Tagarchief: uitstapjes

Snapshot diary

Snapshot diary week #09/2017 Water en regen, een hele week

snapshot diary

Het vakantiehuis dat in het water viel

Deze week stond met stip in mijn agenda, want … vakantie ! Krokusverlof ! Dus had ik een verblijf in mijn geliefde Nederland geboekt, midden in een bos ! Een mooi huisje met alles erop en eraan, dorpen in de buurt, wandel- en fietspaden ! Doelstelling : zo veel mogelijk in genieten van de natuur !

altijd regen

Nu had het de hele rit ernaar toe al hard geregend. ’s Avonds stormde het. ’s Nachts werd ik wakker van het getik op het dak en ik hoorde hoe tuinmeubelen wegvlogen. Ik keek de weerberichten na en zag dat het niet beter zou worden. Regen, een hele week. En dat ik in zo’n omstandigheden dan toch liever thuis was. De dag erop pakte ik dus mijn koffers opnieuw, gaf de sleutel af aan de receptie en stond voor 10 uur ’s morgens aan Nationaal Park De Groote Peel. Ik zou dan tenminste daar een flinke wandeling doen en vervolgens naar huis rijden. De wind was echter zo hevig dat ik hard moest duwen om überhaupt mijn autodeur te openen. Ik zag takken door de lucht vliegen en de bomen kraakten waarschuwend. Was het wel verantwoord om nu door zo’n domein te wandelen ? Ik heb van een beetje regen geen schrik, maar dit waren rukwinden en een gebied waar ik moederziel alleen zou zijn.  Dus reed ik nog verder. Naar huis.

Laat het weer je leven niet bepalen

Nu is regen in onze contreien niet uitzonderlijk en ik bleef hardnekkig vasthouden aan mijn doelstelling om zoveel mogelijk buiten te zijn. Ik had geluk, want op dinsdag regende het minder. Ik genoot van een lange wandeling in Zoutleeuw. Het was vooral mijn koppigheid die het deed, want er was alleen maar water. Rond mij, boven mij, overal ! Mijn regenponcho bewees oerdegelijk te zijn, rugzak en kleren waren goed beschermd.

Het vinne

Ik denk dat ik wel de titel van ‘doorzettende wandelaar’ verdien. Je had me moeten zien toen de wandeling af was !

40 dagen fit

Woensdag had ik ook besloten om voor mezelf een veertigdagen fit challenge op te stellen. We zijn ondertussen 5 dagen ver en ik kan je nu al vertellen dat ik dat behoorlijk onderschat heb ! Donderdag (in plaats van het beloofde zondag) kunnen jullie lezen hoe het mij ‘vergaan’ is de voorbije week.  Echt niet zonder zucht of stoot, al heb ik er nog geen spijt van gehad. Ik voel mij vooral goed als het gedaan is, iets wat veel mensen wel zullen herkennen. Anderzijds motiveert het echt wel, zo’n uitdaging. Ik doe ook tal van dingen die ik al een hele tijd niet heb gedaan ! Donderdag het verhaal dus !

Wat wil je graag voor je verjaardag ?

Brugge

Dat is een vraag die het lief mij ieder jaar opnieuw deze periode stelt. Ik antwoord ook iedere keer hetzelfde : tijd met hem. Exclusieve tijd ! Dat klinkt wel een beetje egoïstisch, maar nu en dan mag dat toch ? Want we wonen en werken dan wel samen en zullen ‘in getal’ dan wel veel samen zijn, zo’n dagje samen enkel en alleen voor elkaar is toch totaal iets anders ?

Zo trokken we een dagje naar Brugge. Niet zozeer voor Brugge als wel voor het samen zijn. De twee uur durende treinrit alleen al vinden we best fijn. Er werd uitgebreid gegeten en verder wandelden we tussen de regendruppels door.

Het thema deze week was dus echt wel regen. Gelukkig kan ik toch terugkijken op een fijne vakantie. Ja, ik had het liever zonniger gehad en ja het lief en ik denken er al aan om volgend jaar toch richting zon te vliegen.

Op naar een droge week ? Wat denk je ? 

 

 

Snapshot diary

snapshot diary – week 01/2017 – Noord-Nederland verkennen

Noord-Nederland

Onbekend en onbemind Nederland

Mijn ouders reisden veel. ’s Zomer was het altijd richting zuiden (verschillende delen van Spanje of zuiden van Frankrijk) en tussendoor waren er ook korte vakanties in Duitsland en Groot-Brittanië of het noorden van Frankrijk. Als mijn vader er zin in had dan kon hij op een doodgewone zondag zeggen ‘kom, we gaan naar Parijs’ en mijn moeder kon niet snel genoeg de sandwiches inpakken. Mijn vader hield van reizen en zo ook mijn moeder, maar om de een of andere reden hielden ze niet van alles wat ten noorden lag.  Ik kende als kind wel snel steden als Rotterdam en zelfs Amsterdam, maar voor de rest stond Nederland gelijk met de Efteling en ‘daar kan je niet goed eten’. Noord-Nederland was al helemaal niet aan de orde !

Mijn liefde voor Nederland

Mijn liefde voor Nederland kwam er vooreerst met onze vakantie in Scheveningen. Als ‘beloning’ voor die boeking kregen we gratis vakantie in Zeeland in het laagseizoen. Heel toevallig viel ons Vlaams krokusverlof in het laagseizoen van Nederland. We gingen er zonder verwachtingen naartoe en ik was verkocht. Zeeland is mijn grote liefde geworden. Schevingen is ondertussen onze vaste novemberstek geworden.

Noord-Nederland

Noord-Nederland

De voorbije week vertoefden we in Noord-Nederland, de ‘kant die we nog niet kenden’, waarmee we het noord-westen bedoelen. We waren er ooit ‘gepasseerd’ toen we met de nog kleine kinderen naar Texel (2005) reden, maar hielden er geen halt.
We genoten de voorbije week met volle teugen van de uitgespreide vlaktes en de vele natuurdomeinen die Noord-Nederland rijk is. We wandelden door de Schoorlse Duinen (zie het filmpje hier) en reden nog iets noordelijker naar Callantsoog.
We liepen langs het strand dat bezaaid was met zeesterren (aangespoeld door een storm) en genoten van de felblauwe hemel boven ons. Wat een geluk ! Wat een weelde ! Wat een uitgestrekheid ! Voor mij was het echt batterijen opladen.

Noord-Nederland Callantsoog

Ik weet nu al dat ik het gigantisch ga missen. De stilte, de rust maar bovenal de natuur en de uitgestrekheid. Het lijkt op een of andere manier alsof de natuur mij tot de essentie brengt. Alle puzzelstukjes vallen in elkaar, alles klopt, alles is eenvoudig.

Straks, als de werkweek begint zal ik tussendoor nog eens kijken naar de vele foto’s op mijn smartphone. Dan sluit ik mijn ogen en ben even weer in dat geliefde Nederland.

Hebben jullie ook landen waar je maar niet genoeg kan van krijgen ? 

 

 

Snapshot diary

snapshot diary – week 53 – week van feesten en Egmond aan Zee !

Feest, relax en Egmond aan Zee

Vakantie ! We gaan deze week door met feesten, even lekker relaxen in de zetel (en loopjes tussendoor) en inpakken voor Egmond aan Zee !

Nog eens feesten

Zoals dat wellicht in vele families gaat, worden ook bij ons de kerstfeesten verdeeld tussen de families van de echtgenoten. Was het op zaterdag de beurt aan de Brabantse kant (de echtgenoot), dan was het op maandag, Tweede Kerst, feest voor de Westvlamingen !
Beide feesten zijn al jarenlang een traditie, met Kerstdag  als rustdag.
Beide feesten hebben ook hun tradities met cadeautjes en er wordt ook al jaren hetzelfde geserveerde op het “Brabantse” en het “Westvlaamse” feest. Weinig origineel dus, maar wel rustgevend. Voorspelbaarheid geeft ook rust !

Terugdenkend aan 2016

Was ik niet diegene die schreef meer uit te zien naar de vakantie dan wel naar de feesten ? Ja hoor ! Ik had echt zo’n nood aan die dagen van rust en ik heb er ook volop van genoten ! Zelfs een paar kleine uitstappen heb ik gewoon aan mij voorbij laten gaan omdat het zo fijn was om te genieten van een rustig en stil huis. Geen idee of dit ‘iets doen’ is, maar ik heb vooral veel nagedacht ! Nee, niet gepiekerd maar gewoon stilgestaan bij dingen. Het eind van het jaar nodigt daar toch wel toe uit. Ik kon alleen maar besluiten dat ik een fantastisch jaar achter de rug had !

Do what you love

Toen ik het overzichtje voor Instagram maakte wist ik zonder nadenken wat mijn hoogtepunten van het jaar waren. Kloksgewijs : Zeeland (algemeen : genieten van de natuur en de zee), lezen (hoe meer hoe liever !) mijn dorp Rillaar, kamperen, lopen en wandelen/hiken.
Het zijn niet eens bijzondere dingen. Geen verre reizen of dure aankopen maar allemaal ervaringen die geen (lezen, wandelen, lopen, genieten van de natuur en mijn dorp) of weinig (kamperen !) geld kosten. Dat maakt mij bijzonder gelukkig want het betekent dat ik voor de rest van mijn leven goed zit : wat er ook gebeurt, ik zal toch altijd wel één van deze dingen kunnen blijven doen en met een beetje geluk zelfs alles.

Als ik dus één raad heb voor 2017 dan is het wel deze :

Do what you love
Foto reis Normandië 2016

Bange Belgen in Egmond aan Zee

Vrijdag werden de koffers alwaar gepakt voor Noord-Nederland. Egmond aan Zee deze keer. Wie mijn blog volgt weet dat mijn liefde voor Nederland sowieso groot is, maar bovenal betekent zo’n vakantie genieten van het lief. Tijd om te wandelen, te fietsen, lang aan tafel te zitten. Tijd maken voor wat je het liefste is.

‘Dit’ noorden van Nederland hebben we nog niet bezocht. In de zomer waren we in Groningen en Friesland, maar Noord-Nederland zijn we enkel nog maar gepasseerd toen we vakantie in Texel hielden. Veel kan ik er (nog) niet over kwijt, het hele streek was immers in totale NieuwJaarsstemming. Dat betekent hier vooral : vuurwerk afsteken. Zowat overal kan je het kopen en wij zagen vele Nederlanders dan ook met winkelwagentjes volgeladen vuurwerk de kassa passeren. Wij voelden ons naïef braaf, want geen van ons twee zag het zitten om vuurwerk af te steken ! Bange Belgen ! We genoten evenwel met volle teugen van al dat schoons dat onze buurmannen en -vrouwen voor ons tevoorschijn toverden.

Nieuwjaarsduik in Egmond aan Zee

Egmond aan Zee : nieuwjaarsduik en nieuwjaarsdag

Of ik spijt heb dat ik niet heb deelgenomen aan de Nieuwjaarduik in Egmond aan Zee ? Eigenlijk wel. Ik had echter geen idee wat het was, en of je daar bv. moet voor trainen, maar toen ik ‘m zag vandaag (gierend koud !) had ik toch spijt.  Jong, oud, gespierd, dun, dik, zowat iedereen deed mee en het duurde welgeteld misschien 1 volle minuut. Mocht ik volgend jaar terugkomen dan zou ik het toch overwegen. Ik heb alvast gezien dat menig duiker een slok jenever nam voor de duik, dus ken ik ondertussen het geheime wapen  !

Nu rest me enkel nog om volop te duiken in 2017. Ik heb er bijzonder veel zin in !

Duik je mee in 2017  ? Alvast alle succes ! 

Snapshot diary

Snapshot diary – week 47 – van werk naar Val Dieu naar lappenmand

snapshot diary

Ze vallen bij bosjes, die leerlingen

Deze week liep gewoon lekker, al gebeurde er niets bijzonder.  Ik genoot van de leerlingen maar zag ze tegelijkertijd als vliegen vallen. Het is duidelijk dat de winterse kwalen hun weg naar onze school hebben gevonden. Tel daarbij warme slecht verluchte lokalen en binnen de kortste keren zit je maar met een klas die voor drie vierden bevolkt is.
Ik probeerde de leerlingen nog netjes op afstand te houden (het contact met meer dan 200 leerlingen is niet bevordelijk voor het indijken van besemmingsgevaar) en je weet al waar ik dit weekend eindigde : in bed en met koorts.

Wandelen in Val Dieu

Val Dieu

Donderdag gaf ik mijn laatste lessen van de week (4/5 opdracht) en op vrijdag had ik het plan opgevat om te hiken bij onze Waalse landgenoten in de vallei van Val Dieu. Ik had geen betere dag kunnen uitpikken, volle bak zon maar wel met scherpe wind. Ik volgde een wandeling die mij tussen koeien liet lopen. Soms moest ik mij bukken onder de prikkeldraad.  Ik startte bij de abdij van Val Dieu waar ik meteen abdijbier kocht voor het lief. Er zou er eentje content zijn, zoveel is zeker.

De beste vorm van mindfullness (voor mij)

Toen ik aan de tocht begon merkte ik dat ik geen oortjes bij had. Geen podcast dus en geen muziek. Na al die uren merkte ik evengoed dat ik geen enkele keer op mijn uurwerk had gekeken en niet eens aan muziek of een podcast had gedacht. Als er één iets is wat voor mij het toppunt van mindfullness is, dan is het wel trekken in de natuur.

Enige verweer tegen al die duisternis

Wallonië en Val Dieu scoorden zeer hoog. Ondanks mijn grote wandelpassie heb ik nog maar zelden alleen in de Ardennen gewandeld. Geen wandelknooppunten daar (bij mijn weten) en het landschap is er dan wel heerlijk desolaat, ik had altijd wel schrik om gewoonweg te verdwalen. Deze keer was ik gewapend met een GPX, dus die schrik is voorbij.
Zo’n tochten zijn prima middelen tegen de herfst- en winterblues en mijn neiging om maar liefst een winterslaap te houden, want ja, die korte dagen dat blijft moeilijk.

licht in de herfst

Dan maar zelf voor licht zorgen

Korte dagen betekenen ook lopen met licht. De voorbije week heb ik de eerste keer met ‘licht’ gelopen. Nog niet het sterke Decathlonlicht, maar toch al goed zichtbaar voor anderen. Ik kan maar beter gezien worden.
Ondanks de korte dagen merk ik dat de lichtjes in onze tuin het nog altijd goed doen. Dat betekent vooral dat er nog wel degelijk voldoende zonlicht is overdag om ze op te laden. Ze werken immers allemaal op zonne-energie.
Na mijn loopje woensdag heb ik toch nog even buiten gezeten bij dat licht, als daad van rebelsheid tegen die korte dagen.
In mijn werkkamer werden de lichtjes weer bovengehaald en heb ik een nieuwe vriend die over me wakt : Freddy de ijsbeer. Geef toe, how cool is dat ?

Lappenmand

Spijtig genoeg was het zaterdag al helemaal van dat. De stem was weg, de keel gezwollen en ik zag (en zie !) zo het beeld van die leerling met zware hoest waar het twee weken geleden mee begonnen is. Al is er natuurlijk geen ontsnappen aan. De herfst en winter met al z’n kwalen.
Toch hoop ik dat het snel over gaat. Zo’n zetelabonnement is echt niets voor mij.  Ook niet met Netflix en ook niet moet boeken. Hoestbuien en verplicht zwijgen ook al niet.

Ik wens je een fijne week toe !