Categoriearchief: zee

Snapshot diary week 14/2018 Kamperen bij de boer – Julianadorp Den Helder

Den Helder - kamperen

Het noorden van Nederland: land van de bloemenvelden

Eind 2016 vierden we oudjaar in het noorden van Nederland. Voor mij was dat nog onbekend gebied, maar Egmond aan Zee en Alkmaar vielen echt mee. Zo goed zelfs dat we vorige vakantie teruggingen maar het nog noordelijker gingen: naar Julianadorp in Den Helder. Het was putje winter en het stormde, goot en vroor, maar in het bureau van toerisme had ik iets gezien dat mij niet meer losliet: in de lente zouden al deze dorre en natte velden vol bloemen staan ! Tulpen zover het oog kon zien, narcissen, krokussen, wat een geweldige weelde ! Dat wou ik echt eens meemaken. En kijk, paasvakantie én lente en zie waar ik mijn caravan plaatste :

Nu moet ik eerlijk zijn, ik was er een paar weken te vroeg om er de tulpen in bloei te zien, maar dat nam niet weg dat er hele velden narcissen en krokussen te zien waren.

Den Helder bloemenvelden

Deze velden zijn er voornamelijk voor de bollenverkoop en niet voor de bloemenverkoop.

Kamperen bij de boer

Ik koos opnieuw voor het kamperen bij de boer en dat bevalt mij prima. Dergelijke campings zijn meestal klein, eenvoudig en rustig. Helemaal mijn ding. De campinguitbaters (naar mijn ervaring meestal de boerin) verwelkomt je hartelijk en je bent er allesbehalve een nummer of product. Het persoonlijk contact is best belangrijk en een praat je met de boer(in) kan er altijd van af. Ik heb overigens nog geen enkele boer ontmoet die niet vol trots over zijn ‘land’ en ‘zijn dieren’ spreekt.

Ik logeerde op camping Duinzoomhoeve – een apart postje voor kampeerders volgt nog – en genoot meteen van de ontbijtservice op de camping. Strikt genomen is het ‘broodjesservice’, maar zo kreeg ik ‘s morgens mijn verse broodjes:

Den Helder

Den Helder en omstreken

In Den Helder is veel te doen. Uit onze vorige vakantie wist ik ook dat er behoorlijk wat ‘regenalternatieven’ waren, want het blijft natuurlijk Nederland én april. Veel zon had ik in België nog niet gezien. Gelukkig klaarde het op eenmaal na Pasen, maar ik heb evengoed hagel en storm meegemaakt. Gelukkig scheen de zon voor een fietstocht op het eiland Texel (oversteek via veerboot) en een boottocht op de binnenwateren van Den Helder.

overtocht naar Texel

Alleen met de caravan

Of dat niet heel eenzaam is, zo alleen met de caravan ? En of dat allemaal wel lukt ? Ik blijf juichen om het lief die mij dit allemaal gunt maar zelf niet van kamperen houdt. Dit is mijn zoveelste uitje alleen met de caravan en ik blijf er van genieten. Iedere keer is er wel een moment dat ik denk dat ik het alleen niet zal redden. Dat gaat dan voornamelijk over het plaatsen van de caravan. Ik ben immers geen held in het achteruitrijden met een caravan. Toch is het mij wonder boven wonder al altijd gelukt, al gebeurt het héél vaak dat mensen spontaan naar mij toekwamen met de vraag of ze even moesten helpen ‘trekken’.

Het rijden met de caravan bevalt mij zo erg dat ik mij de woorden van een collega herinner: het grootste gevaar is dat je vergeet dat er iets aan je auto hangt. Ondertussen ben ik het al zo gewoon dat ik er mij niet meer continu van bewust ben. Om mezelf te beschermen voor ‘automatische piloot’ zet ik een snelheidscontrole op mijn GPS en een timer die mij eraan herinnert om toch na 2 uur even aan de kant te gaan om de benen te strekken.

Dus heb je ook zin, gewoon doen. Of wel zin in kamperen maar niet in het investeren en/of rijden met een caravan: op vele campings kan je tegenwoordig een caravan huren. Die staat dan al helemaal klaar voor jou.

Alleen reizen vind ik fijn. Niet altijd, maar soms is het fijn om eens gewoon alleen te zijn, weg van alle drukte.

Zijn er onder de lezers nog mensen die er graag eens alleen op uit trekken ?

Snapshot diary

Snapshot diary week #1/2018 hip hip hoera Noord-Nederland !

Noord-Nederland !

Hip hip hoera toen het lief zelf er zelf over begon ! Hij stelde voor dat we in de kerstvakantie opnieuw de valiezen zouden pakken richting het noorden. Want al dat feesten, hij zag ook wel dat dat geen recept voor veel rust is. Al die feesten dat is ook geweldig veel sociaal contact, prima is dat, maar echt veel tijd voor ons twee is er niet. En laten we daar van tijd tot tijd toch ook nood aan hebben.

Julianadorp

Het oost-noorden van Nederland is vrij nieuw voor ons. Pas vorig jaar logeerden we er voor het eerst. Toen brachten we de kerstvakantie door in Egmond aan Zee. Dit jaar trokken we nog iets meer noordelijk, richting ‘kop van Holland’ Den Helder. Zo’n tien jaar geleden namen we daar de veerboot naar Texel, maar dat was midden zomer.

Natuur als eerste en belangrijkste gast

Ons appartement gaf uit op de duinen en net na achter die duinen deed de zee haar ding. Wat een luxe, zo’n 500 meter van het strand ! De Nederlandse kust is niet, zoals in België volgebouwd. België lijkt over één lange ‘zeedijk’ te beschikken. Niet het geval in Nederland waar de natuur de eerste gast is. De eerste én de belangrijkste. Zo mag je niet zomaar de duinen in. Er zijn verharde paden aangelegd en écht de duinen in (zand !) kan zo goed als niet.

Noord-Nederland
Zicht vanuit ons appartement

Ik geef toe dat ik het met gemengde gevoelens aanzie. Enerzijds begrijp ik het wel, duinen als kwetsbaar gebied. Anderzijds ben ik toch blij dat wij – zelfs tijdens de Vierdaagse van de IJzer, werkelijk dwàrs door de duinen mogen wandelen, klauterend in het mulle zand.

Vuurwerk, vuurwerk !

Met de nieuwe regelgeving (enkel vuurwerk een aantal dagen voor oudjaar te koop) had ik gevreesd dat er weinig te zien zou zijn. Vorig jaar lag er zowat overal vuurwerk in de winkels, dit jaar zag ik het wel, maar veel minder dan vorig jaar. Toch werden we om middernacht getrakteerd met een uur lang vuurwerk. De hele horizon vol vuurwerk, zo ver als we konden zien. Werkelijk o v e r a l !  Die traditie halen ze er nog niet zo snel uit denk ik. Dichtbij, veraf, het kon niet op. Ik vond het best feestelijk en genoot er van. Waarschijnlijk zien Nederlanders ons als bangerikken, want het leek wel alsof iederéén vuurwerk afstak. Geen haar op ons hoofd dacht eraan om mee te doen.

Wandelen en musea

Al een tijdlang heb ik mij voorgenomen om regen geen excuus te laten zijn om buiten te wandelen. Op nieuwjaarsdag wandelden wij dan ook langs Lange Jan, de hoogste gietijzeren vuurtoren van Nederland, of misschien wel van Europa. Regen en wind werden met fierheid en het enthousiasme van 1 januari getrotseerd ! Ik vond het best fijn !
Ook Callantsoog deden we opnieuw aan. Niet langs de kustlijn deze keer, maar in het natuurdomein Zwanenwater.

Verder bezochten we het onvolprezen marinemuseum waar we het meeste onder de indruk waren van de onderzeeboot. Althans het lief, ik had al eens een bezoek gebracht aan zo’n boot in Blankenberge. Ik was net iets meer gefascineerd door de 3-D radar.

Het laatste museum dat we aandeden was een veilingsmuseum. Bootjes vol groenten vaarden één voor één de veilingshal binnen en vervolgens werden de groenten geveild. Niet per opbod (hogerop) maar bij afslag (prijs naar beneden). Een geniaal en efficiënt systeem dat wij allemaal uittestten !

Terug thuis

En toen was de vakantie in Nederland afgelopen. Zalige herinneringen hebben we er aan en het heeft de spreekwoordelijk batterijen zeker opgeladen. Als ritueel afscheid van de vakantie ruimde ik alle kerstspullen op. Prachtige tijd. Dankjewel lief van mij !

Het beste nieuws bij thuiskomst…

.. kwam wel van mijn schoonmoeder die terloops opmerkte dat eind deze maand de dagen een uur (1 uur !) langer licht hebben. Terloops of niet ? Want die schoonmoeder van mij kent me wel. Die donkere winterdagen… het is niets voor mij !

Een fijne werkweek !

Kaat.

Snapshot diary

snapshot diary week #2017/14 Paasvakantie on the road

paasvakantie 2017 deel 1

Lang leve de paasvakantie en al helemaal als het fijn weer is !

Ik was de paasvakantie begonnen in Zeeland en ik ben er nog een kleine week gebleven. Goed voor lezen met zicht op zee, fietsen in Vlissingen en naar Middelburg en lang wandelen in Middelburg. Ik was nog van plan om terug naar Zoutelande te fietsen (aanrader !) maar hé, zelfs tijdens de vakantie is tijd niet eindeloos.

Lang leve de caravan !

paasvakantie in Zeeland

Ho, wat heb ik die gemist, die caravan van mij. Dat biotoopje. Dat buitenverblijf op wielen, die “room with a view” !  Wat was het aftellen naar de paasvakantie ! Omdat het nog niet zo warm was werd het een minimale bezetting. De luifel kwam er zelfs niet aan te pas en echt veel buiten gezeten heb ik niet. Buiten eten deed ik wel, alwaar ik iedere keer gezelschap kreeg van een nieuwsgierige vogel. Echt koken heb ik ook niet gedaan.  De AH doet, samen met de microgolfoven prima dienst als kok. Er is wel degelijk een gasfornuis (met 2 pitten) in mijn caravan, maar dat heb ik nog nooit gebruikt.

Op schattenjacht in een boekenhuis

Massa’ s boeken. Een heel huis vol.

Terug thuis in Vlaanderen zag ik een berichtje via via waarbij mijn man en ik uitgenodigd werden om ‘boeken te kiezen’ uit de collectie van een overleden leraar. De dochter was het huis aan het uitruimen en dacht dat we misschien wel blij zouden zijn met enkele boeken. Wat we echter niet verwacht hadden was een huis dat letterlijk tot de nok gevuld was met boeken. Er was een vierkante meter muur meer vrij. In de gang, op de overloop, overal boeken. Netjes gesorteerd volgens onderwerp. Indrukwekkend. Er waren ook muren vol kasten met DVD’s. Het lief en ik waren overweldigd door zoveel boeken. We voelden ons schattenjagers. Het leek wel alsof Sinterklaas op bezoek was geweest.

Tegelijkertijd was het ook confronterend. Wij kenden de leraar in kwestie niet, maar hij moet – als we afgaan op de boeken – een ontzettend boeiend persoon geweest zijn. De verzameling was jaar na jaar opgebouwd en dit … dit was de erfenis.
Na ons zou een boedelopkoper komen zei de dochter. Dat stak toch wel, al is het                  heel begrijpelijk.

De lange weg van specialisten en ziekenhuizen

Tussendoor waren er ook de bezoeken aan het ziekenhuis, specialisten en begin ik stilaan door te hebben dat onze medische wetenschap wel ver mag staan, de organisatie is dat niet altijd. Zo heb ik mijn (medisch) verhaal al zoveel van nul moeten vertellen dat ik bijna een bandje kan afspelen. Dat is behoorlijk lastig. Zeker als ze je opnieuw doorverwijzen naar de volgende specialist en je opnieuw je bandje mag laten afspelen. Ik probeer er niet moedeloos van te worden. Tussen als die mensen zitten dan weer weken van wachttijd, weken waarin niets gebeurt en waar ik soms moedeloos van word. Gelukkig is er de lente en de zon, het lief en paasvakantie om dat zo veel mogelijk te vergeten !

Ik hoop dat jullie allen ook wat vakantie hebben en minstens een verlengd Paasweekend ! Dan nog flink mooi weer en genieten maar !  Wat zijn jullie plannen trouwens ?

 

 

40 dagen fit

40 dagen fit challenge week #04 – Falen is ook winnen

40 dagen fit challenge week 5

Alles is winst

Als ik één ding geleerd heb met allerlei uitdagingen (ook in het leven) is dat een veldslag verloren nog niet betekent dat de oorlog verloren is. Klinkt super negatief, maar laat ik het zo vertalen : het is niet omdat je geen enkele dagen geen 100 procent haalt, je de boel maar moet laten schieten. Gewoon, terug beginnen en àlles is winst.

Als ik minder wil wegen en ik slaag er die ene dag niet in om mezelf aan het dieet te halen, dan is het domste wat ik kan doen alles gewoon opgeven. Nee, gewoon : volgende dag opnieuw, alsof er werkelijk niets gebeurd is ! Opgeven is verlies, doorgaan is winst !

Geen schrik voor falen

Bovenstaande zal meteen duidelijk maken dat ik soms wel vecht met motivatie. Ik heb ondertussen aanvaard dat ik de complete uitdaging niet zal halen. Het wordt dus geen 100 procent. Ik zal niet alle dagen 10 000 stappen gezet hebben én gesport. Laat ik dit falen als leermoment zien : misschien was de uitdaging te hoog gegrepen en moet ik gaan voor iets minder. En ik moet natuurlijk leren zien waar mijn eigen weerstanden en moeilijkheden zijn. Nummer 1 is het gebrek aan planning en prioriteiten stellen.
De volgende uitdaging is dan ook werken aan deze ‘belemmeringen’ en zien hoe ik ze kan voorkomen.

Resultaat

  • Donderdag : crosstrainer op de zolder, half uur
  • Vrijdag : crosstrainer op de zolder, half uur
  • Zaterdag : wandeling met rolstoel 6 km
  • Zondag : fietstocht in Vlissingen
  • Maandag : fietstocht Vlissingen – Middelburg
  • Dinsdag : knooppuntwandeling omgeving Domburg (aanrader !)
  • Woensdag : simpelweg 10 000 stappen !