Tagarchief: sport

Snapshot diary

Snapshot diary – week 47 – van werk naar Val Dieu naar lappenmand

snapshot diary

Ze vallen bij bosjes, die leerlingen

Deze week liep gewoon lekker, al gebeurde er niets bijzonder.  Ik genoot van de leerlingen maar zag ze tegelijkertijd als vliegen vallen. Het is duidelijk dat de winterse kwalen hun weg naar onze school hebben gevonden. Tel daarbij warme slecht verluchte lokalen en binnen de kortste keren zit je maar met een klas die voor drie vierden bevolkt is.
Ik probeerde de leerlingen nog netjes op afstand te houden (het contact met meer dan 200 leerlingen is niet bevordelijk voor het indijken van besemmingsgevaar) en je weet al waar ik dit weekend eindigde : in bed en met koorts.

Wandelen in Val Dieu

Val Dieu

Donderdag gaf ik mijn laatste lessen van de week (4/5 opdracht) en op vrijdag had ik het plan opgevat om te hiken bij onze Waalse landgenoten in de vallei van Val Dieu. Ik had geen betere dag kunnen uitpikken, volle bak zon maar wel met scherpe wind. Ik volgde een wandeling die mij tussen koeien liet lopen. Soms moest ik mij bukken onder de prikkeldraad.  Ik startte bij de abdij van Val Dieu waar ik meteen abdijbier kocht voor het lief. Er zou er eentje content zijn, zoveel is zeker.

De beste vorm van mindfullness (voor mij)

Toen ik aan de tocht begon merkte ik dat ik geen oortjes bij had. Geen podcast dus en geen muziek. Na al die uren merkte ik evengoed dat ik geen enkele keer op mijn uurwerk had gekeken en niet eens aan muziek of een podcast had gedacht. Als er één iets is wat voor mij het toppunt van mindfullness is, dan is het wel trekken in de natuur.

Enige verweer tegen al die duisternis

Wallonië en Val Dieu scoorden zeer hoog. Ondanks mijn grote wandelpassie heb ik nog maar zelden alleen in de Ardennen gewandeld. Geen wandelknooppunten daar (bij mijn weten) en het landschap is er dan wel heerlijk desolaat, ik had altijd wel schrik om gewoonweg te verdwalen. Deze keer was ik gewapend met een GPX, dus die schrik is voorbij.
Zo’n tochten zijn prima middelen tegen de herfst- en winterblues en mijn neiging om maar liefst een winterslaap te houden, want ja, die korte dagen dat blijft moeilijk.

licht in de herfst

Dan maar zelf voor licht zorgen

Korte dagen betekenen ook lopen met licht. De voorbije week heb ik de eerste keer met ‘licht’ gelopen. Nog niet het sterke Decathlonlicht, maar toch al goed zichtbaar voor anderen. Ik kan maar beter gezien worden.
Ondanks de korte dagen merk ik dat de lichtjes in onze tuin het nog altijd goed doen. Dat betekent vooral dat er nog wel degelijk voldoende zonlicht is overdag om ze op te laden. Ze werken immers allemaal op zonne-energie.
Na mijn loopje woensdag heb ik toch nog even buiten gezeten bij dat licht, als daad van rebelsheid tegen die korte dagen.
In mijn werkkamer werden de lichtjes weer bovengehaald en heb ik een nieuwe vriend die over me wakt : Freddy de ijsbeer. Geef toe, how cool is dat ?

Lappenmand

Spijtig genoeg was het zaterdag al helemaal van dat. De stem was weg, de keel gezwollen en ik zag (en zie !) zo het beeld van die leerling met zware hoest waar het twee weken geleden mee begonnen is. Al is er natuurlijk geen ontsnappen aan. De herfst en winter met al z’n kwalen.
Toch hoop ik dat het snel over gaat. Zo’n zetelabonnement is echt niets voor mij.  Ook niet met Netflix en ook niet moet boeken. Hoestbuien en verplicht zwijgen ook al niet.

Ik wens je een fijne week toe ! 

 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #20 Waarin heb je aan jezelf getwijfeld ?

Veere caravan op brug

twijfelen aan mezelf

Eerlijk : er zijn nog weinig zaken waarin ik twijfel aan mezelf. Twijfelen als aarzelen tussen ‘kan ik het’ of ‘kan ik het niet’. Meestal heb ik een onmiddellijk idee over mijn kunnen. Ja, dat kan ik. Of ‘Nee, dat kan ik niet’.
Voor wie denkt dat ik beschik over de perfecte zelfkennis : mijn eerste intuïtie is niet altijd juist.
Onzeker zijn is dan weer iets anders, maar dat gaat meestal over situaties, zelden over taken. Het zou ook wel eens kunnen dat ik enkel dat doe waarvan ik redelijk zeker weet dat ik het tot een goed einde ga brengen.

twijfel

10 zaken waarin ik getwijfeld heb/twijfel aan mezelf

  1. Alleen en lang rijden met de caravan

    Ik had dan wel een caravan gekocht (droom !) maar ik de aarzeling was groot toen ik er ook effectief moest gaan mee rijden. Het lief reed de caravan nog mooi van de winkel tot bij ons thuis, maar aangezien ik veel dagen alleen zou reizen moest ik het toch alleen kunnen.
    Zweet bloed en tranen heeft het gekost, maar ondertussen vergeet ik al bijna dat er een klein huisje aan mijn auto hangt. Ervaring leert en sterkt het zelfvertrouwen. Maar toch, zeker was ik niet !

  2. Een halve marathon lopen

    Ik heb het een paar keer gedaan en het nooit zonder veel moeite verlopen. In tegenstelling tot het rijden met de caravan kost het mij nog altijd veel moeite en is het niet iets dat mij natuurlijk afgaat. Dankzij de steun en het geloof van medelopers is het toch gelukt.
    Momenteel begeef ik mij in het kamp ‘dat kan ik niet (meer)’, maar dat heeft wellicht meer met gebrek aan motivatie (te lange afstand en teveel tijd om te trainen) dan wel met echt geloof of ongeloof te maken.

  3. Triathlon

    Laten we toch nog even in de sportsfeer blijven ! Ik vind het nog altijd verbazend hoe ik daar ingerold ben zonder al te veel voorbereiding of kennis. Toch heb ik er een heel aantal gedaan. 1/8ste welliswaar, maar gezien mijn stressgevoeligheid vind ik het toch verbazend.
    Weerom : het is sterk wat het geloof van anderen in je kan doen.

  4. Alleen de wereld rond

    Ik heb veel gereisd. Gewerkt in New York (Zomer), verschillende tochten doorheen Azië, het Midden-Oosten en de Magreb-landen. Ik deed dat meestal alleen. Er zat zeker veel jeugdige overmoed bij. Momenteel bevind ik mij in het kamp van ‘Dat kan ik niet (meer)’ en moet ik toegeven dat ik nu meer angst en allerlei negatieve scenario’s zie dan vroeger.

  5. Deze blog – De Wereld van Kaat

    Deze blog heeft in de beginperiode tot mijn grote verbazing prijzen gewonnen bij Clickx. Ik schrijf dat toe aan het feit dat er toen niet eens veel blogs waren en de keuze snel gemaakt was, zeker als het over vrouwen ging. Tegenwoordig zijn er zoveel goede blogs van hoogstaande kwaliteit dat ik mij afvraag wat ik hier nog doe.
    Anderzijds blijft mijn blog groeien. Niet spectaculair maar toch groeiend. Maar bovenal : ik doe het doodgewoon omdat ik het graag doe.
    Motivatie is een prima medicijn bij twijfel. Volg je passie !

De belangrijkste les : je leert het meeste uit je falen

Een van de belangrijkste lessen die ik in mijn leven leerde (en die ik nog elke dag opnieuw moet leren en toepassen) is dat het beter is iets te doen en te falen dan helemaal niets te doen. Ik denk dat ik ooit bij Ophra las dat falen vooruitgang is en daar geloof ik echt wel in. Falen is natuurlijk geen doel, maar het leert je zoveel ! Spijtig genoeg waarderen we dikwijls enkel het eindproduct, terwijl het proces ons zoveel bijleert en ons nieuwe inzichten oplevert.
Dus zeg ik het nu gewoon aan mezelf :

Bij twijfel aan eigen kunnen : gewoon doen ! Iets niet doen omdat je aan jezelf twijfelt is jezelf kansen ontnemen. Faal je ? Geen nood ! Begin iets anders ! 

 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !
back to club challenge

Back to Club Challenge – terug fit met (gratis) hulp van Decathlon

Back to Club Challenge – Decathlon

Voor wie het nog niet gelezen heeft nog eens de bekentenis : de voorbije weken werd hier zo goed als niet gesport. Alle energie ging naar het nieuwe werkschema. Eenmaal dat ingevuld, kon ik aan sporten denken.  Toen ik uitdaging van Decathlon via Facebook zag verschijnen kon de timing niet beter zijn. Yes ! Een fitnesschallenge ! En het goede is, ik kàn het in de club doen (zeggen wij Vlamingen niet gewoon ‘de fitness ?’), maar ik kan het ook thuis doen.  No excuses anymore ! 

Hoe gaat het in zijn werk ?

Easy peasy : gewoon even naar Facebook en aanmelden voor de back to club challenge. 3 fitnessvideo’s per week. Dat moet toch lukken ? Niet ? Gratis en voor niets !
Je kan hier al de eerste filmpjes bekijken.  Bij iedere oefening staat extra uitleg over zowel de uitvoering van de oefeningen als de betreffende spieren de getraind worden. Overschot van energie of net iets te hoog gegrepen voor je ? Ze hebben er aan gedacht ! Je kiest zelf de lichtere of juiste stevigere editie ! (Ik kies alvast voor Alice, Remy krijgt mij volgende week wel te zien !).

Stokken in de wielen

Hoe zalig de back to club challenge  van Decathlon ook in mijn agenda past (net het ritme van nieuwe werkschema gewoon), ik had niet gerekend op een virale infectie waardoor zelfs de trap nemen een fitnessoefening op zich is. Met andere woorden : voorlopig zit ik dus kwijlend te kijken naar de filmpjes met een geest die wil meedoen en alles wil doen behalve braafjes in de zetel liggen. Naar die filmpjes kijken en niet kunnen doen, dàt is pas een uitdaging.

Dat lijf van mij wil actie !

Gelukkig duurt het nog even, die uitdaging en zullen ook nadien die oefeningen beschikbaar blijven via de website van Decathlon. Maar ik hoop tegen het weekend toch te kunnen inpikken. Dat lijf van mij wil actie ! Eerst nog even uitzieken dus, kwestie van geen weken in de lappenmand te verzeilen. Zei ik al dat ik nauwelijks kan wachten ?

Doe je ook mee aan de back to club challenge ? 

Better than before

Gelezen : F. Soofi – Overcomming procrastination

UItstelgedrag

Een schop onder mijn kont

Nu en dan lees ik zo’n boek dat mij een draai rond mijn oren geeft en me weer in de goede richting zet. Ik lees ze dan ook met dat doel. Meestal wéét ik de grote lijnen van zo’n boek wel (al was ik hier toch aangenaam verrast), maar het moet gewoon nog eens gezegd worden en ik heb het gewoon nodig.

Uitstelgedrag in de vakantie

Nu kan je je afvragen wat je met zo’n boek bent in de vakantie. Ga je dan niet opnieuw aan het werk denken ? Juist niet ! Ik las het boek omdat ik … vakantie uitstel. Wat ‘het werk’ betreft heb ik helemaal geen problemen met uitstelgedrag. Ik heb geen problemen met deadlines en met werk dat af moet.  Mijn hele werken situeert zich bijna geheel in het belangrijk/dringend kwadrant en dat gaat goed. Alleen ben ik daar zo goed in getraind dat ik te weinig kom tot belangrijk/niet dringend.

Eisenhower

Het is natuurlijk al heel wat, dat ik in het eerste kwadrant geen problemen heb, maar de kracht om alles vol te houden zit ‘m natuurlijk in het tweede en juist omdat dat zogezegd ‘niet dringend’ is, wordt het door mij vaak vooruit geschoven, of anders gezegd : komt hier het uitstelgedrag.

Ik zei het je al : ik wéét dat dat belangrijk is. Ik wéét dat ik veel moet sporten, dat ik aandacht moet hebben voor voeding. Maar toch lijkt dat het eerste te zijn dat er ‘af valt’, terwijl ik net zo goed weet dat juist deze activiteiten heel veel energie geven, energie die ik juist nodig heb om alle andere taken goed te vervullen.

In general, a fit person is more likely to start tasks and finish them on time irrespective of the complexity of the task. A fit body leads to a fit mind which is more energetic and agile. If you feel lazy, consider focusing on your physical body as a starting point


In dit kwadrant situeert Gretchen Rubin een

  • gezonde voeding
  • actieve levensstijl
  • voldoende slaap
  • een opgerumide omgeving

Legitimatie van uitstelgedrag

Ik had bijzonder veel aan het hoofdstuk ‘oorzaken van uitstelgedrag’.

uitstelgedrag1

Perfectionisme durft me nogal eens de das om doen. F. Soofi verwijst daarvoor naar de 80/20 regel van Pareto : 20 % van de tijd leidt tot 80 % van het resultaat. Ik pleit onmiddellijk schuldig dat ik mij nogal kan verliezen in details die helemaal juist moeten zijn maar er eigenlijk niet zo toe doen. Details waar ik dus véél tijd in steek, tijd waarvan ik mij toch moet afvragen of dat wel zo wijs is.

Er zijn ook zaken waar ik gewoonweg niet aan begin uit pure angst om te falen. Volgens mij zit dat dicht bij elkaar:  perfectionisme en de angst om te falen. Mij ergens zomaar in gooien is ook niet mijn sterkste kant, ik hou van oerdegelijke voorbereiding, en ook al heeft dat me al veel opgebracht, sommige zaken kan je gewoon niet compleet voorzien of onder controle hebben. Er niet aan beginnen omdat het niet voor te bereiden is of compleet onder controle te krijgen is, kan heel heel jammer zijn.

Wat is echt belangrijk (in de vakantie) ?

Ik heb altijd grote verwachtingen over de vakantie. Op zich zijn ze realistisch en haalbaar, maar ik merk dat ik blijf vastzitten in dat eerste kwadrant. Ik zie overal werk in het huis, allerlei werkjes die nog kunnen worden ingehaald, klussen hier en daar. Ik kan zo overweldigd zijn door het lange lijstje ‘nog te doen’, dat ik eigenlijk vergeet waar het echt om gaat.

 The lack of goals can also be due to lack of exploration and analysis. In the course of life people become so busy that they forget to think about their aspirations and constantly shift it to a later time. That later time never arrives and they gradually lose interest.

Vakantie zou een tijd kunnen zijn om daar bij stil te staan. Om de ‘taken’ te laten, om te investeren in wat belangrijk is. Dit boek was voor mij (opnieuw) een schop onder mijn kont van dat niet uit te stellen. Niet te wachten tot ‘de perfecte omstandigheden (goed weer !) er zijn om er aan te beginnen.

Dat brengt me natuuriljk op prioriteiten. Dat ik daar maar eens goed opnieuw over nadenk. Geen excuses om het niet te doen, maar gewoon nu ! Ik weet alvast wie me daarbij goed helpen kan ! 

Samengevat

Dit is een heel dun boekje dat ik iedereen wil aanraden. Ik kan mij moeilijk voorstellen dat er mensen zijn zonder uitstelgedrag. Sommige mensen zijn zeer goed op hun werk, maar heel wat minder goed in het zorg dragen voor zichzelf of in het nemen van voldoende ontspanning. Uitstelgedrag betekent niet dat je een luie wammes bent, wel dat je soms doorheen alle drukte prioriteiten verkeerd ziet.

F. Soofi, Overcoming Procrastination, (2016), 64 blz. te koop via Kindle $ 3,33.