Tagarchief: werk

Snapshot diary

Snapshot diary week #34/2018 Is de zomer op haar retour ?

Samengevat: Niet zo'n goede week maar wel eindigend op een camping in Gent. Stukken kouder dan ik gewoon ben maar toch blij als een ei hier te zijn. Op de foto de tabtrailer, foto's van wandeling in Gent en campingfood.

Twee weken voor het eind van de vakantie

Onze school ‘opent’ traditioneel de maandag na 15 augustus en ik heb hier behoorlijk geweten. Tal van berichtjes, telefoontjes en werkafspraken. Het was werkelijk onmiddellijk vollen bak. Ik kan mij niet herinneren dat het vorige jaren ook zo vroeg begon. Nee, dat deed het niet. En de reden is simpel. De voorlaatste week van de zomervakantie logeren wij traditioneel in West-Vlaanderen en zijn onze gedachten alleen maar bij het stappen van de Vierdaagse.  Ik ben minder bereikbaar, maar ik contacteer zelf ook geen collega’s. Nu ik dit schrijf – en besef – heb ik daar best spijt van. Uiteraard van de Vierdaagse, maar ook van mijn eigen berichtjes (met vragen) naar collega’s. Zij hebben tenslotte evengoed recht op de volle vakantie ! Hoe dan ook, het was hier wel eventjes onmiddellijk ‘back to work’, terwijl het dat kalendergewijs niet was. Ik vrees dat mijn onrust gewoon iets zocht om op te knabbelen en dat het meest evidente werken was !

De even weken zijn dus de slechte

Ik zie uit naar de tijd waarin wij niet meer hoeven te rekenen in goede en slechte weken. De even weken (ik had er nog niet bij stil gestaan) zijn dus de slechte en deze week was het wel héél slecht. Daar waar het lief anders tegen donderdag zich beter begint te voelen, werd het alleen maar erger. Zo erg dat ik twijfelde om wel naar Gent te vertrekken. Dit zou mijn eerste keer ‘alleen’ zijn, sedert die dag in mei, het was sowieso al een moeilijke beslissing. Maar dit was zo’n beetje de laatste kans voor het werkjaar begon. Nog een beetje vakantie dus, nog wat licht breien aan een zomervakantie die toch in serieus mineur was.

Is de zomer alweer voorbij ?

Vrijdag arriveerde ik, na een monsterfile van 3 uur (normale tijd is anderhalf uur), in Gent. Gelukkig ben ik geroutineerd. Ik ken de camping en behalve het inpluggen van elektriciteit en het uitdraaien van de 4 pootjes van mijn caravan hoeft er niet veel te gebeuren. Ik was trouwens veel te moe om nog iets anders te doen. Het was een zware week geweest en dat liet zich voelen. Hip hip hoera voor de familie in de buurt: zij kwamen onverwacht langs en trakteerden nog op friet. Ik vrees dat ik anders zelfs zonder eten het bed zou ingedoken zijn.
Was het vrijdag nog behoorlijk zonnig, zaterdag leek het alsof alle seizoenen de dag passeerden. Het had ’s nachts geregend maar overdag viel nog mee. Lekker lang ’s avonds voor de caravan zitten zat er echter niet meer in, tot mijn grote verwondering was het tegen een uur of negen al redelijk donker. Dit is het allerduidelijkste teken dat de zomer aan haar afscheidstour begonnen is: de dagen worden merkelijk korter.

 Toch nog goed nieuws !

Weer of geen weer, het liefje belde daarnet dat hij zich ondertussen beter voelt en het wel ziet zitten om per trein naar Gent te reizen. Zo hebben we hier toch nog 2 daagjes vakantie samen. Ik zie er naar uit !

1000 vragen

1000 vragen #94 Ben je wel eens het onderwerp geweest van roddel ? Ja ! Een grote roddel !

roddel

Ik ben zeker nu en dan onderwerp van roddel

Tuurlijk ! Met zo’n kleine 100 collega’s en mezelf kennende dat ik nog altijd te makkelijk zeg wat ik denk, kan dat niet anders of ik ben onderwerp van roddel geweest. Alleen: wat is roddel ? Ik geloof niet – of ik ben zo naïef, kan best – dat er al geroddeld is over mij door collega’s inzake zaken die pertinent onjuist waren. Opgeblazen, dat wel. Mensen die sterke meningen hebben over mijn meningen. Ja hoor. Maar echte roddel op het werk ? Ik denk dat ik ervan ben gespaard. Roddels door de leerlingen I Die zijn wel zo slim om het mij niet te vertellen.

De sterkste roddel: dat mijn man en ik gescheiden waren

De sterkste roddel ooit meegemaakt was wel die keer dat onze buurvrouw vertelde dat wij uit elkaar waren gegaan. Het was bij het begin van ons huwelijk en ik wou dan wel in het huis van mijn lief wonen, maar geenszins in de staat waarin het huis zich bevond. Financieel ben je met twee natuurlijk sterker, dus werd het huis, voor ons huwelijk,  van boven tot onder gestript. Echt samenwonen voor het huwelijk deden we niet. We hadden elk onze woonplaats en woonden een beetje op de plaats waar het uitkwam.

Hoe dan ook, op een bepaald moment en ik denk zelfs helemaal voorzien, lagen de werken stil. In die periode woonden we in Leuven, want het Hagelandse huis was niet echt meer bewoonbaar. Op een zondag kwamen we toch eens zien waarop onze buurman doodleuk zei dat ons huis te koop stond. Want ja, dat ging toch allemaal niet door, wij waren toch geen koppel meer ?

Geen idee wie dat nieuws gedeeld heeft of hoeveel mensen dat hebben gedacht, hoe dan ook, er was werkelijk niets van aan. Als roddel kon het wel tellen.

Al bij al was het  snel over, maar ik kan mij voorstellen dat sommige roddels gigantische gevolgen kunnen hebben. Ik prijs mezelf gelukkig dat het toch niet echt ken ! Jullie wel ?

 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

Dinsdagwijsheid: Zeg me met wie je omgaat en ik zeg je wie jij bent

Omring je met mensen die je goed doen

Wat maakte jouw feestje zo goed ? De drank, het eten ? De decoratie ? Wellicht speelde dat allemaal een rol, maar geef toe, een goed feest wordt gemaakt door de mensen en wel liefst mensen die je graag hebt. Wat heb je aan een schitterend feest met mensen die je amper iets doen ? Of met wie je nauwelijks connectie voelt ? Is zo’n feest niet juist het moment dat je vriendschap viert ?

Energievreters

Ik ken het woord nog maar een paar jaar maar ondertussen herken ik ze gelukkig snel. Het zijn mensen die energie vreten – het woord zegt het zelf – en waar je je na een gesprek compleet gesloopt door voelt. Ik probeer ze snel de andere kant uit te sturen want ik besef maar al te goed hoe gevoelig ik ben aan de energie van een ander. Zo probeer ik gesprekken vol negativiteit te mijden. Ik merkte dat ik op den duur zelf negatief werd. Het gaat hier over negativiteit zonder constructief doel. Zoals ‘het is hier toch slecht’, ‘dat trekt hier op niets’, ‘ze zouden toch veel beter zus of zo…’ en het eindigt maar niet.
Ze doen me denken aan de brompotten van The Muppets. Voor je het weet zit je in hun verhaal en ben je zelf zo’n brompot. Eentje die dan weer (terecht) gemeden wordt door energieke mensen die er willen voor gaan.

Mensen die net iets beter zijn dan jij

Ik ga graag om met mensen die net iets, of veel beter zijn in iets dan ik. Mensen waar ik naar opkijk. Zo vertoef ik graag in het gezelschap van efficiënte mensen. Hun manier van werken inspireert mij. Evengoed de collega die zeer gedisciplineerd sport. Dat tilt mij op, daagt mij uit. Mensen die vol passie zijn, vragen stellen, kritisch zijn. Ik hou er van ! Ze maken me ‘wakker’ uit mijn status quo. Mensen met levenservaring, wijsheid.

Wie wil je zijn in 2018 ?

Wat ook je doelstellingen zijn in 2018, het bovenstaande citaat kan een geweldige inspiratie zijn. Met wie ga je om ? Inspireren ze je of net niet ? Houden ze je weg van je doelen of geven ze juist een boost van energie ?

Iedereen wordt continu beïnvloed door de mensen met wie hij omgaat, de omgeving waarin hij leeft. Het is een illusie te menen dat iemand daar ongevoelig zou voor zijn. Als er dan toch zo’n energie elke dag je richting uitgaat, kan je maar beter zorgen dat het positief voor je uitdraait, niet ?

Met wie ga jij het meest om ? Zijn deze mensen een inspiratie of energievreters ? En hoe ga je er mee om ? Ik vind het alvast geen slechte vraag om mee te beginnen in 2018.

Dit is het eerste in een reeks van artikels over ‘Dit jaar wordt jouw jaar’, een verzameling van artikels die 2018 meteen de juiste zet geven om er volop voor te gaan ! Veel succes ! 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #45/2017 – hoe ziek moet je zijn om thuis te blijven ?

ziek

Ben ik ziek genoeg ? Even doorzetten !

Er achtervolgt mij al een hele tijd een of ander virus met liefde voor de luchtwegen. Het begon al voor we naar Scheveningen vertrokken. Dikke keel, nu en dan hees. Maar het brak niet door.
’s Maandags trok ik richting het werk en voelde me slapjes. Het zou wel overgaan. Nachtje slapen en dinsdag terug aan het werk. Tegen het laatste uur had ik al compleet geen stem meer. Ik bleef dus werken en dacht als ik maar genoeg mijn best zou doen dat het zou overgaan. De illusie dat wilskracht en gezondheid iets met elkaar te maken hebben. Maar ik bleef de werkdagen netjes volhouden.

Ondertussen ben ik compleet geveld – en wel in het weekend  dus – en ziet het er naar uit dat het virus nog even huis zal houden. Had ik moeten thuis blijven ? Had ik al naar een dokter moeten gaan ?  Ik dacht aan een kennis van ons die vorig jaar door een hel is gegaan door het niet verzorgen van een luchtinfectie. Hel als in Gasthuisberg.
Wanneer blijf je thuis ?

Niets doen stimuleert de creativiteit

Eenmaal thuis van het werk zocht ik het bed op. Gewapend met een thermos thee met honing en huismiddeltjes als Dafalgan (voor de koorts) en Mucodox. Weerom de illusie dat ik dat alles wel zelf kan oplossen.

Niets doen en zomaar ‘liggen’, het is niet aan mij besteed. Tijdens dat niets doen is mijn brein vooral creatief in het bedenken van nieuwe zaken die ik toch ook zou moeten doen. Alsof mijn brein het sein krijgt om zomaar na te denken in het wilde en bijgevolg met goede ideeën komt. Want er zitten best wel goede ideeën bij. Misschien zijn er dus toch wel voordelen aan niets doen.

Netflix

Tussendoor zapte ik, volgde ik een serie, viel in slaap tijdens de serie en spoelde de hele aflevering de volgende keer terug naar het begin. Laat ons zeggen dat ik héél goed het begin ken van Stranger Things !

Wanneer ben je eigenlijk echt té ziek ?