Categoriearchief: De tuin

Snapshot diary

Snapshot diary week 2017/27 Hoera vakantie !

kloksgewijs : samen wandelen, Auvergne, ilhandlettering, hiking, Villers-La-Ville voor een tweede keer, promotie van de oudste zoon, zoete aardappelmuffin, kaartjes naar de nichtjes en neefjes op kamp, de tuinmaker, Auvergne, promotie,

Bouwperikelen, betaal niet te snel

Hier werd niet stilgezeten tijdens de eerste week van de vakantie, integendeel ! De angst dat er niet genoeg zou gedaan worden zat er toch al te dik in. Ofwel moesten we beiden wennen aan het nieuwe ritme en lukt het niet van ‘haast-haast’ naar ‘rustig aan’ te gaan. Die eerste dag werden aannemers gebeld van allerlei soort. Plots kon ik het niet meer aanzien, die ‘laatste restjes’ van een gigantische verbouwing 10 jaar geleden. Allemaal kleine zaken die de ondernemers met grote opdrachten niet hebben afgewerkt. Wij weten best dat we strenger hadden moeten zijn. Wie hier dagen komt pleisteren kan ook wel de stopcontacten ‘afwerken’, de vloerder deed het grote werk prima maar liet steken vallen bij de details. 10 jaar geleden ! Dat werkt dus al 10 jaar op mijn zenuwen. Maar hé, het lief zette er zijn schouders op en straks loopt het hier (ja toch ?) vol met stielmannen. Ik ben te optimistisch zeker ?

Die eerste vakantiedag werkte het lief zich in het zweet met een bosmaaier door onze veel te grote tuin. Het achterste stuk dat voorheen onze jungle was is weer even bereikbaar. Ik deed wat moeite met de tuinkamer en zette er prompt een bed in – kwestie van te kunnen rusten na al dat werk. Missie geslaagd.

We hebben weer tijd voor elkaar

Dat we weer tijd hebben om samen aan onze projecten te werken, is heerlijk. We wandelen weer samen en vertellen elkaar over de boeken die we lezen. Ik hield me verder aan een streng sportschema en hield de pas er goed in. Niet alleen wat het sporten betreft maar schema’s en doelstellingen alom. Ik zal moeten oppassen dat ik niet overdrijf, dat ik niet al te zeer in de productiviteitsval trap.   Er was ook weer tijd voor de kinderen. Zij kwamen beiden met goed nieuws uit Leuven. De oudste afgestudeerd, de jongste een zorgeloze vakantie. Kan het nog beter ? Hip hip hoera voor beiden ! En blij dat we zijn. Want eerlijk, ik gun het elke jongere: een lange zorgeloze zomervakantie. Mijn hart blijft pijn doen als ik studenten zie die echt hard gewerkt hebben en ‘beloond’ worden met extra werk in de vakantie. Ik wou dat iedereen die hard werkte die vakantie kreeg !

Tijd voor experimenteren

Ik maakte ook tijd om nieuwe ontbijtrecepten uit te proberen. De zoeteaardappelmuffin was een echt succes. Geen toegevoegde suiker, geen bloem. Het recept verschijnt woensdag.  Echt lekker, al was de commentaar van het lief dat ‘het te gezond smaakt’. Hij mist nogal snel de suiker.
Ik waagde me ook aan handlettering. Best leuk en inspirerend, maar ik heb geen idee of ik er het geduld voor heb. Fijn dat er in de vakantie tijd is voor al die dingen. En boeken, natuurlijk boeken ! Zalig dat ik uren aan een stuk kan lezen. In mijn al te groot enthousiasme zou ik er meteen een hoop kopen, maar ik hou mij aan ‘eerst uitlezen’ en ‘dan pas nieuwe kopen’. Gelukkig valt de prijs bij de Kindle-Store meestal mee.

Ik ben best benieuwd naar andere experimenten tijdens de vakantie. Suggesties ? 

 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #48 Wat is je favoriete ruimte in huis ?

favoriete ruimte

favoriete ruimte : waar licht en koffie is !

Ik heb niet één favoriete ruimte, maar een heel aantal. Zo ben ik graag waar er veel licht is. Dat verandert nogal per seizoen, dus gelukkig staan er wel overal zeteltjes zodat ik altijd in zonlicht kan lezen. Ik mag ook wel graag op mijn kamer zijn, iets wat ik iedere man en iedere vrouw toewens. Ik werk er maar ik lees er ook, er is een klein salon en alle multi-media is hier ook voorzien. Fijn als ik goed wil doorwerken, maar evengoed mijn plaats van rust als ik mij wil terug trekken.

Vanaf de eerste lentezon buiten

In onze tuin is het ook van dat. Daar volg ik ook het licht. Ik vond niet onmiddellijk een foto terug van onze tuinkamer, maar in volle zomer wordt daar ontbeten. Momenteel staan de tuinmeubels er nog altijd mistroostig bij. De lente was nog niet sterk genoeg naar mijn gedacht. In volle zomer hang ik best wel veel in de hangmat. Hoe mooier het weer wordt hoe verder ik in de tuin verhuis.

Plaatsen die helemaal geen favoriete ruimte zijn

Mijn echtgenoot zit behalve in zijn menscave (die zich wel op de eerste verdieping bevindt) het liefste in de TV-kamer, ook als hij geen TV-kijkt. Mij zal je er niet veel vinden, veel te donker is die kamer. Of we pikken samen een film mee natuurlijk. Alleen als ik echt ziek ben (zoals dagen vol koorts) dan prijs ik mij gelukkig met die  TV-kamer. Kan ik lekker onder een dekentje uitzieken voor televisie. En in slaap vallen !

De TV-kamer is voor mij zeer functioneel: om TV te kijken. Daarom ben ik ook niet echt gehecht aan de badkamer of zelfs de slaapkamer. Die zijn in mijn ogen en ervaring ook louter functioneel. Sommige mensen houden van hun badkamer omdat dit synoniem staat met tijd voor zichzelf en ontspanning. Ik heb het charisma van onze badkamer nog niet gevonden. Dat ik geen band heb met de keuken zal wel alles te maken hebben met mijn moeizame koken. Keuken is functioneel: om te eten en te koken.
Alleen als in het weekend de kinderen van kot komen, dan wil ik ze het liefste vastbinden aan hun stoel. Dan is de keuken de beste ruimte van het hele huis.

Heel erg gelukkig in ons huis

Ik ben best gelukkig in ons huis, al is het nog niet helemaal afgewerkt en zal dat de volgende jaren ook niet echt gebeuren vrees ik. Andere prioriteiten. Maar het is wel helemaal ons huis. Onze veilige haven. En dat is toch heel wat !

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !
Snapshot diary

Snapshot diary – week 47 – van werk naar Val Dieu naar lappenmand

snapshot diary

Ze vallen bij bosjes, die leerlingen

Deze week liep gewoon lekker, al gebeurde er niets bijzonder.  Ik genoot van de leerlingen maar zag ze tegelijkertijd als vliegen vallen. Het is duidelijk dat de winterse kwalen hun weg naar onze school hebben gevonden. Tel daarbij warme slecht verluchte lokalen en binnen de kortste keren zit je maar met een klas die voor drie vierden bevolkt is door zieken. Ik probeerde de leerlingen nog netjes op afstand te houden (het contact met meer dan 200 leerlingen is niet bevorderlijk voor het indijken van besmettingsgevaar) en je weet al waar ik dit weekend eindigde : in bed en met koorts.

Wandelen in Val Dieu

Val Dieu

Donderdag gaf ik mijn laatste lessen van de week (4/5 opdracht) en op vrijdag had ik het plan opgevat om te hiken bij onze Waalse landgenoten in de vallei van Val Dieu. Ik had geen betere dag kunnen uitpikken, volle bak zon maar wel met scherpe wind. Ik volgde een wandeling die mij tussen koeien liet lopen. Soms moest ik mij bukken onder de prikkeldraad.  Ik startte bij de abdij van Val Dieu waar ik meteen abdijbier kocht voor het lief. Er zou er eentje content zijn, zoveel is zeker.

De beste vorm van mindfullness (voor mij)

Toen ik aan de tocht begon merkte ik dat ik geen oortjes bij had. Geen podcast dus en geen muziek. Na al die uren merkte ik evengoed dat ik geen enkele keer op mijn uurwerk had gekeken en niet eens aan muziek of een podcast had gedacht. Als er één iets is wat voor mij het toppunt van mindfullness is, dan is het wel trekken in de natuur.

Enige verweer tegen al die duisternis

Wallonië en Val Dieu scoorden zeer hoog. Ondanks mijn grote wandelpassie heb ik nog maar zelden alleen in de Ardennen gewandeld. Geen wandelknooppunten daar (bij mijn weten) en het landschap is er dan wel heerlijk desolaat, ik had altijd wel schrik om gewoonweg te verdwalen. Deze keer was ik gewapend met een GPX, dus die schrik is voorbij.
Zo’n tochten zijn prima middelen tegen de herfst- en winterblues en mijn neiging om maar liefst een winterslaap te houden, want ja, die korte dagen dat blijft moeilijk.

licht in de herfst

Dan maar zelf voor licht zorgen

Korte dagen betekenen ook lopen met licht. De voorbije week heb ik de eerste keer met ‘licht’ gelopen. Nog niet het sterke Decathlonlicht, maar toch al goed zichtbaar voor anderen. Ik kan maar beter gezien worden.
Ondanks de korte dagen merk ik dat de lichtjes in onze tuin het nog altijd goed doen. Dat betekent vooral dat er nog wel degelijk voldoende zonlicht is overdag om ze op te laden. Ze werken immers allemaal op zonne-energie.
Na mijn loopje woensdag heb ik toch nog even buiten gezeten bij dat licht, als daad van rebelsheid tegen die korte dagen.
In mijn werkkamer werden de lichtjes weer bovengehaald en heb ik een nieuwe vriend die over me wakt : Freddy de ijsbeer. Geef toe, how cool is dat ?

Lappenmand

Spijtig genoeg was het zaterdag al helemaal van dat. De stem was weg, de keel gezwollen en ik zag (en zie !) zo het beeld van die leerling met zware hoest waar het twee weken geleden mee begonnen is. Al is er natuurlijk geen ontsnappen aan. De herfst en winter met al z’n kwalen.
Toch hoop ik dat het snel over gaat. Zo’n zetelabonnement is echt niets voor mij.  Ook niet met Netflix en ook niet moet boeken. Hoestbuien en verplicht zwijgen ook al niet.

Ik wens je een fijne week toe ! 

Snapshot diary

week in beelden – snapshot diary – week 26

snapshot diary

Het lijkt een regen vakantie te worden

Juli ! Dus dat betekent dat de vakantie begonnen is. O nee, ik moet vandaag nog terug naar het werk. Laat het ons houden op vakantie met een kleine uitstap naar het werk.

… maar niemand gaat dood van een beetje regen

Oké, dat klinkt een beetje heel fatalistisch, maar ik heb me ondertussen al (bijna !) geheel verzoend met het feit dat het misschien wel eens een regenzomer zou kunnen worden en om het nog optimistischer te zien troost ik mij met de gedachte dat de regenlente (wie herinnert zich een week zonder regen, ik niet !) mij alvast ‘gewoon’ heeft gemaakt aan de regen.
Ik heb mij bijgevolg voorgenomen om niet al te veel negatieve energie te geven aan al dat water. Er bestaat zoiets als regenjassen, regencapes en regenhoedjes.

Dit in gedachten werkte ik deze week trouwens in de gietende regen (mijn loopschoenen leken volgelopen bootjes) een looptraining af en trotseerden het lief en ik tijdens een lange hikingtocht liters regen. Nat tot op het vel waren we.

regen

Tussendoor werden we ook weer getrakteerd op een zalig blauwe hemel, want ja, zo snel kan het ook wel gaan.

zonder regen

Bovenstaande foto geeft je natuurlijk onmiddellijk zin om erop uit te trekken, niet ?

Kleine gebeurtenissen

Verder waren mijn dagen gevuld met kleine en grote gebeurtenissen. De schoonpapa die 85 werd (hip hip hoera) en steeds meer in het verleden leeft. Het opruimen van de eerste keukenkasten alsof vakantie echt verdiend moet worden, de ‘koopjesperiode’ die me compleet ontgaat, maar blijkbaar de katholieke kerk niet. De tuin die duidelijk aan haar lot wordt overgelaten omdat er maar niet gezomerd wordt (= gebruik van gemaakt). De natuur neemt het daar behoorlijk over.  Ook mijn bureau wordt overgenomen, niet door de natuur, maar wel door vakantiegevoel. Het komt er wel.

kleine dingen

Deze week mag/moet ik nog enkele dagen naar het werk. En dan is het weg … weg met de caravan. Voorlopig staat die nog te blinken in de tuin !

2016-07-03 16.44.13 L