gezond en sportief leven, dan gaat dat om een levensstijl. Hij maakt dan ook het onderscheid tussen mensen die prestatiegericht zijn en diegene die doelgericht zijn, niet dat het ene het andere uitsluit. Als je motivatie/doel is om vb. 5 km te lopen, dan zou het wel eens kunnen dat je stopt met sporten eenmaal dat doel bereikt is. Anders is het als je doel sportief leven is. Daarin kan 5 km best een doel zijn en is het ook helemaal niet erg dat je (daarna) liever wat gaat fietsen, wandelen of zwemmen. Het is zelfs niet eens belangrijk dàt je het doel van die 5 km haalt als je doelstelling sportief zijn is.

Breek de routine van elke dag sporten niet

Dit vond ik best een goede raad. Omdat hij zoveel belang hecht aan het systematisch elke dag bewegen/sporten, hoedt hij de lezer voor ‘overdrijven’. Want dan hou je niet vol. Dan begin je heel stevig maar loopt het nergens op uit.  Daarom blijft hij hameren op het nooit en te nimmer ‘overslaan’ van de micro-gewoontes. Zeg desnoods tegen jezelf : ik zal nu één oefening doen, of ik ga 20 minuten zwemmen (al had ik er 40 voorzien), loop 3 kilometer, al had je er 10 voorzien, maar breek de routine niet.  Het zou kunnen – en dat is bij mij dikwijls het geval – dat je uiteindelijk wél meer doet, toch langer loopt of zwemt of wat dan ook. Je krijgt misschien wel zin eenmaal je bezig bent.

Of misschien zijn er inderdaad allerlei redenen waarom het vandaag niet kan zoals voorzien. Geen erg, je hebt iets gedaan ! Iets is beter dan niets ! Als je de routine breekt is het immers goed mogelijk dat je dat de volgende dag ook doet (obstakels genoeg !) en dan je na een paar dagen zegt ‘ik heb al zo lang niets meer gedaan, nu heb ik geen conditie meer of : ik zal vanaf nul moeten herbeginnen’.

Ken jezelf

Eigenlijk weet je best wel dat je excuses gebruikt en je weet ook welke de meest voor de hand liggende obstakels zullen zijn. Ofwel grijp je die obstakels aan als excuses, ofwel ga je ze counteren. Hier alvast enige ideeën uit het boek, al kom je er na een beetje nadenken zelf ook wel op !

  • ben je een koukleum, neem dan de fitnessabonnement tijdens de koudste maanden
  • heb je kleine kinderen in huis, maak afspraken met je partner dat hij/zij even thuis blijft
  • heb je een partner die onmogelijk thuis kan zijn terwijl jij sport : het internet staat vol van goede instructivideo’s ! Zelf ben ik grote fan van Fitnessblender : je kiest je type oefening (kracht, uithouding, intensiteit) en zelfs de tijd die je er wil aan spenderen. Het is bovendien gratis !
  • laat je niet wijsmaken dat je allerlei duur materiaal (of abonnementen) nodig hebt om te sporten
  • bijna iedere fysieke conditie laat sporten/bewegen toe. Dat mag geen excuus zijn. Ieder begin is een begin : een blokje om wandelen, of toch maar de trap nemen (de klassiekers !)
  • ‘accountability’ zoals ze dat zo mooi in het Engels zeggen werkt : als je je voornemen kenbaarmaakt aan anderen, voel je je meer genoodzaakt om je je hieraan te houden
  • er is niet één sport die zaligmakend is, als je maar beweegt, met andere woorden : doe vooral waar je zin in hebt !

Fitnessblender

 

Herbeginnen

Gelukkig is hij ook zo realistisch om te weten dat iedere dag sporten een serieuze uitdaging blijft. Begin maar altijd opnieuw, schrijft hij. Daarin zit het succes. Het falen zit in het niet opnieuw weer starten. Het is ook niet zo erg om te herbeginnen. Begin zachtjes, heel erg zachtjes, zodat je meteen weer genieten kan. Ik ben al tig keer herbegonnen met een schema van 10 mijl. Op een bepaald moment loop ik die 10 mijl en dan is het beste er wel wat af en doe ik wat anders. Dan vind ik fietsen weer het einde, of zwemmen of wat dan ook. Dan is het gedaan met lopen. Erg vind ik dat niet, omdat ik al lang besloten heb dat het sportief zijn voor mij niet samenvalt met enkel lopen. Ik zal altijd die sport doen waar ik mij op een bepaald moment het beste bij voel. Na een schema van 12 weken lopen en het halen van het doel ben ik het meestal beu. Dan loop ik wel zo’n 10 km, een paar weken later een beetje minder en hup, ‘t is gedaan. Weg die 10 miles !
Vroeger kon ik daar triest om zijn. “ooit liep ik verschillende halve marathons maar nu lukt het mij niet om 5 km te lopen !“. Jaja, dat ben ik helemaal !

Nu weet ik : het is een kwestie van herbeginnen en dat lukt wel weer.

… en als je nu echt van nul moet beginnen of het (nog) niet ziet zitten….

Dan raadt hij (en ik !) een stappenteller aan. Tegenwoordig zijn er allerlei flashy activity trackers (ik pleit schuldig) maar in principe lukt het evengoed met een stappenteller van een kleine tien euro. Zeker voor wie veel zittend werk doet is dat echt aan te bevelen, want je gaat meer bewegen zonder dat je er echt veel moeite moet voor doen of zonder dat je tijd moet voorzien of een schema maken. Zelf gebruik ik de Garmin Vivofit, ik schreef er hier al uitgebreid over, en ik moet zeggen : zo’n ding blijft motiveren !

 

Samengevat : wees creatief en begin met kleine stapjes. Voor je het weet is het routine geworden. Of dat nu gaat over het feit dat je het verst gelegen toilet op je werk neemt (inclusief de trappen) of dat je ondertussen makkelijk een aantal (kilo-)meters zwemt, fietst of loopt of iedere dag je auto wat verder zet, op termijn wordt het zo normaal dat je er niet eens meer echt over nadenkt, terwijl je ondertussen wel schitterend bezig bent !

Alvast veel succes !

 

 

S.J. Scott, Exercise Every Day : 32 tactics for Building the Exercise Habit (Even if You Hate Working Out) Kindle Edition, Amazon $ 3,37