Tagarchief: Vierdaagse van de IJzer

Wandeltip

De Vierdaagse van de IJzer: je kan nog altijd meedoen !

Een onvergetelijke ervaring

Ondertussen ben ik al vergeten hoe vaak we deelgenomen hebben aan de Vierdaagse van de IJzer, maar dit blijft hoe dan ook het hoogtepunt van onze vakantie.  Ik kan het iedereen aanraden ! (En nee hoor, dit is geen gesponsorde post !)

Heb je toch koudwatervrees, dan kan dit je misschien overtuigen

  • Je kan nog de ochtend zelf inschrijven. Je hoeft dus niet op voorhand te beslissen. Misschien wacht je liever het weer af ? Of zie je een snipperdagje tussen al dat werken wel zitten ?
  • Je kiest zelf of je voor 1 dag wil deelnemen of voor verschillende. Je hoeft het niet eens in één keer te beslissen !
  • verschillende afstanden: 8 – 16 – 24 of 32 km
  • de 8 km mikt op gezinnen met kinderen, met opdrachten tussendoor en een pannenkoek als beloningi
  • De organisatie is super: flesje water bij aanvang, bevoorradingsposten (water) in overvloed. Onderweg hier en daar mogelijkheden tot het kopen van een snack. Of je neemt natuurlijk je boterhammen mee.
  • Je kan onmogelijk verloren lopen. Eerst en vooral omdat je niet de enige zal zijn, maar natuurlijk om het geweldig goed bepijld is.
  • Schrik van de drukte? Die is er vooral als je start bij het startschot, maar dat hoeft niet. Je kan ook later starten en dan loop je alleen over de startmeet. Bij de start zijn alle afstanden bij elkaar, maar al na de eerste splitsing is het behoorlijk minder drukt !

Nog 13 redenen !

Deze redenen schreef ik vorig jaar al, maar herhaling kan geen kwaad !

  1. De relatie met uw lief, uw vriendin, uw hond of kat zal er zeker beter op worden !
  2. Je hoeft je nergens zorgen om te maken, de  Vierdaagse van de IJzer heeft een ijzersterke  (what’ is in a name ?) traditie wat organisatie betreft. Het is gewoon van a tot z in orde.
  3. Je moet niet eens echt kunnen wandelen, de afstanden zijn 8 – 16 – 24 – 32, allemaal vrij te combineren. Je moet zelfs niet eens vier dagen gaan (maar doe dat toch maar, wat…)
  4. Vier dagen na elkaar stappen en je noemt je problemen uitdagingen in plaats van zorgen.
  5. Je bent nooit alleen, reken maar op duizenden deelnemers, dik, dun, groot, klein, jong en oud, van stappen met bittere ernst tot prettig gestoord.
  6. Je wordt deel van een traditie, de meeste mensen komen terug. Er is dus wel enig verslavingsgevaar.
  7. Je kan als volwassene nog eens op kamp, helemaal in de stijl van de jeugdbeweging : reken dus met veel matrasjes en veldbedden allemaal lekker gezellig in een tent. (Of je brengt gewoon je eigen tent mee).
  8. Nooit verveling :  vier verschillende startplaatsen
  9. Je bent koning van de weg, want de “MP’s houden van je en leggen zelfs het drukste verkeer voor je plat. King of the Road !
  10. Je krijgt snoepjes, drankjes, ze zorgen gewoon voor alles.
  11. Er is bijgot en heel kinderprogramma uitgewerkt met zoekopdrachten
  12. Randanmiatie : ik geef toe, vroeger leek het er wat ‘weelderiger’ aan toe te gaan, maar het blijft wel : zowel voor kinderen als volwassenen, foto-zoektochten, muurklimmen, deadride, voor wie iets anders zoekt dan enkel wandelen.
  13. Het is in West-Vlaanderen. Oké, da’s er een beetje over. Op een ander is het ook schoon. Maar dat sappige taaltje, daar moet ge toch van houden (alzo sprak het kind in mij dat geboren en getogen is in dit West-Vlaanderen).

Praktische info vind je hier, maar bedenk dat je ook ter plaatse ‘s morgens nog kan inschrijven.

Ik loop nooit zonder … mijn Garmin Forerunner 620

Garmin Forerunner 620

 

Wie mij volgt weet dat ik een trage loper ben en mezelf meermaals een schop onder mijn kont moet geven om de deur uit te raken. Lopen moet je zelf doen en een motiverend maatje zou perfect zijn. De Garmin Forerunner 620 loopt nog altijd niet voor mij, maar hij is wel mijn maatje en motivator. Niet voor niets stond hij vorig jaar op mijn lijst van ‘onmisbaar’ en daar stonden maar 8 zaken op ! Ik heb ‘m al een behoorlijke tijd, maar hij wordt nog altijd verkocht  en hij is oerdegelijk. Zo gaat dat bij Garmin, die jagen je niet snel op kosten. Mijn volgende zou dus ook een Forerunner zijn, missschien wel  de Garmin Forerunner 735XT.

Mijn trouwe maatje ! Garmin Forerunner 620

Zoveel sporthorloges !

Tegenwoordig zijn er zoveel sporthorlogers te koop dat je tussen de bomen het bos niet meer ziet.  Met tal van activitytrackers kan je ook je snelheid en je hartslag meten. Ik beschik zelf nog (beetje verwend, ik geef het toe) over de VivoActive HR van Garmin en de Garmin Vivofit. Maar als het over lopen gaat, kies ik toch voor de Forerunner.

Waarom dan de Garmin Forerunner ?

  1. Het ingeven van trainingen

    Ik kan toch evengoed de snelheid meten met die andere ? In de Forerunnerreeks van Garmin kan ik mijn trainingen programmeren. Dat kan ik niet bij de Vivofit en ook niet bij VivoActive. Trainingen klinkt al alsof ik een echte atleet ben, lees dus evengoed ‘Start to Run’. In de tijd dat de dieren nog konden spreken en van GPS-horloges geen sprake was liep ik met een chronometer. 2 minuten lopen, 1 minuut wandelen. Je kent het wel. Nu hoef ik mij daar geen zorgen meer over te maken. Ik krijg een mooie ‘biep’ wanneer ik moet beginnen met lopen en hip hip hoera een ‘biep’ wanneer ik mag wandelen.  Muziekje in de oren ? Geen probleem, Garmin vibreert rond je pols en zo merk je het ook.

  2. Ik loop nooit te snel

    Ken je dat gevoel ? je begint met je training en je gaat er helemaal voor:  het kan niet hard genoeg gaan en je lijkt over wolkjes te lopen. Tot je 500 meter verder bent en hijgend langs de kant staat. Kijk, zo iemand ben ik en al helemaal als het over een wedstrijd gaat. De spanning van een wedstrijd is zo groot dat de adrenaline me die 500 meter in de waan laat dat ik plots wel heel erg snel kan lopen.
    Biep biep en ‘rustig aan’ verschijnt er op mijn scherm. Je kan een voorwerp niet bedanken, dat weet ik, maar die Garmin heeft me echt al gered !

  3. Ik loop nooit te traag

    Jaja, ik ben een trage loper. Ik vind duurlopen zalig. Net zoals ik wandelen zalig vind en soms gaat het zo goed dat ik ‘op mijn dooie gemak’ net niet aan snelwandelen doe. Op zich is daar niets mis mee, maar het is een training zonder rendement. Progressie kan alleen als het lichaam uitgedaagd wordt. Maar ook weer niet overbelast natuurlijk. Biep biep ‘sneller’ gaat dat dan. Niet mijn favoriete boodschap !

  4. Ik loop gezond

    Ik ben een grote fan van lopen/trainen op hartslag. Misschien ben ik ook een beetje een bange loper en al zeker een emotionele loper : sommige dagen heb ik de indruk dat ik alles aan kan (gaan met die banaan !) en andere dagen is het eerder schoffelen dan wel lopen. Weerom biep biep als ik te weinig inspanning lever, of biep biep als mijn hartslag te hoog is.
    Dat geeft me toch een veilig gevoel.

  5. Gaat mijn conditie vooruit ?

    Dank zij de VO2-max meting weet ik wat de trend is voor wat mijn conditie betreft. Toegegeven, wanneer je je VO2-max laat meten via het ziekenhuis of een sportarts, zal dit nauwkeuriger zijn en ik lig dan ook niet wakker van het getal dat de Forerunner mij geeft. Ik zie wél naar de evolutie. Ben ik nu fitter aan het worden of niet ?

  6. Een ontzettend gedetailleerd logboek

    Wat ik ook zo ontzettend goed vind aan Garmin is dat alle trainingen geregistreerd worden en je jaren terug kan gaan. Mocht je trouwens andere producten (zoals ik) gebruiken van Garmin, dan komt dat allemaal netjes in het overzicht. Kaartjes waar je gelopen hebt, hoe snel je gelopen hebt, wat de hoogteverschillen waren etc. Wil je activiteiten delen via sociale media ? Dat is allemaal voorzien. Je kan je Garmin logboek (via Garmin Connect) ook met andere apps als Fitpal verbinden. Zie je meteen of je dat stuk chocolade hebt verdiend of niet ! En natuurlijk gaat alles ook via je smartphone.

    Vierdaagse van de IJzer, dag 4 Ieper
  7. De agenda – je vergeet het gewoonweg niet

    Nog een functie die ik geweldig vind is de agenda. Ik train momenteel voor een doel in maart. Alle trainingen staan gepland. Ik hoef dus maar één ding te doen: op de knop ‘training vandaag’ te duwen. Ben ik ze vandaag vergeten, dan kan ik nog altijd ‘training gisteren’ indrukken.

  8. Nu nog beter : Garmin heeft zelf trainingsplannen

    Het is nog redelijk makkelijk om aan een Start-to-Run schema te geraken, maar wat als je bv. voor de 10 miles wil trainen of iets anders ? Of :  je ziet het gewoon niet zitten om al die trainingen handmatig in te voeren?  Garmin maakt voor jou een schema op maat, jij geeft je einddatum in en de dagen die je wil trainen en hup, het hele schema wordt ingevoerd én op de juiste dagen.

  9. Ook voor wandelaars en fietsers ?

    Ben je voornamelijk een loper en ga je occasioneel wandelen, dan kan je natuurlijk ook je wandelingen ‘tracken’ via de Forerunner. Je ziet mooi je afstand en je snelheid, de verbruikte calorieën en eenmaal thuis, of via je smartphone,  kan je exact zien waar je gelopen hebt. Idem voor het fietsen. Het kaartje in dit artikel geeft de vierde dag weer van de Vierdaagse. Ik heb ‘m dus ook gebruikt om te wandelen. Navigeren of het volgen van routes die je ingeladen hebt is dan weer een andere zaak. Daarvoor raad ik je een echte wandelgps aan, maar dat is weer een ander blogje.

  10. En nu voor de echte ‘straffe loper’ : Running dynamics / looptechniek

    Ik zal eerlijk zijn, ik ken onderstaande cijfers, maar ik doe er niet veel mee. De Forerunner houdt immers ook bij hoe groot je looppas is, hoeveel passen je zet (cadans), hoe groot je verticale oscilatie is, hoe lang je voet de grond raakt en nog van dat meer.
    Al die zaken zijn belangrijk als je je looptechniek wil verbeteren, maar zoals gezegd, ik ben een trage (en soms luie) loper. Maar misschien wil jij het uiterste uit de kan halen en zijn dit de cijfers die er net zullen voor zorgen dat je een PR loopt !

Voor het lopen ben ik altijd binnen de Garmin Forerunner gebleven en ik kan er eigenlijk niets negatiefs over zeggen. Het is een geweldige serie. Garmin blijft ook updates en ondersteuning geven en dat vind ik maar net zo eerlijk.

Maar waarom heb je dan (ook) een Vivoactive ?

Hmm.. inderdaad, ja. Waarom twee ? En is dat wel nodig ? Telt het excuus dat het een cadeautje was dat eu … ik mezelf heb gedaan ? Oké, ik zal niet rond de pot draaien, de Vivoactive heb ik omdat ik geen loper puur sang ben. Ik zwem, dwaal rond in de fitness en daarvoor is de vivoactive weer beter geschikt. Als je zeker weet dat je nooit met een schema zal lopen of trainen, dan ben je met dit uurwerk (geïntegreerde hartslagmeter om de pols) beter af. Maar ik heb een loopschema nodig. Ik heb die schop onder mijn kont nodig. (Pro Forerunner) En ik ben ook een beetje een gadgetmadam, zo van ‘eu, even zien op mijn uurwerk of het gaat regenen’. (Excuus voor aankoop van de Vivoactive ! )

 

Samengevat

Train je voor een doel, dan is een sporthorloge uit de Garmin Forerunnerreeks echt een goede aankoop. Of je nu een ster in wording bent of gewoon aan een Start to Run wil beginnen én die 5 km halen, het uurwerk is een uitstekende aankoop dat je niet in de steek laat.  Dankjewel trouw maatje !

Wat neem jij altijd mee op je loopje ? Ik ben benieuwd ! 

Snapshot diary

snapshot diary – week 34 – Vierdaagse van de IJzer en Watou

Vierdaagse van de IJzer

Vierdaagse van de IJzer : hoogtepunt van de zomer

Iedere zomer kijken we er weer naar uit : het wandelen van de Vierdaagse van de IJzer.  Dat we diezelfde zomer meermaals op reis gaan naar buurlanden of verder, maakt niet uit. Die Vierdaagse blijft op nummer 1 staan, ook al is het de eenvoud zelf en hebben we ondertussen al meer dan 10 keer deelgenomen.

 

Bloedhete editie – 2 geboden bij het wandelen in zo’n hitte

Het was een bloedhete editie dit jaar. Alles hebben we in de voorgaande editities al gehad : regen, hagel, wind, koude, … maar gelukkig ook hitte. Het is niet dat we totaal niet weten wat het betekent om zovele kilometers in een brandende zon te stappen.
Ik heb alvast – zoals ongeveer iedere andere wandelaar – twee geboden waarvan ik niet wijk in zo’n hitte :

  1. Zorgen dat je genoeg (water) drinkt
  2. Je hoofd (letterlijk) zo koel mogelijk houden.

Beide waren niet zo moeilijk. Het leger ‘tapt’ immers eender waar water af van de waterleiding zodat er om de zoveel kilometers kraantjes waren geïnstalleerd waar je je waterfles kon bijvullen. Iedereen krijgt bij het begin van de wandeling een flesje water, je hoeft er dus niet eens zelf voor te zorgen.

Verder droeg ik ook traditiegetrouw een zonnehoed. Ik heb in Noord-Afrika ooit eens een zonneslag opgelopen en dat wil ik echt nooit meer. Bij ieder kraantje vulde ik niet enkel mijn fles maar maakte ik mijn hoed ook helemaal nat met koel water zodat ik bij wijze van spreken een airco rond mijn hoofd had ! Het water verdampt en onttrekt warmte aan je hoofd, dus ja, ik hield het hoofd echt wel koel !  Een betere tip kan ik echt niet geven.

Op de camping

tent en caravan L

Vorig jaar was ons (toch prijzig) hotel in Ieper zo erg tegengevallen dat we ons waagden aan een camping. Het lief – voor wie dit volgt niets nieuws – staat echter zeer weigerachtig tegenover kamperen dus ik hield mijn hart toch wat vast. Ik had alvast adressen van hotels opgeschreven mocht het toch niet lukken (slecht slapen, slecht humeur !). Toch was het een fantastische ervaring. Zo goed en zo’n fijne camping dat ik er een eigen postje aan wijden zal.

Waarom deelnemen ?

Ik schreef het al eerder, maar ik ben zo op de ‘reclametoer’ (louter uit enthousiasme) dat ik het toch nog eens herhaal : redenen om deel te nemen aan de vierdaagse !

  1. De relatie met uw lief, uw vriendin, uw hond of kat zal er zeker beter op worden !
  2. Je hoeft je nergens zorgen om te maken, de  Vierdaagse van de IJzer heeft een ijzersterke  (what’ is in a name ?) traditie wat organisatie betreft. Het is gewoon van a tot z in orde.
  3. Je moet niet eens echt kunnen wandelen, de afstanden zijn 8 – 16 – 24 – 32, allemaal vrij te combineren. Je moet zelfs niet eens vier dagen gaan (maar doe dat toch maar, wat…)
  4. Vier dagen na elkaar stappen en je noemt je problemen uitdagingen in plaats van zorgen.
  5. Je bent nooit alleen, reken maar op duizenden deelnemers, dik, dun, groot, klein, jong en oud, van stappen met bittere ernst tot prettig gestoord.
  6. Je wordt deel van een traditie, de meeste mensen komen terug. Er is dus wel enig verslavingsgevaar.
  7. Je kan als volwassene nog eens op kamp, helemaal in de stijl van de jeugdbeweging : reken dus met veel matrasjes en veldbedden allemaal lekker gezellig in een tent. (Of je brengt gewoon je eigen tent mee).
  8. Nooit verveling :  vier verschillende startplaatsen
  9. Je bent koning van de weg, want de “MP’s houden van je en leggen zelfs het drukste verkeer voor je plat. King of the Road !
  10. Je krijgt snoepjes, drankjes, ze zorgen gewoon voor alles.
  11. Er is bijgot en heel kinderprogramma uitgewerkt met zoekopdrachten
  12. Randanmiatie : ik geef toe, vroeger leek het er wat ‘weelderiger’ aan toe te gaan, maar het blijft wel : zowel voor kinderen als volwassenen, foto-zoektochten, muurklimmen, deadride, voor wie iets anders zoekt dan enkel wandelen.
  13. Het is in West-Vlaanderen. Oké, da’s er een beetje over. Op een ander is het ook schoon. Maar dat sappige taaltje, daar moet ge toch van houden (alzo sprak het kind in mij dat geboren en getogen is in dit West-Vlaanderen).

Vierdaagse en meer- Kunstenfestival Watou

Watou

Vierdaagse betekent natuurlijk vier dagen maar daar legden we ons dit jaar niet bij neer. Niet dat er extra dagen gewandeld werden (de hitte vroeg wel z’n tol) maar er werden toch extra dagen aan vastgehaakt. Voor en na ! Dat resulteerde in een bezoek aan Watou waar we het kunstenfestival bezochten We waren beiden toch wat bezorgd dat dit de laatste editie zou worden en hopen heel erg van niet.

Het eind van een zalige zomer

En zo loopt de zomervakantie op z’n einde. Hij was zalig, zeker door de flinke portie zon die we de laatste week kregen. Straks begint opnieuw het werkjaar, maar de batterijen zijn zeker opgeladen !

Een fijne week aan allen ! 

 

 

Snapshot diary – week 32 – weekend in Vaals

Vaals

Het was niet zo’n best weekje. Gelukkig eindigde het in een kampeerweekend in Vaals. Hier was de zon wél van de partij. Lees mee over deze week.

Een zieke in huis

Een hardnekkige griep die maar niet overging (nog altijd niet) hield het lief met koorts thuis. Het lief is sowieso wel een huisduif, maar trop est trop, het begon danig op onzer beide systemen te werken. Tel daarbij de regen (of was het anders nog erger geweest ?) en er begon toch al een lichtelijk depri-sfeertje in ons huis te hangen.
Grote angst bij mij : zal ik ook zo ziek worden ? Dan toch liever tegelijkertijd. Maar tot nu toe blijf ik gespaard, wat zeer wonderlijk is. Zou het toch waar zijn dat vrouwen immum zijn voor bepaalde soorten griep ? Hoe dan ook, we waren het beiden heel erg beu. Ik maakte er nog wat van door tal van dozen richting kringloopwinkel te brengen en ‘s avonds wandelde ik door ons dorp. Mar meer kwam er niet van.

Het huis werd bijna afgebroken

Het lief had al een tijd geleden een weekend geboekt met de oudste zoon. Aanvankelijk zag uit naar dat weekend ‘het huis voor mij alleen, maar na een week gekluisterd aan het huis met een zieke (mijn hart is te week om hem alleen te laten ijlen van de koorts), kon ik het huis wel afbreken. Dus boekte ik een weekend Nederlands Limburg.

Weekend Vaals


Het criterium was simpel : niet al te ver. Verder koos ik opnieuw voor de natuurkampeerterreinen. Ik kwam zo terecht op een camping in Vaals, op zo’n 6 km van Aken. Zo kon ik natuur (fietsen, wandelen) en cultuur (Aken) combineren.

Vaals

Deze camping in Vaals lijkt echter in niets op alle andere campings die ik al via natuurkampeerterreinen heb gezien en het was wel even wennen. Ik dacht verkeerdelijk dat Natuurkampeerterreinen voor klein en eenvoudig en in de natuur stonden, maar hier in Vaals is alleen het laatste van toepassing. Het is een grote camping en luxueus ingericht. Het doet al een beetje aan een vakantiepark denken. De prijs is ook ongeveer het dubbele als wat ik bij vorige campings heb betaald, al zijn de faciliteiten eender. Het is toch even wennen voor mij : groot en bijna op zijn Duits georganiseerd. Veel romantiek is er niet aan.
Maar de ligging maakt dus veel goed. Vaals heeft veel te bieden en wel op allerlei gebied. Alleen al in Vaals kan je een enkele leuke musea aandoen, je hoéft dus niet eens naar Aken. Verder zijn in Vaals ook alle ‘gewone’ winkels als een Lidl, Hema, AH enzovoort. Superhandig natuurlijk voor iemand die het vertikt van te koken.

Eten in Vaals - zonder moeite !

 

Nu maar hopen dat de zon toch langere tijd bij ons blijft !

Duim je mee ?