Tagarchief: sport

5 favourite things – zomer 2018

Genieten van dingen

Ieder jaar maak ik in december een lijst op van mijn favoriete dingen.  Het kan een beetje contradictorisch lijken in mijn gang naar minimalisme, maar ik definieer minimalisme dan ook je omringen met dingen die werkelijk waarde voor je hebben. Omdat je er van geniet of omdat ze je simpelweg gelukkig maken. Dit is mijn zomerlijstje.

Nieuwe loopschoenen

favorite thingsIk ben sedert deze zomer, ondanks de hoge temperaturen, echt goed bezig wat lopen betreft. Ik loop om de andere dag, zonder uitzondering. Dat ik daarvoor extra vroeg moet opstaan (hitte) neem ik er graag bij. Ik beloonde mezelf met nieuwe schoenen. Goed dempend en met een stoere look. Het is grote liefde tussen ons. (€ 50,00, Decatlon)

Fietstenue ! Jumper !

favorite things

Ik blijf dat kei-lelijk vinden zo’n jumper en al helemaal als je een vrouw bent. Ik zou het dan ook nooit kopen. Tot een vriendin-triatlonster mij exemplaar gaf ‘omdat ze niet snapte dat ik dat niet droeg’. Wat een gemak ! Gedaan met rekkers die (bij mij toch)  in buikplooien en irritaties door het zweet. Gedaan met mij zorgen maken of mijn rug niet bloot is. Ik blijf het lelijk vinden, maar het is dan ook onzichtbaar. Uiteindelijk zie je maar het broekje en de shirt.   (2 stuks samen € 20,00, Lidl)

De caravan(tas) gaat overal mee

Tas smartphoto

Als ik  niet met de caravan weg kan (en dat steekt !) dan moet de caravan maar weg gaan met mij.  Het is een emoding, die tas. Het is een foto van een vakantie met het lief. Het was de eerste keer dat het lief – in bekeringsfase en zijn afkeer tegen kamperen overwinnend – zelf vroeg om samen met de caravan weg te gaan. Sedertdien reis ik dan wel meestal alleen, maar gaat hij toch zo nu en dan mee. Deze zomer moesten wel alle geplande reisjes schrappen. Maar die tas herinnert mij: het komt terug. Het lief en ik gaan weer samen op reis. Die tijd komt terug. Een stevige canvastas is het en het is zo gemaakt dat ik de flap met een andere foto kan wisselen. Maar ik denk dat ik het nog wel een hele tijd deze hou ! Of zelfs altijd ! Leuk cadeau trouwens, ik had niet gedacht dat het zo goed zou uitvallen.
(€ 27,99 bij bij Smartphoto maar toen ik het bestelde was er korting op alle producten, dus best in het oog houden ! Een andere fotoflap kost € 11,99).

UV-shirt

favorite things

Ha, ik ben dus verkocht aan dat suppen ! Urenlang stond ik daar op die plank om thuis komen als een geroosterde kreeft. Dat kan echt niet gezond zijn. Nu weet ik wel dat je je moet insmeren en zo, maar ik ken mezelf, ik ben daar niet zo nauwkeurig in.
UV-shirt to the rescue ! Hoef ik mij geen zorgen te maken dat ik ’s nachts niet kan slapen omdat ik o zo verbrand ben. (€ 10,00, Decatlon, ja ik ga voor het gemak).

De ukelele

favorite things

Die ligt hier al jaren in huis en is compleet in de vergeethoek geraakt toen ik helemaal opging in gitaarspelen (ja, ik heb zo mijn periodes). Nu ben ik helemaal uked. En wel omdat de ukelele klein en vrolijk is, maar bovenal zo gemakkelijk om te bespelen. Het helpt natuurlijk dat ik een gitaarverleden heb, maar echt, iedereen kan het ! Ook zin ? Voor € 35,00 kan je al aan de slag.

Dingen doen – ervaringen

Het valt mij op dat alle dingen die ik hier heb opgesomd (op de tas na) te maken hebben met dingen doen, met ervaringen. Lopen maakt mij gelukkig, evenals suppen, fietsen en muziekspelen. Dat wij geen echte vakantie hebben deze zomer hakt er diep in, maar de tas voelt aan als protest: ooit komt dit terug ! Volgend jaar is deze ellende (hopen we toch) voorbij!

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #30/2018 – De troost van het lopen

 

Samengevat : Ik vond deze week vooral de troost van het lopen en het vele bezoek dat we hier kregen. Omdat we onverwacht terug naar ‘Onco’ moesten, brachten we een blitzbezoek aan Leuven. 

De zogenaamde slechte week

Leven de meeste mensen in het ritme van weekdagen en weekend, hier wordt alles gedacht in ‘goede’ en ‘slechte’ weken. En die zijn voorspelbaar, althans fysiek. Ik vrees dat deze slechte week al vanaf dag 1 werd ingezet. Dag 3 werd het nog erger: de thuisverpleging was vergeten om de portacath te spoelen, waardoor we hoera, hoera, nogmaals naar de afdeling oncologie mochten. Gelukkig konden ze het lief daar snel helpen. Het lief was opnieuw ziek (gemaakt) en kon weinig anders dan slapen en nog eens slapen en hopen dat de dag voorbij zou gaan. Dat zei hij trouwens letterlijk.
Ik kreeg ook mijn klop, iedere keer weer dezelfde ellende en als het ietwat beter gaat (dat er al eens uit het huis kan worden gegaan, al is 2 uur de max), dan hangt daar alweer de bui van de volgende vrijdag. Dan begint alles weer opnieuw. Van onder nul.

De troost van het lopen

troost van het lopen

Ik loop de laatste maanden weer behoorlijk fanatiek. Niet snel, (ik ben een trage loper) en ik haal helemaal geen grote afstanden. Fanatiek ‘het loopschema als eerste gebod’. Ik geniet ervan, vooral van het gevoel achteraf. Iedere keer voer ik een strijd met mezelf, het is een opbouwend schema, dus wordt het altijd een beetje lastiger. Op mijn Instagramstories schreef ik dat ik niet eens graag loop, maar vooral geniet van het gevoel achteraf. Ik denk dat ik een gevecht voer dan. Tegen alles. Tegen ‘ge zult mij er niet onder krijgen’.
De frustratie laaide deze week hoog op en tijdens dat lopen had ik altijd het gevoel dat ik het verdriet wat temperde, dat ik meer controle kreeg. Dat ik gewoonweg nog bestond en weigerde om te verdwijnen in het lot. De troost van het lopen.
Klinkt wellicht gek voor wie niet loopt. Gelukkig lukt het evengoed met andere sporten !

Blijven bewegen !

Troost van het lopen en als er niet gelopen wordt, dan troost van het stappen. Werkt bijna evengoed ! Maar het behoedt me wel voor blessures !

Ik geloof dan ook zo erg in het credo ‘blijven bewegen’. Ook al lijkt je hele wereld stil te staan en weet je niet waar je hoofd staat, ‘blijven bewegen’. Het maakt niet uit of dat nu lopen is of iets anders, maar gewoon doén. Zo hoop ik ook de  badge 1 maand elke dag  10 000 dagen stappen van Garmin binnen te halen. Om mezelf te verplichten om niet stil te zitten. Zodat ik het huis uitkom. Zodat er een doel is, ook al zijn het vakantiedagen en is er misschien niets dat echt moet.
Verdriet heeft iets verlammends. Beweging geeft energie. (Tot zover mijn ‘de woorden van Kaat! ha ! )

Het VT-wonenduiveltje

Wij krijgen (gelukkig) veel bezoek. Of we nodigen gewoon mensen uit. Ik heb de gedachte dat ons huis ‘helemaal in orde moet zijn’ voor hier bezoek mag komen voor eeuwig en altijd naar de verdoemenis gejaagd. Het is een valstrik waar ik nog dikwijls inloop.  In afwachting van het bezoek zie ik plots drie keer zoveel rommel en is ons huis plots in bouwvallige staat. Moet er een tuinarchitect komen. Een poetsdienst. Een klusjesman. Dan zijn de huizen van iedereen die ik ken véél mooier, veel netter, opgeruimder, enzovoort.
Ik noem het tegenwoordig het VT-wonenduiveltje. Het gevecht is nog niet gestreden, maar ik boek vooruitgang.  Dit zijn alvast argumenten die mij helpen. 1) Ik vind mijn huis zelf prima. Waarom een huis voor anderen die er niet in wonen ? 2) Als ze voor het huis komen en niet voor ons, dan blijven ze misschien beter weg.
Wat vinden jullie ? Of is dat te bot ? Niet dat ik dat ooit echt zeg. Of het is tegen mezelf natuurlijk.

O dat leuke bezoek !

Maar ik boek dus progressie. Ik nodig meer mensen uit. Ontbijt, BBQ, gewoon spaghetti, dat durf ik tegenwoordig allemaal. Met verschillende bijeengezette stoelen (ik heb geen 10 gelijke tuinstoelen). Met ‘vers geperst fruitsap’ van de Carrefour. Waarvoor staat die machine daar anders ?

Dat bezoek doet deugd. Er komt een nieuwe wereld binnen. Een wereld vol energie. Mensen vertellen leuke verhalen (voor de meeste mensen is het vakantie), zijn goedgezind door het fijne weer. We spelen gezelschapsspelen tot een gat in de nacht. We babbelen tot het lief bijna in slaap valt (en dat hoeft geen middernacht te zijn). Maar niemand die het erg vindt. Dat van die verschillende stoelen. Of dat van het lief dat na verloop van tijd moet afhaken.

Het moet beter worden

De voorbije week verloor ik toch behoorlijk de moed en dat wil ik niet. Niet voor mezelf maar ook al helemaal niet voor het lief die daar natuurlijk niets aan heeft. Sterkte van het verhaal: hij is het juist die mij troost en luistert naar mijn verhaal. Die mij weer recht trekt.
En dat kan ik alleen maar beantwoorden met mijn best te doen. Wat dat ook betekenen mag. ‘Stap voor stap, dag na dag’.

Snapshot diary week #12/2018 Eindelijk ook weer lente in mijn hoofd !

snapshot diary

Lente in de lucht, lente in mijn hoofd

Alsof ik eindelijk weer kan ademen ! Oef ! En dat zonnetje, dat zorgde ervoor dat alles netjes synchroon liep. Soms moet je nee durven zeggen, hoe goed het voorstel ook is en toen ik dat eindelijk had gedaan stond ik verrast over de impact. Ik voelde me terstond lichter, vrijer, blijer, energieker. Als dat niet goed is !
Ik was zo enthousiast dat ik het ging vieren in Het Moment, alwaar ik mijzelf trakteerde op ‘wentelteefjes van peperkoek met ijs en vers fruit’. Wat een feest !

Het Moment Averbode

Ja, de foto doet onrecht aan hoe geweldig lekker het was. De peperkoek wordt daar trouwens ter plaatse gebakken, ambachtelijk als alles daar is. Kan het nog verser ?

Eindelijk weer energie

Met het eind van de lente komt ook de broodnodige energie eindelijk weer vrij. Ik mag adn al de 40-dagenfitchallenge hebben opgegeven, ik hou mij tegenwoordig netjes aan mijn looptrainingen. Dat blijft lastig maar de beloning is o zo groot ! Lopen blijft wonderen doen voor mij. Er komt energie vrij, het zelfvertrouwen groeit, het lichaam wordt fitter, kortom, wat een boost !

Wandeling in Maastricht

Vrijdag bracht ik nog een bezoekje aan Maastricht waar ik eindelijk het Bonifantenmuseum bezocht. Ik vrees dat ik onvoldoende voorbereid was, want ik leek geen samenhang te vinden. Het museum was kleiner dan verwacht en ik vrees dat ik doorgaans nogal verwend ben wat musea betreft. Hier had ik het gevoel dat ik het zelf een beetje moest uitzoeken en dat verschillende collecties, zomaar zonder uitleg (of ik vond die niet) naast elkaar stonden. Het meest boeiende vond ik echter dit :

Bonifantenmuseum

In de cupola (dat is een soort kegelvormig dak, hét kenmerk van het Bonnefantenmuseum) maakte Stanley Donwood een wandschilderij in de vorm van een optical glade. Thom Yorke (Radiohead) maakte er een geluidscompositie bij. Echt een wonderlijk gevoel, alsof je totaal ergens anders was ! Vol rust en vrede ! (Klinkt goed, niet ?)
Ik had best zin om mij ook zomaar in die kussens te gooien, maar hé, ik blijf een Belg. Dat gaat nog niet zo vlot bij mij als bij die Nederlanders !

Vol plannen

Eenmaal de lente in huis komt ook de paasvakantie eraan en die zit vol plannen ! Ik hoop op een droge vakantie (zon durf ik niet te vragen, maar dat zou natuurlijk geweldig zijn), want met mijn huis op wielen trek ik richting noorden ! Up we go !

Nog één weekje werken !

 

40 dagen fit

40 dagen fitchallenge week #2 – Wat is jouw excuus ?

Wat is jouw excuus ?

Motivation Zero

Het ging echt niet goed met dat sporten deze week. Ik had er geen zin in en zag zelfs het plezier er niet meer van in. Dat is behoorlijk tegen mezelf in, want ik wéét dat sporten me gelukkiger maakt. Ik wéét dat als ik eenmaal goed bezig ben dat ik dan in een heel positieve en energieke drive kom. Maar het lukte me deze week totaal niet. Tijd om dat even te onderzoeken. Ik zocht een boek. Misschien als excuus (lezen en sporten gaat moeilijk). Maar ook omdat boeken mij soms wel op goede ideeën brengen.

Wat is jouw excuus ?

Geen tijd. Te koud. Zo kan ik wel even verder gaan.  Het is maar dat ik deze challenge ben aangegaan en beloofd heb om iedere week verslag uit te brengen. Nu en dan bladerde ik dan maar in een ‘motivatieboek’ zoals ik ze noem, boeken die je toch tot actie zetten. Ik nam ‘Wat is jouw excuus ?‘ ter hand en zag dat ik niet de enige was. Dat begon natuurlijk niet goed. Werd ik getroost met de gedachte dat iederéén excuses had !

De 5 fases van verandering

Las ik verder en kwam ik bij de 5 fases van verandering

  • ontkenning
  • besef
  • ontdekking
  • actie
  • volhouden

Ik vind het behoorlijk sterk dat ik wat sporten betreft echt nog in de fase van ontkenning kan zitten. Omdat ik sowieso ‘sport’ of ‘beweeg’ (op een jaar tijd toch) meen ik snel dat er niets aan de hand is als ik het een week laat liggen. Ik denk ‘och, ik sport toch veel meer dan de gemiddelde mens ?’.  Dat is natuurlijk kop in ’t zand steken. Eerst en vooral weet ik sowieso niet wat anderen doen en sedert wanneer bepalen wat anderen doen mijn doelen ?

Een doel voor ogen – op lange termijn

Op pagina 55 werd ik uitgenodigd om mijn jaarplan te maken wat sport betreft. In de tijd dat ik mijn wel eens waagde aan een halve marathon en met veel plezier uitkeek naar de triatlons van de zomer had ik inderdaad een jaarplan. Of liever: tenminste een plan voor een half jaar. Want ik liep natuurlijk geen halve marathon door te sporten als ik zin had.
Het boek bracht dit dus pijnlijk aan het licht. Dat ik motivatie mis, heeft te maken met het gebrek aan plan. 
Toch zie ik geen wedstrijden in de toekomst. Het is een mooie tijd geweest, die wedstrijden, maar de drukte hoeft niet meer. De stress (echt !) zorgde ervoor dat ik op wedstrijden slechter presteerde dan wel tijdens trainingen.

Maar het blijft een behoorlijke ‘kost’. Dat ik door het schrappen van wedstrijden ook geen lange termijndoelen meer heb.

Ik doe het nog zo slecht niet

Uiteindelijk kreeg dit boek me toch aan het sporten. Elke dag opnieuw. Van sommige bladzijden nam ik een kopietje en dat hangt nu nu netjes aan het magneetbord. Dit bijvoorbeeld.

Wat is jouw excuus

Dat plan dat ik heb voor deze challenge is helemaal niet zo slecht !
Soms komt het juiste boek je op het juiste moment in handen !

De afrekening : week #2

  • donderdag : 20 km fietsen (Limburg)
  • vrijdag : 10 000 stappen (enige voordeel aan veel vergaderingen)
  • zaterdag : kracht
  • zondag : jokerdag. Ik was dan ook ziek. Excuus ja. Maar liever gezond !
  • maandag : Nederland in Beweging
  • dinsdag : Nederland in Beweging
  • Woensdag : kracht

Ik deed iedere dag een beetje waar ik zin in had. Lees: waar ik nog enigszins voor te motiveren was. Nederland in Beweging is echt mijn noodplan. Als ik totaal niet weet waar te beginnen. Na 5 minuten vergeet ik mijn tegenzin. Voordeel: het is een behoorlijk volledige work-out.

Over het boek ‘Wat is jouw excuus ?’

“Wat is jouw excuus ?” is een atypisch boek. Ik vind het behoorlijk moeilijk om het te omschrijven. Het helpt je om dieper in te gaan op allerlei excuses die je hebt om niet te sporten. Voordeel is dat sporten daar niet gelijkgesteld wordt met grote prestaties.  Voor iemand die totaal niet van sport houdt (en daar reken ik mezelf NIET onder) is het een eye-opener en motivator. Misschien omdat het boek vooral ingaat op het belang van bewegen. Ik heb zelden een boek over sporten gezien dat linken legt met het alledaagse bewegingen. Denk maar aan het optillen van de wasmand. Hoe je houding daar is.

Wat ik aan het boek overhoud:

Wat is jouw excuus

Voor iedereen. Voor mij dubbel. Want ik wéét gewoon dat als ik te lang stil zit de energie in mijn lijf als het ware gaat blokkeren. Dat ik mij zwaarder voel (misschien ook word), dan ik lui en lamlendig word en dat de zetel met de dag aantrekkelijker wordt.
Tot ik weer die sportschoenen aantrek !

Dus heb je ook een dipje: gewoon herpakken ! Je lichaam zal je dankbaar zijn !

Voor wie is dit boek ?

Het boek zal vooral mensen die totaal niet gewend zijn om te sporten, over de streep trekken. Misschien een hint als cadeau aan iemand van wie je denkt dat die echt wel iets moet doen aan zijn/haar conditie ! Of vind je van jezelf dat eindelijk eens met ‘iets’ wil beginnen, maar ben je niet thuis in wat goed bewegen/sporten nu is, dan zit je met dit boek echt goed. Het is motiverend, legt de lat laag (wat de intensiteit betreft) maar ook meteen hoog genoeg om echt resultaat te halen. Resultaat als in een gezondere levensstijl, niet in sportprestatie x of y. Dat mag natuurlijk, maar is die levensstijl niet het belangrijkste ?

Greet van Opstal & Max Icardi, “Wat is jouw excuus, stop met uitvluchten en start met een sportief leven” , 224 bladzijden, uitgegeven bij Horizon, februari 2017.
Te koop bij o.a. Bol.com voor € 24,99.

 

Dit postje komt 4 dagen te laat. Zelfs voor het schrijven had ik excuses. Maar daar heb ik weer een ander boek voor nodig !