Tagarchief: snapshot diary

Snapshot diary

Snapshot diary week #41/2017 Een heuse nazomer !

Een weekend lang zomer !

Schreef ik vorige week nog een artikel over hoe ik me bescherm tegen de regen, werden we deze week toch wel getrakteerd op een aantal dagen zomer ! Ergens hoop ik dat het nog een hele tijd zo zal duren, maar ik vrees er voor. Hoe dan ook, als het goed weer is, moet je buiten zijn ! Althans, dat is mijn adagio ! Profiteer ervan zolang het kan !

Nieuwe oorden

Deze week trok ik er twee keer op uit om te wandelen. Eén keer naar het Mechelse Broek (waarover later nog een artikel én een route) en één keer naar de vertrouwde Wijers in Limburg. Dat laatste deed ik op zaterdag en ik was lang niet de enige die profiteerde van het mooie weer. Het leek wel alsof heel Vlaanderen De Wijers had gevonden. Dat verwonderde mij niet, want het is een prachtig natuurgebied om te wandelen. Ook hierover later meer !

Tussen ziek worden en net niet ziek-zijn

Toch werd het niet de week die ik mij had voorgesteld. Ik balanceerde continu tussen ziek-worden en net niet ziek zijn. Soms voelde ik mij tiptop gezond, dan weer leek ik voor geen kleintje vervaard. Het was echt een kwestie van energie doseren. Gelukkig kon ik nog op de bank met een leuk boek dat mij helemaal afleidde. Eentje dat ‘matchte’ met mijn kop koffie trouwens. Alleen bij het boek ‘Nooit meer te druk’ van Tony Crabbe had ik dat al gezien. Het bedrukken van de zijkanten van een boek. Ik werd er best vrolijk van, van deze bedrukking.

Ik heb mij compleet laten verrassen door het boek. Of laten verleiden door die bedrukking. Maar het was exact wat ik nodig had tussen dat ziek-worden en net-niet-ziek-zijn.

Feest in da house !

Het weekend had nog een verrassing in petto. Een verjaardagsfeest annex fuif. Het was best lang geleden dat het lief en ik eens compleet uit onze bol waren gegaan en ik denk dat we er beiden heel erg aan toe waren. Gewoon eens alles vergeten. In je hoofd geen deadlines of stresserende vragen. Geen toekomst of verleden, gewoon helemaal opgaan in de muziek. Ik kon het na deze fuif weer o zo goed begrijpen dat jongeren iedere week willen fuiven. Niet dat ik het mezelf nog zie te doen, zo iedere week, maar het kan echt zalig zijn om je geheel door de muziek te laten meeslepen.

Batterijen opladen

Toch voel ik hoe de batterijtjes leeglopen en enige extra zorg nodig is. Er moet meer worden gesport. Meer geslapen. Ik moet gezonder eten. Het uurtje mindfull creatief bezig zijn blijft mij goed doen. Ik ben iedere keer verrast dat er toch een projectje uit handen komt. Eén uur. Eén project.  We praten nog altijd niet tijdens de sessies. Dat is de afspraak. Gewoon samen bezig zijn en ons volledig laten gaan.  Nadien voel ik mij toch altijd een beetje lichter. En vrijer ook.

En straks vakantie natuurlijk. Altijd goed !

Alvast een fijne week jullie allen ! 

 

Snapshot diary

snapshot diary #39/2017 nood aan vakantie !

September was veel te druk !

Ik las op het op verschillende blogs en via Instagram: september is een pittige maand en wordt door velen ervaren als toch wel wat te druk. Het begin van het schooljaar betekent het opstarten van nieuwe routines en afscheid nemen van een kalmer ritme. Het was hier niet anders. Dit jaar (ik reken in schooljaren) heb ik nieuwe projecten lopen en die vonden/vinden hun plaats nog niet. Het is altijd werken aan de routines, maar ik geloof wel in de kracht ervan. Eenmaal ze helemaal geïntegreerd zijn zal het lopen als een treintje ! (maak ik mezelf wijs !)

Maandagochtend op de MTB !

Stel u voor: de week beginnen met een MTB-tocht ! Mij mogen ze dat iedere maandag als taak geven ! Helaas is het maar één keer sportdag. Ik heb het geluk dat niet veel collega’s voor MTB kiezen, zo kan ik toch al enkele jaren met de jongsten door Heverleebos crossen.

Het weer zat ontzettend goed mee, het parcours was niet al te technisch maar er zaten toch enkele pittige klimmetjes in. Goed voor een hart dat op volle toeren werkte en een Kaat die altijd maar meer ging glunderen. Ik ben echt wel op mijn best als ik mag bewegen/sporten. Het lijkt alsof alle stukjes bijeen vallen dan en mijn lichaam en geest in complete harmonie zijn. Klinkt het zweverig ?

Hubris

Vol enthousiasme deed ik in de namiddag ook mee aan de airtrack, een gigantische lange ‘springmat’ waarop je allerlei turnoefeningen kan doen. Ik waagde me aan een salto maar kwam verkeerdelijk terecht op mijn nek. Dat ik niet zo lenig ben als die tieners blijf ik moeilijk aanvaarden. En nee, het is niet omdat je vol enthousiasme bent én goede wil dat je het ook kan. Zomaar een saltootje. Lees dus vooral dat ik de volgende dagen een behoorlijke stijve nek had. En hoofdpijn. Het zal me leren !

Ik zit vol illusies

Die vermeende lenigheid is echt niet mijn enige illusie. Wanneer ik gestresseerd raak heb ik de neiging nog méér te werken en kom ik meestal in een vicieuze cirkel terecht. Ik heb de illusie dat als ik ‘nog even hard doorwerk’ de rust er zal komen. Maar die rust komt er niet, eenvoudigweg omdat het werk nooit af is. Dat is een van de grootste uitdagingen van mijn leven: te aanvaarden dat ik nooit alles zal kunnen doen wat ik wil doen. Misschien zelfs niet wat ik moét doen in mijn ogen en dat heeft zeker met mijn perfectionisme te maken. Het was tijd om op de rem te staan.

Wandelen als medicijn tegen een wereld voor drukte

Donderdag beloofde opnieuw heel hevig te worden. Ik zag er ontzettend tegenop maar zag wel een gaatje van 2 uur. In plaats van toch nog achter mijn pc te zitten ging ik wandelen. Het weer zat aanvankelijk niet mee maar klaarde gelukkig helemaal op. Tijdens het wandelen vergat ik mijn werk en ook de vervelende donderdagnamiddag die mij stond te wachten. Ik genoot van de bries en het herfstweer. Zag vliegtuigen over en weer vliegen en checkte via een app waar ze heen gingen. Ik fantaseerde over de mensen in het vliegtuig. Zalige ontspanning ! Een tip voor wie soms verdrinkt in alles !

Onderzoek je weerstand

Tot een uur voor vertrek heb ik getwijfeld of ik zou kamperen. Dat viel niet helemaal uit de lucht. Als ik heel erg gestresseerd raak neig ik naar mijn comfortzone en moet er niets nieuws bijkomen. Geef me maar gewoon de bank en een lekker boek. Anderzijds wéét ik dat ik zo genieten kan van kamperen en het vertoeven ‘op den buiten’ dat ik mij continu heen en weer geslingerd voelde. Ik onderzocht (ja, ik word wijs !) waarom de gedachte aan kamperen mij stresseerde. Bleek dat ik er tegenop zag om de rit naar Zeeland te rijden. Mijn aanvankelijke bestemming was Domburg en daar deed ik gauw 3 uur over.

Het kwam allemaal goed

Ik besloot wijselijk om een bestemming dichterbij te kiezen en het werd Baarle-Nassau. Op een dik uur rijden van bij ons thuis. Voilà, probleem opgelost. Ik werd er ontvangen op een zalige camping en genoot inderdaad. Na een uur vroeg ik mij alweer traditiegetrouw af waarom ik dit niet méér deed. Zelfs de regen (zaterdagvoormiddag) kon me niet deren. Ik nestelde me op de (caravan-)bank en las een goed boek.

In de namiddag trok ik richting Breda en bezocht er het Stedelijk Museum dat meer dan de moeite waard was. Eén zaal was zo indrukwekkend dat ik er een aparte post over schrijf. Ik genoot van de cappucino in de Hema en at ‘s avonds buiten met een warme kom soep. Het heerlijke campingleven !

‘s Zondags was er geen spoor meer te zien van de regen. Ik trok de wandschoenen aan en genoot van 14 km grensoversteken. Want dat is het daar wel. Ik denk dat ik zo’n 20-tal keer de grens heb overgestoken. Dat heeft natuurlijk alles te maken met het stukje België dat daar midden in Nederland ligt !

Nog meer illusies ?

Zo sloot ik de week toch met een fantastisch kampeerweekend. Het heeft me veel deugd gedaan. Oktober belooft rustiger te worden. Of is dat opnieuw een illusie ? Wij beginnen alvast met een vakantiedag. En dat is alvast geen illusie !

Alvast een fijne nieuwe werkweek ! Wat doen jullie als het allemaal te druk wordt ? Tips zijn welkom ! 

Snapshot diary

Snapshot diary week 23/2017 zomer in Tongeren

Tongeren

De week vloog letterlijk (veel wind !) en figuurlijk (waar blijft de tijd ?) voorbij. Dat de zon een constante is blijft mij gelukkig maken. Ik werd verrast door een bezoek aan Tongeren en ben weer helemaal verliefd op mijn loopschoenen. 

Tongeren is altijd goed

Bezoek aan het Teseum – schatkamer

Iedere keer ik in Tongeren ben denk ik: wat een fantastische plek ! En dan heb ik het vooral over de ‘oude’ geschiedenis die je er op elke hoek vindt en hoe knap de stad Tongeren daar op inspeelt. Het zijn geen doffe musea en voor wie niet eens graag ‘binnen’ is, de stad en omgeving heeft genoeg ‘bewaarde geschiedenis’ die je gewoon wandelend kan ontdekken. Dit keer bezocht ik niét het overbekende Gallo-Romeins museum maar wel het jarige Teseum.  Ik volgde er het traject van 16 jarigen, al waar ik opdrachten moest maken via een I-pad en mij gevraagd werd wie mijn idolen waren en voor welke bestemming ik best wat over heb. Dat werd dan weer helemaal gelinkt aan de geschiedenis van toen. Pelgrimstochten om ‘schatten’ te zien. Reflecteren over wat jij zelf kostbaar vindt in je leven.

Teseum

De kinderversie lijkt mij nog leuker

Ik volgde de ‘jongerenversie’ beroepshalve, maar toen ik de uitleg hoorde bij de ‘kinderversie’ vond ik die nog toffer. Kinderen krijgen een echte ‘schatkoffer’, waarin ze zaken moeten verzamelen in het museum en zo gaande weg de collectie ontdekken. Op het eind van de rit krijgen ze een badge als schatzoeker. De ‘volwassen’ versie (ook met audio) geeft ‘gewoon’ informatie bij elk stuk.  Een aanrader voor wie in de vakantie naar Tongeren wil !

Eindelijk een vakantie geboekt !

Wij waren bijna vergeten om een vakantie te boeken. Nou ja, echt vergeten niet, maar we stelden het altijd uit omdat we er simpelweg de tijd niet voor namen. Misschien komt het ook wel omdat we steeds meer op vakantie gaan, zelden ver en nooit echt lang. Wat een verschil met vroeger toen Europa als continent sowieso was uitgesloten ! Een mens verandert ! Nog een verschil: zocht ik vroeger de drukte en de steden op, nu kan het niet rustig genoeg zijn. Dit jaar boekten we een huisje in een dorp van 7 huizen, ergens putje Auvergne. Natuur ! Water ! (En ook: Wifi !). Meer hoeft het tegenwoordig niet te zijn, al geef ik toe dat manlief voor deze de vrije hand kreeg. Lag het aan mij, dan was het toch richting noorden én zee.

Auvergne

Aftellen naar de vakantie

Met de ‘geboekte vakantie’ in het verschiet wordt het nu wel echt aftellen naar de vakantie. nog drie weken te gaan !  Een ander ritme (examens) en dan eindigen met de blik op een zorgeloze vakantie. Want dat is die zomervakantie toch wel.  Hoofd en hart zijn tijdens die andere vakanties nog altijd bezig met het werk, dikwijls werk ik dan aan ‘lange projecten’. Maar de zomervakantie ? Die is gewoonweg zalig.

Wandelen en lopen – ik word oud

Het goede weer heeft ook mijn sportambities verhoogd. Geen specifiek doel, maar ik ben opnieuw dikke maatjes met mijn loopschoenen. Deze week genoot ik van het lopen, al werd ik (vooral in het begin van de week) bijna weggeblazen door zoveel wind. Zalig om mij zo te meten met de natuurkrachten. Dat ik ouder word merk ik wel:  ik durf al eens voor langere tijd stijf te zijn na zo’n training. De tijd dat ik dat allemaal kon zonder een pijntje nadien en stretchen ligt wellicht voor altijd achter mij. Ik voel dat ik rugversterkende oefeningen zou moeten doen, maar dat planken mag dan wel hip zijn, ik vind er weinig aan, al zal ik het toch wel doen.

Week 6 van het 6:1 vastendieetboek

Nu moet het lukken dat week 6 net oefeningen geeft om fysiek wat sterker te worden.

Door je spieren te ontwikkelen, bescherm je jezelf tegen gewrichtsproblemen. Spieren kapselen je gewrichten in, waardoor je minder kwetsbaar bent voor blessures.

Ik vrees dat ik er niet (meer) onderuit kan. Dat al dat lopen zonder extra krachtoefeningen mij zo richting lappenmand zal leiden.

Gelukkig hoef ik geen half uur hetzelfde te doen, want ik ben er echt geen fan van !

Het ‘gewicht’ of liever het gewichtsverlies blijft de goede kant opgaan. Dik (what’s in a word) 2 kg.   Ik heb niet de indruk dat ik aan het diëten ben, wel dat ik heel bewust bezig ben met eten. Zo heb ik ook een ‘omgekeerde vastendag’.  Niets bijzonders, en al helemaal geen vreetdag, maar op vrijdag gun ik mezelf eender welk dessert.  Zonder maar een beetje schuldgevoel. Zo liep ik vrijdag speciaal de bakker binnen om een lemonpie te kopen. Wat is dat zalig lekker ! Omdat ik voor de rest het snoepen (en gebak) compleet heb geschrapt, smaakte dit precies nog tien keer zo goed. Geen gram schuldgevoel ! Dat was de spreekwoordelijke kers op de taart !

Snapshot diary

snapshot diary – week #21/2017 schaaktoernooi Gent

schaaktoernooi Gent
Kloksgewijs: Hagelandse aardbeien, afspraak met collega’s sportoase, Gent, Kamperen in Gent, Campingfood, tentoonstelling Oer, schaaktoernooi, Gent, Veerpont

Schaaktoernooi Gent – Stand by your man

Dat wij een lang weekend in Gent zouden vertoeven was niet echt voorzien. Het lief kwam er vorige week mee: het schaaktoernooi Gent en dat het ‘toch leuk zou zijn’ mochten we daar beiden naar toe gaan. Lees vooral: hij schaken en ik als vrouw achter de man. Het idee was niet eens zo slecht, want het beloofde prachtig weer te worden. Ik zat vooral op de fiets, hij zat per dag maar liefst 8 uur achter een schaakbord. Twee partijen per dag, je moet maar zin hebben !

schaaktoernooi Gent

Gent en het circulatieplan

We arriveerden op woensdagavond en veiligheidshalve (het lief was er niet gerust in) fietsten we al eens naar het schaakhuis waar donderdag het schaaktoernooi zou plaats vinden. De eerste stadswandeling werd gemaakt en Gent blijft bekoren. Gent is Brugge met ambiance en leven. We voelden de impact van het circulatieplan: wandelaars hadden het centrum over genomen. Ze wandelden dan ook over de volle breedte van de straat. Als fietser werd ik ‘geduld’ en ik had gelukkig alle tijd, maar ik kon goed de huidige spanningen begrijpen. Passeerde er al eens een auto (met vergunning) dan voelde je dat Gent ze het daar al duidelijk niet meer gewend waren, auto’s in hartje centrum.

 

Al bij al vond ik dat circulatieplan een positieve ervaring maar dat is uit toeristisch oogpunt bekeken. Het was zalige zomers weer, wij hadden alle tijd. Gent barstte uit zijn voegen van de vele toeristen.  Ik weet niet wat het is om in het centrum van Gent te wonen en je auto nodig te hebben of ‘gehaast’ naar je werk te moeten. Ik veronderstel dat het veel planning vraagt, “even de auto nemen” zit er wellicht niet meer in.

Dat Gent een fantastische stad is

 

Gent
Verpozing in Gent. Wij hadden evengoed ons dekentje mee om even te rusten. Koel water werd gesmaakt in zo’n hitte !

Bij iedere ‘korte’ vakantie in Gent merk ik dat de stad mij blijft verwonderen. Er blijft ontzettend veel te doen. Het is bijzonder vriendelijke stad. Langs de leien zaten veel jonge mensen gewoon op de grond met een slaatje uit de winkel, een flesje water en geen kat die er om piepte. Gent is geen museum (zoals ik toch Brugge ervaar). Gent leeft en bruist. Ze doen daar niet moeilijk.

Ik had een lijstje gemaakt van wat ik allemaal wou doen maar ik kwam nog niet eens aan tien procent. Niet omdat ik lui was of weinig deed, maar gewoon omdat er zoveel interessante dingen te doen zijn !

De ontdekking: even buiten Gent

Toch ben ik geen stadsmens. Het is gauw genoeg voor mij. Teveel indrukken, teveel mensen (en zeker dit weekend). Maar dat is niet erg. Want wie graag fietst of wandelt hoeft het centrum niet in. Ik fietste langs de Leie en liet me overzetten door een veerman. Kilometers exclusief fiets/wandelpad waar je in volle natuur bent en auto’s ver weg zijn. Geef mij maar dit soort Gent !

fietsen in Gent

Supporteren en troosten

Nooit gedacht dat het Schaaktoernooi Gent mij toch zo’n mooie dagen zou opleveren ! Twee partijen per dag speelde hij. Ik juichte toen ik hoorde dat hij gewonnen was, sprak moed in (en zocht excuses voor hem, ha !) als hij verloren had. Maar dat je liever 8 uur achter een bord zit dan te genieten van zoveel moois en zo’n zonnige dagen… dat gaat er bij nog altijd niet in.