Tagarchief: gelezen

Dit was 2018: Top 3 fictieboeken

Eerlijk ? Toch maar 2 echte aanraders !

Ik keek zonet mijn lijstje van boeken na en al ik eerlijk ben, er zijn maar fictieboeken die ik echt wil aanraden. Je leest meteen welke boeken – hoe hip ze ook waren – ik niet zo goed vond.

Zout van de zee – Ruta Septys

Zout van de zee

Ik wist al in februari dat dit in één van mijn favorieten boeken van 2018 zou worden.

Zo erg favoriet zelfs dat ik het best wel nog eens wil lezen. Innemend, geëngageerd en meteen ook een vleug geschiedenis. Een aanrader !


“Zout van de zee” vertelt het verhaal van een groepje vluchtelingen tijdens Wereldoorlog II. Ze zitten geklemd tussen de wrede praktijken van Russische soldaten die van het westen komen en het Duitse leger dat hen niet als volle Germanen ziet. De personages ontmoeten elkaar toevallig en vluchten allemaal richting Baltische Zee richting een voormalig cruiseschip Wilhelm Gustloff  dat hen in veiligheid moet brengen, in de hoop dat ze hun etnische afkomst kunnen verhullen en als ‘juiste mens’ aan boord kunnen.

De volledige bespreking (mét videoclip !) kan je hier lezen.

Ruta Septys, Zout van de zee, 240 blz. is uitgegeven bij Luitingh-Sijthoff en te koop bij o.a. Bol.com voor € 7,50. Een koopje dus ! Prima geschenk !

The Perfect Friend – Barbara Copperthwaite

Ik merk dat dit boek spijtig genoeg nog altijd niet vertaald is maar blijf goede hoop hebben dat het niet al te lang meer zal duren.

Anderzijds: het staat goedkoop geprijst, misschien dat dit de pijn wat verzacht.

Dit is een boek waarvan je hersenen gaan tollen. Ogenschijnlijk gebeurt er niet veel. Twee vrouwen die elkaar leren kennen en vrienden worden. Het zou een boek over vriendschap kunnen zijn. Maar tussen de lijnen door heb je continu het gevoel dat er iets niet klopt. Maar wat ? En wie ?

Spannend !

De volledige beschrijving van het boek kan je hier lezen.

The Perfect Friend is o.a. te koop bij Bol.com voor € 13,99 (paperback) of € 3,99 als e-book.

Niet zo enthousiast over …

Noord – Sien Volders

Sien Volders Noord

Ik wéét dat vele mensen dit een fantastisch boek vonden, maar ik had er weinig mee. Voor mij waren er teveel clichés. Van een drukke baan naar een dorp in de middle of nowhere en daar de man van je leven ontmoeten. De drukke stad wisselen voor een dorp waar de tijd stil heeft gestaan en daar je leven in vraag stelen.

Nee, ik had er niets mee.

Ik schreef er hier al over.

Jonas Jonasson – Gangster Anders en zijn vrienden

Ik had grote verwachtingen over dit boek omdat ik – op het moment van aankopen – overal boeken zag van Jonas Jonasson. Het leek mij de perfecte auteur te zijn om te lezen in de vakantie.

Het verhaal begon schitterend. Een gangster die samen met een receptionist en een uitgetreden (vrouwelijke) priester een marketingplan in elkaar boksen een huurmoordenaar te bestellen. Geen moordverhaal of thriller, maar véél humor. Na een kwart van het boek was het blijkbaar op: zowel de humor als het verhaal. Het bleef maar duren tot je ongeveer in slaap viel. Spijtig !

Ik merk dat ik er niet eens een artikeltje heb aan gewijd.

Te weinig fictie gelezen…

Het is de logica zelve: als ik méér non-fictie heb gelezen, dan is er uiteraard minder fictie gelezen. Het komt door de kracht van de non-fictie maar evenzeer omdat ik niet echt goede fictie vond. Dus bij deze een warme oproep voor tips !

Dit was 2018: boek top 3 non-fictie

Top 3 non-fictie

Non-fictie kan je leven veranderen ! Er zijn dit jaar boeken gepasseerd die werkelijk eye-openers waren. Boeken die mij meer inzicht gaven in mijn leven en dat van anderen. Boeken die mijn leven kortweg béter gemaakt hebben !
Dit is mijn top 3

Thomas Erikson – Omringd door idioten

Omringd door idioten

Van dit boek zijn al 600 000 exemplaren verkocht en ik begrijp best waarom. De ondertitel luidt ‘Beter communiceren met collega’s, vrienden en familie’ en het is zo herkenbaar dat het lijkt alsof je plots iedereen begrijpt en je niet langer meer omringd voelt door ‘idioten’.

Collega’s staan als eerste groep vermeld en ik denk dat het ook hier de meeste verdiensten heeft. Je werkt samen met een groep mensen en je moet naar eenzelfde doel en toch loopt het niet. Niet omdat er gigantische meningsverschillen zijn (kan ook) maar omdat de stijl van aanpakken totaal anders is. Begrijpen waaruit die andere handelt maakt het meteen veel overzichtelijker én makkelijker om hem/haar tegemoet te komen om zo toch op diezelfde lijn te geraken.

Thomas Erikson, Omringd door Idioten, uitgegeven door Harper Collins, 320 blz. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 20,00

William B. Irvine – A guide to the good life

Dit boek, gebaseerd op het stoïcisme, handelt over hoe je meer rust in je leven kan krijgen. Het gaat hier meer over een mindset en over hoe je met wat er in je leven gebeuren kan, omgaat, dan wel fysieke oefeningen of het maken van grote veranderingen in je leven.

Wie ACT kent, zal merken dat veel van ACT gebaseerd is op deze filosofie: geen energie steken in wat je niet veranderen kan. Het is verloren energie. Trouw zijn aan wat jij belangrijk vindt en daarin rust vinden. Doelstellingen in je leven die perfect haalbaar zijn, al kost het moeite. Ik herinner me hierbij het voorbeeld van de ambitieuze tennisspeler. Zijn doelstelling was: zo goed mogelijk trainen alles geven. Verloor hij de match, dan kon hij toch met een gerust hart het veld verlaten. Hij had alles gedaan wat in zijn invloedssfeer lag. Hij was trouw geweest aan zijn ideaal.

Het boek heeft mij geleerd om trouw te zijn aan idealen in mijn invloedssfeer en geen energie meer te stoppen wat daar niet toe hoort. Het is verkeerd te denken dat je daarmee de lat lager legt. Net niet. Door zo goed mogelijk te trainen en alles te geven op die trainingen vergroot de speler natuurlijk zijn kans om tornooien te winnen. (Extern). Je inspanningen (voor wat dan ook) gaan niet ongemerkt voorbij. Of je uiteindelijk promotie krijgt, daar heb je misschien geen onmiddellijk invloed op, maar als je al het mogelijke gedaan hebt (intern, eigen invloedssfeer), dan zijn je kansen echt wel behoorlijk groter.

Filosofie als non-fictie, je hoeft er geen schrik voor te hebben en al helemaal geen filosoof voor te zijn !

William B. Irvin, A guide to the good life, The Ancient Art of Stoic Joy, Oxford University Press, 336 blz, te koop bij o.a. Bol.com voor € 16,99.

Seth Godin – the dip

Dit dunne boekje leest als een trein en heeft één behoorlijk inzicht: ooit kom je in wat je ook doet in een ‘dip’ en dan is het de vraag: doorzetten of opgeven. Over ‘doorzetten’ of ‘opgeven’ gaat vervolgens het hele boek.

opgeven

In een wereld waarin opgeven als heel negatief wordt ervaren, prijst Seth Godin het als soms de belangrijkste optie. Vanop afstand lijkt het de logica zelve: dat wanneer op lange termijn de nadelen groter zijn dan de voordelen, je beter stopt. Of je gooit de boel helemaal onderste boven en gaat verder op een nieuwe manier. Opgeven lijkt makkelijk, maar kan evengoed behoorlijk moeilijk zijn. Je hebt een job die ooit je droomjob was, maar eigenlijk vind je er niets meer aan. Vrienden waar je lief en leed hebt mee gedeeld lijken door de transities van het leven vreemden te zijn geworden.

doorzetten

Maar het boek gaat evengoed over doorzetten als je in die dip zit. Doorzetten als het niet lukt, als je enthousiasme ver te zoeken is en alles zich tegen jou lijkt te keren. Ik leerde hier vooral dat trouw blijven belangrijk is (blijven doordoen, lat niet lager leggen) en dat wat er ook gebeurt (de dip) alles tijdelijk is. Die lange termijn rendeert, maar wie in de ‘dip’ zit ziet dikwijls alleen het nu.

Non-fictie van de bovenste plank !

Seth Godin, The dip, uitgeven door Little Brown UK, te koop bij o.a. Bol.com voor € 10,45
Het boek is in het Nederlands uitgegeven maar nog moeilijk verkrijgbaar. Misschien eens zien bij je lokale bibliotheek ?

Heb jij soms tips voor mij ?

Mocht het lezen van dit artikel denken van ‘dat boek zou ook op dit lijstje moeten’, dan hoor ik het graag. Bovenstaande boeken zijn mij trouwens allemaal aanbevolen. Dus heel erg dankjewel mocht je nog suggesties hebben !

Gelezen

Gelezen: Gretchen Rubin, The Four Tendencies

 

“The Four Tendencies ” maken je samenleven met anderen eenvoudiger en inzichtelijker. Als je weet wie je voor je hebt, dan is het makkelijker omgaan met hem/haar, omdat je in volle respect bent voor wie hij/zij is. Je begrijpt immers wat hem/haar drijft. 

Naar een eenvoudiger en beter leven

Ik ben al lang fan van Gretchen Rubin. Wat ze te zeggen heeft is o zo to the point en je hebt er wat aan. Bovendien is ze nooit zweverig en poneert ze haar ‘wijsheid’ nooit als een dogma. Bovendien schrijft ze vlot en lezen haar boeken als een trein. Het thema is altijd hetzelfde: hoe kan ik mijn leven beter maken. Ze is een groot voorstander van routines (die je zelf invult zoals je wil) en het eenvoudiger maken van het leven, als is minimalisme geen woord dat je bij haar aantreft. Eenvoudiger als minder complex.
Niet te verbazen dat haar podcast zo druk wordt beluisterd (en bejubeld!)

The four tendencies – nog niet vertaald

The Four Tendencies gaat over persoonlijkheidsprofielen aangaande het omgaan met interne en externe verwachtingen/doelen. Klinkt ingewikkelder dan het is, dus laat ik beginnen met het voorbeeld dat ze zelf aangaf. Een vriendin van haar was vroeger lid van een atletiekclub en miste nauwelijks een training. Ze liep goed en had geen problemen om naar de training te gaan. Nu is ze ouder en geen lid meer van een club en het lukt haar – ondanks haar voornemens – nauwelijks om de deur uit te gaan om te lopen, ook al wil ze dat echt wel. Rubin zag het onderscheid: haar vriendin had blijkbaar geen moeite als er een externe verwachting was (de club), maar vond het voor zichzelf moeilijker om de deur uit te gaan (interne verwachting).

Het boek is spijtig genoeg nog niet vertaald in het Nederlands, maar ik kan mij niet voorstellen dat dat nog lang gaat duren.

4 profielen

Op basis van hoe mensen omgaan met interne en externe verwachtingen kwam ze tot 4 profielen, oftewel de zogenaamde four tendencies. Ik kan mij best voorstellen dat je denkt: oké, maar wat ben ik daarmee ? Het antwoord is: véél ! Want als je wil samenwerken met iemand of je wil iets van iemand (niet in de manipulatieve zin), dan kan je maar beter weten hoe je dat het beste aanpakt. Ik heb er alvast veel aan gehad!

  • De upholder heeft geen moeite met interne en externe verwachtingen. Het is iemand die houdt van lijstjes en regeltjes en die weinig moeite heeft met het integreren van routines of het volgen van procedures.
  • De questioner stelt zich overal vragen bij. Hij zal alleen iets doen als hij daar achter staat en heeft nood aan extra uitleg. Hij ‘kiest’ om iets al dan niet te doen. Klopt het met zijn denken, dan gaat hij er voor. De questioner heeft het niet moeilijk met de interne doelstellingen/verwachtingen.
  • De rebel zegt eigenlijk per definitie ‘nee’ omdat hij het inlossen van verwachtingen (‘moeten’), ziet als een inbreuk op zijn vrijheid. Hij staat tegenover de upholder.
  • De obligers hebben weinig moeite met het voldoen aan externe verwachtingen. Zij doen wat ze beloven (externe druk) maar hebben het moeilijker met hun interne verwachtingen.Voor een mooi overzicht kan je best hier eens een kijkje nemen.

Is het een beter dan het andere ?

Volgens Rubin zijn de four tendencies onveranderlijk (daar twijfel ik wel een beetje aan) en heeft elke tendency eigen valkuilen. Na het invullen van de test bleek ik een upholder te zijn. Ik geloof dat dat correct is. Mijn valkuil is het kritiekloos omgaan met interne en externe verwachtingen. Ik ben iemand die zelfs midden in de nacht, als er overduidelijk nergens iemand te bespeuren is, netjes aan een rood licht blijft wachten. Misschien is dat nog aanvaardbaar, maar ik ben evengoed iemand die zelfs slechte boeken tot de laatste bladzijde uitleest omdat er een ‘interne regel’ in mij is die zegt dat eenmaal begonnen je het boek ook moet uitlezen. Dat betekent natuurlijk niet dat ik totaal kritiekloos ben, maar ik merk wel dat structuren, regels, verwachtingen een groot impact hebben op mij. Ik kan mij geweldig schuldig voelen als ik niet voldoe aan wat ik mezelf heb opgelegd of waar ik akkoord mee ben gegaan. Schuldig voelen als in disproportioneel schuldig voelen, alsof de regel/verwachtingen/belofte àltijd boven eender welke omstandigheid staat.

Mijn lief daarentegen is een questioner/rebel. Die neemt nooit zomaar dingen aan. Hij heeft altijd extra uitleg nodig en de nood om er zijn eigen stempel aan te geven. Het lief heeft zich nog nooit aan een sportschema gehouden. Hij heeft er altijd ‘kritiek’ op (van wie het ook komt of wat het ook is). Zijn ‘minor’ tendency is volgens mij dan ook ‘rebel’. Het verschil tussen ons twee zit is overduidelijk in het volgen van een kookboek. Ik volg lijn na lijn, hij kleurt per definitie buiten de lijntjes en zal er àltijd een andere toets aan geven. Ik denk daar niet eens over na. Ik volg gewoon.
Als ik overenthousiast ben over iets, komt bij het lief altijd de ‘ja maar’. Dat weet ik al op voorhand. Ik ben een snelle beslisser (zonder weinig spijt nadien). Het lief kan zich maanden zoet houden in het afwegen en verdwalen in de ‘ja maars’.

Al bij al vullen wij elkaar mooi aan denk ik.

Omgaan met anderen – de rebellen onder ons

Wie het boek gelezen heeft ziet na verloop van tijd al van verre welk type iemand is. Ik kan iedereen op mijn werk zo grosso modo indelen in de types, zowel wat mijn collega’s als leerlingen betreft. Vooral wat dat laatste betreft heb ik toch veel aan het boek gehad. Iedereen kent wel leerlingen (of volwassenen) die per definitie ‘nee’ zeggen. Zeg jij A dan is het bij hen B. Het is verleidelijk om te denken dat dit pure dwarsliggerij is. (Dat zal het bij pubers en volwassenen soms wel zijn, maar ook dan werkt het !). Volgens Rubin komt dit omdat zij in alle moeten hun vrijheid bedreigd zien en er daarom ook resoluut tegenin gaan. Hier komt de formule hoe je wel iets kan bereiken : informatie – gevolgen – keuzes.
Bij dergelijke jongeren is het belangrijk dat je hun grote drang naar vrijheid respecteert. Als je de zaken voorstelt als een keuze, dan wordt die vrijheid minder bedreigd.

Nu is dat wel bij iedereen het geval, maar bij hen is het belangrijker. Ik geef een simpel en onschuldig voorbeeld: aan sommige leerlingen vraag ik ‘wil jij de toetsen uitdelen of wil je dat ik het aan iemand anders vraag ?’. Hier zit geen informatie/gevolg in, maar wel keuze. Ik kan je verzekeren dat ze zo goed als altijd ‘ik doe het wel’, zeggen, zelfs zonder grimas en mét een blik van ‘ik word hier volwassen behandeld’. Ik geef grif toe dat er een pak leerlingen zijn bij wie ik gewoon de toetsen geef zonder iets te vragen waarop zij vervolgens, evengoed zonder commentaar, de toetsen terug uitdelen.

Samenvatting

Het boek behandelt één aspect van een persoonlijkheid, namelijk hoe iemand met interne en externe verwachtingen omgaat en hoe je het beste met deze profielen kan omgaan. Ik denk dat veel lezers intuïtief al veel weten. Gretchen Rubin brengt het in schema en verwoordt het. Bij iedere profiel staan de (mogelijke) sterktes en zwaktes. Ze wijt verder ook hele hoofdstukken aan de verschillende mogelijke combinaties van persoonlijkheidsprofielen.

Wat ik er zelf aan overhoud is dat het goed is dat ik meer omga met àndere profielen. Van hen kan ik veel leren omdat zij juist sterk zijn waarin ik niet zo sterk ben. Zij ‘zien’ zaken die ik gewoonweg dikwijls niet zie.
Ik geloof best dat de algemene aard onveranderlijk is, maar ik denk dat er toch ruimte is om bij te leren van andere profielen en zelfs een beetje te veranderen.

Praktisch

Gretchen Rubin, The Four Tendencies, te koop bij o.a. Bol.com voor €9,99.