Tagarchief: wandelen

Snapshot diary

Snapshot diary week #42/2017 – Kent iemand deze vreemde plant?

Toch is de herfst onmiskenbaar in het land

Wanneer ik ‘s ochtends naar het werk vertrek, zit er nog flink wat duisternis in de lucht. Het gebeurt meer en meer dat de velden ontwaken met een deken van mist over zich heen. Ik vind dat behoorlijk prachtig, alleen helpt het niet echt bij de files. 1 uur onderweg voor 25 km, dat blijft lang. En nee, een elektrische fiets is niet echt een oplossing, want met een maximumsnelheid van 25 km per uur ligt het gemiddelde nog lager en de reistijd bijgevolg nog hoger. Plus dat ik nog eens verplicht ben om mij te wassen nadien. Liever niet met een zweetgeur tussen de collega’s. Nadenken dus !

 

Nog enkele extra zomerdagen

Gelukkig werden we deze week op ronduit zomerse dagen getrakteerd. Dat viel best mee, aangezien onze voortuin nog altijd niet in orde is. We gingen naar een prachtige plantenzaak. Ik genoot van al dat moois en benijd wie groene vingers heeft (en tijd) om zelf zo’n tuin aan te leggen. Wij hebben sedert de renovatie resoluut voor minimaal onderhoud gekozen, wat resulteerde in siergras. Daar zouden we amper moeten naar omzien. Onszelf kennende is dat amper al veel gevraagd. De idéé van een mooie tuin zit er bij ons beiden echt wel in, het enthousiasme niet. Ik zou kunnen zeggen dat we er de tijd niet voor hebben,maar eerlijkheidshalve hebben we gewoon beiden geen zin om er tijd in te steken. Confession made ! 

Het blijft moeilijk

Rust in het weekend is nog altijd iets dat mij moeilijk ligt. Ik zie vooral mogelijkheden om van alles te doen. Zaken in te halen. Dingen af te werken. Langer aan projecten te werken. Gelukkig is het lief van een ander soort. Hij ontbijt en vervolgens leest hij de krant aan tafel. Zo lang hij zin heeft. Om vervolgens wat schaakoefeningen te doen.
Meestal ben ik dan alweer druk in de weer met was en plas en loop ik drukdoende rond. Dit weekend nam ik een stuk van de krant en nam even gas terug. Het blijft moeilijk. Ik herinner mij geeneens wat ik gelezen heb. Dus heb ik misschien wel wat mijn tijd verdaan. Maar de koffie smaakte. En al helemaal de artisanale speculoos !

Relatietherapie

In ons dorp werd zaterdag een wandeling georganiseerd. De startplaats was amper 500 meter van ons huis af. Het zou zonde zijn om niet mee te wandelen. Stiekem hoopte ik toch nog wegen te ontdekken die ik niet kende. De meeste buurtwegen ken ik ondertussen, maar ik werd niet ontgoocheld. Er zijn toch nog altijd buurtwegen in ons dorp die ik niet ken. Het wandelen met het lief is altijd een verademing. Volgens het lief is wandelen één van de beste relatietherapieën. Niet dat wij het gevoel hebben dat we therapie of zo nodig hebben, maar echt tijd samenbrengen komt er soms gewoonweg niet van. We zijn dan wel samen maar hebben beide onze agenda en doelstellingen. Vandaar ook dat we zo uitzien naar vakantietijd. Om gewoon samen te zijn.
Deze wandeling was een prima voorschot op de komende vakantie. Zalig gewoon.

Vreemde plant

Op onze wandeling zagen we een vreemde plant die onze aandacht trok. Ze stond aan de rand van een maïsveld en was mansgroot. Iemand een idee wat het is ? Ik ben echt benieuwd. Hieronder een foto van zowel de zaadkas als de plant in zijn geheel.

 Naar verluidt komen er nog zonnige dagen. Ik wens het jullie allemaal toe !

Een fijne week gewenst ! 

 

Paddenstoelen herkennen – hulpmiddelen

paddenstoelen

Herfst is hoogfeest voor paddenstoelen !

Wie in dit seizoen op pad gaat in het bos, kan er niet naast kijken. De paddenstoelen steken weelderig en vol trots hun kopje boven. Kopje, jawel, want wat wij te zien krijgen is maar een deel van een veel groter geheel dat onder de grond zit, we zien bij wijze van spreken het kopje van de zwam !

Paddenstoelen, zwammen…. een ingewikkelde familie

Paddenstoelen of zwammen zijn intrigerend. Althans, zo zie ik het. Het zijn geen planten of struiken, geen bloemen. In België zijn er maar liefst 5000 soorten paddenstoelen en  velen van hen veranderen nog eens van uiterlijk gedurende hun korte leven. Niet makkelijk dus om ze te herkennen. Sommige hebben een hoed en een steel, andere lijken op knollen. Sommige vind je juist niet in de herfst, maar enkel in de winter of de lente. Kortom, een ingewikkelde familie !

Welke paddenstoel is dit ?

Het is de vraag die menig wandelaar zich stelt. Je ziet een paddenstoel en je vraagt je af welke het is. Sommige zijn makkelijk te herkennen, zoals de knalrode vliegenzwam, al verkeurt hij wel en is zijn hoedje aanvankelijk een ‘bolletje (zie foto). Ook de tondelzwam is vrij makkelijk te herkennen. Je vindt ‘m vooral op heel verzwakte, in onze ogen dode, bomen. De grote stinkzwam, die we allemaal bij de Latijnse naam kennen als de Phallus impudicus dankzij het ‘lenteliedje’, geeft ook snel prijs. Verder volgen de inktzwam. Een witte steel en een paars (inktachtig) hoedje. Misschien lukt het nog om eekhoorntjesbrood te onderscheiden en misschien wel een zwavelkopjes, die groeien meestal in groep. Maar dan zijn er nog duizenden paddenstoelen over !

Hulpmiddelen bij het determineren van een paddenstoel

Meestal maak ik gebruik van deze kaart :

Via een mail van Staatsbosbeheer (NL) kon ik deze downloaden. Jij kan hier de  paddenstoelen-zoekkaart downloaden.  Ben je ooit in Nederland, dan kan je deze en diverse andere natuurkaarten voor een prikje kopen. Meestal staan ze gewoon in het rek bij de andere ansichtkaarten. In België heb ik ze nog niet gezien.

Nederland heeft Staatsbosbeheer, België heeft dan weer het Agentschap Natuur & Bos. Zij geven knappe determinatietabellen uit. Gelamineerd en al !

Hier zie je het begin van de determinatie.

Aan de 5000 soorten raak je evenwel nog altijd niet, maar je bent sowieso al een heel stuk verder.  Ik vond geen besteladres – ik kocht ze in het bosmuseum  in Tessenderlo –  maar hier kan je een soortgelijke zoekkaart kopen voor 2,25 euro.

Meer weten over paddenstoelen ?

  • De beste en meest realistische kennismaking is je lid maken van de Facebookgroep ‘Paddenstoelen’. Mensen plaatsen daar allerlei foto’s van paddenstoelen en ze worden meestal gedetermineerd. Het hele jaar door is de groep actief, je ziet echt héél veel paddenstoelen passeren.
    Je kan ook zelf een foto plaatsen en vragen of iemand deze paddenstoel (her-)kent.
  • Natuurpunt heeft een pagina over ‘Paddenstoelen herkennen’, minder uitgebreid dan de FB-groep, maar zeker een goed begin. Zo kan je beginnen met het kleur en dan verder determineren.  Hieronder vind je een screenshot.


Nog een tip

Bij de terminatie van een paddenstoel moet je dikwijls onder het hoedje kijken. Je bepaalt dan of het gaatjes zijn of plooien. Het is zonde om de paddenstoel te plukken. Ik neem gewoon een ‘selfie’ van de paddenstoel. Ik leg mijn smartphone onder de hoed en neem vervolgens een zogenaamde selfie. Zo zie ik meteen het er onderaan die hoed uitziet. De foto’s zijn niet zo scherp, maar je toont wel alle respect voor dit wonderlijk stukje natuur. Je kan natuurlijk ook een spiegeltje onder de hoed leggen.

Veel zoekplezier ! 

 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #41/2017 Een heuse nazomer !

Een weekend lang zomer !

Schreef ik vorige week nog een artikel over hoe ik me bescherm tegen de regen, werden we deze week toch wel getrakteerd op een aantal dagen zomer ! Ergens hoop ik dat het nog een hele tijd zo zal duren, maar ik vrees er voor. Hoe dan ook, als het goed weer is, moet je buiten zijn ! Althans, dat is mijn adagio ! Profiteer ervan zolang het kan !

Nieuwe oorden

Deze week trok ik er twee keer op uit om te wandelen. Eén keer naar het Mechelse Broek (waarover later nog een artikel én een route) en één keer naar de vertrouwde Wijers in Limburg. Dat laatste deed ik op zaterdag en ik was lang niet de enige die profiteerde van het mooie weer. Het leek wel alsof heel Vlaanderen De Wijers had gevonden. Dat verwonderde mij niet, want het is een prachtig natuurgebied om te wandelen. Ook hierover later meer !

Tussen ziek worden en net niet ziek-zijn

Toch werd het niet de week die ik mij had voorgesteld. Ik balanceerde continu tussen ziek-worden en net niet ziek zijn. Soms voelde ik mij tiptop gezond, dan weer leek ik voor geen kleintje vervaard. Het was echt een kwestie van energie doseren. Gelukkig kon ik nog op de bank met een leuk boek dat mij helemaal afleidde. Eentje dat ‘matchte’ met mijn kop koffie trouwens. Alleen bij het boek ‘Nooit meer te druk’ van Tony Crabbe had ik dat al gezien. Het bedrukken van de zijkanten van een boek. Ik werd er best vrolijk van, van deze bedrukking.

Ik heb mij compleet laten verrassen door het boek. Of laten verleiden door die bedrukking. Maar het was exact wat ik nodig had tussen dat ziek-worden en net-niet-ziek-zijn.

Feest in da house !

Het weekend had nog een verrassing in petto. Een verjaardagsfeest annex fuif. Het was best lang geleden dat het lief en ik eens compleet uit onze bol waren gegaan en ik denk dat we er beiden heel erg aan toe waren. Gewoon eens alles vergeten. In je hoofd geen deadlines of stresserende vragen. Geen toekomst of verleden, gewoon helemaal opgaan in de muziek. Ik kon het na deze fuif weer o zo goed begrijpen dat jongeren iedere week willen fuiven. Niet dat ik het mezelf nog zie te doen, zo iedere week, maar het kan echt zalig zijn om je geheel door de muziek te laten meeslepen.

Batterijen opladen

Toch voel ik hoe de batterijtjes leeglopen en enige extra zorg nodig is. Er moet meer worden gesport. Meer geslapen. Ik moet gezonder eten. Het uurtje mindfull creatief bezig zijn blijft mij goed doen. Ik ben iedere keer verrast dat er toch een projectje uit handen komt. Eén uur. Eén project.  We praten nog altijd niet tijdens de sessies. Dat is de afspraak. Gewoon samen bezig zijn en ons volledig laten gaan.  Nadien voel ik mij toch altijd een beetje lichter. En vrijer ook.

En straks vakantie natuurlijk. Altijd goed !

Alvast een fijne week jullie allen ! 

 

Wandeltip: Luik, op naar de citadel met zicht op de stad – 6 km

 

Citadelwandeling in Luik : kort maar zeer stevig

Mispak je niet aan deze wandeling. Ze mag dan wel kort in afstand zijn, er zit flink wat klimwerk in. Je moet tenslotte iets over hebben voor de prachtige panorama’s over Luik en omstreken die deze wandeling biedt. Ik startte de wandeling ‘beneden’ in de stad, maar je kan evengoed boven starten als dat je voorkeur geniet. De hellingen zijn best steil en er zijn geen bankjes of plaatsen om te schuilen eenmaal je aan de klim begonnen bent. Gelukkig wordt al dat klimwerk gigantisch beloond !

 

Stad en volle natuur

Is dit een stadswandeling ? Deels zeker wel, want je wandelt door het centrum van de stad Luik en je doet enkele buitenwijken aan. Anderzijds: eenmaal aan de klim begonnen wandel je door weilanden en bos.  Luik is best wandelvriendelijk, want deze wandeling gaat over aangelegde wandelpaden en trakteert je nu en dan op panoramapunt. De hellingen zijn best steil.

Langs de buitenwijken van Luik

Een deel van de wandeling loopt in het centrum van Luik maar gaat verder langs de buitenwijken. Hier ontmoet je het échte Luik, waar gewoond en geleefd wordt.

374 treden van de Montagne de Bueren

Ben je eenmaal boven, dan moet je natuurlijk terug naar beneden. Een deel van de afdaling gebeurt via de Montagne de Beuren die goed is voor 374 treden met een hellingsgraad van 28%. Mijn voorkeur gaat alvast naar het afdalen via deze trappen, ik zag menig wandeling best sukkelen in het opgaan.

Eenmaal beneden liet ik mij verleiden door dit bord :

Voel je al die hoogteverschillen al flink in je benen (en knieën) dan kan je de wandeling inkorten. Het kaartje hieronder toont je hoe dat te doen.

Toch zin ? Kijk eenmaal je de Montagne de Bueren beneden bent naar rechts. Als je deze trappenwandeling niet doet, loop je gewoon verder de stad in en zit de wandeling er ongeveer op. Ik vond de trappen best de moeite waard. Ze leiden je opnieuw naar een stuk natuur.

Op het kaartje zie je dat je vrij dicht bij het begin van de wandeling bent.

 

Praktisch :

Ik volgende de wandeling via een GPS-track die je hier kan vinden.
Beschik je niet over een GPS of heb je geen zin om via GPS te wandelen, dan kan je tal van wandelingen verkrijgen (€ 0,50 voor een brochure met 2 wandelingen). Deze wandeling gaat grotendeels over dezelfde paden. Je kan deze brochure met wandelkaart hier downloaden.


Parkeren ?

Ik maakte gebruik van één van de stadsparkings. Er zijn er voldoende in Luik. Het betekent wel dat je met je auto dwars door de stad moet. Iets wat ik de volgende keer niet meer zou doen.
Start je de wandeling ‘boven’, dan kan je gebruik maken van de parking van dit ziekenhuis. Er is voldoende plaats en het is evengoed betalend maar kost een stuk minder. Het grootste voordeel is evenwel dat je dan de stad niet hoeft in te rijden.

Met de trein ?

Het station van Luik is op zich al een bezoek waard. Je wandeling wordt dan wel een stuk langer, maar gaat over vlak gebied. Het is maar wat je verkiest.

 

Alvast veel plezier !