Tagarchief: west-vlaanderen

Gelezen

Tip: de (gratis) gids Time to Momo, Belgische Kust

Time to momo Belgische Kust

Time to Momo – 100%

Ik heb er al heel wat in mijn boekenkast staan, de 100% gidsjes. Handig van formaat, met kaartje en vooral: de klassiekers gemengd met originele (nog) niet al te bekende plaatsen.
De 100% reisgidsen zijn van naam veranderd, maar het concept is nog altijd hetzelfde. Evenals het formaat.

Ik heb even moeten googlen wat momo betekent, het is zoveel als mystery of missing out. Eerlijk gezegd maakt me dat nog niet veel wijzer, maar het bekt goed en hé, je wil toch vooral een goede en leuke reisgids.

Gratis – maar je moet je haasten

Wanneer je voor 31 mei een andere time to momo koopt, krijg je de gids Belgische Kust er gratis bovenop. Ik controleerde het nog even in een hypercarrefour, en ja, daar ligt hij nog, maar wanneer je de site van Time to momo bekijkt, zie je dat het succes groot is en de voorraad beperkt. Zij verwijzen naar bol.com (zie link onder) waar je ‘m nog altijd lekker gratis krijgt. Dus wat je bestemming deze zomer ook is, grote kans dat er een Time to momo gids is en dan heb je De Belgische Kust er gratis bij. Doen zou ik zeggen, want geef eerlijk toe: wie gaat er niet af en toe naar de kust ?

Te laat ? Dan kan je ‘m natuurlijk nog altijd kopen. En hij is zijn geld meer dan waard. Tenslotte ga je wellicht méér richting Belgische kust, dan Barcelona, Madrid, Lisabon, Stockholm, New York enzovoort. Of zijn jullie de lucky birds die van her naar der vliegen ?

Time to momo – Belgische Kust

Geloof het of niet maar deze reisgids heeft ervoor gezorgd dat ik nog een kleine vakantie aan zee heb gepland. In de week van 1 mei. Dan wil ik tal van adresjes aandoen en toch flink wat van de beschreven wandelingen doen. Het was dan ook mijn plan om dàn pas iets te schrijven over de gids, maar misschien was hij dan niet meer gratis beschikbaar en dat wou ik mijn lezers niet aandoen, dat is alleen frustratie. Dus zag ik dit alles als excuus om toch een minitrip naar Oostende te wagen. Die vakantie in mei komt er ook nog !

Wij kozen Oostende en hadden tijd tekort !

Time to momo Oostende

Het was ons doel om de wandeling van 11 km in Oostende te doen en dan nog eens alle adresjes te bezoeken in de gids. Als doorwinterd wandelaar weet ik dat een hele dag voor 11 km ruimschoots voldoende is.  Wel, daar heb ik mij behoorlijk in vergist. Niet in de 11 km maar wel in de combinatie van alle adresjes. Zo bleven wij al behoorlijk lang plakken in De Koekoek. Een kiprestaurant waar je gewoon een halve kip  (7 euro) krijgt met brood en indien gewenst appelmoes. Om je vingers van af te likken ! Letterlijk, want je krijgt er geen bestek bij. Efficiëntie staat voorop, naast onze halve kip stond gewoon een bokaaltje appelmoes. Wij vonden het wel wat hebben en de sfeer is er gemoedelijk.

Wij begonnen de wandeling aan het station van Oostende alwaar we meteen de klassiekers als de Amandine en de Mercatorboot zochten. Klassiekers dus, maar zoals het veel gebeurt als je toerist in eigen land bent: nog nooit bezocht !

We komen terug en niet alleen naar Oostende

Naar Oostende, met de gids ! Zeker weten ! En dan doen we weer een paar adresjes ! Want inspiratie genoeg ! In de meivakantie staat Nieuwpoort op de agenda, gezien dat de stad is waar ik logeren zal. Natuurlijk ook andere adresjes, want hé, de kusttram brengt je overal. Zoals naar bv. Blankenberge, dat ook ruim beschreven staat in de Time to momo gids. Els wandelde deze week in Blankenberge met dezelfde gids in de hand.   Zij vond er het oudste en kleinste vissershuisje van onze kust.

Ook zin gekregen ? Hoe kan het anders met zo’n mooi weer !

Praktisch

Time to Momo Belgische Kust krijg je tot 31 mei gratis bij aankoop van een andere Time to Momo gids. Zie hier de link met alle gidsen + daarbij de gratis Belgische Kust gids

 

 

Wandeltip

De Vierdaagse van de IJzer: je kan nog altijd meedoen !

Een onvergetelijke ervaring

Ondertussen ben ik al vergeten hoe vaak we deelgenomen hebben aan de Vierdaagse van de IJzer, maar dit blijft hoe dan ook het hoogtepunt van onze vakantie.  Ik kan het iedereen aanraden ! (En nee hoor, dit is geen gesponsorde post !)

Heb je toch koudwatervrees, dan kan dit je misschien overtuigen

  • Je kan nog de ochtend zelf inschrijven. Je hoeft dus niet op voorhand te beslissen. Misschien wacht je liever het weer af ? Of zie je een snipperdagje tussen al dat werken wel zitten ?
  • Je kiest zelf of je voor 1 dag wil deelnemen of voor verschillende. Je hoeft het niet eens in één keer te beslissen !
  • verschillende afstanden: 8 – 16 – 24 of 32 km
  • de 8 km mikt op gezinnen met kinderen, met opdrachten tussendoor en een pannenkoek als beloningi
  • De organisatie is super: flesje water bij aanvang, bevoorradingsposten (water) in overvloed. Onderweg hier en daar mogelijkheden tot het kopen van een snack. Of je neemt natuurlijk je boterhammen mee.
  • Je kan onmogelijk verloren lopen. Eerst en vooral omdat je niet de enige zal zijn, maar natuurlijk om het geweldig goed bepijld is.
  • Schrik van de drukte? Die is er vooral als je start bij het startschot, maar dat hoeft niet. Je kan ook later starten en dan loop je alleen over de startmeet. Bij de start zijn alle afstanden bij elkaar, maar al na de eerste splitsing is het behoorlijk minder drukt !

Nog 13 redenen !

Deze redenen schreef ik vorig jaar al, maar herhaling kan geen kwaad !

  1. De relatie met uw lief, uw vriendin, uw hond of kat zal er zeker beter op worden !
  2. Je hoeft je nergens zorgen om te maken, de  Vierdaagse van de IJzer heeft een ijzersterke  (what’ is in a name ?) traditie wat organisatie betreft. Het is gewoon van a tot z in orde.
  3. Je moet niet eens echt kunnen wandelen, de afstanden zijn 8 – 16 – 24 – 32, allemaal vrij te combineren. Je moet zelfs niet eens vier dagen gaan (maar doe dat toch maar, wat…)
  4. Vier dagen na elkaar stappen en je noemt je problemen uitdagingen in plaats van zorgen.
  5. Je bent nooit alleen, reken maar op duizenden deelnemers, dik, dun, groot, klein, jong en oud, van stappen met bittere ernst tot prettig gestoord.
  6. Je wordt deel van een traditie, de meeste mensen komen terug. Er is dus wel enig verslavingsgevaar.
  7. Je kan als volwassene nog eens op kamp, helemaal in de stijl van de jeugdbeweging : reken dus met veel matrasjes en veldbedden allemaal lekker gezellig in een tent. (Of je brengt gewoon je eigen tent mee).
  8. Nooit verveling :  vier verschillende startplaatsen
  9. Je bent koning van de weg, want de “MP’s houden van je en leggen zelfs het drukste verkeer voor je plat. King of the Road !
  10. Je krijgt snoepjes, drankjes, ze zorgen gewoon voor alles.
  11. Er is bijgot en heel kinderprogramma uitgewerkt met zoekopdrachten
  12. Randanmiatie : ik geef toe, vroeger leek het er wat ‘weelderiger’ aan toe te gaan, maar het blijft wel : zowel voor kinderen als volwassenen, foto-zoektochten, muurklimmen, deadride, voor wie iets anders zoekt dan enkel wandelen.
  13. Het is in West-Vlaanderen. Oké, da’s er een beetje over. Op een ander is het ook schoon. Maar dat sappige taaltje, daar moet ge toch van houden (alzo sprak het kind in mij dat geboren en getogen is in dit West-Vlaanderen).

Praktische info vind je hier, maar bedenk dat je ook ter plaatse ’s morgens nog kan inschrijven.

Snapshot diary

snapshot diary week #18/2017

snapshot diary
Kloksgewijs : fietsen in de regen, bobotie, Pasar weekend, fietsen in Nieuwpoort, Vissersmuseum Oostduinkerke, doosje vol wijsheid, Opa en ik = teamwork ! ; C-mine site, koorts, manlief altijd studerend voor de betere zet. Midden : Nieuwpoort.

Een dag te laat

De voorbije week was heftig, heel heftig, maar ook mooi. Dat er gisteren geen snapshot diary was – ik probeer me nogal aan de opgelegde deadline te houden – had met niets anders te maken dan met dit :

38,6 graden koorts. Dat is trouwens de laatste keer dat ik hem gemeten heb, hij bleef in stijgende lijn gaan. Het lief zegt dan met de allerwarmste glimlach: het is wat het is. Waarmee hij bedoelt dat ik geen energie moet steken in verzet. Dat helpt toch niet. Maar het is niet mijn beste.

“Je zal veel geduld moeten hebben”

Ik passeerde opnieuw de nodige wachtzalen en hoorde de dokter zeggen “Je zal veel geduld moeten hebben”. Soms lukt me dat, dan weer helemaal niet. Ik leef bij het adagio ‘problemen moet je oplossen’, maar als er geen kant-en-klare oplossing is, zoals dat bij mij het geval is, dan begeef ik mij in onbekend land. Hoezo geen oplossing ? Hoezo je weet het niet ? Ik weet graag waar ik aan toe ben, zelfs al zint het mij niet. Dan kan ik mij tenminste aanpassen. Hoor de controlefreak !

Dan maar praten tegen de wind

Ik las op Facebook het verhaal van een jonge vrouw die aan het zwemmen was en zwemmend rouwde, huilde om het verlies van haar zoon. Dat het daar niet opviel, als je huilde in het water. Ik kon mij daar wel wat bij voorstellen. Dinsdag fietste ik urenlang in de regen. Daar viel het ook niet op. Bijkomend voordeel: ik kon mijn frustratie en kwaadheid toch wat kwijt. Hard trappen. Tegen weer en wind. Ik werd er zowaar toch kalmer van. Ik fietste naar C-mine in Beringen, altijd goed, want je waant je daar in een ander werelddeel, met de grote moskee en de vele halalrestaurantjes. Op Instagram postte ik deze foto. En dat was het wel helemaal.

Weekend aan zee

In het weekend waaide ik uit in Nieuwpoort. Ik genoot er zo van ! Ik leerde een hoop nieuwe mensen kennen en vond het heerlijk om helemaal uit mijn normale habitat te zijn. En de zee, ja de zee doet altijd goed. Het was lang geleden dat ik nog aan de Belgische kust was, Zeeland is immers dichterbij huis. Ik fietste tot in Oostduinkerke waar in het zomerverlof de Vierdaagse van de IJzer begint. Ik wou dat het al zover was !

 

 

Wijsheid

En hier nog wijsheid als extraatje :

Ik besef heel goed dat dit gelezen kan worden als ‘als je maar genoeg wilskracht hebt lukt alles’. Laat ik maar meteen zeggen dat dat volgens mij pure nonsens is. Alles heeft zijn grenzen. Maar alles heeft ook zijn ‘andere kant’. Genieten van vriendschap (en die toelaten), blij zijn dat het zonnetje schijnt. Beseffen dat je toch dik geluk hebt met al die lieve mensen om je heen. Dat is voor mij een kant die mij sterk houdt !

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #46 Vier je altijd uitgebreid je verjaardag ?

verjaardag

Het leukste cadeau voor mijn verjaardag: een vulpen van Waterman

Ik hecht best wel belang aan verjaardagen. Dus ook wel aan de mijne ! Ik herinner me echter maar 2 feesten. Toen ik 18 werd hielden mijn ouders onverwacht een verjaarsfeest voor me. Twee taarten die samen het getal 18 vormden. En ook: een dure vulpen van Waterman. Geen idee van wie ik die kreeg, maar dit was recht in de roos. In die tijd schreef ik enkel met vulpen. Of misschien zeg ik het beter anders: de tijd waarin er nog met vulpen geschreven werd !

En toen werd ik 33 !

Fast forward en ik organiseerde opnieuw een feest. Voor mijn 33ste verjaardag. Gewoon omdat ik er zin in had. Met vrienden en familie, niet al te groot en in het voormalig huis van minister Eyskens. Het restaurant/koffiehuis heeft de economie niet overleefd. Spijtig, want het was een prachtige locatie.

Tijd is het meest kostbare geschenk

Met het ouder worden raakte het vieren van mijn verjaardag wat in de verdrukking. De drukte nam het over en uiteindelijk eindigde het in de stress bij manlief over ‘welk cadeau te kopen’. Het werd zo materialistisch dat er niets feestelijks meer aan was. Uitwisseling van geschenken, de taart en hup dat was het. Niet dat daar iets mis mee was.
Tot het jaar dat mijn man vroeg: wat je graag voor je verjaardag en ik antwoordde: een dagje weg met jou. Sedertdien is een nieuwe traditie aangebroken. We nemen ’s morgens de trein en zijn een hele dag op pad. Meestal naar een stad(je). We vinden wel ergens een restaurantje en trakteren ons daarna op koffie en taart. We genieten van het wandelen en bovenal van elkaar.
Zo gingen we dit jaar naar Brugge. Ondanks de regen heb ik er schitterende herinneringen aan.

24 uur verjaardag vieren

Dus ja, ik vier best wel uitgebreid mijn verjaardag. Zeker in tijd. Het liefst met mijn liefste alleen. Daarna komen nog de kleine koffietafels en de traktatie. Maar die éne dag is het lief van mij alleen. En dat is het mooiste geschenk.

Welke manier van vieren vinden jullie het leukste ?

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

Ook interessant