Tagarchief: wandelen

Snapshot diary

Snapshot diary week #32/2018 Hoeveel sportkleren heb je nodig ?

Samengevat: Ik vroeg me deze week vooral af hoeveel sportkleren ik eigenlijk nodig had en bedacht daar een formule voor die (voor mij) onweerlegbaar is. Waarom is het dan toch zo moeilijk? Vele dozen naar de kringloopwinkel, wandelen in het Leuvense en heerlijk lopen in de regen. Lees deze snapshot diary #32

Stille week

Ik begon de week vol goede moed. Ik besefte dat ik met steevast thuis blijven zitten en niets doen niemand een plezier deed. Toch blijft het moeilijk, er is veel schuldgevoel als ik uit het huis trek, ook moedigt het lief mij daartoe aan. Op maandag had ik een afspraak in Leuven die ik combineerde met een wandeling op de Kesselse Bergen. Trap op trap af, best een bijzonder landschap in dit Leuvense. Ik kon zelfs in de verte het atomium zien. Ik overzag de stad maar hoorde niets. Het was er stil en vooral vol schaduw. Dat mocht wel, want maandag was het best warm.

Dinsdag werd het nog warmer, ik denk dat toen het warmterecord van 1976 gesneuveld is. Ondanks de waarschuwing van de warmte, ging ik ’s morgens toch lopen. Het blijft mijn houvast. Omdat het zo vroeg in de ochtend was had ik geen last van de warmte. De rest van de dag bleef ik ‘noodgedwongen’ in het huis. Het is hier zalig fris in het huis en ik zag echt geen reden om de hitte te trotseren.

Afscheid van een hoop spullen

En toen keerde het weer ! Het regende ! Het goot ! Het donderde en bliksemde. Vorig jaar hadden we ‘onze hele beneden’ leeggehaald omwille van de renovatie. Wij hadden boven kamers op overschot, dus werd die als opslagplaatsen gebruikt. Je kan het zo al raden, een jaar na datum stond het er nog vol spullen. Ook al had ik vorig jaar tal van tripjes richting kringloop gedaan, ik deed dit dit jaar nog eens over. 12 verhuisdozen vol. Ik ben nog maar zelden zo resoluut geweest, als ik het een jaar niet gemist heb, dan zou ik het ook voor altijd kunnen missen. Ik leerde ook dat je er best niet al te veel aandacht aan besteedt, hoe meer je er over nadenkt en hoe moeilijker het wordt om afscheid te nemen van je spullen.

Hoeveel sportkleren heeft een mens nodig ?

Het enthousiasme beperkte zich niet tot de 2 opslagkamers. Ik ging meteen ook mijn kleerkast te lijf. Vorig jaar deed ik hetzelfde en wel behoorlijk grondig, dus ik was toch wel onder de indruk dat er opnieuw zoveel richting kringloop ging. Ik merkte dat mijn zwakke punt sportkleren zijn. Ik was, zoals Gretchen Rubin dat zo mooi zegt, ‘toerist in eigen huis’ en ontdekte dingen die ik niet wist. Hoeveel loopbroeken ik heb bijvoorbeeld. ‘Niet kunnen wegdoen’ was hier het punt, want het is niet dat ik er zoveel koop, alleen loopt dat op natuurlijk, als je meer dan 10 jaar loopt. Ik zou graag tot volgende regel willen komen :

  • 4 korte broekjes
  • 4 kuitbroeken
  • 4 leggings
  • 4 winterleggings (in tijden van grote koude)

Met 3 trainingen per week heb ik dan zeker genoeg voor elk seizoen. Momenteel train ik iets meer, maar er bestaat ook zoiets als een wasmachine. Toch lukte het mij (nog) niet om die regel toe te passen. Hetzelfde zou immers moeten gelden voor T-shirts en longsleeves.
Er is nog werk aan de winkel, maar ik denk dat het beter is om vanuit een rationele regel te werken dan wel ‘does it sparkle’ ? Want het sparkelt bij mij nogal snel en het dwingt mij niet om dingen weg te doen. ‘Ha, da’s toch een schoon ding !’.

Het eind van de 30 dagen 10 000 stappen

Deze week luidde ook het eind van de ‘elke dag 10 000 stappen in’. Ik was zo blij dat het over was, maar zag meteen ook de gevolgen. Binnen de 3 dagen had ik al een dag met amper 3000 stappen. Het was minder stressvol, dat ik niet met stappen moest bezig zijn, maar 3000 is echt niet oké. Dat ik de dag ervoor flink in de regen had gelopen (en daar zo van had genoten) telt niet echt. Ik vrees (?) dat ik mij dus toch een nieuw doel zal moeten stellen. Gelukkig kan je via Garmin (en andere stappentellers veronderstel ik) ook een ander getal dan wel 10 000 instellen. Is 8000 een goed getal ? Of ga ik voor elke dag een maand lang minimaal 30 minuten wandelen ?

Spannende volgende week

Volgende week staat er iets spannends op het programma. Ik ben er zenuwachtig voor, het kost moeite maar het is misschien best wel een goede beslissing. Ik hou jullie zeker op de hoogte !

 

vakantie halverwege : bucketlist

Halverwege de vakantie

Het is 2 augustus en dat betekent dat we halverwege de zomervakantie zijn. Tijd om toch eens goed na te denken over ik echt nog wil doen deze maand. Het gaat om dingen die al lang in mijn hoofd dwalen, gaande van ‘ooit wil ik eens’ tot ‘het zou leuk zijn om nog eens’…. Geen eens spectaculaire zaken, maar ik heb de neiging om te slabakken. Zeker deze zomer ben ik toch een beetje verlamd en daar wil ik niet aan toegeven.

Toen ik gisteren mijn lijstje ‘Goodbye July, Hello August’ maakte, dacht ik dat maar best eens goed nadacht over augustus.

Hier het lijstje !

SUPPEN, OFWEL STAND-UP PADDELEN IN OPENLUCHT ZWEMMEN ALLEEN KAMPEREN IN WALLONIË OF OOST-VLAANDEREN EEN ROMAN (FICTIE) LEZEN LOGEREN IN WEST-VLAANDEREN WANDELEN IN WALLONIË 3 NIEUWE RECEPTEN UITPROBEREN FIETSTOCHT OMGEVING BRUSSEL 1 MUSEUM BEZOEKEN BEZOEK AAN UTRECHT

Wat vinden jullie ervan ?

Ik ben een beetje benieuwd of ik het zal halen (lijstjes maken is makkelijk), dus misschien moet ik al aan de zogenaamde ‘eerstvolgende actie’ beginnen en zien wat/waar/hoe.

Wat ontbreekt er nog op mijn lijstje ? Iemand nog suggesties ? Het is tenslotte nog een lange (warme) zomer !

Snapshot diary

Snapshot diary week #30/2018 – De troost van het lopen

 

Samengevat : Ik vond deze week vooral de troost van het lopen en het vele bezoek dat we hier kregen. Omdat we onverwacht terug naar ‘Onco’ moesten, brachten we een blitzbezoek aan Leuven. 

De zogenaamde slechte week

Leven de meeste mensen in het ritme van weekdagen en weekend, hier wordt alles gedacht in ‘goede’ en ‘slechte’ weken. En die zijn voorspelbaar, althans fysiek. Ik vrees dat deze slechte week al vanaf dag 1 werd ingezet. Dag 3 werd het nog erger: de thuisverpleging was vergeten om de portacath te spoelen, waardoor we hoera, hoera, nogmaals naar de afdeling oncologie mochten. Gelukkig konden ze het lief daar snel helpen. Het lief was opnieuw ziek (gemaakt) en kon weinig anders dan slapen en nog eens slapen en hopen dat de dag voorbij zou gaan. Dat zei hij trouwens letterlijk.
Ik kreeg ook mijn klop, iedere keer weer dezelfde ellende en als het ietwat beter gaat (dat er al eens uit het huis kan worden gegaan, al is 2 uur de max), dan hangt daar alweer de bui van de volgende vrijdag. Dan begint alles weer opnieuw. Van onder nul.

De troost van het lopen

troost van het lopen

Ik loop de laatste maanden weer behoorlijk fanatiek. Niet snel, (ik ben een trage loper) en ik haal helemaal geen grote afstanden. Fanatiek ‘het loopschema als eerste gebod’. Ik geniet ervan, vooral van het gevoel achteraf. Iedere keer voer ik een strijd met mezelf, het is een opbouwend schema, dus wordt het altijd een beetje lastiger. Op mijn Instagramstories schreef ik dat ik niet eens graag loop, maar vooral geniet van het gevoel achteraf. Ik denk dat ik een gevecht voer dan. Tegen alles. Tegen ‘ge zult mij er niet onder krijgen’.
De frustratie laaide deze week hoog op en tijdens dat lopen had ik altijd het gevoel dat ik het verdriet wat temperde, dat ik meer controle kreeg. Dat ik gewoonweg nog bestond en weigerde om te verdwijnen in het lot. De troost van het lopen.
Klinkt wellicht gek voor wie niet loopt. Gelukkig lukt het evengoed met andere sporten !

Blijven bewegen !

Troost van het lopen en als er niet gelopen wordt, dan troost van het stappen. Werkt bijna evengoed ! Maar het behoedt me wel voor blessures !

Ik geloof dan ook zo erg in het credo ‘blijven bewegen’. Ook al lijkt je hele wereld stil te staan en weet je niet waar je hoofd staat, ‘blijven bewegen’. Het maakt niet uit of dat nu lopen is of iets anders, maar gewoon doén. Zo hoop ik ook de  badge 1 maand elke dag  10 000 dagen stappen van Garmin binnen te halen. Om mezelf te verplichten om niet stil te zitten. Zodat ik het huis uitkom. Zodat er een doel is, ook al zijn het vakantiedagen en is er misschien niets dat echt moet.
Verdriet heeft iets verlammends. Beweging geeft energie. (Tot zover mijn ‘de woorden van Kaat! ha ! )

Het VT-wonenduiveltje

Wij krijgen (gelukkig) veel bezoek. Of we nodigen gewoon mensen uit. Ik heb de gedachte dat ons huis ‘helemaal in orde moet zijn’ voor hier bezoek mag komen voor eeuwig en altijd naar de verdoemenis gejaagd. Het is een valstrik waar ik nog dikwijls inloop.  In afwachting van het bezoek zie ik plots drie keer zoveel rommel en is ons huis plots in bouwvallige staat. Moet er een tuinarchitect komen. Een poetsdienst. Een klusjesman. Dan zijn de huizen van iedereen die ik ken véél mooier, veel netter, opgeruimder, enzovoort.
Ik noem het tegenwoordig het VT-wonenduiveltje. Het gevecht is nog niet gestreden, maar ik boek vooruitgang.  Dit zijn alvast argumenten die mij helpen. 1) Ik vind mijn huis zelf prima. Waarom een huis voor anderen die er niet in wonen ? 2) Als ze voor het huis komen en niet voor ons, dan blijven ze misschien beter weg.
Wat vinden jullie ? Of is dat te bot ? Niet dat ik dat ooit echt zeg. Of het is tegen mezelf natuurlijk.

O dat leuke bezoek !

Maar ik boek dus progressie. Ik nodig meer mensen uit. Ontbijt, BBQ, gewoon spaghetti, dat durf ik tegenwoordig allemaal. Met verschillende bijeengezette stoelen (ik heb geen 10 gelijke tuinstoelen). Met ‘vers geperst fruitsap’ van de Carrefour. Waarvoor staat die machine daar anders ?

Dat bezoek doet deugd. Er komt een nieuwe wereld binnen. Een wereld vol energie. Mensen vertellen leuke verhalen (voor de meeste mensen is het vakantie), zijn goedgezind door het fijne weer. We spelen gezelschapsspelen tot een gat in de nacht. We babbelen tot het lief bijna in slaap valt (en dat hoeft geen middernacht te zijn). Maar niemand die het erg vindt. Dat van die verschillende stoelen. Of dat van het lief dat na verloop van tijd moet afhaken.

Het moet beter worden

De voorbije week verloor ik toch behoorlijk de moed en dat wil ik niet. Niet voor mezelf maar ook al helemaal niet voor het lief die daar natuurlijk niets aan heeft. Sterkte van het verhaal: hij is het juist die mij troost en luistert naar mijn verhaal. Die mij weer recht trekt.
En dat kan ik alleen maar beantwoorden met mijn best te doen. Wat dat ook betekenen mag. ‘Stap voor stap, dag na dag’.

Wandeltip

Wandeltip: Tervuren- park en omgeving – 7 km

wandelen Tervuren

Wandelen in Tervuren: iedereen gelukkig !

Deze wandeling zal zeker iedereen bekoren ! Ik som meteen alle voordelen op:

  • parking bij de beginplaats
  • compleet op onverharde wegen
  • in een prachtig verzorgd park
  • maar evengoed in het bos
  • met drankgelegenheid
  • openbaar toilet
  • behoorlijk avontuurlijke speeltuin
  • fitometer voor wie nog teveel energie heeft
  • makkelijk in te korten of juist uit te breiden
  • te combineren met een bezoek aan het Afrikamuseum
    (Opgelet: gesloten tot eind 2018).
  • waterpartijen, zowel als in ‘fonteinen’ als in meertjes, bijgevolg ook watervogels
  • grasvelden waar je gerust kan luieren of je picknick kan opeten

Geef toe, wat wil je nog meer ?

Praktisch

Ik parkeerde mijn auto vlak voor het Afrikamuseum. Dat ging zonder problemen, maar ik kan mij voorstellen dat het na de opening moeilijker zal zijn. Hoe dan ook, er is parking genoeg voorzien en deze zomer hoef je je dus nog geen zorgen te maken.

Vervolgens wandelde ik hoofdzakelijk via de wandelknooppunten.
Ik liep het park in via het Museum (poortje staat open) en bevond me tussen wandelknooppunt 42 en 4. Je vindt onmiddellijk bordjes, dus volgde ik het bordje naar wandelknooppunt 4. Wanneer je aan punt 4 bent, ben je in de buurt van de Openbare Bibliotheek (gratis toilet) waar zich ook een Bureau voor Toerisme bevindt. Tegenover de bibliotheek (maar met een gebouw tussen, maar toch voor het oog onmiddellijk zichtbaar) ligt een redelijke speeltuin.

Wandeling Tervuren speeltuin

Mocht je niet goed weten waar de bib is, dan is deze (opvallende) hond zeker een goed referentiepunt !

Wandeling Tervuren bibliotheek

Dichtbij zijn enkele terrasjes mocht je dorst hebben.

Op naar kazerne Panquin en het bos

Je gaat nu naar knooppunt 41 en passeert kazerne Panquin. Vergeet niet van tegenover de kazerne even het kleine boskerkje te bezoeken.

wandelen Tervuren Kazerne

De vele klaprozen in hout verwijzen naar de Eerste Wereldoorlog.

Je weg gaat nu langzaam het bos in. Daar vind je enkele oefeningen van de fitometer, mocht je er zin in hebben. Alle oefeningen hebben verschillende niveau’s, dus je kan er vast eentje proberen. Je wandelt lange tijd langs water. Je vindt er zonder problemen prachtige watervogels en dansende libellen.

Wandelen Tervuren op het water

Weer helemaal in het park

Het laatste stuk gaat opnieuw via het park. Je passeert er het Spaanse Huis, met een gezellig terras (midden in het park).  Volg je enkel de knooppunten, dan ben je al behoorlijk dicht bij het startpunt. Volg je de gpx-versie, dan passeer je nog de internationale scholen. Best interessant ! Zo was ik heel erg onder de indruk van de security rond de Britisch School. Ik liep ook zo nog eventjes in de (oudere) villawijk.

Praktisch

  • Parking : vlak voor het museum (Leuvense Steenweg 13, Tervuren). Er is makkelijk parking te vinden in de buurt.
  • Afstand: 7 km
  • Knooppunten : 4 – 41 – 42 – 4
    Zie de website van de wandelknooppunten als je wil uitbreiden.  Kies regio Zuid-Dijleland
  • Een GPX kan je hier vinden

 

Veel plezier !