Tagarchief: werk

1000 vragen

1000 vragen #94 Ben je wel eens het onderwerp geweest van roddel ? Ja ! Een grote roddel !

roddel

Ik ben zeker nu en dan onderwerp van roddel

Tuurlijk ! Met zo’n kleine 100 collega’s en mezelf kennende dat ik nog altijd te makkelijk zeg wat ik denk, kan dat niet anders of ik ben onderwerp van roddel geweest. Alleen: wat is roddel ? Ik geloof niet – of ik ben zo naïef, kan best – dat er al geroddeld is over mij door collega’s inzake zaken die pertinent onjuist waren. Opgeblazen, dat wel. Mensen die sterke meningen hebben over mijn meningen. Ja hoor. Maar echte roddel op het werk ? Ik denk dat ik ervan ben gespaard. Roddels door de leerlingen I Die zijn wel zo slim om het mij niet te vertellen.

De sterkste roddel: dat mijn man en ik gescheiden waren

De sterkste roddel ooit meegemaakt was wel die keer dat onze buurvrouw vertelde dat wij uit elkaar waren gegaan. Het was bij het begin van ons huwelijk en ik wou dan wel in het huis van mijn lief wonen, maar geenszins in de staat waarin het huis zich bevond. Financieel ben je met twee natuurlijk sterker, dus werd het huis, voor ons huwelijk,  van boven tot onder gestript. Echt samenwonen voor het huwelijk deden we niet. We hadden elk onze woonplaats en woonden een beetje op de plaats waar het uitkwam.

Hoe dan ook, op een bepaald moment en ik denk zelfs helemaal voorzien, lagen de werken stil. In die periode woonden we in Leuven, want het Hagelandse huis was niet echt meer bewoonbaar. Op een zondag kwamen we toch eens zien waarop onze buurman doodleuk zei dat ons huis te koop stond. Want ja, dat ging toch allemaal niet door, wij waren toch geen koppel meer ?

Geen idee wie dat nieuws gedeeld heeft of hoeveel mensen dat hebben gedacht, hoe dan ook, er was werkelijk niets van aan. Als roddel kon het wel tellen.

Al bij al was het  snel over, maar ik kan mij voorstellen dat sommige roddels gigantische gevolgen kunnen hebben. Ik prijs mezelf gelukkig dat het toch niet echt ken ! Jullie wel ?

 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

Dinsdagwijsheid: Zeg me met wie je omgaat en ik zeg je wie jij bent

Omring je met mensen die je goed doen

Wat maakte jouw feestje zo goed ? De drank, het eten ? De decoratie ? Wellicht speelde dat allemaal een rol, maar geef toe, een goed feest wordt gemaakt door de mensen en wel liefst mensen die je graag hebt. Wat heb je aan een schitterend feest met mensen die je amper iets doen ? Of met wie je nauwelijks connectie voelt ? Is zo’n feest niet juist het moment dat je vriendschap viert ?

Energievreters

Ik ken het woord nog maar een paar jaar maar ondertussen herken ik ze gelukkig snel. Het zijn mensen die energie vreten – het woord zegt het zelf – en waar je je na een gesprek compleet gesloopt door voelt. Ik probeer ze snel de andere kant uit te sturen want ik besef maar al te goed hoe gevoelig ik ben aan de energie van een ander. Zo probeer ik gesprekken vol negativiteit te mijden. Ik merkte dat ik op den duur zelf negatief werd. Het gaat hier over negativiteit zonder constructief doel. Zoals ‘het is hier toch slecht’, ‘dat trekt hier op niets’, ‘ze zouden toch veel beter zus of zo…’ en het eindigt maar niet.
Ze doen me denken aan de brompotten van The Muppets. Voor je het weet zit je in hun verhaal en ben je zelf zo’n brompot. Eentje die dan weer (terecht) gemeden wordt door energieke mensen die er willen voor gaan.

Mensen die net iets beter zijn dan jij

Ik ga graag om met mensen die net iets, of veel beter zijn in iets dan ik. Mensen waar ik naar opkijk. Zo vertoef ik graag in het gezelschap van efficiënte mensen. Hun manier van werken inspireert mij. Evengoed de collega die zeer gedisciplineerd sport. Dat tilt mij op, daagt mij uit. Mensen die vol passie zijn, vragen stellen, kritisch zijn. Ik hou er van ! Ze maken me ‘wakker’ uit mijn status quo. Mensen met levenservaring, wijsheid.

Wie wil je zijn in 2018 ?

Wat ook je doelstellingen zijn in 2018, het bovenstaande citaat kan een geweldige inspiratie zijn. Met wie ga je om ? Inspireren ze je of net niet ? Houden ze je weg van je doelen of geven ze juist een boost van energie ?

Iedereen wordt continu beïnvloed door de mensen met wie hij omgaat, de omgeving waarin hij leeft. Het is een illusie te menen dat iemand daar ongevoelig zou voor zijn. Als er dan toch zo’n energie elke dag je richting uitgaat, kan je maar beter zorgen dat het positief voor je uitdraait, niet ?

Met wie ga jij het meest om ? Zijn deze mensen een inspiratie of energievreters ? En hoe ga je er mee om ? Ik vind het alvast geen slechte vraag om mee te beginnen in 2018.

Dit is het eerste in een reeks van artikels over ‘Dit jaar wordt jouw jaar’, een verzameling van artikels die 2018 meteen de juiste zet geven om er volop voor te gaan ! Veel succes ! 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #45/2017 – hoe ziek moet je zijn om thuis te blijven ?

ziek

Ben ik ziek genoeg ? Even doorzetten !

Er achtervolgt mij al een hele tijd een of ander virus met liefde voor de luchtwegen. Het begon al voor we naar Scheveningen vertrokken. Dikke keel, nu en dan hees. Maar het brak niet door.
’s Maandags trok ik richting het werk en voelde me slapjes. Het zou wel overgaan. Nachtje slapen en dinsdag terug aan het werk. Tegen het laatste uur had ik al compleet geen stem meer. Ik bleef dus werken en dacht als ik maar genoeg mijn best zou doen dat het zou overgaan. De illusie dat wilskracht en gezondheid iets met elkaar te maken hebben. Maar ik bleef de werkdagen netjes volhouden.

Ondertussen ben ik compleet geveld – en wel in het weekend  dus – en ziet het er naar uit dat het virus nog even huis zal houden. Had ik moeten thuis blijven ? Had ik al naar een dokter moeten gaan ?  Ik dacht aan een kennis van ons die vorig jaar door een hel is gegaan door het niet verzorgen van een luchtinfectie. Hel als in Gasthuisberg.
Wanneer blijf je thuis ?

Niets doen stimuleert de creativiteit

Eenmaal thuis van het werk zocht ik het bed op. Gewapend met een thermos thee met honing en huismiddeltjes als Dafalgan (voor de koorts) en Mucodox. Weerom de illusie dat ik dat alles wel zelf kan oplossen.

Niets doen en zomaar ‘liggen’, het is niet aan mij besteed. Tijdens dat niets doen is mijn brein vooral creatief in het bedenken van nieuwe zaken die ik toch ook zou moeten doen. Alsof mijn brein het sein krijgt om zomaar na te denken in het wilde en bijgevolg met goede ideeën komt. Want er zitten best wel goede ideeën bij. Misschien zijn er dus toch wel voordelen aan niets doen.

Netflix

Tussendoor zapte ik, volgde ik een serie, viel in slaap tijdens de serie en spoelde de hele aflevering de volgende keer terug naar het begin. Laat ons zeggen dat ik héél goed het begin ken van Stranger Things !

Wanneer ben je eigenlijk echt té ziek ?

 

1000 vragen over mezelf

10 000 vragen #73 Wanneer was je voor het laatst gestresseerd ?

gestresseerd

Ik ben een stresskip, dus gestresseerd

Het lààtst gestresseerd? Daar kunnen nooit 24 uur overheen zijn gegaan. Of het moet vakantie zijn – en laat het dat nu net zijn op dit moment. Maar zelfs dan kan ik zenuwachtig zijn omdat ik heel moeilijk kan loslaten. Ik ben een probleemoplosser, terwijl ik dat geeneens altijd wil zijn. Alleen, ik zie iets en ik denk: dat kan efficiënter, dat kan anders en beter worden opgelost, ik zou hier wel een beetje kunnen helpen. Die drang om altijd iets verder te gaan, de lat iets hoger te leggen, de grens een béétje te rekken. Of ik zie ronduit onrechtvaardigheid en vraag mij af hoe dat nu mogelijk is. Dan gaat dat bloed wel iets sneller pompen.
Dat zit er diep in. Het status quo is niet iets dat aan mij besteed is. Omgaan met onrechtvaardigheid evenmin.
Daar zijn veel voordelen aan. Zo zal ik mij nooit vervelen en word ik continu uitgedaagd. Ik vind het geweldig om mijn hersenen op iets los te laten. ‘Laten we dat varkentje even wassen’, ook al is het een weerbarstig en vet varken dat zich niet wil laten vangen. Het heeft mij diepe vriendschappen opgeleverd.

Evengoed zijn daar nadelen aan. Zoals overal problemen zien, al noem ik het liever uitdagingen. Het maakt mij ook niet altijd sympathiek en dat begrijp ik wel. Sommige mensen houden van het status quo en willen vooral geen deining. Ook niet handelen betekent dat sommige mensen in de kou blijven staan.

Not my monkeys not my circus

Het schijnt een Pools spreekwoord te zijn en één dezer dagen zet ik het op mijn letterbord. Ik wil er graag naar leven maar het is bijna tegennatuurlijk. In mijn studententijd draaide heel veel om engagement en het ‘werken aan een betere wereld’, ik verdiepte me in de filosofie van Levinas waarin de Andere (hoofdletter omdat hij geheel anders is en ik die niet kan vatten) aanspraak maakt op mijn verantwoordelijkheid.
Misschien ben ik daar wel een beetje doorgeschoten. Het zal ook wel een beetje karakter zijn vrees ik. Het zal wel zijn kwaliteiten hebben, maar zeker ook zijn schaduwzijde. Een hoop stress bijvoorbeeld.

Laat het los

Op het werk is er een collega die nu en dan een liedje voor mij zingt. ‘Laat het los, laat het los’ zingt hij. Hij doet dat wanneer hij ziet dat mijn hersenen weer aan het kraken zijn omdat ik allerlei dingen zie waar ik het moeilijk mee heb. Hij ziet de spanning in mijn gezicht stijgen en begint te zingen. ‘Laat het los, laat het los ‘ ! Ik dacht dat hij dat liedje ter plekke had verzonnen, maar nu merk ik dat het werkelijk een bestaand liedje is !

Misschien moet ik, behalve de tekst van de monkeys, het liedje wel van buiten leren. Mee zingen en de apen laten dansen. Het zal mij alvast een hoop stress besparen. En laat de de status quo dan maar even zijn.

Not my monkeys not my circus !

Zijn er onder jullie nog stresskippen? Van dezelfde aard of zijn jullie allemaal de rust zelve ? Ik benijd ze wel, die mensen – zoals mijn lief – die omgeven lijken door een wolk van rust.