Tagarchief: west-vlaanderen

Gelezen

Gelezen : Blindelings – Kris Van Steenberge

Grote verwachtingen

Woesten, het debuut van Kris Van Steenberge (1963)  stond vorig jaar nummer 1 in  mijn top 3. Wat een diepmenselijk verhaal, zinnen om te lezen en te herlezen. Puur genieten was dat. Het is dan ook niet verwonderlijk dat ik met grote verwachtingen begon aan de opvolger, Blindelings.

Structuur en opzet

Had Woesten een duidelijk historisch kader, Blindelings kan zich, op enige technische zaken na, eender wanneer afspelen. In kleine hoofdstukken volgen we beurtelings Abigaïl (moeder), Karel (ex-echtgenoot), Jonas (zoon) en Anouk (een vriendin van Jonas). Het zijn korte hoofdstukken waarin zowel hun leven als hun herinneringen worden geschetst. Hoofdstuk na hoofdstuk leren we hoe deze personages in elkaars leven haken en hoe ze ondanks hun gescheiden leven, blijvend invloed op elkaar oefenen.

Verhaal

Blindelings begint met de dood van Tristan, de hond van Jonas. Met een ongekende koelheid schiet hij de hond dood, de hond die hem – als blinde – door het leven leidde.
Hoe het zover is kunnen komen vertelt de rest van het boek.

Clichés

Kris blijft een groot schrijver, maar hier en daar was ik werkelijk teleurgesteld. De karakterschets van Abigaïl is bij tijden zo bij de haren getrokken dat het er werkelijk over is. Hier en daar staan torenhoge cliché’s die het verhaal alleen maar onrecht aandoen. De thematiek mag dan wel behoorlijk ‘diep’ zijn, toch worden de karakters niet echt uitgewerkt. Het zijn penseeltrekken. Niets meer en ze zijn ook niet voldoende.

Samengevat

Het boek stelde me teleur. Heb je Woesten nog niet gelezen, lees/koop dan vooral dit boek ! Blindelings zou ik dan ook niet aanraden.

  • Taal : mooie zinnen om lezen. Er is werk van gemaakt !
  • Tempo : zeer traag. Het tempo draagt mee het boek.
  • Inhoud : verhaal van een uiteengevallen gezin
  • Emotie : donker
  • Thema : zinloosheid, materialisme, vervreemding, verloren dromen
  • Grenre : fictie, drama
  • Personages : Abigaïl, Karel, Jonas, Anouk, Theo
  • Context : West-Vlaanderen, hedendaags

Praktisch :

Kris Van Steenberge, Blindelings, uitgeverij Vrijdag, september 2016, 280 blz. Paperback te koop bij bol.com voor € 19,95. Ik las de Kindle-editie € 11,47

 

Snapshot diary

Snapshot diary week 41 en Bokrijk in de herfst !

2016-10-week-41-large

Wat een prachtig herfstweer !

Ik was niet echt tevreden over het weer tijdens de zomer, maar de herfst kan wel tellen ! Wat een mooie dagen ! Wat een mooie kleuren ! Ik mag dan wel geen vakantie meer hebben (spijtig !) ik probeer toch zoveel mogelijk van deze zon te profiteren en buiten te zijn. Deze week logeerde ik in West-Vlaanderen voor Buren bij de Kunstenaars om vervolgens de andere kant van Vlaanderen te bezoeken : Bokrijk in de herfst !

Aanvaarden of uitdagen ?

Net zoals wellicht heel Vlaanderen blijf ik zoeken naar evenwicht en hip hip hoera het lijkt de laatste weken toch een beetje te lukken. Ik wéét dat maandag en dinsdag ‘monsterdagen’ zijn, op die twee dagen geef ik immers 2/3 van mijn hele lesopdracht. Maar het betekent natuurlijk ook dat eenmaal dinsdag voorbij is het ‘rustige’ deel van de week er komt.
Toch ben ik nog niet helemaal tevreden over mezelf. Op maandag, dinsdag én zelfs woensdag krijg ik na het werken zo’n klop van de hamer dat het wel lijkt alsof er een lichtje dooft in mijn hersenen en mijn lichaam in staking gaat. Ik balanceer nog tussen aanvaarden (het zijn nu eenmaal zware dagen, niets aan te doen) of uitdagen. Misschien moet ik gewoon gaan sporten na zo’n zware dagen. Het hoeft niet veel te zijn … Maar zomaar in slaap vallen op de bank, daar ben ik toch te jong voor, niet ?

Donderdag begint het weekend !

HobbyTime Lerouge

Nee, niet echt, maar toch. Het is niet meer zo hard werken als op maandag en dinsdag !
Donderdagavond trok ik richting West-Vlaanderen om er het begin Buren bij Kunstenaars mee te maken. Mijn zus is behalve een wereldreizigerster, ook gigantisch creatief. Het zijn genen die ik geenszins geërfd heb, want geef mij een penseel in mijn handen, klei, kleuren of wat dan ook en ik maak er een grote kliederboel van. Ik heb er gewoon het geduld niet voor.

Bokrijk in de herfst

Bokrijk in de herfst

Omdat het lief in interprovinciale schaakcompetitie zit moest ik hem zo wat de hele zondag missen. We maakten de hele zaterdag vrij om gewoon samen te zijn en niet te werken. Hij niet en ik niet, wat anders wel gebeurt. Niet werken voor ‘het werk’ maar ook geen karweien in het huis. Dat lukt het beste als we op uitstap gaan en we kozen opnieuw voor Bokrijk. Klinkt geweldig ouderwets en alsof we oudjes worden, maar misschien is dat ook wel zo. Wandelen, genieten van de acteurs, genieten van de prachtige herfstkleuren.
Maar ook genieten van Limburgse vlaai, Limburgs bier. Mooi was dat !

Ik hoop dat jullie ook allemaal volop genieten van de herfst ! 

 

Week in beelden – snapshot diary – week 48

Snapshot diary week 48

Back to work

Joewie, ik mocht deze week terug naar het werk ! Back to the collega’s, de leerlingen, de schoonste werkplaats van Vlaanderen (en omstreken !) en het gewone leven. Want zo heb ik het toch het liefste. Dat het allemaal lekker swingt en liefst nog gezond !

De leerlingen zuchtten opgelucht ‘o mevrouw, je bent terug, geweldig !’ en ik kreeg applaus van hele klassen. Niet dat ik zo’n bijzondere leraar ben, ook leerlingen hebben het liefste het leven zoals het is, lees dus : met dezelfde leraren die ze kennen.

Chapeau trouwens voor wie een ‘interim’ doet van luttel twee weken : onbekende school, leerlingen die je niet kan inschatten en die toch wel menig ‘nieuwe’ leraar eens testen om de grenzen af te tasten.

Een droom komt uit

t@b305

Als je mij vraagt naar mijn beste ‘kinderherinneringen’ dan moet ik niet lang nadenken : met de caravan op reis met mijn ouders. Ik was nog maar een kleine uk toen we richting Spanje reden, samen met een bevriend koppel van mijn ouders (met kinderen). Twee dagen deden we erover, want mijn pa vermeed de péage en genoot ervan om via kleine dorpjes te rijden om daar ‘gelijkeeen echte Fransman’ te eten.

Na veel reizen naar vooral Azië en het Midden-Oosten keer ik dus terug ‘naar mijn roots’ : kamperen ! En wel met een superleuke caravan (die nog geleverd moet worden).

t@b

Het moest een handige, kleine caravan worden met als belangrijkste eigenschap ‘een zo groot mogelijk bed’. Het lief is daarin nogal moeilijk. En ja hoor, het bestaat : het bed is immers 175×200 cm !  Ik ben er zo vol van dat ik er nog eens een apart blogbericht zal over schrijven. Hoe dan ook, ik kan niet wachten om te vertrekken ! Dat het maar snel lente wordt (al is zo’n caravan ook geschikt voor de winter, alleen ik weer niet !).

Snapshot diary van West-Vlaanderen !

snapshot diary

Kies ik terug voor dichtbij, mijn zus is een echte wereldreizigerster. Rugzak op en hup het vliegtuig op. En of het nu Iran is, Japan, Myanmar of waar dan ook, ze vindt overal haar weg. Een paar jaar geleden dus ook in Oezbekistan,. (Klik om haar blogs te vinden !). Nu en dan geeft ze daar een lezing over en nu was ze uitgenodigd door een vereniging die vriendschappelijke banden onderhoudt met democratische voormalige Sovjet-gebieden. De ambassadeur van Oezbekistan was aanwezig en trakteerde meteen met een Oezbeeks buffet.
Ik was ‘mental coach’, zo met een ambassadeur, ’t is niet dat ze dat dagelijks doet.

Soit, nadien bleef ik plakken en mocht ik genieten van de geest van een West-Vlaams dorp. Niet dat dat zo exotisch is voor mij, ik stam zelf uit die grond. Maar ik genoot er toch met volle teugen van : dat de hele baan wordt afgesloten om kinderen naar de vaart te leiden om Sinterklaas te begroeten, de majoretten en de fanfare voorop !

marjoretten Large
Majoretten ! Ik wist zelfs niet dat het nog bestond !

Sinterklaaslied Large

Terug lopen !

happy to run

Ik ben dus opnieuw begonnen met lopen. Een 15 km-schema dat rustig begint en waar bij de eerste weken nog wandelmomenten in zijn voorzien. Het ergste zou wel zijn dat ik door pure dommigheid opnieuw in de lappenmand beland. Het was heerlijk, ondanks de de regen en behoorlijke wind. Snelheid en grote afstanden zijn er (nog) niet, daar is het mij nog nooit om te doen geweest. Oké, laat ik eerlijk zijn : snelle afstanden zullen er nooit zijn, ik bedoel maar dat ik nu behoorlijk trager loop dan waar ik in augustus gestopt ben. Maar alles op zijn tijd.
Het regendichte jasje heb ik uiteindelijk gevonden (lekker fluo) en ja, ik wéét dat die koptelefoon er niet uitziet, maar die houdt gewoon ook mijn oren warm !

Ik wens jullie een prachtige week toe ! 

PS : wil je ook (alleen, als vrouw ?) naar één of andere uithoek van de wereld ? Mijn zus geeft haar tips gratis en voor niets ! Haar enthousiasme zal je overhalen ! 

 

Westvlaamse spreekwoorden

Westvlaamse uitdrukkingen

Westvlaamse spreekwoorden en wijsheden

Ik weet niet hoe het zit met andere dialecten, maar ik ben opgevoed met tal van westvlaamse uitdrukkingen. Mijn ouders debiteerden ze als waren het wijsheden uit de bijbel. De meeste ben ik tot mijn grote spijt vergeten en ik moet al bij mijn zus – die nog in West-Vlaanderen woont – ten rade gaan om er sommige nog te herinneren.

Wie zijn neuze schendt, schendt zijn gezicht

was er eentje dat ik veel hoorde. Ik hoorde het volwassenen onder elkaar gebruiken toen ze het over familie hadden en het werd mij snel duidelijk dat het ging om iets dat niet mocht. Het betekent blijkbaar zoiets als wanneer je slecht spreekt over je familie, dat ook iets zegt over jezelf.

De mooiste en wijste uit mijn kindergeheugen

De bone groeit naar de perse

Ook deze wijsheid werd dikwijs gedebiteerd ten ouderlijke huize Kaat. Het werd met mildheid gezegd en het betekent dat twee mensen in een relatie naar elkaar toegroeien en veranderen.
Ik vind dat een geweldige omdat ik het ook zie in mijn relatie met mijn echtgenootje. Ik word een beetje hem, hij een beetje mij. Als adolescent zou ik dat vreselijk gevonden hebben, mijn dagboek staat vol voornemens ten voordele van “volledige autonomie” en ik gebruikte zelfs slogans als ‘oorlog aan de symbiotische relatie !’.  Het zijn idealen die alleen uit een postpuberale pen kunnen komen.

Ze kunn nog toape nog verscheen

Dat werd vaak over mijn broers gezegd die dikwijls met elkaar overhoop lagen maar elkaar toch altijd opzochten. Ik denk dat U2 daar een versie van heeft !

Vergeten Westvlaamse spreekwoorden en uitdrukkingen

Na een half leven wonen in Vlaams-Brabant, alwaar ik weinig dialect hoor, zijn al die Westvlaamse spreekwoorden wat in de vergetelheid geraakt. Het dialect ken ik nog en ik kan er onder Westvlamingen ook met hart en ziel van genieten. Als ik Flip Kowlier hoor, glimlach ik, en ‘Min Moaten’ mogen ze gerust op mijn begrafenis spelen.
Gelukkig kreeg ik onlangs van het lief een boekje met tal van Westvlaamse uitdrukkingen zodat ik toch niet geheel vervreemd raak van mijn wortels. Dit zijn volgens mij de mooiste uitdrukkingen. Nu ik ze allemaal lees, merk ik wel dat ze niet allemaal even vriendelijk zijn.

  • Je vrijt dat z’n himde wikkelt
    wat het boekje zeer zedig vertaalt als ‘hij heeft serieus kennis’. Of ben ik de enige die zo beeldrijk vertaalt ?
  • j’ eit bouwgrond te kope
    wordt gezegd van iemand die kaal is
  • Moeste ‘k zok ’n aongezichte ein, ‘k leerde min gat klappn
    over iemand met een lelijk gezicht
  • Teure moar deure
    Die heb ik talloze keren gehoord thuis. Het is zoiets als ‘kom maar binnen’. Alleen voor mensen die je goed kent.
  • ’t Ei uit z’n gat vroagn
    Ook nog in mijn herinnering : iemand uitluisteren.
  • Houdt j’an ’t ges
    Hou vol ! (ges = gras)
  • ’t een besant niet
    Het is niet erg, het geeft niet
  • j’ is in z’n gat gepekt (veel gehoord thuis !)
    Hij voelt zich aangevallen
  • Tweis in de zak zittn
    tegendraads zijn
  • tootn trekken (en ook ’n een tootentrekker)
    Vals gezicht opzetten, huichelen
  • Ze zoen ne frank in twee bittn
    Heel erg zuinig zijn

Ik denk dat ik nu en dan eens in het boekje zal bladeren, want soms doet het mij glimlachen, soms is het gewoon oude wijsheid die best niet vergeten wordt. Ik kan mij moeilijk voorstellen dat alleen West-Vlaanderen zo’n uitdrukkingen heeft. Misschien bestaan er allerlei variaties van in andere dialecten.

Het zou best boeiend zijn om dat te vergelijken ! Mocht je nog twijfelen of Westvlaams een wereldtaal is of niet, klik dat gewoon naar deze link van DeRedactie.

 

 

In ’t plat West-Vlams gezeid en gezwegen, verzameld door Johan  Vergote, Uitgeverij Bibliodroom, € 9,95 o.a. verkrijgbaar in Standaard Boekhandel.